Ανακαίνιση διαμερίσματος σε πολυκατοικία της δεκαετίας του 1970

Το έργο αφορά την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 85,00 τ.μ., στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970, στη Νεάπολη Νίκαιας. Βασικό ζητούμενο του ιδιοκτήτη ήταν η όσο το δυνατόν μικρότερη επέμβαση στο υφιστάμενο διαμέρισμα, σε συνδυασμό με τη δημιουργία επαρκών αποθηκευτικών χώρων.

Ο σχεδιασμός βασίστηκε στη διαμόρφωση μιας ανοιχτής κάτοψης, η οποία ενοποιεί τους χώρους διημέρευσης, ενισχύει την αίσθηση διαμπερότητας και επιτρέπει στο φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το διαμέρισμα. Η κατοικία επαναοργανώνεται έτσι μέσα από περιορισμένες αλλά στοχευμένες κινήσεις, που μεταβάλλουν ουσιαστικά τον τρόπο χρήσης του χώρου.

Ένας ενιαίος χώρος διημέρευσης

Η βασική παρέμβαση αφορά την καθαίρεση της τοιχοποιίας που διαχώριζε το σαλόνι και την τραπεζαρία από τον διάδρομο και την κουζίνα. Με αυτόν τον τρόπο, οι έως τότε αποκομμένοι χώροι συγχωνεύονται σε μια πιο συνδεδεμένη και λειτουργική διάταξη, ενώ το φυσικό φως φτάνει ακόμη και στον διάδρομο, στο κέντρο της κάτοψης.

Η καθαίρεση αποκάλυψε τα βασικά φέροντα στοιχεία του κτιρίου, όπως το υποστύλωμα που βρίσκεται στο κέντρο του ενιαίου χώρου και τη δοκό που διατρέχει κατά μήκος το διαμέρισμα, από την είσοδο έως το υπνοδωμάτιο. Αντί να αποκρυφθούν, τα στοιχεία αυτά εντάσσονται στη νέα οργάνωση και συμβάλλουν στη σαφήνεια της κάτοψης.

 

 

Βιβλιοθήκη-φίλτρο ανάμεσα στις ζώνες

Το διαμέρισμα οργανώνεται σε τρεις διακριτές ζώνες: την είσοδο και τους χώρους διημέρευσης, τον μεταβατικό χώρο προς την ιδιωτική ζώνη με το λουτρό, την αποθήκη και τον διάδρομο, και τέλος το υπνοδωμάτιο με το βοηθητικό δωμάτιο-γραφείο.

Κεντρικό ρόλο στη νέα διάταξη αναλαμβάνει μια βιβλιοθήκη, τοποθετημένη κάτω από τη δοκό. Λειτουργεί ως διαχωριστικό έπιπλο και οριοθετεί τους χώρους διημέρευσης από τους ιδιωτικούς, χωρίς να δημιουργεί πλήρη αποκοπή. Η πλάτη της από ραβδωτό υαλοπίνακα επιτρέπει τη διάχυση του φυσικού φωτός προς τον διάδρομο, περιορίζοντας ταυτόχρονα την άμεση οπτική επαφή. Το υλικό λειτουργεί και ως αναφορά στην αισθητική του αρχικού διαμερίσματος της δεκαετίας του 1970.

Η κουζίνα ως χώρος συνάντησης

Η κουζίνα αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της ανοιχτής κάτοψης. Συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και το καθιστικό και αναπτύσσεται στον άξονα βορρά-νότου, λειτουργώντας ως ζωτικό μέρος του ενιαίου χώρου διημέρευσης.

Η βοηθητική νησίδα προσφέρει επιπλέον επιφάνεια εργασίας, αλλά και τη δυνατότητα η κουζίνα να λειτουργεί ως χώρος συνάθροισης. Με αυτόν τον τρόπο, ο καθαρά λειτουργικός της χαρακτήρας διευρύνεται και εντάσσεται στην καθημερινή κοινωνική ζωή του διαμερίσματος.

 

 

Αποθηκευτικοί χώροι μέσα από περιορισμένες επεμβάσεις

Η νέα οργάνωση του διαμερίσματος ανταποκρίνεται στο αρχικό ζητούμενο για αυξημένη λειτουργικότητα και επαρκείς αποθηκευτικούς χώρους, χωρίς εκτεταμένες κατασκευαστικές παρεμβάσεις. Στην είσοδο σχεδιάζεται εντοιχισμένη ντουλάπα, τμήμα του λουτρού αξιοποιείται για τη δημιουργία αποθήκης, ενώ το κάτω μέρος της βιβλιοθήκης λειτουργεί ως πρόσθετος αποθηκευτικός χώρος.

Οι λύσεις αυτές ενισχύουν την καθημερινή ευχρηστία του διαμερίσματος, χωρίς να επιβαρύνουν την κάτοψη ή να αναιρούν την αίσθηση συνέχειας του ενιαίου χώρου.

Γήινη παλέτα και αναφορές στη δεκαετία του 1970

Η υλικότητα κινείται σε ήπιους, γήινους τόνους, συνδυάζοντας το γκρι των δομικών στοιχείων με θερμές υπόλευκες αποχρώσεις και φυσικό ξύλο. Πιο έντονες χρωματικές αναφορές εμφανίζονται στην κουζίνα και στο υπνοδωμάτιο, όπου κυριαρχεί το πράσινο, καθώς και στο λουτρό, όπου επιλέγεται το μπλε.

Στα υπνοδωμάτια διατηρήθηκε το υφιστάμενο δάπεδο, έπειτα από συντήρηση, ενώ στον ενιαίο χώρο διημέρευσης τοποθετήθηκαν κεραμικά πλακίδια μεγάλων διαστάσεων, ενισχύοντας την αίσθηση συνέχειας και ενοποίησης.

