Λειτουργίες ενοποίησης

Το έργο αποτελεί μια επέμβαση επανάχρησης ενός λιτού βικτωριανού βοηθητικού κτίσματος στον βορειοδυτικό Λονδίνο, το οποίο επανανοηματοδοτείται ως ένας υβριδικός χώρος κατοίκησης και κοινωνικής δραστηριότητας για έναν συλλέκτη τέχνης και ερασιτέχνη DJ. Σχεδιασμένο ταυτόχρονα ως χώρος αποθήκευσης και ως περιβάλλον αναψυχής, το έργο ενοποιεί διαφορετικές λειτουργίες – αρχειοθέτηση, έκθεση, συνάθροιση και άθληση – μέσα από μια συνεκτική αρχιτεκτονική χειρονομία που εκτείνεται από το εσωτερικό προς το τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στον πυρήνα της πρότασης βρίσκεται ένα συνεχές γραμμικό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ως μια σύγχρονη “καμπίνα θαυμάτων”. Ξεκινώντας από το εσωτερικό του ανακαινισμένου κελύφους και επεκτεινόμενο στον κήπο, το στοιχείο αυτό φιλοξενεί ένα ευρύ φάσμα χρήσεων: αποθήκευση και έκθεση έργων τέχνης, ράφια για βιβλία και δίσκους βινυλίου, DJ booth, τηλεόραση και προσωπικά αντικείμενα. Καθώς εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο, ενσωματώνει λειτουργίες αναψυχής, όπως τραπέζι πινγκ-πονγκ, βάρη και παιχνίδια κήπου, διατηρώντας τη χωρική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

Το έπιπλο περιβάλλεται από ένα διάτρητο περίβλημα ανοξείδωτου χάλυβα και ταλαντεύεται μεταξύ διαφάνειας και αδιαφάνειας. Η επιφάνειά του αντανακλά και φιλτράρει το φως, παράγοντας διαρκώς μεταβαλλόμενες οπτικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η διττότητα επιτρέπει την ταυτόχρονη αποκάλυψη και απόκρυψη του περιεχομένου, ενισχύοντας τον ρόλο του ως φορέα αποθήκευσης αλλά και ως χωρικού διαμεσολαβητή.

 

 

Δομική λογική

Το γραμμικό αυτό στοιχείο λειτουργεί όχι μόνο ως αποθηκευτικός μηχανισμός αλλά και ως δομικό σύστημα, υποστηρίζοντας το στέγαστρο που εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο. Η μεταξύ τους σχέση εισάγει μια σκόπιμη ένταση, αντλώντας έμπνευση από τις εύθραυστες ισορροπίες των συνθέσεων των Fischli & Weiss. Αντί να ακολουθεί τη συμβατική δομική λογική, η πρόταση αφαιρεί ένα αναμενόμενο υποστύλωμα, αναδιανέμοντας τις δυνάμεις μέσω ενός συστήματος αντιστάθμισης.

Η ισορροπία αυτή επιτυγχάνεται μέσω μιας μάζας μαρμάρου υψηλής ακρίβειας, ενσωματωμένης σε δοκό τύπου Ι από γαλβανισμένο χάλυβα, σε συνδυασμό με μια ράβδο εφελκυσμού που αγκυρώνεται σε υπόγειο όγκο σκυροδέματος. Η σύνθεση διαμορφώνει μια ευανάγνωστη αλλά μη συμβατική δομική αφήγηση, όπου η ισορροπία εκλαμβάνεται ως δυναμική και εν δυνάμει μεταβαλλόμενη.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Το στέγαστρο συγκροτείται από διαστρωματωμένα υλικά – μάρμαρο, χάλυβα και πολυκαρβονικό – τα οποία οργανώνονται σε μια σαφή τεκτονική ιεραρχία. Η επένδυση του γραμμικού στοιχείου με ανοξείδωτο χάλυβα καθρεφτίζει τη βλάστηση του κήπου, ενώ τα ημιδιαφανή στοιχεία της οροφής διαχέουν το φυσικό φως στον χώρο.

