Μια πρώην αποθήκη μετατρέπεται σε χώρο ευεξίας

Στο Μεταξουργείο, οι Studio Maneo μετατρέπουν μια πρώην αποθήκη σε έναν φωτεινό και ήρεμο χώρο ευεξίας. Το Hekate Fitness Club βασίζεται στην αρχιτεκτονική ιδέα της αποσύνδεσης από την πόλη, διαμορφώνοντας ένα εσωτερικό όπου η άσκηση, η ασφάλεια και η αισθητηριακή αποφόρτιση συνυπάρχουν.

Παρότι η ιδιοκτήτρια προέρχεται από τον χώρο του αθλητισμού, το ζητούμενο δεν ήταν η δημιουργία ενός συμβατικού γυμναστηρίου. Ο σχεδιασμός επιδιώκει πρώτα απ’ όλα να προσφέρει στον επισκέπτη μια αίσθηση προσωπικής ασφάλειας και σεβασμού της ταυτότητάς του, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως ανάσα από τους ρυθμούς και τα ερεθίσματα του αστικού κέντρου.

Αποσύνδεση από την ένταση της πόλης

Η έννοια της ευεξίας προσεγγίζεται ως σωματική και πνευματική εμπειρία. Στόχος ήταν ο επισκέπτης να αισθανθεί πιο κοντά στη φύση, αλλά και στη δική του εσωτερική κατάσταση, μέσα από έναν χώρο που δεν οργανώνεται μόνο γύρω από την απόδοση, αλλά και γύρω από την κίνηση, τη συγκέντρωση και την αποκατάσταση.

Η ατμόσφαιρα διαμορφώνεται με φυσικά υλικά, καθαρές γεωμετρίες και το φως ως βασικό εργαλείο σύνθεσης. Οι ξύλινες επενδύσεις, οι τόνοι τερακότας και οι γήινες αποχρώσεις συγκροτούν ένα ήρεμο περιβάλλον, όπου η εναλλαγή φωτός και σκιάς γίνεται μέρος της εμπειρίας του χώρου.

Φυσικά υλικά και ήπια αδιαφάνεια

Η όψη οργανώνεται με αμμοβολημένο γυαλί, επιτυγχάνοντας ισορροπία ανάμεσα στη διάχυση του φωτός και την απαλή αδιαφάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, ο χώρος προστατεύεται από την άμεση οπτική έκθεση προς τον δρόμο, ενώ το φυσικό φως εισέρχεται με ήπιο τρόπο, δημιουργώντας ένα ασφαλές και ατμοσφαιρικό περιβάλλον άσκησης.

Στο εσωτερικό, ο χώρος των 140,00 τ.μ. αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Στο ισόγειο φιλοξενούνται η υποδοχή και οι βασικοί χώροι άσκησης, ενώ στον όροφο τοποθετούνται οι βοηθητικές λειτουργίες, όπως τα αποδυτήρια και τα λουτρά. Η χωρική λογική του «κουτιού μέσα σε κουτί» ορίζει με σαφήνεια τις χρήσεις, χωρίς να κατακερματίζει την ατμόσφαιρα του εσωτερικού.

Το «κουτί μέσα σε κουτί» και ο χώρος πολεμικών τεχνών

Ο χώρος των πολεμικών τεχνών ορίζεται από ξύλινα πάνελ στους τοίχους, διαφοροποιούμενος από τις υπόλοιπες χρήσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ενός εσωτερικού όγκου που φωλιάζει μέσα στον μεγαλύτερο χώρο. Η χειρονομία αυτή προσδίδει στο έργο καθαρότητα και βάθος, διατηρώντας παράλληλα τη συνέχεια ανάμεσα στις επιμέρους λειτουργίες.

Αντίστοιχα, η ξύλινη υποδοχή σχεδιάζεται ως ένα στοιχείο σε μορφή κουτιού. Η επένδυση με κλοστρά τη συνδέει οπτικά με τον χώρο των πολεμικών τεχνών στο βάθος, επαναφέροντας την ιδέα των ένθετων όγκων μέσα από το υλικό, τον ρυθμό και τη διαφάνεια.

Γραμμικοί φεγγίτες και σκάλα ως φίλτρο φωτός

Δύο βασικά στοιχεία καθορίζουν τις φωτιστικές ποιότητες του έργου: οι γραμμικοί φεγγίτες και η κεντρική σκάλα που οδηγεί στο δεύτερο επίπεδο. Οι φεγγίτες επιτρέπουν στο φυσικό φως να διαχέεται απαλά στη διάρκεια της ημέρας, μεταβάλλοντας σταδιακά την ατμόσφαιρα του εσωτερικού.

Η σκάλα πλαισιώνεται από έναν ψηλό, ελεύθερα τοποθετημένο τοίχο, ο οποίος λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στις δύο βασικές χρήσεις. Στο μέσο του τοίχου, μια κατακόρυφη σχισμή επενδύεται με κλοστρά, δημιουργώντας εναλλαγές φωτός και σκιάς, πλήρους και κενού, αδιαφάνειας και διαφάνειας.

Εσωτερική φύτευση ως χειρονομία αποφόρτισης

Καθώς ο επισκέπτης διασχίζει τον χώρο, συναντά φυτά εσωτερικού χώρου τοποθετημένα σε χτιστές ζαρντινιέρες. Η φύτευση δεν λειτουργεί ως απλή διακόσμηση, αλλά ως μεταβατικό φίλτρο ανάμεσα στην εμπειρία της άσκησης και της ευεξίας.

Η χειρονομία αυτή υποστηρίζει την αποφόρτιση τόσο κατά την είσοδο από την ένταση της πόλης όσο και κατά την έξοδο, μετά τη σωματική άσκηση. Μέσα από αυτή την ακολουθία, το Hekate Fitness Club αντιμετωπίζει την ευεξία ως εμπειρία που ξεκινά πριν από την προπόνηση και συνεχίζεται μετά από αυτήν, συνδέοντας σώμα, φως, υλικότητα και ατμόσφαιρα.

Το διαμέρισμα του Arthur Casas στο Σάο Πάολο

Σχεδιασμένο ως ιδιωτική κατοικία του ίδιου του αρχιτέκτονα, το AC Apartment από τον Arthur Casas συνδυάζει κατασκευαστική ακρίβεια, λειτουργικότητα και προσωπική αφήγηση. Βρίσκεται στο Praça Henrique Monteiro, ένα συγκρότημα μικτών χρήσεων που επίσης φέρει την υπογραφή του, και λειτουργεί ως άμεση προέκταση της σκέψης του γύρω από την αρχιτεκτονική, το design και τη σύγχρονη αστική ζωή.

Κάθε απόφαση, από τη διάταξη της κάτοψης έως τη λεπτομέρεια των ξυλουργικών κατασκευών, ανταποκρίνεται συνειδητά στις ανάγκες της καθημερινότητας. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που συνδυάζει χωρική ροή, κρυφά συστήματα και σαφή αισθητική πρόθεση, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο ζωής του αρχιτέκτονα: από μια κατοικία της δεκαετίας του ’40 στο Pacaembu, σχεδιασμένη από τον Artigas, σε ένα πιο συμπαγές, σύγχρονο και πρακτικό αστικό διαμέρισμα.

Κάτοψη 300,00 τ.μ. χωρίς ανενεργούς χώρους

Με επιφάνεια περίπου 300,00 τ.μ., το διαμέρισμα σχεδιάστηκε ώστε να περιορίζονται οι ανενεργοί χώροι και να προτάσσονται οι άμεσες κινήσεις, η λειτουργική σαφήνεια και η ευελιξία των χώρων. Ο πλήρης αυτοματισμός, οι ειδικές κατασκευές και η εκτεταμένη χρήση φυσικών υλικών διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα ακριβή αλλά φιλόξενη, ελεγχόμενη αλλά κατοικημένη.

Το εσωτερικό λειτουργεί επίσης ως ήρεμο υπόβαθρο για την προσωπική συλλογή του Arthur Casas: έργα τέχνης, γλυπτά, βιβλία, φωτογραφίες, αντικείμενα συναισθηματικής αξίας και κομμάτια design. Όπως σημειώνει ο ίδιος, το να σχεδιάζει για τον εαυτό του είναι εύκολο, καθώς γνωρίζει με ακρίβεια τι του αρέσει και πώς ζει.

Ενιαίος χώρος διημέρευσης

Με την είσοδο στο διαμέρισμα, η ενοποίηση των χώρων γίνεται αμέσως αντιληπτή. Η πόρτα ανοίγει σε έναν ενιαίο χώρο διημέρευσης, όπου το living, η τραπεζαρία, το home theater και η κουζίνα συνδέονται μέσα από μια μοναδική αρχιτεκτονική χειρονομία. Η κυκλοφορία παραμένει ρευστή και ανεμπόδιστη, ενώ τα σταθερά στοιχεία οργανώνουν φυσικά τη χωρική εμπειρία.

Στο living, ο καναπές Fusca του Arthur Casas για τη Micasa κατέχει κεντρική θέση, πλαισιωμένος από καρέκλες Bauhaus του Franco Albini, την πολυθρόνα Elda του Joe Colombo και το τραπέζι Desenho του Arthur Casas. Η ατμόσφαιρα καθορίζεται έντονα από την τέχνη, με έργα των Mira Schendel, Carlito Carvalhosa, Anna Maria Maiolino και Waltércio Caldas, μεταξύ άλλων.

Τραπεζαρία, κουζίνα και σταθερές ξύλινες κατασκευές

Η μετάβαση προς την τραπεζαρία γίνεται αβίαστα. Ένα τραπέζι από τάβλες ξύλου canela, σχεδιασμένο από τον Arthur Casas, πλαισιώνεται από καθίσματα Flair’o της B&B Italia, ενώ γλυπτά των Rafael Oboé, Liuba Wolf, Ilha do Ferro και Rhodes ενισχύουν τον πολυεπίπεδο χαρακτήρα του χώρου. Ένας πίνακας του Paulo Pasta κυριαρχεί στον τοίχο, ενώ τα ενσωματωμένα φωτιστικά στη συνεχή ξύλινη οροφή εξασφαλίζουν φωτισμό ακριβείας σε όλο το διαμέρισμα.

Στην κουζίνα ξεχωρίζουν το σκαμπό Disco του Arthur Casas για το Studio Objeto και οι πάγκοι από Neolith Basalt Grey, ενταγμένοι σε ειδική ξυλουργική κατασκευή σχεδιασμένη από τον ίδιο. Οι ξυλουργικές κατασκευές αποκρύπτουν τις ηλεκτρικές συσκευές και βελτιστοποιούν την αποθήκευση, επιτρέποντας στην κουζίνα είτε να ενσωματώνεται στον χώρο διημέρευσης είτε να απομονώνεται με συρόμενη πόρτα, ανάλογα με τη χρήση.

Home theater και πολυλειτουργικό γραφείο

Δίπλα στην κουζίνα, το home theater επαναφέρει τον καναπέ Fusca, αυτή τη φορά σε συνδυασμό με το τραπεζάκι Tavolino 1932 του Gio Ponti, την πολυθρόνα Marsala του Michael Ducaroy για τη Ligne Roset και μια ταπισερί του Henri Laurens. Στα ράφια, γλυπτά, κεραμικά και πιάτα των Livia Gorka, Pablo Picasso και Jean Lurçat συνυπάρχουν με βιβλία και προσωπικά αντικείμενα.

Ανάμεσα στον χώρο διημέρευσης και την ιδιωτική ζώνη, το γραφείο λειτουργεί ως πολυλειτουργικό δωμάτιο. Χρησιμοποιείται ως χώρος εργασίας, ενώ μπορεί επίσης να φιλοξενήσει ένα κρεβάτι όταν επισκέπτεται το σπίτι κάποιο από τα παιδιά του αρχιτέκτονα. Στον χώρο ξεχωρίζουν το σκαμπό Pivot High της Vitra και η συλλογή μικρογραφιών αυτοκινήτων του Arthur Casas, εκτεθειμένη σε ειδικά σχεδιασμένες εσοχές.

Μετάβαση προς την ιδιωτική ζώνη

Ο διάδρομος που οδηγεί στα υπνοδωμάτια επενδύεται με ξύλο, δημιουργώντας μια ήρεμη μετάβαση προς τους ιδιωτικούς χώρους του διαμερίσματος. Στους τοίχους, μια συλλογή φωτογραφιών περιλαμβάνει έργα των Pierre Verger, Mario Cravo Neto, Bob Wolfenson και Cristiano Mascaro, μετατρέποντας την κυκλοφορία σε εκθεσιακή ακολουθία.

Στη master suite, η ατμόσφαιρα διαμορφώνεται μέσα από διακριτικό φωτισμό, vintage φωτιστικά, σώματα όπως το Ledtube της Marset, συνεχή ξύλινη οροφή και ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα. Η πολυθρόνα του Giuseppe Scapinelli και το κομοδίνο από μάρμαρο Via Appia συμπληρώνουν τον χώρο, μαζί με έργα καλλιτεχνών όπως οι Tarsila do Amaral, Emiliano Di Cavalcanti, Athos Bulcão και Flávio de Carvalho.

Τεχνολογία, ακρίβεια και ατμόσφαιρα

Κάθε τεχνική λεπτομέρεια ενσωματώθηκε με ακρίβεια: κεντρική αναρρόφηση, ενσωματωμένο ηχητικό σύστημα, αόρατος κλιματισμός, σύστημα προστασίας από την υγρασία, έξυπνοι αισθητήρες και πλήρης αυτοματισμός. Τα φωτιστικά της XAL αναδεικνύουν τα έργα τέχνης και τα υλικά με ακριβή κατανομή φωτός, χωρίς να ανταγωνίζονται την αρχιτεκτονική.

Ο τεχνικός αυτός έλεγχος υποστηρίζει τη συνολική ατμόσφαιρα του διαμερίσματος. Το έργο δεν αφορά μόνο την αποδοτικότητα ή την έκθεση αντικειμένων, αλλά τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος κατοίκησης όπου οι υποδομές υποχωρούν μέσα στην αρχιτεκτονική, αφήνοντας τα υλικά, την τέχνη και την καθημερινή ζωή να έρθουν στο προσκήνιο.

Αρχιτεκτονική σε κλίμακα 1:1

Η κατοίκηση ενός διαμερίσματος που σχεδιάστηκε από τον ίδιο, από το κτίριο και την κάτοψη έως τα τελειώματα και τα έπιπλα, επιτρέπει στον Arthur Casas να βιώσει την αρχιτεκτονική του σε κλίμακα 1:1. Το Praça Henrique Monteiro, που συνδυάζει ξενοδοχείο, εστιατόριο, αρτοποιείο, jazz club και κατοικίες στο ίδιο συγκρότημα, αντιμετωπίζεται από τον αρχιτέκτονα ως ένας ζωντανός οργανισμός σε συνεχή προσαρμογή.

Για τον Casas, το διαμέρισμα δεν μπορεί να αποκοπεί από το ευρύτερο έργο. Η σημασία του βρίσκεται στη συνέχεια της αρχιτεκτονικής γλώσσας ανάμεσα στην κατοικία, τον πύργο και τις υπόλοιπες λειτουργίες του συγκροτήματος. Το AC Apartment είναι, επομένως, ταυτόχρονα ιδιωτική κατοικία και βιωμένο αρχιτεκτονικό μανιφέστο: ένα σφιχτά δουλεμένο αστικό διαμέρισμα, διαμορφωμένο από την αρχιτεκτονική, την τέχνη, τη μνήμη και τις καθημερινές συνήθειες.

Ένα μικρό nail studio στο Παγκράτι

Στο Παγκράτι, το Nailon Room από το So Far Studio διαμορφώνεται ως ένα συνοικιακό nail studio σε έναν ιδιαίτερα περιορισμένο χώρο μόλις 20,00 τ.μ. Αντί η μικρή επιφάνεια να αντιμετωπιστεί ως περιορισμός, το έργο οργανώνεται ως ένα ενιαίο, ατμοσφαιρικό περιβάλλον, όπου το φως, η υφή και η χωρική συνέχεια καθορίζουν την εμπειρία του εσωτερικού.

Ο σχεδιασμός εστιάζει στην απαλότητα και την οικειότητα, δημιουργώντας μια ήρεμη παύση μέσα στον ρυθμό της πόλης. Με την είσοδο στον χώρο, η εμπειρία καθορίζεται από μια αιωρούμενη υφασμάτινη εγκατάσταση στην οροφή, η οποία εισάγει αίσθηση ελαφρότητας, χωρίς να μειώνει την καθαρότητα του δωματίου.

Μια αιωρούμενη υφασμάτινη εγκατάσταση ως εργαλείο χωρικής διαμόρφωσης

Η ημιδιαφανής υφασμάτινη επιφάνεια λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο φωτός και ως χωρικό εργαλείο. Διαχέει τον φωτισμό στο εσωτερικό, μαλακώνει την ατμόσφαιρα και μεταμορφώνει την αντίληψη του χώρου σε κάτι πιο ήσυχο, πιο εσωστρεφές και σχεδόν σκηνογραφικό.

Η επέμβαση στην οροφή αποτελεί το βασικό στοιχείο ταυτότητας του έργου. Προσδίδει στο συμπαγές σχέδιο βάθος και συνέχεια, ενώ συγκροτεί μια άμεσα αναγνωρίσιμη εικόνα για το studio.

Υλικά, αντανακλάσεις και παστέλ τόνοι

Η περιορισμένη παλέτα υλικών, με τσιμεντοκονία, επιφάνειες κόντρα πλακέ και λεπτομέρειες σε παστέλ φυστικί απόχρωση, διαμορφώνει μια ήρεμη αρχιτεκτονική γλώσσα, βασισμένη στην υφή και την απτικότητα. Οι καθαρές γεωμετρίες και οι προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες ενισχύουν τη σαφήνεια του εσωτερικού, επιτρέποντας στις λίγες υλικές χειρονομίες να καθορίσουν την ατμόσφαιρα.

Οι διακριτικές αντανακλάσεις και οι διαδοχικές διαφάνειες μεταβάλλουν την αίσθηση του βάθους στη διάρκεια της ημέρας. Ένας μεγάλος καθρέφτης, τοποθετημένος στον βασικό άξονα του χώρου, διευρύνει οπτικά το δωμάτιο, πολλαπλασιάζοντας την παρουσία της υφασμάτινης εγκατάστασης και απαλύνοντας τα φυσικά όρια της μικρής κάτοψης.

Γραμμικό bar και ενσωματωμένος πάγκος

Η χωρική οργάνωση αναπτύσσεται γύρω από ένα μακρύ γραμμικό στοιχείο bar, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως reception desk, σταθμός μανικιούρ και κοινωνικό κατώφλι. Το στοιχείο αυτό συγκεντρώνει τη δραστηριότητα και προσδίδει στον μικρό εσωτερικό χώρο καθαρή λειτουργική τάξη.

Απέναντι, ένας συνεχής ενσωματωμένος πάγκος φιλοξενεί την αναμονή, την έκθεση προϊόντων και τον σταθμό πεντικιούρ σε μία ενιαία χειρονομία. Με αυτόν τον τρόπο, οι διαφορετικές λειτουργίες του studio συνυπάρχουν χωρίς να κατακερματίζουν τον χώρο.

Ατμόσφαιρα αντί για οπτική υπερβολή

Αντί να δοθεί προτεραιότητα στη χωρητικότητα ή στην οπτική ένταση, το Nailon Room εστιάζει στην ατμόσφαιρα, την απαλότητα και την αισθητηριακή εμπειρία. Μέσα από τη διάχυση του φωτός, τους χαμηλούς τόνους και τη συνέχεια των υλικών, το εσωτερικό αποσπά προσωρινά τον επισκέπτη από την ένταση της πόλης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα φιλόξενο και γοητευτικό περιβάλλον, που ισορροπεί διακριτικά ανάμεσα στη λειτουργικότητα και τη σκηνογραφία. Μέσα σε μόλις 20,00 τ.μ., το έργο συγκροτεί έναν πλήρη εσωτερικό κόσμο, ορισμένο από λιτότητα, καθαρότητα και ατμοσφαιρική ακρίβεια.

Μια απαιτητική μεταμόρφωση στην καρδιά του Κολωνακίου

Στην καρδιά του Κολωνακίου, ένα διαμέρισμα 170,00 τ.μ. ανακαινίζεται από τους Kokosalaki Architecture, μέσα από μια διαδικασία που οργανώνεται γύρω από την τέχνη, τα αντικείμενα, τις υφές και τη σύγχρονη αστική κατοίκηση. Στο έργο, μια απαιτητική μεταμόρφωση κατοικίας σε πολυκατοικία της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, ο χαρακτήρας του υπάρχοντος κελύφους αντιμετωπίζεται ως αφετηρία και όχι ως περιορισμός.

Ως βασικό σημείο εκκίνησης λαμβάνεται η σημαντική προσωπική συλλογή έργων τέχνης του ιδιοκτήτη, καθώς και η σαφής αισθητική του αντίληψη για τη σύγχρονη πολυτέλεια. Η ανακαίνιση δεν επιδιώκει ένα επιδεικτικό αποτέλεσμα, αλλά τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος πιο ήρεμου, καθαρού και σύγχρονου, χωρίς να χάνεται η ζεστασιά, η ατμόσφαιρα και η προσωπικότητα του χώρου.

Τέχνη, αντικείμενα και σύγχρονη αστική κατοίκηση

Η κατοικία σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο εσωτερικό, όπου η τέχνη δεν λειτουργεί ως μεταγενέστερη προσθήκη, αλλά ως οργανικό στοιχείο της συνολικής ατμόσφαιρας. Τα έργα, τα αντικείμενα και οι υφές εντάσσονται σε μια σύνθεση που επιτρέπει στο διαμέρισμα να παραμένει προσωπικό, χωρίς να χάνει την αίσθηση τάξης και καθαρότητας.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η σύγχρονη αστική κατοίκηση ερμηνεύεται όχι ως ουδέτερο σκηνικό, αλλά ως καθημερινή εμπειρία με χαρακτήρα. Οι επιφάνειες, τα έπιπλα, ο φωτισμός και οι λεπτομέρειες οργανώνονται με τρόπο που υποστηρίζει την οικειότητα, την ιδιωτικότητα και την παρουσία της τέχνης μέσα στην καθημερινή ζωή.

Επέμβαση μέσα στο υπάρχον κέλυφος

Όπως συμβαίνει συχνά στις ανακαινίσεις πολυκατοικιών της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, η διαδικασία συνοδεύτηκε από τεχνικές και κατασκευαστικές προκλήσεις: παλαιές υποδομές, περιορισμούς πρόσβασης, σύνθετους συντονισμούς και την ανάγκη συνεχούς ισορροπίας ανάμεσα στη σύγχρονη επέμβαση και τον χαρακτήρα του υφιστάμενου διαμερίσματος.

Οι περιορισμοί αυτοί ενσωματώνονται στον σχεδιασμό με τρόπο ελεγχόμενο. Η νέα αρχιτεκτονική γλώσσα δεν επιβάλλεται στο υπάρχον, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό, επιτρέποντας στην κατοικία να αποκτήσει μια πιο σύγχρονη ταυτότητα, διατηρώντας παράλληλα τη μνήμη και την κλίμακά της.

Φως, αντιθέσεις και ατμόσφαιρα

Το διαμέρισμα εξελίσσεται μέσα από μια αλληλουχία αντιθέσεων. Από τους φωτεινούς, λουσμένους στο φυσικό φως χώρους διημέρευσης μέχρι το πιο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό WC, η κατοικία αποκτά διαφορετικές εντάσεις και ποιότητες, χωρίς να χάνει τη συνοχή της.

Η απαλότητα αντιπαραβάλλεται με τη δομή, τα φυσικά υλικά με τις εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες, η ανοιχτή αίσθηση με την προστασία. Οι αντιθέσεις αυτές δεν λειτουργούν συγκρουσιακά, αλλά συνθέτουν μια κατοικία με βάθος, ρυθμό και εσωτερική ισορροπία.

Διακριτική πολυτέλεια και προσωπικός χαρακτήρας

Η πολυτέλεια προσεγγίζεται με διακριτικότητα. Η κατοικία σχεδιάζεται ώστε να μοιάζει ταυτόχρονα σύγχρονη και βαθιά προσωπική, χωρίς υπερβολές ή επιφανειακές χειρονομίες. Η αίσθηση ποιότητας προκύπτει από την ακρίβεια των επιλογών, τη σχέση των υλικών, την ατμόσφαιρα και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος υποδέχεται την καθημερινή ζωή.

Η ανακαίνιση διαμορφώνει ένα σπίτι ήρεμο, καθαρό και εκλεπτυσμένο, όπου η τέχνη, οι υφές και η σύγχρονη αστική κατοίκηση συνυπάρχουν σε ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία διακριτικά πολυτελής, σχεδιασμένη ως προσωπικός χώρος ζωής στο κέντρο της Αθήνας.

Ιαπωνική αισθητική στη σύγχρονη Αθήνα

Το Darya J Hotel αποτελεί έναν σύγχρονο προορισμό φιλοξενίας στην Αθήνα, όπου οι αρχές της ιαπωνικής αισθητικής μεταφράζονται σε μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική εμπειρία. Βασισμένο στις έννοιες της απλότητας, της ισορροπίας και της αυθεντικότητας των υλικών, το έργο δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και διακριτικής πολυτέλειας μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της πόλης.

Κοινόχρηστοι χώροι, υπαίθρια αυλή και δώμα

Οι κοινόχρηστοι χώροι οργανώνονται γύρω από μια αίσθηση συνέχειας και ροής, συνδέοντας το lobby, το bar και την αίθουσα πρωινού με έναν διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο με φύτευση και πισίνα. Στον ημιώροφο διαμορφώνονται ευέλικτοι χώροι co-working, ενώ στο δώμα αναπτύσσεται roof bar με jacuzzi, προσφέροντας πανοραμική θέα προς την Αθήνα.

Δωμάτια, σουίτες και χωρικές μεταβάσεις

Στους πέντε ορόφους του ξενοδοχείου αναπτύσσονται 34 δωμάτια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων σουιτών. Η χωρική οργάνωση χαρακτηρίζεται από καθαρότητα και ευέλικτες μεταβάσεις μεταξύ των λειτουργιών. Σε επιλεγμένα δωμάτια, υπερυψωμένες επιφάνειες ύπνου και διαχωριστικά στοιχεία εμπνευσμένα από τις παραδοσιακές ιαπωνικές noren δημιουργούν μια σύγχρονη ερμηνεία της ιαπωνικής κατοίκησης.

Υλικότητα και κατασκευαστική ακρίβεια

Η υλικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της σύνθεσης. Ξυλεία σε θερμές αποχρώσεις κερασιάς, μάρμαρα Βώλακα και Κρήτης, φυσικές υφές και ειδικές τεχνοτροπίες συνθέτουν χώρους με έντονη απτική ποιότητα και διαχρονικό χαρακτήρα. Custom φωτιστικά, συνεπίπεδες λεπτομέρειες και προσεκτικά σχεδιασμένες ενώσεις ενισχύουν τη συνολική αίσθηση αρμονίας και ακρίβειας.

Πρόσοψη εμπνευσμένη από τα shoji screens

Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου εκφράζεται κυρίως μέσα από τη μεταλλική όψη, εμπνευσμένη από τα παραδοσιακά ιαπωνικά shoji screens. Κατακόρυφα μεταλλικά στοιχεία και διάτρητες επιφάνειες λειτουργούν ως φίλτρα φωτός και ιδιωτικότητας, προσδίδοντας βάθος, ρυθμό και μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εικόνα στο κέλυφος. Κατά τις βραδινές ώρες, ο γραμμικός φωτισμός αναδεικνύει τη γεωμετρία της σύνθεσης, ενισχύοντας την παρουσία του κτιρίου στο αστικό τοπίο.

