The post Μουσείο Παιδικής Τέχνης KiMu από τους WE architecten στο Άμστερνταμ was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post Streamlining Product Visualization was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post Κτίρια για Ανθρώπους και Φυτά was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post The iF Design Trend Report 2025 was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post Neolitico by Antonio Lupi was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post “Stay Perfectly Imperfect”: Η Καμπάνια των A&M Architects για το 2025 was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post VELTER™: Σκυρόδεμα υψηλών επιδόσεων με χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Αποτυπώνοντας την «επιδερμίδα» της Αθηναϊκής πολυκατοικίας

Το «αρτιφισιέλ» είναι η κοινή ονομασία της γλυπτικής επεξεργασίας του σοβά, η οποία ήταν ευρύτατα διαδεδομένη στις Αθηναϊκές πολυκατοικίες του 20ού αιώνα. Η τεχνική, αποτέλεσμα επίπονης εργασίας από τους «πελεκάνους», όπως ονομάζονταν οι οικοδόμοι οι οποίοι επεξεργάζονταν τις εξωτερικές όψεις των πολυκατοικιών, εγκαταλείφθηκε σταδιακά γύρω στη δεκαετία του ’70 και σήμερα το υλικό της αποτύπωμα κινδυνεύει να χαθεί για πάντα: Οι νέοι κανονισμοί ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων θα οδηγήσουν στην προοδευτική καθαίρεση των επιφανειών από αρτιφισιέλ και στην αντικατάστασή τους με θερμοπροσόψεις. Η απώλεια για την εικόνα και την αίσθηση της πόλης θα είναι ανυπολόγιστη. Ο designer Γιάννης Γκίκας αποτύπωσε όψεις πολυκατοικιών στο κέντρο της Αθήνας με τρισδιάστατη σάρωση και ενσωμάτωσε τα χαρακτηριστικά σχέδια του αρτιφισιέλ σε μια νέα συλλογή από σκεύη πορσελάνης, παραγωγή του Myran Scandinavian Design.

Λίγα λόγια από τον σχεδιαστή

«Περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας θα παρατηρήσει κανείς ότι ο κύριος όγκος των κτιρίων, χτισμένα τα περισσότερα μεταξύ 1950 και 1970, έχουν επιφάνειες από λαξευμένο σοβά, τεχνική γνωστή ως Αρτιφισιέλ. Η «επιδερμίδα» αυτή της πόλης, αλλού καλοδιατηρημένη αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανώς

καταπονημένη ή και αναποτελεσματικά συντηρημένη, τράβηξε την προσοχή μου εδώ και πολύ καιρό. Είναι τόσο μεγάλη η κλίμακα εφαρμογής της τεχνικής αυτής στα Αθηναϊκά κτίρια ώστε αν υπάρχει μια υφή που μπορεί να χαρακτηρίσει την πόλη τότε για μένα η υφή αυτή είναι η υφή των αρτιφισιέλ. Αν θα έπρεπε να διαλέξω ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της Αθήνας για να το εντάξω στη σχεδιαστική δουλειά μου τότε σίγουρα θα διάλεγα το αρτιφισιέλ. Έτσι και έκανα.»

Με τη μέθοδο της φωτογραμμετρίας «σαρώσαμε» τα τρία βασικά είδη αρτιφισιέλ (λεπτό/χτένι, μεσαίο/θραπίνα, χονδρό/κουταλιά) σε τρία διαφορετικά κτίρια της πόλης, στην Κυψέλη και στο Κολωνάκι. Χρησιμοποιήσαμε τα ψηφιακά ανάγλυφα για να φτιάξουμε 3d μοντέλα των αντικειμένων τα οποία αφού εκτυπώσαμε αποτέλεσαν τη βάση για την κατασκευή των καλουπιών στα οποία χυτεύεται η πορσελάνη.

Λίγα λόγια από το Myran

Όταν ο Γιάννης Γκίκας μας παρουσίασε το καινούριο project πάνω στο οποίο δούλευε μετά την επιστροφή του από το residency στην Arita της Ιαπωνίας, δείξαμε άμεσα ενδιαφέρον. Έχοντας δουλέψει με το Σκανδιναβικό και Ιαπωνικό design στην Ελλάδα για δύο δεκαετίες, δε θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο τρόπο να εκφράσουμε την αισθητική μας “ διπολικότητα”, από αυτόν τον ύμνο στην Αθήνα μέσα από την κεραμική, συνδυάζοντας τη λεπτότητα της Ιαπωνικής τέχνης με τον τραχύ διάκοσμο των αθηναϊκών προσόψεων.

Νέα συλλογή πορσελάνης: Σχεδιασμός στην Αθήνα, χειροποίητη κατασκευή στην Πορτογαλία

Χτένι, κούπα: H80xØ85mm ml (170-180ml)

Θραπίνα, κούπα: H80xØ85mm ml (170-180ml)

Κουταλιά, κούπα: H80xØ85mm ml (170-180ml)

Θραπίνα, φλιτζάνι espresso: H55xØ54mm (70-80ml)

Κουταλιά, φλιτζάνι espresso: H55xØ54mm (70-80ml)

Χτένι, μπολ: H54xØ145mm

The post Artificiel Athens was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Για πρώτη φορά ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων απευθύνεται με τόση αμεσότητα στο απαιτητικό κοινό των millennials. Το Onoma Hotel στη Θεσσαλονίκη είναι ένα τεχνολογικά ευέλικτο ξενοδοχείο που συνομιλεί με τον σύγχρονο ταξιδιώτη και σέβεται τη μοναδικότητά του με βασική ιδέα την «εξατομικευμένη έξυπνη διαμονή». 

Πρωτοποριακή ιδέα φιλοξενίας

Μέσα από ένα φρέσκο και πρωτοποριακό concept φιλοξενίας και με έμφαση στη digital εμπειρία, το ξενοδοχείο αξιοποιεί το σύγχρονο design και τις νέες τάσεις του hotel branding για να δημιουργήσει μία νέα εμπειρία επαφής με τον επισκέπτη.  Την αρχιτεκτονική μελέτη επιμελήθηκαν τα αρχιτεκτονικά γραφεία Makridis Associates (interior) και Kouloukouris Associates (exterior) ενώ το συνολικό concept έχει την υπογραφή του creative agency Hyper Tria.

Σχεδιασμός ξενοδοχείου για τη γενιά του Instagram

Το Onoma Hotel είναι διάσπαρτο από «instagrammable» spots, μηνύματα neon και street art που καλούν τον επισκέπτη να μοιραστεί στο social feed του. Η είσοδος είναι ένα Π από led screens που τροφοδοτείται με videos και images. Το κρυμμένο στολίδι του κτιρίου αποτελεί το illusion γήπεδο basket σχεδιασμένο σε anamorphic street art στυλ. Μπαίνοντας στο lobby, ο επισκέπτης συναντά τον Seeker -ένα iconic άγαλμα γνήσιο αντιπρόσωπο του σύγχρονου ταξιδιώτη που αναζητά νέες εμπειρίες- ένα photo booth για social feed uploads της στιγμής και έναν κάθετο κήπο στο secret backyard.

Τα δωμάτια μεταμορφώνονται σε σκηνικά προσωποποιημένων εμπειριών. O επισκέπτης μπορεί να κάνει upgrade σε διαφορετικά concept και το δωμάτιο να γίνει experience area για εμπειρίες όπως Gaming, Wine Tasting, Street basketball, Rock music bands. Η ψηφιακή τους λειτουργία περιλαμβάνει ξεκλείδωμα με smart phone, διαχείριση της ατμόσφαιρας μέσω tablet και ασύρματο φορτιστή. 

Η σημασία του branding στον ξενοδοχειακό σχεδιασμό

Για την υλοποίηση του Οnoma Hotel, η Hyper Tria εργάστηκε σε πολλά επίπεδα. Oι κυριότεροι τομείς ήταν:  συνδιαμόρφωση πρωτότυπης ιδέας (Hotel concept / Business model idea), ονοματολογία, hotel branding, concept και σχεδιασμός “instagrammable” εμπειριών στους χώρους του ξενοδοχείου μέσα από την street και urban art, σχεδιασμός και κατασκευή website και του μηχανισμού της digital επαφής του επισκέπτη με το ξενοδοχείο. Όλα έγιναν μέσα από το αλγοριθμικό concept του hyper branding.