Η υλικότητα κινείται μεταξύ του αδρού και του εκλεπτυσμένου, εδραιώνοντας το έργο τόσο στην ακρίβεια της βιομηχανικής κατασκευής όσο και στην περιβαλλοντική του απόκριση. Μέσω της αντανάκλασης, της διαφάνειας και της χωρικής επέκτασης, το περίπτερο διαλύει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μετατρέπεται σε ένα εργαλείο παρατήρησης των εποχιακών και ημερήσιων μεταβολών, όπου το φως, η βλάστηση και η κατασκευή συνδιαλέγονται διαρκώς, συγκροτώντας έναν χώρο όπου δομή, αποθήκευση και τοπίο βρίσκονται σε συνεχή και αντιληπτή διάδραση.

 

Pocket Nursery

Μέσα σε έναν κήπο της βελγικής εξοχής βρίσκεται ο νεόδμητος ξύλινος χώρος του Pocket Nursery, ενός νηπιαγωγείου ”τσέπης”, με επιφάνεια 120m2, που με την αρχιτεκτονική του αποσκοπεί στην υποστήριξη της μάθησης μέσω της δράσης και της σωματικής εμπλοκής.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για το απαιτούμενο πρόγραμμα και τη συγκεκριμένη παιδαγωγική προσέγγιση, η δημιουργία ενός χώρου που να αναπτύσσει μια σχεδιαστική ευαισθησία στα παιδιά ήταν όχι μόνο απαραίτητη, αλλά θεμελιώδης. Το περιθώριο δημιουργικότητας του σχεδιασμού υπαγορεύτηκε από το πάχος των τοίχων, καθώς το χαμηλότερο τμήμα τους περιλαμβάνει μικρές σκάλες για τα νήπια που μαθαίνουν να στέκονται όρθια, ενώ οι κεκλιμένες πλευρές τους λειτουργούν ως επιφάνειες για ζωγραφική. Τα ανοίγματα τοποθετούνται στο ύψος των παιδιών, επιτρέποντάς τους την οπτική σύνδεση με τον κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως χωρική προέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της παιδαγωγικής εμπειρίας που προσφέρεται. Στους τοίχους ενσωματώνεται ακόμη ένα τραπέζι με ανάκλιση που χρησιμοποιείται από τα παιδιά ως βάση αγγειοπλαστικής, ή για να μοιράζονται ένα γεύμα.

 

 

Custom κατασκευή

Η οροφή, αυτό το τόσο συχνά παραμελημένο αρχιτεκτονικό στοιχείο που συνήθως εγκαταλείπεται στους ανιχνευτές καπνού και σε λοιπές τέτοιες συσκευές, εδώ παίζει σημαντικό ρόλο. Δεδομένου ότι τα νήπια περνούν τους πρώτους εννιά μήνες της ζωής τους είτε ανάσκελα είτε μπουσουλώντας, στον σχεδιασμό της οροφής περιλαμβάνονται, εκτός από τη δομή, η ακουστική και ο φωτισμός, ενώ οι απαραίτητες συσκευές κρύβονται ανάμεσα στα επίπεδα των ξύλινων πάνελ που σηματοδοτούν την κυκλοφορία προς τον κήπο και τους κοιτώνες.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εξοικονόμηση του χρόνου κατασκευής έπαιξε κομβικό ρόλο στη σχεδιαστική προσέγγιση του έργου. Μένοντας μακριά από έτοιμα επιτυχία συστήματα και ακριβά ψυχοκινητικά έπιπλα, η δομή του χώρου σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενσωματώνει τον σκελετό και την επίπλωση σε μια σειρά πλαισίων από ξυλεία. σε φύλλα πολύστρωτα αντικολλητά. Τα τορνευτά ξύλινα πλαίσια προ-συναρμολογήθηκαν σε ενότητες τριών έως τεσσάρων τμημάτων, μόλις σε λίγες ημέρες, για να μεταφερθούν έπειτα στο οικόπεδο, όπου και ενώθηκαν, δημιουργώντας έναν χώρο σύνδεσης μεταξύ του αλληλεπιδραστικού σχεδιασμού και της παιδείας.