Ηρεμία, υλικότητα και ατμόσφαιρα

Το Darya J Hotel προσεγγίζει τη φιλοξενία ως μια εμπειρία ηρεμίας, υλικότητας και προσεκτικά συντεθειμένης ατμόσφαιρας, όπου η ιαπωνική φιλοσοφία συναντά τη σύγχρονη Αθήνα.

Ένα ρετιρέ ανοίγεται στο φως

Το D Flat της Βιργινίας Μαλάμη είναι μετασχηματισμός ενός ρετιρέ στη Βουλιαγμένη, με ανοίγματα σε τρεις πλευρές, σε έναν πιο καθαρό και φωτεινό χώρο κατοικίας. Στην αρχική διάταξη, οι χώροι διημέρευσης ήταν στραμμένοι προς μία μόνο κατεύθυνση, αφήνοντας το βάθος του διαμερίσματος υποφωτισμένο. Η ανακαίνιση ανοίγει την κάτοψη από άκρη σε άκρη, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διατρέχει τα συνολικά 14,50 μ. του εσωτερικού από το πρωί έως το βράδυ.

Το έργο εγκαθιστά μια νέα σχέση ανάμεσα στους ενεργούς κοινόχρηστους χώρους και τα πιο ήσυχα ιδιωτικά δωμάτια. Αντί να αντιμετωπίσει το διαμέρισμα ως ακολουθία ανεξάρτητων δωματίων, ο ανασχεδιασμός εισάγει μια συνεχή χωρική οργάνωση, ισορροπώντας την ανοιχτότητα, την ιδιωτικότητα και τη μεταβαλλόμενη παρουσία του φωτός μέσα στη διάρκεια της ημέρας.

Τρεις διαμήκεις ζώνες κατοίκησης

Η κάτοψη οργανώνεται σε τρεις διαμήκεις ζώνες: τη ζώνη διημέρευσης, μια κεντρική ζώνη εξυπηρέτησης και εγκαταστάσεων, και τη ζώνη ύπνου. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια ποικιλία στον ρυθμό και την ατμόσφαιρα. Οι κοινόχρηστοι χώροι παραμένουν ανοιχτοί και ευέλικτοι, σχεδιασμένοι για να φιλοξενούν διαφορετικές εκδηλώσεις της καθημερινής ζωής, ενώ τα υπνοδωμάτια είναι πιο ήρεμα και περίκλειστα.

Η μεσαία ζώνη λειτουργεί ως κατώφλι ανάμεσα στις δύο αυτές συνθήκες. Προσδίδει πάχος στην κάτοψη, ορίζει μεταβάσεις και συγκεντρώνει τα πιο τεχνικά στοιχεία του διαμερίσματος, επιτρέποντας στους χώρους διημέρευσης και στα υπνοδωμάτια να διατηρούν μια αίσθηση ηρεμίας και καθαρότητας.

Μια ξύλινη ραχοκοκαλιά από δρυ για τις υποδομές της κατοίκησης

Στο κέντρο του έργου βρίσκεται μια συνεχής κατασκευή από δρυ, η οποία διατρέχει το μήκος του διαμερίσματος. Είναι ταυτόχρονα έπιπλο και χώρος: ένα ακριβές αρχιτεκτονικό στοιχείο που συγκεντρώνει σχεδόν όλα όσα εισάγονται εκ νέου από την ανακαίνιση σε ένα ενιαίο σύστημα.

Η ξύλινη ραχοκοκαλιά περιλαμβάνει την κουζίνα, αποθηκευτικό χώρο για παλτά στην είσοδο, κρυφές πόρτες προς τα υπνοδωμάτια, ντουλάπι με πλυντήριο, WC, βιβλιοθήκη και έπιπλο τηλεόρασης. Με τη συγκέντρωση αυτών των λειτουργιών, η υπόλοιπη κάτοψη παραμένει ανοιχτή και απαλλαγμένη από περιττά στοιχεία. Ένας συνεχής γραμμικός φωτισμός ακολουθεί το μήκος της κατασκευής, μετατρέποντάς τη μετά τη δύση του ήλιου σε πρωταγωνιστή του διαμερίσματος: μια φωτισμένη ραχοκοκαλιά που δίνει στο νέο πρόγραμμα ενιαία και αναγνωρίσιμη παρουσία.

Υλική συνέχεια μέσα από μάρμαρο και δρυ

Η προσέγγιση της υλικότητας βασίστηκε στη συνέχεια και όχι στην αντικατάσταση. Το υπάρχον μπεζ μάρμαρο Ιωαννίνων διατηρήθηκε ως σταθερό σημείο αναφοράς, ενώ η νέα δρυς έρχεται σε διάλογο με την προϋπάρχουσα παρουσία του ξύλου στο διαμέρισμα.

Μαζί, το μάρμαρο και η δρυς δημιουργούν έναν μετρημένο ρυθμό κατά μήκος της κάτοψης μέσα από μοτίβα, αρμούς και επαναλήψεις. Οι κόκκινες και λευκές ριγέ τέντες επανεισάγονται επίσης, επαναφέροντας την αρχική τους γραφική παρουσία στο ανανεωμένο διαμέρισμα.

Επανάχρηση και χωρική μνήμη

Η επανάχρηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της στάσης του έργου απέναντι στη βιωσιμότητα και στον σεβασμό του υπάρχοντος. Εκεί όπου απαιτήθηκε νέο μάρμαρο στην περιοχή της κουζίνας, μετά την αφαίρεση του παρκέ, το υλικό προήλθε από την κατεδάφιση γειτονικής ανακαίνισης.

Η επιλογή αυτή μειώνει τα απόβλητα και επεκτείνει τη ζωή ενός ήδη υπάρχοντος υλικού, δίνοντάς του νέο ρόλο μέσα στο διαμέρισμα. Η ανακαίνιση, επομένως, δεν εργάζεται μόνο με νέα στοιχεία, αλλά και με θραύσματα υλικής μνήμης που ενσωματώνονται στη σύγχρονη οργάνωση του έργου.

Ελληνική ατμόσφαιρα και ελβετική ακρίβεια

Το D Flat αντανακλά επίσης την προσωπική αρχιτεκτονική διαδρομή της Βιργινίας Μαλάμη. Μεγαλωμένη μέσα σε ένα ελληνικό πολιτισμικό πλαίσιο, με τη χαρακτηριστική του σχέση με το φως, τα υλικά και την καθημερινή εξωστρέφεια της κατοίκησης, και αρχιτεκτονικά διαμορφωμένη στην Ελβετία, όπου η ακρίβεια και η λειτουργική σαφήνεια είναι αδιαπραγμάτευτες, η αρχιτέκτονας συνθέτει στο έργο δύο διαφορετικές αναφορές χωρίς ιεραρχία.

Η τοπική ατμόσφαιρα και οι οικείες χωρικές αναφορές συνδυάζονται με μια ελβετικής επιρροής πειθαρχία στην οργάνωση, τη συγκέντρωση των υποδομών και τις κρυφές μεταβάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα διαμέρισμα ήρεμο και λειτουργικό, που διατηρεί ισχυρή σχέση με το περιβάλλον και την ιστορία του.

Νέα ζωή για ένα κληρονομημένο διαμέρισμα

Η ανακαίνιση αναγνωρίζει επίσης την προσωπική ιστορία του διαμερίσματος, το οποίο βρίσκεται μέσα σε μια οικοδομή που είχε αρχικά κατασκευαστεί από τον πατέρα της Βιργινίας Μαλάμη. Ο υπάρχων χαρακτήρας και η χωρική μνήμη αντιμετωπίζονται ως υλικό προς επεξεργασία, εκλέπτυνση και συνέχεια, όχι ως κάτι που πρέπει να αντικατασταθεί.

Τελικά, το D Flat είναι ένα έργο ευθυγράμμισης: της κάτοψης με τον ήλιο, της νέας επέμβασης με την υπάρχουσα ύλη και της σύγχρονης ζωής με τον κληρονομημένο χαρακτήρα του χώρου. Μέσα από μια συνεχή ξύλινη ραχοκοκαλιά από δρυ, διατηρημένο μάρμαρο και προσεκτικά οργανωμένο φως, το διαμέρισμα μετατρέπεται σε έναν ήρεμο και ακριβή χώρο κατοίκησης.

Ένα σύγχρονο café στο αλπικό τοπίο

Στο Tarvisio, μια πόλη που χαρακτηρίζεται από τη θέση της ανάμεσα στην Ιταλία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, το Caffè Nazionale επαναλειτουργεί ως ένας σύγχρονος χώρος συνάντησης και κοινωνικής ζωής. Σχεδιασμένο από την αρχιτέκτονα Elisa Mansutti, το έργο επαναφέρει στο προσκήνιο ένα όνομα βαθιά ριζωμένο στη συλλογική μνήμη της πόλης, επανερμηνεύοντάς το μέσα από μια γλώσσα από καμάρες, ξύλο, μάρμαρο και φύτευση.

Το Tarvisio βρίσκεται σε παραμεθόριο περιοχή, που χαρακτηρίζεται από την ανταλλαγή, τη διέλευση και την άφιξη. Ανάμεσα στις κορυφές των Ιουλιανών Άλπεων και το Δάσος του Tarvisio, το café αντλεί από αυτή τη συνθήκη του περάσματος και της συνάντησης, μεταφράζοντας μορφές και υλικά της αλπικής παράδοσης σε ένα εκλεπτυσμένο εσωτερικό καθημερινής χρήσης.

Η επανερμηνεία ενός ιστορικού café

Το έργο καταλαμβάνει έναν μεγάλο, κενό εμπορικό χώρο στον κεντρικό δρόμο της πόλης, με μεγάλη βιτρίνα προς τον δρόμο και εσωτερική οργάνωση που καθορίζεται από μια σειρά υφιστάμενων υποστυλωμάτων. Αντί να αντιμετωπιστούν ως περιορισμός, τα υποστυλώματα ενσωματώθηκαν σε ένα ρυθμικό αρχιτεκτονικό σύστημα που οργανώνει το σύνολο του χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εσωτερικό που ισορροπεί ανάμεσα στην ανοιχτή αίσθηση και την προστασία. Το café παραμένει οπτικά συνδεδεμένο με τον δρόμο, ενώ η εσωτερική του σύνθεση εισάγει μια πιο πολυεπίπεδη ακολουθία χώρων, επιτρέποντας διαφορετικές χρήσεις στη διάρκεια της ημέρας.

Οι καμάρες ως διαπερατά κατώφλια

Η πρώτη σχεδιαστική χειρονομία ήταν η μετατροπή των υφιστάμενων υποστυλωμάτων σε έναν τοίχο οργανωμένο από μια συνεχή σειρά αψίδων. Ξεκινώντας από την είσοδο, αυτή η ακολουθία εκτείνεται κατά μήκος του εσωτερικού, φιλτράροντας τον χώρο και εγκαθιστώντας έναν σαφή ρυθμό.

Οι καμάρες διακρίνουν την περιοχή του bistro από το πιο εσωστρεφές lounge, χωρίς να τα διαχωρίζουν πλήρως. Κανονικές και μετρημένες, λειτουργούν ως διαπερατά κατώφλια: αρχιτεκτονικά στοιχεία που υποδηλώνουν τη διαίρεση, διατηρώντας ταυτόχρονα την οπτική συνέχεια και τη ροή της κίνησης.

Ένα αρθρωτό σύστημα από ξύλο ελάτης

Στο πίσω μέρος του café, ένα φόντο από ξύλο ελάτης παραπέμπει στα γηγενή είδη δέντρων της περιοχής του Tarvisio. Θερμό και απτικό, το ξύλινο σύστημα διαχωρίζει τους χώρους εξυπηρέτησης από τον δημόσιο χώρο, εισάγοντας μια υλικότητα άμεσα συνδεδεμένη με το περιβάλλον αλπικό τοπίο.

Το σύστημα βασίζεται σε κάνναβο 0,60 μ. Κατακόρυφα ξύλινα στοιχεία επενδύουν τους τοίχους και διαμορφώνουν ανοιχτά ράφια για την έκθεση φιαλών κρασιού. Ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό, τα στοιχεία αυτά επεκτείνονται προς την οροφή, όπου μετατρέπονται σε δοκούς και πάνελ που ενσωματώνουν τον φωτισμό. Τοίχοι, έπιπλα και οροφές συνδέονται έτσι μέσα από μια συνεχή αρθρωτή τάξη.

Πράσινο μάρμαρο και η λειτουργική καρδιά του café

Ο πάγκος αποτελεί τη λειτουργική καρδιά του Caffè Nazionale. Σχεδιασμένος σε διάταξη L, με κεντρική νησίδα, συνδυάζει υλικά που παραπέμπουν στο αλπικό περιβάλλον: ξύλο ελάτης και πράσινο μάρμαρο.

Η διάταξη προσφέρει άνετες επιφάνειες εργασίας, υπερυψωμένο επίπεδο για γρήγορη εξυπηρέτηση και άμεση πρόσβαση προς το υπόγειο και τους χώρους του προσωπικού. Η λειτουργική σαφήνεια συνδυάζεται με υλική ένταση, καθιστώντας τον πάγκο τόσο εργαλείο εργασίας όσο και οπτικό σημείο αναφοράς μέσα στο café.

Lounge, ψηλό τραπέζι και σκηνογραφική φύτευση

Κατά μήκος της υαλωμένης όψης, ένας ξύλινος πάγκος αναπτύσσεται παράλληλα με τα παράθυρα. Η επένδυση του καθίσματος με πράσινο δέρμα ενισχύει την υλική παλέτα του εσωτερικού, προσφέροντας ταυτόχρονα έναν άνετο χώρο παραμονής. Τα θερμαντικά σώματα ενσωματώνονται πίσω από ξύλινα διάτρητα πάνελ, διατηρώντας την οπτική συνέχεια και επιτρέποντας την κυκλοφορία του θερμού αέρα.

Στην περιοχή του lounge, ένα μεγάλο ψηλό τραπέζι από μάρμαρο, πακτωμένο στο δάπεδο, λειτουργεί ως γλυπτική παρουσία. Στιβαρό αλλά εκλεπτυσμένο, μετατρέπει τον χώρο σε σημείο αφιερωμένο στη συνάντηση. Στο πίσω μέρος του lounge, μια υπερυψωμένη γραμμική ζαρντινιέρα επενδυμένη με γυαλιστερά πράσινα κεραμικά πλακίδια εισάγει ένα ζωντανό φόντο, μεταφέροντας την παρουσία του εξωτερικού τοπίου στο εσωτερικό.

Ευέλικτη φιλοξενία για διαφορετικές στιγμές της ημέρας

Η διάταξη σχεδιάστηκε ώστε να υποστηρίζει πολλαπλές χρήσεις, οργανωμένη γύρω από τη ρυθμική ακολουθία των καμαρών που χωρίζει το café σε δύο βασικές ζώνες: το bistro και το lounge. Κάθε περιοχή μπορεί να φιλοξενεί διαφορετικές δραστηριότητες, διατηρώντας παράλληλα μια συνεκτική συνολική ατμόσφαιρα.

Από τα πρωινά γεύματα και τα brunches μέχρι τα απογευματινά aperitifs και τις βραδινές ζωντανές μουσικές εμφανίσεις, το café μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικά κοινωνικά και πολιτιστικά προγράμματα. Ο συνδυασμός αρθρωτών στοιχείων, ανοιχτής κάτοψης και ευέλικτης επίπλωσης επιτρέπει στο Caffè Nazionale να παραμένει φιλόξενο και λειτουργικό σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Αλπικά υλικά και ανανεωμένη τοπική ταυτότητα

Το έργο ξεκινά από το υπάρχον μαρμάρινο δάπεδο, το οποίο χαρακτηρίζεται από μεταβαλλόμενους τόνους ανάμεσα στο δασικό πράσινο και το βαθύ κοκκινωπό καφέ. Από αυτή την υλική αφετηρία αναπτύσσεται μια παλέτα που επανερμηνεύει το αλπικό πλαίσιο: ξύλο ελάτης για τους τοίχους και τις οροφές, πράσινο που εκφράζεται μέσα από το μάρμαρο, τα γυαλισμένα κεραμικά πλακίδια και τον ανάγλυφο σοβά, και ζωντανή φύτευση που ολοκληρώνει τη σύνθεση.

Μέσα από αυτά τα στοιχεία, το Caffè Nazionale γίνεται κάτι περισσότερο από ένας ανακαινισμένος χώρος φιλοξενίας. Συλλαμβάνεται ως ένας τόπος συνάντησης και ταυτότητας, σε διαρκή διάλογο με την πόλη, το τοπίο και τη μνήμη του Tarvisio ως παραμεθόριου τόπου κίνησης και ανταλλαγής.

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του ’70 επανασχεδιάζεται μέσα από την καμπύλη

Στη Γλυφάδα, οι Grozopoulos+Associates ανέλαβαν τη ριζική ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 100,00 τ.μ. της δεκαετίας του ’70. Η αρχική κατοικία έφερε τα τυπικά χωρικά και υλικά χαρακτηριστικά της εποχής: διαχωρισμένα δωμάτια, τυποποιημένη οργάνωση, παρκέ, μωσαϊκά και μια κατακερματισμένη εσωτερική διάταξη.

Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν τον πλήρη ανασχεδιασμό του διαμερίσματος, με στόχο τη δημιουργία μιας σύγχρονης και φιλόξενης κατοικίας, κατάλληλης τόσο για ιδία χρήση όσο και για βραχυχρόνια μίσθωση. Αντί να διαγράψει τη μνήμη του υπάρχοντος εσωτερικού, η πρόταση αναβαθμίζει το διαμέρισμα με βάση τις απαιτήσεις της σύγχρονης διαβίωσης, διατηρώντας παράλληλα στοιχεία από την ατμόσφαιρα και τον υλικό χαρακτήρα της εποχής του.

Αναδιοργάνωση της κάτοψης για τη σύγχρονη κατοίκηση

Η ανακαίνιση περιλάμβανε ουσιαστική αναδιάταξη της κάτοψης. Η θέση του λουτρού αντιμετατέθηκε με εκείνη της κουζίνας, ο διάδρομος διανοίχθηκε, ενώ τα δάπεδα και οι επενδύσεις στην κουζίνα, το λουτρό και το WC αντικαταστάθηκαν πλήρως.

Η νέα οργάνωση επιτρέπει στο διαμέρισμα να λειτουργεί με μεγαλύτερη σαφήνεια και ροή. Η παλαιότερη διαίρεση των χώρων δίνει τη θέση της σε μια πιο ανοιχτή οικιακή ακολουθία, όπου οι βασικοί χώροι διημέρευσης συνδέονται οπτικά και λειτουργικά.

Οι καμπύλες ως χωρικά και λειτουργικά εργαλεία

Κεντρική σχεδιαστική χειρονομία αποτέλεσε η εισαγωγή καμπύλων γεωμετριών στο σύνολο του διαμερίσματος. Οι καμπύλες εμφανίζονται στις οροφές, στα σταθερά έπιπλα και στα κινητά στοιχεία, συγκροτώντας μια ενιαία χωρική γλώσσα για την κατοικία.

Δεν λειτουργούν, ωστόσο, μόνο ως μορφολογικό μοτίβο. Οι καμπύλες οργανώνουν τον χώρο, ενσωματώνουν τον φωτισμό, μαλακώνουν τις μεταβάσεις και ορίζουν διακριτικά τις επιμέρους λειτουργικές ζώνες, προσδίδοντας στο εσωτερικό συνέχεια χωρίς την ανάγκη αυστηρών διαχωρισμών.

Ένα bar-counter από πράσινο μάρμαρο ως σημείο αναφοράς

Η ενοποίηση της κουζίνας με την τραπεζαρία και το καθιστικό οργανώνεται γύρω από ένα γραμμικό bar-counter, επενδυμένο με βαθιά πράσινο ινδικό μάρμαρο. Τοποθετημένο ως σημείο αναφοράς αλλά και ως καθημερινό λειτουργικό στοιχείο, το counter αγκυρώνει τον ενιαίο χώρο διημέρευσης.

Η φυσική πέτρα, με το χαρακτηριστικό χρώμα και το βάθος της, εισάγει μια αίσθηση διακριτικής πολυτέλειας. Η έντασή της εξισορροπείται από τις ξύλινες επιφάνειες της νέας κουζίνας και από το αποκατεστημένο παρκέ, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στις νέες παρεμβάσεις και την υλική μνήμη του διαμερίσματος.

Αποκατάσταση του παρκέ και συνέχεια της υλικής μνήμης

Το αρχικό παρκέ σε διάταξη ψαροκόκαλου αποκαταστάθηκε και σφραγίστηκε με προσοχή, ώστε να λειτουργεί ως μια διαχρονική επιφάνεια που συνδέει το παρελθόν του διαμερίσματος με τη νέα του ταυτότητα. Η επιλογή αυτή βασίστηκε όχι μόνο σε αισθητικά και ιστορικά κριτήρια, αλλά και στη βιωσιμότητα της παρέμβασης.

Με τη διατήρηση και επανάχρηση του υπάρχοντος δαπέδου, μειώθηκε σημαντικά η ανάγκη για νέα υλικά. Το αποκατεστημένο παρκέ γίνεται έτσι τόσο οπτική βάση του εσωτερικού όσο και διακριτική υπενθύμιση της προηγούμενης ζωής του διαμερίσματος.

Γήινοι τόνοι, οργανικές μορφές και ένα αστικό καταφύγιο

Η παλέτα υλικών και χρωμάτων κινείται σε ήπιους, γήινους τόνους, με κυρίαρχα τα θερμά υπόλευκα χρώματα, το φυσικό και το σκούρο ξύλο, ενώ πιο έντονες αποχρώσεις εισάγονται σε έπιπλα και επιλεγμένες λεπτομέρειες. Σύγχρονα φωτιστικά, έπιπλα, έργα τέχνης και διακοσμητικά αντικείμενα με οργανικές μορφές ενισχύουν τον συνολικό χαρακτήρα του χώρου.

Μέσα από καμπύλες γεωμετρίες, φυσικά υλικά και σύγχρονες γραμμές, η ανακαίνιση διαμορφώνει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Το διαμέρισμα μετατρέπεται σε έναν ευέλικτο και εκλεπτυσμένο χώρο διαμονής: ένα ήσυχο αστικό καταφύγιο, που συγκροτείται μέσα από σαφήνεια, θερμότητα και λιτότητα.

Κατοικία από καμπύλες

Η κατοικία αναπτύσσεται σε έναν εσωτερικό χώρο 240m², διαμορφωμένο μέσα από απαλές γεωμετρίες, φυσικό φως και υλική συνοχή. Σχεδιασμένο ως ένα ήρεμο οικιακό περιβάλλον, το έργο οργανώνεται μέσα από ρευστές μεταβάσεις και μια διακριτική χρωματική παλέτα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που μεταβάλλεται ανεπαίσθητα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η ιδιοκτήτρια της κατοικίας, συνιδρύτρια γνωστού fashion brand, επιθυμούσε ένα περιβάλλον που να αντανακλά τον τρόπο ζωής της και τις μνήμες από τα ταξίδια της στη Μεσόγειο. Αναφορές στη φύση, στα ήπια τοπία και στη νοτιοευρωπαϊκή αρχιτεκτονική διαμόρφωσαν έναν εσωτερικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από ρέουσες γραμμές, συγκρατημένους τόνους και προσεκτικά επιλεγμένα φυσικά υλικά.

Οι καμπύλες αποτελούν το βασικό συνθετικό στοιχείο του έργου, εμφανιζόμενες σε αρχιτεκτονικές χειρονομίες, ενσωματωμένα έπιπλα, εσοχές παραθύρων, πάγκους και λεπτομέρειες κατασκευής. Περισσότερο από μια αισθητική επιλογή, οι στρογγυλεμένες μορφές λειτουργούν ως μηχανισμός διάχυσης του φωτός, απαλύνοντας την αντίληψη του χώρου και δημιουργώντας μια αίσθηση ηρεμίας και συνέχειας.

Χωρική οργάνωση

Η επίτευξη αυτής της αίσθησης ρευστότητας προϋπέθεσε μια εκτεταμένη αναδιοργάνωση της κατοικίας, που περιλάμβανε την ανακατασκευή της σκάλας, το άνοιγμα των κοινόχρηστων χώρων και την απομάκρυνση των έντονων γωνιών. Στο κέντρο της σύνθεσης δεσπόζει μια γλυπτική σκάλα, σχεδιασμένη ως ένας συνεχής όγκος που αναδύεται μέσα στον χώρο. Η ασύμμετρη μορφή της, τα στρογγυλεμένα ξύλινα πατήματα και το καμπύλο κιγκλίδωμα αναδεικνύουν την ακρίβεια της κατασκευής, ενώ παράλληλα συνδέουν λειτουργικά τις γειτονικές ζώνες, όπως το γραφείο και τον χώρο παιχνιδιού.

Ο κύριος χώρος διημέρευσης οργανώνεται γύρω από ένα ευρύχωρο καθιστικό και μια ανοιχτή κουζίνα με κρυφούς αποθηκευτικούς χώρους. Το τζάκι ενσωματώνεται σε μια μακριά πολυλειτουργική κατασκευή που λειτουργεί ταυτόχρονα ως καθιστικό στοιχείο, ενώ οι καμπύλες βιβλιοθήκες, οι διακριτικές γύψινες λεπτομέρειες στην οροφή, οι θερμοί τόνοι του ξύλου και οι λευκές επιφάνειες ενισχύουν τον ήπιο μινιμαλιστικό χαρακτήρα του έργου.

Παλέτα υλικών

Τα λουτρά αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικοί χώροι χαλάρωσης, εμπνευσμένοι από spa interiors και τη μεσογειακή αίσθηση ευεξίας. Οι μονολιθικές ζώνες λουτρού, οι εσοχές, οι ελεύθερες μπανιέρες και οι walk-in ντουζιέρες πλαισιώνονται από απαλές γεωμετρίες και χειροποίητα γυαλιστερά πλακίδια, των οποίων οι ανεπαίσθητες ατέλειες δημιουργούν ένα διακριτικό παιχνίδι φωτός και σκιάς.

Οι στρογγυλεμένοι πάγκοι με ενσωματωμένους νιπτήρες, οι κρυφές αποθηκεύσεις, τα γραμμικά σιφώνια και οι ενσωματωμένες λεπτομέρειες ενισχύουν την καθαρότητα της σύνθεσης, διατηρώντας παράλληλα την πρακτικότητα της καθημερινής χρήσης. Ξύλο, λινό, πέτρα και microcement συνθέτουν μια απτική υλικότητα, ενοποιημένη μέσα από αποχρώσεις του λευκού και του γκρι.

Το έργο ξεχωρίζει για τη μορφολογική του συνέπεια και τη διακριτική του ένταση. Αντί να επιβάλλεται, ο εσωτερικός χώρος αποκτά χαρακτήρα μέσα από την ακρίβεια, την ηρεμία και τη συνέχεια, δημιουργώντας μια κατοικία που λειτουργεί ως καταφύγιο καθημερινής επιστροφής.

Χωρική συμφωνία

Το έργο εντάσσεται στον πυκνό αστικό ιστό της Λεμεσού, το έργο διαμορφώνεται ως ένα εκλεπτυσμένο καταφύγιο που διερευνά την εκφραστική δυναμική της υλικότητας, του φωτός και της χωρικής συνέχειας. Το εσωτερικό αναπτύσσεται ως μια προσεκτικά επιμελημένη σύνθεση, όπου απτικές επιφάνειες, πολυεπίπεδος φωτισμός και bespoke λεπτομέρειες συγκροτούν μια ατμόσφαιρα ταυτόχρονα οικεία και εκλεπτυσμένη. Κάθε στοιχείο συμβάλλει σε μια αφήγηση καθημερινής κομψότητας, όπου ο σχεδιασμός λειτουργεί όχι μόνο ως οπτική γλώσσα, αλλά ως βιωματικό μέσο.