 

 

Έπιπλα, αντικείμενα και προσωπική ταυτότητα

Ορισμένα έπιπλα σχεδιάστηκαν ειδικά για το διαμέρισμα, ενώ η δανέζικη πολυθρόνα από τη συλλογή του ιδιοκτήτη, τα φωτιστικά, τα έργα τέχνης και τα χειροποίητα διακοσμητικά αντικείμενα με καμπύλες μορφές συμβάλλουν στη διαμόρφωση της ιδιαίτερης ταυτότητας του χώρου.

Μέσα από τη σύνθεση γεωμετρικών μορφών, τη χρήση φυσικών υλικών και την υιοθέτηση σύγχρονων σχεδιαστικών γραμμών, το διαμέρισμα επιτυγχάνει μια ισορροπημένη συνύπαρξη του παλαιού με το σύγχρονο. Επαναπροσδιορίζεται ως ένας ευέλικτος και εργονομικός χώρος κατοίκησης, με σαφή αρχιτεκτονική ταυτότητα και λειτουργική οργάνωση.

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του 1970 σε νέα καθημερινή χρήση

Σε ένα περίοπτο κτίριο της δεκαετίας του 1970, στη ζωντανή πόλη των Ιωαννίνων, το Thalen Apt από τους Pantazi5 Architects είναι μια ανακαίνιση διαμερίσματος 74,00 τ.μ., σχεδιασμένη για ένα ιδιαίτερα κοινωνικό ζευγάρι. Το έργο συνδυάζει τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας, τον υπάρχοντα χαρακτήρα του χώρου και μια ανοιχτή διάθεση προς τους τρόπους κατοίκησης που έρχονται.

Αντί να διαγράψει τη μνήμη του αρχικού διαμερίσματος, ο επανασχεδιασμός λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα σε όσα ο χώρος ήδη φέρει και σε όσα καλείται πλέον να υποστηρίξει. Το αποτέλεσμα είναι ένα σφιχτά δουλεμένο εσωτερικό που συνδυάζει φιλοξενία, πρακτικότητα και καθαρές υλικές αντιθέσεις.

Μία επέμβαση, ένας νέος χώρος διημέρευσης

Η μελέτη εστιάζει στους χώρους διημέρευσης του διαμερίσματος. Μία μόνο μετατροπή στην υπάρχουσα κάτοψη επιτρέπει τη συγχώνευση των έως τότε διαχωρισμένων χώρων σε μια πιο συνδεδεμένη και λειτουργική διάταξη, δημιουργώντας έναν εκτεταμένο, φυσικά φωτισμένο χώρο που γίνεται το κέντρο της κατοικίας.

Ο νέος αυτός πυρήνας υποστηρίζει την καθημερινή χρήση, τη συνάντηση και πιο ευέλικτες οικιακές ρουτίνες. Δεν οργανώνεται μέσα από σκληρούς διαχωρισμούς, αλλά μέσα από την υλικότητα, την οπτική συνέχεια και τη σαφή σχέση ανάμεσα σε ανοιχτές, διαφανείς και κλειστές ζώνες.

 

 

Ανοιχτός, διάφανος και ξύλινος χώρος

Ο ενιαίος χώρος διακρίνεται οπτικά σε τρεις περιοχές: τον ανοιχτό χώρο, τον διάφανο χώρο και τον ξύλινο χώρο. Αντιστοιχούν στο καθιστικό, την κουζίνα και τη ζώνη εξυπηρέτησης, η οποία περιλαμβάνει αποθήκη και WC.

Παρότι διαφοροποιούνται έντονα ως προς τον τόνο και την υφή, οι τρεις περιοχές ρέουν απρόσκοπτα η μία στην άλλη. Υφιστάμενες χρήσεις, όπως η τραπεζαρία στην κουζίνα και η διάταξη του καθιστικού, διατηρούνται και επανερμηνεύονται, ενώ νέες λειτουργίες προστίθενται ώστε να ενισχύσουν τον πρακτικό και φιλόξενο χαρακτήρα του διαμερίσματος.

Πράσινο μάρμαρο και παραμετρική εγκατάσταση καθρέφτη

Ο ανοιχτός χώρος αποτελεί τον κύριο χώρο διημέρευσης του διαμερίσματος. Συνδέεται στενά με την κουζίνα και, μέσω της ζώνης εξυπηρέτησης, οδηγεί προς τους ιδιωτικούς χώρους της κατοικίας.

Επενδυμένος με πράσινο μαρμάρινο δάπεδο, ο φωτεινός αυτός χώρος περιλαμβάνει έπιπλα κατασκευασμένα από υλικά του υπάρχοντος διαμερίσματος. Μια παραμετρικά σχεδιασμένη εγκατάσταση καθρέφτη αποτελεί την πιο χαρακτηριστική χειρονομία του χώρου, εστιάζοντας σε συγκεκριμένες οπτικές προς το γειτονικό νεοβυζαντινό μνημείο της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας.

 

 

Η κουζίνα ως διάφανος χώρος

Η κουζίνα αποτελεί μέρος του ενιαίου χώρου διημέρευσης, αλλά ορίζεται μέσα από ένα γυάλινο πέτασμα που διατηρεί την οπτική επαφή και την αλληλεπίδραση με το καθιστικό. Η νέα διάταξη διάφανων και αδιαφανών ντουλαπιών διαμορφώνει έναν ευέλικτο χώρο για μαγείρεμα και φαγητό.

Οι πάγκοι από μαύρο γρανίτη προσδίδουν στην κουζίνα έντονη υλική παρουσία, ενώ τα ανοιχτά γκρι πλακίδια και τα μαύρα μεταλλικά ράφια ολοκληρώνουν την παλέτα. Τα ράφια προσθέτουν μια γλυπτική ποιότητα στον χώρο, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως αποθηκευτική επιφάνεια.