 

Καθημερινή διαβίωση

Η συνολική προσέγγιση αποπνέει μια σύγχρονη κατοικία υψηλής αισθητικής, όπου η άνεση, η λειτουργικότητα και η υλικότητα συνυπάρχουν, προσφέροντας έναν χώρο καθημερινής διαβίωσης με χαρακτήρα, ηρεμία και διαχρονική αξία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το διαμέρισμα βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, επί της οδού Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η νέα κάτοψη έχει μελετηθεί σε ζώνες, σύμφωνα με την καθημερινότητα της οικογένειας. Ένας μεγάλος κοινός χώρος με πρόσβαση στα δύο ανοίγματα της πρόσοψης περιλαμβάνει μεγάλη κουζίνα με πάσο και τραπεζαρία, και ένα άνετο καθιστικό. Το κρυφό μπαρ, και ένα μικρό γραφείο με αποθηκευτικούς χώρους συμμετρικά του για καθημερινή χρήση, ξεχωρίζουν για τον χαρακτήρα που προσδίδουν.

Έμφαση δόθηκε στους αποθηκευτικούς χώρους όπου μελετήθηκαν με προσοχή τόσο στην όψη τους όσο και στην εσωτερική τους διαμόρφωση για την μέγιστη εκμετάλλευση χώρου. Το κύριο υπνοδωμάτιο φιλοξενεί walk-in γκαρνταρόμπα, ένα ακόμη γραφείο και ιδιωτικό λουτρό. Δύο παιδικά δωμάτια και ένα μεγαλύτερο λουτρό ολοκληρώνουν την διαμόρφωση της κατοικίας.

 

 

Custom κατασκευές

Έχοντας ως αφετηρία τη μορφολογία του διαμερίσματος, σχεδιάστηκαν custom κατασκευές, έτσι ώστε να “ντυσουν” τα σημεία που το απαιτούσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μεγάλο δοκάρι που διέκοπτε τον ενιαίο χώρο και επανασχεδιάστηκε ως δοκιδωτή πλάκα, ενσωματωμένη πλέον στη συνολική σύνθεση. Η επιλογή αποκλειστικά custom επίπλωσης παρείχε τη δυνατότητα πλήρους σχεδιαστικού ελέγχου κάθε στοιχείου, χωρίς περιορισμούς σε υλικά, διαστάσεις ή τυποποιημένες λύσεις, εξασφαλίζοντας συνοχή, λειτουργικότητα και ενιαία αισθητική ταυτότητα στον χώρο.

 

 

Υλικότητα και φωτισμός

Η έμφαση στο συνδυασμό ιδιαίτερων και ποικίλων υλικών αποτέλεσε το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, δίνοντας χαρακτήρα και ενδιαφέρον σε κάθε σημείο του διαμερίσματος, διατηρώντας ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Η εναλλαγή τους χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο χωρικής αφήγησης, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από τον έναν χώρο στον άλλο, όπως το πλακάκι με το έντονο μοτίβο στην είσοδο και το χολ που λειτουργεί ως σαφές όριο αλλά και ως σημείο εισαγωγής στον χώρο. Ο φωτισμός, φυσικός και τεχνητός, έχει μελετηθεί ώστε να ενισχύει τις υφές και τα υλικά αλλά και να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα.

