Ένα επεκτάσιμο αστικό δίκτυο συνδέει περισσότερα από 70 μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, αξιοποιώντας τον δημόσιο χώρο, τις πεζές διαδρομές, το τοπίο και ένα συγκρατημένο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο για να επανεντάξει τις διαδοχικές ιστορικές στρώσεις στην καθημερινή ζωή της πόλης.

 

Η Άρμοση από τους Apostolopoulos Tasoulis είναι η πρόταση που απέσπασε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της Θεσσαλονίκης. Η ονομασία παραπέμπει στην πράξη της σύνδεσης και συμπυκνώνει τη βασική επιδίωξη του masterplan: την επανασύνδεση αρχαιολογικών καταλοίπων, μνημείων, γειτονιών και σύγχρονης αστικής ζωής μέσα σε ένα συνεκτικό, αλλά επεκτάσιμο σύστημα.

Ρωμαϊκά, βυζαντινά, οθωμανικά, εβραϊκά και νεότερα ίχνη συνυπάρχουν στη Θεσσαλονίκη σε πολύ μικρές αποστάσεις, ωστόσο πολλά μνημεία εξακολουθούν να γίνονται αντιληπτά ως απομονωμένα επεισόδια. Η πρόταση αντιμετωπίζει αυτή την ασυνέχεια όχι μέσα από μία μνημειακή χειρονομία, αλλά μέσω ενός δικτύου που μπορεί να εξελίσσεται σταδιακά στο ιστορικό κέντρο.

 

Ένα επεκτάσιμο αστικό δίκτυο

Το masterplan οργανώνεται πάνω στους ιστορικούς άξονες που έχουν διαμορφώσει την πόλη, με βασικό σημείο αναφοράς την Εγνατία Οδό και τη διασταύρωσή της με την Αριστοτέλους.

Από αυτούς τους άξονες αναπτύσσονται συμπληρωματικές διαδρομές που συνδέουν περισσότερα από 70 μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους. Το δίκτυο σχεδιάζεται ως ανοιχτό σύστημα και όχι ως μια τελική, αμετάβλητη σύνθεση, ώστε νέες συνδέσεις και παρεμβάσεις να μπορούν να προστίθενται σταδιακά.

Η προσέγγιση μετατοπίζει το ενδιαφέρον από το μεμονωμένο μνημείο στις μεταξύ τους σχέσεις. Δρόμοι, πλατείες και γειτονιές εντάσσονται στην ιστορική αφήγηση, επιτρέποντας στις διαφορετικές περιόδους της πόλης να διαβάζονται ως αλληλένδετες στρώσεις.

 

Από το όριο στον αρμό

Κεντρική αρχή της πρότασης αποτελεί ο επαναπροσδιορισμός του ορίου ανάμεσα στον αρχαιολογικό χώρο και τη σύγχρονη πόλη.

Υφιστάμενες περιφράξεις και απότομες υψομετρικές διαφορές ενισχύουν συχνά την απομόνωση των μνημείων από την καθημερινή αστική ζωή. Η Άρμοση επιχειρεί να μετατρέψει αυτά τα σημεία σε περιοχές σύνδεσης, με νέες προσβάσεις, διακριτικές οριοθετήσεις και προσεκτικά σχεδιασμένους δημόσιους χώρους.

Όπου τα αρχαιολογικά κατάλοιπα βρίσκονται χαμηλότερα από τη σημερινή στάθμη της πόλης, προσβάσιμες διαδρομές κατεβαίνουν προς αυτά, φέρνοντας τις ιστορικές στρώσεις πιο κοντά στην καθημερινή κίνηση.

Ο «αρμός» λειτουργεί έτσι τόσο ως χωρικό εργαλείο όσο και ως κεντρική έννοια της πρότασης: ως σημείο συνάντησης διαφορετικών εποχών, χρήσεων και υψομετρικών επιπέδων, χωρίς να εξαλείφονται οι διαφορές τους.

