Μια συμπαγής κυβική κατοικία στο Κανόνι οργανώνεται μέσα από εσοχές, αίθρια και επιλεκτικά ανοίγματα, διαβαθμίζοντας τη σχέση ανάμεσα στην ιδιωτικότητα, τη φύτευση και τον ετερογενή ιστό της Κέρκυρας.

Το The Habitus Project από τους Thymi Architects βρίσκεται στο Κανόνι της Κέρκυρας, σε μια περιοχή μετάβασης μεταξύ αστικού και προαστιακού ιστού. Η ετερογενής δόμηση της γειτονιάς δεν προσφέρει ένα ενιαίο μορφολογικό πρότυπο προς αναπαραγωγή. Αντίθετα, ο σχεδιασμός εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο η κατοικία φιλτράρει τη σχέση της με το άμεσο περιβάλλον.

Η κατοικία συγκροτείται ως ένας συμπαγής όγκος, όπου τα ανοίγματα και τα κενά αποκτούν πρωτεύοντα ρόλο. Η επαφή με τη γειτονιά δεν βασίζεται στην άμεση οπτική έκθεση, αλλά σε ελεγχόμενες θεάσεις, διαφορετικά βάθη και διαδοχικές μεταβάσεις μεταξύ εσωτερικού και υπαίθριου χώρου.

 

Αφαίρεση από τον συμπαγή όγκο

Η αρχιτεκτονική σύνθεση προκύπτει μέσα από μια διαδικασία αφαίρεσης από έναν αρχικό κυβικό όγκο. Εσοχές, κενά και ανοίγματα διαμορφώνουν την τελική μορφή και οργανώνουν τις σχέσεις μεταξύ των χώρων.

Τα ανοίγματα διαφοροποιούνται ανάλογα με τον προσανατολισμό, τη χρήση και τον επιθυμητό βαθμό έκθεσης. Άλλοτε λειτουργούν ως βαθιά καδραρίσματα προς τη γειτονιά και το τοπίο και άλλοτε ως στενότερες κατακόρυφες τομές που εισάγουν ελεγχόμενο φυσικό φως. Σε επιλεγμένα σημεία διευρύνονται, ενισχύοντας τη συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

Στην κύρια όψη, η υποχώρηση του ισογείου δημιουργεί ένα προστατευμένο κατώφλι εισόδου και προσδίδει βάθος. Στον όροφο, η αφαίρεση ενός ακόμη τμήματος του όγκου σχηματίζει εσωτερικό αίθριο, εντάσσοντας το φυσικό φως, τη φύτευση και τον υπαίθριο χώρο μέσα στην κατοικία.

Η λιτή μορφή διαμορφώνεται έτσι κυρίως από τη σκιά, το βάθος και την εναλλαγή συμπαγών και κενών στοιχείων.

 

Οι φυτεμένες ζώνες ως μέρος της σύνθεσης

Οι υποχρεωτικές αποστάσεις από τα όρια του οικοπέδου δεν αντιμετωπίζονται ως υπολειμματικοί χώροι.

Αντίθετα, εντάσσονται ενεργά στη σύνθεση ως φυτεμένες ζώνες και δημιουργούν ένα πρώτο επίπεδο απόστασης από τον δρόμο και τα γειτονικά κτίρια. Η φύτευση, τα όρια και τα ανοίγματα λειτουργούν συνδυαστικά, επιτρέποντας την επαφή με το περιβάλλον χωρίς να αναιρείται η ιδιωτικότητα.

Με αυτόν τον τρόπο, η κατοικία διατηρεί έναν βαθμό εσωστρέφειας χωρίς να αποκόπτεται από τη γειτονιά. Το περιβάλλον παραμένει παρόν, αλλά εμφανίζεται επιλεκτικά μέσα από τα ανοίγματα και τη φύτευση.

 

Χώροι διημέρευσης σε σχέση με τον κήπο

Η κατοικία αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα. Οι κύριοι χώροι οργανώνονται στο ισόγειο και στον όροφο, ενώ οι βοηθητικές λειτουργίες τοποθετούνται στο υπόγειο.

Στο ισόγειο, η κουζίνα, η τραπεζαρία και το καθιστικό συγκροτούν έναν ενιαίο χώρο σε άμεση σχέση με τον κήπο. Παρά την οπτική συνέχεια, οι επιμέρους λειτουργίες διατηρούν την αυτονομία τους μέσα από τη διάταξη των σταθερών στοιχείων και την υλικότητα.

Η σκάλα βρίσκεται στον πυρήνα της σύνθεσης. Δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο κυκλοφορίας, αλλά συμμετέχει στην οργάνωση του εσωτερικού και αναπτύσσει οπτικές σχέσεις καθ’ ύψος.