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος καθιστικού αναπτύσσεται ως ένα ρευστό, ενιαίο περιβάλλον, όπου τα όρια αποδυναμώνονται υπέρ της συνέχειας και της οπτικής συνοχής. Μια βιβλιοθήκη με οπίσθιο φωτισμό λειτουργεί ως κεντρική αρχιτεκτονική χειρονομία, εκπέμποντας ένα απαλό, διάχυτο φως που παραπέμπει σε ηλιοβασίλεμα, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως επιφάνεια έκθεσης επιλεγμένων αντικειμένων και βιβλίων. Η φωτεινή αυτή επιφάνεια οργανώνει τον χώρο, προσδίδοντας μια σχεδόν εκθεσιακή ποιότητα στο οικιακό περιβάλλον.

Τα έπιπλα τοποθετούνται με τρόπο που ενισχύει τόσο την άνεση όσο και την αντίθεση, με έναν καναπέ σε γκρι saddle leather να συνδυάζεται με μια έντονη κόκκινη πολυθρόνα. Υαλοστάσια πλήρους ύψους επεκτείνουν τον εσωτερικό χώρο προς το μπαλκόνι, δημιουργώντας άμεση οπτική σύνδεση με μια ζωηρή τοιχογραφία στην αυλή και ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

Παλέτα υλικών

Η κουζίνα αποτελεί τον λειτουργικό πυρήνα της κατοικίας, ισορροπώντας ανάμεσα στην καθημερινή χρήση και την κοινωνική διάδραση. Ξύλινα ερμάρια προσδίδουν θερμότητα, ενώ οι επιφάνειες από γκρι πέτρα και οι ενσωματωμένες συσκευές διαμορφώνουν μια σύγχρονη αισθητική. Η κεντρική νησίδα λειτουργεί ταυτόχρονα ως χώρος προετοιμασίας και σημείο συνάντησης, συνδέοντας οργανικά την κουζίνα με το καθιστικό και την τραπεζαρία.

Στον χώρο της τραπεζαρίας, ένας γλυπτικός πολυέλαιος σε απόχρωση ροζ χρυσού καθορίζει την ατμόσφαιρα, διαχέοντας το φως πάνω από το μαύρο τραπέζι. Επενδυμένες καρέκλες και επιμελημένες επιφάνειες σερβιρίσματος εισάγουν μια αίσθηση εκλεπτυσμένου παιχνιδιού, ενώ οι ημιδιαφανείς κουρτίνες φιλτράρουν το φυσικό φως, δημιουργώντας ένα ήρεμο και οικείο περιβάλλον.

Μελέτη φωτισμού

Το υπνοδωμάτιο προσεγγίζεται ως ένας αισθητηριακός χώρος, όπου η υλικότητα και οι υφές καθορίζουν τη χωρική ταυτότητα. Ταπετσαρία με υφή denim διαμορφώνει ένα απαλό, υφασμάτινο υπόβαθρο, πλαισιώνοντας ένα γλυπτικό κρεβάτι επενδυμένο με πράσινο ύφασμα. Επιφάνειες από πράσινο μάρμαρο και λεπτομέρειες με δέρμα εισάγουν έναν σύνθετο υλικό διάλογο, ισορροπώντας ανάμεσα στην απτικότητα και την ακρίβεια.

Ο φωτισμός διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας, με γραμμικά φωτιστικά με ορειχάλκινες λεπτομέρειες να αναδεικνύουν έργα τέχνης και επιφάνειες, ενώ ένας πολυέλαιος με χρυσά φύλλα λειτουργεί ως σκηνογραφικό στοιχείο. Το αποτέλεσμα ενισχύει την αίσθηση οικειότητας, μετατρέποντας το υπνοδωμάτιο σε έναν χώρο περισυλλογής και εμβύθισης.

Συνολικά, ο εσωτερικός σχεδιασμός επιτυγχάνει μια συνεκτική σύνθεση λειτουργίας, κατασκευαστικής ποιότητας και αφηγηματικής διάστασης, ευθυγραμμισμένη με την αρχιτεκτονική ταυτότητα της κατοικίας, προσφέροντας μια πολυεπίπεδη και διακριτή εμπειρία κατοίκησης.

Υλική συνοχή

Η κατοικία σχεδιάζεται με την υλικότητα ως κεντρικό άξονα της σύνθεσης και τη χωρική ενοποίηση ως βασική αρχή της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Το έργο εκφράζει μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική γλώσσα, διαμορφωμένη μέσα από την ακρίβεια στη λεπτομέρεια και μια ουσιαστική κατανόηση της σύγχρονης κατοίκησης.

Παλέτα υλικών

Το σκυρόδεμα ορίζει τη δομική και μορφολογική έκφραση της σύνθεσης, προσδίδοντας στην κατοικία έναν έντονο αστικό χαρακτήρα. Σε αντιδιαστολή, οι επενδύσεις από καπλαμά ξύλου freijó αναπτύσσονται συνεχώς στους εσωτερικούς χώρους, συγκροτώντας μια ενιαία χωρική αφήγηση που συνδέει διαφορετικά προγραμματικά στοιχεία, από το home cinema έως τον ξενώνα. Οι πόρτες, επενδεδυμένες με φυσικές ίνες φύλλων μπανάνας, εισάγουν μια επιπλέον υλικότητα και απτική ποιότητα, ενισχύοντας τη σύνδεση του έργου με την εκφραστική δύναμη των υλικών. Το τελικό αποτέλεσμα συγκροτεί έναν ισορροπημένο διάλογο ανάμεσα σε πιο «ακατέργαστες» αναφορές και μια σύγχρονη αρχιτεκτονική έκφραση.

Χωρική Οργάνωση

Η χωρική οργάνωση διαμορφώνεται μέσα από διαβαθμίσεις ανοίγματος και κλειστότητας, επιτρέποντας μια ρευστή και συνεκτική ανάγνωση της κατοικίας. Η κουζίνα και η τραπεζαρία συγκροτούν ένα ενιαίο οπτικό και υλικό πεδίο, με δυνατότητα πλήρους ενοποίησης, ενώ βοηθητικοί χώροι, όπως η κάβα και το pantry, ενσωματώνονται σε πιο συμπαγείς χωρικές συνθήκες. Οι μεταβάσεις εξελίσσονται ομαλά, ενισχύοντας τη συνέχεια της κίνησης και αναβαθμίζοντας την καθημερινή εμπειρία κατοίκησης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχέση αρχιτεκτονικής και φύσης αποτελεί θεμελιώδη παράμετρο της σύνθεσης. Ο χώρος της υπαίθριας κουζίνας οργανώνεται γύρω από ένα υφιστάμενο δέντρο, το οποίο ενσωματώνεται ως ενεργό στοιχείο του σχεδιασμού. Ο κήπος διεισδύει στο εσωτερικό, λειτουργώντας ως φυσική συνέχεια της αρχιτεκτονικής δομής και συμβάλλοντας στην άρση των ορίων μεταξύ μέσα και έξω.

Στον τρίτο όροφο, που προορίζεται αποκλειστικά για το ζευγάρι, η κύρια σουίτα αναπτύσσει άμεση σχέση με το εξωτερικό μέσω μεγάλων ανοιγμάτων. Το λουτρό, περιβαλλόμενο από φύτευση, επεκτείνεται προς μια βεράντα με υδρομασάζ, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση του χώρου. Στο ίδιο επίπεδο, ένας χώρος γραφείου ενσωματώνεται σε συνέχεια, συνδεδεμένος μέσω μιας ειδικά σχεδιασμένης βιβλιοθήκης που συνδυάζει αποθήκευση, ανάγνωση και λειτουργική υποστήριξη, διατηρώντας τη συνοχή της συνολικής σύνθεσης.

Η αρχιτεκτονική ως πλουραλιστικό τοπίο

Το έργο διαμορφώνεται ως μια σύγχρονη αρχιτεκτονική πρόταση, που εναρμονίζει την ταυτότητα της εταιρείας με τις βασικές της αξίες: την καινοτομία, την τεχνική εξειδίκευση και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Συγκεντρώνοντας πολλαπλές οντότητες με διακριτά πεδία δραστηριότητας, η σύνθεση οργανώνει μια ακολουθία χωρικών περιβαλλόντων, όπου κάθε ένα εκφράζει έναν επιμέρους εταιρικό χαρακτήρα, παραμένοντας ταυτόχρονα ενταγμένο σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό πλαίσιο.

Ο σχεδιασμός αναπτύσσεται ως μια πολυεπίπεδη διερεύνηση της μορφής, της υλικότητας και της ατμόσφαιρας. Αντί για μια μονολιθική ταυτότητα, το κτίριο συγκροτείται ως ένα σύνολο επιμέρους χωρικών ενοτήτων, καθεμία από τις οποίες διακρίνεται από τη δική της μορφολογική γλώσσα, γεωμετρία και αισθητηριακή ποιότητα, συνθέτοντας μια συνεκτική αλλά πολυφωνική εμπειρία χώρου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σε αυτό το πλαίσιο, επιλεγμένες περιοχές υιοθετούν ένα pop-art και μεταμοντέρνο λεξιλόγιο, αντλώντας αναφορές από την εκφραστική γλώσσα του Ettore Sottsass και της Memphis School. Μέσα από τη χρήση έντονων χρωμάτων, γραφικών μοτίβων και γλυπτικών όγκων, οι χώροι αυτοί δημιουργούν έναν δυναμικό και παιγνιώδη ρυθμό, ενισχύοντας τη δημιουργικότητα και τη χωρική εμπειρία.

Αντίθετα, άλλες ζώνες υιοθετούν μια ωμή, βιομηχανική αισθητική, παραπέμποντας σε σύγχρονα πρότυπα σχεδιασμού χώρων εργασίας. Εκτεθειμένα δομικά στοιχεία, προσεκτικά μελετημένος φωτισμός και μια παλέτα «ειλικρινών» υλικών συνθέτουν περιβάλλοντα όπου η λειτουργική σαφήνεια συνυπάρχει με την ατμοσφαιρική ένταση.

Χωρική οργάνωση

Συμπληρώνοντας αυτές τις εκφραστικές ενότητες, ορισμένοι όροφοι σχεδιάζονται με μια μινιμαλιστική προσέγγιση, όπου η χωρική λιτότητα, οι ελεγχόμενες γεωμετρίες και η λειτουργική ακρίβεια αποτελούν βασικές αρχές. Η αφαίρεση της μορφής επιτρέπει μια καθαρή ανάγνωση του χώρου, αναδεικνύοντας τις αναλογίες, το φως και τις ουσιώδεις ποιότητες του δομημένου περιβάλλοντος.

Η συνύπαρξη αυτών των διαφορετικών χωρικών γλωσσών συγκροτεί ένα δυναμικό εσωτερικό τοπίο, όπου η ποικιλομορφία λειτουργεί ως βασικός μοχλός της αρχιτεκτονικής εμπειρίας, ενώ η συνοχή διασφαλίζεται μέσω μιας προσεκτικά ενορχηστρωμένης σύνθεσης.

Βιοφιλική στρατηγική

Το έργο ενσωματώνει επίσης βιοφιλικά περιβάλλοντα, τοποθετώντας τη φύση και το φυσικό φως στον πυρήνα της χωρικής σύνθεσης. Πλούσια φύτευση, φιλτραρισμένο φυσικό φως και οργανικές υφές ενισχύουν τη βιωματική σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον, αντανακλώντας τη δέσμευση της εταιρείας στη βιωσιμότητα και την εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Συνολικά, οι διαφορετικές αυτές χωρικές συνθήκες συγκροτούν ένα «ζωντανό», πολυφωνικό αρχηγείο – ένα αρχιτεκτονικό οικοσύστημα όπου κάθε επιμέρους οντότητα κατοικεί έναν χώρο που αντανακλά την ταυτότητά της, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει σε ένα ενιαίο όραμα, βασισμένο στον πειραματισμό, την καινοτομία και τον συνεχή επαναπροσδιορισμό του σύγχρονου χώρου εργασίας.

Ευανάγνωστα όρια

Ο εσωτερικός σχεδιασμός ενός γραφειακού χώρου 300m² για μια ασφαλιστική εταιρεία προσεγγίζεται ως μελέτη διαφάνειας, χωρικής συνέχειας και οργανωτικής σαφήνειας. Η πρόταση εισάγει την έννοια της «κάψουλας» ως κύριο μορφολογικό και λειτουργικό εργαλείο, οργανώνοντας τον χώρο εργασίας μέσω μιας σειράς διαφανών όγκων που αρθρώνουν το πρόγραμμα, διατηρώντας παράλληλα ένα ενιαίο οπτικό πεδίο σε όλο το εσωτερικό.

Χωρική οργάνωση

Απομακρυνόμενος από τις συμβατικές τυπολογίες κλειστών γραφείων, ο σχεδιασμός αξιοποιεί γυάλινους όγκους για τη στέγαση ιδιωτικών λειτουργιών, όπως αίθουσες συσκέψεων και γραφεία διοίκησης. Οι «κάψουλες» αυτές λειτουργούν ως ελαφριές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις μέσα στον ανοιχτό κάναβο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε όλο τον χώρο, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν οπτικές συνδέσεις μεταξύ των επιμέρους τμημάτων. Ο χώρος εργασίας συγκροτείται ως ένα ενιαίο περιβάλλον, όπου τα όρια είναι σαφή αλλά όχι περιοριστικά, υποστηρίζοντας τόσο τη συνεργασία όσο και τη συγκέντρωση.

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών διαμορφώνει καθοριστικά την ατμόσφαιρα του εσωτερικού. Εμφανείς καλωδιώσεις σε μεταλλικές ράγες, διάτρητα μεταλλικά πάνελ και διαχωριστικά από υαλότουβλα αναδεικνύουν τη λειτουργική και τεχνική διάσταση του χώρου. Αντίθετα, ουδέτερες επιφάνειες εισάγουν μια αίσθηση θερμότητας και ισορροπίας, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στη βιομηχανική έκφραση και μια πιο οικεία υλικότητα. Η αντίθεση αυτή συγκροτεί μια ταυτότητα που είναι ταυτόχρονα ακριβής και φιλόξενη.

Μελέτη φωτισμού

Στην είσοδο, ένα εκτεταμένο διάτρητο μεταλλικό πέτασμα ορίζει το πρώτο χωρικό κατώφλι. Ως ημιδιαφανές φίλτρο, διαμορφώνει διακριτικά την περιοχή της υποδοχής, διατηρώντας παράλληλα τη διαπερατότητα του βλέμματος προς τον ανοιχτό χώρο εργασίας. Το φως και η κίνηση διαχέονται μέσω της επιφάνειάς του, δημιουργώντας μια σταδιακή μετάβαση από τη ζώνη εισόδου προς το εσωτερικό.

Ο φωτισμός ενισχύει περαιτέρω τη χωρική ανάγνωση του έργου. Γραμμικά φωτιστικά στοιχεία υπογραμμίζουν τους βασικούς άξονες κίνησης, ενώ γλυπτικές και κατευθυνόμενες φωτιστικές συνθέσεις αναδεικνύουν επιμέρους ζώνες εργασίας και συνάντησης. Σε συνδυασμό με το άπλετο φυσικό φως που εισέρχεται από τα μεγάλα ανοίγματα, η στρατηγική φωτισμού εντείνει τον ρυθμό, το βάθος και τη σαφήνεια του εσωτερικού χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εργασιακό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια, ευελιξία και συνοχή. Μέσα από τη σύνθεση υλικών, φωτός και διαφανών όγκων, ο χώρος υποστηρίζει τη συνεργασία, διατηρώντας ταυτόχρονα στιγμές ιδιωτικότητας και συγκέντρωσης, σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό πλαίσιο.

Ανάδειξη του κανάβου

Το Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ στην Αθήνα είναι η υλοποιημένη αρχιτεκτονική μελέτη ενός πολυώροφου κτιρίου γραφείων, σχήματος “αστέρος εν κατόψει“, σύμφωνα με την πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο ανάμεσα σε δώδεκα επιλεγμένους μελετητές. Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και ανακατασκευή γραφειακών και κοινόχρηστων χώρων από τον 2ο έως και τον 13ο όροφο, η οποία αποφασίστηκε το 2019 στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού και ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού κελύφους.  

Ιστορία και δομή του κτιρίου

Η κατασκευή του αρχικού όγκου ξεκίνησε το 1974, με μερικές τροποποιήσεις επί αρχικών σχεδίων, ενώ τελικά το κτίριο τέθηκε σε λειτουργία τη δεκαετία του ’80, συγκεντρώνοντας όλες τις υπηρεσίες του “Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας“. Σε οικόπεδο εμβαδού 52 στρεμμάτων υλοποιήθηκε κτίριο συνολικής δόμησης 65.000m2.

Η νέα πρόταση εσωτερικής διαμόρφωσης των γραφειακών χώρων ακολούθησε τις χαράξεις της κατασκευαστικής δομής του υφιστάμενου κελύφους. Η ανωδομή συγκροτείται από τρεις πτέρυγες ορθογωνικής κάτοψης, συνδεδεμένες μέσω ενός κεντρικού κυκλικού πυρήνα κατακόρυφων κινήσεων.

Η κάθε πτέρυγα των 13 ορόφων είχε μελετηθεί σε κατακόρυφο κατασκευαστικό κάναβο 1,25×1,25m, που αποτυπώνεται στις όψεις με εξωτερικά -μη δομικά- οριζόντια και κάθετα τοιχοπετάσματα οπλισμένου σκυροδέματος. Αντίστοιχα έχει αντιμετωπιστεί και ο κυκλικός πυρήνας, όπου τα τοιχοπετάσματα είναι μόνο κατακόρυφα και σε τοξωτή διάταξη. Κάθε πτέρυγα “χωρίστηκε“ σε τρεις επιμήκεις ζώνες, σε κάθε μία εκ των οποίων αντιστοιχούν έξι ανοίγματα των 1,25m, με συνολικό πλάτος 7,50m εκάστη.

Λειτουργική οργάνωση

Με αυτόν τον τρόπο επεξεργάστηκαν εναλλακτικές ενότητες εργασίας (modules) σε πλήρη αντιστοιχία με τον κατασκευαστικό κάναβο του κτιρίου. Στις δυο πλαϊνές ζώνες κάθε πτέρυγας χωροθετήθηκαν ανοιχτοί και κλειστοί γραφειακοί χώροι, καθώς και ειδικές αίθουσες συσκέψεων. Σε αυτά τα μέρη που απολαμβάνουν το προνόμιο φυσικού φωτισμού και απεριόριστης θέας, η διάταξη των θέσεων σε δύο ομάδες των τεσσάρων δημιούργησε τη μέγιστη ενότητα των οκτώ θέσεων εργασίας.

Οι τέσσερις γωνιακές περιοχές κάθε πτέρυγας έκλεισαν με μόνιμα χωρίσματα, αποκτώντας ειδικές χρήσεις, με εναλλαγή κατά περίπτωση γραφείων διευθυντών, χώρων εργασίας, συνεργασίας, συναντήσεων, ανάπαυσης, δημιουργικότητας, ξεκούρασης και απομόνωσης των εργαζομένων.

Κινητά, ευέλικτα ή μόνιμα χωρίσματα για ενοποίηση, επανάληψη ή διαχωρισμό, μπορούν να καλύψουν με μηχανική πειθαρχία όλες τις δυνατές συνθήκες ευελιξίας, λειτουργικότητας και προσαρμοστικότητας. Στην κεντρική ζώνη και σύμφωνα με τον κατασκευαστικό κάναβο, αναπτύσσονται τα δωμάτια συσκέψεων, υγιεινής και διημέρευσης.

Σχεδιαστικές επεμβάσεις

Όπως meeting rooms & areas, wc, κλειστή κουζίνα, χώροι εκτύπωσης και αντιγραφής, ημιανοικτά meeting booths για ιδιωτικές συζητήσεις και ελεύθεροι ανοικτοί χώροι συνάθροισης και εκτόνωσης. Μεγάλο τμήμα καταλαμβάνει ο κεντρικός υφιστάμενος πυρήνας με τους Η/Μ χώρους και το κλιμακοστάσιο διαφυγής, ενώ ένα ειδικό project/meeting room στην απόληξη και ο ιδιαίτερος σχεδιασμός και επιλογή υλικών της περιοχής εισόδου, ολοκληρώνουν την κεντρική ζώνη. Βασική χρήση του κεντρικού κυκλικού πυρήνα είναι η κίνηση και επικοινωνία και δευτερευόντως οι βοηθητικές χρήσεις wc και αποθηκών.

Οι επεμβάσεις ήταν οι ελάχιστες δυνατές, με επεξεργασία των υφιστάμενων υλικών επενδύσεων ή τοπική προσθήκη νέων, σχεδιασμό και αλλαγή φωτισμού και οροφών και προσθήκη ειδικών κατασκευών και επιλεγμένων τεμαχίων επίπλωσης στις ακτινωτές καμπύλες περιοχές ανάπαυσης ή διαλείμματος ανάμεσα στις πτέρυγες.

Σε μία από αυτές, ο ανοικτός χώρος υγειονομικού ενδιαφέροντος (κυλικείο) αναβαθμίστηκε πλήρως βάσει προδιαγραφών, με νέα στοιχεία, φωτισμό και εξοπλισμό. Ομοίως, αναβαθμίστηκαν τα wc με αντικατάσταση χωρισμάτων, επενδύσεων και ειδών υγιεινής.

Παλέτα υλικών

Βασικές παράμετροι στη διαδικασία σχεδιασμού, επιλογής και μεθόδων εφαρμογής υλικών ήταν η τήρηση των προδιαγραφών των συστημάτων πιστοποίησης κτιριακών εγκαταστάσεων Leed και Well Building Standard.

Τα υλικά κατασκευής ακολουθούν τη λογική μιας κεντρικής σχεδιαστικής χάραξης με σταθερή επιλογή δαπέδων, ηχοαπορροφητικών οροφών και φωτισμού, αλλά με δεκάδες εναλλαγές σε επενδύσεις, υφές, χρώματα, διακριτικές αποχρώσεις ή ποιότητες και εξοπλισμό επίπλωσης, ώστε κάθε πτέρυγα και όροφος να συγκροτεί μια τόσο διακριτή όσο και μοναδική οπτική ταυτότητα, ένα ολοκληρωμένο συνθετικό και αισθητικό αποτέλεσμα σύμφωνα με το νέο concept της μελέτης.

Η αρχιτεκτονική μελέτη των νέων εσωτερικών διαμορφώσεων του διοικητικού μεγάρου και της ελαφράς οπτικής διαφοροποίησής του στην όψη (με αλλαγή των κουφωμάτων αλουμινίου), ολοκληρώνει αισθητικά την ταυτότητα, υλοποιώντας πλήρως τις απαιτήσεις των συστημάτων πιστοποίησης, με σεβασμό στο υφιστάμενο κέλυφος και την καταξίωση στην αστική συνείδηση ενός μεγάλου οργανισμού.

Μεταβαλλόμενο περιβάλλον

Η εσωτερική αρχιτεκτονική των γραφείων της διεθνούς νομικής εταιρείας White & Case προκύπτει από μια εκλεπτυσμένη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η τοπική ταυτότητα μπορεί να συνυπάρξει με ένα διεθνοποιημένο εταιρικό πλαίσιο. Βασισμένο σε μια σύνθεση παράδοσης και σύγχρονης έκφρασης, το έργο θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, διαμορφώνοντας μια χωρική αφήγηση που προκύπτει από πολιτισμικές, συμπεριφορικές και λειτουργικές παραμέτρους.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνθετική προσέγγιση εδράζεται σε μια εις βάθος ανάγνωση του τόπου, όπου άυλες πολιτισμικές ποιότητες και πρότυπα χρήσης καθορίζουν τη χωρική οργάνωση. Κάθε σχεδιαστική επιλογή  – από την ενσωμάτωση βραζιλιάνικων υλικών και έργων τέχνης έως την επιλογή επίπλων από τοπικούς σχεδιαστές – λειτουργεί ως μια συνειδητή χειρονομία ανάδειξης της ταυτότητας, χωρίς την προσφυγή σε στερεοτυπικές αναφορές. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον φιλόξενο και ταυτόχρονα δυναμικό, που ενθαρρύνει τη συμμετοχή μέσω διακριτικών αλλά ουσιαστικών αναφορών στον τόπο.

Χωρική οργάνωση

Η κάτοψη οργανώνεται ως μια συνεχής και ρευστή ακολουθία χώρων, που συνδέει τις κοινόχρηστες λειτουργίες, όπως η υποδοχή, το café και η φυτεμένη βεράντα,  με ιδιωτικούς χώρους εργασίας και αίθουσες συσκέψεων. Οι ανοιχτές ζώνες εργασίας συμπληρώνονται από ακουστικές λύσεις, phone booths και ευέλικτους χώρους συναντήσεων, υποστηρίζοντας διαφορετικά σενάρια χρήσης. Τα κινητά χωρίσματα επιτρέπουν στις αίθουσες συσκέψεων να λειτουργούν είτε ενιαία είτε ανεξάρτητα, ενισχύοντας τον ευέλικτο και μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του χώρου. Η ίδια λογική επεκτείνεται και στον χώρο υποδοχής, ο οποίος σχεδιάζεται ως μετασχηματιζόμενο περιβάλλον, ικανό να φιλοξενήσει εκδηλώσεις ή να λειτουργήσει σε πιο επίσημο, καθημερινό πλαίσιο.

Παλέτα υλικών

Η υλική παλέτα αντλεί αναφορές από τη φύση, με το ξύλο και την πέτρα να αποδίδουν τις υφές και τους τόνους του βραζιλιάνικου τοπίου. Μια σταδιακή χρωματική μετάβαση, από πιο σκούρους τόνους στον πυρήνα προς φωτεινότερες αποχρώσεις στην περιφέρεια, ενισχύει την αίσθηση βάθους και χωρικής συνέχειας. Καμπύλα στοιχεία σε δάπεδα και διαχωριστικά, εμπνευσμένα από το έργο του Roberto Burle Marx, εισάγουν μια αίσθηση ροής και κίνησης, ενισχύοντας τη ρευστή ταυτότητα του χώρου.

Τέλος, το έργο ενσωματώνει δομικές και προγραμματικές στρατηγικές που προδιαγράφουν τη μελλοντική του εξέλιξη. Μέσα από την ενσωμάτωση της προσαρμοστικότητας στον σχεδιασμό, ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της σύγχρονης εργασίας, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα το ζήτημα της χωρικής απαξίωσης. Το γραφείο μετατρέπεται έτσι σε ένα δυναμικό περιβάλλον, ικανό να ανανεώνεται, να προσαρμόζεται στο εκάστοτε πλαίσιο και να εκφράζει ταυτόχρονα την εταιρική και την πολιτισμική του ταυτότητα.

Τελετουργική διαδικασία

Το LOULOU, ένα εμβληματικό boutique αφιερωμένο σε σπάνια και πρωτοποριακά γυαλιά, παρουσιάζει τον νέο του χώρο στη Λυών, σχεδιασμένο ως ένα αρχιτεκτονικό “σκηνικό” που αποτυπώνει τόσο την αποκλειστικότητα των συλλογών του όσο και την ταυτότητα του brand. Με διεθνή αναγνώριση και παρουσία ανάμεσα στα πέντε κορυφαία οπτικά καταστήματα παγκοσμίως, το έργο συγκροτεί μια σύνθεση design, δεξιοτεχνίας και επιμελημένης εμπορικής εμπειρίας.

Η boutique φιλοξενεί μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή γυαλιών από διεθνείς σχεδιαστές, δίνοντας έμφαση στη σπανιότητα, την καινοτομία και την αξία της λεπτομέρειας. Δημιουργοί από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, όπως η Ιαπωνία, η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βραζιλία, συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο αφήγημα που αναδεικνύει την υλική ακρίβεια και την αισθητική καθαρότητα.