 

Κοινό αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο

Με αναφορά στην προσέγγιση Historic Urban Landscape της UNESCO, το masterplan αντιμετωπίζει την πολιτιστική κληρονομιά ως ενεργό μέρος της σύγχρονης πόλης και όχι ως μια απομονωμένη συνθήκη προστασίας.

Σε ένα ήδη πυκνό οπτικά αστικό περιβάλλον, η πρόταση αποφεύγει την προσθήκη νέας μορφολογικής πολυπλοκότητας. Αντίθετα, συγκροτεί ένα περιορισμένο σύστημα κοινών σχεδιαστικών εργαλείων.

Μια συνεχής επιφάνεια από ανοιχτόχρωμη πέτρα αναπτύσσεται σε δρόμους και πλατείες και συνδυάζεται με διακριτικό φωτισμό, σήμανση και αστικό εξοπλισμό. Η κοινή αυτή αρχιτεκτονική γλώσσα ενισχύει την αναγνωσιμότητα του δικτύου, προσαρμοζόμενη παράλληλα στις διαφορετικές συνθήκες κάθε τόπου.

Στόχος δεν είναι η δημιουργία ενός νέου οπτικού πρωταγωνιστή, αλλά ενός ουδέτερου υποβάθρου που επιτρέπει στα ίδια τα μνημεία να αναδειχθούν.

 

Πεζές διαδρομές και πράσινοι διάδρομοι

Ο δημόσιος χώρος αναδιοργανώνεται με προτεραιότητα στον πεζό και τη βιώσιμη κινητικότητα.

Οι υφιστάμενες πεζοδρομημένες περιοχές επεκτείνονται και συνδέονται με νέες διαδρομές ήπιας κυκλοφορίας, δημιουργώντας ένα συνεκτικό δίκτυο που εντάσσεται στη νέα πραγματικότητα του μετρό και της αναδιοργάνωσης των δημόσιων μεταφορών.

Παράλληλα, νέοι πράσινοι διάδρομοι και ενισχυμένες φυτεύσεις δημιουργούν σκιασμένες πορείες, συμβάλλουν στη βελτίωση του αστικού μικροκλίματος και εισάγουν περισσότερο φυσικό στοιχείο στον πυκνό ιστορικό ιστό.

Το δίκτυο δεν εξυπηρετεί μόνο τη μετακίνηση. Υποστηρίζει διαφορετικές πολιτιστικές και θεματικές διαδρομές, συνδέοντας μνημεία διαφορετικών ιστορικών περιόδων και επιτρέποντας στην ιστορική διαστρωμάτωση της Θεσσαλονίκης να γίνεται αντιληπτή μέσα από πολλαπλές αφηγήσεις.

 

Στοχευμένες παρεμβάσεις στα μνημεία

Η κοινή στρατηγική προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες συνθήκες των σημαντικότερων αρχαιολογικών χώρων.

Στη Ροτόντα και το Γαλεριανό Συγκρότημα, η πρόταση επιδιώκει να αποκαταστήσει τη συνέχεια του ιστορικού αυτοκρατορικού άξονα και να ενισχύσει τη σχέση του με τον γύρω αστικό ιστό.

Στη Ρωμαϊκή Αγορά, μια νέα αξονική είσοδος και μια μερικώς υπόσκαφη κατασκευή επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του αρχαιολογικού χώρου με τη σύγχρονη πόλη.

Οι παρεμβάσεις αυτές συνοψίζουν τη λογική της Άρμοσης: το masterplan παρέχει ένα κοινό πλαίσιο, χωρίς να επιβάλλει μία ενιαία λύση σε μνημεία με διαφορετικές αρχαιολογικές, τοπογραφικές και αστικές συνθήκες.

Αντί να ανταγωνιστεί την ιστορική πυκνότητα της Θεσσαλονίκης, η πρόταση βασίζεται σε ακριβείς και συγκρατημένες επεμβάσεις. Μέσα από διαδρομές, κατώφλια, υλικά, φυτεύσεις και στοχευμένες αρχιτεκτονικές προσθήκες, επιδιώκει να αναδείξει και να επανασυνδέσει όσα ήδη υπάρχουν.