Μια σειρά ήπιων επεμβάσεων μετατρέπει ένα ισόγειο διαμέρισμα στο Κολωνάκι στην πρώτη μόνιμη έδρα του αρχιτεκτονικού γραφείου, διατηρώντας τα ξύλινα δάπεδα, τις γυάλινες εσωτερικές πόρτες και την τοξωτή είσοδο.

 

Ο χώρος εργασίας των Local Local καταλαμβάνει ένα ισόγειο διαμέρισμα 77τ.μ. στο Κολωνάκι. Σχεδιασμένο από τους Local Local ως η πρώτη μόνιμη έδρα του γραφείου, το έργο προσαρμόζει ένα υφιστάμενο οικιστικό εσωτερικό μέσα από ήπιες, μη δομικές επεμβάσεις.

Πριν από τη μεταφορά στο νέο γραφείο, η ομάδα εργαζόταν στην κατοικία Plaka House της ιδρύτριας Σοφίας Ξανθάκου. Καθώς η ομάδα μεγάλωσε, προέκυψε η ανάγκη για έναν αυτόνομο χώρο συλλογικής εργασίας.

Η νέα διαμόρφωση μεταφέρει στο καθημερινό περιβάλλον του γραφείου τη γενικότερη προσέγγιση των Local Local απέναντι στο συγκείμενο, την υλική ιστορία και την αξιοποίηση του υπάρχοντος.

 

Αξιοποίηση του υφιστάμενου διαμερίσματος

Καθώς πρόκειται για μισθωμένο ακίνητο, η επέμβαση σχεδιάστηκε εξαρχής ως περιορισμένη και μη δομική. Αντί να μετασχηματιστεί ριζικά η κάτοψη, αξιοποιήθηκαν οι ποιότητες που διέθετε ήδη το διαμέρισμα.

Τα αρχικά ξύλινα δάπεδα επισκευάστηκαν και απέκτησαν ανοιχτότερη απόχρωση, ώστε να ενισχυθεί η φωτεινότητα του ισογείου. Για τον ίδιο λόγο, οι τοίχοι βάφτηκαν λευκοί.

Οι υφιστάμενες ξύλινες θύρες με ανάγλυφους υαλοπίνακες αποκαταστάθηκαν και απέκτησαν ελαφρώς σκουρότερη απόχρωση. Παράλληλα, διατηρήθηκε η τοξωτή είσοδος.

Τα στοιχεία αυτά αφήνουν ευανάγνωστη την προηγούμενη οικιστική ταυτότητα του χώρου. Η νέα χρήση δεν επιχειρεί, επομένως, να την αποκρύψει πίσω από μια συμβατική διαμόρφωση γραφείου.

Η κάτοψη σε σχήμα Γ οργανώνεται κυρίως ανάμεσα στον βασικό χώρο εργασίας και την αίθουσα συναντήσεων, η οποία διαθέτει δύο προσβάσεις. Η απλή αυτή δομή υποστηρίζει διαφορετικούς τρόπους ατομικής και συλλογικής εργασίας χωρίς νέα μόνιμα χωρίσματα.

 

Η επίπλωση ως μέρος του σχεδιασμού

Ένα μεγάλο τραπέζι από μασίφ κυπαρίσσι στην αίθουσα συναντήσεων αποτέλεσε την αφετηρία για τα υπόλοιπα ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα.

Με αναφορά στο υλικό και τις αναλογίες του, οι Local Local σχεδίασαν ένα μεγάλο κοινόχρηστο τραπέζι εργασίας και δύο σταθμούς δίπλα στα παράθυρα. Η μασίφ ξυλεία συνδυάζεται με φορμάικα, ώστε οι επιφάνειες να ανταποκρίνονται στην έντονη καθημερινή χρήση.

Παράλληλα, καθίσματα που βρίσκονταν ήδη σε αποθήκευση επανεντάχθηκαν στον χώρο. Έτσι, τα νέα ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία συνυπάρχουν με υπάρχοντα αντικείμενα, αντί να συγκροτούν ένα πλήρως ομοιογενές σύνολο επίπλωσης.

Η αίθουσα συναντήσεων ήταν προηγουμένως υπνοδωμάτιο. Η αρχική ντουλάπα διατηρήθηκε, αλλά αφαιρέθηκαν οι θύρες της και προστέθηκαν ρολά. Με αυτή τη μικρή αλλαγή, μετατράπηκε σε ανοιχτό σύστημα αποθήκευσης για δείγματα υλικών και έντυπο υλικό έργων.

 

Βιβλία και συλλογική εργασία

Σε έναν από τους βασικούς τοίχους τοποθετείται σύστημα ραφιών Vitsœ, όπου συγκεντρώνεται η αρχιτεκτονική βιβλιοθήκη της Σοφίας Ξανθάκου. Η συλλογή δημιουργήθηκε σταδιακά μέσα σε σχεδόν μία δεκαετία σπουδών και επαγγελματικής δραστηριότητας.

Τα βιβλία, τα οποία προηγουμένως βρίσκονταν σε αποθήκευση, αποτελούν πλέον εργαλείο καθημερινής έρευνας και ταυτόχρονα βασικό οπτικό υπόβαθρο του γραφείου.

Στον απέναντι τοίχο, ένας επιμήκης διάτρητος μεταλλικός πίνακας σε πράσινο φυστικί χρησιμοποιείται για την ανάρτηση σχεδίων, αναφορών και έργων υπό εξέλιξη.

Το ειδικά σχεδιασμένο στοιχείο επιτρέπει στην ομάδα να απομακρύνεται από την οθόνη και να αξιολογεί συλλογικά τη δουλειά σε μεγαλύτερη κλίμακα. Ο τοίχος μετατρέπεται έτσι σε ενεργό εργαλείο της σχεδιαστικής διαδικασίας.

 

Μια πιο διακριτή είσοδος

Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην είσοδο. Ο προϋπάρχων χώρος υποδοχής ήταν σκοτεινός και χωρίς σαφή ταυτότητα.

Οι Local Local συνεργάστηκαν με τον καλλιτέχνη Theodore Psychoyos για δύο ειδικά σχεδιασμένα γλυπτικά αντικείμενα από μάρμαρο: μια κονσόλα και ένα κάθισμα.

Το μάρμαρο, υλικό που επανέρχεται στα έργα του γραφείου, αποκτά εδώ περισσότερο έντονη παρουσία απέναντι στα ανοιχτόχρωμα ξύλινα δάπεδα και τους λευκούς τοίχους.

Τα δύο στοιχεία λειτουργούν ταυτόχρονα ως χρηστικά αντικείμενα και ως σαφές κατώφλι ανάμεσα στον κοινόχρηστο χώρο του κτιρίου και το εσωτερικό του γραφείου.

Ο φωτισμός συμπληρώνει τη διαμόρφωση με επιλεγμένα φωτιστικά του Michael Anastassiades. Φωτιστικά οροφής χρησιμοποιούνται στον κύριο χώρο, ενώ ένα επιδαπέδιο φωτιστικό τοποθετείται στην αίθουσα συναντήσεων.

 

Ένας χώρος που μπορεί να μεταβάλλεται

Ο σχεδιασμός δεν επιδιώκει την εικόνα ενός ολοκληρωμένου και αμετάβλητου γραφείου. Υφιστάμενα αρχιτεκτονικά στοιχεία, αποκατεστημένα αντικείμενα, νέες ξυλουργικές κατασκευές, βιβλία, δείγματα υλικών και έργα τέχνης συνυπάρχουν σκόπιμα.

Η προσέγγιση αφήνει περιθώριο για σταδιακή μεταβολή. Νέα αντικείμενα και αναφορές μπορούν να προστεθούν, οι τοίχοι να φιλοξενήσουν διαφορετικό υλικό και οι επιμέρους περιοχές να ανταποκριθούν στις μελλοντικές ανάγκες της ομάδας.

Μέσα από έναν περιορισμένο αριθμό επεμβάσεων, ο χώρος εργασίας των Local Local δείχνει πώς ένα τυπικό αθηναϊκό διαμέρισμα μπορεί να αποκτήσει νέα λειτουργία χωρίς να χάσει τον προηγούμενο χαρακτήρα του. Το υπάρχον κέλυφος γίνεται το υπόβαθρο για ένα περιβάλλον συλλογικής εργασίας, υλικής έρευνας και σταδιακής οικειοποίησης.

Στο Σάο Πάολο, η Casa MAS είναι το αποτέλεσμα μιας πλήρους ανακαίνισης από τους SUITE Arquitetos, με αφετηρία την ενοποίηση των χώρων και την υλικότητα ως βασικό στοιχείο της σύνθεσης.

Η κατοικία επανασχεδιάζεται με βάση την καθημερινή ζωή της οικογένειας, ενισχύοντας τη συνέχεια των χώρων και τη σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Το φως, τα υλικά και η επίπλωση λειτουργούν σε άμεση σχέση μεταξύ τους, διαμορφώνοντας ένα ήρεμο και συνεκτικό περιβάλλον κατοίκησης.

Ο χώρος διημέρευσης ως κέντρο της κατοικίας

Στο κέντρο της κατοικίας, ο ενιαίος χώρος διημέρευσης οργανώνει τις κοινόχρηστες λειτουργίες, συνδέοντας το καθιστικό, την τραπεζαρία, την κουζίνα και τον υπαίθριο χώρο σε ένα ενιαίο σύνολο.

Ο χώρος υποστηρίζει διαφορετικούς τρόπους χρήσης, από την καθημερινή οικογενειακή ζωή έως πιο ήσυχες στιγμές, πάντοτε με τον κήπο ως σταθερή οπτική αναφορά. Τα μεγάλα ανοίγματα διευρύνουν την αίσθηση του χώρου και καθιστούν το φυσικό φως ενεργό στοιχείο της αρχιτεκτονικής, μεταβάλλοντας την ατμόσφαιρα στη διάρκεια της ημέρας.

Ο υπαίθριος χώρος γίνεται έτσι αισθητός από το εσωτερικό και δεν αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστό τμήμα της κατοικίας. Ο κήπος αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς και ενισχύει τη συνέχεια ανάμεσα στην καθημερινή ζωή και το τοπίο.

 

 

Συνέχεια των υλικών και επίπλωση

Η υλικότητα ορίζει την ταυτότητα του έργου. Η χτενιστή πέτρα travertino, βραζιλιάνικης προέλευσης, διαμορφώνει μια ενιαία βάση στους χώρους διημέρευσης, ενώ οι ξύλινες κατασκευές με καπλαμά δρυός διατρέχουν το εσωτερικό και ενισχύουν τη συνοχή του συνόλου.

Ο χαλαζίτης, που ενσωματώνεται σε κόγχες και στα ξύλινα σταθερά έπιπλα της τραπεζαρίας, εισάγει υφή και βάθος. Σε συνδυασμό με τα υφάσματα, τις λείες επιφάνειες και τον προσεκτικά μελετημένο φωτισμό, η παλέτα δημιουργεί μια διακριτικά χρυσαφένια ατμόσφαιρα, χωρίς υπερβολές.

Η επίπλωση λειτουργεί ως συνέχεια της αρχιτεκτονικής. Στο καθιστικό, το βοηθητικό τραπέζι και το φωτιστικό συνδιαλέγονται με τον συνολικό σχεδιασμό και την υλικότητα. Ο καναπές επανασχεδιάστηκε ειδικά για την κατοικία. Οι πιο ευθείες γραμμές του τον καθιστούν κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης και ενισχύουν τον χαρακτήρα του εσωτερικού.

 

 

Η ιδιωτική ζώνη και ο κήπος

Στην ιδιωτική ζώνη, η συνέχεια των υλικών και η χρωματική ουδετερότητα δημιουργούν μια πιο ήρεμη ατμόσφαιρα. Η master σουίτα συνδυάζει πλέξεις, υφάσματα και ξύλινο δάπεδο, με άμεση πρόσβαση στη βεράντα που επαναφέρει τη σχέση με το εξωτερικό.

Στο wc επισκεπτών, το μάρμαρο χρησιμοποιείται στις επενδύσεις και στον λαξευτό νιπτήρα με λείο φινίρισμα. Ο διάχυτος φωτισμός αναδεικνύει την υφή της πέτρας χωρίς να κυριαρχεί στον χώρο.

Στο εξωτερικό, η πυκνή φύτευση περιβάλλει την πισίνα και δημιουργεί έναν προστατευμένο χώρο, απομακρυσμένο από τον ρυθμό της πόλης. Έπιπλα λιτού σχεδιασμού και ανθεκτικά υλικά υποστηρίζουν τη συνεχή καθημερινή χρήση.

Μέσα από την ενοποίηση των χώρων, το φυσικό φως και τη συνέχεια των υλικών, η Casa MAS προτείνει έναν ευέλικτο τρόπο κατοίκησης, όπου το εσωτερικό, ο κήπος, η επίπλωση και η καθημερινότητα λειτουργούν ως ενιαίο σύνολο.