Λευκές καμπύλες

Το έργο αξιοποιεί τις διαγώνιες οπτικές προς μια λίμνη του γηπέδου γκολφ La Moraleja στη Μαδρίτη. Λόγω του μεγάλου μεγέθους του οικοπέδου, ο σχεδιασμός προτείνει μια κατοικία που αναπτύσσεται κυρίως σε ένα επίπεδο.

 

Χωρική Οργάνωση

Οι χώροι ημερήσιας διαβίωσης διαρθρώνονται σε δύο όγκους διαφορετικού ύψους, ελαφρώς μετατοπισμένους μεταξύ τους, δημιουργώντας μια προστατευμένη βεράντα με νοτιοανατολικό προσανατολισμό και θέα προς το τοπίο. Ο κύριος όγκος φτάνει σχεδόν το ύψος μιάμισης στάθμης. Ένας τρίτος όγκος στεγάζει τους νυχτερινούς χώρους, τοποθετημένος με τρόπο που εξασφαλίζει έναν πιο ιδιωτικό υπαίθριο χώρο.

Η συνύπαρξη των τριών όγκων διαμορφώνει μια αυλή εισόδου με βόρειο προσανατολισμό, προσδίδοντας μοναδικό χαρακτήρα στην εμπειρία της άφιξης. Η γεωμετρία του σχεδιασμού δεν είναι απλώς αισθητική· επιτελεί και δομικό ρόλο, επιτρέποντας ανεμπόδιστες θέες προς το τοπίο χωρίς την ανάγκη για εσωτερικά στηρίγματα. Έτσι, οι χώροι παραμένουν ευέλικτοι και ικανοί να προσαρμοστούν σε μελλοντικές χρήσεις και διαφορετικούς κατοίκους.

Στο χαμηλότερο επίπεδο, βρίσκονται χώροι αφιερωμένοι στη σωματική ευεξία, όπως η πισίνα, το γυμναστήριο και άλλες συμπληρωματικές λειτουργίες, οι οποίοι φωτίζονται φυσικά μέσω φεγγίτη. Κάθε αρχιτεκτονικός όγκος χαρακτηρίζεται από στρογγυλεμένες ακμές, που προσδίδουν δυναμισμό στη συνολική σύνθεση. Οι καμπύλες αυτές τοποθετούνται στους υπαίθριους χώρους των βεραντών, διευκολύνοντας την κατασκευή, ενώ στο εσωτερικό διατηρείται αυστηρή ορθογώνια γεωμετρία.

 

 

Υλικά και Φωτισμός

Η υλική παλέτα του έργου βασίζεται σε ένα ευρύ φάσμα λευκών αποχρώσεων με θερμούς υποτόνους. Αυτές περιλαμβάνουν το φυσικό πέτρωμα του Colmenar, την ξυλεία από λευκή φτελιά των δασών της Μαδρίτης, αποχρώσεις μπρούτζου που προσεγγίζουν τον τόνο RAL 9016, καθώς και φωτιστικά με θερμοκρασία χρώματος γύρω στους 2.700Κ. Στόχος ήταν η επίτευξη μιας ενοποιημένης, αλλά πολυεπίπεδης αισθητικής, ικανής να καλλιεργεί ένα αίσθημα ηρεμίας στους εσωτερικούς χώρους της κατοικίας.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Εμπνευσμένο από το έργο του Andreu Alfaro, το βασικό σώμα της κατοικίας μετατρέπεται σε μια συνεχή διαδρομή: η πισίνα ρέει στη βεράντα, η οποία ενσωματώνεται στις όψεις των αρχιτεκτονικών όγκων, κλείνοντας τελικά τον κύκλο πίσω στο σημείο εκκίνησης. Αυτή η συνθετική προσέγγιση αναδεικνύει έναν από τους βασικούς ρόλους της κατοικίας: να προσφέρει όχι μόνο έναν χώρο διαμονής, αλλά και ένα περιβάλλον που αξίζει να παρατηρείται και να βιώνεται.

 

Χωρικές επεκτάσεις

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και επέκταση μιας κατοικίας Βικτωριανής εποχής στο Δυτικό Λονδίνο, υιοθετώντας μια μοντέρνα open plan κάτοψη, φέρνοντας περισσότερο φυσικό φως στο εσωτερικό και συνδέοντάς το λειτουργικά με μια μεγάλη αυλή στην πίσω πλευρά του οικοπέδου.