Retail concept

Στη νέα της τοποθεσία στη Λυών, η boutique καθιερώνεται ως προορισμός για ένα κοινό με αυξημένη σχεδιαστική ευαισθησία. Η μετεγκατάσταση σηματοδοτεί μια στρατηγική εξέλιξη, μετατρέποντας τον χώρο σε μια χωρική αφήγηση όπου τα αντικείμενα αποκαλύπτονται σταδιακά, ενισχύοντας την αίσθηση της ανακάλυψης. Η εμπειρία λιανικής απομακρύνεται από τα συμβατικά πρότυπα των οπτικών καταστημάτων, υιοθετώντας τη φιλοσοφία της «ήσυχης πολυτέλειας», όπου η διακριτικότητα, η φινέτσα και η προσωπική επαφή καθορίζουν τη σχέση με το προϊόν.

Η προσέγγιση αυτή επαναπροσδιορίζει τη διαδικασία επιλογής ως μια οικεία και σχεδόν τελετουργική εμπειρία, όπου τα γυαλιά αποκαλύπτονται σταδιακά, θυμίζοντας πράξεις φιλοξενίας και προσεκτικής φροντίδας. Η boutique λειτουργεί όχι μόνο ως εμπορικός χώρος, αλλά και ως πλατφόρμα ανάδειξης ανεξάρτητου design και τοπικής δημιουργίας.

Χωρική οργάνωση

Η πρόταση διαμορφώνει μια σύγχρονη εσωτερική γλώσσα μέσα από μια συγκρατημένη αλλά εκφραστική παλέτα υλικών. Ροζ σκυρόδεμα, σκούρο ξύλο και βουρτσισμένο μέταλλο συνδυάζονται, συγκροτώντας ένα πολυεπίπεδο περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην απτική εμπειρία και τη χωρική συνοχή.

Η οργάνωση του χώρου αναπτύσσεται ως μια αλληλουχία πιο ιδιωτικών ζωνών, που κορυφώνεται σε ένα περιβάλλον με αναφορές σε boudoir, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση της επίσκεψης. Η διάταξη αυτή εξυπηρετεί τόσο την έκθεση όσο και την εξατομικευμένη εξυπηρέτηση, ενσωματώνοντας λειτουργίες όπως ο έλεγχος όρασης σε ένα ενιαίο και εκλεπτυσμένο αρχιτεκτονικό σύνολο.

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη διαμόρφωση της ταυτότητας του χώρου. Η αντιπαράθεση αδρών και εκλεπτυσμένων επιφανειών δημιουργεί έναν διάλογο μεταξύ σταθερότητας και ακρίβειας, ενώ η ελεγχόμενη χρήση χρώματος και υφής συμβάλλει σε μια ατμόσφαιρα διακριτικής πολυτέλειας.

Η επεξεργασία των λεπτομερειών ενισχύει τη δέσμευση του brand στη δεξιοτεχνία, μεταφράζοντας τις ποιότητες των συλλογών γυαλιών σε χωρική έκφραση. Μέσα από αυτή τη συνθήκη, η boutique υπερβαίνει τον καθαρά εμπορικό της χαρακτήρα, μετασχηματιζόμενη σε μια αρχιτεκτονική έκφραση επιμελημένου design και αισθητηριακής εμπειρίας.

Κοινόχρηστος πυρήνας

Ο επανασχεδιασμός των γραφείων του Τμήματος Διαχείρισης Περιουσίας μιας δυναμικής χρηματιστηριακής εταιρείας στην Αθήνα αποτέλεσε μια ευκαιρία για την αναβάθμιση της καθημερινής εμπειρίας των εργαζομένων, μέσα από τη βελτίωση των ποιοτικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του εργασιακού τους περιβάλλοντος. Τα γραφεία καταλαμβάνουν το ισόγειο ενός εξαώροφου κτιρίου της δεκαετίας του 1990, όπου η υπάρχουσα συνθήκη αποτέλεσε τη βάση για μια σύγχρονη επανερμηνεία του χώρου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική επιδίωξη της μελέτης ήταν η δημιουργία επαρκών θέσεων εργασίας για μια διαρκώς επεκτεινόμενη ομάδα, καθώς και η κάλυψη αναγκών άνεσης, ηχομόνωσης, συνεργασίας και ευελιξίας. Η πρόκληση εντοπίστηκε στον μεγάλο αριθμό χρηστών σε σχέση με τη διαθέσιμη επιφάνεια, σε συνδυασμό με το υβριδικό μοντέλο εργασίας.

Η χωρική οργάνωση βασίζεται σε έναν επιμήκη, κοινόχρηστο “πυρήνα”, που λειτουργεί ως βασικός άξονας κίνησης και δραστηριοτήτων. Ο πυρήνας αυτός ενσωματώνει θέσεις εργασίας, καθιστικό, αποθηκευτικούς χώρους και βοηθητικές λειτουργίες, ενώ περιμετρικά οργανώνονται οι πιο ιδιωτικοί χώροι: γραφεία διαφορετικής χωρητικότητας, γραφείο διεύθυνσης, χώρος συσκέψεων, καθώς και υποστηρικτικές χρήσεις όπως κουζινάκι και WC.

Παλέτα υλικών

Η άρση των αυστηρών ορίων επιτυγχάνεται μέσω γυάλινων διαχωριστικών, που ενισχύουν την οπτική συνέχεια και τη συνολική αντίληψη του χώρου ως ενιαίου περιβάλλοντος. Παράλληλα, η «απογύμνωση» του κελύφους, με την αφαίρεση των ψευδοροφών και την ανάδειξη του φέροντος οργανισμού και των εγκαταστάσεων, εισάγει μια αισθητική ειλικρίνειας και βιομηχανικής καθαρότητας.

Σε αντιδιαστολή με τα εμφανή δομικά στοιχεία –σκυρόδεμα, μέταλλο και δίκτυα–, η υλικότητα εμπλουτίζεται με θερμές και απτικές ποιότητες: δάπεδα βινυλικής ψάθας σε αποχρώσεις άμμου, επιφάνειες φυσικού καπλαμά καρυδιάς, υφάσματα με χρωματικές εντάσεις και ενσωματωμένες φυτεύσεις. Το αποτέλεσμα συγκροτεί μια ισορροπημένη σύνθεση μεταξύ τεχνικής αφαίρεσης και οικειότητας.

Μελέτη φωτισμού και ακουστικής

Ο σχεδιασμός του φωτισμού αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα, δεδομένης της ανομοιογενούς εισροής φυσικού φωτός στον ισόγειο χώρο. Μέσω συνδυασμού άμεσου και έμμεσου τεχνητού φωτισμού, κινητών σκιάστρων και ειδικών μεμβρανών στα ανοίγματα, επιτυγχάνεται η εξισορρόπηση της φωτεινότητας και ο έλεγχος των αντιθέσεων.

Ταυτόχρονα, η ακουστική άνεση διασφαλίζεται με την επιλογή ηχοαπορροφητικών υλικών, όπως διάτρητες επιφάνειες, υφασμάτινα σκίαστρα και ειδικά δάπεδα, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ήρεμου και παραγωγικού περιβάλλοντος εργασίας.

Με οδηγό τις αρχές της καθαρότητας, της διαφάνειας και της ειλικρίνειας, το έργο διαμορφώνει έναν πολυεπίπεδο, ευέλικτο χώρο εργασίας που ενθαρρύνει τη συνεργασία, υποστηρίζει τη συγκέντρωση και ενισχύει την καθημερινή εμπειρία των χρηστών.

Εξωστρεφής γεωμετρία

Απλές γραμμικές γεωμετρίες, καθαρότητα μορφής, φωτεινότητα και αίσθηση φρεσκάδας συνδυάζονται με λειτουργικότητα και ζεστασιά, διαμορφώνοντας τον σχεδιασμό του “Pick Up” all day coffee & brunch. Μέσα από μια εξωστρεφή χωρική προσέγγιση, η πρόταση αναδεικνύει τη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού, ενεργοποιώντας έναν ουσιαστικό διάλογο με τον δρόμο και το άμεσο αστικό περιβάλλον. Μέσω μιας περιορισμένης παλέτας οικονομικών υλικών – όπως το τουβλάκι τερακότας, το λευκό γυαλιστερό κεραμικό πλακάκι, η πατητή τσιμεντοκονία και το κόντρα πλακέ σημύδας – ο χώρος διατυπώνει μια διαχρονική αισθητική μέσα από ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό πρίσμα.

Χωρική Οργάνωση

Η σύνθεση οργανώνεται σε δύο βασικές ζώνες: το ανοιχτό μπαρ προετοιμασίας καφέ και γευμάτων και τον χώρο των τραπεζοκαθισμάτων. Η σαφής αυτή λειτουργική διάκριση ενισχύει τη χρηστικότητα, διατηρώντας παράλληλα τη χωρική συνέχεια. Ο γραμμικός κτιστός καναπές από τερακότα, οι σταθερές κατασκευές με επένδυση κεραμικού πλακιδίου και μια custom-made σύνθεση από επαναχρησιμοποιημένα «σπασμένα» πλακάκια συνθέτουν ένα συνεκτικό και ευέλικτο εσωτερικό περιβάλλον. Η διάταξη δίνει έμφαση τόσο στην αποδοτικότητα όσο και στην άνεση, ενισχύοντας τον κοινωνικό χαρακτήρα του χώρου.

Παλέτα υλικών

Οι εσωτερικές επιφάνειες σε λευκή απόχρωση λειτουργούν ως ουδέτερο φόντο, επιτρέποντας στην υλικότητα της τερακότας και στη στιλπνότητα των κεραμικών πλακιδίων να αναδειχθούν ως κυρίαρχα στοιχεία της σύνθεσης. Το δάπεδο από πατητή τσιμεντοκονία, σε απόχρωση σκυροδέματος, προσδίδει μια αίσθηση υλικής πυκνότητας και συνέχειας, ενοποιώντας τον εσωτερικό χώρο. Η παρουσία φυτεύσεων ενισχύει τη φρεσκάδα, ενδυναμώνοντας τον διάλογο μέσα–έξω και εξισορροπώντας τη μεταλλική και ορυκτή παλέτα.

Εταιρική ταυτότητα

Η σχεδιαστική λογική επεκτείνεται στον εξωτερικό χώρο, όπου η πρόσοψη λειτουργεί ως ενεργό στοιχείο της ταυτότητας του έργου. Μια custom-made κυκλική επιγραφή, κατασκευασμένη από τερακότα και λευκό κεραμικό πλακάκι, αποτελεί το κεντρικό οπτικό σημείο αναφοράς, εντάσσοντας το κατάστημα στον αστικό ιστό. Η χειρονομία αυτή ενοποιεί τη συνολική υλικότητα της πρότασης και ενισχύει την παρουσία της στον δημόσιο χώρο, ολοκληρώνοντας μια συνεκτική αρχιτεκτονική αφήγηση που γεφυρώνει την εσωτερική ατμόσφαιρα με τη δημόσια εικόνα.

Χωρικός διαμεσολαβητής

Εντός των υψηλών περιμετρικών τοίχων ενός ανενεργού εργοστασίου, το έργο αναπτύσσεται ως μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επέμβαση που επανακαθορίζει τη σχέση μεταξύ κατοίκησης, βιομηχανικής μνήμης και τοπίου. Αντί της κατεδάφισης του υφιστάμενου κελύφους, η πρόταση διατηρεί τη λιθοδομή, μετατρέποντας τους περιορισμούς σε χωρικές δυνατότητες. Πίσω από μια διακριτική είσοδο, η κατοικία αποκαλύπτεται σταδιακά, οργανωμένη γύρω από έναν κεντρικό υπαίθριο κήπο που λειτουργεί ως πυρήνας της αρχιτεκτονικής σύνθεσης.

Στρατηγική ανακαίνισης

Με πρόσωπο σε μια δημόσια πλατεία στο Lendinara, το έργο διατηρεί ένα συγκρατημένο, σχεδόν αδιαπέραστο εξωτερικό. Ένας ψηλός τοίχος, με ακανόνιστο περίγραμμα, ανακαλεί τη διαστρωμάτωση της βιομηχανικής ιστορίας της περιοχής. Το μοναδικό εμφανές άνοιγμα – μια μικρή μεταλλική θύρα – αποκρύπτει τη χωρική πολυπλοκότητα που αναπτύσσεται στο εσωτερικό. Με την είσοδο, η αντίληψη μεταβάλλεται ριζικά, αποκαλύπτοντας έναν καταπράσινο, περιμετρικά οριοθετημένο κήπο με υψηλούς τοίχους και αναρριχώμενη βλάστηση.

Ενταγμένο σε ένα περιβάλλον όπου τα ίχνη της βιομηχανικής δραστηριότητας συνυπάρχουν με τον οικιστικό ιστό και τους ελεύθερους χώρους πρασίνου, το έργο συνομιλεί άμεσα με το περιβάλλον του. Η εγγύτητα με το δημόσιο πάρκο και τον ιστορικό κήπο της Ca’ Dolfin-Marchiori καθορίζει τη σχεδιαστική προσέγγιση, εισάγοντας το τοπίο ως ουσιώδες στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

Σχεδιασμός τοπίου

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται ο κήπος, αντιληπτός ως ένας υπαίθριος χώρος-δωμάτιο που οργανώνει το σύνολο του οικιακού προγράμματος. Προκύπτει από τη μερική αποξήλωση της στέγης του εργοστασίου και την επανατοποθέτηση του νέου όγκου, εισάγοντας φως, αέρα και οπτική συνέχεια σε ένα κατά τα άλλα εσωστρεφές κέλυφος.

Η κατοικία αναπτύσσεται ως ένας συμπαγής, διώροφος όγκος ενταγμένος εντός των διατηρημένων περιμετρικών τοίχων. Η χωρική του οργάνωση εγκαθιδρύει έναν συνεχή διάλογο με τον κήπο, με κυρίαρχο στοιχείο τον διπλού ύψους χώρο διημέρευσης που ανοίγεται πλήρως προς αυτόν μέσω μιας εκτεταμένης όψης από υαλοστάσια. Πλαισιωμένη από ξύλινη δικτυωτή κατασκευή, η διαφανής αυτή επιφάνεια λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, ενισχύοντας τον κατακόρυφο ρυθμό της σύνθεσης και επεκτεινόμενη στη γεωμετρία της στέγης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο συγκροτείται μέσα από μια συνειδητή ισορροπία ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την εσωστρέφεια, την αποκάλυψη και την απόκρυψη. Από τον δρόμο, η κατοικία παραμένει πλήρως αθέατη, ενώ στο εσωτερικό της ξεδιπλώνεται μέσω επιλεγμένων οπτικών φυγών προς το πράσινο. Η ακολουθία αυτή των χωρικών μεταβάσεων συγκροτεί μια ελεγχόμενη αλλά δυναμική εμπειρία κίνησης και αντίληψης.

Σε επίπεδο υλικότητας και κατασκευής, η επέμβαση συνδυάζει ξύλο, χάλυβα και γυαλί εντός του υφιστάμενου λιθόκτιστου κελύφους. Η νέα κατασκευή αντηχεί το βιομηχανικό αποτύπωμα του παρελθόντος, εισάγοντας παράλληλα ένα εκλεπτυσμένο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο που δίνει έμφαση στη διαφάνεια, την ελαφρότητα και τη χωρική συνέχεια.

Καθοδηγούμενος από την αντίληψη του τοπίου ως αρχιτεκτονικού εργαλείου, ο σχεδιασμός υπερβαίνει τις νοσταλγικές αναφορές στη βιομηχανική κληρονομιά. Αντιθέτως, επανατοποθετεί τον κήπο ως θεμελιώδη συνθήκη της σύγχρονης κατοίκησης – όχι ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως ουσιαστικό χωρικό και περιβαλλοντικό μηχανισμό που συγκροτεί την ταυτότητα της κατοικίας.

Ροή και ηρεμία

Στο Hudayriyat Island του Abu Dhabi, ανάμεσα στην έρημο και τη θάλασσα, το Ilios Beach Club και το Nalu Surf Club επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία του surf και της φιλοξενίας. Οι δύο πολυτελείς χώροι τοποθετούνται στον πυρήνα του Surf Abu Dhabi, της μεγαλύτερης και πιο προηγμένης τεχνητής εγκατάστασης κυμάτων παγκοσμίως.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αφετηρία της συνθετικής ιδέας αποτέλεσε η δυναμική εμπειρία της στιγμής κατά την οποία ο surfer συναντά το κύμα – τη βύθιση, την αντίσταση, τη ροή και τελικά την επιστροφή στην ηρεμία. Αυτή η διαδοχή έντασης και εκτόνωσης μεταφράστηκε σε μια αρχιτεκτονική αφήγηση, όπου ο ρυθμός, η παύση και η κίνηση οργανώνουν τη μετάβαση ανάμεσα στους δύο χώρους και καθοδηγούν την εμπειρία του επισκέπτη.

Λειτουργική οργάνωση

Το Ilios Beach Club αποτυπώνει την αρμονία και την κομψότητα της surf κουλτούρας. Το ισόγειο επίπεδο ανοίγεται οπτικά προς το τοπίο, ενώ το lounge του πρώτου ορόφου λειτουργεί ως σημείο παύσης με πανοραμική θέα προς το περιβάλλον. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ο φωτισμός και η ατμόσφαιρα μεταβάλλονται σταδιακά, διαμορφώνοντας μια μετάβαση από το φως της ημέρας σε ένα πιο θεατρικό νυχτερινό σκηνικό.

Αντίστοιχα, το Nalu Surf Club ενσαρκώνει τον ζωντανό και ανεπιτήδευτο παλμό του surf lifestyle. Θερμοί τόνοι και υφές που θυμίζουν άμμο, αλάτι και φθαρμένο ξύλο συγκροτούν ένα πιο γήινο περιβάλλον. Το ισόγειο επίπεδο παραμένει ενεργό και ζωντανό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ στον πρώτο όροφο το VIP lounge προσφέρει μια πιο ιδιωτική και εσωστρεφή εμπειρία.

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το εντυπωσιακό wave pool, μήκους 65 μέτρων και πλάτους 14 μέτρων, το οποίο καθορίζει την κλίμακα, τον ρυθμό και την ένταση της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Οι καμπύλες των κυμάτων μεταφράζονται σε κυματοειδείς οροφές, ρευστές γραμμές, πολλαπλά επίπεδα και αξονικές πορείες που διαμορφώνουν την κίνηση σε ολόκληρο το συγκρότημα.

Υλικά & φωτισμός

Η επιλογή των υλικών ενισχύει την ίδια αίσθηση ροής και συνέχειας. Τραβερτίνο, ξυλεία δρυός, teak και iroko, ραβδωτό γυαλί, γλυπτικές λεπτομέρειες και επενδύσεις από φυσικές ίνες συνθέτουν ένα θερμό και απτικό περιβάλλον.

Ο φυσικός φωτισμός και ο διαμπερής αερισμός μεγιστοποιούνται, ενισχύοντας τη σύνδεση του χώρου με τον άνεμο και τον ήλιο – στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την εμπειρία του surf. Παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο σύστημα τεχνητού φωτισμού υπογραμμίζει τις καμπύλες και τις γεωμετρίες του χώρου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική μορφή κατά τις βραδινές ώρες.

Μέσα από τα Ilios και Nalu διαμορφώνεται ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στη ροή και την ηρεμία. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία φιλοξενίας βασισμένη στον ρυθμό, την ισορροπία και την αυθεντικότητα της surf κουλτούρας.

Χωρική σκηνογραφία

Στόχος του έργου αποτελεί την πλήρη μετατροπή μιας κατοικίας που είχε σχεδιαστεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τον αρχιτέκτονα Ν. Βαλσαμάκη. Το κτίριο, στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, φιλοξενεί πλέον τη Siskou Derma Clinic, ένα σύγχρονο δερματολογικό κέντρο που επιχειρεί να αναδιαμορφώσει την τυπολογία του ιατρικού χώρου στην Ελλάδα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον οικείο και εκλεπτυσμένο, μακριά από τα στερεότυπα του συμβατικού ιατρείου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχική κατοικία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντέρνου κινήματος στην πόλη, με καθαρές γεωμετρικές συνθέσεις, ισορροπημένους όγκους και λευκό επίχρισμα που αναδεικνύει την πλαστικότητα της μορφής. Η επέμβαση επιδίωξε να διατηρήσει την αρχιτεκτονική ταυτότητα του αρχικού σχεδιασμού, ενσωματώνοντας νέες παρεμβάσεις που εξασφαλίζουν λειτουργική αναβάθμιση και χωρική συνοχή.

Η σχεδιαστική στρατηγική εστίασε στην επαναδιατύπωση της εμπειρίας ενός ιατρικού περιβάλλοντος, αντλώντας αναφορές από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική κλινικών. Μέσα από λεπτές επεμβάσεις και προσεκτική διαχείριση των υλικών και των αναλογιών, το έργο επιτυγχάνει να ισορροπήσει ανάμεσα στον σεβασμό προς το υπάρχον κτίσμα και την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου λειτουργικού προγράμματος.

Οργάνωση & υλικά

Το εσωτερικό περιβάλλον οργανώνεται γύρω από την ιδέα της οικείας άνεσης, δημιουργώντας χώρους που μεταδίδουν ηρεμία και εμπιστοσύνη στους επισκέπτες. Η αισθητική του χώρου αντλεί στοιχεία από τον εκλεπτυσμένο μοντερνισμό και την παράδοση του mid-century design, με υλικά και αντικείμενα που λειτουργούν ως βασικοί φορείς της ατμόσφαιρας.

Οι δρύινες επενδύσεις τοίχων, οι βελούδινες πολυθρόνες και τα επιλεγμένα φωτιστικά σώματα συγκροτούν μια παλέτα υλικών και υφών που αποπνέει διακριτική πολυτέλεια. Η σύνθεση παραμένει αυστηρά μινιμαλιστική, επιτρέποντας στα υλικά να αναδεικνύονται μέσα από την υφή και τη φυσική τους παρουσία, χωρίς περιττές μορφολογικές χειρονομίες. Κάθε αντικείμενο τοποθετείται με προσοχή μέσα στον χώρο, συμβάλλοντας σε μια συνολική εμπειρία καθαρών γραμμών και ισορροπημένης αισθητικής.

Μελέτη φωτισμού

Η σκηνογραφία του εσωτερικού χώρου οργανώνεται μέσα από εναλλαγές φωτός, υφών και οπτικών εστιάσεων που καθοδηγούν την κίνηση του επισκέπτη. Ο φωτισμός λειτουργεί ως βασικό εργαλείο διαμόρφωσης της ατμόσφαιρας.

Η μελέτη φωτισμού ενισχύει την αίσθηση ιδιωτικότητας και άνεσης, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τις αρχιτεκτονικές επιφάνειες και τις λεπτομέρειες του εσωτερικού σχεδιασμού. Μέσα από διακριτικές φωτιστικές παρεμβάσεις δημιουργείται μια ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και αισθητικής εμπειρίας.

Την τελική εικόνα του χώρου συμπληρώνει η παρουσία επιλεγμένων έργων τέχνης που εντάσσονται οργανικά στο αρχιτεκτονικό αφήγημα του έργου.

Βιομηχανική αισθητική

Στο κέντρο της πόλης του Βόλου, ένα κατάστημα specialty coffee με έντονο αστικό χαρακτήρα συστήνεται στο κοινό μέσα από την ευδιάκριτη σχεδιαστική ταυτότητά του. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στη δημιουργία ενός χώρου λιτού και φρέσκου με διακριτικά βιομηχανικά στοιχεία που αποπνέει ενέργεια και έντονη πρωινή διάθεση.

Χωρική οργάνωση

Σε ένα μικρό χώρο 35m2 που περιλαμβάνει χωρικές ενότητες όπως bar, χώρο παραγωγής, διάδρομο πελατών, χώρο καθιστικού καθώς και βοηθητικούς χώρους αποθήκης και WC, μεγάλη έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας λειτουργικής και εργονομικής κάτοψης.

Στο εσωτερικό, το κεντρικά τοποθετημένο bar λειτουργεί τόσο σαν το κυρίαρχο λειτουργικό στοιχείο παραγωγής όσο και το σημείο καθημερινής συνάντησης. Πίσω από αυτό συγκροτούνται συνθέσεις από μεταλλικές κατασκευές ραφιών σε μορφή κανάβου αναδεικνύοντας το εσωτερικό ύψος του χώρου ενώ κρεμαστά κυκλικά μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν έναν επιπλέον βιομηχανικό χαρακτήρα.

Σχεδιασμός όψης

Ο εξωστρεφής χαρακτήρας του χώρου καθορίζεται σημαντικά από τη σχεδιαστική προσέγγιση των όψεων. Οι λεπτεπίλεπτοι λευκοί μεταλλικοί σκελετοί ανοίγουν το εσωτερικό προς το αστικό περιβάλλον, μετατρέποντας τη διαδικασία παρασκευής του καφέ σε καθημερινή αστική εμπειρία. Επιπλέον οι χειροποίητες πόρτες από ξύλο πεύκου προσθέτουν ένα χαρακτηριστικό τόνο οικειότητας και ήπιας αντίθεσης στο λευκό σύνολο.

Υλικά, φωτισμός & κατασκευές

Τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, οι λευκές επιφάνειες κυριαρχούν ενώ χαρακτηριστικά μεταλλικά στοιχεία έντονου κίτρινου χρώματος προσδίδουν μια pop διάθεση. Ανάμεσα τους, η χρήση δρύινων υφών έρχεται να προσδώσει μια αίσθηση ηρεμίας και ισορροπίας. Την παλέτα υλικών συμπληρώνει η στοχευμένη χρήση λευκών τετράγωνων πλακιδίων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις λεπτομέρειες της κατασκευής. Από τα laser cut πόμολα των εισόδων μέχρι τα στρόγγυλα παρτέρια, καθώς και τις ρευστές διακοσμητικές μορφές, όλα αποτελούν προϊόν σχεδιασμού με στόχο την διαμόρφωση μιας ενιαίας και συναφούς ταυτότητας.

Σημαντικό ρόλο τέλος παίζει και ο τεχνητός φωτισμός που ακολουθεί μια εργαστηριακή προσέγγιση τόσο με τη χρήση κρεμαστών γραμμικών φωτισμών στο bar όσο και επιγραφών τύπου ΝΕΟΝ και light-box, ολοκληρώνοντας τον αστικό χαρακτήρα του έργου.

Στοχευμένες παρεμβάσεις

Athena Residence is the renovation of a 1960s apartment in central Athens, conceived as a small-scale hospitality project within the dense urban fabric of Kolonaki.

Το Athena Residence αποτελεί την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος της δεκαετίας του 1960 στο κέντρο της Αθήνας, σχεδιασμένου ως ένα εγχείρημα μικρής κλίμακας φιλοξενίας, ενταγμένο στον συμπαγή αστικό ιστό του Κολωνακίου.

Στρατηγική Επανάχρησης

Το έργο ανταποκρίνεται στη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα της σύγχρονης Αθήνας, όπου οι οικιακοί εσωτερικοί χώροι καλούνται ολοένα και περισσότερο να υποστηρίξουν υβριδικούς τρόπους κατοίκησης – την καθημερινή ζωή παράλληλα με τη βραχυχρόνια διαμονή. Εργαζόμενο εντός των περιορισμών ενός υφιστάμενου κελύφους και ενός αυστηρά καθορισμένου προϋπολογισμού, το έργο υιοθετεί μια στρατηγική ήπιων αλλά ουσιαστικών παρεμβάσεων. Αντί να επιδιώκει έναν μορφολογικό μετασχηματισμό, ο σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην επανάχρηση, στη χωρική καθαρότητα και στη μακροχρόνια απόδοση.