 

 

Λιθόκτιστη μορφή

Το έργο αφορά μία ιδιωτική κατοικία 120m2, η οποία βρίσκεται στο Ξηρό Χωριό, έναν αγροτικό οικισμό έξω από το Ρέθυμνο, στην Κρήτη. Ενταγμένη εντός ενός ελαιώνα, η κατοικία σχεδιάζεται ως ένα σύγχρονο λιθόκτιστο κτίσμα, το οποίο αντλεί άμεσα από τις αρχές της παραδοσιακής κρητικής αρχιτεκτονικής, τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς την υλικότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το κτίριο διαμορφώνεται ως ένας συμπαγής, στερεός όγκος, ο οποίος ορίζεται από φέρουσα λιθοδομή. Η χρήση πέτρας με τοπικές αναφορές προσδίδει έντονη τεκτονική παρουσία και αγκυρώνει την κατοικία στο φυσικό και πολιτισμικό της πλαίσιο. Οι παχιοί λιθότοιχοι, τα βαθιά ανοίγματα και οι στρατηγικά τοποθετημένες οπές παραπέμπουν σε παραδοσιακές κατασκευαστικές τεχνικές, ενώ οι ακριβείς λεπτομέρειες και οι καθαρές γραμμές εισάγουν μια σύγχρονη αρχιτεκτονική σαφήνεια. Η γεωμετρία της στέγης ακολουθεί μια απλή δίρριχτη μορφή με παραδοσιακά κεραμίδια, ενισχύοντας το αρχετυπικό περίγραμμα των αγροτικών κρητικών κατοικιών.

 

 

Χωρική οργάνωση

Λεπτές διαφοροποιήσεις στα ύψη και στους όγκους αντανακλούν την εσωτερική χωρική οργάνωση, ιδιαίτερα μέσω της ενσωμάτωσης παταριών σε δύο από τα υπνοδωμάτια. Τα πατάρια αξιοποιούν τη διατομή του κτιρίου, επιτρέποντας στους εσωτερικούς χώρους να αναπτύσσονται κατακόρυφα, ενώ ταυτόχρονα διατηρείται η συμπαγής εξωτερική μορφή. Η κατοικία οργανώνεται ώστε να φιλοξενεί τρία υπνοδωμάτια, με σαφή ιεράρχηση μεταξύ ιδιωτικών και κοινόχρηστων χώρων.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Τα ανοίγματα τοποθετούνται και διαστασιολογούνται με προσοχή, διαμορφώνοντας έναν ελεγχόμενο διάλογο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Στενές κατακόρυφες και οριζόντιες σχισμές πλαισιώνουν τις θέες προς το τοπίο, ρυθμίζουν τον φυσικό φωτισμό και ενισχύουν το αίσθημα εγκλεισμού που χαρακτηρίζει τη λιθόκτιστη αρχιτεκτονική. Τα βαθιά τοποθετημένα κουφώματα υπογραμμίζουν περαιτέρω το πάχος των τοίχων και τη γλυπτική ποιότητα του υλικού.

Οι εσωτερικοί χώροι σχεδιάζονται ως ήρεμα, απτικά περιβάλλοντα, όπου το φυσικό φως αλληλεπιδρά με τις πέτρινες επιφάνειες, ενισχύοντας την αυθεντικότητα των υλικών. Συνολικά, το έργο αποτελεί μία σύγχρονη επανερμηνεία της αγροτικής αρχιτεκτονικής της Κρήτης – μια διακριτική λιθόκτιστη κατοικία που σέβεται τις παραδοσιακές τυπολογίες και ταυτόχρονα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης κατοίκησης. Το αποτέλεσμα είναι ένα σπίτι διαχρονικό, γειωμένο και άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τόπο του.

 

Χωρική διαφάνεια

Η γαλήνη, η διαφάνεια και η καθαρότητα του συγκεκριμένου έργου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ανάπαυσης μέσα στο ετερογενές βεβαρυμμένο περιβάλλον της πόλης και της πολυκατοικίας.

