Συντηρητική αποκατάσταση

In the heart of Corso Italia in Milan, a small yet highly significant interior within Casa Sissa – a residential building by Gio Ponti and Emilio Lancia – has bee

Στην καρδιά της Corso Italia στο Μιλάνο, ένας μικρός αλλά ιδιαίτερα σημαντικός εσωτερικός χώρος εντός της Casa Sissa – μιας πολυκατοικίας των Gio Ponti και Emilio Lancia – έχει αποκτήσει νέα ζωή και σαφή λειτουργικό προσανατολισμό. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου ισορροπεί ανάμεσα στον Ρασιοναλισμό, τον εκλεκτικισμό και το κίνημα Novecento, εκφράζοντας με χαρακτηριστικό τρόπο την ιταλική αρχιτεκτονική της περιόδου. Η επέμβαση προσεγγίζει τη συντηρητική αποκατάσταση με ακρίβεια, ενσωματώνοντας με διακριτικό τρόπο νέες χρήσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης επαγγελματικής πρακτικής.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος γραφείου καταλαμβάνει μία πτέρυγα του κτιρίου με πρόσοψη προς την Corso Italia. Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από έναν χώρο εισόδου με εντοιχισμένες αποθηκευτικές μονάδες πλήρους ύψους, ο οποίος οδηγεί σε έναν ευρύ και φωτεινό ενιαίο χώρο εργασίας. Το σύνολο συμπληρώνεται από μια πιο ιδιωτική αίθουσα συσκέψεων με θέα στον εσωτερικό κήπο, έναν χώρο καφέ, ένα λουτρό με προθάλαμο, καθώς και τεχνικές ζώνες ενσωματωμένες με τρόπο διακριτικό. Η αρχική διάταξη του διαμερίσματος διατηρείται και αναδεικνύεται: δίφυλλες υαλοστάσιες πόρτες, ανακατασκευασμένες βάσει των αρχικών, συνδέουν τους κύριους χώρους, ενώ επενδύσεις από καπνιστή δρυ διαμορφώνουν τον χώρο εισόδου, προσδίδοντας αίσθηση βάθους και υλικής θερμότητας.

 

Παλέτα υλικών

Κάθε σχεδιαστική απόφαση προέκυψε μέσα από άμεση και ουσιαστική επαφή με το υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα. Τα αυθεντικά δάπεδα από δρυ, τοποθετημένα σε ψαροκόκαλο στην αίθουσα συσκέψεων και σε ρόμβους διαστάσεων 40×40cm στον κύριο χώρο εργασίας, αποξηλώθηκαν, αποκαταστάθηκαν και επανατοποθετήθηκαν, ενσωματώνοντας όπου απαιτήθηκε νέες τεχνικές υποδομές. Ο σπάνιος αυτός τύπος δαπέδου, που αποκαλύφθηκε κάτω από μεταγενέστερες επιστρώσεις, συντηρήθηκε με ιδιαίτερη επιμέλεια. Σε άλλες επιφάνειες, διατηρήθηκαν μαύρες τσιμεντόπλακες (cementine) που μιμούνται το Belgian Black μάρμαρο· όπου η αντικατάσταση δεν ήταν εφικτή, η συνέχεια εξασφαλίστηκε με πλάκες αυθεντικού μαρμάρου, επιλεγμένες με ακρίβεια ως προς τον τόνο και το φινίρισμα.

Οι τοίχοι αντιμετωπίστηκαν με σχεδόν αρχαιολογική προσέγγιση. Αυθεντικοί σοβάδες και διακοσμητικά φινιρίσματα της δεκαετίας του 1930, καλυμμένα από διαδοχικές μεταγενέστερες στρώσεις, αποκαλύφθηκαν, στερεώθηκαν και συμπληρώθηκαν όπου υπήρχαν φθορές. Στην αίθουσα συσκέψεων, η πράσινη χρωματική απόδοση παραπέμπει άμεσα στην παλέτα της εποχής. Παράλληλα, παράθυρα, χειρολαβές και μεντεσέδες αποκαταστάθηκαν μεμονωμένα: κάθε μεταλλικό στοιχείο αποσυναρμολογήθηκε, καθαρίστηκε και, όπου κρίθηκε απαραίτητο, ανακατασκευάστηκε μέσω καλουπιών, αποκαλύπτοντας την ποικιλία των αρχικών φινιρισμάτων από ορείχαλκο και σίδηρο. Οι λεπτομέρειες αυτές, τοποθετημένες στο μεταίχμιο μεταξύ Μοντερνισμού και Novecento, συνθέτουν ένα σύνολο όπου η τεχνική ακρίβεια συνυπάρχει με την εκλεπτυσμένη υλικότητα.

 

 

Επίπλωση και πρακτικές αποκατάστασης

Τα εντοιχισμένα έπιπλα, σχεδιασμένα ειδικά για τον χώρο, οργανώνουν τις επιμέρους λειτουργίες με διακριτικότητα. Αποθηκευτικές μονάδες, κονσόλες και τραπέζια εργασίας από λευκασμένη τέφρα εντάσσονται στο εσωτερικό χωρίς να διαταράσσουν την ιστορική αναγνωσιμότητα των χώρων. Η είσοδος της πολυκατοικίας αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής μελέτης. Αν και δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί, διατηρεί την αυθεντική επένδυση τοίχων από μάρμαρο Palissandro Blu – ένα σπάνιο ιταλικό υλικό προέλευσης Πιεμόντε – τοποθετημένο σε ρόμβους, μοτίβο που επανεμφανίζεται και στο δάπεδο του γραφείου.

Στα αξιοσημείωτα στοιχεία συγκαταλέγονται επίσης η ριγωτή οροφή από σοβά, ένα φωτιστικό ενσωματωμένο κάτω από μαρμάρινο πάγκο και ένα μεγάλο υαλοστάσιο που πλημμυρίζει το κλιμακοστάσιο με φυσικό φως. Όλα συνδιαλέγονται με την αισθητική του Novecento και του Μοντερνισμού, συνθέτοντας μια επέμβαση που λειτουργεί ταυτόχρονα ως πράξη φροντίδας του ιστορικού κελύφους και ως σαφής δήλωση μεθοδολογικής προσέγγισης.

 

Καταφύγιο-γλυπτό

Το έργο επαναπροσδιορίζει έναν χώρο 70m2 στο ισόγειο μιας ιδιωτικής κατοικίας, μετατρέποντάς τον σε ένα κελάρι κρασιού και γυμναστήριο. Το αποτέλεσμα είναι ένα ακατέργαστο αλλά εκλεπτυσμένο εσωτερικό, όπου η δεξιοτεχνία και η υλικότητα αναβαθμίζουν έναν μέχρι πρότινος παραμελημένο βοηθητικό χώρο σε ένα έντονο, ατμοσφαιρικό καταφύγιο.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος, αρχικά απομονωμένος, παρουσίαζε προκλήσεις όπως η ακανόνιστη γεωμετρία, η υψηλή υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός. Η επέμβαση ξεκίνησε με εκτεταμένες εργασίες υγρομόνωσης και την εγκατάσταση νέου συστήματος εξαερισμού, δημιουργώντας τις απαραίτητες συνθήκες για ένα σταθερό και ελεγχόμενο μικροκλίμα. Παράλληλα, οι έντονες υψομετρικές διαφορές των δαπέδων, από 1m έως 2,5m, σε συνδυασμό με τους στενούς διαδρόμους, συντέθηκαν και επιλύθηκαν μέσα από μια ενιαία χωρική στρατηγική.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση αντλεί έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά θέατρα, όπου η διαδοχική διάταξη των καθισμάτων δημιουργεί βάθος και έντονη δραματικότητα. Αυτή η αναφορά διαμόρφωσε τη γλυπτική γλώσσα του έργου, καθορίζοντας τη σχέση ανάμεσα στο φως, τα υλικά και τις υψομετρικές μεταβολές. Η δυναμική εμπρόσθια σύνθεση φιλοξενεί τα ψυγεία κρασιού και επενδύεται με βουρτσισμένο, θερμικά επεξεργασμένο μασίφ ξύλο, προσφέροντας μια πλούσια, απτική εμπειρία. Περιμετρικά, η αποθήκευση των φιαλών διαμορφώνεται από εμφανείς δομικές ράβδους οπλισμού, μια ιδέα που επαναλαμβάνεται στα οξειδωμένα μεταλλικά ράφια για τα ποτήρια.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα χειροποίητα στοιχεία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας. Το κελάρι κρασιού αναπτύσσεται σε αποχρώσεις του γκρι και του κεχριμπαριού, σε αντίθεση με τις συρόμενες μεταλλικές πόρτες με όψη Corten, οι οποίες αποκρύπτουν διακριτικά όλο τον τεχνικό εξοπλισμό. Στον πυρήνα του χώρου, ένα μονολιθικό τραπέζι-πάγκος από μαύρη πέτρα λειτουργεί ως ισχυρό σημείο αναφοράς και εστία συγκέντρωσης.

 

Ιστορική συνέχεια

Το παραδοσιακό κατάλυμα φιλοξενείται σε ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Παλιάς Πόλης των Χανίων, το οποίο χρονολογείται από τα τέλη του 16ου-αρχές του 17ου αιώνα και αποκαταστάθηκε με σχολαστικότητα για να διατηρηθούν και να αναδειχθούν τα ιστορικά χαρακτηριστικά του. Με αναγνωρίσιμο στοιχείο της ιστορικές κολόνες της όψης, το Aisha προσφέρει μια ξεχωριστή γοητεία, με ένα μείγμα αρχιτεκτονικών επιρροών που αντικατοπτρίζει το πλούσιο παρελθόν της περιοχής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Στο ξενοδοχείο φιλοξενούνται επτά σουίτες -πέντε στο ισόγειο και δύο στον όροφο- με την καθεμία να παίρνει το όνομά της από τον σκοπό που εξυπηρετούσε ο αντίστοιχος χώρος στο αρχικό κτίριο. Ο επιλογές της νέας διαμόρφωσης στηρίζονται στα φυσικά υλικά όπως πέτρα, ξύλο, μάρμαρο και μέταλλο, ενώ η χρωματική παλέτα παραμένει γήινη και ουδέτερη, ώστε τα δωμάτια να παραμένουν φωτεινά και άνετα. Η φιλοσοφία πίσω από τη δημιουργία του ξενοδοχείου αντλεί έμπνευση από την αρμονική συνύπαρξη του παλιού και του καινούριου. Ο σχεδιασμός εστιάζει στην επιθυμία να αιχμαλωτίσει την αίσθηση της νοσταλγίας, δημιουργώντας έναν χώρο που συνδυάζει την παράδοση με τις σύγχρονες ανέσεις.

Στρατηγική επανάχρησης

Στο πλαίσιο αυτό, έγινε επανάχρηση και αποκατάσταση υλικών που βρέθηκαν στο κτίριο, όπως τα τσιμεντένια παραδοσιακά πλακάκια της αυλής και ένας μαρμάρινος νεροχύτης που μετατράπηκε σε νιπτήρα. Παράλληλα, ανακατασκευάστηκαν και διατηρήθηκαν στην αρχική τους μορφή στοιχεία όπως ο ξύλινος τσατμάς στο διάδρομο του πρώτου ορόφου, το παλιό τζάκι στο δωμάτιο ‘’Fournos’’ και η πέτρινη σκάφη πλυσίματος, η οποία επίσης μετατράπηκε σε νιπτήρα. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες, οι οποίοι συνέβαλαν με την τέχνη και την τεχνογνωσία τους.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική διαμόρφωση επικεντρώνεται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε αντιθέσεις, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα ζεστή και φιλόξενη. Κάθε στοιχείο, από τα έπιπλα μέχρι τα διακοσμητικά αξεσουάρ, έχει επιλεγεί με προσοχή ώστε να προσφέρει μια συνεκτική εμπειρία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη χαλάρωση και τη σύνδεση με το παρελθόν. Στόχος ήταν οι επισκέπτες του Aisha Hotel να έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μια μοναδική διαμονή, περιτριγυρισμένοι από την ομορφιά και την παράδοση της Παλιάς Πόλης.

 

Διαδοχική εμπειρία

Το έργο διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη δεξιοτεχνία και τη βιωματική διάσταση του χώρου, υπερβαίνοντας την απλή λογική της σύνθεσης ή της πρόσθεσης. Η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται κάτω από μια αλληλουχία θολωτών οροφών, που διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα κάθε χώρου ενώ ταυτόχρονα τους ενοποιούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αντί να διαιρούν, οι καμπύλες αυτές καθοδηγούν το βλέμμα, επεκτείνουν τις οπτικές φυγές και αποδίδουν στο εσωτερικό μια αίσθηση ελαφρότητας και ροής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό ρόλο στη χωρική σύνθεση κατέχει ένα ειδικά σχεδιασμένο σταθερό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο αποθήκευσης και ως αρχιτεκτονική χειρονομία. Ακολουθεί μια συνεχή πορεία από την είσοδο προς τον κύριο χώρο διημέρευσης και, χωρίς διακοπή, οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους. Αυτή η αδιάλειπτη ροή οργανώνει το οικιακό περιβάλλον με σαφήνεια και συνοχή, επιτρέποντας στις λειτουργίες να διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη, ενώ διατηρείται μια αίσθηση οπτικής και χωρικής συνέχειας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών στηρίζεται στη φυσικότητα και την ισορροπία. Το μάρμαρο προσθέτει βάθος και ποικιλία μέσα από την υφή και τα νερά του, ενώ η συνύπαρξή του με τις θερμές αποχρώσεις του ξύλου και το απαλό φως δημιουργεί λεπτές αντιθέσεις. Οι υλικές αυτές αλληλεπιδράσεις ενισχύουν την ταυτότητα κάθε χώρου, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα του χωρίς να διαταράσσουν την συνολική αρμονία του εσωτερικού.

 

 

Ειδικές κατασκευές

Η δεξιοτεχνία διαπερνά κάθε λεπτομέρεια του έργου. Οι προσεκτικά εκτελεσμένες ξυλουργικές κατασκευές προσδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, σε αρμονία με τη γεωμετρική ακρίβεια του διαμερίσματος. Η διακόσμηση αποφεύγεται συνειδητά, δίνοντας τη θέση της σε μια αυστηρή γλώσσα αναλογιών, καθαρότητας και υλικής ειλικρίνειας. Με την ευθυγράμμιση του χωρικού ρυθμού και της χειροποίητης ακρίβειας, το έργο συνθέτει ένα φωτεινό και συνεκτικό οικιακό περιβάλλον – ένα διαμέρισμα που εκφράζει ταυτόχρονα την πειθαρχία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας.

 

Μυστικά καταφύγια

Δίπλα στον ιστορικό χώρο του ανακτόρου Mon Repos στην Κέρκυρα, μέσα σε έναν περιφραγμένο κήπο, δύο αποθήκες του 19ου αιώνα μετατρέπονται σε ήσυχους ξενώνες. Τα κτίρια, που διατηρούν τον λιτό χαρακτήρα τους, ανασχεδιάστηκαν με σεβασμό στην ιστορία του τόπου και τη μεσογειακή φύση.

 

Χωρική οργάνωση

Ο μεγαλύτερος από τους δύο χώρους διαμορφώθηκε ως ένα ενιαίο δωμάτιο, όπου η περιοχή ύπνου διαχωρίζεται διακριτικά από τον υπόλοιπο χώρο μέσω συρόμενων διαχωριστικών από ριγωτό γυαλί, με ξύλινο πλαίσιο από μασίφ ιρόκο. Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι λευκές επιφάνειες που τονίζονται από φυσικές υφές και ζεστούς ξύλινους τόνους. Το δάπεδο καλύπτεται από μαύρα πέτρινα πλακίδια, ενώ χρησιμοποιούνται τρεις διαφορετικοί τύποι ξύλου: ιρόκο, αμερικανική δρυς και λακαριστό κόντρα πλακέ.

Ο δεύτερος, μικρότερος χώρος αποτελείται από μία ενιαία κατασκευή από λακαριστό κόντρα πλακέ σε σκούρο πράσινο χρώμα, η οποία λειτουργεί ως κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο και ταυτόχρονα ενσωματώνει αποθηκευτικούς χώρους, τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, την σόμπα και την κλιματιστική μονάδα. Όλα είναι ενσωματωμένα σε καθαρές γραμμές, διατηρώντας το δωμάτιο ελεύθερο και οργανωμένο.

 

 

Custom κατασκευές & υλικά

Στον πρώτο ξενώνα, όλα τα έπιπλα σχεδιάστηκαν από τις αρχιτέκτονες και κατασκευάστηκαν χειροποίητα από μασίφ αμερικανική δρυ, πάχους 5cm. Τα ερμάρια είναι ενσωματωμένα στην αρχιτεκτονική του χώρου και συνδυάζουν λευκό λακαριστό κόντρα πλακέ με λεπτομέρειες από αμερικανική δρυ. Το εσωτερικό τους είναι επενδεδυμένο με καπλαμά δρυός. Παράλληλα, η επιλογή της απόχρωση της κατασκευής του δεύτερου ξενώνα έγινε ώστε να παραπέμπει άμεσα στη βλάστηση του κήπου, ενισχύοντας τη σύνδεση του εσωτερικού με το φυσικό περιβάλλον. Το δάπεδο, επενδεδυμένο με πλάκες στο χρώμα της ώχρας, συμβάλλει στη συνέχεια του εξωτερικού χώρου προς το εσωτερικό.

In the second guesthouse, the choice of a deep green hue for the central built-in element evokes the lush vegetation of the garden, reinforcing the connection between inside and out. The ochre-toned stone flooring continues the visual narrative of the exterior, drawing the natural palette indoors.

 

 

Φιλοσοφία κατασκευής

Στο επίκεντρο και των δύο δωματίων βρίσκεται ο σεβασμός προς τη χειροτεχνία. Η προσεγμένη ξυλουργική και οι ποιοτικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες δεν αποτελούν απλώς αισθητικές επιλογές, αλλά πράξεις φροντίδας. Κάθε ένωση, επιφάνεια και ειδική κατασκευή σχεδιάστηκε σε κλίμακα 1:1 και υλοποιήθηκε από έμπειρους ντόπιους ξυλουργούς και τεχνίτες γυαλιού. Μέσα από την χρήση φυσικών υλικών και την ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια, οι χώροι αποπνέουν ηρεμία και διαχρονικότητα, προσφέροντας όχι απλώς μια διαμονή, αλλά ένα καταφύγιο.

 

Αειφορικός σχεδιασμός

Η εξοχική κατοικία βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Αντιπάρου, λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα, με απρόσκοπτη θέα προς τη νοτιοδυτική Πάρο και τη βραχονησίδα Μάρμαρα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία τοποθετείται στο μέσον του οικοπέδου, παράλληλα προς την ακτογραμμή, πλαισιωμένη από υπαίθριες διαμορφώσεις. Στην πίσω αυλή βρίσκεται ένας στεγασμένος χώρος στάθμευσης και ένας προστατευμένος χώρος εισόδου, ενώ στην μπροστινή αναπτύσσονται υπαίθριοι και στεγασμένοι χώροι διημέρευσης και πισίνα με θέα προς τη θάλασσα, πάνω από έναν κήπο φυτεμένο με χαμηλή, τοπική βλάστηση. Το κτίριο χωρίζεται σε δύο βασικούς όγκους, με τον ένα να περιλαμβάνει τους κλειστούς χώρους διημέρευσης προσανατολισμένους προς τη θέα, ενώ τον άλλο να φιλοξενεί τα υπνοδωμάτια.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στο ισόγειο βρίσκονται τρία υπνοδωμάτια, με το master bedroom να τοποθετείται μόνο του, στον όροφο. Βασικό ζητούμενο, όπως σε κάθε νησιώτικη κατοικία, είναι κάθε εσωτερικός χώρος να έχει πρόσβαση σε μία υπαίθρια επέκτασή του. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση μεγάλων ανοιγμάτων τα οποία ενοποιούν το μέσα με το έξω, οπτικά και λειτουργικά, ενώ η αίσθηση συνέχειας ενισχύεται με την εφαρμογή των ίδιων υλικών στο εσωτερικό και το εξωτερικό του κτιρίου. Αν και η συνολική εντύπωση του έργου είναι ξεκάθαρα σύγχρονη, ο σεβασμός προς την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των Κυκλάδων υποδηλώνεται μέσα από τη γεωμετρία, τα μέσα και τα υλικά που συναντάει κανείς σε τοπικούς οικισμούς.

 

 

Παλέτα υλικών

Έτσι, επικρατούν οι λευκοί όγκοι, ο αδρός σοβάς, η τοπική πέτρα, η τσιμεντοκονία και οι ξύλινες πέργκολες. Παράλληλα, η υψηλή τεχνολογία και η ποιότητα των υλικών και των φινιρισμάτων, προσφέρουν μια ποιότητα διαβίωσης που δεν υστερεί σε τίποτα από τις ανέσεις που απολαμβάνει ένας κάτοικος της πόλης. Βασικός πυλώνας της αρχιτεκτονικής αποτελεί ο σεβασμός στο περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη, με το κτίριο να έχει λάβει υψηλές πιστοποιήσεις όπως BREEAM, προκειμένου να αναδειχθεί στην πρώτη πραγματικά “πράσινη“ κατοικία των Κυκλάδων.

 

Αρχιτεκτονική των περιγραμμάτων

Το έργο βρίσκεται σε μια απομονωμένη κοιλάδα, μόλις δύο ώρες από τη Σανγκάη, αγκαλιασμένη από πευκοδάση και προστατευμένη από ένα βουνό σκεπασμένο με μπαμπού. Το πολυτελές αυτό κατάλυμα διαθέτει μόνο τρεις κομψές σουίτες, προσφέροντας πανοραμική θέα, καθώς και έναν εκλεπτυσμένο χώρο κρασιού και πούρων.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Πιστή στη φιλοσοφία της Anadu, “Βρες τον εαυτό σου μέσα στη φύση”, η σχεδιαστική προσέγγιση στοχεύει στην ανάδειξη της φυσικής ομορφιάς των πευκοδασών της κοιλάδας. Ολόκληρο το έργο -από τον αρχικό σχεδιασμό έως την αρχιτεκτονική υλοποίηση- επιδιώκει τη δημιουργία ενός καταφυγίου που συνυπάρχει αρμονικά με το τοπίο, προσφέροντας μια εμπειρία γαλήνης και ιδιωτικότητας. Τα κτίρια εναρμονίζονται με τη μορφολογία της κοιλάδας και κάθε ένα έχει σχεδιαστεί ώστε να προσφέρει ξεχωριστή οπτική στο περιβάλλον. Οι επισκέπτες καλούνται να παραδοθούν στη δροσερή αύρα της φύσης καθώς ξεκινούν ένα ταξίδι ηρεμίας.

Η είσοδος, με την πύλη σε σχήμα “Γ” από σκυρόδεμα με υφή μπαμπού και μαυρισμένο ξύλο, εναρμονίζεται με το τοπίο. Από τη μία πλευρά «αγκαλιάζει» τη φύση, ενώ από την άλλη προσκαλεί τους επισκέπτες στο εσωτερικό του καταλύματος. Στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται ο οίκος κρασιού υπήρχε ένα παλαιό, εγκαταλελειμμένο σπίτι. Τιμώντας την ιστορία του τόπου, το νέο κτίριο αναβιώνει τη δίρριχτη στέγη του παλιού σπιτιού, μετασχηματισμένη σε τετράπλευρη μορφή, διατηρώντας κλίμακα και ηρεμία από κάθε γωνία. Οι γυάλινες όψεις ανοίγονται στη φύση, προσφέροντας απρόσκοπτη θέα, ενώ οι χώροι φαγητού και χαλάρωσης έχουν μελετηθεί ώστε να εξυπηρετούν τόσο την κοινωνικότητα όσο και την ιδιωτικότητα.

 

 

Χωρική Διάταξη

Ένας καμπύλος τοίχος με υφή μπαμπού οδηγεί από τον οίκο κρασιού στις σουίτες. Το σκληρό δάπεδο σταδιακά μεταβαίνει σε χαλικάκι, ενισχύοντας το αίσθημα διακοπών. Στο τέλος της διαδρομής, μια μικρή πλατεία προσφέρει στιγμές παύσης και εισαγωγής πριν από την είσοδο στους ξενώνες. Οι τρεις ανεξάρτητες σουίτες, με μινιμαλιστικό σχεδιασμό, βρίσκονται διάσπαρτες στην κοιλάδα, σιωπηλά ενσωματωμένες στο δάσος. Οι αντικριστοί, κλιμακωτοί τοίχοι αποκρύπτουν τη συνέχεια του χώρου, ενισχύοντας την αίσθηση μυστηρίου.

Καθώς ο επισκέπτης περνά στο εσωτερικό, η θέα ανοίγεται εντυπωσιακά: δύο πλάκες από σκυρόδεμα “πλαισιώνουν” την κοιλάδα χωρίς εμπόδια. Οι εσωτερικοί χώροι ρέουν αρμονικά, προσφέροντας πανοραμική εμπειρία 270 μοιρών. Τα δωμάτια περιβάλλονται από τη φύση στις τρεις πλευρές τους, το καθένα πλαισιώνοντας τη δική του μοναδική εικόνα του τοπίου.

 

 

Υλικά, Φωτισμός & Επίπλωση

Η αρχιτεκτονική ακολουθεί μια καθαρή, λιτή γραμμή. Οι κατασκευές είναι από εμφανές σκυρόδεμα, με ενσωματωμένα δομικά και ηλεκτρολογικά στοιχεία, ώστε να αποφεύγονται ορατές δοκοί ή φωτιστικά σώματα. Οι πλάκες σκυροδέματος, καθαρές και λιτές, ενοποιούν οπτικά τον χώρο. Η πλάκα του δαπέδου “αιωρείται” ελαφρώς πάνω από την κοιλάδα, διατηρώντας επαφή με το φυσικό ανάγλυφο χωρίς να το διαταράσσει. Κάθε σουίτα ανοίγεται μέσω γυάλινων θυρών σε ιδιωτική αυλή μέσα στο πευκοδάσος, ενώ η προεξοχή της στέγης δημιουργεί σκιερούς χώρους που θολώνουν τα όρια ανάμεσα στο μέσα και το έξω.

Κάθε δωμάτιο διαθέτει μια εξωτερική, αιωρούμενη ξύλινη βεράντα, προσφέροντας μια ακόμη πιο άμεση εμπειρία με το τοπίο. Η μελέτη του τοπίου χρησιμοποιεί εγχώρια φυτά ώστε να ενσωματωθεί φυσικά στο περιβάλλον. Ο διακριτικός φωτισμός, που θυμίζει πυγολαμπίδες, ενισχύει τη νυχτερινή γαλήνη και την αίσθηση απομόνωσης. Το ξύλο κυριαρχεί στην επίπλωση και τις λεπτομέρειες, με το 80% των στοιχείων να έχει κατασκευαστεί χειροποίητα από παλιό ξύλο, ανακυκλωμένο από τοπικές αγορές. Τα αντικείμενα αυτά, σμιλεμένα από τεχνίτες, εναρμονίζονται απόλυτα με την κλίμακα του τοπίου και διατηρούν ζωντανή την τοπική παράδοση της ξυλουργικής.