Το αρχικό ξύλινο δάπεδο διατηρήθηκε και αποκαταστάθηκε προσεκτικά. Νέα, ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία ξυλουργικών κατασκευών σε ξύλο και ορείχαλκο οργανώνουν την κουζίνα, τους αποθηκευτικούς χώρους και τις ντουλάπες ως σταθερά αρχιτεκτονικά στοιχεία και όχι ως αυτόνομα έπιπλα, ενισχύοντας την αίσθηση συνοχής και μονιμότητας. Διακριτικές αναδιατάξεις της κάτοψης βελτιώνουν τη ροή, τη διείσδυση του φυσικού φωτός και τη χωρική ευελιξία, επιτρέποντας στο διαμέρισμα να προσαρμόζεται σε μεταβαλλόμενα πρότυπα χρήσης χωρίς να αλλοιώνει τη δομική του λογική.

Προσέγγιση Βιωσιμότητας

Η ενεργειακή απόδοση αποτέλεσε κεντρικό άξονα της βιώσιμης στρατηγικής του έργου. Σε μια πόλη όπου σημαντικό μέρος του οικιστικού αποθέματος παραμένει ενεργειακά ανεπαρκές, η ανακαίνιση εστίασε στη δραστική μείωση των λειτουργικών ενεργειακών αναγκών, αντί σε επιφανειακές αναβαθμίσεις. Υαλοστάσια υψηλής ενεργειακής απόδοσης, φωτισμός χαμηλής κατανάλωσης, πρόβλεψη για φωτοβολταϊκά συστήματα και η αντικατάσταση της κεντρικής θέρμανσης φυσικού αερίου με αντλία θερμότητας αέρα-νερού οδήγησαν σε μείωση άνω του 65% στην κατανάλωση λειτουργικής ενέργειας. Η ενεργειακή κατηγορία του διαμερίσματος αναβαθμίστηκε από Ζ σε Β+, σηματοδοτώντας μια ουσιαστική περιβαλλοντική βελτίωση εντός του υφιστάμενου κελύφους.

Σχεδιαστική Φιλοσοφία

Το Athena Residence αντανακλά μια ευρύτερη αρχιτεκτονική στάση που αναδύεται στην Αθήνα, η οποία αποδίδει αξία στη συνέχεια, την ευθύνη και την προσεκτική διαχείριση του υφιστάμενου δομημένου περιβάλλοντος. Αντί να επιδιώκει εντυπωσιασμό, το έργο αναδεικνύει πώς στοχευμένες και ακριβείς παρεμβάσεις μπορούν να ενισχύσουν την άνεση, την περιβαλλοντική απόδοση και τη διάρκεια ζωής ενός χώρου. Με αυτόν τον τρόπο, προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο μικρής κλίμακας φιλοξενίας: ένα μοντέλο ενσωματωμένο στην καθημερινότητα της πόλης, με σεβασμό στη υλικότητα και τη μνήμη του τόπου, και προσανατολισμό στη διαχρονική ανθεκτικότητα.

Προκατασκευασμένα στοιχεία

Το έργο αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα σύγχρονης κατοικίας, όπου το κτίριο αντιμετωπίζεται ως οργανικό μέρος του τοπίου, ενώ παράλληλα προωθούνται βιώσιμες κατασκευαστικές πρακτικές και μοντέλα κατοίκησης με σαφή προσανατολισμό στο μέλλον.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με τους ιδιοκτήτες και παρουσιάστηκε στο πλαίσιο ενός ευρέως αναγνωρισμένου τηλεοπτικού προγράμματος αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού, σηματοδοτώντας ένα ουσιαστικό βήμα για την ευρύτερη αποδοχή της προκατασκευασμένης κατοικίας στο σύγχρονο αρχιτεκτονικό τοπίο. Η σχεδιαστική και κατασκευαστική διαδικασία βασίστηκε στη σαφήνεια και την προβλεψιμότητα, με την εκτός εργοταξίου κατασκευή να εξασφαλίζει αυστηρό έλεγχο κόστους, υψηλή ακρίβεια και συνέπεια μεταξύ αρχικής σύλληψης και τελικής υλοποίησης. Η προσέγγιση αυτή αναδεικνύει ένα σύγχρονο πρότυπο αυτοστεγαστικής κατοικίας, όπου η αποδοτικότητα, η ποιότητα και η οικονομική ασφάλεια λειτουργούν συμπληρωματικά.

Χωρική οργάνωση

Σε ιδιωτικό αγροτικό οικόπεδο, η ισόγεια κατοικία οργανώνεται με γνώμονα τη διαχρονική προσαρμοστικότητα και τη σύγχρονη οικογενειακή διαβίωση. Το λειτουργικό πρόγραμμα αναπτύσσεται σε τέσσερα υπνοδωμάτια, ευρύχωρους ενιαίους χώρους καθιστικού, τραπεζαρίας και κουζίνας, καθώς και σε πιο ιδιωτικές ζώνες, όπως χώρος χαλάρωσης, γραφείο και βοηθητικοί χώροι. Οι συμπληρωματικές χρήσεις στεγάζονται σε ανεξάρτητα βοηθητικά κτίσματα – γκαράζ, γυμναστήριο και εργαστήριο – τα οποία οργανώνονται περιμετρικά διαμορφωμένων κήπων. Η διακριτική περιστροφή της κάτοψης διαμορφώνει διαφορετικούς προσανατολισμούς, ελεγχόμενες οπτικές φυγές και προστατευμένους υπαίθριους χώρους.

Υλικά & κατασκευή

Το κτιριακό κέλυφος επενδύεται με μαύρη καμένη ξυλεία προέλευσης Ηνωμένου Βασιλείου, επιτρέποντας στο κτίριο να ενσωματώνεται οπτικά στο φυσικό του περιβάλλον. Η επιλογή αυτή συνδυάζει τη μορφολογική διακριτικότητα με μια σύγχρονη αρχιτεκτονική έκφραση, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου.

Η κατοικία υλοποιήθηκε ως σύνολο πέντε προκατασκευασμένων ογκομετρικών μονάδων, οι οποίες συναρμολογήθηκαν επί τόπου μέσα σε μία ημέρα. Η στρατηγική της προκατασκευής συνέβαλε καθοριστικά στην επίτευξη υψηλής κατασκευαστικής ακρίβειας, στον περιορισμό της όχλησης στο περιβάλλον και στη μείωση του ενσωματωμένου άνθρακα. Παράλληλα, η χρήση ξυλείας, η ενσωμάτωση φωτοβολταϊκών συστημάτων και η ελαφριά δομική συναρμολόγηση ενισχύουν τη συνολική περιβαλλοντική απόδοση του έργου, επιβεβαιώνοντας τον βιώσιμο χαρακτήρα του.

Οπτική διαπερατότητα

Ένα κομμωτήριο μικρής κλίμακας, συνολικής επιφάνειας μόλις 28m2, έχει μετασχηματιστεί σε μια ολοκληρωμένη χωρική εμπειρία που χαρακτηρίζεται από καθαρότητα, ζεστασιά και απολύτως στοχευμένες επιλογές υλικών. Το έργο, στον εμπορικό πυρήνα της Μελισσίων, διερευνά τον τρόπο με τον οποίο το φως, το χρώμα και η δομή μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά, αναβαθμίζοντας ένα περιορισμένο πρόγραμμα σε έναν εκφραστικό και αξέχαστο εσωτερικό χώρο.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση βασίζεται στην ακρίβεια και την οπτική διαπερατότητα. Ραβδωτό γυαλί και υαλότουβλα, τοποθετημένα τόσο στην όψη όσο και στα εσωτερικά διαχωριστικά, χρησιμοποιούνται για να φιλτράρουν διακριτικά το φυσικό φως, δημιουργώντας ένα ήπια φωτισμένο περιβάλλον που υπερβαίνει οπτικά τα πραγματικά του όρια. Η ελεγχόμενη αυτή διαφάνεια ενισχύει το βάθος και την ατμόσφαιρα του χώρου, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την απαιτούμενη ιδιωτικότητα.

Η όψη διαμορφώνεται ως μια έντονη σύνθεση από κόκκινο μεταλλικό πλαίσιο, καμπύλες γραμμές και ημιδιαφανή υαλότουβλα, προσδίδοντας στον χώρο μια σαφή και αναγνωρίσιμη ταυτότητα. Ένα περιστρεφόμενο άνοιγμα καθιστά το κατώφλι ρευστό και φιλόξενο, ενώ το ενσωματωμένο εξωτερικό καθιστικό επεκτείνει την εμπειρία του εσωτερικού προς τον δρόμο, ενισχύοντας τη σχέση του κομμωτηρίου με τον αστικό του περίγυρο και προσφέροντας έναν χώρο στάσης και αναμονής.

Λειτουργική οργάνωση

Η διάταξη του χώρου χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και λειτουργικότητα. Ο κύριος τοίχος φιλοξενεί μια σειρά από καθρέφτες πλήρους ύψους και μαύρες καρέκλες εργασίας, τοποθετημένες έτσι ώστε να μεγιστοποιείται η αντανάκλαση του φωτός και να διατηρείται η ανεμπόδιστη κίνηση. Οι αποθηκευτικοί χώροι ενσωματώνονται διακριτικά μέσω ψηλών ντουλαπιών και ραφιών προϊόντων, διατηρώντας το περιβάλλον καθαρό και οργανωμένο. Σε όλο το εσωτερικό, κόκκινες λεπτομέρειες λειτουργούν ως στοχευμένα σημεία έμφασης – από τον εξοπλισμό έως τον θερμό φωτισμό του βοηθητικού χώρου – επαναφέροντας τη χρωματική γλώσσα της όψης και προσδίδοντας ζωντάνια στο ουδέτερο εσωτερικό σκηνικό.

Παλέτα υλικών

Η παλέτα των υλικών στο εσωτερικό ενισχύει μια αίσθηση διακριτικής αυτοπεποίθησης και ηρεμίας. Οι επιφάνειες αποδίδονται σε απαλούς γκρι τόνους, συνθέτοντας ένα συνεκτικό και ήρεμο υπόβαθρο. Η εμφανής οροφή από σκυρόδεμα εισάγει μια αδρή, απτική ποιότητα που έρχεται σε αντίθεση με τη λεία υφή των τοίχων και των καθρεφτών, γειώνοντας τον χώρο και αναδεικνύοντας την κατακόρυφη διάστασή του. Το λιτό αυτό περιβάλλον έχει σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζει, και όχι να επισκιάζει, τον καθημερινό ρυθμό λειτουργίας του κομμωτηρίου.

Μέσα από την προσεκτική ενορχήστρωση υλικών, δομικών στοιχείων και φωτός, διαμορφώνεται ένας χώρος όπου κάθε επιμέρους στοιχείο βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τα υπόλοιπα. Ο μινιμαλισμός ισορροπεί με τον χαρακτήρα, η ακρίβεια με τη ζεστασιά και η λειτουργικότητα με την ατμόσφαιρα, συνθέτοντας ένα εσωτερικό που αποδεικνύει πως ακόμη και οι πιο μικρές κλίμακες μπορούν να αποκτήσουν βάθος, ταυτότητα και αίσθηση ήρεμης εκλέπτυνσης.

Παιγνιώδης φωτισμός

Το έργο αφορούσε την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. στον δεύτερο όροφο, κοντά στον Λυκαβηττό. Ο σχεδιασμός βασίστηκε σε μια ανοιχτή κάτοψη, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε βάθος στο εσωτερικό. Για την οργάνωση του ενιαίου χώρου, δόθηκε έμφαση στις μεταβατικές ζώνες μέσω της χρήσης έντονων χρωμάτων και υφών. Η κουζίνα αντιμετωπίστηκε ως ένα ενσωματωμένο έπιπλο, ενώ μεταλλικά διαχωριστικά και πόρτες σχεδιάστηκαν ώστε να εξυπηρετούν διαφορετικά σενάρια καθημερινής χρήσης. Τα χαρακτηριστικά στοιχεία της δεκαετίας του ’70 διατηρήθηκαν και συνδυάστηκαν με πιο ζωντανά και βιομηχανικά στοιχεία, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο κολάζ υλικών.

Στρατηγική ανακαίνισης

Η βασική παρέμβαση ήταν η μεταφορά της κουζίνας, με στόχο τη βέλτιστη χωρική οργάνωση του διαμερίσματος. Στην αρχική της θέση, η κουζίνα παρεμπόδιζε την είσοδο, δεν είχε οπτική και λειτουργική σύνδεση με τους υπόλοιπους χώρους και παρουσίαζε έλλειψη φυσικού φωτισμού και περιορισμένο μέγεθος. Η νέα της θέση επέτρεψε τη δημιουργία ενός επιμήκους διαδρόμου εισόδου και ενός ευρύχωρου, πολυλειτουργικού αποθηκευτικού στοιχείου που ενσωματώνει πάγκο εισόδου, ντουλάπα, πλυντήριο και γενικούς αποθηκευτικούς χώρους. Η κουζίνα σχεδιάστηκε ως λειτουργικό αντικείμενο και όχι ως ξεχωριστός χώρος – ενταγμένη στην ανοιχτή κάτοψη και διακριτικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες της καθημερινότητας. Συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και τοποθετείται απέναντι από την μπαλκονόπορτα, ώστε να αξιοποιείται καλύτερα το φυσικό φως.

Λειτουργική διάταξη

Το διαμέρισμα οργανώνεται σε τρεις διακριτές ζώνες. Η πρώτη ζώνη, που περιλαμβάνει τους μεταβατικούς χώρους όπως ο διάδρομος και οι αποθηκευτικοί χώροι, λειτουργεί ως ένα χρωματικό πλαίσιο για τους πιο ήπιους και λιτούς κύριους χώρους. Μια καθοριστική παρέμβαση αποτέλεσε η καθαίρεση του τοίχου μεταξύ υπνοδωματίου και καθιστικού, αποκαλύπτοντας τα φέροντα στοιχεία του κτιρίου, όπως την κεντρική κολόνα και τις δοκούς. Στη θέση του αρχικού διαχωριστικού, τοποθετήθηκε τετράφυλλη μεταλλική πόρτα με ραβδωτό γυαλί, ως αναφορά στα παραδοσιακά ξύλινα συρόμενα χωρίσματα με υαλοπίνακες που συναντώνται σε αθηναϊκά διαμερίσματα. Το ραβδωτό γυαλί ενισχύει την αισθητική της δεκαετίας του ’70, επιτρέποντας παράλληλα τη διάχυση του φωτός στον χώρο και προσφέροντας ιδιωτικότητα όταν απαιτείται.

Παλέτα υλικών

Το αρχικό μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο αποκαλύφθηκε αλλά είχε υποστεί εκτεταμένες φθορές από προηγούμενες παρεμβάσεις, αντικαταστάθηκε με ψηφίδες σε turquoise απόχρωση, ενισχύοντας την αντανάκλαση του φωτός στους ενδιάμεσους και πιο σκοτεινούς χώρους. Για τις ξυλουργικές κατασκευές επιλέχθηκε καπλαμάς σημύδας, με έντονα νερά και θερμή κιτρινωπή απόχρωση, ενώ το κατώφλι της εισόδου τονίζεται με μπορντό χρώμα.

Η δεύτερη ζώνη περιλαμβάνει τους κύριους χώρους διαβίωσης – καθιστικό, τραπεζαρία και υπνοδωμάτιο – όπου το υφιστάμενο δρύινο παρκέ επισκευάστηκε και διατηρήθηκε. Τα υπόλοιπα στοιχεία σχεδιάστηκαν ώστε να αναδεικνύουν τη θερμότητα του ξύλου μέσω αντιθέσεων, με τη χρήση βιομηχανικών υλικών όπως εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικά στοιχεία (συρόμενες πόρτες και ράφια), γυαλί και χρωματιστές λεπτομέρειες σε φωτιστικά και πόμολα.

Η τρίτη ζώνη, που περιλαμβάνει την κουζίνα και το λουτρό, χαρακτηρίζεται από τη χρήση μαρμάρου Διονύσου ως κυρίαρχου υλικού, σε αναφορά στα υλικά που προϋπήρχαν στο διαμέρισμα. Στην κουζίνα, το μάρμαρο εφαρμόστηκε στον πάγκο και την πλάτη, δημιουργώντας έντονες αντανακλάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τα ματ, λευκά λακαριστά ντουλάπια. Στο λουτρό, επιλέχθηκαν μαρμάρινες πλάκες διαστάσεων 40×40 εκ., προσδίδοντας μια πιο παιχνιδιάρικη εκδοχή σε αυτό το διαχρονικό υλικό.

Καθημερινή διαβίωση

Η συνολική προσέγγιση αποπνέει μια σύγχρονη κατοικία υψηλής αισθητικής, όπου η άνεση, η λειτουργικότητα και η υλικότητα συνυπάρχουν, προσφέροντας έναν χώρο καθημερινής διαβίωσης με χαρακτήρα, ηρεμία και διαχρονική αξία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το διαμέρισμα βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, επί της οδού Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η νέα κάτοψη έχει μελετηθεί σε ζώνες, σύμφωνα με την καθημερινότητα της οικογένειας. Ένας μεγάλος κοινός χώρος με πρόσβαση στα δύο ανοίγματα της πρόσοψης περιλαμβάνει μεγάλη κουζίνα με πάσο και τραπεζαρία, και ένα άνετο καθιστικό. Το κρυφό μπαρ, και ένα μικρό γραφείο με αποθηκευτικούς χώρους συμμετρικά του για καθημερινή χρήση, ξεχωρίζουν για τον χαρακτήρα που προσδίδουν.

Έμφαση δόθηκε στους αποθηκευτικούς χώρους όπου μελετήθηκαν με προσοχή τόσο στην όψη τους όσο και στην εσωτερική τους διαμόρφωση για την μέγιστη εκμετάλλευση χώρου. Το κύριο υπνοδωμάτιο φιλοξενεί walk-in γκαρνταρόμπα, ένα ακόμη γραφείο και ιδιωτικό λουτρό. Δύο παιδικά δωμάτια και ένα μεγαλύτερο λουτρό ολοκληρώνουν την διαμόρφωση της κατοικίας.

Custom κατασκευές

Έχοντας ως αφετηρία τη μορφολογία του διαμερίσματος, σχεδιάστηκαν custom κατασκευές, έτσι ώστε να “ντυσουν” τα σημεία που το απαιτούσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μεγάλο δοκάρι που διέκοπτε τον ενιαίο χώρο και επανασχεδιάστηκε ως δοκιδωτή πλάκα, ενσωματωμένη πλέον στη συνολική σύνθεση. Η επιλογή αποκλειστικά custom επίπλωσης παρείχε τη δυνατότητα πλήρους σχεδιαστικού ελέγχου κάθε στοιχείου, χωρίς περιορισμούς σε υλικά, διαστάσεις ή τυποποιημένες λύσεις, εξασφαλίζοντας συνοχή, λειτουργικότητα και ενιαία αισθητική ταυτότητα στον χώρο.

Υλικότητα και φωτισμός

Η έμφαση στο συνδυασμό ιδιαίτερων και ποικίλων υλικών αποτέλεσε το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, δίνοντας χαρακτήρα και ενδιαφέρον σε κάθε σημείο του διαμερίσματος, διατηρώντας ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Η εναλλαγή τους χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο χωρικής αφήγησης, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από τον έναν χώρο στον άλλο, όπως το πλακάκι με το έντονο μοτίβο στην είσοδο και το χολ που λειτουργεί ως σαφές όριο αλλά και ως σημείο εισαγωγής στον χώρο. Ο φωτισμός, φυσικός και τεχνητός, έχει μελετηθεί ώστε να ενισχύει τις υφές και τα υλικά αλλά και να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα.

Τρεις φάσεις σχεδιασμού

Η μελέτη επικεντρώνεται στον ανασχεδιασμό του καθιστικού με βασική αρχή τη διατήρηση της υφιστάμενης κάτοψης στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Η αρχική διάταξη περιλάμβανε ένα σαφώς οριοθετημένο χωλ εισόδου και μια κλειστή κουζίνα, η οποία συνδεόταν με τους ιδιωτικούς χώρους μέσω διαδρόμου. Η πρόκληση του έργου ήταν η αναδιοργάνωση των κοινόχρηστων χώρων ώστε να προκύψει ένα πιο ανοιχτό, λειτουργικό και σύγχρονο περιβάλλον, χωρίς να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του διαμερίσματος.

Λειτουργική διάταξη

Σε πρώτη φάση, ο μετασχηματισμός βασίζεται σε στοχευμένες επεμβάσεις μικρής κλίμακας αλλά μεγάλης χωρικής επίδρασης. Η πόρτα προς τους ιδιωτικούς χώρους καταργείται, επιτρέποντας την αναδιάταξη και τη λειτουργική αναβάθμιση της κουζίνας. Οι τοίχοι του χωλ εισόδου αφαιρούνται, ενοποιώντας τον χώρο και ενισχύοντας τη ροή από την είσοδο προς το καθιστικό. Παράλληλα, η κουζίνα συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και το καθιστικό, συγκροτώντας έναν ενιαίο χώρο καθημερινής ζωής.

Κεντρικό στοιχείο της πρώτης φάσης αποτελεί η εισαγωγή συρόμενων διαχωριστικών πετασμάτων από κόντρα πλακέ. Τα πετάσματα λειτουργούν ως ευέλικτο φίλτρο: επιτρέπουν την οπτική και λειτουργική απόκρυψη της κουζίνας όταν αυτό απαιτείται, ενώ ταυτόχρονα προσδίδουν υλικότητα και θερμότητα στη μινιμαλιστική, λευκή παλέτα του χώρου.

Custom κατασκευές

Έπειτα από μεγάλο χρονικό διάστημα, η κατοίκηση του χώρου ανέδειξε την ανάγκη για μια βιβλιοθήκη στον τοίχο δίπλα στην είσοδο. Η εγγύτητα της πόρτας προς τους ιδιωτικούς χώρους αποτέλεσε ταυτόχρονα περιορισμό και σχεδιαστική αφορμή. Ως αποτέλεσα, αναπτύχθηκε -κατά τη δεύτερη φάση του σχεδιασμού- ένα αρθρωτό σύστημα βιβλιοθήκης, αποτελούμενο από τρεις διασυνδεδεμένες μονάδες αυξανόμενου μεγέθους. Η βαθμιαία αυτή κλιμάκωση επιτρέπει τη φιλοξενία βιβλίων διαφορετικών διαστάσεων, με το μεγαλύτερο τμήμα να τοποθετείται πλησιέστερα στην πόρτα.

Η κατασκευή, από κόντρα πλακέ και γκρι-μπλε φορμάικα, εισάγει μια διακριτική χρωματική αντίστιξη στο χώρο, παραμένοντας ωστόσο συνεπής με τη λιτή αισθητική της πρώτης φάσης. Η πόρτα, αρχικά λευκή και οπτικά αποσπασματική, επενδύθηκε με ρίγες από κόντρα πλακέ, ενσωματώνοντάς την πλήρως στη συνολική σύνθεση.

Βοηθητικοί χώροι & υλικά

Τέλος, σε τρίτη φάση μελέτης και κατασκευής, προέκυψε η ανάγκη για επιπλέον αποθηκευτικό χώρο, με αποτέλεσμα την επέκταση του συστήματος βιβλιοθήκης, σύμφωνα με τη γλώσσα και τις αναλογίες της υφιστάμενης κατασκευής, αλλά και με προσαρμογή στις νέες λειτουργικές απαιτήσεις των κατοίκων.

Η νέα επέμβαση κλήθηκε να συνδυάσει πολλαπλές χρήσεις: εκτεταμένα ράφια βιβλίων, κλειστούς αποθηκευτικούς χώρους, θέση για την αφαίρεση και φύλαξη υποδημάτων κατά την είσοδο, καθώς και ένα διακριτικό σύστημα γάντζων για πανωφόρια. Ο σχεδιασμός απέφυγε τη δημιουργία μιας τυπικής “γκαρνταρόμπας”, επιδιώκοντας μια λύση που λειτουργεί τόσο όταν χρησιμοποιείται όσο και όταν παραμένει κενή, χωρίς να διαταράσσει την ισορροπία του χώρου.

Κρίσιμη παράμετρος υπήρξε η ομαλή ένταξη της επέκτασης στο υφιστάμενο σύστημα, με ιδιαίτερη έμφαση στις σωστές αναλογίες πλάτους και βάθους. Τα τρία κεντρικά ράφια της νέας κατασκευής αναπαράγουν τις αναλογίες των τριών συρόμενων πετασμάτων της πρώτης φάσης, εγκαθιδρύοντας έναν διακριτικό οπτικό διάλογο μεταξύ των διαφορετικών χρονικών στρωμάτων του έργου. Ένα γωνιακό ράφι λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ παλαιού και νέου, ενώ κάτω από τα κύρια ράφια, κινητά κουτιά από κόντρα πλακέ με ρόδες προσφέρουν ευέλικτες και μεταβαλλόμενες λύσεις αποθήκευσης.

Λειτουργική συνύπαρξη

Το Ergon Bakehouse είναι ξενοδοχείο, ταυτόχρονα όμως και ένας χώρος παρασκευής αρτοποιημάτων, κατάστημα και εστιατόριο: Ένας πολυδιάστατος προορισμός γαστρονομίας και φιλοξενίας στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, σε ένα διατηρητέο κτίριο σχεδιασμένο από τον Βασίλη Τσαγρή στις αρχές του εικοστού αιώνα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το κτίριο προηγουμένως φιλοξενούσε κατοικίες και γραφεία, ενώ το ισόγειο ήταν εμπορικό κατάστημα. Το σύνολο αποτελεί παράδειγμα κλασικής αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, η οποία έχει επιτυχώς διατηρηθεί, με το νέο design να έχει προσαρμοστεί σε αυτή. Σήμερα, είναι ορατές οι λεπτομέρειες τόσο του αισθητικού, όσο και του λειτουργικού παρελθόντος του κτιρίου, όπως οι γύψινοι διάκοσμοι, ένα από τα υφιστάμενα κλιμακοστάσια και ο ανελκυστήρας. Από την κύρια είσοδο μέχρι και το εσωτερικό των δωματίων, ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί ως βασικό άξονά του τον κύκλο ζωής της ζύμης και την ατμόσφαιρα ενός παραδοσιακού φούρνου.

Στον κυρίως χώρο του ισογείου βρίσκεται το 72H Artisanal Bakery, όπου ψωμί και άλλα αρτοποιήματα προετοιμάζονται και ψήνονται μετά από 72 ώρες “ξεκούρασης”. Η επιβλητική βιτρίνα οδηγεί τον επισκέπτη σε τρεις διακριτές περιοχές: στο κατάστημα, όπου πωλούνται προϊόντα για σπιτικές αρτοπαρασκευές, τον χώρο μαγειρέματος και το 72Η Lab -τον χώρο προπαρασκευής, με τα υφιστάμενα ανοίγματα να αφήνουν ορατό το open-plan workshop, διάταξη που συνήθως παραμένει κρυμμένη στα πιο συμβατικά αρτοποιεία.

Κεντρικά βρίσκεται ο υφιστάμενος χώρος εισόδου, που οδηγεί σε τρία κομβικά σημεία :το κατάστημα και το 72Η Eatery, τη reception του ξενοδοχείου και τον χώρο αναμονής. Στο κτίριο υπάρχουν δύο κλιμακοστάσια και δύο ανελκυστήρες, ένας ο οποίος προϋπήρχε και ένας νέος, που εντάχθηκε για να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες κυκλοφορίας.

Λειτουργική οργάνωση

Η διάταξη των δωματίων, σε τρεις ορόφους, εναρμονίζεται με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική, ακολουθώντας τα ανοίγματα των όψεων τα οποία ορίζουν το ευρύχωρο μέγεθός τους. Κάθε δωμάτιο είναι σχεδιασμένο ώστε να αναπαράγονται στοιχεία που αφορούν τον φούρνο και την επαγγελματική κουζίνα: σκούρο πυρότουβλο, επενδύσεις στους τοίχους, πάγκοι από ανοξείδωτο ατσάλι και λινά υφάσματα σχηματίζουν τη συνολική εικόνα.