 

Χωρική διάταξη

Οι κοινόχρηστοι χώροι διημέρευσης διατάσσονται στον υπερυψωμένο όροφο, με τους ιδιωτικούς χώρους των υπνοδωματίων να βρίσκονται στο ισόγειο, όπου οι πλευρικές χωρικές επεκτάσεις και η σημειακή υποθεμελίωση επιτρέπουν τη διεύρυνση της έκτασης της κατοικίας και μεγιστοποιούν τη λειτουργικότητά της, για μια οικογένεια που μεγαλώνει.

Η υπάρχουσα πίσω αυλή ανασκάπτεται και αναδιαμορφώνεται με πεζούλες ώστε τα υπνοδωμάτια του ισογείου να έχουν άμεση πρόσβαση στον νέο κήπο. Με ανάλογη προσέγγιση, το μικρό προϋπάρχον μπαλκόνι μετατρέπεται σε ένα ευρύχωρο δώμα που συνδέει απρόσκοπτα τον υπερυψωμένο όροφο με τον κήπο. Κεραμικοί κυβόλιθοι στο έδαφος και ένας κόκκινος χειρολισθήρας ενισχύουν τη φυσική και οπτική συνέχεια μεταξύ του δώματος, του κήπου και της υποβαθμισμένης αυλής.

 

 

Προσέγγιση αποκατάστασης

Η επέκταση του ισογείου εκφράζεται με την επένδυση από ξύλο accoya, ορίζοντας μια καθαρή, σύγχρονη αντίστιξη στις βικτωριανές λεπτομέρειες του πάνω ορόφου. Μεγάλοι νέοι φεγγίτες τοποθετούνται στρατηγικά ώστε να κατευθύνουν το φως βαθιά μέσα στον χώρο. Μια πράσινη στέγη στην επέκταση συνδέει οπτικά τον κήπο με τις δραστηριότητες του άνω ορόφου. Εσωτερικοί τοίχοι αφαιρούνται και νέες στατικές επενδύσεις εφαρμόζονται επιτρέποντας στους χώρους διημέρευσης του ισογείου να επεκταθούν σημαντικά, με αδιάκοπες θεάσεις σε όλο το μήκος του εσωτερικού χώρου, από μπροστά προς τα πίσω.

 

 

Υλικά & νέες κατασκευές

Κάποια αρχικά στοιχεία του κτιρίου, όπως τα τζάκια και τα γείσα της οροφής, διατηρούνται και αποκαθίστανται. Σε άλλα σημεία, οι υπάρχοντες σοβατισμένοι τοίχοι απογυμνώνονται ώστε να αποκαλυφθεί η τοιχοποιία από τούβλο. Νέες μεταλλικές πόρτες και παράθυρα με υαλοστάσια συμπληρώνουν τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία με μια βιομηχανική αισθητική. Η γενικότερη αντιμετώπιση της υλικότητας αναδεικνύει το στοιχειώδες και το αδρό, με συμπαγείς σανίδες ελάτης Douglas στα πατώματα, μάρμαρο Carrara στους πάγκους της κουζίνας και ροζ μωσαϊκό στους διαδρόμους και το νέο κλιμακοστάσιο.

 

Τεχνητή φύση

Αυτό το νέο ξενοδοχείο-προορισμός αποτελεί εξέλιξη στην ορεινή αρχιτεκτονική, επαναπροσδιορίζοντας οικείες φόρμες μέσα από μια αρμονική σύνθεση φυσικών υλικών, για να προσφέρει μια σύγχρονη λύση του 21ου αιώνα.

 

Στόχος του έργου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται 1,5 ώρα βορειοανατολικά του Σποκέιν, στα Βραχώδη Όρη του Βόρειου Άινταχο, εκεί όπου συναντώνται δύο διαφορετικές οροσειρές, οι Selkirk και Cabinet Mountains. Η τοποθεσία του προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε δραστηριότητες αναψυχής καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στο πλαίσιο ενός γενικού σχεδίου για τη μελλοντική ανάπτυξη, που περιλαμβάνει το ξενοδοχείο και λοιπές εγκαταστάσεις, ο σχεδιασμός επαναπροσδιορίζει την εμπειρία του βουνού. Χρησιμοποιώντας τα πλεονεκτήματα της μαζικής ξυλοκατασκευής -αισθητική, βιωσιμότητα και δομική αποτελεσματικότητα- το συγκρότημα συνδυάζει παραδοσιακά στοιχεία με καινοτόμα υλικά, δημιουργώντας μια σύγχρονη και φιλόδοξη αρχιτεκτονική για το μέλλον.