Για την καινοτομία της στην προσέγγιση του branding, η HyperTria έχει βραβευθεί με:

• 2021 Tourism Awards SILVER – Facilities & Innovation
• 2021 Tourism Awards SILVER – Souvenirs

Makridis Associates

Kouloukouris Associates

Hyper Tria

Νίκος Βαβδινουδης

The post Onoma Hotel στη Θεσσαλονίκη was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η «διαδρομή των λατομείων», Chemin des Carrières, είναι μία κυματιστή δαντέλα στο τοπίο, μία πρόσκληση για ταξίδι ανακάλυψης της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής στην Αλσατία, στη Γαλλία. Άλλοτε κρυμμένα και άλλοτε σαν φαντάσματα από το παρελθόν, τα ίχνη του σιδηροδρόμου καθορίζουν ακόμα την ανάγνωση του τοπίου. Η επιθυμία να δημιουργηθεί μία διαδρομή που να εξυπηρετεί τα λατομεία όφειλε να λαμβάνει υπόψιν το κυματιστό ανάγλυφο του εδάφους των λόφων στα Βόσγια, ενώ το ίδιο το σχήμα του ίχνους θα έπρεπε να αφηγείται την ιστορία του τοπίου και των ανθρώπων. Το ταξίδι ανακάλυψης ξεχασμένων τοπίων ή της επανερμηνείας εκείνων που ήταν ήδη γνωστά, έχει ως αποδέκτες τόσο τους κατοίκους της περιοχής όσο και τους επισκέπτες. Με τον ίδιο τρόπο που η παλιά σιδηροτροχιά είχε διπλή λειτουργία (βιομηχανική και επιβατική), η πορεία έχει διπλή υπόσταση, όπου η λειτουργικότητα συμβαδίζει με το φαντασιακό του ταξιδιού. Κατά μήκος των 11 χιλιομέτρων της ξεδιπλώνεται μια ιστορία, όπου οι στάσεις-περίπτερα οριοθετούν πέντε κεφάλαια ανάμεσα σε ποικιλόμορφες διαδοχές τοπίων, ανοίγοντας διαφορετικούς κόσμους και αναδεικνύοντας εκπληκτικές τοποθεσίες. Ασυνήθιστα στοιχεία τονίζουν τη διαδρομή, ξυπνώντας τις αισθήσεις των επισκεπτών, ενώ το υγρό στοιχείο εντοπίζεται κατ’ επανάληψη.

Το περίπτερο Rosheim αφηγείται την ιστορία του παρελθόντος. Υλοποιημένο από τεμνόμενους κύκλους σε χάλυβα Corten, η διαμόρφωση έχει λαβυρινθώδη χαρακτήρα, παίζοντας με κοίλα και κυρτά εσωτερικά όπου οι επισκέπτες μπορούν να περιπλανηθούν ελεύθερα. Οι σιδηροτροχιές διατηρούνται επιτόπου, χτίζονται πάγκοι καθιστικού και δημιουργούνται ανοίγματα στο γλυπτό καδράροντας επιλεγμένες θέες του τοπίου, ώστε να διευκολύνεται η θέαση, η στάση και η περισυλλογή.

Το περίπτερο Boersch αφηγείται την ιστορία του νερού. Το ποτάμι, το οποίο ιστορικά επέτρεπε τη σύνδεση με τον υπόλοιπο κόσμο και μαρτυρά την καθαριότητα ενός τόπου, γίνεται δυναμικό στοιχείο στο τοπίο, εκβάλλοντας στη θάλασσα. Η κοίτη διαπλατύνεται και δημιουργείται ένα μεγάλο υπαίθριο αμφιθέατρο με πρόσβαση στο νερό.

Το περίπτερο Leonardsau αφηγείται την ιστορία του νερού. Μετά από ένα μακρύ, πράσινο τούνελ, δύο μεγάλες επιφάνειες Corten διευρύνουν την οπτική γωνία στο τέλος του δάσους δημιουργώντας μια πύλη και ανοίγοντας προοπτικές προς το όρος St-Odile, προκαλώντας το αίσθημα της ανακάλυψης. Το περίπτερο Ottrott αφηγείται την ιστορία του ταξιδιού. Ως πρώην σταθμός του τρένου, η στάση μαρτυρά την ιστορία του σιδηροδρόμου και τονίζει την παρουσία της κληρονομιάς (ζυγαριά, γέφυρα, γερανός, αντλία…). Μέσα σε κατοικημένο ιστό, η δεξαμενή, συμβολίζοντας το νερό, καθώς και περάσματα στρωμένα με τσιμέντο, συνδέουν τις κατοικίες με τα ιστορικά κατάλοιπα και το τοπίο.

Το περίπτερο Saint-Nabor αφηγείται την ιστορία της τύχης. Κλειστά εδώ και χρόνια, ενώ βρίσκονται σε διαδικασία ανακατάληψης από τη φύση, τα λατομεία συμβολίζουν την επικράτηση της βλάστησης σε μία παλιά βιομηχανική τοποθεσία. Σε μία από τις ψηλότερες πλατφόρμες που δημιούργησε η μηχανή, οι ταξιδιώτες ανακαλύπτουν το πιο εντυπωσιακό έργο διαμόρφωσης: Ένα μπαλκόνι από Corten που ανοίγει πανοραμική θέα προς την κοιλάδα του Rosheim και το οροπέδιο της Αλσατίας. Από αυτό το σημείο, που σχηματίζεται σαν τετράφυλλο τριφύλλι, οι επισκέπτες θα αισθάνονται τυχεροί που απολαμβάνουν τη θέα μιας τόσο όμορφης περιοχής.

Reiulf Ramstad Arkitekter

Florent Michel @11h45

The post Chemin des Carrières was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η εγκατάσταση «Συν-κινητικοί αμμόλοφοι» εμπνέεται από την αρχαϊκή τέχνη. Είναι προέκταση της προσωρινής έκθεσης «Από την Αφρική στην Αμερικανική ήπειρο: Αντικρίζοντας τον Πικάσο, Παρελθόν και Παρόν», στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Μόντρεαλ (MMFA). Η πλαστική προσέγγιση των κυβιστών ζωγράφων αμφισβητεί τον ρόλο της προοπτικής στην οπτική αναπαράσταση. Η τεχνική της αναμόρφωσης, η οποία παραμορφώνει το θέμα ανάλογα με τη θέση του σώματος στον χώρο, είναι μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι «Συν-κινητικοί αμμόλοφοι» εισάγουν το κοινό στην ουσία αυτής της προσέγγισης, μέσα από το παιχνίδι.

Με τον κατάλληλο χειρισμό της επιφάνειας του δρόμου, δημιουργούνται μεγάλοι κυματισμοί που θυμίζουν τα χαρακτηριστικά ενός σώματος ή ενός προσώπου. Ανακλαστικές σφαίρες και γεωμετρικά σχήματα εντείνουν τα μοτίβα και πολλαπλασιάζουν τις οπτικές γωνίες. Καθώς ο παρατηρητής κινείται, ο δρόμος μετασχηματίζεται, τα σχήματα αντιστρέφονται, το έδαφος ζωντανεύει και αποσταθεροποιείται. Οι «Συν-κινητικοί Αμμόλοφοι» είναι μια εμπειρία αντικατοπτρισμών στην καρδιά του κέντρου του Μόντρεαλ. Κατά μήκος της εγκατάστασης, οι περαστικοί ανακαλύπτουν σφαίρες όπου καθρεφτίζονται τα διαφορετικά κτίρια του Μουσείου Καλών Τεχνών της πόλης, το καθένα τους μοναδικό μέσα από την αρχιτεκτονική και την ιστορία του. Οι «Συν-κινητικοί Αμμόλοφοι» συνδυάζουν τον πραγματικό και τον εικονικό κόσμο, ξυπνώντας τις αισθήσεις.

Το Μουσείο Καλών τεχνών του Μόντρεαλ ζωντάνεψε με αυτόν τον τρόπο τον χώρο πεζών της Avenue du Musée, προσφέροντας έναν δημοφιλή προορισμό για τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Ο σκοπός ήταν να αποδοθεί μελλοντικά ολόκληρος ο δρόμος στους πεζούς, με τη δημιουργία μιας προσωρινής, αναγνωρίσιμης ταυτότητας. Ανάμεσα στις προκλήσεις ήταν να βρεθεί μία σχεδιαστική ιδέα η οποία να σχετίζεται με την έκθεση, η ενεργοποίηση του δημόσιου χώρου για τους πεζούς χωρίς να αποκλείεται η διέλευση οχημάτων και η δημιουργία μιας εμπειρίας με ισχυρό επικοινωνιακό αντίκτυπο, χαμηλού όμως προϋπολογισμού.

NÓS

Alex Lesage-Threefold

Raphaël Thibodeau

The post Συν-κινητικοί Αμμόλοφοι was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Με την ευκαιρία των εγκαινίων του πρόσφατα ανακαινισμένου Pavillon Le Corbusier στη Ζυρίχη, οργανώθηκε εκπαιδευτικό εργαστήριο για παιδιά και ενήλικες από τον Ιούνιο μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2019 για την εξοικείωση του κοινού με τις εκφραστικές δυνατότητες των τυποποιημένων στοιχείων.