Custom στοιχεία & φωτισμός

Τα εσωτερικά σκίαστρα προτάθηκαν ως επίλυση συσκότισης, ενσωματωμένα στα υφιστάμενα ανοίγματα, διαμορφώνοντας το φως και δημιουργώντας μία γαλήνια, φιλόξενη ατμόσφαιρα. Ο οντάς, ως μοναδικό στοιχείο του δωματίου, εξυπηρετεί ως επιπρόσθετο κρεβάτι, αλλά και ως επιφάνεια ανάπαυσης, παραδοσιακά παρούσα σε ελληνικά σπίτια, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα.

Ο φωτισμός είναι λιγοστός, σημειακός και στοχευμένος. Μέσω ενός συστήματος ανοξείδωτων λεπτών σωληνώσεων που διατρέχουν όλο το δωμάτιο επιτυγχάνεται ένα σύνολο λύσεων. Λόγω των στατικών ενισχύσεων στους εξωτερικούς περιμετρικούς τοίχους, η διέλευση καλωδιώσεων ήταν αδύνατη, οπότε μέσω των σωληνώσεων τρέχουν καλωδιώσεις ενώ δημιουργείται φορέας φωτισμού και ανάρτησης υφασμάτων.

Χωρικές μεταβάσεις

Στον μοναδικό χώρο της μαρίνας του Αστέρα Βουλιαγμένης, το Bagatelle Athens επαναπροσδιορίζει τη σχέση αρχιτεκτονικής, φυσικού περιβάλλοντος και πολιτισμικής παράδοσης. Με την κομψότητα της γαλλικής Ριβιέρας να συναντά τη γεωμετρική αρμονία της ελληνικής αρχιτεκτονικής, ο σχεδιασμός επιδιώκει να δημιουργήσει έναν χώρο που δεν εντυπωσιάζει μόνο οπτικά, αλλά προκαλεί όλες τις αισθήσεις.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

To εστιατόριο φιλοξενείται στο κτιρίο Β’ της εμπορικής ζώνης, όπου βασική πηγή έμπνευσης ήταν η μορφολογία των εντυπωσιακών σκαφών που ελλιμενίζονται στη μαρίνα. Μιλώντας τη γλώσσα τους, οι όψεις χαρακτηρίζονται από καμπύλα και πτυχωτά, κεκλιμένα ή μη αναπτύγματα εξωτερικών τοίχων από λευκό λείο εμφανές σκυρόδεμα, τα οποία προσδίδουν την αίσθηση της κίνησης και της ενέργειας. Η πολυτέλεια και η λάμψη των yacht επηρέασε την αισθητική των υλικών στα κτίρια, όπως τα εντυπωσιακά στιλπνά στέγαστρα από ειδικής επεξεργασίας αλουμίνιο, τα οποία πλαισιώνουν τα καταστήματα, καθώς και οι μαρμάρινες παραστάδες από πράσινο μάρμαρο Τήνου που τα διαχωρίζουν.

Το Bagatelle Athens, σχεδιάστηκε ως μια αρχιτεκτονική εμπειρία που δεν εξαντλείται στην εικόνα ενός κομψού χώρου εστίασης, αλλά προσεγγίζεται ως σκηνή ζωής: ένας τόπος με εναλλαγές, διαδρομές και έντονες χωρικές αφηγήσεις. Βασική αρχή της σύνθεσης είναι η μετάβαση, καθώς ο επισκέπτης δεν εισέρχεται απλώς στον χώρο, αλλά τον διαβαίνει μέσα από σκηνές που χτίζουν σταδιακά τη συνολική εμπειρία. Η ογκοπλασία είναι ρευστή και πολυεπίπεδη, επιτρέποντας στον χώρο να διαβάζεται άλλοτε ως lounge, άλλοτε ως θεατρικό σκηνικό και άλλοτε ως ήσυχο ηλιόλουστο κατάστρωμα.

Λειτουργική οργάνωση

Οι επιμέρους περιοχές -όπως η είσοδος, το bar, η σάλα του εστιατορίου, η βεράντα και το χαλαρό lounge- δεν διαχωρίζονται με αυστηρά όρια, αλλά ενοποιούνται μέσω διακριτικών μεταβάσεων, υψομετρικών διαφορών και ελεγχόμενου φωτισμού. Το φυσικό φως εισέρχεται και διαχέεται χωρίς να κυριαρχεί, ενώ ο τεχνητός φωτισμός λειτουργεί σκηνογραφικά, δημιουργώντας νησίδες ζεστασιάς και αίσθηση ιδιωτικότητας. Η συνολική διαδρομή, από την είσοδο έως τη βεράντα, έχει σχεδιαστεί ως ένα ταξίδι αισθήσεων, όπου κάθε στοιχείο, από τα υλικά μέχρι τον φωτισμό, προσκαλεί τον επισκέπτη να ανακαλύψει τον χώρο βήμα-βήμα. Το πρώτο επίπεδο του χώρου σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως σημείο μετάβασης.

Επίπλωση & υλικά

Η γκαρνταρόμπα, το bar και τα μικρά καθιστικά δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας και ιδιωτικότητας. Η κεντρική σκάλα, με τη σχεδιαστική της δυναμική, λειτουργεί ως ένα ηχητικό capsule, προσφέροντας μια σταδιακή εισαγωγή στο ζωντανό περιβάλλον του ανώτερου επιπέδου. Εκεί, με έμφαση στις γλυπτικές φόρμες και τη λεπτομέρεια, ο χώρος του εστιατορίου αποτελεί έναν διάλογο μεταξύ κοσμοπολίτικης φινέτσας και μεσογειακής απλότητας. Στη βεράντα, η πανοραμική θέα 360° και η επαφή με το φυσικό φως αναδεικνύουν τη σύνδεση του χώρου με το τοπίο της Βουλιαγμένης. Τέλος, το Lounge είναι ένας πιο χαλαρός, αλλά εξίσου εκλεπτυσμένος χώρος που συμπληρώνει το concept του “Bagatelle on a Boat“.

Η υλικότητα είναι βασισμένη σε έναν σύγχρονο επαναπροσδιορισμό της μεσογειακής αισθητικής: φυσική δρυς, ψάθα, κεραμικά, γήινες αποχρώσεις όπως τερακότα και πράσινο λαδί, μεταλλικά στοιχεία με πατίνα και διακριτικά γεωμετρικά μοτίβα εμπνευσμένα από την ελληνική αρχαιότητα. Η χρωματική παλέτα ισορροπεί ανάμεσα σε οργανική ζεστασιά και ατμοσφαιρική κομψότητα, με μπλε του Αιγαίου, ώχρα και μεταλλικές αντανακλάσεις που θυμίζουν τα χρώματα της δύσης πάνω στη θάλασσα. Αυτό που κάνει τον χώρο να ξεχωρίζει είναι η απουσία θεματικής υπερβολής.

Οικιακή προέλευση

Το νέο ιατρείο Daras Dental στον Πειραιά αμφισβητεί τις συμβάσεις μιας τυπικής κλινικής, επαναπροσδιορίζονται την ως τόπο ίασης αντί για τόπο ταλαιπωρίας. Φωτεινές επιφάνειες, ζεστοί ξύλινοι τόνοι, ημιδιαφανή υλικά και οικιακές λεπτομέρειες συνδυάζονται ώστε να κατευνάσουν το άγχος των ασθενών και να δημιουργήσουν ένα πιο φιλόξενο περιβάλλον.

Χωρική οργάνωση

Στεγασμένο σε μια πολυκατοικία της δεκαετίας του ’60 κοντά στο λιμάνι, το διαμέρισμα των 110m2μετατρέπεται σε πολυϊατρείο για τρεις οδοντιάτρους και το προσωπικό τους. Ο αρχικός χώρος καθιστικού–τραπεζαρίας καθαιρείται και στη θέση του κατασκευάζεται ένα ξύλινο και υαλόφρακτο module από κανάλι–γυαλί, το οποίο περιλαμβάνει τη ρεσεψιόν, το γραφείο, το δωμάτιο αξονικής τομογραφίας, την αίθουσα αναμονής και το βασικό ιατρείο. Τα δύο επιπλέον ιατρεία, τα λουτρά και οι χώροι προσωπικού οργανώθηκαν μέσα στα υφιστάμενα χωρίσματα του διαμερίσματος.

Υλικά & κατασκευή

Η ταυτότητα του πολυϊατρείου αναδύεται από τον συνδυασμό ξύλου και γυαλιού, συγχωνεύοντας την τυπολογία κλινικής και κατοικίας. Αντί να αποκρύψει τη μετατροπή, ο σχεδιασμός αγκαλιάζει την οικιακή προέλευση του χώρου, δημιουργώντας αίσθημα άνεσης. Οι σύγχρονες λεπτομέρειες παραπέμπουν στον μοντερνισμό της δεκαετίας του ’60, εποχή κατασκευής του κτιρίου.

Μορφολογία & φωτισμός

Ο ίδιος ο Πειραιάς – το πιο πολυσύχναστο επιβατικό λιμάνι της Ευρώπης και πύλη προς το Αιγαίο – υπήρξε επίσης πηγή έμπνευσης. Οι φωτεινές υαλόφρακτες επιφάνειες παραπέμπουν στα βάθη της θάλασσας, ενώ τα κυκλικά ανοίγματα και η λεπτοδουλεμένη ξυλουργική θυμίζουν την τέχνη των γιοτ. Ένα διακριτικό δάπεδο σε ανοιχτό πράσινο-μέντας γεφυρώνει την κλινική και ναυτική αναφορά. Πάνω απ’ όλα, το φως ζωντανεύει τον χώρο: οι φωταυγείς οροφές προσφέρουν μια καθαρή, φρέσκια αντίστιξη στους πιο οικιακούς χώρους εξυπηρέτησης.

“Soul-specific” σχεδιασμός

“Ένα έργο εσωτερικού σχεδιασμού, ακόμη και όταν αφορά ένα μεμονωμένο διαμέρισμα, ενσωματώνει την ίδια πολυπλοκότητα και ευθύνη που χαρακτηρίζει έργα μεγαλύτερης κλίμακας. Προϋποθέτει την ικανότητα να ερμηνεύονται επιθυμίες, μνήμες και προσδοκίες και να μετασχηματίζονται σε χώρο. Δεν αφορά ποτέ την εφαρμογή ενός προκαθορισμένου μοντέλου, αλλά τη σταδιακή διαμόρφωση μιας μοναδικής ταυτότητας, ικανής να παράγει ποιότητα ζωής. Κάθε αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, απρόβλεπτο και – για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο της σύγχρονης τέχνης – αυθεντικά “soul-specific”.”

Pier Currà, Ιδρυτής, Pier Currà Architettura

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κάθε γωνιά αυτού του διαμερίσματος στο ιστορικό κέντρο του Forlì αφηγείται μια ιστορία δημιουργικότητας, χρώματος και μνήμης. Η ανακαίνιση μεταμορφώνει μια κατοικία της δεκαετίας του 1960 σε έναν ζωντανό και εκφραστικό χώρο διαβίωσης, όπου η vintage ταυτότητα συναντά σύγχρονες pop αναφορές, δημιουργώντας εσωτερικά περιβάλλοντα γεμάτα ένταση και χαρακτήρα.

Λειτουργική οργάνωση

Το καθιστικό διπλού ύψους, λουσμένο στο φυσικό φως που εισέρχεται από ένα μεγάλο άνοιγμα, αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της κατοικίας. Το πρωινό φως αντανακλάται στις επιφάνειες και τις λεπτομέρειες, ενισχύοντας τις τολμηρές χρωματικές αντιθέσεις. Ο χώρος ορίζεται από έπιπλα ειδικής κατασκευής που λειτουργούν ως αρχιτεκτονικά στοιχεία: η εμβληματική πορτοκαλί σκάλα μετασχηματίζεται σε μια γλυπτική βιβλιοθήκη, ενώ το κατά παραγγελία έπιπλο αποθήκευσης στην είσοδο δρα ως φίλτρο – οπτικό και λειτουργικό – ανάμεσα στον χαμηλωμένο διάδρομο και τον χώρο του καθιστικού.

Η κουζίνα χαρακτηρίζεται από έντονες μπλε επιφάνειες που συνδυάζονται με πάγκο από ανοξείδωτο ατσάλι. Το δάπεδο αποτίει έναν σαφή φόρο τιμής στη δεκαετία του 1970, μέσα από πλακίδια οπτικής αισθητικής, ενώ ένας τοίχος από υαλότουβλα φιλτράρει το φως και εισάγει ένα παιχνίδι γεωμετρικών ρυθμών.

Υλικά & επίπλωση

Ο εσωτερικός σχεδιασμός κινείται ανάμεσα στη μνήμη και την καινοτομία. Αυθεντικά στοιχεία, όπως το μεγάλο παράθυρο και η οροφή με επένδυση από εξωτικό ξύλο σε γραμμική διάταξη, έχουν αποκατασταθεί και αναδειχθεί, ενώ οι τολμηρές χρωματικές επιλογές και τα έπιπλα ειδικής κατασκευής συνθέτουν ένα ενιαίο αφηγηματικό νήμα που διατρέχει όλους τους χώρους.

Τα λουτρά χρωματίζονται σε παστέλ αποχρώσεις με τσιμεντένια πλακίδια και κόκκινες μπαταρίες, ενώ ένα master υπνοδωμάτιο που ξεχωρίζει χάρη σε μια custom ντουλάπα σε μπορντό απόχρωση και λευκή επένδυση τοίχων, καθώς και ο επάνω όροφος με έναν χώρο εργασίας που εποπτεύει το καθιστικό και ανοίγει σε μπαλκόνι με ζαρντινιέρα, συγκροτούν ένα πολυεπίπεδο και ευφάνταστο οικιακό τοπίο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που διατηρεί και τιμά την αρχική της ταυτότητα, επανερμηνεύοντάς την με ενέργεια, ελαφρότητα και σύγχρονη ευαισθησία.

Σχηματικές αντιθέσεις

Στον κεντρικό δρόμο της περιοχής της Αβάνας, η οποία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τα καταστήματα εστίασης, δημιουργείται μια νέα σύγχρονη ιταλική trattoria, με έμφαση στη διαλλακτική σχέση μεταξύ υλικοτήτων και σχημάτων.

Υπαίθριος σχεδιασμός & διάταξη

Κατά μήκος του πεζοδρομίου συναντάται η υπαίθρια πρώτη σάλα του εστιατορίου. Τους θερινούς μήνες, η μεταλλική πέργκολα ανοίγει, με τα μεγάλα πλατάνια του πεζοδρομίου να προσφέρουν σκίαση κατά τη διάρκεια της μέρας, χωρίς να αποκρύπτουν τον ουρανό το βράδυ. Η περιμετρική φύτευση λειτουργεί ως φυσικό φίλτρο από τους περαστικούς και την κίνηση του δρόμου, σε συνδυασμό με τα πανέλα κόντρα πλακέ θαλάσσης που, μελετημένα ως προς τον σχεδιασμό και την τοποθέτησή τους, επιτρέπουν στο φυσικό φως να εισχωρήσει στον χώρο, δημιουργώντας δραματικές σκιές και ατμόσφαιρα.

Η κύρια αίθουσα συνυπάρχει με την ανοιχτή κουζίνα, με τη χαμηλή μπάρα μπροστά στον πάγκο των chef να ενισχύει την αμεσότητα και το ανεπιτήδευτο ύφος, αρχές που βρίσκονταν στο πνεύμα του σχεδιασμού. Οι αναπαυτικοί καναπέδες από ξύλο παλίσανδρου αναπτύσσονται περιμετρικά και στρέφονται προς την καρδιά του εστιατορίου, την κουζίνα, δίνοντας την αίσθηση ενός μεγάλου καθιστικού. Τραπέζια για μικρότερες και μεγαλύτερες παρέες εναλλάσσονται στον χώρο. Η υπάρχουσα κεντρική κολώνα, δεσπόζον στοιχείο της αίθουσας, αγκαλιάστηκε από ένα ειδικής κατασκευής μαρμάρινο τραπέζι και αποτέλεσε τη βάση για τη μεταλλική εναέρια ζαρντινιέρα.

Παλέτα υλικών

Το εσωτερικό επενδύθηκε με συμμετρικά διάτρητα πάνελ από ξυλεία δρυός και παλίσανδρου, τα οποία ‘’ντύθηκαν’’ με κρυφό φωτισμό, χρωματίζοντας τον χώρο με τις αντανακλάσεις των ξύλων. Τα υφάσματα των καθισμάτων είναι εμπνευσμένα από την ιταλική φινέτσα, τόσο ως προς τον συνδυασμό τους όσο και ως προς τη ραφή τους. Οι τοίχοι με τον τραβηχτό σοβά παίρνουν λάμψη από τους χωνευτούς διάσπαρτους καθρέπτες, ενώ η αντίθεση των υλικών ενισχύεται με τις σανίδες οικοδομής στο δάπεδο και την μπρούτζινη επένδυση όλων των βιομηχανικών inox μηχανημάτων της κουζίνας. Συνολικά, ο διάλογος απλών υλικών, όπως αυτός των σανίδων οικοδομής και του σοβά, με πιο εκλεπτυσμένα υλικά, όπως το μάρμαρο και ο ορείχαλκος, πετυχαίνουν μία ισορροπία που αντικατοπτρίζει το πνεύμα του εστιατορίου.

Μορφολογίες & χρωματισμοί

Στη σύνθεση κυριαρχούν κυκλικά στοιχεία και καμπύλες, τόσο στην κάτοψη, όσο και στον επιμέρους σχεδιασμό, από το σχήμα των τραπεζιών, των φωτιστικών, αλλά και των οπών στις ξύλινες επενδύσεις. Ο κύκλος χρησιμοποιήθηκε σε επανάληψη δημιουργώντας ένα κυρίαρχο μοτίβο, ενώ το τετράγωνο πλακίδιο που καλύπτει τους χώρους των παρασκευαστηρίων και ο εμφανής πράσινος αρμός επιλέχθηκαν ώστε να δημιουργηθεί σχηματική αντίθεση.

Στη χρωματική παλέτα κυριαρχούν το πράσινο -στην πόρτα, στα τραπέζια, σε μερικούς τοίχους, στα καθίσματα και στους αρμούς των πλακιδίων- και το κίτρινο -στους καναπέδες και στους τόνους του ξύλου- με λεπτομέρειες σε τόνους ορείχαλκου, όπως στην επένδυση του bar και σε κάποια φωτιστικά.

Συντηρητική αποκατάσταση

In the heart of Corso Italia in Milan, a small yet highly significant interior within Casa Sissa – a residential building by Gio Ponti and Emilio Lancia – has bee

Στην καρδιά της Corso Italia στο Μιλάνο, ένας μικρός αλλά ιδιαίτερα σημαντικός εσωτερικός χώρος εντός της Casa Sissa – μιας πολυκατοικίας των Gio Ponti και Emilio Lancia – έχει αποκτήσει νέα ζωή και σαφή λειτουργικό προσανατολισμό. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου ισορροπεί ανάμεσα στον Ρασιοναλισμό, τον εκλεκτικισμό και το κίνημα Novecento, εκφράζοντας με χαρακτηριστικό τρόπο την ιταλική αρχιτεκτονική της περιόδου. Η επέμβαση προσεγγίζει τη συντηρητική αποκατάσταση με ακρίβεια, ενσωματώνοντας με διακριτικό τρόπο νέες χρήσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης επαγγελματικής πρακτικής.

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος γραφείου καταλαμβάνει μία πτέρυγα του κτιρίου με πρόσοψη προς την Corso Italia. Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από έναν χώρο εισόδου με εντοιχισμένες αποθηκευτικές μονάδες πλήρους ύψους, ο οποίος οδηγεί σε έναν ευρύ και φωτεινό ενιαίο χώρο εργασίας. Το σύνολο συμπληρώνεται από μια πιο ιδιωτική αίθουσα συσκέψεων με θέα στον εσωτερικό κήπο, έναν χώρο καφέ, ένα λουτρό με προθάλαμο, καθώς και τεχνικές ζώνες ενσωματωμένες με τρόπο διακριτικό. Η αρχική διάταξη του διαμερίσματος διατηρείται και αναδεικνύεται: δίφυλλες υαλοστάσιες πόρτες, ανακατασκευασμένες βάσει των αρχικών, συνδέουν τους κύριους χώρους, ενώ επενδύσεις από καπνιστή δρυ διαμορφώνουν τον χώρο εισόδου, προσδίδοντας αίσθηση βάθους και υλικής θερμότητας.

Παλέτα υλικών

Κάθε σχεδιαστική απόφαση προέκυψε μέσα από άμεση και ουσιαστική επαφή με το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα. Τα αυθεντικά δάπεδα από δρυ, τοποθετημένα σε ψαροκόκαλο στην αίθουσα συσκέψεων και σε ρόμβους διαστάσεων 40×40cm στον κύριο χώρο εργασίας, αποξηλώθηκαν, αποκαταστάθηκαν και επανατοποθετήθηκαν, ενσωματώνοντας όπου απαιτήθηκε νέες τεχνικές υποδομές. Ο σπάνιος αυτός τύπος δαπέδου, που αποκαλύφθηκε κάτω από μεταγενέστερες επιστρώσεις, συντηρήθηκε με ιδιαίτερη επιμέλεια. Σε άλλες επιφάνειες, διατηρήθηκαν μαύρες τσιμεντόπλακες (cementine) που μιμούνται το Belgian Black μάρμαρο· όπου η αντικατάσταση δεν ήταν εφικτή, η συνέχεια εξασφαλίστηκε με πλάκες αυθεντικού μαρμάρου, επιλεγμένες με ακρίβεια ως προς τον τόνο και το φινίρισμα.

Οι τοίχοι αντιμετωπίστηκαν με σχεδόν αρχαιολογική προσέγγιση. Αυθεντικοί σοβάδες και διακοσμητικά φινιρίσματα της δεκαετίας του 1930, καλυμμένα από διαδοχικές μεταγενέστερες στρώσεις, αποκαλύφθηκαν, στερεώθηκαν και συμπληρώθηκαν όπου υπήρχαν φθορές. Στην αίθουσα συσκέψεων, η πράσινη χρωματική απόδοση παραπέμπει άμεσα στην παλέτα της εποχής. Παράλληλα, παράθυρα, χειρολαβές και μεντεσέδες αποκαταστάθηκαν μεμονωμένα: κάθε μεταλλικό στοιχείο αποσυναρμολογήθηκε, καθαρίστηκε και, όπου κρίθηκε απαραίτητο, ανακατασκευάστηκε μέσω καλουπιών, αποκαλύπτοντας την ποικιλία των αρχικών φινιρισμάτων από ορείχαλκο και σίδηρο. Οι λεπτομέρειες αυτές, τοποθετημένες στο μεταίχμιο μεταξύ Μοντερνισμού και Novecento, συνθέτουν ένα σύνολο όπου η τεχνική ακρίβεια συνυπάρχει με την εκλεπτυσμένη υλικότητα.

Επίπλωση και πρακτικές αποκατάστασης

Τα εντοιχισμένα έπιπλα, σχεδιασμένα ειδικά για τον χώρο, οργανώνουν τις επιμέρους λειτουργίες με διακριτικότητα. Αποθηκευτικές μονάδες, κονσόλες και τραπέζια εργασίας από λευκασμένη τέφρα εντάσσονται στο εσωτερικό χωρίς να διαταράσσουν την ιστορική αναγνωσιμότητα των χώρων. Η είσοδος της πολυκατοικίας αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής μελέτης. Αν και δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί, διατηρεί την αυθεντική επένδυση τοίχων από μάρμαρο Palissandro Blu – ένα σπάνιο ιταλικό υλικό προέλευσης Πιεμόντε – τοποθετημένο σε ρόμβους, μοτίβο που επανεμφανίζεται και στο δάπεδο του γραφείου.

Στα αξιοσημείωτα στοιχεία συγκαταλέγονται επίσης η ριγωτή οροφή από σοβά, ένα φωτιστικό ενσωματωμένο κάτω από μαρμάρινο πάγκο και ένα μεγάλο υαλοστάσιο που πλημμυρίζει το κλιμακοστάσιο με φυσικό φως. Όλα συνδιαλέγονται με την αισθητική του Novecento και του Μοντερνισμού, συνθέτοντας μια επέμβαση που λειτουργεί ταυτόχρονα ως πράξη φροντίδας του ιστορικού κελύφους και ως σαφής δήλωση μεθοδολογικής προσέγγισης.

Αστική ενέργεια

Το έργο βρίσκεται σε μία από τις πιο εμβληματικές και ζωντανές διασταυρώσεις της πόλης και επαναπροσδιορίζει την έννοια του fast food μέσα από μια τολμηρή, σχεδιαστικά προσανατολισμένη προσέγγιση, που συνδυάζει τη σύγχρονη αισθητική, την αστική ενέργεια και την εταιρική ταυτότητα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Περισσότερο από έναν προορισμό για λάτρεις του burger, ο χώρος διαμορφώνεται ως μια σύγχρονη, δυναμική και οπτικά έντονη εμπειρία, σε άμεσο διάλογο με τον παλμό και τη ζωτικότητα της πόλης. Προτείνει έναν νέο τρόπο βιωματικής σύνδεσης με την αστική ζωή, όπου ο σχεδιασμός συναντά τη γεύση και η κοινότητα συναντά τον πολιτισμό, μετατρέποντας κάθε επίσκεψη σε μια πρωτότυπη εμπειρία της αργεντίνικης ταυτότητας.

Υλικά & παλέτα χρωμάτων

Από την πρώτη κιόλας επαφή, ο χώρος αποπνέει μια ζωντανή αλλά ταυτόχρονα φιλόξενη ατμόσφαιρα. Καθαρές αρχιτεκτονικές γραμμές, βιομηχανικά υλικά σε ισορροπία με θερμούς χρωματικούς τόνους και ένας προσεκτικά μελετημένος φωτισμός συνεργάζονται για να αναδείξουν τις υφές και το βάθος του εσωτερικού. Η γυάλινη όψη λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ πόλης και χώρου, προσκαλώντας τους περαστικούς στο εσωτερικό, όπου αποκαλύπτεται μια ανοιχτή και ευρύχωρη διάταξη, οργανωμένη μέσα από μεταλλικές επιφάνειες και τις χαρακτηριστικές κόκκινες πινελιές του brand, που προσδίδουν έντονο και δυναμικό χαρακτήρα.

Φωτισμός & σήμανση

Ο φωτισμός αποτελεί βασικό εργαλείο διαμόρφωσης της συνολικής εμπειρίας. Πάνελ με διάχυτου φωτισμού σε συνδυασμό με χρυσές neon λεπτομέρειες συνθέτουν μια ατμόσφαιρα ταυτόχρονα αστική και εκλεπτυσμένη, αντλώντας έμπνευση από τον ρυθμό των δρόμων που περιβάλλουν το κτίριο. Κάθε στοιχείο – από τον εξοπλισμό και τη σήμανση έως τα γραφιστικά στοιχεία – συμβάλλει στη συγκρότηση μιας ισχυρής, σύγχρονης και συνεκτικής ταυτότητας, σχεδιασμένης να προσφέρει μια ολοκληρωμένη και αξέχαστη οπτική και αισθητηριακή εμπειρία.

Καταφύγιο-γλυπτό

Το έργο επαναπροσδιορίζει έναν χώρο 70m2 στο ισόγειο μιας ιδιωτικής κατοικίας, μετατρέποντάς τον σε ένα κελάρι κρασιού και γυμναστήριο. Το αποτέλεσμα είναι ένα ακατέργαστο αλλά εκλεπτυσμένο εσωτερικό, όπου η δεξιοτεχνία και η υλικότητα αναβαθμίζουν έναν μέχρι πρότινος παραμελημένο βοηθητικό χώρο σε ένα έντονο, ατμοσφαιρικό καταφύγιο.

