Η Νατάσα Λιανού και ο Ερμής Χαλβατζής μιλούν για την «ευφυή κομψότητα», τα χρόνια τους στους Zaha Hadid Architects, τα έργα τους στην Ελλάδα και το μέλλον των μεγαλουπόλεων.

 

Οι Lianou Chalvatzis Architects (LC Architects), με επικεφαλής τη Νατάσα Λιανού και τον Ερμή Χαλβατζή, είναι ένα αρχιτεκτονικό γραφείο με έδρα το Λονδίνο, που διερευνά τις δυνατότητες που ανοίγουν οι νέες τεχνολογίες για τον σχεδιασμό. Σε έργα διαφορετικής κλίμακας και απαιτήσεων, συνδυάζουν την υπολογιστική σκέψη, τη λειτουργικότητα και την αρχιτεκτονική έκφραση. Η φιλοσοφία τους, την οποία περιγράφουν ως «Smart Design Elegance», επιχειρεί να γεφυρώσει την καινοτομία με μια αρχιτεκτονική προσανατολισμένη στην καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων.

 

 

Ξεκινήσατε τη σταδιοδρομία σας μέσα από ένα μεγάλο «σχολείο», το αρχιτεκτονικό γραφείο της Zaha Hadid. Με τι εφόδια ήρθατε εκεί και τι είχατε αποκομίσει όταν αποφασίσατε να χαράξετε τη δική σας πορεία;

LC: Βρίσκουμε συναρπαστικό το γεγονός ότι μια ιδέα μετουσιώνεται σε χώρο, τον οποίο μπορούν να βιώνουν εκατοντάδες άνθρωποι και, δυνητικά, γενιές ανθρώπων σε διαφορετικές εποχές και συνθήκες. Η αρχιτεκτονική χαρακτηρίζει τόπους και εκφράζει εποχές και κουλτούρες.

Μέσα από την πορεία μας, είδαμε ότι μια ιδέα μπορεί να έχει σημαντική επίδραση σε έναν τόπο. Μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα και τη ζωή των ανθρώπων οπουδήποτε στον κόσμο. Είχαμε την τύχη να ζήσουμε από κοντά τη «φλόγα» της Zaha και να δουλέψουμε για μοναδικά έργα ανά την υφήλιο. Η φλόγα της μοναδικής ματιάς και της διαφορετικής οπτικής για τα πράγματα είναι αυτό στο οποίο πιστεύουμε και το οποίο εφαρμόζουμε.

 

 

Τι είναι για εσάς ο «έξυπνος σχεδιασμός»; Σε τι έχει ήδη αλλάξει την αρχιτεκτονική σκέψη και πρακτική και τι προοπτικές ανοίγει όσο εδραιώνεται και γίνεται πιο προσιτός;

LC: Έξυπνος σχεδιασμός είναι για εμάς ο επιτυχής συνδυασμός πολλών παραμέτρων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός λειτουργικού συστήματος. Δεν αρκεί κάτι να είναι μόνο όμορφο, μόνο λειτουργικό ή μόνο βιοκλιματικό.

Ο συνδυασμός της λειτουργικότητας, της βιωσιμότητας, της κατασκευασιμότητας, της αισθητικής, της τήρησης του προϋπολογισμού και πολλών ακόμη παραμέτρων συγκροτεί έναν ευφυή κόσμο. Αυτός ανταποκρίνεται σε πολλαπλές συνθήκες και απαιτήσεις, καθώς και σε τοπικούς περιορισμούς, με τελικό αποτέλεσμα έναν συναρπαστικό χώρο που μπορεί να πυροδοτήσει μοναδικές εμπειρίες.

Εμείς το αποκαλούμε «ευφυή κομψότητα» — Smart Design Elegance. Ο έξυπνος σχεδιασμός πρέπει επίσης να είναι ευέλικτος. Οφείλει να προβλέπει την εύκολη προσαρμογή και να προδιαγράφει μεθόδους μετατροπής ή αντικατάστασης συστημάτων και υποσυστημάτων. Έτσι, μπορεί να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε συνθήκες και απαιτήσεις κάθε εποχής.