Το Περίπτερο, που ήταν το τελευταίο χτισμένο έργο του Le Corbusier, σχεδιάστηκε χρησιμοποιώντας το σύστημα μεγεθών Modulor, το οποίο περιλαμβάνει δύο σειρές από τυποποιημένα μεγέθη που ανταποκρίνονται στις διαστάσεις του ανθρώπινου σώματος. Τα μήκη αυτά είναι αρμονικά συσχετισμένα μεταξύ τους πάνω στον ίδιο ρυθμό, ώστε οι τυχαίοι συνδυασμοί τους να παράγουν αντίστοιχα αρμονικό, ρυθμικό αποτέλεσμα.

Το εκπαιδευτικό εργαστήριο χρησιμοποίησε ένα σύνολο από ξύλινες σφραγίδες οι οποίες σχεδιάστηκαν από τον Κωστή Σωτηράκο και προσαρμόζουν, γραφιστικά, τα δομικά στοιχεία της όψης του κτιρίου. Οι διαστάσεις των σφραγίδων ακολουθούν τα μεγέθη Modulor και μπορούν να συνδυαστούν με πάρα πολλούς τρόπους.

Μέσω του εργαστηρίου, οι επισκέπτες μπόρεσαν να συνθέσουν τα δικά τους ευφάνταστα νέα σχέδια, ακολουθώντας την ίδια κεντρική ιδέα που υπήρξε οδηγός στον τρόπο κατασκευής του κτιρίου, το οποίο χρησιμοποιεί τυποποιημένα και προκατασκευασμένα δομικά στοιχεία.

Για την εικαστική ποιότητα και την πρωτοτυπία των σφραγίδων, το έργο τιμήθηκε με Έπαινο των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ 2020) στη Γενική Κατηγορία, τον Ιούνιο του 2020.

Concept & Σχεδιασμός: Κωστής Σωτηράκος

Οργάνωση & διεξαγωγή εκπαιδευτικών εργαστηρίων: Kική Χανδρά

Διεξαγωγή εκπαιδευτικών εργαστηρίων: Ιουλίττα Σταυρίδη

Υπεύθυνη εκπαιδευτικού προγράμματος: Nicola von Albrecht 

Laser Cut: Prelab Creative Space

Κωστής Σωτηράκος

The post Pavillon Le Corbusier Stamps was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το νέο Rippling table εμπνέεται από τους κυματισμούς. Μια σταγόνα νερού σε μια λίμνη θα δημιουργήσει μικρά κύματα που επεκτείνονται πέρα ​​από το νερό σε ένα όμορφο μοτίβο, ένα μοτίβο δαχτυλιδιών που σταδιακά ηρεμεί.

Το τραπέζι είναι κατασκευασμένο από χαλύβδινη δομή που του δίνει σταθερότητα και αντοχή, ενώ η υψηλής ποιότητας γυάλινη ρητίνη δημιουργεί μια ενιαία απαλή επιφάνεια. Με διάμετρο 1,50 εκ. και ύψος 76 εκ., στο τραπέζι κάθονται άνετα 8 άτομα.

Stelios Mousarris

The post Rippling Table was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Μέσα από μια συσχέτιση μεταξύ φωτισμού και κοσμημάτων, η σειρά φωτιστικών Arrangements (ρυθμίσεις) αποτελείται από ένα αρθρωτό σύστημα γεωμετρικών φωτεινών στοιχείων σε βαμμένο μαύρο ματ αλουμίνιο που μπορούν να συνδυαστούν με διαφορετικούς τρόπους, δημιουργώντας πολλαπλές, ποιητικές συνθέσεις μεμονωμένων πολυελαίων. Κάθε μονάδα συνδέεται απλά με την προηγούμενη σαν να “ισορροπεί” πάνω της, ως μέρος μιας λαμπερής αλυσίδας.

Ένας σύνδεσμος επιτρέπει εύκολα την εισαγωγή του ενός στοιχείου μέσα στο άλλο. Οι μονάδες συνδέονται ηλεκτρικά και μηχανικά μέσω μιας καινοτόμου τεχνικής συνιστώσας, ειδικά προσαρμοσμένης και πιστοποιημένης για τα συγκεκριμένα φωτιστικά, επιτρέποντας στην συνεχή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας να λειτουργεί σε όλη την αλυσίδα. Κάθε συνδυασμός μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε στιγμή, με διαφορετική σειρά, είδος ή ποσότητα των στοιχείων, χωρίς την ανάγκη τεχνικής βοήθειας.

Η εταιρία Flos μαζί το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης της Αθήνας δημιούργησαν στο πλαίσιο του προγράμματος Cycladic Cafe Art Project, μια αποκλειστική εγκατάσταση design των φωτιστικών που σχεδίασε ο Μιχάλης Αναστασιάδης, σε επιμέλεια Αφροδίτης Γκόνου και Αταλάντης Μαρτίνου.

Μαζί με την εγκατάσταση που γεμίζει με φως το Foyer και το Cycladic Café, προγραμματίστηκε και μια δημόσια διάλεξη του Αναστασιάδη, με θέμα «Δουλεύοντας με το φως», την Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου στο Αμφιθέατρο του μουσείου.

Μιχάλης Αναστασιάδης

The post Arrangements was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το νέο τραπέζι, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, είναι κατασκευασμένο από γυαλί αμμοβολής και γεμάτο από σπογγώδη παιχνίδια που καταλαμβάνουν όλο τον όγκο που τα περιβάλλει.

Το ευφάνταστο αυτό τραπέζι, δημιουργία των Yoni alter και Στέλιου Μουσάρρη, έχει διαστάσεις 60cm x 60cm x 45cm και διατίθεται σε 25 αντίτυπα.

Stelios Mousarris, Yoni Alter 

The post Squishies table was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Ακολουθώντας τα βήματα του μεγάλου εφευρέτη, μηχανικού και τεχνίτη Λεονάρντο ντα Βίντσι, η θεματική της συλλογής χειροποίητων φωτιστικών περιστρέφεται γύρω από περίπλοκα εξαρτήματα οδοντωτών τροχών, μαζί με μεγεθυντικούς φακούς που χρησιμοποιούνται για να εντείνουν τις πηγές φωτός προς τους καθρέφτες, οι οποίοι στη συνέχεια ανακατευθύνουν το φως στον τοίχο ή το πάτωμα.

Έπειτα από εκτεταμένη ιστορική έρευνα και ανάπτυξη πρωτοτύπων, και με χρήση τελευταίας τεχνολογίας φωτισμού, μηχανικής και μεταλλουργίας, τα φωτιστικά αναβιώνουν την περίοδο ιταλικής Αναγέννησης σε αβάν-γκαρντ μορφή.

Το κρεμαστό φωτιστικό σώμα, Leonardo 1482, που θυμίζει ποιητικά τον ανατέλλοντα ήλιο, δανείζεται σε μεγάλο βαθμό από τους αναγεννησιακούς μηχανισμούς, αντλώντας την ονομασία του από τη χρονιά που ο Ντα Βίντσι άρχισε να σχεδιάζει και να αναπτύσσει τις εφευρέσεις του.

Το επιτραπέζιο φωτιστικό Vitruvian συμπληρώνει το 1482 με αντίστοιχη έκφραση. Ως φόρος τιμής στον Άνθρωπο του Βιτρούβιου” του Ντα Βίντσι, το φωτιστικό συμπληρώνει τη γεωμετρική καθαρότητα και την αποδομημένη ανατομία που αποκαλύπτει η συλλογή.

Τέλος το φωτιστικό Infinity 1519 συμβολίζει τον δύοντα ήλιο, καθώς το 1519 απεβίωσε ο εφευρέτης. Η δακτυλιοειδής κάψουλα διαθέτει ένα φαινομενικά ατελείωτο ορίζοντα, με άπειρο πεδίο ορατότητας. Χρησιμοποιείται ως κρεμαστό στοιχείο ή να αναρτηθεί σε επιτραπέζιο φωτιστικό με σχήμα μισοφέγγαρου.

Maurice & Jordan Dery – Karice 

The post The Da Vinci Collection was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το γλυπτό του Gerry Judah, ύψους 35m και συνολικού βάρους 46 τόνων, είναι κατασκευασμένο από 480 τμήματα χαλύβδινων σωλήνων τετραγωνικής διατομής, στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Κάθε στρώση διαφέρει ελαφρώς σε μήκος και μέγεθος, καθώς μετατοπίζεται και περιστρέφεται σε σχέση με την από κάτω, εντέλει παράγοντας το τελικό χαριτωμένα καμπυλοειδές σχήμα, παρά το ότι τα χαλύβδινα τμήματα είναι όλα ευθύγραμμα.

