Οργανικές γεωμετρίες

Το ξενοδοχείο 5 αστέρων στη Μύκονο σχεδιάστηκε με την κεντρική ιδέα της διηνεκούς κίνησης των κυμάτων της θάλασσας και των πλασμάτων που ζουν μέσα της. Μέσα από μια σειρά αρχιτεκτονικών χειρισμών, όπως η αφαιρετική διάρθρωση των στερεών όγκων, η μίμηση των μορφών διαφορετικών φυσικών στοιχείων, καθώς και η επαναδιατύπωση του λεξιλογίου της παραδοσιακής μυκονιάτικης αρχιτεκτονικής, το έργο πήρε την τελική του μορφή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική σύνθεση θυμίζει τις καμπύλες της θάλασσας, ενώ ολόκληρο το κτίριο ενσωματώνει τη ρευστότητα ως δομικό στοιχείο του πυρήνα του: σαν ένα γιγαντιαίο κήτος να αναδύθηκε από τη γη, δημιουργώντας όγκους με την ουρά και το σώμα του. Παράλληλα, η οργανική φύση της μορφής του κτιρίου, θυμίζει αφαιρετικά τυπολογίες, μορφές και σχήματα τα οποία απαντώνται στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Τα στοιχεία του τοπίου της Μυκόνου -ξερολιθιές, θάλασσα, βράχοι και ξηρά βλάστηση- ενσωματώθηκαν ως λεπτομέρειες στο έργο, παρέχοντας διαφορετικές υφές και χωρικές εμπειρίες.

Ξηροφυτική βλάστηση και φοίνικες διασκορπίστηκαν στο ξενοδοχείο συνομιλώντας με τον αρχιτεκτονικό όγκο, ενώ οι πισίνες που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα δωμάτια συνέβαλαν στη δημιουργία μιας επιπλέον ζώνης νερού που περιστρέφεται κατά μήκος και μπλέκεται με τις αυλές και τη φύτευση. Η ιδιαίτερη επεξεργασία της γεωμετρίας του κελύφους στους ημιυπαίθριους χώρους ενθάρρυνε τη διαρκή συνομιλία του κτιρίου με το φως και τη σκιά, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκαν κάδρα θέασης του φυσικού τοπίου.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Στο εσωτερικό, συναντάται ποικιλία στις ποιότητες και τις υλικότητες των χώρων. Ο σμιλεμένος όγκος θυμίζει κομμάτια λευκού βράχου, τα οποία μέσω της αφαίρεσης μετατρέπονται σε χώρο-αντικείμενο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις καθημερινές ανάγκες του προσωρινού ενοίκου. Καμπύλες και εσοχές σε λευκό χρώμα, είτε λειτουργούν ως ράφια, είτε επενδύονται με φωτιζόμενες μεμβράνες ώστε να δημιουργήσουν διαφορετικές ατμόσφαιρες. Στους κοινόχρηστους χώρους μεγάλες επιφάνειες επενδύονται με καθρέπτη, δημιουργώντας σημειακά ένα ιδιαίτερο παιχνίδι οφθαλμαπάτης.

 

 

Σχεδιασμός φωτισμού

Η επεξεργασία τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού φωτισμού αποτέλεσε κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης. Το φυσικό φως διαχέεται μέσω των γυάλινων ανοιγμάτων, του λευκού χρώματος, των ανακλαστικών επιφανειών και του νερού σε όλες τις ζώνες του ξενοδοχείου -ακόμα και στις υπόγειες στάθμες. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα φωτιζόμενα στοιχεία αποκτούν υπόσταση και όλοι οι χώροι μεταμορφώνονται από τους χρωματισμούς του φωτός.