 

 

Ποια ήταν η εμπειρία σας στην πρώτη μετάβαση από μια κατασκευή μικρής κλίμακας —στη λογική ενός prototype— προς ένα ολοκληρωμένο κτίριο;

LC: Η λογική και η φιλοσοφία της κατασκευής διέπονται από κοινά στοιχεία και αρχές, είτε πρόκειται για μια μικρότερη κατασκευή είτε για ένα μεγάλο έργο.

Για εμάς, σε όλα τα έργα υπάρχει η έννοια του «πρωτοτύπου». Μας ενδιαφέρει να αντιμετωπίζουμε καθετί που μας ζητείται μέσα από μια νέα οπτική. Το design εμπεριέχει την έννοια της ανακάλυψης και της έρευνας, επομένως και την έννοια του νέου.

Σε όλα μας τα έργα υπάρχει, συνεπώς, η λογική της πρόκλησης, του πειραματισμού και του καθολικού σχεδιασμού. Παράλληλα, υπάρχει η συνεργασία με πολλές ειδικότητες, οι περιορισμοί και οι κανόνες που πρέπει να τηρούνται, ο συντονισμός και τα τεχνικά ζητήματα που καλούμαστε να επιλύσουμε. Όλα αυτά ενσωματώνονται στον σχεδιασμό με στόχο ένα «effortless», όπως το αποκαλούμε, αποτέλεσμα.

Σχεδιάζουμε τα πάντα στον βαθμό που μας επιτρέπεται, φυσικά. Επομένως, σε όλες τις κλίμακες, όλα τα στοιχεία υπάρχουν για να πλαισιώνουν και να αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική μας, ενισχύοντας την αίσθηση και την εμπειρία των χρηστών.

 

 

Ποια είναι τα στοιχεία των «έξυπνων κτιρίων» που δεν αποτυπώνονται άμεσα στη μορφολογία τους, όπως αυτή φαίνεται σε εικόνες; Πώς σχεδιάζει κανείς τη συνολική εμπειρία ενός χώρου με νέα μέσα σχεδιασμού και κατασκευής;

LC: Ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζεται ένας χώρος, αλλά και οι εμπειρίες που προσφέρει, αποτελούν συνάρτηση των αρχιτεκτονικών ποιοτήτων που τον συνθέτουν. Τα νέα μέσα σχεδιασμού και κατασκευής είναι εργαλεία που χρησιμοποιούμε και τα οποία εξυπηρετούν την εκπλήρωση του αρχιτεκτονικού μας οράματος.

 

Έχετε ήδη ολοκληρωμένα ή υπό κατασκευή κάποια σημαντικά έργα στην Ελλάδα. Πώς εργάζεστε με τα εγχώρια κατασκευαστικά δεδομένα;

LC: Βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός επιτυχημένου έργου, οπουδήποτε στον κόσμο, είναι όλα τα μέρη της ομάδας —αρχιτέκτονες, μηχανικοί, πελάτες, κατασκευαστές και λοιποί συνεργάτες— να μοιράζονται τους ίδιους υψηλούς στόχους για το έργο, με θετική διάθεση και όραμα.

Σε κάθε τόπο όπου χτίζουμε, χρησιμοποιούμε τα τοπικά κατασκευαστικά δεδομένα και τις αντίστοιχες τεχνικές. Μέσα από τον σχεδιασμό μας, στοχεύουμε στην επιτυχημένη υλοποίηση του έργου.

 

 

Ποιος είναι ο ρόλος του πελάτη στα έργα σας όταν η μορφολογία είναι ήδη τόσο χαρακτηριστική; Τι περιμένει κανείς όταν έρχεται σε εσάς για μια ανάθεση και τι είναι αυτό που εσείς συνεισφέρετε ως αρχιτέκτονες πέρα από τις αρχικές προσδοκίες;

LC: Το έργο μας έχει έναν μεθοδικό χαρακτήρα, μέσα από τον οποίο προσφέρονται, με μαθηματικούς, ορθολογικούς και ρεαλιστικούς όρους, λύσεις για τις εκάστοτε ανάγκες ή τα προβλήματα που μας τίθενται.