Ξύλο iroko και εσωστρεφής ζώνη εξυπηρέτησης

Δίπλα στη διάφανη ζώνη της κουζίνας, ο ξύλινος χώρος είναι το πιο εσωστρεφές τμήμα του διαμερίσματος. Επενδυμένος με ξύλο iroko σε επανάχρηση από το αρχικό διαμέρισμα, συγκεντρώνει την αποθήκη και το WC, ενώ παράλληλα μεσολαβεί προς τους ιδιωτικούς χώρους της κατοικίας.

Μέσα από αυτόν τον συμπαγή πυρήνα εξυπηρέτησης, η ανακαίνιση προσθέτει λειτουργικότητα χωρίς να κατακερματίζει τον νέο χώρο διημέρευσης. Το Thalen Apt γίνεται έτσι μια μελέτη πάνω στο πώς ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να αναδιοργανωθεί μέσα από μία ακριβή χωρική κίνηση, μετατρέποντας τα υπάρχοντα υλικά, τη μνήμη και τη σύγχρονη χρήση σε ένα ενιαίο οικιακό περιβάλλον.

Μια απαιτητική μεταμόρφωση στην καρδιά του Κολωνακίου

Στην καρδιά του Κολωνακίου, ένα διαμέρισμα 170,00 τ.μ. ανακαινίζεται από τους Kokosalaki Architecture, μέσα από μια διαδικασία που οργανώνεται γύρω από την τέχνη, τα αντικείμενα, τις υφές και τη σύγχρονη αστική κατοίκηση. Στο έργο, μια απαιτητική μεταμόρφωση κατοικίας σε πολυκατοικία της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, ο χαρακτήρας του υπάρχοντος κελύφους αντιμετωπίζεται ως αφετηρία και όχι ως περιορισμός.

Ως βασικό σημείο εκκίνησης λαμβάνεται η σημαντική προσωπική συλλογή έργων τέχνης του ιδιοκτήτη, καθώς και η σαφής αισθητική του αντίληψη για τη σύγχρονη πολυτέλεια. Η ανακαίνιση δεν επιδιώκει ένα επιδεικτικό αποτέλεσμα, αλλά τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος πιο ήρεμου, καθαρού και σύγχρονου, χωρίς να χάνεται η ζεστασιά, η ατμόσφαιρα και η προσωπικότητα του χώρου.

Τέχνη, αντικείμενα και σύγχρονη αστική κατοίκηση

Η κατοικία σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο εσωτερικό, όπου η τέχνη δεν λειτουργεί ως μεταγενέστερη προσθήκη, αλλά ως οργανικό στοιχείο της συνολικής ατμόσφαιρας. Τα έργα, τα αντικείμενα και οι υφές εντάσσονται σε μια σύνθεση που επιτρέπει στο διαμέρισμα να παραμένει προσωπικό, χωρίς να χάνει την αίσθηση τάξης και καθαρότητας.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η σύγχρονη αστική κατοίκηση ερμηνεύεται όχι ως ουδέτερο σκηνικό, αλλά ως καθημερινή εμπειρία με χαρακτήρα. Οι επιφάνειες, τα έπιπλα, ο φωτισμός και οι λεπτομέρειες οργανώνονται με τρόπο που υποστηρίζει την οικειότητα, την ιδιωτικότητα και την παρουσία της τέχνης μέσα στην καθημερινή ζωή.

 

Επέμβαση μέσα στο υπάρχον κέλυφος

Όπως συμβαίνει συχνά στις ανακαινίσεις πολυκατοικιών της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, η διαδικασία συνοδεύτηκε από τεχνικές και κατασκευαστικές προκλήσεις: παλαιές υποδομές, περιορισμούς πρόσβασης, σύνθετους συντονισμούς και την ανάγκη συνεχούς ισορροπίας ανάμεσα στη σύγχρονη επέμβαση και τον χαρακτήρα του υφιστάμενου διαμερίσματος.

Οι περιορισμοί αυτοί ενσωματώνονται στον σχεδιασμό με τρόπο ελεγχόμενο. Η νέα αρχιτεκτονική γλώσσα δεν επιβάλλεται στο υπάρχον, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό, επιτρέποντας στην κατοικία να αποκτήσει μια πιο σύγχρονη ταυτότητα, διατηρώντας παράλληλα τη μνήμη και την κλίμακά της.

Φως, αντιθέσεις και ατμόσφαιρα

Το διαμέρισμα εξελίσσεται μέσα από μια αλληλουχία αντιθέσεων. Από τους φωτεινούς, λουσμένους στο φυσικό φως χώρους διημέρευσης μέχρι το πιο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό WC, η κατοικία αποκτά διαφορετικές εντάσεις και ποιότητες, χωρίς να χάνει τη συνοχή της.

Η απαλότητα αντιπαραβάλλεται με τη δομή, τα φυσικά υλικά με τις εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες, η ανοιχτή αίσθηση με την προστασία. Οι αντιθέσεις αυτές δεν λειτουργούν συγκρουσιακά, αλλά συνθέτουν μια κατοικία με βάθος, ρυθμό και εσωτερική ισορροπία.

Διακριτική πολυτέλεια και προσωπικός χαρακτήρας

Η πολυτέλεια προσεγγίζεται με διακριτικότητα. Η κατοικία σχεδιάζεται ώστε να μοιάζει ταυτόχρονα σύγχρονη και βαθιά προσωπική, χωρίς υπερβολές ή επιφανειακές χειρονομίες. Η αίσθηση ποιότητας προκύπτει από την ακρίβεια των επιλογών, τη σχέση των υλικών, την ατμόσφαιρα και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος υποδέχεται την καθημερινή ζωή.