Έτσι, η χωρική συνέχεια δεν περιορίζεται στη σύνδεση με τον κήπο, αλλά επεκτείνεται και ανάμεσα στα διαφορετικά επίπεδα.

 

Εσωτερικό αίθριο στην ιδιωτική ζώνη

Στον όροφο, το κεντρικό υπνοδωμάτιο και οι βοηθητικές λειτουργίες οργανώνονται γύρω από το εσωτερικό αίθριο.

Το αίθριο λειτουργεί ταυτόχρονα ως πηγή φυσικού φωτισμού, φυτεμένος υπαίθριος χώρος και στοιχείο ιδιωτικότητας. Αντί οι ιδιωτικοί χώροι να ανοίγονται άμεσα προς τα γειτονικά κτίρια, αποκτούν ένα προστατευμένο εξωτερικό περιβάλλον στο εσωτερικό του κτιριακού όγκου.

Η εσωστρέφεια αυτή συνδυάζεται με επιλεγμένες φυγές προς το ευρύτερο περιβάλλον. Η κατοικία μεταβάλλεται συνεχώς ανάμεσα στην εξωστρέφεια και την περίκλειση, ανάλογα με τη θέση και τη λειτουργία κάθε ανοίγματος.

 

Περιορισμένη υλική παλέτα

Η επιλογή των υλικών ακολουθεί την ίδια λογική λιτότητας και σαφήνειας που χαρακτηρίζει τη χωρική οργάνωση.

Ξύλινες επενδύσεις και ενσωματωμένα στοιχεία αποθήκευσης ορίζουν διαφορετικές ζώνες στο εσωτερικό και δημιουργούν συνέχεια μεταξύ των χώρων. Τα σκούρα μεταλλικά πλαίσια των κουφωμάτων τονίζουν τη γεωμετρία και το βάθος των ανοιγμάτων, ενισχύοντας την αντίθεση με τη συμπαγή μάζα του κτιρίου.

Η πατητή τσιμεντοκονία δημιουργεί συνεχείς επιφάνειες, ενώ το μάρμαρο χρησιμοποιείται επιλεκτικά σε δάπεδα, βαθμίδες και λεπτομέρειες.

Η περιορισμένη χρωματική και υλική παλέτα λειτουργεί ως ήρεμο υπόβαθρο για τις μεταβολές του φυσικού φωτός και της σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

 

Καδράροντας τον προαστιακό ιστό

Το The Habitus Project ανταποκρίνεται στην ετερογένεια του περιβάλλοντος χωρίς να υιοθετεί μορφολογικά στοιχεία από τα γειτονικά κτίρια.

Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως μέσο διαχείρισης αυτής της σχέσης. Κενά, όρια, φύτευση και ανοίγματα καθορίζουν τι παραμένει ορατό, τι προστατεύεται και πώς γίνεται αντιληπτή η μετάβαση από το ιδιωτικό εσωτερικό προς τη γειτονιά.

Η σχέση με το περιβάλλον παραμένει επιλεκτική και διαβαθμίζεται ανάμεσα στην εξωστρέφεια και την ιδιωτικότητα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η γειτονιά, η φύτευση και οι μεταβολές του φυσικού φωτός εντάσσονται στην καθημερινή εμπειρία της κατοίκησης.

Πρόβολοι από εμφανές σκυρόδεμα, κατακόρυφες ξύλινες επιφάνειες και ένα γυάλινο φυτεμένο αίθριο συνδέουν τους χώρους διημέρευσης με την αυλή και την πισίνα.

Η κατοικία S29 στον Στρόβολο από τους EKKY Studio Architects συνδυάζει συμπαγείς κτιριακούς όγκους με διαφανή και φυτεμένα στοιχεία. Οριζόντιες και κατακόρυφες χαράξεις διασταυρώνονται στη σύνθεση, δημιουργώντας διαφορετικές σχέσεις ανάμεσα στην περίκλειση, τη διαφάνεια και τον κήπο.

Η κύρια όψη διακόπτεται από έναν γυάλινο όγκο, τοποθετημένο σε υποχώρηση στον όροφο. Στη δυτική πλευρά, δύο πρόβολοι από εμφανές σκυρόδεμα αγκαλιάζουν τον βασικό κτιριακό όγκο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από κατακόρυφες ξύλινες επιφάνειες. Το αλουμίνιο, το σκυρόδεμα και η ξυλεία συγκροτούν μια περιορισμένη υλική παλέτα στο εξωτερικό.

 

 

Συμπαγείς όγκοι και διαφάνεια

Η σύνθεση βασίζεται στην αντίθεση ανάμεσα στη βαρύτητα των στοιχείων από σκυρόδεμα και τον ελαφρύτερο χαρακτήρα του γυαλιού και της ξυλείας.