 

 

Ένταξη στο τοπίο & υλικά

Το ξενοδοχείο, συνολικής έκτασης 60.200m2, με 31 μονάδες, είναι ένας προορισμός για σκι που προσφέρει δυνατότητες τόσο εντός όσο και εκτός πίστας. Παρέχει υπηρεσίες φιλοξενίας και υποστήριξης, ενισχύοντας το Schweitzer ως ένα μέρος ελκυστικό όλο τον χρόνο. Στρατηγικά τοποθετημένο ώστε να αποτελεί το κεντρικό σημείο του χωριού, το ξενοδοχείο, με τη γραμμική του μορφή, αξιοποιεί την απότομη πλαγιά. Είναι χτισμένο σε μια εγκοπή του εδάφους, δημιουργώντας χώρο για στεγασμένο χώρο στάθμευσης.

Η εξωτερική του όψη συνδυάζει εκτεθειμένες ξύλινες δομές, σκυρόδεμα, μεταλλικά πάνελ και μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, αποπνέοντας μοντέρνα αισθητική. Στους κύριους χώρους συγκέντρωσης, κυριαρχεί η πλαστικοποιημένη ξυλεία (CLT), ενώ η οροφή, οι δοκοί και οι κολώνες από glulam ξυλεία ενισχύουν τη ζεστή, φιλόξενη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια αισθητική που θυμίζει καταφύγιο.

 

 

Εσωτερικός σχεδιασμός & διάταξη

Το λόμπι και ο χώρος υποδοχής βρίσκονται στην κορυφή του υπόγειου χώρου στάθμευσης. Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από την κλασική αισθητική του σκι, με αναφορές στα φωτεινά κοστούμια του αθλήματς της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα. Τα δωμάτια, τα οποία εκτείνονται σε τρεις ορόφους, προσφέρουν εντυπωσιακή θέα στη λίμνη Pend Oreille.

Το ξενοδοχείο διαθέτει δύο χώρους ανέσεων. Ο πρώτος, το Glass Room, είναι ο οικογενειακός και καθιστικός χώρος του ξενοδοχείου, όπου οι επισκέπτες μπορούν να χαλαρώσουν και να παίξουν παιχνίδια. Στην αντίθετη πλευρά του κτιρίου βρίσκεται το Crow’s Bench, το εστιατόριο 50 θέσεων που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ξενοδοχείου. Εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το après-ski ή après-bike, εκμεταλλευόμενοι το παρακείμενο μπαρ 15 θέσεων και τους χώρους καθιστικού με μεγάλο τζάκι.

Άλλες παροχές περιλαμβάνουν έναν εσωτερικό χώρο συνεργασίας, καθώς και ένα μικρό γυμναστήριο. Στον τρίτο όροφο, η εξωτερική βεράντα προσφέρει ένα υπερμεγέθες υδρομασάζ με θέα στο γύρω ορεινό τοπίο και τη λίμνη Pend Oreille.

 

Υλική ομοιομορφία

Με σεβασμό στη φύση και στο τοπίο, το έργο αντλεί το όνομά του από τη λέξη terra, που στα ιταλικά σημαίνει “γη”. Η επιλογή αυτής της ονομασίας εκφράζει τη βαθιά σύνδεση του σχεδιασμού με το περιβάλλον καθώς και την ενσωμάτωση της κατοικίας με το φυσικό τοπίο.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο αφορά την ανάπτυξη ενός συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στην περιοχή της Ερμιόνης στο νομό Αργολίδας και περιλαμβάνει τέσσερις αυτόνομες κατοικίες με δύο μεγάλες εξωτερικές πισίνες ως ενοποιητικό στοιχείο. Οι πισίνες ενισχύουν τη σύνδεση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων και δημιουργούν μια φυσική συνέχεια με το τοπίο. Οι κατοικίες έχουν τοποθετηθεί με τρόπο που εξασφαλίζει τη βέλτιστη θέα και τον φυσικό φωτισμό, ακολουθώντας τις τοπογραφικές γραμμές του οικοπέδου, ώστε να ενσωματώνονται διακριτικά στο έδαφος.

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός βασίζεται σε καθαρές γεωμετρικές γραμμές και τη χρήση φυσικών υλικών, τα οποία προσδίδουν διαχρονική ζεστασιά και ισορροπία στον χώρο. Τα μεγάλα υαλοστάσια επιτρέπουν τη διάχυση του φυσικού φωτός, καθιστώντας τους εσωτερικούς χώρους ευάερους και φωτεινούς και ενισχύοντας την αίσθηση της διαφάνειας και της σύνδεσης με τη φύση.

 

Παλέτα υλικών

Το ξύλο αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα υλικά, καθώς προσδίδει μια αίσθηση οικειότητας αλλά και για την ικανότητά του να συνδέει οργανικά τους χώρους με το περιβάλλον. Η χρωματική παλέτα του έργου περιλαμβάνει ήπιες και φυσικές αποχρώσεις, με κυρίαρχο χρώμα το τερακότα σε έντονους γήινους τόνους. Αυτή η επιλογή χρωμάτων προσδίδει διακριτική κομψότητα, δημιουργώντας αντίθεση με το πράσινο της φύσης και το βαθύ γαλάζιο του ουρανού. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα που ενσωματώνεται αρμονικά στο τοπίο, διατηρώντας την αισθητική ισορροπία και αναδεικνύοντας τη σύνδεση της κατοικίας με το περιβάλλον της Αργολίδας.

 

Εσωτερική διάταξη

Η διάρθρωση των εσωτερικών λειτουργιών ακολουθεί έναν σχεδιασμό που ενισχύει την ιδιωτικότητα και την άνεση των χρηστών. Οι κοινόχρηστοι χώροι τοποθετούνται στο κεντρικό επίπεδο, επιτρέποντας εύκολη πρόσβαση στους εξωτερικούς χώρους και στις πισίνες. Οι ιδιωτικοί χώροι διατάσσονται σε πιο απομονωμένα τμήματα της κατοικίας, εξασφαλίζοντας ησυχία και διακριτικότητα και παράλληλα δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας και την εμπειρία της διαβίωσης.

Ορεινό καταφύγιο

H εξοχική κατοικία τοποθετείται σε ένα μεγάλο τεμάχιο στην ορεινή περιοχή του Χελμού στα Καλάβρυτα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ακολουθώντας μια σχεδιαστική προσέγγιση που συνδέεται με τη βραχώδη αίσθηση της περιοχής και τις έντονες χιονοπτώσεις, δημιουργούνται δύο πετρόκτιστοι όγκοι σε διαγώνια διάταξη και ένας τρίτος που συνάπτεται κάθετα σε αυτούς, με το κτίριο συνολικά να στρέφεται αναζητώντας τη ζεστασιά του ήλιου. Η γραμμική μονάδα του κυρίως κτίσματος φιλοξενεί τους κοινόχρηστους χώρους και το master υπνοδωμάτιο. H σουίτα του ξενώνα προσαρμόζεται ως δεύτερος όγκος στον βορρά και μπορεί να φιλοξενήσει δύο επισκέπτες.

Αυτό το τμήμα του συγκροτήματος δημιουργεί προστασία από τον βόρειο άνεμο, ανακόπτοντας την πορεία του και περιορίζοντας την έκθεση της κύριας κατοικίας σε αυτόν. Ο όγκος του ορόφου σχεδιάζεται κάθετα στις δύο ισόγειες μονάδες, διαμορφώνοντας μια υπαίθρια βεράντα μεταξύ τους. Η στεγασμένη αυτή αυλή λειτουργεί όλο τον χρόνο, σκιασμένη τα καλοκαιρινά μεσημέρια και προστατευμένη τις παγωμένες μέρες και νύχτες του χειμώνα.

 

Παλέτα υλικών

Το έργο φοράει έναν χειμωνιάτικο “λευκό μανδύα”, ο οποίος διατηρείται όλο τον χρόνο, όπως τα παγωμένα χιόνια στις πλαγιές των βουνών που, λόγω των ψυχρών ανέμων, αρνούνται να λιώσουν. Οι νοτιοανατολικές όψεις των κτισμάτων ανοίγονται προς τα παρθένα δάση, προσφέροvτας απρόσκοπτη θέα και άμεσο ηλιακό φως. Στο εσωτερικό, το λεπτό και διαχρονικό design, οι γήινες αποχρώσεις, τα ξύλινα δάπεδα και έπιπλα και τα μεγάλα ανοίγματα επιτρέπουν στο φως, τα χρώματα και τα υλικά από το φυσικό τοπίο να εισέλθουν, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν ζεστούς, φιλόξενους και άνετους χώρους διαβίωσης.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού οδήγησε στο να δημιουργηθεί μια κατοικία που εντάσσεται ομαλά στη δομή του τοπίου. Το κτίριο συνυπάρχει με τη φύση, καθώς επιχειρείται η ελάχιστη παρέμβαση. Η χρήση υλικών όπως το ξύλο και η πέτρα, η άμεση πρόσβαση στο έδαφος, χωρίς τεχνητή μετάβαση, και η απόκρυψη των οχημάτων στο υπόγειο καταδεικνύουν την οικολογική αρχιτεκτονική προσέγγιση.