Η ανακαίνιση διαμορφώνει ένα σπίτι ήρεμο, καθαρό και εκλεπτυσμένο, όπου η τέχνη, οι υφές και η σύγχρονη αστική κατοίκηση συνυπάρχουν σε ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία διακριτικά πολυτελής, σχεδιασμένη ως προσωπικός χώρος ζωής στο κέντρο της Αθήνας.

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του ’70 επανασχεδιάζεται μέσα από την καμπύλη

Στη Γλυφάδα, οι Grozopoulos+Associates ανέλαβαν τη ριζική ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 100,00 τ.μ. της δεκαετίας του ’70. Η αρχική κατοικία έφερε τα τυπικά χωρικά και υλικά χαρακτηριστικά της εποχής: διαχωρισμένα δωμάτια, τυποποιημένη οργάνωση, παρκέ, μωσαϊκά και μια κατακερματισμένη εσωτερική διάταξη.

Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν τον πλήρη ανασχεδιασμό του διαμερίσματος, με στόχο τη δημιουργία μιας σύγχρονης και φιλόξενης κατοικίας, κατάλληλης τόσο για ιδία χρήση όσο και για βραχυχρόνια μίσθωση. Αντί να διαγράψει τη μνήμη του υπάρχοντος εσωτερικού, η πρόταση αναβαθμίζει το διαμέρισμα με βάση τις απαιτήσεις της σύγχρονης διαβίωσης, διατηρώντας παράλληλα στοιχεία από την ατμόσφαιρα και τον υλικό χαρακτήρα της εποχής του.

Αναδιοργάνωση της κάτοψης για τη σύγχρονη κατοίκηση

Η ανακαίνιση περιλάμβανε ουσιαστική αναδιάταξη της κάτοψης. Η θέση του λουτρού αντιμετατέθηκε με εκείνη της κουζίνας, ο διάδρομος διανοίχθηκε, ενώ τα δάπεδα και οι επενδύσεις στην κουζίνα, το λουτρό και το WC αντικαταστάθηκαν πλήρως.

Η νέα οργάνωση επιτρέπει στο διαμέρισμα να λειτουργεί με μεγαλύτερη σαφήνεια και ροή. Η παλαιότερη διαίρεση των χώρων δίνει τη θέση της σε μια πιο ανοιχτή οικιακή ακολουθία, όπου οι βασικοί χώροι διημέρευσης συνδέονται οπτικά και λειτουργικά.

Οι καμπύλες ως χωρικά και λειτουργικά εργαλεία

Κεντρική σχεδιαστική χειρονομία αποτέλεσε η εισαγωγή καμπύλων γεωμετριών στο σύνολο του διαμερίσματος. Οι καμπύλες εμφανίζονται στις οροφές, στα σταθερά έπιπλα και στα κινητά στοιχεία, συγκροτώντας μια ενιαία χωρική γλώσσα για την κατοικία.

Δεν λειτουργούν, ωστόσο, μόνο ως μορφολογικό μοτίβο. Οι καμπύλες οργανώνουν τον χώρο, ενσωματώνουν τον φωτισμό, μαλακώνουν τις μεταβάσεις και ορίζουν διακριτικά τις επιμέρους λειτουργικές ζώνες, προσδίδοντας στο εσωτερικό συνέχεια χωρίς την ανάγκη αυστηρών διαχωρισμών.

Ένα bar-counter από πράσινο μάρμαρο ως σημείο αναφοράς

Η ενοποίηση της κουζίνας με την τραπεζαρία και το καθιστικό οργανώνεται γύρω από ένα γραμμικό bar-counter, επενδυμένο με βαθιά πράσινο ινδικό μάρμαρο. Τοποθετημένο ως σημείο αναφοράς αλλά και ως καθημερινό λειτουργικό στοιχείο, το counter αγκυρώνει τον ενιαίο χώρο διημέρευσης.

Η φυσική πέτρα, με το χαρακτηριστικό χρώμα και το βάθος της, εισάγει μια αίσθηση διακριτικής πολυτέλειας. Η έντασή της εξισορροπείται από τις ξύλινες επιφάνειες της νέας κουζίνας και από το αποκατεστημένο παρκέ, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στις νέες παρεμβάσεις και την υλική μνήμη του διαμερίσματος.

Αποκατάσταση του παρκέ και συνέχεια της υλικής μνήμης

Το αρχικό παρκέ σε διάταξη ψαροκόκαλου αποκαταστάθηκε και σφραγίστηκε με προσοχή, ώστε να λειτουργεί ως μια διαχρονική επιφάνεια που συνδέει το παρελθόν του διαμερίσματος με τη νέα του ταυτότητα. Η επιλογή αυτή βασίστηκε όχι μόνο σε αισθητικά και ιστορικά κριτήρια, αλλά και στη βιωσιμότητα της παρέμβασης.

Με τη διατήρηση και επανάχρηση του υπάρχοντος δαπέδου, μειώθηκε σημαντικά η ανάγκη για νέα υλικά. Το αποκατεστημένο παρκέ γίνεται έτσι τόσο οπτική βάση του εσωτερικού όσο και διακριτική υπενθύμιση της προηγούμενης ζωής του διαμερίσματος.

Γήινοι τόνοι, οργανικές μορφές και ένα αστικό καταφύγιο

Η παλέτα υλικών και χρωμάτων κινείται σε ήπιους, γήινους τόνους, με κυρίαρχα τα θερμά υπόλευκα χρώματα, το φυσικό και το σκούρο ξύλο, ενώ πιο έντονες αποχρώσεις εισάγονται σε έπιπλα και επιλεγμένες λεπτομέρειες. Σύγχρονα φωτιστικά, έπιπλα, έργα τέχνης και διακοσμητικά αντικείμενα με οργανικές μορφές ενισχύουν τον συνολικό χαρακτήρα του χώρου.

Μέσα από καμπύλες γεωμετρίες, φυσικά υλικά και σύγχρονες γραμμές, η ανακαίνιση διαμορφώνει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Το διαμέρισμα μετατρέπεται σε έναν ευέλικτο και εκλεπτυσμένο χώρο διαμονής: ένα ήσυχο αστικό καταφύγιο, που συγκροτείται μέσα από σαφήνεια, θερμότητα και λιτότητα.

Οικιακό τοπίο

Ο επανασχεδιασμός του συγκεκριμένου μικρού αστικού διαμερίσματος προέκυψε μέσα από μια στενή και ουσιαστική συνεργασία με τους χρήστες του χώρου, με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης, εργασίας και καθημερινής ευελιξίας. Το έργο βασίστηκε στην αρχή ότι η ποιότητα του χώρου δεν καθορίζεται από το μέγεθος, αλλά από τη σαφήνεια της οργάνωσης, τη ροή του φωτός και τη συνειδητή ενσωμάτωση των λειτουργιών.

 

Χωρική οργάνωση

Η αρχική κάτοψη επανασχεδιάστηκε μέσα από μια διαδικασία χωρικού επαναπρογραμματισμού, με βασική στρατηγική τη δημιουργία ενός ενιαίου, ανοιχτού περιβάλλοντος. Η επιλεκτική απομάκρυνση τοίχων επέτρεψε την ανάπτυξη νέων οπτικών φυγών και χωρικών συσχετισμών, ενισχύοντας τόσο τη διάχυση του φυσικού φωτός όσο και τη συνέχεια της κίνησης μέσα στο διαμέρισμα.

Κομβικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το ειδικά διαμορφωμένο άνοιγμα μεταξύ εισόδου και τραπεζαρίας. Η χειρονομία αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο φωτός, μεταβατικό όριο και οργανωτικό στοιχείο της κάτοψης, προσδίδοντας σαφήνεια στη χωρική αλληλουχία και ενισχύοντας την αντίληψη του βάθους στο εσωτερικό του διαμερίσματος.

Παλέτα υλικών

 

Η υλικότητα του έργου διαμορφώνεται μέσα από μια περιορισμένη αλλά εκφραστική παλέτα φυσικών υλικών. Το ξύλο και το μάρμαρο συνδυάζονται σε ειδικά σχεδιασμένες, ενσωματωμένες κατασκευές που φιλοξενούν αποθηκευτικούς χώρους, επιφάνειες εργασίας και καθημερινές λειτουργίες.

Τα έπιπλα αντιμετωπίζονται ως αρχιτεκτονικά στοιχεία και όχι ως ανεξάρτητα αντικείμενα. Με αυτόν τον τρόπο, εντάσσονται οργανικά στη σύνθεση του χώρου, ενισχύοντας την αίσθηση συνοχής και καθαρότητας της εσωτερικής διάταξης. Οι ενσωματωμένες αυτές λύσεις επιτρέπουν την αποδοτική αξιοποίηση του διαθέσιμου χώρου χωρίς να επιβαρύνουν οπτικά το περιβάλλον.

 

 

Custom κατασκευές

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ευελιξία και την πολυλειτουργικότητα του διαμερίσματος. Έπιπλα γραφείου, αποθηκευτικές μονάδες και επιφάνειες, προσαρμόζονται και ενσωματώνονται έτσι ώστε ο χώρος να μεταβάλλεται εύκολα ώστε να υποστηρίζει διαφορετικά σενάρια χρήσης: εργασία από το σπίτι, καθημερινή κατοίκηση ή κοινωνικές συναθροίσεις.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα φωτεινό και ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης, όπου η καθαρότητα της σύνθεσης, η συνέπεια των υλικών και η επεξεργασία των λεπτομερειών μετατρέπουν ένα μικρό διαμέρισμα σε ένα ευέλικτο και σύγχρονο οικιακό τοπίο. Μέσα από στοχευμένες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις, το έργο αναδεικνύει πώς η συμπαγής κατοίκηση μπορεί να μετασχηματιστεί σε μια ποιοτική και ολοκληρωμένη χωρική εμπειρία.

 

Ριζική διάταξη

Το έργο αφορά την ανακαίνιση και ολική αναδιαμόρφωση ενός διαμερίσματος ρετιρέ (τελευταίου ορόφου σε εσοχή) επιφάνειας 50m2 με 20m2 βεράντα που βρίσκεται σε πολυκατοικία της δεκαετίας του 1960.

 

Ανοιχτή διαρρύθμιση

Η αλλαγή των αναγκών καθώς και του τρόπου βίωσης του χώρου που επήλθε με το πέρασμα των δεκαετιών ανέδειξε ως ανάγκη το ριζικό αναπροσδιορισμό της ίδιας της κάτοψης. Βασική αλλαγή αποτελεί η θέση εισόδου του διαμερίσματος δημιουργώντας ένα “κατώφλι” που υποδέχεται το χρήστη και τον καλεί να ανακαλύψει σταδιακά τον υπόλοιπο χώρο. Η υφιστάμενη κουζίνα δίνει τη θέση της στην είσοδο με έναν αποθηκευτικό χώρο στα δεξιά που λειτουργεί ως κάθισμα καθώς και θέση για το πλυντήριο.

Μία δυσανάλογα μεγάλη για το μέγεθος της κατοικίας αποθήκη αντικαθίσταται από την κουζίνα που αποτελεί και τον κεντρικό άξονα οργάνωσης του διαμερίσματος. Πιο συγκεκριμένα, ο καναπές του καθιστικού σχεδιάζεται ειδικά για το έργο ως ένα περίοπτο πολυλειτουργικό κάθισμα γύρω από το οποίο διαμορφώνεται η ανοιχτή κάτοψη. Ως αποτέλεσμα, η κουζίνα ενοποιείται με το καθιστικό και την τραπεζαρία συνθέτοντας έναν πολυμορφικό χώρο καθημερινής διαβίωσης που αξιοποιεί στο μέγιστο τις ανάγκες ευελιξίας της σύγχρονης ζωής.

 

Σχεδιαστικές χειρονομίες

Λόγω των περιορισμένων τετραγωνικών, το διαμέρισμα σχεδιάζεται με τη δυνατόν λιγότερη οπτική φασαρία χρησιμοποιώντας μία ενιαία χωρική χειρονομία: το έπιπλο της κουζίνας επεκτείνεται ως επένδυση του όγκου του μπάνιου σε ένα χρώμα που δίνει και την ταυτότητα του έργου – το μπλε – εξ ’ου και η ονομασία του διαμερίσματος σε “Κυανό”. Ο μπλε όγκος έχει και λειτουργικό ρόλο καθώς “κρύβει” την κλιματιστική μονάδα που αποτελεί και το βασικό τρόπο θέρμανσης – ψύξης του χώρου. Στόχος του συγκεκριμένου στοιχείου, πέρα από το αισθητικό αποτέλεσμα, υπήρξε και ο διακριτικός εντοιχισμός όλων των ηλεκτρικών συσκευών.

Καθώς το μπαλκόνι είναι αρκετά ευρύχωρο, το κύριο άνοιγμα του καθιστικού επεκτείνεται κατά μήκος και καθ’ύψος, ενοποιώντας περεταίρω το εσωτερικό και το εξωτερικό. Παράλληλα, το υφιστάμενο εξωτερικό μωσαϊκό δάπεδο γυαλίζεται, διατηρώντας ένα κομμάτι της παλιάς ταυτότητας του διαμερίσματος, ενώ ένα στοιχείο νερού συμβάλει στη δημιουργία ενός νέου αστικού κήπου.

 

Υλική & χρωματική παλέτα

Έμπνευση για την ταυτότητα του έργου σε επίπεδο υλικών αποτέλεσε το Καλλιμάρμαρο στάδιο, τοπόσημο στην περιοχή του Παγκρατίου. Για τον πάγκο της κουζίνας επιλέχθηκε λευκό μάρμαρο Διονύσου και για τα πορτάκια υπόλευκο λακαριστό ξύλο. Το ντουλαπάκι του μπάνιου, τα κομοδίνα και το coffee table του καθιστικού έχουν σχεδιαστεί ειδικά για το έργο από ακατέργαστη λαμαρίνα που έχει προστατευθεί με βερνίκι κατά της οδείδωσης. Στο μπάνιο επιλέχθηκαν μικρής διάστασης πλακάκια ενώ η περιοχή του ντους οριοθετείται με υαλότουβλο ώστε να δέχεται επιπλέον φως από το καθιστικό. Το υπνοδωμάτιο διατηρεί την αυστηρή ιδιωτικότητά του και χρωματίζεται σε υπόλευκους τόνους προσδίδοντας μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και ανασύνταξης από τους ρυθμούς της καθημερινότητας. Τέλος, ο φέροντας οργανισμός από οπλισμένο σκυρόδεμα αποκαλύπτεται.

Αρμονικός χώρος

Το έργο αφορά την ανακαίνιση διαμερίσματος 46m2, που βρίσκεται στον 4ο όροφο κλασσικής αθηναϊκής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970, με ανεμπόδιστη θέα και άπλετο φυσικό φωτισμό και αερισμό.

 

Οργάνωση χρήσεων

Στόχος του σχεδιασμού είναι η δημιουργία ενός πλήρους εξοπλισμένου, μοντέρνου διαμερίσματος για χρήση Airbnb με ενιαία, ανοιχτή κάτοψη, που θα προσφέρει συγχρόνως ιδιωτικότητα και παράλληλα ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ενοποίησης της κουζίνας και του καθιστικού και της αποξήλωσης της τοιχοποιίας που διαχωρίζει το καθιστικό και το υπνοδωμάτιο. Η νέα διαρρύθμιση ενισχύει το φυσικό φωτισμό και αερισμό του διαμερίσματος.

 

Αρμονική παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών και των χρωμάτων ακολουθούν την ίδια προσέγγιση. Συγκεκριμένα, η επιλογή ξύλινου δαπέδου σε όλο τον χώρο συνδυάζεται με γεωμετρικά, πολύχρωμα, σε απαλούς τόνους πλακάκια που τοποθετούνται στην κουζίνα, δημιουργώντας μια ζεστή ατμόσφαιρα, την οποία συμπληρώνουν τα custom έπιπλα του χώρου σε ξύλινες και μπεζ αποχρώσεις.

 

Εσωτερικός φωτισμός

Η μελέτη φωτισμού ενισχύει την ιδέα ενός ενοποιημένου και συνεκτικού διαμερίσματος. Κομψές διακοσμητικές απλίκες και ιδιαίτερα κρεμαστά φωτιστικά επιλέχθηκαν για έμμεσο και άμεσο φωτισμό αντίστοιχα. Τα φωτιστικά σώματα και διακοσμητικά στοιχεία χρωματίζονται σε γήινες αποχρώσεις -τερακότα, χρυσό, καφέ και πράσινο- προσδίδοντας ζωντάνια στον χώρο.

Συνεχείς ροές

Το “One Athens” στους πρόποδες του Λυκαβηττού, είναι ένα εμβληματικό κτιριακό συγκρότημα για την Αθήνα και την αρχιτεκτονική της, το οποίο σχεδιάστηκε το 1957 από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Δοξιάδη, ενώ η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1971.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το διατηρητέο πλέον συγκρότημα λειτούργησε ως έδρα του γραφείου Δοξιάδη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Η μετατροπή του από συγκρότημα γραφείων σε οικιστική ανάπτυξη το 2014, εισήγαγε έναν νέο τύπο κτιρίου και μια νέα κλίμακα κατοικίας σε μια πόλη όπου κυριαρχεί η τυπολογία της πολυκατοικίας. Η πλήρης ανακαίνιση του διαμπερούς διαμερίσματος στον πέμπτο όροφο, απαντά στις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης με σεβασμό στην υφιστάμενη αρχιτεκτονική.

 

Χωρική οργάνωση

Η αναδιοργάνωση της κάτοψης σε σχήμα ‘Γ’ είναι απλή και σαφής: μια ανοικτή κοινόχρηστη ζώνη, που περιλαμβάνει την τραπεζαρία, το καθιστικό και την κουζίνα, καθώς και έναν ενδιάμεσο χώρο γραφείου που καταλήγει στην ιδιωτική ζώνη, με το κύριο υπνοδωμάτιο, το διαμπερές λουτρό και την ιματιοθήκη. Η σκόπιμη απουσία διαχωριστικών ενισχύει την ιδέα ενός ευέλικτου διαμερίσματος με συνεχή ροή. Ο διαχωρισμός των επιμέρους χώρων υπονοείται από διάσπαρτα ημιδιαφανή συρόμενα πετάσματα πλήρους ύψους από γυαλί και ξύλο, τα οποία επιτρέπουν την οριοθέτηση και ταυτόχρονα εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα. Παράλληλα, οι μεγάλες πλάκες μωσαϊκού δαπέδου δημιουργούν μια επιπλέον συνεχή επιφάνεια ενισχύοντας τη ροϊκότητα του χώρου.

 

Υφιστάμενη πρόσοψη

Η καναβοειδής πρόσοψη του υφιστάμενου κτιρίου εξυπηρετούσε τις ανάγκες των γραφειακών χώρων προσδίδοντας άφθονο και συνάμα ελεγχόμενο Μεσογειακό φως και φυσικό αερισμό. Η νέα οργάνωση μιας ελεύθερης κάτοψης σχήματος ‘Γ’ συνδέει οπτικά τις δύο υαλόφρακτες όψεις του διαμερίσματος: την εσωτερική στραμμένη προς το κεντρικό αίθριο του συγκροτήματος και την εξωτερική προς την οδό Στρατιωτικού Συνδέσμου. Έτσι, το διαμέρισμα απολαμβάνει, μέσα από το αίθριο, ανεμπόδιστη θέα προς το περίφημο αθηναϊκό αστικό περιβάλλον και τον κατάφυτο λόφο του Λυκαβηττού, ενώ προς τα νοτιοανατολικά σε πρώτο πλάνο και πάνω από τα δώματα των απέναντι πολυκατοικιών, προβάλλει η Ακρόπολη και ξεδιπλώνεται η πανοραμική θέα του Σαρωνικού.

Χρωματιστές χρήσεις

Το έργο αφορά την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος, 81m2, σε πολυκατοικία της δεκαετίας του 80’ με θέα σε πάρκο. Η γραμμική του διάταξη σε συνδυασμό με τον νοτιοδυτικό προσανατολισμό του το καθιστά ιδιαίτερα φωτεινό.

 

Χωροταξική οργάνωση

Στόχος του σχεδιασμού είναι να δημιουργηθεί ένας πολύ-λειτουργικός χώρος, αποτελούμενος από κουζίνα, τραπεζαρία, γραφείο και καθιστικό ενώ ταυτόχρονα το κέντρο του να παραμείνει ελεύθερο. Κατά την αποξήλωση, καθαιρείται ο τοίχος που διαχωρίζει την κουζίνα και το σαλόνι της αρχικής διάταξης. Επιπλέον τα έπιπλα τοποθετούνται στην περίμετρο του νέου ανοιχτού χώρου και ενσωματώνονται στους τοίχους οπτικά, χρησιμοποιώντας όμοιους χρωματικούς τόνους.

 

Κεντρικό στοιχείο σχεδιασμού

Για τις λειτουργίες της κουζίνας και του γραφείου επιλέγονται αντίθετες χρωματικές αποχρώσεις -βαθύ κόκκινο και σκούρο πράσινο αντίστοιχα- έτσι ώστε να διαφοροποιηθούν. Η νησίδα της κουζίνας, επενδύεται με μαύρη πέτρα και ξύλο σημύδας και λειτουργεί ως το νέο, διακριτικό διαχωριστικό στο σαλόνι καθώς και ως πολυμορφικός χώρος συγκέντρωσης, προετοιμασίας γευμάτων, τραπεζαρίας και γραφείου.

 

Παλέτα υλικών

Το δάπεδο του διαμερίσματος είναι επενδυμένο με μάρμαρο Ιωαννίνων στο εσωτερικό και μάρμαρο Αλιβερίου στο εξωτερικό. Η μεγάλη αντανακλαστικότητα του υλικού διαχέει και ενισχύει το φυσικό φως που εισέρχεται στο διαμέρισμα. Αντίθετα, τα ξύλινα δάπεδα στα υπνοδωμάτια προσδίδουν μια ζεστή και φιλόξενη αίσθηση. Σε συνέχεια του υπόλοιπου χώρου, το δάπεδο στο μπάνιο επενδύεται με ροζ πλακάκια μαρμάρου, που σε συνδυασμό με τα ανθρακί μεταλλικά στοιχεία, προσδίδουν έναν πολυτελή χαρακτήρα.

Σκουρόχρωμες αντιθέσεις

Το διαμέρισμα 260m² βρίσκεται στην πόλη Curitiba, στην Πολιτεία Paraná. Στόχος του έργου ήταν η δημιουργία ενός εσωτερικού, ευέλικτου χώρου που συνδυάζει διαφορετικές λειτουργίες τόσο για την εργασία όσο και για την ψυχαγωγία.

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Κεντρική ιδέα του ήταν να χρησιμοποιηθούν υλικά και στοιχεία επίπλωσης υψηλής ποιότητας που να ταιριάζουν με τις προτιμήσεις του πελάτη. Ο σχεδιασμός ενισχύθηκε με τη χρήση τολμηρών, σκούρων τόνων καθώς και την ένταξη σύγχρονων επίπλων. Ο κεντρικός χώρος είναι οργανωμένος σε ανοιχτή διάταξη, όπου το καθιστικό ενσωματώνεται αρμονικά με την κουζίνα, την τραπεζαρία και τον χώρο barbeque. Το διαμέρισμα διαθέτει επίσης τέσσερα ιδιωτικά υπνοδωμάτια -ένα από τα οποία μετατρέπεται ευέλικτα σε χώρο ψυχαγωγίας- καθώς και ένα ιδιωτικό γραφείο.

 

Ειδικές κατασκευές

Μια σειρά από ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία συμπληρώνουν την ανοιχτή διάταξη και την ποικιλομορφία του χώρου. Μια ιδιαίτερα διαμορφωμένη συρόμενη πόρτα που διαχωρίζει την κουζίνα από το υπόλοιπο σαλόνι, καθώς και ένα κομψό φωτιστικό που αναρτάται από την οροφή της τραπεζαρίας, αποτελούν κεντρικά στοιχεία που προσθέτουν μία αίσθηση κομψότητας και πολυτέλειας στο χώρο.

 

Χρωματική Παλέτα

Η συνολική αισθητική του διαμερίσματος χαρακτηρίζεται από μια σύγχρονη αύρα, η οποία ενισχύεται από σκούρες αποχρώσεις του γκρι και του μαύρου μαζί με ανοιχτόχρωμα φυσικά υλικά, όπως το πέτρινο δάπεδο της κουζίνας. Η σύνθεση των υλικών καθώς και ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα που αποτελούν κεντρικά στοιχεία σε όλο τον χώρο, διατηρούν μια προσεκτική ισορροπία μεταξύ των ήπιων αποχρώσεων και των σκούρων χρωμάτων. Στα υπνοδωμάτια χρησιμοποιείται ξύλινο δάπεδο και γκρι ταπετσαρία για να δημιουργηθεί μια αίσθηση ζεστασιάς και άνεσης.

Σύγχρονα κατώφλια

Το διαμέρισμα της δεκαετίας του 1970, σε μια ήσυχη περιοχή της Κυψέλης, ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε μια σύγχρονη κατοικία. Το έργο περιλαμβάνει την αναδιαμόρφωση ενός χώρου που έχει συναισθηματική αξία για τον πελάτη, διατηρώντας στοιχεία του, ενώ παράλληλα εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για έναν σύγχρονο επανασχεδιασμό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού & διάταξη

Το διαμέρισμα των 65m² είναι οργανωμένο σε ανοιχτή διάταξη, περιλαμβάνοντας την κουζίνα, την τραπεζαρία και το καθιστικό, και μετατρέπεται σε έναν ενιαίο χώρο συγκέντρωσης. Ορισμένοι τοίχοι κατεδαφίστηκαν προκειμένου να αξιοποιηθεί ο ανατολικός προσανατολισμός του διαμερίσματος και ταυτόχρονα να ενοποιηθούν οι παρακείμενοι χώροι. Ένα νέο, μεγάλο άνοιγμα δημιουργείται μεταξύ της τραπεζαρίας και της κουζίνας, που συνδέεται με έναν μακρύ συμπαγή, λευκό πάγκο ο οποίος χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα, το φαγητό και κοινωνικές συγκεντρώσεις.

 

Πολυ-λειτουργικές κατασκευές

Μια σειρά από ειδικά διαμορφωμένα έπιπλα σχεδιάστηκαν για να καλύψουν την ανάγκη για αποθήκευση, ενώ παράλληλα ενσωματώνονται αρμονικά στην αισθητική του χώρου. Τα ξύλινα ντουλάπια με ραβδώσεις, τα λευκά σοβατεπί, το ιδιαίτερο προσκέφαλο  της κρεβατοκάμαρας και το λευκό minimal μεταλλικό πλαίσιο της πόρτας της κουζίνας με τη σύνθεση υλικών από αυλακωτό γυαλί, ακολουθούν κλασικές αναφορές που επαναπροσδιορίζονται μέσω ενός σύγχρονου σχεδιασμού.

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών βασίστηκε στην παλέτα που υπήρχε στο διαμέρισμα. Το δάπεδο ψαροκόκαλο από δρυ, τα λευκά μαρμάρινα πλακάκια καθώς και το ροζ και λευκό terrazzo χρησιμοποιούνται για να δώσουν στο χώρο μια ομοιόμορφη, μοντέρνα αισθητική. Τα φινιρίσματα των υλικών χρησιμοποιήθηκαν επίσης για την αποκατάσταση των ρωγμών και των κενών μετά την εκτεταμένη κατεδάφιση των τοίχων. Παράλληλα με τα φυσικά υλικά, οι ανοιχτόχρωμοι χρωματισμοί που χρησιμοποιούνται στα έπιπλα, τα φωτιστικά και τις ακμές των τοίχων αναδεικνύουν ιδιαίτερες γωνίες μέσα στο χώρο.