Το Gibbs Farm είναι ένα υπαίθριο πάρκο γλυπτών έκτασης 4.0467 στρεμμάτων στο Kaipara Harbour έξω από το Ώκλαντ, στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Φιλοξενεί πάνω από τριάντα μνημειώδη γλυπτά από διάσημους διεθνείς καλλιτέχνες όπως οι Richard Serra, Anish Kapoor και Andy Goldsworthy.

Η ανάθεση των έργων γίνεται από τον Alan Gibbs, Νεοζηλανδό επιχειρηματία και συλλέκτη, τα τελευταία 26 χρόνια.

Gerry Judah

The post Jacob’s Ladder was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Ο πολυέλαιος Midas είναι μια εντυπωσιακή σύνθεση σύγχρονου design και μινιμαλιστικής μορφής που αποπνέει σύγχρονη φινέτσα.
Οι χειροποίητες σφαιρικές επιφάνειες από γυαλί, με υφή που εμπλουτίζεται από φύλλα χρυσού, δημιουργούν μεταβάσεις μεταξύ αδιαφανούς και διαφανούς, οικοδομώντας ένα εκλεπτυσμένο παιχνίδι φωτός.
Η απλότητα και ο νεωτερισμός της μορφής με τις καθαρές αρχιτεκτονικές δομικές λεπτομέρειες, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή τεχνική επιχρύσωσης, δημιουργούν ένα διαχρονικό κομμάτι από μπρούτζο, γυαλί και φύλλα χρυσού, με εξειδικευμένη δεξιοτεχνία και ευαισθησία.
Ο χειροποίητος πολυέλαιος συντίθεται από 11 σφαίρες φυσητού γυαλιού με επιχρύσωση στην εξωτερική τους επιφάνεια και δομή παλαιωμένου μπρούτζου, προσδίδοντας χαρακτήρα σε κάθε χώρο.

Sami Savatli

The post Midas Chandelier was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Τα μεγάλης κλίμακας καλλιτεχνικά επιτοίχια κάδρα κατασκευάζονται από ανθεκτικά και ελαφριά πάνελ αλουμινίου, διαστάσεων 30x30cm και πάχους 0,7mm, τα οποία καλύπτονται με μοναδικά πολύχρωμα γραφικά και ολοκληρώνονται με προστατευτική επικάλυψη, συναρμολογώντας το τελικό αποτέλεσμα.
Τα γραφικά στην επιφάνεια των πάνελ επιμελούνται από ειδικευμένους τυπογράφους ώστε να διατηρήσουν την ποιότητά τους, ακόμη και σε τεράστια μεγέθη, με την καινοτόμο τεχνική της KirMa, που περιλαμβάνει ειδική προστατευτική επένδυση. Ο συνδυασμός αυτός επιτρέπει την τοποθέτηση των πάνελ ακόμα και σε υγρούς χώρους, ή σε εξωτερικές τοιχοποιίες.
Η εγκατάστασή τους είναι πανεύκολη· η μοναδική κατασκευή τους διασφαλίζει ότι μπορούν να εγκατασταθούν με μια απλή κολλητική ταινία διπλής όψεως ή κόλλα σιλικόνης. Τα σπονδυλωτά πάνελ τοποθετούνται σε ποικιλία διατάξεων, μεγεθών και γραφικών, με μόνο περιορισμό τη φαντασία σας.

KirMa

The post KirMa Wall Art was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Βασική ιδέα της αρχιτεκτονικής σύνθεσης του έργου ήταν η ένταξή του στον κήπο του μουσείου, στην περιοχή Κουκουρίτσα, “Ευρωπούλοι” Κέρκυρας, καθώς και η άρτια συνομιλία του με το υπάρχον κτίριο του μουσείου.

Η πρόκληση του σχεδιασμού αφορούσε στη σχέση μεταξύ μιας ημιμόνιμης κατασκευής, με χαρακτηριστικά και στοιχεία ενός σύγχρονου café, και του πρόσφατα ανακαινισμένου ιστορικού κτιρίου, το οποίο αποτέλεσε την εξοχική οικία του Κυβερνήτη και λειτουργεί ως μουσείο με εκθέματα από την ζωή του.

Δημιουργήθηκε έτσι μια κινητή ελαφριά κατασκευή 7m² με διακριτική παρουσία μέσα στον κήπο, καθώς σχεδόν “εξαφανίζεται” ανάμεσα στα δέντρα, με μία αίσθηση αρμονίας σε αντιστοιχία με τον χώρο στον οποίο βρίσκεται.

Ταυτόχρονα, οι αναλογίες της ήπιας σχεδιαστικά μορφής δηλώνουν μία διαφορετική και ιδιαίτερη κτιριακή παρουσία με σύγχρονη και μοντέρνα προσωπικότητα, δημιουργώντας ένα νέο σημείο συνάντησης και αλληλεπίδρασης.

Ως βασικό στοιχείο του σχεδιασμού επιλέχθηκε η καμπύλη, με βασικά υλικά κατασκευής το σκούρο πράσινο μέταλλο σε συνδυασμό με ξύλινα στοιχεία, τα οποία δένουν με την περιοχή. Το κιόσκι από ανοικτός χώρος μεταλλάσσεται σε κλειστό ή ημίκλειστο, μέσω ρολών που σύρονται πάνω σε οδηγούς στη βάση και την οροφή, ακολουθώντας την καμπυλότητα του σχήματος, και σταματούν σε επιλεγμένες θέσεις με μοχλούς που πακτώνονται στο ξύλινο πάτωμα. Η ειδικά διαμορφωμένη πλάτη του μένει πάντα σταθερή και χρησιμεύει στο να “αποθηκεύονται” τα ρολά πίσω της κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου.

Το έργο διακρίθηκε στην 9η Biennale νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων.

οι2τ[r]όποι – Αγγελική Θύμη

The post Café-Κιόσκι στο Μουσείο Καποδίστρια was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Ο Τάλως είναι ένα μοναδικό χειροποίητο τραπέζι κατασκευασμένο από ένα ενιαίο μασίφ κομμάτι κορμού Καστανιάς. Ο μεγάλος αυτός φυσικός όγκος συνδυάζεται αρμονικά με ασύμμετρα μεταλλικά πολυγωνικά πόδια τα οποία αναδεικνύουν την επιβλητικότητά του. Μια μοναδική σύνθεση μεταξύ του αυθεντικού πλουσίου σχήματος του κορμού και την καθαρότητα της μεταλλικής βάσης. Ο Τάλως σχεδιάστηκε έτσι ώστε να αναδείξει την καλλιτεχνική αρτιότητα της φύσης, να τονίσει την ομορφιά της και να την εναρμονίσει ομαλά με την ανθρώπινη επέμβαση. Το τελικό φινίρισμα του ξύλου έχει γίνει με οικολογικό φυτικό λαδί ενώ τα μεταλλικά πόδια έχουν περαστεί μόνο με απλό μαύρο ματ χρώμα.
Σύμφωνα με την φιλοσοφία του σχεδιαστή-κατασκευαστή, το χειροποίητο έπιπλο αποτελεί μια λεπτή ισορροπία μεταξύ της αρτιότητας του φυσικού υλικού και της εγγενούς ατέλειας της ανθρώπινης παρέμβασης.
Το χειροποίητο τραπέζι, που αποστέλλεται σε όλη την Ευρώπη με δωρεάν μεταφορικά, κατασκευάζεται με διαστάσεις 342 x 90 x 78cm με βάρος 250Kg.