 

Υφιστάμενη διαμόρφωση

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε πολυκατοικία του 1967 στο Κολωνάκι. Η τυπική κάτοψη της εποχής όριζε πέντε διακριτούς χώρους: υπνοδωμάτιο, καθιστικό, κουζίνα, λουτρό και χώρο εισόδου (χολ). Μία δίφυλλη συρόμενη πόρτα μεταξύ του υπνοδωματίου και του καθιστικού ενοποιούσε, ως ένα βαθμό,  τους δύο κύριους χώρους, ενώ όλοι οι χώροι συνδέονταν δια μέσου του χολ. Σε αυτή τη συνθήκη η υπηρεσιακή ζώνη εισόδου και υγρών χώρων ήταν αποκομμένη από το φυσικό φως και την όψη του διαμερίσματος προς το εξωτερικό περιβάλλον. Η ισότιμη κατανομή των δύο κύριων χώρων και τα σκληρά όρια αυτών, περιόριζαν την κατοίκηση σε μικρούς χώρους με περιορισμένες οπτικές φυγές και φυσικό φως.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η νέα κάτοψη ενοποιεί όλους τους επιμέρους χώρους του διαμερίσματος διατηρώντας μόνο το χώρο του λουτρού. Από την είσοδο είναι ορατή η πόλη μέσω της μπαλκονόπορτας και του παραθύρου που βρίσκονται πλέον σε συνέχεια το ένα με το άλλο στην εσωτερική όψη προς το δρόμο. Τη θέση των συμπαγών διαχωριστικών στοιχείων των επιμέρους χώρων  παίρνουν διάτρητα μεταλλικά στοιχεία λεπτών διατομών, όπως η βιβλιοθήκη, που είναι το κέντρο της κάτοψης και  κινητά στοιχεία όπως συρόμενες και κρυφές πόρτες ώστε το φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το χώρο και οι οπτικές φυγές να πολλαπλασιάζονται. Όλες οι νέες κάθετες επιφάνειες -συρόμενα πετάσματα, μεταλλική βιβλιοθήκη, ντουλάπες ερμάρια, κουρτίνες-  εκτείνονται από το δάπεδο ως την οροφή ενοποιώντας το χώρο και στο επίπεδο της τομής, δημιουργώντας κρυφές κόγχες και αποθηκευτικούς χώρους.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Κάθε επιμέρους σημείο της μικρής αυτής κατοικίας φέρει περισσότερες από μία δραστηριότητες. Ο πάγκος εργασίας της κουζίνας είναι και τραπέζι φαγητού ενώ το γραφείο είναι και κάθισμα για να χαζεύει κάποιος έξω από το παράθυρο. Το κρεβάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μέρος του καθιστικού ενώ το βράδυ απομονώνεται σε ένα ήσυχο λευκό κουτί ύπνου. Η κεντρική μεταλλική κατασκευή έχει δύο όψεις και η τηλεόραση, ως μέρος αυτής, περιστρέφεται σε ένα στύλο 180 μοίρες.

Οι τοίχοι, η οροφή, οι κατασκευές, τα κινητά πετάσματα και οι εξοπλισμοί είναι λευκοί με στόχο την ομοιογένεια και την καθαρότητα ενός μικρού χώρου που συντίθεται από πολλαπλά στοιχεία. Η επιφάνεια του καθρέφτη, κάθετα στην εξωτερική όψη, επεκτείνει το χώρο, πολλαπλασιάζει το άνοιγμα της μπαλκονόπορτας  και αντανακλά στον εσωτερικό χώρο το εξωτερικό περιβάλλον της πόλης.

 

 

Το καταφύγιο ενός δέσμιου του πνεύματος

Το έργο αποτελεί ένα στούντιο φωτογραφίας που δεν είναι απλώς ένας λειτουργικός χώρος αλλά ένα βαθύ, ενδοσκοπικό περιβάλλον που αντλεί έμπνευση από την έννοια της ενδομήτριας κατοίκησης και της προγεννητικής άνεσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί σύμβολα σχεδιασμού που ενσωματώνουν τη ζεστασιά, την προστασία και την αίσθηση του κουκουλιού της μήτρας, με στόχο την προώθηση της δημιουργικότητας σε ένα γαλήνιο και οικείο περιβάλλον. Κεντρικό στοιχείο είναι η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, μια σκόπιμη επιλογή που αντικατοπτρίζει την τεχνογνωσία και το δημιουργικό ταξίδι του φωτογράφου. Ο χώρος γίνεται ένα καταφύγιο -ένα μέρος όπου μπορεί να καλλιεργηθεί η δημιουργικότητα και όπου τα προσωπικά και καλλιτεχνικά ταξίδια του φωτογράφου συμπλέκονται σε ένα ουσιαστικό περιβάλλον που μοιάζει με μήτρα.