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος, αρχικά απομονωμένος, παρουσίαζε προκλήσεις όπως η ακανόνιστη γεωμετρία, η υψηλή υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός. Η επέμβαση ξεκίνησε με εκτεταμένες εργασίες υγρομόνωσης και την εγκατάσταση νέου συστήματος εξαερισμού, δημιουργώντας τις απαραίτητες συνθήκες για ένα σταθερό και ελεγχόμενο μικροκλίμα. Παράλληλα, οι έντονες υψομετρικές διαφορές των δαπέδων, από 1m έως 2,5m, σε συνδυασμό με τους στενούς διαδρόμους, συντέθηκαν και επιλύθηκαν μέσα από μια ενιαία χωρική στρατηγική.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση αντλεί έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά θέατρα, όπου η διαδοχική διάταξη των καθισμάτων δημιουργεί βάθος και έντονη δραματικότητα. Αυτή η αναφορά διαμόρφωσε τη γλυπτική γλώσσα του έργου, καθορίζοντας τη σχέση ανάμεσα στο φως, τα υλικά και τις υψομετρικές μεταβολές. Η δυναμική εμπρόσθια σύνθεση φιλοξενεί τα ψυγεία κρασιού και επενδύεται με βουρτσισμένο, θερμικά επεξεργασμένο μασίφ ξύλο, προσφέροντας μια πλούσια, απτική εμπειρία. Περιμετρικά, η αποθήκευση των φιαλών διαμορφώνεται από εμφανείς δομικές ράβδους οπλισμού, μια ιδέα που επαναλαμβάνεται στα οξειδωμένα μεταλλικά ράφια για τα ποτήρια.

Παλέτα υλικών

Τα χειροποίητα στοιχεία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας. Το κελάρι κρασιού αναπτύσσεται σε αποχρώσεις του γκρι και του κεχριμπαριού, σε αντίθεση με τις συρόμενες μεταλλικές πόρτες με όψη Corten, οι οποίες αποκρύπτουν διακριτικά όλο τον τεχνικό εξοπλισμό. Στον πυρήνα του χώρου, ένα μονολιθικό τραπέζι-πάγκος από μαύρη πέτρα λειτουργεί ως ισχυρό σημείο αναφοράς και εστία συγκέντρωσης.

Χωρική διαφάνεια

Η γαλήνη, η διαφάνεια και η καθαρότητα του συγκεκριμένου έργου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ανάπαυσης μέσα στο ετερογενές βεβαρυμμένο περιβάλλον της πόλης και της πολυκατοικίας.

Υφιστάμενη διαμόρφωση

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε πολυκατοικία του 1967 στο Κολωνάκι. Η τυπική κάτοψη της εποχής όριζε πέντε διακριτούς χώρους: υπνοδωμάτιο, καθιστικό, κουζίνα, λουτρό και χώρο εισόδου (χολ). Μία δίφυλλη συρόμενη πόρτα μεταξύ του υπνοδωματίου και του καθιστικού ενοποιούσε, ως ένα βαθμό,  τους δύο κύριους χώρους, ενώ όλοι οι χώροι συνδέονταν δια μέσου του χολ. Σε αυτή τη συνθήκη η υπηρεσιακή ζώνη εισόδου και υγρών χώρων ήταν αποκομμένη από το φυσικό φως και την όψη του διαμερίσματος προς το εξωτερικό περιβάλλον. Η ισότιμη κατανομή των δύο κύριων χώρων και τα σκληρά όρια αυτών, περιόριζαν την κατοίκηση σε μικρούς χώρους με περιορισμένες οπτικές φυγές και φυσικό φως.

Χωρική οργάνωση

Η νέα κάτοψη ενοποιεί όλους τους επιμέρους χώρους του διαμερίσματος διατηρώντας μόνο το χώρο του λουτρού. Από την είσοδο είναι ορατή η πόλη μέσω της μπαλκονόπορτας και του παραθύρου που βρίσκονται πλέον σε συνέχεια το ένα με το άλλο στην εσωτερική όψη προς το δρόμο. Τη θέση των συμπαγών διαχωριστικών στοιχείων των επιμέρους χώρων  παίρνουν διάτρητα μεταλλικά στοιχεία λεπτών διατομών, όπως η βιβλιοθήκη, που είναι το κέντρο της κάτοψης και  κινητά στοιχεία όπως συρόμενες και κρυφές πόρτες ώστε το φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το χώρο και οι οπτικές φυγές να πολλαπλασιάζονται. Όλες οι νέες κάθετες επιφάνειες -συρόμενα πετάσματα, μεταλλική βιβλιοθήκη, ντουλάπες ερμάρια, κουρτίνες-  εκτείνονται από το δάπεδο ως την οροφή ενοποιώντας το χώρο και στο επίπεδο της τομής, δημιουργώντας κρυφές κόγχες και αποθηκευτικούς χώρους.

Υλικά & custom κατασκευές

Κάθε επιμέρους σημείο της μικρής αυτής κατοικίας φέρει περισσότερες από μία δραστηριότητες. Ο πάγκος εργασίας της κουζίνας είναι και τραπέζι φαγητού ενώ το γραφείο είναι και κάθισμα για να χαζεύει κάποιος έξω από το παράθυρο. Το κρεβάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μέρος του καθιστικού ενώ το βράδυ απομονώνεται σε ένα ήσυχο λευκό κουτί ύπνου. Η κεντρική μεταλλική κατασκευή έχει δύο όψεις και η τηλεόραση, ως μέρος αυτής, περιστρέφεται σε ένα στύλο 180 μοίρες.

Οι τοίχοι, η οροφή, οι κατασκευές, τα κινητά πετάσματα και οι εξοπλισμοί είναι λευκοί με στόχο την ομοιογένεια και την καθαρότητα ενός μικρού χώρου που συντίθεται από πολλαπλά στοιχεία. Η επιφάνεια του καθρέφτη, κάθετα στην εξωτερική όψη, επεκτείνει το χώρο, πολλαπλασιάζει το άνοιγμα της μπαλκονόπορτας  και αντανακλά στον εσωτερικό χώρο το εξωτερικό περιβάλλον της πόλης.

Το καταφύγιο ενός δέσμιου του πνεύματος

Το έργο αποτελεί ένα στούντιο φωτογραφίας που δεν είναι απλώς ένας λειτουργικός χώρος αλλά ένα βαθύ, ενδοσκοπικό περιβάλλον που αντλεί έμπνευση από την έννοια της ενδομήτριας κατοίκησης και της προγεννητικής άνεσης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί σύμβολα σχεδιασμού που ενσωματώνουν τη ζεστασιά, την προστασία και την αίσθηση του κουκουλιού της μήτρας, με στόχο την προώθηση της δημιουργικότητας σε ένα γαλήνιο και οικείο περιβάλλον. Κεντρικό στοιχείο είναι η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, μια σκόπιμη επιλογή που αντικατοπτρίζει την τεχνογνωσία και το δημιουργικό ταξίδι του φωτογράφου. Ο χώρος γίνεται ένα καταφύγιο -ένα μέρος όπου μπορεί να καλλιεργηθεί η δημιουργικότητα και όπου τα προσωπικά και καλλιτεχνικά ταξίδια του φωτογράφου συμπλέκονται σε ένα ουσιαστικό περιβάλλον που μοιάζει με μήτρα.

Custom κατασκευές

Συγκεκριμένα, για το στούντιο σχεδιάστηκαν ειδικές μεταλλικές κατασκευές, που χρησιμοποιούνται για οργάνωση και αποθήκευση εξοπλισμού, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της οπτικής δυναμικής του χώρου. Αυτές οι δωρικές, ανακλαστικές επιφάνειες αιχμαλωτίζουν και διαχειρίζονται το φως, παράγοντας εντυπωσιακές αντανακλάσεις που μετατοπίζονται ανάλογα με την ώρα της ημέρας και τη θέση των πηγών φωτός. Η επιλογή του μετάλλου εξυπηρετεί τόσο λειτουργικούς όσο και αισθητικούς σκοπούς, παρέχοντας ανθεκτικές, πρακτικές λύσεις για τις ανάγκες του φωτογράφου, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη συνολική καλλιτεχνική ατμόσφαιρα. Καθώς το φως αλληλεπιδρά με αυτές τις δομές, αναπηδά με απροσδόκητους τρόπους, ρίχνοντας λεπτά μοτίβα στους περιβάλλοντες τοίχους, δίνοντας περαιτέρω έμφαση στο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς που είναι βασικό στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

Υλικά & φωτισμός

Τα υλικά που επέλεξε ο αρχιτέκτονας, τα οποία επιτυγχάνουν μια λεπτή ισορροπία μεταξύ αδιαφάνειας και ημιδιαφάνειας, τονίζουν αυτή τη σχέση μεταξύ φωτός και σκότους. Αυτή η σχεδιαστική επιλογή όχι μόνο ενισχύει την αισθητική του χώρου, αλλά παραπέμπει και στην εσωτερική πάλη του φωτογράφου – αυτό που περιγράφεται ως “δέσμιο πνεύματος” ή αλλιώς ένας συνεχής διάλογος μεταξύ φωτός και σκιάς. Αυτή η ποιητική ένταση αναπαρίσταται οπτικά στο χώρο μέσω της στοχαστικής τοποθέτησης παραθύρων, φεγγιτών και φωτιστικών, δημιουργώντας στρώματα φωτός που μετατοπίζονται και αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το φυσικό και το τεχνητό φως παίζουν σημαντικούς ρόλους στο στούντιο, όχι μόνο ως λειτουργικά στοιχεία αλλά ως καλλιτεχνικά μέσα από μόνα τους. Ο τρόπος με τον οποίο το φως φιλτράρει τα υλικά δημιουργεί μια ατμόσφαιρα διαλογισμού που ενθαρρύνει τον φωτογράφο να αναστοχαστεί και να εξερευνήσει τα δημιουργικά του βάθη. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα εκτείνεται πέρα ​​από την απλή χρησιμότητα, μετατρέποντας το στούντιο σε έναν συμβολικό χώρο που προωθεί τη βαθιά, εσωστρεφή δημιουργικότητα.

Μπαρόκ αντανακλάσεις

Το Semiramis, ιδιοκτησίας του συλλέκτη Δάκη Ιωάννου, ανήκει σε ένα portfolio μοναδικών ξενοδοχείων που έχουν σχεδιαστεί από καταξιωμένους designers. Όταν άνοιξε τις πόρτες του, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η τολμηρή διαμόρφωση του Karim Rashid έφερε αναστάτωση στην Κηφισιά, προκαλώντας την προαστιακή αισθητική της. Με την πάροδο του χρόνου, διαδοχικές ανακαινίσεις απομάκρυναν το bar-restaurant από την ταυτότητα του ξενοδοχείου. Ο νέος χώρος, Koumkan, εντάσσεται εκ νέου στο DNA του Semiramis, αντανακλώντας τις σύγχρονες πολιτιστικές, γαστρονομικές και κοινωνικές αθηναϊκές τάσεις.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το Koumkan συνδυάζει τη μοναδικότητα του Semiramis με τη διαχρονική αίσθηση των grand hotel lounges, μέσα από ένα μινιμαλιστικό πρίσμα. Σκηνοθετώντας διαδοχικές ατμόσφαιρες, δημιουργεί έναν μικρόκοσμο που συμπυκνώνει τον χαρακτήρα των χώρων υποδοχής εμβληματικών ξενοδοχείων σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι επισκέπτες κατεβαίνουν ένα κλιμακοστάσιο από travertino με κατεύθυνση προς έναν κήπο, ο οποίος αντανακλάται στους καθρέφτες που επενδύουν τον τοίχο.

Μία επιβλητικού μεγέθους περιστροφική πόρτα οδηγεί στο Foyer, έναν χώρο υποδοχής σε ροζ απόχρωση με απαλό διάχυτο φωτισμό. Εκεί, δύο επιφάνειες travertino σε συμμετρική διάταξη, πλαισιωμένες από καθρέφτη, αποδίδουν την έννοια της πολυτέλειας μέσα από μια ισχυρή δήλωση, αναδεικνύοντας την ανεκτίμητη αξία του σχεδόν άδειου χώρου. Μία κρυφή πόρτα οδηγεί στο Parlor, έναν πρώτο χώρο bar που επενδύεται ολόκληρος με σκούρο πράσινο μάρμαρο Τήνου. Το συγκεκριμένο πέτρωμα, το οποίο για μεγάλο διάστημα θεωρούνταν ευτελές εξαιτίας των ακανόνιστων αποχρωματισμών του, μετατρέπεται σε banquettes, DJ booth, ράφια και bar, σαν να έχουν βγει όλα από τον ίδιο μονόλιθο. Η επένδυση καθρέφτη στην οροφή διευρύνει τον χώρο, ενώ vintage απλίκες από ανοξείδωτο χάλυβα και ένας custom πολυέλαιος προσφέρουν θερμό, έμμεσο φωτισμό.

Χωρική οργάνωση

Το δωμάτιο, σαν να ήταν ορυχείο, έχει περίκλειστη ατμόσφαιρα, συνδυάζοντας τα ακατέργαστα υλικά με τις εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες. Σε συνέχεια του Parlor, δύο διάδρομοι οριοθετούν τη Grande Salle, έναν χώρο lounge, cocktail bar και εστιατορίου με χαρακτηριστικό του το καλειδοσκοπικό αίθριο με καθρέφτες ύψους 7m. Custom κρεμαστά φωτιστικά με ανακλαστήρες δημιουργούν το εφέ μιας ντισκομπάλας που έχει γυρίσει την εξωτερική της επιφάνεια στο εσωτερικό. Καμπύλες banquettes δημιουργούν σχήματα boomerang που μοιάζουν να αιωρούνται πάνω στο ανοιχτόχρωμο ροζ χαλί από κοκοφοίνικα.

Οι ελεύθερα τοποθετημένες banquettes στο κέντρο γίνονται περίοπτες, ενώ τα τραπέζια στην πλευρά των τοίχων προσφέρουν μεγαλύτερη ιδιωτικότητα. Ένα “banana bar” από ροζ travertino ξεπροβάλλει στον χώρο, ενισχύοντας τις δυναμικές του καμπύλες. Η αισθητική της Grande Salle έχει ως έμπνευση τα αφηρημένα ζωγραφικά έργα του βρετανού εικαστικού William Streng, με σκούρους και ανοιχτούς σαρκώδεις τόνους σε μοτίβα που μοιάζουν σαν σημάδια σε επιδερμίδα.

Υλικά & επίπλωση

Custom υφάσματα χρωματισμένα με παραδοσιακές τεχνικές και ανάγλυφα επιχρίσματα στους τοίχους εντείνουν την αδρή ατμόσφαιρα. Η Grande Salle επεκτείνεται στο Grotto, ένα στεγασμένο υπαίθριο lounge που συνδέει το εσωτερικό με την περιοχή της πισίνας. Στη διαμόρφωση, που μοιάζει με σπήλαιο, χρησιμοποιούνται τοπικά υλικά και χειροποίητες επεξεργασίες.

Το Grotto τυλίγεται γύρω από την καμπύλη της πισίνας, ανακαλώντας τον τροπικό μοντερνισμό και την αρχιτεκτονική κληρονομιά της Δυτικής Ακτής. Τοίχοι από ροδακινί τερακότα και ροζ παστέλ travertinoαναδεικνύουν τη θερμή απόχρωση του φωτισμού, με το pool bar, σε σχήμα ανάστροφου ζιγκουράτ, να συμπληρώνει τον χαλαρό, κομψό σχεδιασμό. Η στάθμη του Grotto είναι βυθισμένη λίγο κάτω από την επιφάνεια του νερού της πισίνας, φέρνοντας το ύψος του ματιού στη στάθμη των κολυμβητών. Έτσι, σκηνοθετείται ένα διφορούμενο παιχνίδι του βλέμματος, παράλληλα με τη διασκέδαση. Σε ολόκληρο το έργο, ένας συνδυασμός από αντίκες, κατά παραγγελία έργα τέχνης και custom έπιπλα επαναφέρει τον ρετρό-φουτουριστικό χαρακτήρα του Semiramis στις αρχικές του καταβολές.

Ξεχωρίζουν οι επιχρωμιωμένες καρέκλες από ανοξείδωτο χάλυβα με έμπνευση από το μεσογειακό Riviera Styleτης δεκαετίας του ’50, γιγάντια κεραμικά της Ελίνας Βασιλάκη και καθρέφτες της Όλγας Μηλιαρέση-Φωκά. Περιλαμβάνονται επίσης έργα ανερχόμενων εικαστικών από τη συλλογή του Δάκη Ιωάννου, όπως οι μαύρες καρέκλες της Έλλης Ιωάννου και το προκλητικό “Mama Issues” της Αλεξάνδρας Ντορέ στην είσοδο.

Το Koumkan διατηρεί το πνεύμα ενός μεσοπολεμικού bar στο Μιλάνο ή τη Βιέννη, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή διακόσμηση με μια ιδιοσυγκρατική αρχιτεκτονική επεξεργασία. Η διαρρύθμιση, με τις πολλαπλές χωρικές διαδοχές, τις ανακλαστικές οροφές και τον σύγχρονο μπαρόκ χαρακτήρα, δημιουργεί έναν νέο προορισμό στην Αθήνα, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους μόνιμους κατοίκους.

Ήπια ατμόσφαιρα

Το έργο αποτελεί ένα ήρεμο, συνεκτικό περιβάλλον κατοίκησης, όπου ο εσωτερικός χώρος ενισχύει την αίσθηση καθαρότητας και οπτικής άνεσης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο στόχος ήταν η δημιουργία μιας κατοικίας που αποπνέει αίσθηση ανοικτότητας και ηρεμίας, επιτρέποντας στο φυσικό τοπίο να καθορίζει τη διάθεση των εσωτερικών χώρων. Η προσέγγιση βασίζεται στις καθαρές γραμμές, τις ήπιες μεταβάσεις και μια υποτονική ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει τη συγκέντρωση και την άνεση.

Η σύνθεση ενισχύει τη σχέση του σπιτιού με το περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, η επιμήκης βεράντα λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη που θολώνει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Πλαισιωμένες θέες, μεγάλες υαλώσεις και προσεκτικός προσανατολισμός εξασφαλίζουν ότι το φυσικό τοπίο παραμένει καθοριστικό στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

Λειτουργική διάταξη

Η κάτοψη αναπτύσσεται κατά μήκος ενός γραμμικού άξονα κίνησης, με όλους τους κύριους χώρους οργανωμένους διαδοχικά. Η διάταξη αυτή υποστηρίζει μια φυσική και διαισθητική ροή, ενώ διατηρεί την οπτική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μεγάλα ανοίγματα καδράρουν το γύρω τοπίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να μεταβάλλει την ατμόσφαιρα του χώρου στη διάρκεια της ημέρας.

Οι λειτουργίες του σπιτιού συγκεντρώνονται γύρω από έναν κεντρικό διάδρομο που συνδέει την είσοδο με τους κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους. Κάθε δωμάτιο είναι σαφώς καθορισμένο, αλλά παραμένει οπτικά συνδεδεμένο, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις και συνεχή ροή. Η μακριά βεράντα που εκτείνεται σε όλο το μήκος του σπιτιού διευρύνει την καθημερινή ζωή προς τον υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας τη σύνδεση με τον κήπο.

Υλικά & χρώματα

Η συνολική ατμόσφαιρα διαμορφώνεται από φυσικές υφές και μια ήπια, γήινη χρωματική παλέτα. Οι επιφάνειες αποδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, καλλιεργώντας αίσθηση γαλήνης. Η ουδέτερη βάση λειτουργεί ως υπόβαθρο που αναδεικνύει το φως, τη σκιά και τα έργα τέχνης, τα οποία συμβάλλουν καθοριστικά στη χωρική εμπειρία.

Δοχείο ζωής και παιχνιδιού

Κι αν η κατοικία δεν είναι μονάχα ένας προστατευμένος και ασφαλής χώρος–κατάλυμα, ένα “δοχείο ζωής”, όπως έχει αναφερθεί, αλλά ένας χώρος που δημιουργεί μια ποικιλία αισθητικών ερεθισμάτων;

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο αντιμετωπίζεται ως ένα περιβάλλον καθημερινής κατοίκησης που καλλιεργεί τη βιωματική σχέση του χρήστη με τον χώρο. Η σύνθεση επιδιώκει να διεγείρει την αισθητηριακή εγρήγορση και να ενεργοποιήσει τον “μυ της αυτενέργειας”, διαμορφώνοντας συνθήκες που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή, το παιχνίδι και την αυθόρμητη έκφραση – όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά για όλους τους κατοίκους. Η κατοικία οργανώνεται ως ένα ευέλικτο πεδίο εμπειριών, όπου η κίνηση, η αντίληψη και η αλληλεπίδραση αποτελούν βασικά στοιχεία της καθημερινής λειτουργίας.

Υλικά & επίπλωση

Η υλικότητα και η επίπλωση λειτουργούν ως ενεργά συστατικά της αρχιτεκτονικής εμπειρίας. Επιλέγονται καθαρές, ευανάγνωστες γεωμετρίες, με εναλλαγές πλήρους και κενού που παραπέμπουν σε χωρικά παιχνίδια ταξινόμησης, ενθαρρύνοντας την εξερεύνηση και τη συνεχή ανακάλυψη. Κατοπτρικές επιφάνειες αποκαλύπτονται απροσδόκητα, πολλαπλασιάζοντας το βάθος του χώρου, ενώ γυάλινες επιφάνειες και μαυροπίνακες λειτουργούν ως καμβάδες καθημερινής καλλιτεχνικής έκφρασης. Τα υλικά επιλέγονται με κριτήριο την αισθητηριακή τους απόδοση – διαφορετικές υφές, θερμοκρασίες και στιλπνότητες δημιουργούν ένα σύνολο που προσκαλεί σε αφή, παρατήρηση και αλληλεπίδραση.

Σχεδιασμός φωτισμού

Ο φωτισμός αποτελεί θεμελιώδες εργαλείο ανάδειξης της χωρικής αφήγησης. Ο κρυφός τεχνητός φωτισμός, ενεργοποιούμενος μέσω συστημάτων αυτοματισμού, διαμορφώνει σκηνογραφικές μεταβάσεις και προσαρμόζεται στις ανάγκες και στις κινήσεις των χρηστών. Η σύζευξη φωτός και υλικών ενισχύει τις αντιθέσεις και τις επιφανειακές ποιότητες, δημιουργώντας προσδοκίες αφής και νέες αισθητηριακές αφορμές. Οι μεταβαλλόμενες, μεγάλες ρίψεις σκιών, που ακολουθούν τη διαδρομή του φυσικού φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας και του έτους, συγκροτούν μια ποιητική ανάγνωση του χρόνου μέσα στον χώρο. Έτσι, η κατοικία λειτουργεί όχι μόνο ως φορέας σύγχρονων αναγκών αλλά και ως σκηνικό μοναδικών, βιωματικών εμπειριών, ιδιαίτερα για τα νεότερα μέλη της οικογένειας.

Ευεξίας ως σχεδιαστική αρχή

Ο σχεδιασμός του φαρμακείου Pharmalesis επιδιώκει να διαμορφώσει μια χωρική εμπειρία που υπερβαίνει την απλή έννοια της υγιεινής. Η αρχιτεκτονική σύνθεση εδράζεται στην έννοια της ευεξίας ως θεμελιώδη σχεδιαστική αρχή.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Καθοδηγούμενος από το ιδεώδες του ευ ζην, ο σχεδιασμός αρθρώνεται μέσα από φυσικές υφές και θερμές χρωματικές τονικότητες, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον φιλικό και ανθρώπινο. Η ολιστική προσέγγιση στην υγεία –σωματική, ψυχολογική και κοινωνική– εκφράζεται χωρικά μέσα από την αναφορά στη φύση, η οποία λειτουργεί ως οργανωτική και αισθητική αφετηρία του έργου.

Χωρική διάταξη

Ο συνολικός χώρος των 67m2 διαρθρώνεται σε δύο κύριες ενότητες: τον κύριο χώρο φαρμακείου και έκθεσης προϊόντων και τους βοηθητικούς χώρους – εργαστήριο, κουζίνα, τουαλέτα και αποθήκη. Στο κέντρο του κύριου χώρου, μια νησίδα χαμηλού ύψους οργανώνει την κυκλοφορία γύρω της και ταυτόχρονα ενσωματώνει λειτουργίες έκθεσης και αποθήκευσης. Ο χώρος εξυπηρέτησης από τον φαρμακοποιό τοποθετείται αξονικά με την κύρια είσοδο, δημιουργώντας άμεση οπτική επαφή και λειτουργική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Τα περιμετρικά ράφια οργανώνονται σε καθαρές γεωμετρίες, με ενσωματωμένες βάσεις αποθήκευσης, εξασφαλίζοντας λειτουργικότητα και καθαρή αισθητική γραμμή.

Υλικά & σχεδιασμός όψης

Η υλική παλέτα και η χρωματική σύνθεση στοχεύουν στη δημιουργία αίσθησης θερμής οικειότητας και φυσικής ηρεμίας. Οι ραφιέρες χαρακτηρίζονται από ένα ισορροπημένο διάλογο μεταξύ παστέλ πράσινου, ουδέτερων μπεζ επιφανειών, διαφάνειας του γυαλιού και θερμής υφής του ξύλου, συγκροτώντας μια αρμονική σύνθεση που υποστηρίζει την ταυτότητα του χώρου. Τα υπόλοιπα ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα –η κεντρική νησίδα, το ταμείο-πάγκος εξυπηρέτησης και κάποια καθιστικά– ακολουθούν κοινή σχεδιαστική γλώσσα: πράσινη βάση, μπεζ όγκος αποθήκευσης και ξύλινη επίστεψη, συνθέτοντας ένα ενιαίο οπτικό και λειτουργικό σύστημα.

Η πρόσοψη του καταστήματος χαρακτηρίζεται από μια μεταλλική σιδεριά σε πράσινη απόχρωση, η οποία αρθρώνεται σε τέσσερα επιμέρους τμήματα που παραπέμπουν συμβολικά σε φύλλα βοτάνων – μια αισθητική και εννοιολογική αναφορά στη φυσική προέλευση και παραγωγή των φαρμάκων. Η μεταλλική κατασκευή λειτουργεί ως αισθητικό και λειτουργικό φίλτρο: παραπέμπει στη φύση και την έννοια της ευεξίας, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει την απαραίτητη ασφάλεια του καταστήματος, υποκαθιστώντας το παραδοσιακό ρολό με μια οργανική σχεδιαστική χειρονομία. Έτσι, ο πελάτης λαμβάνει ήδη από το εξωτερικό τη χωρική αφήγηση που επιδιώκει να μεταδώσει ο σχεδιασμός – την ταύτιση της υγείας με την ισορροπία, τη φύση και την ηρεμία.

Συμβολικές διαδρομές

Η αναδιαμόρφωση του εσωτερικού του Minos Palace Resort είχε σαν στόχο τη δημιουργία μιας εμπειρίας που ενεργοποιεί τα συναισθήματα και τις αισθήσεις, σηματοδοτώντας την εξέλιξη ενός παραδοσιακού χώρου φιλοξενίας σε έναν επιμελημένο κόσμο συναισθηματικής, σωματικής και πνευματικής ανανέωσης.

Στόχος του έργου

Σχεδιασμένο ως “τόπος της ευεξίας”, το έργο ανταποκρίνεται στη διεθνή στροφή προς μια εξέλιξη ενός τρόπου ζωής που βασίζεται σε επιστημονικά τεκμήρια και αποτελεί τη βάση μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας φιλοξενίας. Η εντολή αφορούσε τον επανασχεδιασμό των κοινόχρηστων ζωνών και των χώρων ευεξίας ως βιωματικά, ασφαλή περιβάλλοντα προσωπικού μετασχηματισμού.