 Arte Lignum – Γιώργος Γραμματικάκης 

The post ΤΑΛΩΣ was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η εταιρία JCDecaux εγκαινιάζει το Kensington, ένα γλυπτικό ψηφιακό καμβά από το γραφείο Zaha Hadid Design. Γνωστή για την παροχή μιας σειράς προϊόντων και υπηρεσιών δωρεάν σε πόλεις και αρχές μεταφορών σε ολόκληρο τον κόσμο, με κονδύλια από διαφημίσεις, η εταιρία ΜΜΕ JCDecaux κάλεσε τους Zaha Hadid Design να επαναπροσδιορίσουν σχεδιαστικά τις διαφημιστικές πινακίδες, δημιουργώντας ένα μοναδικό κανάλι επικοινωνίας στο Λονδίνο, το οποίο ενσωματώνει το σύγχρονο σχεδιασμό με τα ψηφιακά μέσα.  
Το Kensington συνδυάζει την καινοτόμο τεχνολογία ψηφιακής οθόνης με μια διπλή ταινία από ματ ανοξείδωτο χάλυβα που πλαισιώνει την καμπύλη ψηφιακή οθόνη, στο West Cromwell Road και αποτελεί το πρώτο τέτοιο έργο των Zaha Hadid Design. Η υψηλής ανάλυσης 8mm pixel pitch οθόνη, με διαστάσεις 26x6m, παρέχει ορατότητα και μέγιστη ποιότητα έκθεσης για διαφημιζόμενα προϊόντα και μάρκες, προστατευμένη από την ατσάλινη δομή 30x9m. Τοποθετημένο σε τοπιοτεχνημένη καταπράσινη περιοχή, το Kensington περιλαμβάνει ενσωματωμένο φωτισμό, αυξάνοντας την ορατότητα για τους πεζούς. Σύμφωνα με την Διευθύντρια του έργου Melodie Leung: “Τόσο ως αστική χειρονομία όσο και ως διαφημιστικό μέσο, ​​ο σχεδιασμός των διαπλεκόμενων ταινιών εκφράζει τον δυναμισμό των πεζών και των οχημάτων της σημαντικής αυτής διασταύρωσης, ανάγοντας την διαφημιστική πινακίδα σε δημόσιο έργο τέχνης”.

Zaha Hadid Design

The post The Kensington was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

To Marquise αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό κατώφλι στο κλειστό κολυμβητήριο “Westside Natatorium” του Ελ Πάσο, στο δυτικό Τέξας των ΗΠΑ.

Αντλώντας έμπνευση από τις μεταλλικές εισόδους ύφους Art Nouveau του 19ου αιώνα στο μετρό του Παρισιού από τον Hector Guimard, η χωρική δομή εισόδου από ελαφρύ αλουμίνιο μεταμορφώνει την προσέγγιση και την εμπειρία αυτού του νέου δημόσιου κτιρίου. Πλεγματικά καμπυλόγραμμα πάνελ λεπτότατης διατομής, με πάχος μόνο 3,17 χιλιοστά σε σημεία, συνθέτουν την έντονα χρωματιστή θόλο και το αυτοφερόμενο δομικό σύστημά της.

Μια ριγέ αμφίδρομη διαβάθμιση σε βαθύ μπλε και ζεστό κίτρινο εναλλάσσεται γραφικά και τονίζει τις καμπύλες της επιφάνειας. Φαινομενικά φουσκωμένα από τον άνεμο, όπως μια σκηνή ή ένα πανί, η πολύ λεπτή επιφάνεια ανασηκώνεται σε κύματα πάνω από το έδαφος, όπου σχηματίζει δύο παρακείμενες θέσεις. Τα δύο στοιχεία από χυτό σκυρόδεμα συνεχίζουν τη σύνθετη καμπυλότητα της πολύεδρης, αλλά ρέουσας επιφάνειας, επεκτείνοντας αυτό το σημείο εισόδου σε ένα φιλόξενο κοινωνικό χώρο με θερινή ατμόσφαιρα.

MARC FORNES / THEVERYMANY

The post Marquise was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το αρχιτεκτονικό πρωτότυπο, φτιαγμένο από 6.367 μη γραμμικές λωρίδες σε γυαλιστερό λευκό αλουμίνιο, βρίσκεται σε δημόσια θέα για πρώτη φορά στην πόλη Μπριζ μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου, 2018, ως μέρος της δεύτερης Τριενάλε αρχιτεκτονικής και τέχνης της πόλης.

Η εγκατάσταση αποτελεί κεντρική ανάθεση της έκθεσης “Ρευστές Αρχιτεκτονικές”, με αρχιτεκτονικά έργα που δημιουργήθηκαν από εξελιγμένα υπολογιστικά προγράμματα σχεδιασμού, της συλλογής του FRAC (γαλλικού κέντρου σύγχρονης τέχνης). Η έκθεση σε επιμέλεια του Abdelkader Damani υποστηρίζει την θεματική της Τριενάλε, “Ρευστή πόλη”, με ζωντανές, ρέουσες μορφές που ανατρέπουν την έννοια της αρχιτεκτονικής ως αυστηρά προσδιορισμένη και αμετάβλητη.

Το nonLin/Lin, ένα εντυπωσιακά λεπτό και ελαφρύ πρωτότυπο σπονδυλωτό πλέγμα, θα καταλαμβάνει το κεντρικό κλίτος του Grootseminarie, ενός κιστερκιανού αββαείου του 17ου αιώνα. Κάθε σπόνδυλος αποτελείται από λωρίδες αλουμινίου πάχους μόλις 1mm, και όμως η συνολική δομή άντεξε το βάρος της ομάδας συναρμολόγησης κατά τη διαδικασία.

Με διαστάσεις μήκους 10μ, πλάτους 7,15μ και ύψους 3,9μ, και με κάτοψη που σχηματίζει ένα Υ, η κατασκευή στρίβει και ξετυλίγεται κατά μήκος του κύριου άξονα του ιερού, συνάδοντας με τη μυστική ποιότητα της εγκατάστασης.

Το βάθος και η κλίμακα της κατασκευής δεν γίνονται αντιληπτά από το εξωτερικό της, παρά μόνο με την περιπλάνηση στις εσωτερικές της διακλαδώσεις. Τα ανοίγματα ανάμεσα στους σπονδύλους φιλτράρουν το φως που διαχέεται από τους φεγγίτες, προβάλλοντας εναλλάξ σκιές και αχτίδες φωτός στο εσωτερικό του, και δημιουργώντας μια περίτεχνη εμπειρία που δίνει την αίσθηση της αιώρησης μέσα από μια ονειρική δομή, σαν κοράλλι.

MARC FORNES / THEVERYMANY

The post nonLin/Lin was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η εταιρία Slamp και το γραφείο Zaha Hadid Design δημιούργησαν τη συλλογή Avia, μια νέα άποψη των υπαρχόντων σε λευκό και μαύρο πολυελαίων, κατασκευασμένη χειροποίητα σε τρεις θαλασσινές αποχρώσεις, τυρκουάζ, μπλε και μπλε μαρέν. Η περιορισμένων αντιτύπων συλλογή περιλαμβάνει μόνο 99 κομμάτια σε κάθε απόχρωση.
Οι πολυέλαιοι Avia ενσωματώνουν την πρωτοτυπία της αρχιτεκτονικής της Hadid, συνδυάζοντας την σχεδιαστική πολυπλοκότητα με καινοτόμες τεχνικές κατασκευής. Κάθε κομμάτι αποτελείται από 50 περίτεχνα στρώματα στοιχείων Cristalflex®, ειδικά σχεδιασμένα ώστε να διαθλούν το φως από την πηγή LED, δημιουργώντας ένα δυναμικό παιχνίδι φωτός που ενισχύεται περαιτέρω με τη χρήση των Lentiflex®.
Τα κομμάτια θα παρουσιαστούν στην Galleria Giovanni Scacchi, Via Rivoli 4, του Μιλάνο ως μέρος του Milan Design Week 2018, από τις 17 έως 22 Απριλίου.

Zaha Hadid Design

The post Avia Edition was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η συμμετρική δομή του περιπτέρου του Salone del mobile 2018, Future Space αντλεί έμπνευση από την εξαιρετική ποιότητα των αναλογιών της αυλής του μιλανέζικου κτιρίου Università degli studi, πρώην Ca’ Granda του 16ου αιώνα, παίζοντας με τα θεμελιώδη στοιχεία του Αναγεννησιακού του ύφους: Συμμετρία, αναλογία και γεωμετρία. Το έργο διερευνά τις δυνατότητες του ξύλου σε ένα μη-τυπικό «κτιριακό» περιβάλλον ως δομή που να μεταδίδει μια χωρική εμπειρία. Η εγκατάσταση αποτελεί αντανάκλαση του οράματος των αρχιτεκτόνων σχετικά με τους χώρους του μέλλοντος: αειφορία (με ξύλο ως υλικό), δομή και χωρικά συναισθήματα.

Τρεις ξεχωριστές πτέρυγες αλλάζουν σταδιακά σε ύψος, με το στοίβαγμα και την περιστροφή 1.600 σανίδων από ξυλεία ελάτης με διαφορετικά μήκη, οι οποίες σχηματίζουν ένα πυραμιδοειδές σύνολο. Οι επισκέπτες καλούνται να εισέλθουν και να εξερευνήσουν το εσωτερικό του που θυμίζει σπήλαιο και έχει συνολικό βάρος 12 τόνων. Οι διατομές της δομής του φιλτράρουν το φυσικό φως, προκαλώντας ένα ευχάριστο παιχνίδι φωτοσκιάσεων. Δημιουργούνται τρία ανοίγματα, με το ένα να λειτουργεί ως είσοδος και τα άλλα δύο να προσφέρουν θέα προς την αυλή του πανεπιστημίου και τις λοιπές εγκαταστάσεις της Fuorisalone θεματικής ‘House In Motion’.

Peter Pichler Architecture, Peter Pichler, Gianluigi D´Aloisio, Daniele Colombati

The post FUTURE SPACE was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Στην καρδιά της περιοχής Malasaña, στην Ισπανική πρωτεύουσα, λαμβάνει χώρα ένα αστικό πείραμα. Τρία έργα-κατασκευές αστικού εξοπλισμού τοποθετήθηκαν στην πλατεία Jardines del Arquitecto Ribera: μια ανοιχτή τάξη, μια ανοιχτή θεατρική σκηνή και ένας σταθμός πληροφοριών, ο οποίος αποθηκεύει ηλιακή ενέργεια, τροφοδοτώντας το σύνολο με 2KW/h για ημερήσια κατανάλωση από όσους χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις. Επιπρόσθετα, μέσω twitter, @plaza_tribunal, οι πολίτες μπορούν να ελέγξουν διαδραστικά τα χρώματα του νυχτερινού φωτισμού των εγκαταστάσεων στην πλατεία, να βγάλουν σέλφι χρησιμοποιώντας κάμερα webcam ή να αφήσουν μηνύματα που θα εμφανίζονται σε οθόνη LED.
Βασική ιδέα του έργου αποτελεί ο πειραματισμός γύρω από την ενεργειακή αυτάρκεια των χώρων ως έναυσμα για την ενεργοποίηση, την προώθηση και την από κοινού διαχείριση (την απελευθέρωση) των δραστηριοτήτων των πολιτών σε δημόσιους χώρους. Οι συσκευές που συσσωρεύουν ηλιακή ενέργεια στα συστήματα αποθήκευσής τους (ηλιακά πάνελ), δεν έχουν σχεδιαστεί μόνο για να φορτίζουν κινητά τηλέφωνα ή φορητούς υπολογιστές, αλλά κυρίως για να διευκολύνουν νέες συλλογικές χρήσεις, όπως προβολές θερινού κινηματογράφου, μικρές συναυλίες στην ανοιχτή σκηνή, ή ως ενεργητική υποστήριξη για έναν αφηγητή στις κερκίδες της ανοικτής τάξης. Έτσι η ενεργειακή αυτάρκεια επιτρέπει την κατάκτηση του δημόσιου χώρου από πρωτοβουλίες πολιτών, που μέχρι σήμερα αποκλείονταν, με τη δωρεάν χρήση ενέργειας στην περιοχή του δρόμου και της πλατείας. Αυτό οδηγεί σε μια νέα αστική παιδαγωγική που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά σε μια υπεύθυνη και κοινή ενεργειακή κατανάλωση, λόγω του πεπερασμένου χαρακτήρα της συσσωρευμένης ηλιακής ενέργειας.

Creática ONG

ENORME Studio

PEZestudio

TXP Todo X La Praxis

Javier de Paz García

The post TANDEM was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Σε συνέχεια των επιτυχημένων wave city τραπεζιών, το νέο κρεμαστό φωτιστικό έχει λεπτότερη γραμμή με ματ μαύρο τελείωμα.
Η καμπύλη του City Pendant Light εμπεριέχει μια σκοτεινή πόλη, θυμίζοντας νουάρ ατμόσφαιρα, γεμάτη δραματικές σκιές, μοτίβα και έντονες αντιθέσεις, με τη δομή του φωτιστικού από ατσάλι να στηρίζει το δημιουργημένο από τον σχεδιαστή πανόραμα. Με διάμετρο 100cm το φωτιστικό διατίθεται σε περιορισμένα αντίτυπα (25).

Stelios Mousarris

The post City Pendant Light was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το ατσάλινο γλυπτό ύψους 16 μέτρων βρίσκεται σε μια βυθισμένη πλατεία στο Uniwalk, ένα νέο κτιριακό σύμπλεγμα μικτής χρήσης στην πόλη Σενζέν της Κίνας.
Πρόκειται για συνεργασία μεταξύ του στούντιο UAP και του καλλιτέχνη Lawrence Argent, λίγο πριν τον πρόωρο θάνατό του τον Οκτώβριο του 2017, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον σχεδιασμό, την κατασκευή και την τοποθέτηση του έργου ορόσημο στο συγκεκριμένο σημείο. Πανέλα από σφυρήλατο ατσάλι με φινίρισμα καθρέπτη σχηματίζουν το σώμα του γλυπτού, με νύχια και ουρά από συγκολλημένο ατσάλι με το ίδιο φινίρισμα.
Αντλώντας έμπνευση από τον δράκο, το θρυλικό και συμβολικό πλάσμα της Κινέζικης μυθολογίας, η μορφή του γλυπτού αναδύεται από το έδαφος, προσελκύοντας τους διάφορους επισκέπτες, με τον ειδικά σχεδιασμένο φωτισμό και το τεχνητό νέφος ατμών να δημιουργούν μια δραματική εμπειρία. Τέλος, η ιδιαίτερη εγκατάστασή του στη συγκεκριμένη τοποθεσία συμβάλλει στη ροϊκότητα του έργου.

Lawrence Argent

The post Beyond Reflection was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

The post Pampshade® was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η “Cut Chair” η αλλιώς “κομμένη καρέκλα”, παρόλο που η εμφάνιση της προδίδει το αντίθετο, προσφέρεται ως θέση καθίσματος.
Πρόκειται για μια πλάκα καλυμμένη από ένα παχύ χαλί που δημιουργεί ένα γερό κάθισμα σε πρόβολο. Τρία καλοστημένα πόδια – “κούτσουρα” και η καρέκλα μοιάζει μαγικά κομμένη σε κομμάτια!

 Peter Bristol

The post Cut Chair was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η REK είναι μια βιβλιοθήκη που μεγαλώνει μαζί με τη συλλογή βιβλίων σας. ‘Οσο αυξάνονται τα βιβλία τόσο αυξάνονται και τα ράφια. Τα τμήματά της σχήματος ζιγκ ζαγκ μετακινούνται το ένα μέσα στο άλλο για να φιλοξενήσουν βιβλία στα κενά που προκύπτουν. Επίσης τα βιβλία μπορουν να τοποθετηθούν σύμφωνα με το ύψος τους. Οι στενοί χώροι είναι ιδανικοί για περιοδικά. Αν η συλλογή βιβλίων σας μειωθεί, η βιβλιοθήκη REK μικραίνει, αφήνοντας χώρο μόνο για τα αγαπημένα σας βιβλία.

Reinier de Jong

The post REK bookcase was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η music essentials συμμετείχε φέτος στη καμπάνια “Blue Monument Challenge”, αναλαμβάνοντας την επιμέλεια του αρχιτεκτονικού φωτισμού της πρόσοψης του Ζαππείου Μεγάρου, για την “Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη”. Η φωταγώγηση διάρκεσε 3 ημέρες 13 – 15 Νοεμβρίου και είναι μια πρωτοβουλία του “International Diabetes Federation”.

Η καμπάνια αυτή φωτίζει κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, ιστορικά μνημεία σε περισσότερες από 250 πόλεις σε όλο τον κόσμο. Από τη Νέα Υόρκη μέχρι και το Χονγκ Κονγκ, η παγκόσμια αυτή εκστρατεία στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κόσμου σχετικά με την χρόνια μεταβολική νόσο.

Έτσι και φέτος, το ιστορικό κτίριο στο κέντρο της πόλης μας φωτίστηκε μπλε, για να συμβολίσει τη μέρα αυτή και το σκοπό της και να μεταδώσει το ισχυρό μήνυμα της ενημέρωσης αλλά και αντιμετώπισης της ασθένειας.

The post Blue Monument Challenge was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η νέα κολεξιόν φωτιστικών ΙΝ-ΕI της Artemide, σχεδιασμένη από τον Ιssey Miyake, έχει ως πυρήνα ένα πρωτοποριακό “ύφασμα” κατασκευασμένο αποκλειστικά από ανακυκλωμένα υλικά (ειδικά επεξεργασμένα νήματα πολυαιθυλενίου), το οποίο διαχέει το φως με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Η ανακύκλωση των υλικών γίνεται με συστήματα προηγμένης τεχνολογίας ώστε να επιτυγχάνεται 40% χαμηλότερη εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα (CO2) σε σύγκριση με τους ρύπους που θα εξέπεμπε η ανάπτυξη ενός εντελώς νέου υλικού. Η καλλιτεχνική ματιά του Issey Miyake συνδυάζει και εκσυγχρονίζει την Ιαπωνική παράδοση στο φωτισμό με την ‘πράσινη’ τεχνολογία των LED της Artemide.

http://www.artemide.gr/index.action

The post ΙΝ-ΕI collection was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το όνομα του τραπεζιού είναι “infinity” (άπειρο). Έχει σχεδιαστεί για 6+1 άτομα. Η θέση του extra ατόμου έχει προβλεφθεί να είναι στην κεφαλή του τραπεζιού. Το τραπέζι χωρίζεται σε 3 μέρη, το καθένα από τα οποία αποτελείται από 2 καρέκλες και μια οριζόντια επιφάνεια που ενώνονται μεταξύ τους με μια σιδερένια “κλωστή”. Το πάνω μέρος του τραπεζιού κρέμεται από την οροφή με inox συρματόσκοινα και όταν οι καρέκλες απομακρύνονται, αυτό μοιάζει να αιωρείται. Έτσι δημιουργήθηκε ένα προϊόν με ιδιαίτερη φιλοσοφία και χωρίς όρια. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν fiberglass, σίδερο και δέρμα.

The post Infinity table was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το cabinet of wonders σχεδιάστηκε για να στελεχώσει μια συλλογή με πολύτιμα κειμήλια και βιβλία από διάφορα ταξίδια στις τέσσερις μεριές του κόσμου. Ο χώρος, στον οποίο τοποθετήθηκε συνδυάζει μια ευρωπαϊκή κουλτούρα 18ου αιώνα με μια σύγχρονη σχεδιαστική αισθητική αλλά και αντιφατικά μεταξύ τους υλικά. Σχεδιαστικός στόχος ήταν το design του cabinet να μη σταθεί στο πλευρό κανενός “ρεύματος” αλλά να επιχειρήσει να τα “παντρέψει απρόσμενα”. Το σχέδιο πηγάζει από τον 18ο αιώνα και το ροκάιλ (που σημαίνει βράχος), απ΄όπου και γεννήθηκε το ροκοκό. Έτσι, συνετέθη μια μεγάλη cartouche (αφηρημένο σχέδιο που συναντάται σε ροκοκό εκκλησίες της κεντρικής Ευρώπης), το οποίο κατασκευάστηκε από μαύρο φυσικό γρανίτη, ο οποίος σκαλίστηκε και αποτέλεσε τη διακοσμητική κορνίζα του αντικειμένου. Στο κέντρο διαμορφώθηκε ένα “πλέγμα” με ράφια από πλέξιγκλας, τα οποία τρυπάνε βίαια το γρανίτη μεταφέροντας το θεατή σε μια άλλη διάσταση και εποχή. Γι αυτόν το λόγο και στην πλάτη των κουτιών τοποθετήθηκε καθρέπτης, ώστε το έπιπλο να δίνει την αίσθηση της πύλης, η οποία “ρουφάει” τον επισκέπτη σε ένα ιστορικό, γεωγραφικό και πολιτιστικό ταξίδι.

www.eleftherios-art.com

The post Cabinet of wonders was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Οι μπαρόκ σουπιέρες αποτέλεσαν αντικείμενα πόθου και επικοινωνίας μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών κόσμων, της δύσης και της ανατολής, του τότε γνωστού και αγνώστου. Η ιστορία τους είναι η ιστορία της μπουρζουαζίας με τα παχυλά της δείπνα και τις αλόγιστες πολυτέλειές της. Είναι επίσης η ιστορία μοναδικών τεχνιτών, οι οποίοι με τη δεξιοτεχνία τους έδωσαν ύλη και υπόσταση στο όνειρο και στη φαντασία, πλάθοντάς τα με ασήμι και χρυσό. Η ιστορία άπληστων εμπόρων, μύθων και τεράτων, που κυριεύουν τις άγριες θάλασσες κατασπαράζοντας τους ναυτικούς. Η κινέζικη πορσελάνη αποτέλεσε υλικό προερχόμενο από το υπερπέραν και η σουπιέρα μαγικό πάντρεμα του “εδώ” και του “εκεί”, της Ευρώπης και της Ασίας. Ένα αληθινό παραμύθι ταξιδιού εξιστορείται μπροστά στα μάτια μας σήμερα. Η ιδέα πίσω από το σχεδιασμό της σουπιέρας είναι η γραμμή ταξιδιού των ναυτικών από την Κίνα στην Πορτογαλία. Το ταξίδι αναζήτησης κλιμακώνεται στο ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, όπου και έχουν καταγραφεί τα περισσότερα ναυάγια κατά τη μεταφορά της πορσελάνης. Ο μύθος των ναυτικών αναφέρει το τέρας “Αδαμάστωρ”, το οποίο έσπερνε τον τρόμο βουλιάζοντας τα πλοία. Ο Αδαμάστωρ λοιπόν είναι ο άρχοντας της σουπιέρας μας και το στόμα του η λαβή για το καπάκι της.

www.eleftherios-art.com

The post Travelling Lines was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

To TIME SQUARE “TS” είναι ένα φωτιστικό αντικείμενο διαστάσεων 1.40m x 1.40m, που ταυτόχρονα μπορεί να απεικονίζει ψηφιακά τον χρόνο. Ενσωματώνει υψηλή τεχνολογία και διατίθεται σε περιορισμένο αριθμό 365 κομματιών παγκοσμίως, με laser χάραξη του serial number.Προορίζεται για ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους και η λειτουργία του γίνεται μέσω ενός τηλεχειριστηρίου που ενσωματώνει όλες του τις λειτουργίες. Αποτελείται από 12 ημι-χειροποίητους συνδέσμους αλουμινίου, που ενώνουν μεταξύ τους 12 σωλήνες σε σχήμα τετραγώνου (1,40 m επί 1,40 m) με εσωτερικό σταυρό. Για τη λειτουργία της ώρας, οι δώδεκα (12) σωλήνες με φωτισμό led, συνδυάζονται απεικονίζοντας ψηφιακά τους αριθμούς από το 1 έως το 12, δύο φορές το εικοσιτετράωρο. Συμπληρωματικά και με απόλυτη ακρίβεια, στον κάτω αριστερά σωλήνα εμφανίζονται 12 ευκρινείς led κύκλοι που αντιπροσωπεύουν (ο κάθε ένας), τα πεντάλεπτα της κάθε ώρας που φωτίζονται περιοδικά από αριστερά προς τα δεξιά. Έτσι ο κάτοχος ενός TS αντιλαμβάνεται τη ροή των λεπτών βλέποντας τα κυκλικά φωτεινά «σημάδια». Μέσω του τηλεχειριστηρίου, τόσο η ένταση του φωτός όσο και η ώρα αλλά και τα λεπτά, μπορούν να ρυθμίζονται με απόλυτη ακρίβεια όπως επίσης και η λειτουργία του TS ώστε να λειτουργεί ως φωτιστικό μόνο, με 3 δεσμίδες κάθετου φωτός (αριστερά στο κέντρο και δεξιά). Παράλληλα μέσω της λειτουργίας του dimmer, ο φωτισμός από απαλός και ατμοσφαιρικός, μπορεί εύκολα να φωτίσει έως και 150 m2. Το TS κατασκευάζεται εξ΄ ολοκλήρου στην Ελλάδα από υψηλής ποιότητας και κατά τουλάχιστον 90% ανακυκλώσιμα υλικά (αλουμίνιο, πλεξιγκλάς, πολυκαρβονικά μέρη PMMA, και στοιχεία LED), με λειτουργία η οποία του εξασφαλίζει ένα χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα, ενώ ζυγίζοντας περίπου 9 κιλά μπορεί να αναρτηθεί με μεγάλη άνεση, σε σχεδόν κάθε είδους τοίχο.

The post Time Square “TS” was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

To Gibbous είναι ένα έπιπλο εσωτερικού αλλά και εξωτερικού χώρου. Αναδεικνύεται όμως πολύ περισσότερο όταν βρίσκεται σε εξωτερικό χώρο λόγω του υλικού από το οποίο έχει κατασκευασθεί, που είναι αδιάβροχο και φωσφορίζον στο σκοτάδι. Κατά τη διάρκεια της ημέρας το υλικό φορτίζεται από την ηλιακή ακτινοβολία και το βράδυ λάμπει. Πρόκειται για μια “σφαίρα”, το ¼ της οποίας κόβεται ώστε να δημιουργηθεί μία αναπαυτική πολυθρόνα με ένα τραπεζάκι. Το τραπεζάκι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως καρέκλα ή σαν μαξιλάρι για κάποιον που κάθεται στο πάτωμα. Όταν το Gibbus είναι κλειστό, είναι μια όμορφη φωσφορίζουσα σφαίρα, ένα οικολογικό φωτιστικό για τον κήπο, την πισίνα αλλά και το σαλόνι. Πρόσφατα το Gibbus βραβεύτηκε στα A’ Design Award, στη κατηγορία επίπλων και διακοσμητικών.

The post Gibbous was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Παγωμένη Μελωδία Όλα άρχισαν όταν ένας από τους διευθυντές του Orproject, Christoph Klemmt, συνέθεσε ένα κομμάτι για πιάνο (Klavierstück) χρησιμοποιώντας μια δωδεκατονική σειρά, η οποία επαναλαμβάνεται και μεταβάλλεται από διαφορετικές φωνές ώστε να δημιουργήσει πολύπλοκα ρυθμικά μοτίβα… Η Ανισοτροπία αποτελεί την φυσική εκδήλωση του μουσικού κομματιού, μια «παγωμένη» μελωδία της οποίας η δωδεκατονική σειρά μεταφράζεται σε μια απλή σειρά από ελάσματα ξύλου bamboo που πλέον δημιουργούν τη μορφολογία: δομή, ανοίγματα και ρυθμό, με την επανάληψη να πραγματοποιείται στο χώρο αντί για το χρόνο.

Μεταβαλλόμενοι Τόνοι Το Klavierstück χρησιμοποιεί μια δωδεκατονική σειρά ξεκινώντας από το χαμηλότερο κλειδί του πιάνου. ‘Επειτα από τον πρώτο κύκλο, η σειρά επαναλαμβάνεται αλλά κατά ένα ημιτόνιο ψηλότερα. ‘Όμως αντί να αλλάξουν όλοι οι τόνοι κατά ένα ημιτόνιο , μόνο ο χαμηλότερος της σειράς υψώνεται κατά μια οκτάβα, ώστε η σειρά να παραμείνει η ίδια αλλά με μετακινημένη κλίμακα. Στην επόμενη αλλαγή, η μετακίνηση αυτή συνεχίζεται, αλλά με την κλίμακα να μειώνεται. Ο χαμηλότερος τόνος υψώνεται πάλι κατά μια οκτάβα και ο δεύτερος χαμηλότερος, αφαιρείται τελείως, ώστε να παίζονται μόνο έντεκα. Αντί για δώδεκα τόνους η κλίμακα αλλάζει σε ενδεκατονική και η διάρκειά της μειώνεται αντίστοιχα. Η κλίμακα της δωδεκατονικής σειράς συνεχίζει να μειώνεται και να υψώνεται μέχρι να μείνει μόνο ένας τόνος σε κάθε επανάληψη της αρχικής σειράς. Έπειτα η κλίμακα αυξάνεται ξανά και συνεχίζοντας να υψώνεται, διαμορφώνεται ως εξής: οι διαφορετικές φωνές του κομματιού διαχωρίζονται, με το μέγεθος των παράλληλων κλιμάκων τους να παρεκκλίνει, κινούνται η μία γύρω από την άλλη μέχρις ότου να αναπτυχθούν μαζί, εξακολουθώντας να υψώνονται και η κλίμακά τους να σβήσει με το υψηλότερο κλειδί του πιάνο. Η απλή δωδεκατονική σειρά του κομματιού για πιάνο μεταμορφώνεται με τις εναλλαγές και τις αυξομειώσεις σε συνεχώς εξελισσόμενα ρυθμικά μοτίβα που μετατρέπονται σε ηχητικό πεδίο που επιπλέει..

Δομή και Φως Η προτεινόμενη πρόσοψη αποτελεί την μετάφραση του Klavierstück σε ύλη: παράλληλες λωρίδες από bamboo δημιουργούν τη ρυθμική δομή. Η δισδιάστατη βασική μονάδα, αποτελούμενη από δυο λωρίδες, δημιουργεί μια φόρμα που εξωθείται στην τρίτη διάσταση. Πολλαπλασιαζόμενη στις δυο διαστάσεις, τροποποιείται χωρικά όπως η δωδεκατονική σειρά τροποποιείται χρονικά. Η εξώθηση στην Τρίτη διάσταση επιτρέπει μια οριζόντια γραμμική τροποποίηση στην ανάπτυξη της πρόσοψης, αντίστοιχη με αυτή του Klavierstück. Στο μουσικό κομμάτι μόνο οι υψηλότεροι τόνοι κάθε σειράς ακούγονται και ουσιαστικά αυτοί δημιουργούν το πλωτό ηχητικό πεδίο. Με τον ίδιο τρόπο στην εγκατάσταση, μόνο οι κορυφές κάθε λωρίδας είναι ορατές, δημιουργώντας ένα πλωτό επίπεδο ύλης, φωτός και σκιάς.

The post Anisotropia was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

[tags]

[PGP id=9832]

The post Dual Cut was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Τον Ιανουάριο του 2010 το Heatherwick Studio, δουλεύοντας μαζί με την Wrightbus, μια ομάδα με ειδίκευση στην κατασκευή λεωφορείων, ανέλαβε το βασικό σχεδιασμό για το νέο λεωφορείο του Λονδίνου. Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία 50 χρόνια που ο οργανισμός TFL (Transport for London), ανέθεσε και επιτήρησε τη δημιουργία ενός λεωφορείου, ειδικά σχεδιασμένου για την πρωτεύουσα της χώρας.

Ο εξωτερικός σχεδιασμός του λεωφορείου έγινε με τρόπο που να πληροί τις σύγχρονες λειτουργικές ανάγκες του οχήματος. Ένα μακρύ ασύμμετρο παρμπρίζ, παρέχει στον οδηγό την απαραίτητη ορατότητα από όλες τις πλευρές, ενώ ένα γυάλινο πάνελ αντικατοπτρίζει την κίνηση των επιβατών μέσα στο λεωφορείο και επιτρέπει παράλληλα στο φως να φωτίζει το εσωτερικό και στους επιβάτες τη θέα προς τα έξω. Με την ενσωμάτωση μιας ανοικτής πλατφόρμας στο πίσω τμήμα του, το λεωφορείο επανεγκαθιστά ένα από τα πιο κλασικά και αγαπημένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Routemaster, ενός λεωφορείου σχεδιασμένου το 1950, που προσέφερε πρώτο το “hop-on hop-off” service. Το νέο σχέδιο έχει επίσης τρεις πόρτες και δύο σκάλες, επιταχύνοντας και διευκολύνοντας έτσι την επιβίβαση και αποβίβαση των επιβατών.

Το νέο λεωφορείο του Λονδίνου είναι 15% πιο οικονομικό στην κατανάλωση καυσίμο από τα αντίστοιχα υβριδικά και 40% οικονομικότερο από τα κλασικά διώροφα λεωφορεία που κινούνται με πετρέλαιο.

Τα σχέδια του νέου λεωφορείου παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά το Μάιο του 2010 και το πρώτο όχημα,  εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2011 από τον δήμαρχο του Λονδίνου, Boris Johnson. To πρώτο δρομολόγιο για το κοινό πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 2012 ενώ μέχρι το καλοκαίρι αναμένεται να ξεκινήσουν να πραγματοποιούν δρομολόγια επτά ακόμη νέα λεωφορεία.

The post New Bus for London was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

[tags]

[PGP id=10262]

The post Memory was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το Aurora Craft είναι ένα χαρτονένιο, ανακυκλώσιμο σπιτάκι για παιδιά. Το χαρτόνι που χρησιμοποιήθηκε είναι ανακυκλωμένο και δεν έχει λευκανθεί με χημικές ουσίες. Είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο εξολοκλήρου στην Ελλάδα, με εγχώρια υλικά, και είναι πιστοποιημένο από τον ΕΛΟΤ με CE, για την ασφάλειά του. Έχει μία πόρτα και πολλά ανοίγματα για εξαερισμό και παιχνίδι. Ενδείκνυται για να καλλιεργήσουν τα παιδιά τις κινητικές τους δεξιότητες καθώς και την αισθητική τους καλλιέργεια, ζωγραφίζοντάς το και να δημιουργήσουν την δική τους «γωνιά» όπως εκείνα θέλουν. Ανακυκλώνεται εύκολα, ενώ η συσκευασία χρησιμοποιείται ως ένα από τα πέντε τμήματα του AURORA Craft, για να ελαχιστοποιηθεί το πεταμένο υλικό. Διαστάσεις Π 110 x B 110 x Y 115 cm. Διαστάσεις συσκευασίας 87.5 x 74 x 6 cm

www.carteco.gr

The post Aurora Craft was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

[tags]

[PGP id=10135]

The post Cosmic landscape Tavolo was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

[tags]

[PGP id=10095]

The post Riccio was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

[tags]

[PGP id=10309]

The post Tetris bookshelf was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.