Ο σχεδιασμός είναι για εμάς το αποτέλεσμα μιας ιδέας και μιας ιστορίας, η οποία γεννιέται και μορφοποιείται σε συνεργασία με τον πελάτη και έχει σκοπό να επιλύσει τις εκάστοτε ανάγκες. Κεντρικό στοιχείο του έργου είναι ο άνθρωπος και οι εμπειρίες που βιώνει.

Μπορούμε να πούμε ότι κάθε έργο μας διακατέχεται από το DNA μας. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα, που γίνεται η ταυτότητα του έργου, αντικατοπτρίζει το όραμα του ιδιοκτήτη του. Στοχεύουμε, μέσα από τον σχεδιασμό, τις ποιότητες και τα στοιχεία που συνιστούν ένα έργο, να μετατρέπουμε κάθε ανάθεση σε ευκαιρία για κάτι φρέσκο και νέο.

 

 

Ποια είναι τα επόμενα βήματα του γραφείου και προς ποια κατεύθυνση αισθάνεστε την ανάγκη να στρέψετε την έρευνά σας;

LC: Sky is the limit. Megacities. Εικονική πραγματικότητα. Τεχνητή νοημοσύνη. Η ανθρωπότητα κινείται προς μια κατεύθυνση πληθυσμιακής υπερσυγκέντρωσης και αυτό μας συναρπάζει. Αυτά τα πολύπλοκα, εξελισσόμενα συστήματα, καθ’ ύψος και όχι μόνο, με τις αλληλοεπικαλύψεις τους (layering), παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον για εμάς.

 

Η συνέντευξη παρουσιάστηκε σε πρώτη έντυπη δημοσίευση στο ek246 | Απρίλιος 2020.

Ριζική επαναχρησιμοποίηση

Το Trace αποτελεί ένα μετασχηματιστικό έργο βαθιάς ανακαίνισης κατοικίας στην οδό Drummond, στο Euston του Λονδίνου, σχεδιασμένο από το Bureau de Change για την HGG London. Το έργο επαναπροσεγγίζει ένα τετραώροφο κτίριο από τούβλο της δεκαετίας του 1980, επεκτείνοντάς το με δύο νέους ορόφους και δημιουργώντας πέντε σύγχρονα, φωτεινά διαμερίσματα, ενώ παράλληλα διατηρεί και επαναχρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος της υφιστάμενης κατασκευής.

 

Αρχές Κυκλικής Οικονομίας

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται μια συνεπής δέσμευση στις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Αντί της κατεδάφισης και ανακατασκευής, ο σχεδιασμός διατηρεί τα αρχικά θεμέλια, τον φέροντα οργανισμό και βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως τη χαρακτηριστική αψίδα, διαφυλάσσοντας το ενσωματωμένο ανθρακικό αποτύπωμα του κτιρίου. Καθοριστική καινοτομία αποτελεί η ανάπτυξη ενός ειδικά σχεδιασμένου σύνθετου υλικού από ινοπλισμένο σκυρόδεμα (GRC) για την όψη, το οποίο ενσωματώνει υλικά που προέρχονται από το ίδιο το υφιστάμενο κτίριο.

Τα αρχικά καφέ τούβλα θρυμματίζονται και επαναχρησιμοποιούνται ως εμφανές αδρανές υλικό, σχηματίζοντας μια νέα, υφασματώδη επένδυση που ανασυνθέτει το κέλυφος του κτιρίου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προκύπτει μια υλικά εκφραστική όψη, η οποία ταυτόχρονα διατηρεί και επανερμηνεύει την ιστορία του κτιρίου, επιτρέποντας την ανάγνωση των ιχνών του παρελθόντος σε ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική γλώσσα αντλεί από το πολυεπίπεδο ιστορικό υπόβαθρο της Drummond Street και της Tolmer’s Square, αναφερόμενη στις γεωργιανές αστικές τυπολογίες, την κληρονομιά του σταθμού Euston και τις διαδοχικές φάσεις αστικής ανάπτυξης του 20ού αιώνα. Η σύνθεση της όψης βασίζεται σε γεωργιανές αναλογίες, σε στοιχεία ρουστίκ επεξεργασίας και σε αρθρωτές αψίδες, επαναδιατυπωμένα μέσα από ένα σύγχρονο κατασκευαστικό σύστημα.

Οργανωμένα σε ένα ορθολογικό κάνναβο, τα ανοίγματα επανερμηνεύουν τις παραδοσιακές τοξωτές μορφές, επιτρέποντας μεγαλύτερες διαστάσεις παραθύρων που ενισχύουν τον φυσικό φωτισμό, τον διαμπερή αερισμό και τη χωρική ποιότητα. Η ενσωμάτωση χειμερινών κήπων στο πίσω μέρος επεκτείνει τους χώρους διαβίωσης,

διαμορφώνοντας μια δυναμική σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

 

 

Διάταξη & ένταξη στον αστικό ιστό

Το συγκρότημα περιλαμβάνει τρία διαμερίσματα δύο υπνοδωματίων στους κατώτερους ορόφους και δύο διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου στους νέους ανώτερους ορόφους, καθένα από τα οποία διαθέτει θέα προς τον ορίζοντα και πρόσβαση σε υπαίθριες βεράντες. Οι εσωτερικές διαρρυθμίσεις οργανώνονται γύρω από διαμπερείς χώρους καθιστικού σε διαδοχικά επίπεδα, οι οποίοι διαχωρίζουν διακριτικά τις λειτουργίες κουζίνας, τραπεζαρίας και καθιστικού χωρίς τη χρήση άκαμπτων χωρισμάτων.

Σε ευθυγράμμιση με τους στόχους του Euston Area Plan, το έργο προάγει τη βιώσιμη αστική εντατικοποίηση, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον χαρακτήρα της περιοχής. Αναδεικνύοντας τη δυνατότητα αναβάθμισης υφιστάμενων δομών μέσω της επαναχρησιμοποίησης και της καινοτομίας στα υλικά, το Trace αποτελεί ένα πρότυπο χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος για τη σύγχρονη αστική κατοικία.

 

Λειτουργίες ενοποίησης

Το έργο αποτελεί μια επέμβαση επανάχρησης ενός λιτού βικτωριανού βοηθητικού κτίσματος στον βορειοδυτικό Λονδίνο, το οποίο επανανοηματοδοτείται ως ένας υβριδικός χώρος κατοίκησης και κοινωνικής δραστηριότητας για έναν συλλέκτη τέχνης και ερασιτέχνη DJ. Σχεδιασμένο ταυτόχρονα ως χώρος αποθήκευσης και ως περιβάλλον αναψυχής, το έργο ενοποιεί διαφορετικές λειτουργίες – αρχειοθέτηση, έκθεση, συνάθροιση και άθληση – μέσα από μια συνεκτική αρχιτεκτονική χειρονομία που εκτείνεται από το εσωτερικό προς το τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στον πυρήνα της πρότασης βρίσκεται ένα συνεχές γραμμικό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ως μια σύγχρονη “καμπίνα θαυμάτων”. Ξεκινώντας από το εσωτερικό του ανακαινισμένου κελύφους και επεκτεινόμενο στον κήπο, το στοιχείο αυτό φιλοξενεί ένα ευρύ φάσμα χρήσεων: αποθήκευση και έκθεση έργων τέχνης, ράφια για βιβλία και δίσκους βινυλίου, DJ booth, τηλεόραση και προσωπικά αντικείμενα. Καθώς εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο, ενσωματώνει λειτουργίες αναψυχής, όπως τραπέζι πινγκ-πονγκ, βάρη και παιχνίδια κήπου, διατηρώντας τη χωρική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

Το έπιπλο περιβάλλεται από ένα διάτρητο περίβλημα ανοξείδωτου χάλυβα και ταλαντεύεται μεταξύ διαφάνειας και αδιαφάνειας. Η επιφάνειά του αντανακλά και φιλτράρει το φως, παράγοντας διαρκώς μεταβαλλόμενες οπτικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η διττότητα επιτρέπει την ταυτόχρονη αποκάλυψη και απόκρυψη του περιεχομένου, ενισχύοντας τον ρόλο του ως φορέα αποθήκευσης αλλά και ως χωρικού διαμεσολαβητή.

 

 

Δομική λογική

Το γραμμικό αυτό στοιχείο λειτουργεί όχι μόνο ως αποθηκευτικός μηχανισμός αλλά και ως δομικό σύστημα, υποστηρίζοντας το στέγαστρο που εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο. Η μεταξύ τους σχέση εισάγει μια σκόπιμη ένταση, αντλώντας έμπνευση από τις εύθραυστες ισορροπίες των συνθέσεων των Fischli & Weiss. Αντί να ακολουθεί τη συμβατική δομική λογική, η πρόταση αφαιρεί ένα αναμενόμενο υποστύλωμα, αναδιανέμοντας τις δυνάμεις μέσω ενός συστήματος αντιστάθμισης.

Η ισορροπία αυτή επιτυγχάνεται μέσω μιας μάζας μαρμάρου υψηλής ακρίβειας, ενσωματωμένης σε δοκό τύπου Ι από γαλβανισμένο χάλυβα, σε συνδυασμό με μια ράβδο εφελκυσμού που αγκυρώνεται σε υπόγειο όγκο σκυροδέματος. Η σύνθεση διαμορφώνει μια ευανάγνωστη αλλά μη συμβατική δομική αφήγηση, όπου η ισορροπία εκλαμβάνεται ως δυναμική και εν δυνάμει μεταβαλλόμενη.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Το στέγαστρο συγκροτείται από διαστρωματωμένα υλικά – μάρμαρο, χάλυβα και πολυκαρβονικό – τα οποία οργανώνονται σε μια σαφή τεκτονική ιεραρχία. Η επένδυση του γραμμικού στοιχείου με ανοξείδωτο χάλυβα καθρεφτίζει τη βλάστηση του κήπου, ενώ τα ημιδιαφανή στοιχεία της οροφής διαχέουν το φυσικό φως στον χώρο.

Η υλικότητα κινείται μεταξύ του αδρού και του εκλεπτυσμένου, εδραιώνοντας το έργο τόσο στην ακρίβεια της βιομηχανικής κατασκευής όσο και στην περιβαλλοντική του απόκριση. Μέσω της αντανάκλασης, της διαφάνειας και της χωρικής επέκτασης, το περίπτερο διαλύει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μετατρέπεται σε ένα εργαλείο παρατήρησης των εποχιακών και ημερήσιων μεταβολών, όπου το φως, η βλάστηση και η κατασκευή συνδιαλέγονται διαρκώς, συγκροτώντας έναν χώρο όπου δομή, αποθήκευση και τοπίο βρίσκονται σε συνεχή και αντιληπτή διάδραση.

 

Χωρικές επεκτάσεις

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και επέκταση μιας κατοικίας Βικτωριανής εποχής στο Δυτικό Λονδίνο, υιοθετώντας μια μοντέρνα open plan κάτοψη, φέρνοντας περισσότερο φυσικό φως στο εσωτερικό και συνδέοντάς το λειτουργικά με μια μεγάλη αυλή στην πίσω πλευρά του οικοπέδου.

 

Χωρική διάταξη

Οι κοινόχρηστοι χώροι διημέρευσης διατάσσονται στον υπερυψωμένο όροφο, με τους ιδιωτικούς χώρους των υπνοδωματίων να βρίσκονται στο ισόγειο, όπου οι πλευρικές χωρικές επεκτάσεις και η σημειακή υποθεμελίωση επιτρέπουν τη διεύρυνση της έκτασης της κατοικίας και μεγιστοποιούν τη λειτουργικότητά της, για μια οικογένεια που μεγαλώνει.

Η υπάρχουσα πίσω αυλή ανασκάπτεται και αναδιαμορφώνεται με πεζούλες ώστε τα υπνοδωμάτια του ισογείου να έχουν άμεση πρόσβαση στον νέο κήπο. Με ανάλογη προσέγγιση, το μικρό προϋπάρχον μπαλκόνι μετατρέπεται σε ένα ευρύχωρο δώμα που συνδέει απρόσκοπτα τον υπερυψωμένο όροφο με τον κήπο. Κεραμικοί κυβόλιθοι στο έδαφος και ένας κόκκινος χειρολισθήρας ενισχύουν τη φυσική και οπτική συνέχεια μεταξύ του δώματος, του κήπου και της υποβαθμισμένης αυλής.

 

 

Προσέγγιση αποκατάστασης

Η επέκταση του ισογείου εκφράζεται με την επένδυση από ξύλο accoya, ορίζοντας μια καθαρή, σύγχρονη αντίστιξη στις βικτωριανές λεπτομέρειες του πάνω ορόφου. Μεγάλοι νέοι φεγγίτες τοποθετούνται στρατηγικά ώστε να κατευθύνουν το φως βαθιά μέσα στον χώρο. Μια πράσινη στέγη στην επέκταση συνδέει οπτικά τον κήπο με τις δραστηριότητες του άνω ορόφου. Εσωτερικοί τοίχοι αφαιρούνται και νέες στατικές επενδύσεις εφαρμόζονται επιτρέποντας στους χώρους διημέρευσης του ισογείου να επεκταθούν σημαντικά, με αδιάκοπες θεάσεις σε όλο το μήκος του εσωτερικού χώρου, από μπροστά προς τα πίσω.

 

 

Υλικά & νέες κατασκευές

Κάποια αρχικά στοιχεία του κτιρίου, όπως τα τζάκια και τα γείσα της οροφής, διατηρούνται και αποκαθίστανται. Σε άλλα σημεία, οι υπάρχοντες σοβατισμένοι τοίχοι απογυμνώνονται ώστε να αποκαλυφθεί η τοιχοποιία από τούβλο. Νέες μεταλλικές πόρτες και παράθυρα με υαλοστάσια συμπληρώνουν τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία με μια βιομηχανική αισθητική. Η γενικότερη αντιμετώπιση της υλικότητας αναδεικνύει το στοιχειώδες και το αδρό, με συμπαγείς σανίδες ελάτης Douglas στα πατώματα, μάρμαρο Carrara στους πάγκους της κουζίνας και ροζ μωσαϊκό στους διαδρόμους και το νέο κλιμακοστάσιο.

 

Συμπαγής έλικα

Ο στόχος του έργου ήταν να αξιοποιηθεί ο μοναδικός ιστορικός χαρακτήρας της υφιστάμενης διώροφης κατοικίας, καθώς και το πυκνό περιβάλλον της γειτονιάς, ως πηγή έμπνευσης για τον σχεδιασμό. Το έργο φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα υποδειγματικό πρότυπο βιώσιμης, πυκνής αστικής διαβίωσης.

 

Στόχος του έργου

Η κατοικία των 210 m² έχει σχεδιαστεί με βάση την ιδέα ότι “το μικρό είναι όμορφο”, μια φιλοσοφία που αποδίδεται στους πρώιμους μοντερνιστές της Ευρώπης και της Αμερικής, οι οποίοι αναζητούσαν την πιο εργονομική και λιτή μονάδα στέγασης. Ενώ οι λύσεις τους επικεντρώνονταν στο να προσφέρουν το απαραίτητο για μια άνετη ζωή, η συγκεκριμένη πρόταση επιδιώκει να μεγιστοποιήσει την πολυπλοκότητα, δημιουργώντας μια 4-διάστατη αλληλεπίδραση χώρων. Αυτοί οι χώροι, προσεκτικά επεξεργασμένοι μέσω μετατοπίσεων στην κίνηση, την προοπτική και την υλικότητα, ενσωματώνουν πολλαπλές συνδέσεις με τις παρακείμενες κατασκευές και τη γύρω βλάστηση. Οι προτεινόμενες ογκομετρικές μορφές, οι οποίες ενσωματώνουν αυτές τις συνδέσεις, δημιουργούν μια ετερότητα μέσα στο υφιστάμενο αστικό πλαίσιο.

 

Σχεδιαστική μορφολογία

Το υφιστάμενο κέλυφος παραμένει άθικτο, προκειμένου να διατηρηθούν οι αδιαφανείς ακμές του κτιρίου και να λειτουργήσει ως θεμελιώδης βάση για τη νέα παρέμβαση. Παράλληλα, αντιμετωπίζεται ως ο πυρήνας του κτιρίου, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται μια πολυδιάστατη επέκταση της οροφής, η οποία περιβάλλει έναν επιπλέον όροφο και προεξοχές. Η συνύπαρξη του περιβλήματος από μέταλλο και γυαλί με την πυκνή εσωτερική οργάνωση δημιουργεί σαφώς καθορισμένα ανοίγματα, όπως ο πυραμιδοειδής φεγγίτης στην κουζίνα, μια γυάλινη σχισμή στο σαλόνι που αποκαλύπτει τη στενή πίσω αυλή, και άνοιγμα που προσφέρει πανοραμική θέα του τοπίου. Η βεράντα στην οροφή επεκτείνει την κουζίνα και την τραπεζαρία προς το εξωτερικό, προσφέροντας μια αίσθηση υπαίθριας ανάπαυλας.

 

Σχεδιασμός σκάλας

Στην καρδιά του κτιρίου βρίσκεται μια ειδικά σχεδιασμένη ελικοειδής σκάλα, η οποία συνδέει τον όροφο της εισόδου με το σαλόνι διπλού ύψους και την ανοιχτή κουζίνα-τραπεζαρία στον πάνω όροφο. Η οργανική και ρευστή γεωμετρία αυτής της ελικοειδούς κατασκευής από συμπαγή χάλυβα ενώνει όλους τους δημόσιους χώρους της κατοικίας, δημιουργώντας έτσι μια γλυπτική δίνη που φωτίζεται από το φυσικό φως της ημέρας. Αυτή η σκάλα αποτελεί μια μοναδική αρχιτεκτονική κίνηση που συνδυάζει τη σχεδιαστική ευφυΐα, την τεχνογνωσία και τη δυναμική μορφολογική βελτιστοποίηση.

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η γλυπτική παρουσία και οι πλούσιες υφές των εσωτερικών χώρων αποτελούν μια συνειδητή απόκλιση από το τυπικό ορθολογιστικό και λιτό ύφος των συγκεκριμένων κατοικιών. Οι έντονες αντιθέσεις των μαύρων επενδύσεων και των ερμαριών από ακατέργαστο ξύλο, οι πέτρινες επιφάνειες και τα ορειχάλκινα ψηφιδωτά αναδεικνύονται από τα απαλά υφάσματα στον χώρο. Πολύτιμα γυάλινα φωτιστικά ενισχύουν την ατμόσφαιρα των εσωτερικών χώρων, ενώ συνδυάζονται με τα οργανικά διαμορφωμένα ξύλινα έπιπλα και τα φυσικά μάλλινα χαλιά. Τέλος, η οροφή καλύπτεται πλήρως με ενσωματωμένα φωτοβολταϊκά πάνελ, τα οποία παρέχουν στο σχεδόν αυτόνομο κτίριο την απαραίτητη ηλεκτρική ενέργεια για τη λειτουργία αντλιών θερμότητας, την παραγωγή ζεστού νερού, τον φωτισμό, καθώς και για τη φόρτιση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου μέσω μιας μπαταρίας Tesla 13 kW.