Το masterplan υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις: αρχικά με την ανακαίνιση του lobby, του εστιατορίου, του bar και του pool lounge και στη συνέχεια με την ανάπτυξη του Nao, συναισθηματικού πυρήνα του θερέτρου. Ο σχεδιασμός μετέφρασε την πορεία της αυτογνωσίας σε αρχιτεκτονική εμπειρία, μέσα από υπαίθρια πανοράματα, γαλήνιους εσωτερικούς χώρους και γήινους τόνους που αποπνέουν ηρεμία.

Η εισαγωγή ενός στοιχείου έκπληξης σε ένα ιστορικά αυστηρό, ορθογώνιο κτίριο αποτέλεσε ιδιαίτερη πρόκληση. Κατασκεασμένο τη δεκαετία του ‘80, το θέρετρο παρουσίαζε σοβαρούς περιορισμούς: αμετακίνητα φέροντα υποστυλώματα και ξεπερασμένη λογική κυκλοφορίας. Η απελευθέρωση από αυτό το άκαμπτο πλέγμα ήταν ταυτόχρονα τεχνική πρόκληση και καινοτόμος φιλοδοξία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για τον σκοπό αυτό, υιοθετήθηκε μια σχεδιαστική λογική ροής και συνέχειας, οπτικά αποτυπωμένη μέσα από το σπείραμα, το σύμβολο του θέρετρου. Το σπείραμα γέννησε οργανικές γραμμές, ρευστές διαδρομές και γλυπτικές μορφές που διαλύουν τη στατικότητα και αντανακλούν την άπειρη κίνηση της ζωής και της φύσης. Η αρχιτεκτονική γίνεται έτσι μια εξελισσόμενη εμπειρία: ένα περιβάλλον 360° που ρέει προς τα μέσα, στην ενδοσκόπηση και προς τα έξω, στη θάλασσα.

Αντίστοιχη καίρια παρέμβαση ήταν και ο επανασχεδιασμός της εισόδου. Η αρχική σκάλα αντικαταστάθηκε από μια εκτεταμένη ράμπα, ενώ το επίπεδο της υποδοχής χαμήλωσε και εναρμονίστηκε με το εξωτερικό δάπεδο, ώστε με την είσοδο ο επισκέπτης να ευθυγραμμίζεται αμέσως με τον ορίζοντα, την αρχιτεκτονική και τη θάλασσα. Δημιουργείται έτσι μια στιγμή αποκάλυψης, όπου τα όρια ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό διαλύονται. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις του Nao είναι προσβάσιμες και στην τοπική κοινότητα και στο προσωπικό, προωθώντας μια κουλτούρα φροντίδας και αλληλεγγύης.

Η ροή εξυπηρέτησης σε εστιατόριο και bar βελτιστοποιήθηκε διακριτικά για μεγαλύτερη αποδοτικότητα και σύνδεση. Σημεία εξυπηρέτησης τοποθετήθηκαν στρατηγικά για διευκόλυνση της κυκλοφορίας, ενώ η ανοιχτή κουζίνα ενισχύει τη διαφάνεια και την άμεση επαφή με τους επισκέπτες, δημιουργώντας πιο βιωματική γαστρονομική εμπειρία.

Φύτευση & υλικά

Για να εξισορροπηθεί ο μινιμαλισμός με τη ζεστασιά, ενσωματώθηκε απαλός φωτισμός, φυσικές υφές και καμπύλες γραμμές, ώστε ο σχεδιασμός να είναι ταυτόχρονα βιώσιμος και φιλόξενος. Επιλέχθηκαν υλικά όπως γυαλισμένο μπετόν, μαλακός σοβάς, μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και ειδικές μεταλλικές κατασκευές για λόγους βιωσιμότητας και απτικής εμπειρίας. Στους εξωτερικούς χώρους, η ενσωμάτωση νερού και φωτιάς απαιτούσε ακριβή μηχανολογικό σχεδιασμό, ώστε να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η κομψότητα. Η πυκνή φύτευση με μπαμπού δημιούργησε φυσικούς ηχοφράκτες και οπτική απομόνωση. Ο φωτισμός σχεδιάστηκε με την ίδια πρόθεση: αιωρούμενα φανάρια και φωτισμένα μονοπάτια ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και εμβύθισης.

Για την κατασκευή, επιλέχθηκαν τοπική κρητική πέτρα και ξυλεία για λόγους ανθεκτικότητας και περιορισμένων αναγκών συντήρησης. Οικολογικά έπιπλα, φύτευση ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς και υπεύθυνες πρακτικές κατεδάφισης (επαναχρησιμοποίηση σωληνώσεων και δομικών στοιχείων) συνέβαλαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Στο Nao, τέσσερα περίπτερα -συμπεριλαμβανομένου ενός κεντρικού ναού με διαλογιστικό Βούδα- καθοδηγούν τους επισκέπτες σε μια συμβολική διαδρομή εμπνευσμένη από τις φιλοσοφίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ οι περιβάλλοντες κήποι αντηχούν τη βιοποικιλότητα της κρητικής χλωρίδας και των επικονιαστών της.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική γίνεται μέσο σύνδεσης με τον εαυτό, τους άλλους και τη φύση. Το έργο αμφισβητεί τις συμβάσεις της πολυτέλειας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την υλική υπερβολή στον εσωτερικό πλούτο, προσφέροντας μια εμπειρία φιλοξενίας μεταμορφωτική, αισθητηριακή, συναισθηματική και τελικά, βαθιά ανθρώπινη.

Ιστορική διαστρωμάτωση

Η αποκατάσταση του παλιού κτιρίου-μνημείου του Ε. Τσίλλερ και η μετατροπή του σε ξενοδοχείο αποτέλεσε αφορμή για τη διερεύνηση μιας διαλεκτικής σχέσης νέου και παλιού, σε αρχιτεκτονικό επίπεδο. Τέθηκε το ερώτημα για το πώς διακρίνεται με σαφήνεια η νέα προσθήκη στο εσωτερικό σε σχέση με το προϋπάρχον κέλυφος, αναδεικνύοντας το παλιό.

Στρατηγική ανακαίνισης

Μπορεί κανείς να κοντοσταθεί σε μία μόνο χειρονομία της ανακαίνισης αυτής και να τη θεωρήσει αντιπροσωπευτική όλης της μελέτης. Πρόκειται για ένα συγκεκριμένο σημείο στον δεύτερο όροφο, στην περίμετρο της γύψινης διακόσμησης της οροφής. Εκεί, ο συντηρητής του έργου αφαίρεσε τοπικά τη -μεταγενέστερη- λευκή βαφή ώστε να διακρίνεται από κάτω ένα ορθογώνιο τμήμα της αρχικής, έγχρωμης πλούσιας οροφογραφίας. Μέσα από αυτόν τον αποκαλούμενο “μάρτυρα“, διατηρήθηκε το αυθεντικό αλλά και το μεταγενέστερο, καταγράφοντας το πώς στο παρελθόν είχαν αλλάξει οι αισθητικές προτιμήσεις των κατοίκων του νεοκλασικού.

Μέσω αυτού του νέου, επιμελημένου “ξεφλούδισματος“, το οποίο δεν ήταν αποτέλεσμα φθοράς, προσφέρεται μια “στιγμιαία“ φυγή στο παρελθόν, μια διάστρωση ιστορικών φάσεων που διαχωρίζονται με σαφήνεια. Η διαφοροποίηση μεταξύ νέου και παλιού στο σύνολο της κατασκευής επιτεύχθηκε μέσω δύο βασικών στοιχείων: των αξόνων και των οροφών.

Λειτουργική διάταξη & υλικά

Στην υπάρχουσα διάταξη των ορόφων, τα δωμάτια επικοινωνούσαν αξονικά μεταξύ τους με ψηλές δίφυλλες πόρτες. Αυτή η διάταξη διατηρήθηκε πιστά στην ανακαίνιση, το ίδιο και η βασική δομή των δωματίων. Οι νέοι χώροι για τα λουτρά τοποθετούνται παράπλευρα της αξονικής κίνησης και αποτελούν κουτιά που δεν ακουμπούν στη ζωγραφιστή οροφή: επενδεδυμένα με καθρέφτη, εξαφανίζονται και διπλασιάζουν τον χώρο. Με αυτόν τον τρόπο το νέο και το παλιό αποκτούν ξεκάθαρο διαχωρισμό.

Πέρα από τον “μάρτυρα“, η πλειονότητα των δωματίων στο νεοκλασικό διέθετε έγχρωμες οροφογραφίες εξαιρετικής αισθητικής, όπου οι φθορές ήταν εμφανείς: επισκευές, περάσματα καλωδίων, ρηγματώσεις, περιοχές που διακρινόταν το υπόστρωμα από το μπαγδατί. Ο συντηρητής αποκατέστησε τις όποιες φθορές επεκτείνοντας ακέραια τα παλιότερα τμήματα, διατηρώντας σκόπιμα μια κατάσταση ελαφριάς πατίνας την οποία είχαν αποκτήσει μέσα στα χρόνια. Ήταν εδώ σημαντικό ότι δεν επιχειρήθηκε ένας πλήρης “εξωραϊσμός“.

Τελειώματα & custom στοιχεία

Η απόδοση δηλαδή ενός πλήρους ζωγραφισμένου ταβανιού, χωρίς φθορά, μια οροφογραφία που θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί “χθες“, όπως συχνά συναντάται σε βυζαντινούς ναούς. Μια αντίστοιχη αναφορά στην πρόσοψη του νεοκλασικού επιχειρήθηκε και στο ισόγειο, στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου. Η πρόσοψή του, αρκετά σπάνια ως προς το ότι αντικρίζει τρεις δρόμους διαθέτει χαρακτηριστική τοξοστοιχία -αφορμή για τον σχηματισμό τοξωτών διαμορφώσεων στα ψηλοτάβανα εσωτερικά. Τα στοιχεία που συντηρήθηκαν έδωσαν το έναυσμα για τον καθορισμό των χρωμάτων σε κάθε δωμάτιο. Κοιτώντας προς το εκάστοτε ταβάνι, επιλέχθηκαν τα χρώματα της τεχνοτροπίας των τοίχων και συμπληρώθηκαν τα εσωτερικά με σύγχρονα έπιπλα που χωρίς να υποδύονταν μια παρελθούσα κατάσταση, έρχονται σε διάλογο με το νεοκλασικό.

Σχεδιαστική ισορροπία

Ζωντανά χρώματα και υφές συνυπάρχουν, δημιουργώντας μια ξεχωριστή εμπειρία κατοίκησης στο εσωτερικό του διαμερίσματος. Μέσα από τον συνδυασμό λειτουργικότητας και μιας σύγχρονης προσέγγισης στα υλικά, το έργο αναδεικνύει τη δημιουργικότητα σε κάθε λεπτομέρεια.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Με συνολικό εμβαδόν 97m2, το διαμέρισμα ξεχωρίζει χάρη στην τολμηρή χρωματική του παλέτα και τις συνθετικές επιλογές που αξιοποιούν την αντίθεση, τις πολυεπίπεδες επιφάνειες και τις γεωμετρικές φόρμες. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα δυναμική και ταυτόχρονα προσεκτικά μελετημένη.

Χωρική οργάνωση

Οι κοινωνικοί χώροι ενοποιούνται με φυσικότητα, καθώς διαχωρίζονται σε ζώνες μέσω διαφοροποιήσεων στο χρώμα της οροφής. Η είσοδος χαρακτηρίζεται από λευκή οροφή, ενώ το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα ενώνονται κάτω από πράσινη – μια οπτική μετάβαση που διατηρεί τη συνέχεια του χώρου, ορίζοντας παράλληλα επιμέρους λειτουργίες. Τα οργανικά και ελαφριά έπιπλα ενισχύουν την ταυτότητα του διαμερίσματος, συμβάλλοντας σε μια φιλόξενη και ισορροπημένη ατμόσφαιρα. Η διάταξη επιτυγχάνει αρμονία ανάμεσα στην αισθητική και τη λειτουργικότητα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες της καθημερινότητας χωρίς να χάνει τη ζωντάνια και την εκφραστικότητά της.

Παλέτα υλικών

Ο διάλογος ανάμεσα στις τολμηρές γεωμετρίες, τα σύγχρονα υλικά και την έμφαση στην ευεξία δημιουργεί μια εκλεπτυσμένη ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και δημιουργικής πρόθεσης. Το έργο εκφράζει την ουσία της σύγχρονης κατοίκησης, προσφέροντας ένα ρευστό και εκφραστικό περιβάλλον όπου η άνεση και ο σχεδιασμός συνυπάρχουν αρμονικά.

Αισθητηριακός σχεδιασμός

Το διαμέρισμα εμβαδού 100m2 βρίσκεται στον 6ο όροφο μίας τυπικής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1960, στο κέντρο της Αθήνας, με θέα τον λόφο του Υμηττού.

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος αρχικά αποτελούνταν από καθιστικό-τραπεζαρία, χολ, εσωτερική κουζίνα και δύο μικρά υπνοδωμάτια με ένα λουτρό. Με την ανακατασκευή, τα εσωτερικά χωρίσματα καθαιρέθηκαν ώστε ο χώρος διημέρευσης να τοποθετηθεί στο μπροστινό μέρος, αξιοποιώντας το ανατολικό φως από την κύρια όψη της πολυκατοικίας. Τα δύο υπνοδωμάτια, αναδιαμορφώθηκαν έτσι ώστε να αποκτήσουν ένα μπάνιο στο εσωτερικό τους και η εσωτερική σκάλα που οδηγούσε στο δώμα του κτιρίου, τοποθετήθηκε στο χολ, σε άμεση σύνδεση με την είσοδο του διαμερίσματος.

Λειτουργική οργάνωση

Το εσωτερικό έχει σχεδιαστεί ως ένας χώρος αντανακλάσεων και κρυφών περασμάτων που στοχεύει αφενός στη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης ως προς το μέγεθος του χώρου,  δίνοντας βάθος και αφετέρου στη δημιουργία ενός μεταβλητού, ζωντανού χώρου μέσω των αλλαγών του φυσικού φωτός και του καθρεφτίσματος της πόλης στο εσωτερικό του. Μεγάλες επιφάνειες των εσωτερικών τοίχων επενδύονται με διάφανους καθρέφτες, προκειμένου να επιτευχθεί η οπτική συνέχεια του μέσα με το έξω και γυάλινες επιφάνειες με χρώματα ή μεταλλικά αντανακλαστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά ώστε να ενισχύσουν την ιδέα αυτή.

Για να σηματοδοτηθεί η μετάβαση στους πιο ιδιωτικούς χώρους- υπνοδωμάτια, το πίσω μέρος του διαμερίσματος, αλλάζει ρυθμό και αποκτά μία πιο ήπια χρωματική παλέτα, με λιγοστά διακριτικά αντικείμενα να προστίθενται, στοχεύοντας σε ένα χώρο που απορροφά τον θόρυβο της πόλης.

Παλέτα υλικών

Ως προς τη χρήση των υλικών, το παλιό ξύλινο δάπεδο της κατοικίας αντικαταστάθηκε με φαρδιές μασίφ σανίδες δρυ σε ματ απόχρωση, ενώ το δάπεδο των υπνοδωματίων καλύπτεται με μοκέτα σε υπόλευκο χρώμα. Φυσική δρυς σε μαύρο και σκούρο καφέ βερνίκι χρησιμοποιείται για τα ερμάρια και τις σταθερές κατασκευές των κοινόχρηστων χώρων, ενώ ξύλινες επιφάνειες σε ματ και γυαλιστερή μπεζ λάκα χρησιμοποιούνται στα ερμάρια και στα έπιπλα των πιο ιδιωτικών χώρων. Γκρι-καφέ μάρμαρο και υφάσματα σε διαφορετικές υφές και χρωματισμούς επιλέγονται για το καθιστικό και την κουζίνα, ενώ μπεζ-υπόλευκο μάρμαρο και μαλακά, υπόλευκα υφάσματα για τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά. Οι εσωτερικοί τοίχοι του διαμερίσματος καλύπτονται από λείο μπεζ κονίαμα, ενοποιώντας τον χώρο στο σύνολο του. Κεραμικά, μεταλλικά διακοσμητικά στοιχεία και χρωματιστά φωτιστικά σώματα αποτελούν συμπληρωματικά αντικείμενα που ολοκληρώνουν την εσωτερική αίσθηση του χώρου της κατοικίας.

Η προσέγγιση της αναδιαμόρφωσης του παλιού διαμερίσματος, μέσω ενός αισθητηριακού σχεδιασμού, τροφοδοτεί τις αισθήσεις της όρασης, της αφής και του ήχου, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη σύνδεση του υφιστάμενου χώρου με το αστικό περιβάλλον στο οποίο ανήκει και αλλάζει συνεχώς.

Ιστορική συνέχεια

Το παραδοσιακό κατάλυμα φιλοξενείται σε ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Παλιάς Πόλης των Χανίων, το οποίο χρονολογείται από τα τέλη του 16ου-αρχές του 17ου αιώνα και αποκαταστάθηκε με σχολαστικότητα για να διατηρηθούν και να αναδειχθούν τα ιστορικά χαρακτηριστικά του. Με αναγνωρίσιμο στοιχείο της ιστορικές κολόνες της όψης, το Aisha προσφέρει μια ξεχωριστή γοητεία, με ένα μείγμα αρχιτεκτονικών επιρροών που αντικατοπτρίζει το πλούσιο παρελθόν της περιοχής.

Λειτουργική οργάνωση

Στο ξενοδοχείο φιλοξενούνται επτά σουίτες -πέντε στο ισόγειο και δύο στον όροφο- με την καθεμία να παίρνει το όνομά της από τον σκοπό που εξυπηρετούσε ο αντίστοιχος χώρος στο αρχικό κτίριο. Ο επιλογές της νέας διαμόρφωσης στηρίζονται στα φυσικά υλικά όπως πέτρα, ξύλο, μάρμαρο και μέταλλο, ενώ η χρωματική παλέτα παραμένει γήινη και ουδέτερη, ώστε τα δωμάτια να παραμένουν φωτεινά και άνετα. Η φιλοσοφία πίσω από τη δημιουργία του ξενοδοχείου αντλεί έμπνευση από την αρμονική συνύπαρξη του παλιού και του καινούριου. Ο σχεδιασμός εστιάζει στην επιθυμία να αιχμαλωτίσει την αίσθηση της νοσταλγίας, δημιουργώντας έναν χώρο που συνδυάζει την παράδοση με τις σύγχρονες ανέσεις.

Στρατηγική επανάχρησης

Στο πλαίσιο αυτό, έγινε επανάχρηση και αποκατάσταση υλικών που βρέθηκαν στο κτίριο, όπως τα τσιμεντένια παραδοσιακά πλακάκια της αυλής και ένας μαρμάρινος νεροχύτης που μετατράπηκε σε νιπτήρα. Παράλληλα, ανακατασκευάστηκαν και διατηρήθηκαν στην αρχική τους μορφή στοιχεία όπως ο ξύλινος τσατμάς στο διάδρομο του πρώτου ορόφου, το παλιό τζάκι στο δωμάτιο ‘’Fournos’’ και η πέτρινη σκάφη πλυσίματος, η οποία επίσης μετατράπηκε σε νιπτήρα. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες, οι οποίοι συνέβαλαν με την τέχνη και την τεχνογνωσία τους.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική διαμόρφωση επικεντρώνεται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε αντιθέσεις, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα ζεστή και φιλόξενη. Κάθε στοιχείο, από τα έπιπλα μέχρι τα διακοσμητικά αξεσουάρ, έχει επιλεγεί με προσοχή ώστε να προσφέρει μια συνεκτική εμπειρία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη χαλάρωση και τη σύνδεση με το παρελθόν. Στόχος ήταν οι επισκέπτες του Aisha Hotel να έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μια μοναδική διαμονή, περιτριγυρισμένοι από την ομορφιά και την παράδοση της Παλιάς Πόλης.

Αυστηρές γεωμετρίες

Το Lucky No 5 είναι ένα espresso & aperitivo bar που στεγάζεται σε διώροφο κτίριο, στο κέντρο της πόλης. Το έργο επαναπροσδιορίζει την έννοια του αστικού bar, προτείνοντας έναν χώρο που απομακρύνεται από τις καθιερωμένες φόρμες και συνδυάζει τη βιομηχανική ωμότητα με τη ζωντάνια της pop αισθητικής. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον ταυτόχρονα αυθεντικό και παιχνιδιάρικο, ένα σκηνικό όπου η καθημερινή συνήθεια μετατρέπεται σε εμπειρία σχεδιασμού. Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, δομή και χρωματική τόλμη, αντλώντας έμπνευση από το βιομηχανικό ύφος και την ενέργεια του σύγχρονου αστικού τοπίου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στο ισόγειο των 38m2 οργανώθηκε ο κύριος χώρος λειτουργίας του bar, η ζώνη προετοιμασίας προϊόντων και ένας μικρός βοηθητικός χώρος παραγωγής. Στον πρώτο όροφο, επιφάνειας 25m2, διαμορφώθηκαν το WC και ένας επιπλέον ανοικτός χώρος. Το café-bar, βρίσκεται στη γωνία μιας στενής αστικής στοάς και αξιοποιεί πλήρως τη μοναδική του θέση. Οι μεγάλες τζαμαρίες και ο συνεχής πάγκος καταργούν το όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, επιτρέποντας στους επισκέπτες να καθίσουν άνετα τόσο μέσα όσο και κατά μήκος της πρόσοψης. Αυτή η χειρονομία μεταμορφώνει το μικρό αποτύπωμα του χώρου σε ένα ανοιχτό, ρευστό περιβάλλον, που επεκτείνει τη ζωντάνια του café-bar προς τον δημόσιο χώρο και δημιουργεί έναν φυσικό διάλογο με την πόλη.

Χωρική Οργάνωση

Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται το bar, ο βασικός πυρήνας κοινωνικής δραστηριότητας και οπτικής ταυτότητας. Η πράσινη μεταλλική του βάση και οι λιτές, μινιμαλιστικές επιφάνειες αποπνέουν σταθερότητα και καθαρότητα, ενώ τα λεπτά μπλε σκαμπό με τους κυκλικούς καθίσματα προσθέτουν μια παιχνιδιάρικη αντίστιξη. Πίσω από τον πάγκο, τα ανοιχτά ράφια σε βαθύ μπλε ενσωματώνουν τα λειτουργικά αντικείμενα – ποτήρια, εργαλεία, πρώτες ύλες – στη συνολική αισθητική, μετατρέποντας τη χρηστικότητα σε μέρος του σχεδιασμού.

Ο φωτισμός αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της ατμόσφαιρας. Γραμμικά φωτιστικά αναδεικνύουν την αδρότητα της βιομηχανικής οροφής, ενώ σφαιρικά φωτιστικά τοίχου απαλύνουν τη σκηνική ένταση, προσδίδοντας θεατρικότητα. Μια βιολετί LED ταινία πίσω από το bar δημιουργεί βάθος και μια διακριτική club αίσθηση, επιτρέποντας στο περιβάλλον να μεταβάλλεται φυσικά από πρωινό espresso spot σε βραδινό aperitivo lounge.

Ταυτότητα & υλικά

Τα γαλάζια μεταλλικά καθίσματα και τραπέζια αντανακλούν τη ζωηρή διάθεση του εσωτερικού, ενώ η ριγέ τέντα σε πορτοκαλί και μπλε αποχρώσεις προσδίδει στην πρόσοψη ένα χαρούμενο και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα. Η φωτεινή επιγραφή πάνω από την είσοδο και η απαλή βιολετί λάμψη που ξεχύνεται από το εσωτερικό προσελκύουν τον περαστικό και σηματοδοτούν τον έντονο παλμό του χώρου. Μπαίνοντας, το βλέμμα αιχμαλωτίζεται από την τρισδιάστατη επιγραφή του παταριού, στοιχείο που λειτουργεί ως αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς και βασικό στοιχείο ταυτότητας.

Η υλικότητα του χώρου στηρίζεται στην αντίθεση. Το εμφανές μπετόν και οι φθαρμένοι σοβάδες αποκαλύπτουν την ιστορία του κτιρίου, διαμορφώνοντας ένα ωμό, βιομηχανικό φόντο που αναδεικνύει το χρώμα και το φως. Το δάπεδο τύπου terrazzo προσφέρει λεπτή υφή και ανθεκτικότητα, εξισορροπώντας την ένταση των ζωντανών αποχρώσεων. Μαζί, τα στοιχεία αυτά δημιουργούν έναν ισορροπημένο διάλογο ανάμεσα στην αυθεντικότητα και το παιχνίδι.

Οι αποχρώσεις του πράσινου, του μπλε και του πορτοκαλί καθορίζουν τη χρωματική ταυτότητα του χώρου. Οι έντονες αντιθέσεις γεμίζουν τον χώρο με pop δυναμισμό, ενώ τα ουδέτερα δάπεδα και οι αδρές επιφάνειες διατηρούν μια αίσθηση ισορροπίας και βάθους. Η συνύπαρξη αυτών των αντιθέσεων – η ειλικρίνεια του βιομηχανικού ύφους και η ζωντάνια της pop αισθητικής – δημιουργεί έναν χώρο που ξεπερνά τον ρόλο ενός απλού bar. Το Lucky No 5 μετατρέπεται σε μια εμπειρία σχεδιασμού: ένα περιβάλλον όπου η δομή συναντά τον αυθορμητισμό, η ακρίβεια τον παλμό του χρώματος και η αστική αυθεντικότητα αποκτά νέα, εκφραστική μορφή.

Διαδοχική εμπειρία

Το έργο διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη δεξιοτεχνία και τη βιωματική διάσταση του χώρου, υπερβαίνοντας την απλή λογική της σύνθεσης ή της πρόσθεσης. Η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται κάτω από μια αλληλουχία θολωτών οροφών, που διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα κάθε χώρου ενώ ταυτόχρονα τους ενοποιούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αντί να διαιρούν, οι καμπύλες αυτές καθοδηγούν το βλέμμα, επεκτείνουν τις οπτικές φυγές και αποδίδουν στο εσωτερικό μια αίσθηση ελαφρότητας και ροής.

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό ρόλο στη χωρική σύνθεση κατέχει ένα ειδικά σχεδιασμένο σταθερό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο αποθήκευσης και ως αρχιτεκτονική χειρονομία. Ακολουθεί μια συνεχή πορεία από την είσοδο προς τον κύριο χώρο διημέρευσης και, χωρίς διακοπή, οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους. Αυτή η αδιάλειπτη ροή οργανώνει το οικιακό περιβάλλον με σαφήνεια και συνοχή, επιτρέποντας στις λειτουργίες να διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη, ενώ διατηρείται μια αίσθηση οπτικής και χωρικής συνέχειας.

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών στηρίζεται στη φυσικότητα και την ισορροπία. Το μάρμαρο προσθέτει βάθος και ποικιλία μέσα από την υφή και τα νερά του, ενώ η συνύπαρξή του με τις θερμές αποχρώσεις του ξύλου και το απαλό φως δημιουργεί λεπτές αντιθέσεις. Οι υλικές αυτές αλληλεπιδράσεις ενισχύουν την ταυτότητα κάθε χώρου, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα του χωρίς να διαταράσσουν την συνολική αρμονία του εσωτερικού.

Ειδικές κατασκευές

Η δεξιοτεχνία διαπερνά κάθε λεπτομέρεια του έργου. Οι προσεκτικά εκτελεσμένες ξυλουργικές κατασκευές προσδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, σε αρμονία με τη γεωμετρική ακρίβεια του διαμερίσματος. Η διακόσμηση αποφεύγεται συνειδητά, δίνοντας τη θέση της σε μια αυστηρή γλώσσα αναλογιών, καθαρότητας και υλικής ειλικρίνειας. Με την ευθυγράμμιση του χωρικού ρυθμού και της χειροποίητης ακρίβειας, το έργο συνθέτει ένα φωτεινό και συνεκτικό οικιακό περιβάλλον – ένα διαμέρισμα που εκφράζει ταυτόχρονα την πειθαρχία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας.