Επανεξετάζοντας τον κάναβο

Το κτίριο, που αποτελείται από υπόγειο και υπερυψωμένο ισόγειο κάλυψης 2000m², σχεδιάστηκε μεταξύ 1967 και 1970 από το αρχιτεκτονικό γραφείο Αλέξανδρου Τομπάζη, ως εργοστάσιο καλλυντικών. Μετά τη μεταφορά των χημείων και της παραγωγής, οι εγκαταστάσεις στον Παράδεισο Αμαρουσίου ανακαινίστηκαν εξ ολοκλήρου ώστε να στεγάσουν τα γραφεία της εταιρείας.

 

Αρχιτεκτονική μορφολογία

Πρόκειται για κατασκευή από εμφανές σκυρόδεμα με ιδιαίτερα στοιχεία που συνθέτουν ένα χαρακτηριστικό λεξιλόγιο με ξεκάθαρη διάρθρωση και δυνατότητα επέκτασης: Έναν κάναβο αποτελούμενο από 25 τετράγωνα διαστάσεων 7x7m με υποδιαίρεση σε τέσσερα φατνώματα 3,5×3.5m καθώς και μεταβατικές ζώνες 2m μεταξύ των τετραγώνων. Οι μεταβατικές ζώνες δημιουργούν τετράδες από υποστυλώματα και ένα σύστημα δοκών που σχηματίζουν σε τομή μπετονένιες ψευδοροφές, οι οποίες ενδεχομένως να προορίζονταν για τη διέλευση ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, αν και στην πράξη αυτές υλοποιήθηκαν διαφορετικά.

 

Επεμβάσεις στο υφιστάμενο κτίριο

Η διατήρηση και ανάδειξη του υφιστάμενου κτιρίου και της ιστορίας του ως βιομηχανικού χώρου, αποτέλεσαν τον πρωταρχικό άξονα του σχεδιασμού. Όλες οι επεμβάσεις  απομάκρυνση πρόσθετων στοιχείων, διαχωρισμός λειτουργιών, νέες Η/Μ εγκαταστάσεις, φωτισμός, κ.ά.- έπρεπε να γίνουν με τέτοιον τρόπο ώστε να συμπληρώσουν την ακεραιότητα του συστήματος οπλισμένου σκυροδέματος. Επινοήθηκε για τον λόγο αυτό ένα σύστημα ξύλινων περσίδων που καλύπτουν όλες τις μεταβατικές ζώνες και λειτουργούν ως ηχοαπορροφητική αφαιρούμενη ψευδοροφή, πάνω από την οποία οδεύουν οι εγκαταστάσεις κλιματισμού και αερισμού.

 

Ωστόσο, η “βαθιά κάτοψη“ 45x45m και η έλλειψη φυσικού φωτισμού και αερισμού στο κεντρικό τμήμα δυσχέραιναν την αξιοποίηση όλου του ισόγειου χώρου για κύριες χρήσεις. Για την επίλυση του προβλήματος αυτού σχεδιάστηκε ένα αίθριο στο κεντρικό “μάτι“ του κανάβου. Αφαιρέθηκε η πλάκα οροφής από τα τέσσερα κεντρικά φατνώματα, τοποθετήθηκαν υαλοστάσια σε όλες της πλευρές και δημιουργήθηκε ένας κήπος διαστάσεων 7x7m στην καρδιά του κτιρίου.

 

Οργάνωση λειτουργειών

Για τη λειτουργική διαρρύθμιση χρησιμοποιήθηκε η λογική των ομόκεντρων κύκλων από τους πιο ιδιωτικούς χώρους στην εξωτερική περίμετρο ως τους πιο κοινωνικούς, κοντά στο αίθριο. Οι περιμετρικοί χώροι στεγάζουν τα κλειστά γραφεία, τα διακριτά τμήματα της εταιρείας, ατομικά ή σε μικρές ομάδες έως 6 ατόμων. Τα χωρίσματα είναι γυάλινα ώστε να μη χάνεται η οπτική συνέχεια της κάτοψης. Οι κλειστοί χώροι συναντήσεων και οι ανοιχτοί χώροι άτυπης διατμηματικής συνεργασίας καταλαμβάνουν τις κεντρικές περιοχές γύρω από το νέο αίθριο. Στην κάτω στάθμη, οι χώροι αποδυτηρίων και τραπεζαρίας του εργοστασίου μετατράπηκαν σε γυμναστήριο και χώρους χαλάρωσης.

 

Υλικά, επίπλωση & φωτισμός

Για τον φωτισμό τοποθετήθηκαν ρυθμιζόμενης έντασης κυκλικά φωτιστικά LED στις θέσεις όπου η αρχική μελέτη προέβλεπε κουπόλες, οι οποίες δεν είχαν υλοποιηθεί. Το σύστημα ενεργοποιείται με ανιχνευτές παρουσίας για την οικονομικότερη λειτουργία του. Οι υφές του εμφανούς σκυροδέματος και της ανεπίχριστης οπτοπλινθοδομής από διακοσμητικά τούβλα στις κάθετες επιφάνειες πλήρωσης συνδιαλέγονται με τις γυαλιστερές οριζόντιες επιφάνειες δαπέδου με υφιστάμενα μάρμαρα Αλιβερίου στις εισόδους και εποξειδική βαφή στους χώρους κυκλοφορίας, ενώ στους χώρους εργασίας έχει τοποθετηθεί υφαντό βινύλιο υψηλής ηχοαπορροφητικότητας.

Τα γραφεία και τα τραπέζια συνεδριάσεων σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες από κόντρα πλακέ σημύδας και μεταλλικά ανθρακί στοιχεία σκελετού, διατηρώντας τις αναλογίες και τη φιλοσοφία των παραλλαγών του σχεδιαστικού συστήματος του γραφείου. Ελάχιστες επιφάνειες λάκας σε έντονα βασικά χρώματα για τόνο, φυτά εσωτερικού χώρου και επίπλωση σκανδιναβικού σχεδιασμού συμπληρώνουν την παλέτα υλικών. Σε επόμενη φάση θα ολοκληρωθεί η σήμανση των χώρων, θα τοποθετηθούν στοιχεία βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής με ρυθμιζόμενες περσίδες στις όψεις, φύτευση στο δώμα και φωτοβολταϊκή εγκατάσταση στο νότιο τμήμα.

Τοπικές υλικότητες

Στην Πλάκα, μια από τις παλαιότερες συνοικίες της Αθήνας, στην οδό Λεμπέση ένα διαμέρισμα ανακαινίζεται, συνδυάζοντας τη σύγχρονη αισθητική με παραδοσιακές αναφορές και υλικότητες. Πρόκειται για ένα γωνιακό δυάρι που βρίσκεται στον πρώτο όροφο μιας τυπικής μοντέρνας μεταπολεμικής πολυκατοικίας.

 

Εσωτερική διαρρύθμιση

Η κάτοψη οργανώνεται σε ανοιχτή διάταξη με έναν ενιαίο κεντρικό χώρο που αποτελείται από καθιστικό, κουζίνα και είσοδο, ο οποίος πλαισιώνεται και συνδέεται με τα δύο υπνοδωμάτια και τους βοηθητικός χώρους, παρέχοντας μεγαλύτερη εργονομία κατά τη λειτουργία του. Όλοι οι χώροι έχουν πρόσβαση σε εξώστη, εξασφαλίζοντας έτσι την εκτόνωσή τους σε ένα ημιυπαίθριο καθιστικό.

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή τόσο των χρωμάτων όσο και των υλικών γίνεται με σεβασμό στις παλιές παραδοσιακές λαϊκές αθηναϊκές κατοικίες της περιοχής. Στο εσωτερικό, επιλέγονται γήινοι τόνοι και υφές. Πιο συγκεκριμένα, στον ενιαίο χώρο διημέρευσης η ανοιχτή τερακότα της οροφής συνδυάζεται με υπόλευκους τοίχους και κεραμικά πλακίδια στο δάπεδο. Ο τοίχος εισόδου επενδύεται κατά μήκος με παλιά τούβλα, που έχουν συλλεχτεί από μάντρες οικοδομικών υλικών και επαναχρησιμοποιούνται. Η κουζίνα σχεδιάζεται σε πιο παραδοσιακές γραμμές και διαθέτει ένα χαρακτηριστικό μοντέρνο έπιπλο-εστία μαγειρέματος και τραπέζι φαγητού.

