Κοινόχρηστος πυρήνας

Ο επανασχεδιασμός των γραφείων του Τμήματος Διαχείρισης Περιουσίας μιας δυναμικής χρηματιστηριακής εταιρείας στην Αθήνα αποτέλεσε μια ευκαιρία για την αναβάθμιση της καθημερινής εμπειρίας των εργαζομένων, μέσα από τη βελτίωση των ποιοτικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του εργασιακού τους περιβάλλοντος. Τα γραφεία καταλαμβάνουν το ισόγειο ενός εξαώροφου κτιρίου της δεκαετίας του 1990, όπου η υπάρχουσα συνθήκη αποτέλεσε τη βάση για μια σύγχρονη επανερμηνεία του χώρου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική επιδίωξη της μελέτης ήταν η δημιουργία επαρκών θέσεων εργασίας για μια διαρκώς επεκτεινόμενη ομάδα, καθώς και η κάλυψη αναγκών άνεσης, ηχομόνωσης, συνεργασίας και ευελιξίας. Η πρόκληση εντοπίστηκε στον μεγάλο αριθμό χρηστών σε σχέση με τη διαθέσιμη επιφάνεια, σε συνδυασμό με το υβριδικό μοντέλο εργασίας.

Η χωρική οργάνωση βασίζεται σε έναν επιμήκη, κοινόχρηστο “πυρήνα”, που λειτουργεί ως βασικός άξονας κίνησης και δραστηριοτήτων. Ο πυρήνας αυτός ενσωματώνει θέσεις εργασίας, καθιστικό, αποθηκευτικούς χώρους και βοηθητικές λειτουργίες, ενώ περιμετρικά οργανώνονται οι πιο ιδιωτικοί χώροι: γραφεία διαφορετικής χωρητικότητας, γραφείο διεύθυνσης, χώρος συσκέψεων, καθώς και υποστηρικτικές χρήσεις όπως κουζινάκι και WC.

 

 

Παλέτα υλικών

Η άρση των αυστηρών ορίων επιτυγχάνεται μέσω γυάλινων διαχωριστικών, που ενισχύουν την οπτική συνέχεια και τη συνολική αντίληψη του χώρου ως ενιαίου περιβάλλοντος. Παράλληλα, η «απογύμνωση» του κελύφους, με την αφαίρεση των ψευδοροφών και την ανάδειξη του φέροντος οργανισμού και των εγκαταστάσεων, εισάγει μια αισθητική ειλικρίνειας και βιομηχανικής καθαρότητας.

Σε αντιδιαστολή με τα εμφανή δομικά στοιχεία –σκυρόδεμα, μέταλλο και δίκτυα–, η υλικότητα εμπλουτίζεται με θερμές και απτικές ποιότητες: δάπεδα βινυλικής ψάθας σε αποχρώσεις άμμου, επιφάνειες φυσικού καπλαμά καρυδιάς, υφάσματα με χρωματικές εντάσεις και ενσωματωμένες φυτεύσεις. Το αποτέλεσμα συγκροτεί μια ισορροπημένη σύνθεση μεταξύ τεχνικής αφαίρεσης και οικειότητας.

 

 

Μελέτη φωτισμού και ακουστικής

Ο σχεδιασμός του φωτισμού αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα, δεδομένης της ανομοιογενούς εισροής φυσικού φωτός στον ισόγειο χώρο. Μέσω συνδυασμού άμεσου και έμμεσου τεχνητού φωτισμού, κινητών σκιάστρων και ειδικών μεμβρανών στα ανοίγματα, επιτυγχάνεται η εξισορρόπηση της φωτεινότητας και ο έλεγχος των αντιθέσεων.

Ταυτόχρονα, η ακουστική άνεση διασφαλίζεται με την επιλογή ηχοαπορροφητικών υλικών, όπως διάτρητες επιφάνειες, υφασμάτινα σκίαστρα και ειδικά δάπεδα, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ήρεμου και παραγωγικού περιβάλλοντος εργασίας.

Με οδηγό τις αρχές της καθαρότητας, της διαφάνειας και της ειλικρίνειας, το έργο διαμορφώνει έναν πολυεπίπεδο, ευέλικτο χώρο εργασίας που ενθαρρύνει τη συνεργασία, υποστηρίζει τη συγκέντρωση και ενισχύει την καθημερινή εμπειρία των χρηστών.

 

Αντανακλάσεις σε βαθιά νερά

Το Milos Cove, ένα σύγχρονο inception resort πέντε αστέρων, στέκει απομονωμένο από τη θορυβώδη ζωή ενός κυκλαδικού νησιού, στη θέση Αγκάλη, στο βορειοανατολικό τμήμα της Μήλου, εκεί όπου η αρχαιολογική σκαπάνη ανέδειξε το μεγαλύτερο προϊστορικό λαξευτήριο εργαλείων από οψιδιανό στον ευρωπαϊκό χώρο. Όριό του είναι η απεραντοσύνη του Αιγαίου, αφού την ατενίζει ακροβολισμένο στην κόψη ενός απόκρημνου υψώματος, δεκάδες μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Εκεί, στη σκιά των βράχων του ιδιαίτερου, σε υφές και χρώματα, ηφαιστειογενούς ανάγλυφου της Μήλου, σε έναν τόπο που αντανακλά σιωπηλά αλλά έντονα το μυστηριακό, το Milos Cove αποπειράται να μην ανταγωνιστεί τη μεγαλοπρέπεια του τοπίου, αλλά να επιτρέψει σε αυτό να εισχωρήσει μέσα του. Το συγκρότημα αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με τρόπο μυθικό, κινηματογραφικό. Ο δρόμος, δύσβατος και κατηφορικός, οδηγεί ανάμεσα σε αρχαίους βράχους που στέκουν εκεί σιωπηλά, σαν προαιώνιοι φύλακες του τόπου. Εν τέλει, καδράρει επιβλητικά την πρώτη όψη του κτιρίου από ψηλά.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αυτό, ταπεινωμένο σχεδόν από τη δύναμη του τοπίου, κουλουριάζεται για να προστατευτεί από τα στοιχεία. Η αρχιτεκτονική ανάγκη του δίνει πλοκή που ομοιάζει με κυκλαδικό οικισμό. Σοκάκια, εξωτερικές κλίμακες, αναλημματικοί πέτρινοι τοίχοι. Μικρά και μεγάλα ανοίγματα που ανοίγουν διάφορες οπτικές φυγές. Πέργκολες για σκίαση, φυτά και άνθη για δροσισμό και καλλωπισμό. Αρχιτεκτονικά στοιχεία, βαθιά ελληνικά, περιπλέκονται σε μια αρμονική σύνθεση κάτω από τον αδυσώπητο ήλιο των Κυκλάδων.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα χρώματά του είναι γήινα και απαντώνται στο περιβάλλον του. Το ίδιο και τα υλικά του, αντανακλούν αρχετυπικά τον τόπο και τον συγκεράζουν συμβολικά με το κτίριο: ο βράχος, το μάρμαρο, το δέντρο, το νερό, το σκούρο γυαλί, το φως και το σκοτάδι. Οι ανακλαστικές επιφάνειες των υδάτινων όγκων, αλλά και των μεγάλων υαλοπινάκων, δημιουργούν ”μεσότοπους“, όπου, μέσα από τα παιχνιδίσματα του φωτός, το τοπίο και το κτίριο εισχωρούν το ένα μέσα στο άλλο, δοκιμάζοντας τα όρια μεταξύ πραγματικού και μη πραγματικού χώρου. Έτσι, σε αυτό το μοναδικό περιβάλλον, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να απολαμβάνει τις ανέσεις ενός σύγχρονου resort, αλλά ταυτόχρονα, να δεχτεί τα εναύσματα που θα τον οδηγήσουν σε ένα ταξίδι εσωτερικό, να αναζητήσει τις δικές του αντανακλάσεις σε βαθιά νερά.

 

Σύγχρονη εντοπιότητα

Το Κέντρο Ψηφιακής Καινοτομίας της φαρμακευτικής εταιρείας Pfizer στη Θεσσαλονίκη είναι το πρώτο στο είδος του, παγκοσμίως. Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο το σχέδιο πόλεως της Θεσσαλονίκης, το conceptβασίζεται στην ιδέα της εντοπιότητας, αναδεικνύοντας τον πολιτισμό και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης, τα κυρίαρχα χρώματα και υλικά, ενσωματώνοντάς τα σε ένα σύγχρονο, διαδραστικό εργασιακό περιβάλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το campus των 7.000m2, αφιερωμένο στην ανάπτυξη καινοτόμων ψηφιακών λύσεων, χωρίζεται σε θέσεις εργασίας, χώρους διαλείμματος και ζώνες συνεργασίας, ενώ επίσης περιλαμβάνει καφετέρια, κέντρο ευεξίας και αίθουσες γυμναστικής για όλους τους εργαζόμενους. O σχεδιασμός της διάταξης των χώρων προβλέπει κοντινές αποστάσεις, ευνοώντας την αλληλεπίδραση και ενθαρρύνοντας τις κοινωνικές σχέσεις. Περιμετρικά του κεντρικού κτιρίου δημιουργήθηκαν “γειτονιές εργασίας“ συνοδευόμενες από κοινόχρηστους χώρους, σκοπίμως τοποθετημένους δίπλα στα γραφεία ώστε να συμβάλλουν στην ομαδικότητα.

 

 

Χωρική διάταξη

Η κεντρική καρδιά του campus είναι η “Agora“, ένας μεγάλος, ευέλικτος χώρος εργασίας που αποτελείται από δωμάτια διαφόρων μεγεθών και σχημάτων. Αυτά, χωρίζονται με συρόμενες εγγράψιμες επιφάνειες, πίνακες από οικολογικό φελλό και ακουστικά πάνελ από τσόχα. Η διαμόρφωση αυτού του κεντρικού χώρου, με βάση τις αρχές της ευέλικτης αρχιτεκτονικής, επιτρέπει την άμεση τροποποίηση και προσαρμογή του στις ανάγκες της εκάστοτε ομάδας. Ένας διάδρομος, η “Στοά“, με κρεμαστά ακουστικά πάνελ, φωτεινές σημάνσεις και δάπεδο που θυμίζει λιθόστρωτα δρομάκια, εκτείνεται μεταξύ του κεντρικού χώρου και των ιδιωτικών αιθουσών συσκέψεων, συνδέοντας τις βόρειες με τις νότιες “γειτονιές“. Το ύφος των εσωτερικών χώρων είναι έντονα επηρεασμένο από την πολιτισμική ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, ενώ για τη δημιουργία τους χρησιμοποιήθηκαν βιώσιμα, τοπικά υλικά και έντονα γκραφίτι, “παντρεύοντας“ σε αυτό το έργο την κληρονομιά, τη σύγχρονη κουλτούρα και την τεχνολογία. Αυτό γίνεται αμέσως αισθητό στις κιονοστοιχίες της εισόδου, “Meet & Greet”.

 

 

Παλέτα υλικών & επίπλωση

Η φυσική ξυλεία συνδυάζεται με διάτρητα έγχρωμα τούβλα από τερακότα, παρόμοια με το κόκκινο τούβλο που συναντάμε στην αρχιτεκτονική της Θεσσαλονίκης. Αυτά τα φυσικά υλικά αντιπαραβάλλονται με το “κλειδί“ του έργου, την τεχνολογία, μέσω της παρουσίας ψηφιακών εικόνων που εμφανίζονται σε ένα αιωρούμενο light boxπάνω από τις πύλες εισόδου. Από το σημείο αυτό ο επισκέπτης οδηγείται σε μία αμφιθεατρική “Πλατεία“ χωρητικότητας 260 ατόμων, που λειτουργεί ως ο κύριος χώρος συνάθροισης και παρουσιάσεων. Work cafésδιαμορφωμένα ως παραδοσιακά ελληνικά καφενεία και μια μεγάλη κεντρική κουζίνα, παρέχουν έναν συνεργατικό χώρο για εργασία και φαγητό.

Αναδεικνύοντας έτσι το στοιχείο αυτό του ελληνικού πολιτισμού. Η σημασία του να νιώθεις “σαν στο σπίτι σου“ γίνεται αμέσως αισθητή με την επιλογή της επίπλωσης και της αρμονίας των υλικών του χαμηλότερου επιπέδου, το οποίο φιλοξενεί ένα κέντρο ευεξίας που περιλαμβάνει γυμναστήριο, αίθουσες προπόνησης καθώς και αίθουσες μασάζ. Στον ανοιχτό χώρο του επιπέδου αυτού, χωροθετούνται “γωνιές“ παιχνιδιών και αναγνωστήριο. Το έργο αποτελεί επιτυχημένο παράδειγμα ενός σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος χωρίς αποκλεισμούς, που προσκαλεί τους ανθρώπους να συναντηθούν, να συνδεθούν, να συν-δημιουργήσουν και να αλληλεπιδράσουν.

 

Λειτουργική διαφοροποίηση

Το έργο αφορά στον σχεδιασμό ιδιωτικού φροντιστηρίου συνολικής επιφάνειας 486m2 στο χωριό Δευτερά, ένα ημιαστικό περιβάλλον κοντά στη Λευκωσία.

 

Μορφολογικά στοιχεία

Η σχεδιαστική ιδέα του σχετίζεται με την καθαρή διαφοροποίηση των κοινόχρηστων χώρων από τις ιδιωτικές αίθουσες διδασκαλίας. Το κτιριολογικό πρόγραμμα αποτελείται από χώρο υποδοχής, έξι αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα υπολογιστών, αίθουσα συνεδριάσεων και αίθουσα μελέτης, με κινητά χωρίσματα να εγκαθίστανται στο ισόγειο για να επιτρέπουν την ενοποίηση των τάξεων ανά δύο, όποτε αυτό είναι επιθυμητό.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η βόρεια εξωτερική αυλή είναι χώρος εκτόνωσης και χώρος εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Η συνθετική προσέγγιση βασίζεται στην κατακόρυφη διαίρεση ενός καθαρού πρίσματος σε δύο μέρη, με τους κοινόχρηστους χώρους να τοποθετούνται στο ενδιάμεσο. Το διπλό τους ύψος και οι διαφάνειες στις δύο πλευρές, επιτρέπουν στο φυσικό φως και στις εικόνες του τοπίου να εισέρχονται στο κτίριο έτσι ώστε αυτό να δίνει την αίσθηση της ένωσης του εξωτερικού με το εσωτερικό. Οι κοινόχρηστοι χώροι αφιερώνονται στην κοινωνικοποίηση και την ένταξη στο εκπαιδευτικό σύνολο, ενώ οι τάξεις επικεντρώνονται στη διδασκαλία, σε περιβάλλον ιδιωτικότητας, στοιχεία εξίσου σημαντικά στην εκπαίδευση αλλά και στη σύνθεση της σχεδιαστικής ιδέας.

 

 

Σχεδιασμός όψης & υλικά

Τέλος, έμφαση δόθηκε στην κλίμακα του έργου και στη χρήση του χρώματος ως μέρος της στρατηγικής για τη δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος προς του χρήστες. Η εσωτερική διακόσμηση υποστηρίζεται από τις μελέτες φωτισμού και ήχου, με στόχο τη μεγιστοποίηση της λειτουργικότητας του κτιρίου και των διαφόρων αιθουσών. Οι εξωτερικές περσίδες σκίασης πρωταγωνιστούν στη νότια όψη, ελέγχοντας το φυσικό φως καθώς και την εσωτερική και εξωτερική ορατότητα των τάξεων, ενώ προσφέρουν στην όψη ένα ενδιαφέρον παιχνίδι μεταξύ θέας και χρωμάτων.