Το αγαπημένο κατάστημα σκανδιναβικού design της Αθήνας, Myran, πρόσφατα εγκαινίασε έναν επιπλέον χώρο στο Κολωνάκι, στην εμβληματική πολυκατοικία Παλαιολόγου. Ο χώρος ονομάζεται Apenanti και είναι showroom και γραφείο όπου η έκθεση δεν δείχνει μόνο έπιπλα αλλά έναν τρόπο ζωής.

Η πολυκατοικία σχεδιάστηκε το 1935 από τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Κουκιάδη, ενώ τα λεία συμμετρικά της σχήματα, οι οριζόντιες γραμμές και οι στενές καμπύλες την καθιστούν ένα εξαιρετικό δείγμα του ρεύματος «Streamline Modern» της Art Deco. Οι ιδιοκτήτες του Myran και το ελληνοσουηδικό γραφείο OOAK Architects συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν έναν χώρο έμπνευσης, διαλόγου και αναζήτησης συμβουλών μέσα σε ένα θαυμάσιο κέλυφος που συνδυάζει κλασικά και διακοσμητικά στοιχεία με την αισθητική της μηχανής.

Ο χώρος οργανώθηκε ως διαδοχικά δωμάτια με καθημερινές καταστάσεις, σαν ιδιωτικό διαμέρισμα με δημόσιο χαρακτήρα. Με σεβασμό σε όλα τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του κτιρίου, ο σχεδιασμός στηρίζεται στη χρήση του χρώματος ως στοιχείο το οποίο τονίζει και εμπλουτίζει την εμπειρία του χώρου – και φυσικά, στα έπιπλα. Με αφετηρία τα διακοσμητικά στοιχεία του κτιρίου, το χρώμα χρησιμοποιείται διαφορετικά σε κάθε δωμάτιο, πάντα με έμφαση στην ανάδειξη τριών διαφορετικών περασιών σε ύψος και των αντίστοιχων κλιμάκων. Η τολμηρή παλέτα συμπληρώνει τον ισχυρό χαρακτήρα των επίπλων σκανδιναβικού design που πρωταγωνιστούν στα δωμάτια, ποτέ όμως δεν τον επισκιάζει. Το showroom έχει ως στόχο να εμπνέει και, ακριβώς όπως τα έπιπλα, το χρώμα ως τελικό στρώμα της επιφάνειας, δίνει τον τόνο, τη διάθεση και την ενέργεια του χώρου.

Το Apenanti αποδεικνύει πώς το κλασικό μοντέρνο και το σύγχρονο σκανδιναβικό design μπορούν να συνυπάρχουν με ένα εμβληματικό Αθηναϊκό διαμέρισμα, σε μια προσαρμογή η οποία δημιουργεί μια νέα, ελληνο-σκανδιναβική εμπειρία ζωής που συνδυάζει απλότητα και λειτουργικότητα χωρίς να θυσιάζει τη διάθεση παιχνιδιού.

The post Myran Apenanti was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το διαμέρισμα αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μεσοπολεμικής κατοικίας, ενταγμένης στον ιστορικά πλούσιο και σημαίνοντα οικιστικό ιστό που απλώνεται στους πρόποδες της Ακρόπολης των Αθηνών. Βασική μέριμνα του έργου της ανακαίνισης ήταν η διατήρηση της ατμόσφαιρας που διαπνέει τον αρχικό σχεδιασμό, του ιστορικού αποτυπώματος που είναι ορατό τόσο στην πρόσοψη του κτηρίου όσο και στην κάτοψη και τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες, και το μπόλιασμα με αυτό των νέων κατασκευών της ανακαίνισης – στους χώρους της βιβλιοθήκης, του καθιστικού και της τραπεζαρίας. Εν τέλει, ο μεσοπολεμικός χαρακτήρας της κατοικίας διασώζεται μέσα από το ανεπιτήδευτο πάντρεμα υλικών και υφών, μέσα από το συναπάντημα του παιγνιώδους και αντισυμβατικού με το αυστηρό και το υψηλό, οπωσδήποτε μέσα από την απλότητα των μορφών που ανταποκρίνεται στις ανάγκες μια σύγχρονης οικογένειας. Οι φόρμες που προκύπτουν από τον νέο σχεδιασμό του εσωτερικού της κατοικίας αναπτύσσονται στο χώρο όχι τόσο ως στατικά κομμάτια της επίπλωσης, αλλά ως οργανικές προεκτάσεις του ίδιου του κελύφους της, ως ζωντανές διακλαδώσεις των βασικών δομικών στοιχείων της.

Η βιβλιοθήκη, μια γλυπτική σύνθεση που δομείται από διαφορετικά υλικά (λεπτή μεταλλική λαμαρίνα, πτυχωτές και διάτρητες επιφάνειες, ξύλινα στοιχεία) και ενσωματώνει μια αναπάντεχη γεωμετρία, αποτελεί μια καλειδοσκοπική σχεδόν εκδοχή του συγκεκριμένου στοιχείου, ένα σχεδιαστικό παιχνίδι  πάνω στην εικόνα και τη λειτουργία του. Έντονα «σύγχρονη» οπτικά και έτσι συνδεδεμένη απόλυτα με το παρόν του διαμερίσματος, στέκει ως ισχυρή αντίστιξη στο παρελθόν του – το δρύινο πάτωμα έχει παραμείνει ανέγγιχτο να το υπενθυμίζει – την ίδια στιγμή που ανακαλεί μέσα από τις καμπυλότητές της τη νεωτεριστική καταγωγή του.

Στον χώρο του καθιστικού, υλικά και υφές συναντιούνται και συνδιαλέγονται φωτίζοντας και εμπλουτίζοντας το παλίμψηστο των αφηγήσεων και εμπειριών που εγγράφονται στο μεσοπολεμικό διαμέρισμα. Το μάρμαρο, ημιραφιναρισμένο ή ανεπεξέργαστο, το επεξεργασμένο σκυρόδεμα, το μέταλλο, που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν επιφάνειες καθημερινών χρήσεων και συμβατικών λειτουργιών (έπιπλο τηλεόρασης, ράφια, βοηθητικό τραπεζάκι), συνέρχονται σε ένα εκλεπτυσμένο και κομψό σύνολο έντονης απτικότητας, μια εικαστική μορφή που εγχαράσσει το θεατρικό στοιχείο στον χώρο του καθημερινού βιώματος.

Στην τραπεζαρία, το παιχνίδι της γλυπτικότητας και των υφών επιστρατεύεται και πάλι για να δημιουργήσει εσοχές που θα υποδεχτούν βιβλία και αντικείμενα χωρίς ωστόσο να επιβαρύνουν τον περιορισμένων διαστάσεων χώρο με επιπλέον οπτική πληροφορία. Ανάερες προθήκες, διακριτικά τονισμένες είτε με φως είτε χάρη στις διαφορετικές υλικότητες που φιλοξενούνται στο βάθος τους, συστήνουν ένα ανάγλυφο-προέκταση του υπάρχοντος τοίχου, μια ανάλαφρη γεωμετρία που θα συνομιλήσει γόνιμα με τη λεπτότητα των υλικών στην πρόσοψη της κουζίνας.

The post Apartment 13 was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Το μικρό διαμέρισμα με την πίσω αυλή-έκπληξη, παλιάς μεσοαστικής πολυκατοικίας του 70, ήταν μια πρόκληση κατά την ανακαίνισή του. Επιχειρήθηκε να μετατραπεί ο σκοτεινός και κατακερματισμένος του χώρος, σε έναν χώρο φωτεινό και άνετο, με ταυτόχρονη ανάδειξη της πίσω αυλής-έκπληξης. Να μετατραπεί σε μια ελκυστική, eco-friendly και ιδιαίτερη πρόταση για βραχυχρόνια κατοίκηση. Σε ένα διαμέρισμα ικανό να καλύψει ακόμα και τις ανάγκες ενός digital nomad.

Σχεδιασμός κάτοψης.

Το διαμέρισμα είναι ένα νοητό Γ και σε αυτό χωροθετήθηκαν εκ νέου υπνοδωμάτιο, κουζίνα, γραφείο και λουτρό.

Όλη η ανακαίνιση έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε ο χώρος να φαίνεται μεγάλος και ενιαίος και η κίνηση να ρέει αβίαστα, το φυσικό φως να εισχωρεί μέχρι το βάθος του διαμερίσματος, η διαβίωση του χώρου να προσφέρει μοναδικές εμπειρίες στον χρήστη, η απόκρυψη αντικειμένων με μεγάλο όγκο να ενσωματωθεί στην μελέτη-κατασκευή, η πίσω αυλή-έκπληξη να μετατραπεί σε έναν επιπλέον χώρο διαβίωσης με αυξημένες δόσεις χαλαρότητας, ξεκούρασης και παιχνιδιού, το ύφος να προδιαθέτει για χαλαρότητα και φυσικότητα.

Η συγκεκριμένη λειτουργική επίλυση που δόθηκε, η εναλλαγή διαστάσεων μεταξύ small και large σε χώρους και αντικείμενα, η κυρίαρχη χρήση ξύλινων στοιχείων σε όλους τους χώρους, η τοποθέτηση τεχνητών φυτών καθώς και η προσεγμένη επιλογή επίπλων και εξοπλισμού, βοήθησαν τελικά στην υλοποίηση του στόχου. Ο χώρος από την πρώτη στιγμή υποδέχεται τον χρήστη θερμά, και τον καλεί να ανακαλύψει και να βιώσει κάθε του γωνιά με ενθουσιασμό.

The post The Back Yard was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.