Το δάπεδο επενδύεται με ξύλο ενώ οι τοίχοι χρωματίζονται σε απαλές αποχρώσεις προσδίδοντας μια ατμόσφαιρα θαλπωρής. Στα δύο υπνοδωμάτια και λουτρά ακολουθείται κοινή σχεδιαστική προσέγγιση και γίνεται χρήση διαφορετικών κεραμικών πλακιδίων, (χρώματα, σχήματα και μοτίβα), έτσι ώστε οι χώροι να διαφοροποιούνται μεταξύ τους.

 

Διακοσμητικά στοιχεία

Ένα διαχωριστικό-κλωστρά, κατασκευασμένο από διάτρητα κεραμικά στοιχεία με τριγωνικά μοτίβα, διαχωρίζει την κουζίνα από το καθιστικό, επιτρέποντας ταυτόχρονα την οπτική επαφή. Ξύλινες πόρτες με μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες στα φωτιστικά, τα χερούλια, τις βρύσες και στον υπόλοιπο εξοπλισμό προσδίδουν μια μοντέρνα αισθητική, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο, μια σύγχρονη κατοικία με αναφορές στις μνήμες του παρελθόντος της περιοχής.

Πολύχρωμες επιδείξεις

Το έργο αφορά ένα διαμέρισμα 90 τ.μ., που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, το οποίο ανακαινίστηκε με σκοπό να καλύψει τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων του, διατηρώντας και αναδεικνύοντας παράλληλα τα υφιστάμενα χαρακτηριστικά του.

 

Οργάνωση διάταξης

Εκτός από τις τυπικές οικιστικές λειτουργίες, το διαμέρισμα αναδιαμορφώνεται προκειμένου να προβληθούν και να αποθηκευτούν οι διάφορες συλλογές βινυλίων και βιβλίων της οικογένειας. Οι χώροι οργανώνονται σε ανοιχτή διάταξη, ενώ ταυτόχρονα τοποθετούνται μια σειρά από ελαφριά, ανοιχτά έπιπλα -αντί για παραδοσιακά ξύλινα ερμάρια- που φιλοξενούν όλα τα διαφορετικά αντικείμενα, ενώ παράλληλα παρέχουν μια πιο ευέλικτη και ελεύθερη αισθητική.

 

Custom επίπλωση

Τμήματα του τοίχου κατεδαφίζονται, ενώνοντας δύο ξεχωριστά δωμάτια και δημιουργώντας μια γωνιά για ένα νέο έπιπλο αποθήκευσης. Παράλληλα, η κύρια κρεβατοκάμαρα ενοποιείται με το λουτρό, παρέχοντας μια πιο απλή διαδρομή κυκλοφορίας καθώς και άφθονο χώρο για τις προθήκες της συλλογής. Οι τοίχοι και τα διαχωριστικά διακόπτονται από ακανόνιστα ανοίγματα που προσδίδουν οπτικές συνδέσεις μεταξύ των χώρων, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν σημεία για την τοποθέτηση ραφιών επίδειξης.

 

Χρωματική και υλική παλέτα

Μια σειρά από φυσικά υλικά, όπως το εμφανές σκυρόδεμα και το ξύλο, χρησιμοποιούνται σε ποικίλες επιφάνειες του χώρου. Ταυτόχρονα, διαφορετικά χρώματα και μοτίβα δίνουν πρόσθετη έμφαση, όπως για παράδειγμα τα μεταλλικά πορτοκαλί κουφώματα και τα κόκκινα ράφια, δημιουργώντας ζωντανές στιγμές μέσα στο διαμέρισμα. Τέλος, τα δάπεδα της εισόδου και της κουζίνας επενδύονται με ένα μπλε δάπεδο από πορσελάνη, το οποίο δρα ως διακριτικό όριο στην ανοιχτή κάτοψη.

Γεωμετρικές αντιθέσεις

Το έργο αφορά την πλήρη αναδιαμόρφωση διαμερίσματος που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο τυπικής Αθηναϊκής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970. Η κατοικία έχει επιφάνεια 95m2 και αποτελείται από ενιαίο χώρο κουζίνας-καθιστικού, δύο υπνοδωμάτια και δύο λουτρά.

 

Οργάνωση κάτοψης

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός έχει ως στόχο τη δημιουργία διακριτών χώρων κοινής και ιδιωτικής χρήσης. Η κάτοψη οργανώνεται σε σαφείς ζώνες, καθώς η κουζίνα και το καθιστικό και η ιδιωτική ζώνη των υπνοδωματίων διαχωρίζονται καθαρά. Το κύριο υπνοδωμάτιο διαθέτει ιδιωτικό λουτρό ενώ και τα δύο περιλαμβάνουν μια κλειστή γκαρνταρόμπα.

 

Custom σχεδιασμοί

Χαρακτηριστικό στοιχείο αποτελεί ο τοίχος μεταξύ του καθιστικού και της κουζίνας, ο οποίος μορφολογικά συντίθεται από ένα συμπαγές τμήμα και μεταλλικές κάθετες περσίδες, δημιουργώντας μια οπτική σχέση μεταξύ των δύο χώρων, ενώ στην πλευρά του καθιστικού λειτουργεί και ως έπιπλο τηλεόρασης. Κρυφός φωτισμός χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα έπιπλα του διαμερίσματος, τονίζοντας τον περίτεχνο σχεδιασμό τους.

 

Παλέτα υλικών

Το διαμέρισμα έχει σχεδιαστεί με ιδιαίτερη προσοχή τόσο στις παραγόμενες γεωμετρίες του όσο και στην επιλογή των υλικών και των υφών, τα οποία συνδυαστικά παράγουν ένα αφαιρετικό αποτέλεσμα με σημειακές εντάσεις. Πιο συγκεκριμένα, η χρήση μετάλλου σε όλους σχεδόν τους χώρους έρχεται σε αντίθεση με το φυσικό ξύλινο δάπεδο, ενώ οι υπόλευκοι χρωματικοί τόνοι και τα σκούρα στοιχεία προσδίδουν ποικίλες υλικές υφές και αισθήσεις μέσα στον χώρο.

Ετερόκλητες υλικότητες

Η κατοικία βρίσκεται στην ιστορική συνοικία της Βαλένθια, κοντά στο πάρκο του ποταμού Turia. Το κτίριο χρονολογείται από τον 19ο αιώνα, βρίσκεται σε γωνιακό οικόπεδο και αποτελείται από δύο κύριες όψεις και μια εσωτερική αυλή με πλούσια φύτευση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος του έργου είναι να συνδέσει οπτικά τους διαφορετικούς εσωτερικούς χώρους, δημιουργώντας μια σειρά από συνεχείς γραμμές κυκλοφορίας. Η κατοικία οργανώνεται σε δύο κύριους όγκους με θέα προς τον πυκνό αστικό ιστό της πόλης καθώς και προς την καταπράσινη εσωτερική αυλή. Τα νέα αρχιτεκτονικά στοιχεία συμπληρώνουν την υφιστάμενη κατασκευή, αποκαλύπτοντας περαιτέρω την αρχική της δομή.

 

Στοιχεία αντίθεσης

Ο σχεδιασμός χαρακτηρίζεται από μια πολυσύνθετη υλικότητα. Οι υφιστάμενη τοίχοι και τα εμφανή θεμέλια βάφονται σε λευκό matte χρώμα και καθιστούν τον χώρο διαπερατό στο φυσικό φως. Αντίθετα, τα νέα στοιχεία σχεδιάζονται με μια πιο σύγχρονη και εκλεπτυσμένη προσέγγιση. Πιο συγκεκριμένα, το δάπεδο και τα custom ερμάρια παρέχουν λειτουργικότητα, εκπέμποντας ταυτόχρονα μια ζεστή ατμόσφαιρα.

 

Παλέτα υλικών

Μια παλέτα φυσικών υλικών ενισχύει τον παραδοσιακό χαρακτήρα του κτιρίου μέσω μιας σειράς προσεκτικά επιλεγμένων υφών. Ο καπλαμάς χρησιμοποιείται για τα διάφορα έπιπλα, ενώ το δάπεδο είναι επενδυμένο από πλακάκια terracotta. Τέλος, υλικά όπως ο μπρούτζος δίνουν έμφαση σε διαφορά στοιχεία, όπως εξαρτήματα κουζίνας και λουτρού.

Δημιουργική επανάχρηση

To έργο αφορά στην ανακατασκευή ερειπωμένης παραδοσιακής κατοικίας στον οικισμό του Καστελορίζου, ο οποίος έχει υποστεί σημαντικές καταστροφές κυρίως από βομβαρδισμούς κατά τον Β’ Π.Π. Από την κατοικία διατηρήθηκαν μόνο τα υπολείμματα της τοιχοποιίας στη στάθμη των θεμελίων.

 

Αποκατάσταση κτίσματος

Με αφετηρία το αποτύπωμα της αρχικής κάτοψης και παλιές φωτογραφίες πριν την καταστροφή του οικισμού, το κτίριο αποκαταστάθηκε στον αρχικό του όγκο, με ταυτόχρονη επαναφορά των τυπολογικών χαρακτηριστικών της όψης, όπως ο σχεδιασμός των ανοιγμάτων, του φορέα της στέγης και των εξωστών. Η εσωτερική διαμόρφωση, λόγω της μη ύπαρξης επαρκών στοιχείων, εξυπηρετεί τις ανάγκες της νέας χρήσης της ως σύγχρονης παραθεριστικής κατοικίας, που αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες συνολικού εμβαδού 100m2, σε οικόπεδο επιφάνειας 105m2.

 

Διαμόρφωση κάτοψης

Στο ισόγειο τοποθετείται η κουζίνα, σε άμεση επαφή με την αυλή, όπου υπάρχει υπαίθριο καθιστικό, αποθηκευτικός χώρος και wc. Στο μεσοπάτωμα και στον πρώτο όροφο βρίσκονται δύο υπνοδωμάτια με ιδιωτικά λουτρά που διαθέτουν πανοραμική θέα στον οικισμό. Η προσπάθεια ολιστικού σχεδιασμού, τόσο του σταθερού όσο και του κινητού εξοπλισμού, αποτυπώνεται σε έναν ουδέτερο λευκό καμβά, που προέκυψε μέσα από τη σύνθεση στοιχείων από ανακυκλωμένα υλικά, με σαφείς αναφορές σε παραδοσιακά πρότυπα επίπλωσης.

 

Αρχές επανάχρησης

Οι επισκέπτες ζουν μια “πρωτόγονη“ εμπειρία, που θίγει το ζήτημα της υπερπαραγωγής και της ανάγκης για επανάχρηση, σε μια εποχή όπου όλα αναπτύσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη εννοιολογική και πειραματική δουλειά εσωτερικού σχεδιασμού του εικαστικού-designer Savvas Laz.

Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των “Trashformers“, μιας δημιουργικής πολυεπίπεδης διαδικασίας που χαρακτηρίζεται από μοναδικότητα και χειρωνακτική πρακτική και περιλαμβάνει τα στάδια της συλλογής, της σύνθεσης, της γλυπτικής και του φινιρίσματος. Ξεκινώντας από μια επιλογή κομματιών συσκευασίας από διογκωμένο πολυστυρένιο, τα οποία συλλέγονται από τους κάδους απορριμμάτων στους δρόμους της Αθήνας, δημιουργείται για κάθε έργο ένα κολάζ από διαφορετικά κομμάτια που επενδύεται με fiberglass και ρητίνη. Πέρα από αυτές τις συνθέσεις, κατασκευάστηκαν αρχιτεκτονικά στοιχεία από τούβλο, σκυρόδεμα ή μέταλλο, διατηρώντας τη γλώσσα των “Trashformers“ και ισορροπώντας έτσι αρμονικά με την παράδοση μέσα από την επανάχρηση και ανακύκλωση νέων υλικών και παλιών μοτίβων.

Νέα εμπειρία φιλοξενίας

Το έργο είναι ανακατασκευή ενός ιστορικού ξενοδοχείου της δεκαετίας του ’50 στα βόρεια προάστια της Αθήνας, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας εμπειρίας φιλοξενίας. Ενταγμένο στο καταπράσινο Άλσος Κεφαλαρίου, το κτίριο χαρακτηρίζεται αρχιτεκτονικά από τη γεωμετρική του όψη και το αυστηρό ύφος που αποπνέει, το οποίο όμως έρχεται σε χαρακτηριστική αντίθεση με το πλούσιο και ποικιλόχρωμο εσωτερικό του.

 

Αρχές ανακαίνισης

Η πρόκληση στον επανασχεδιασμό ξεκίνησε με την αφαίρεση πολλών δομικών στοιχείων μαζί με την πρόσοψη στο σύνολό της καθώς και την ενίσχυση του φέροντα οργανισμού. Η αφαίρεση δομικών στοιχείων επέτρεψε ελευθερία στον σχεδιασμό, με στόχο να δημιουργηθούν λειτουργικές κατόψεις. Ο προσανατολισμός, το μέγεθος του κτιρίου, οι κατακόρυφες λευκές περσίδες της πρόσοψης, έρχονται σε αντίθεση με τα σκούρα επαναλαμβανόμενα συμμετρικά μπαλκόνια και δημιουργούν μια κάθετη γεωμετρία που ανυψώνει οπτικά τον όγκο του κτιρίου.

Το ισόγειο αποτελεί μια ανεξάρτητη ζώνη, για χρήστες εντός και εκτός ξενοδοχείου, με πολλούς χώρους αναψυχής και εστίασης, ενώ, παράλληλα με το ρεύμα του δρόμου, ένας πρόβολος προστατεύει αλλά και σηματοδοτεί την είσοδο. Μπαίνοντας στο ξενοδοχείο, ένας επιμελημένος συνδυασμός χρωμάτων, στοιχείων, σχημάτων και αυθεντικών έργων τέχνης, μαζί με έπιπλα από διαφορετικές εποχές και πολιτισμούς, μεταφέρουν στον επισκέπτη την εκλεκτική προσωπικότητα αυτού του κτιρίου.

 

Παλέτα υλικών

Με πληθώρα υφασμάτων, υφών αλλά και την επικράτηση του βελούδου, που αποδίδει μια αίσθηση νοσταλγίας, το lobby χαρακτηρίζεται από μια τολμηρή χρωματική παλέτα πλημμυρισμένη με έντονο φυσικό φως, που διεισδύει στην περίμετρο του ισογείου. Ένας ευρύς, κεντρικός πυρήνας στο ισόγειο, ντυμένος με ξύλο καρυδιάς και τελειώματα στη μορφή απαλής καμπύλης λειτουργεί ως κύριος άξονας προσανατολισμού, κατευθύνοντας τους επισκέπτες στους διαφορετικούς χώρους. Ο εσωτερικός σχεδιασμός εστιάζει στις “παράλληλες“ δραστηριότητες του ξενοδοχείου. Όλοι οι χώροι του ισογείου φιλοξενούν διαφορετικές χρήσεις και προσφέρουν διαφορετικές εμπειρίες. Το νέο εστιατόριο, ένα ημιυπαίθριο Παριζιάνικο μπιστρό, καθώς και μια ειδική βιβλιοθήκη που φιλοξενεί μερικές από τις σημαντικότερες εκδόσεις τέχνης είναι χώροι οι οποίοι χρησιμοποιούνται για επαγγελματικές συναντήσεις ή χαλάρωση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στόχος για την ατμόσφαιρα του καθενός είναι η δημιουργία αναμνήσεων και μοναδικών εμπειριών για τον επισκέπτη.

 

Εσωτερικός σχεδιασμός και οργάνωση

Μια σπειροειδής σκάλα της δεκαετίας του ’50 οδηγεί στα 28 δωμάτια και σουίτες των πάνω ορόφων. Ανεβαίνοντας, ένα κατακόρυφο γυάλινο παράθυρο που τρέχει καθ’ ύψος της πίσω όψης, προσφέρει μοναδική θέα προς το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Οι κατάλληλα φωτισμένοι διάδρομοι των ορόφων αφήνουν μια αίσθηση μυστηρίου, ενώ τα δωμάτια χωρίζονται σε πέντε διαφορετικές τυπολογίες βασισμένες σε πέντε παλέτες από διαφορετικά υλικά, χρώματα και tailor-made στοιχεία.

 

Custom έπιπλα

Από το κεφαλάρι του κρεβατιού μέχρι την open-concept ντουλάπα και τις ανέσεις του μπάνιου, όλα τα δωμάτια διαθέτουν ειδικά κατασκευασμένα custom έπιπλα από ξύλο δεμένα με μεταλλικές ενώσεις ορείχαλκου. Στο δώμα, ένα wine & cocktail bar με πανοραμική θέα γίνεται προορισμός για φιλοξενούμενους αλλά και εξωτερικούς επισκέπτες, δίνοντάς τους την αίσθηση πως βρίσκονται ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων. Ο ευέλικτος αυτός χώρος λειτουργεί όλο τον χρόνο, καθώς ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ένα εντελώς διαφανές περίβλημα επιτρέπει τη χρήση του χωρίς να εμποδίζεται η θέα.