Οι δυτικοί πρόβολοι εκτείνονται οριζόντια πέρα από τον κύριο όγκο και ενισχύουν τον προσανατολισμό της κατοικίας προς τους υπαίθριους χώρους. Αντίθετα, οι κατακόρυφες ξύλινες επιφάνειες τονίζουν τη συμπαγή κεντρική μάζα.

Ο γυάλινος όγκος του ορόφου εισάγει έναν επιπλέον βαθμό διαφάνειας. Έτσι, οι όψεις δεν αντιμετωπίζονται ως ομοιόμορφες επιφάνειες. Εναλλάσσονται ανάμεσα στο συμπαγές, το διαφανές και το ανάγλυφο.

Η σχέση αυτή μεταβάλλει την αντίληψη του κτιρίου ανάλογα με τη θέση του παρατηρητή. Παράλληλα, διακρίνει τα περισσότερο προστατευμένα τμήματα από εκείνα που ανοίγονται προς το τοπίο.

 

Χώροι διημέρευσης σε διάταξη Γ

Στο εσωτερικό, οι βασικές λειτουργίες της καθημερινής ζωής οργανώνονται σε ανοιχτή κάτοψη σχήματος Γ.

Το καθιστικό και η τραπεζαρία βρίσκονται στην περιοχή της εισόδου. Διατηρούν άμεση οπτική και λειτουργική σχέση με την αυλή, την πισίνα και τους υπόλοιπους υπαίθριους χώρους.

Στη συνέχεια διαμορφώνονται μια δεύτερη τραπεζαρία, η κουζίνα και ένας ημιυπαίθριος χώρος εστίασης με barbecue. Οι διαφορετικές χρήσεις παραμένουν ευανάγνωστες, αλλά η διαδοχική τους οργάνωση επιτρέπει στην καθημερινή ζωή να εκτείνεται σταδιακά προς τον κήπο.

Η διάταξη αποφεύγει τον αυστηρό διαχωρισμό ανάμεσα στους επιμέρους κοινόχρηστους χώρους. Αντίθετα, δημιουργεί μια συνεχή πορεία με διαφορετικές δυνατότητες συνάθροισης.

 

 

Φυτεμένο αίθριο στο κέντρο

Ένα περίκλειστο γυάλινο αίθριο αποτελεί βασικό στοιχείο της κατοικίας.

Στο εσωτερικό του διαμορφώνεται ένας φυτεμένος τοίχος, ο οποίος εκτείνεται προς το κλιμακοστάσιο. Η βλάστηση εισέρχεται έτσι στο κέντρο της κάτοψης και δεν περιορίζεται στην περίμετρο του κτιρίου.

Το αίθριο εξασφαλίζει οπτική επαφή με το φυσικό στοιχείο από διαφορετικά σημεία του εσωτερικού. Ταυτόχρονα, ο περίκλειστος χαρακτήρας του δημιουργεί ένα περισσότερο εσωστρεφές τοπίο μέσα στην ανοιχτή οργάνωση των κοινόχρηστων χώρων.

Η φυτεμένη επιφάνεια αντιπαραβάλλεται με τα ορυκτά υλικά και εισάγει μεταβολές στην υφή, τη σκιά και το χρώμα. Παράλληλα, λειτουργεί ως ήρεμη χωρική παύση ανάμεσα στις πιο ενεργές περιοχές της κατοικίας.

 

Συνέχεια ανάμεσα στο εσωτερικό και το ύπαιθρο

Ένα μεγάλο διαμπερές γωνιακό άνοιγμα ενισχύει τη σύνδεση των χώρων διημέρευσης με τις υπαίθριες προεκτάσεις τους.

Το δάπεδο από μάρμαρο travertino συνεχίζεται στις βασικές περιοχές της κατοικίας. Η ενιαία επιφάνεια διαμορφώνει ένα ουδέτερο υπόβαθρο και περιορίζει την οπτική διάκριση ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Γκρι μάρμαρο, εμφανές σκυρόδεμα και ξυλεία συμπληρώνουν την υλική παλέτα. Οι διαφορετικές υφές προσδίδουν βάθος στο συγκρατημένο εσωτερικό, ενώ ο διακριτικός φωτισμός και η λιτή επίπλωση αφήνουν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία να παραμένουν κυρίαρχα.

Η κατοικία οργανώνεται τελικά γύρω από έναν ελεγχόμενο διάλογο ανάμεσα στη μάζα και τη διαφάνεια. Το σκυρόδεμα ορίζει και προστατεύει, η ξυλεία εισάγει υφή και θερμότητα, ενώ το γυαλί, το φυτεμένο αίθριο και το συνεχές δάπεδο ενισχύουν τη σύνδεση με τους υπαίθριους χώρους.

 

Το έργο παρουσιάστηκε σε πρώτη έντυπη δημοσίευση στο Τεύχος ek: 290 | Σεπτέμβριος 2024, μηνιαία έκδοση των ek Architectural Publications.