 

 

Custom κατασκευές

Συγκεκριμένα, για το στούντιο σχεδιάστηκαν ειδικές μεταλλικές κατασκευές, που χρησιμοποιούνται για οργάνωση και αποθήκευση εξοπλισμού, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της οπτικής δυναμικής του χώρου. Αυτές οι δωρικές, ανακλαστικές επιφάνειες αιχμαλωτίζουν και διαχειρίζονται το φως, παράγοντας εντυπωσιακές αντανακλάσεις που μετατοπίζονται ανάλογα με την ώρα της ημέρας και τη θέση των πηγών φωτός. Η επιλογή του μετάλλου εξυπηρετεί τόσο λειτουργικούς όσο και αισθητικούς σκοπούς, παρέχοντας ανθεκτικές, πρακτικές λύσεις για τις ανάγκες του φωτογράφου, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη συνολική καλλιτεχνική ατμόσφαιρα. Καθώς το φως αλληλεπιδρά με αυτές τις δομές, αναπηδά με απροσδόκητους τρόπους, ρίχνοντας λεπτά μοτίβα στους περιβάλλοντες τοίχους, δίνοντας περαιτέρω έμφαση στο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς που είναι βασικό στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Τα υλικά που επέλεξε ο αρχιτέκτονας, τα οποία επιτυγχάνουν μια λεπτή ισορροπία μεταξύ αδιαφάνειας και ημιδιαφάνειας, τονίζουν αυτή τη σχέση μεταξύ φωτός και σκότους. Αυτή η σχεδιαστική επιλογή όχι μόνο ενισχύει την αισθητική του χώρου, αλλά παραπέμπει και στην εσωτερική πάλη του φωτογράφου – αυτό που περιγράφεται ως “δέσμιο πνεύματος” ή αλλιώς ένας συνεχής διάλογος μεταξύ φωτός και σκιάς. Αυτή η ποιητική ένταση αναπαρίσταται οπτικά στο χώρο μέσω της στοχαστικής τοποθέτησης παραθύρων, φεγγιτών και φωτιστικών, δημιουργώντας στρώματα φωτός που μετατοπίζονται και αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το φυσικό και το τεχνητό φως παίζουν σημαντικούς ρόλους στο στούντιο, όχι μόνο ως λειτουργικά στοιχεία αλλά ως καλλιτεχνικά μέσα από μόνα τους. Ο τρόπος με τον οποίο το φως φιλτράρει τα υλικά δημιουργεί μια ατμόσφαιρα διαλογισμού που ενθαρρύνει τον φωτογράφο να αναστοχαστεί και να εξερευνήσει τα δημιουργικά του βάθη. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα εκτείνεται πέρα ​​από την απλή χρησιμότητα, μετατρέποντας το στούντιο σε έναν συμβολικό χώρο που προωθεί τη βαθιά, εσωστρεφή δημιουργικότητα.

 

Δυναμική όψη

Το έργο αφορά στη μετατροπή ενός υφιστάμενου εμπορικού κέντρου επί της οδού Πειραιώς σε ένα βιώσιμο και πρωτοποριακό συγκρότημα γραφείων, με την παράλληλη προσθήκη ενός νέου ανεξάρτητου πενταώροφου κτιρίου, το οποίο αφενός λειτουργεί ως τοπόσημο και αφετέρου ως πυρήνας αναζωογόνησης και ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο σχεδιασμός βασίζεται στη διαχείριση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος, μετατρέποντάς το σε ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο με σύγχρονες χρήσεις. Η προσέγγιση ακολουθεί τις αρχές της αειφορίας, της βιωσιμότητας και της κυκλικής οικονομίας, ενσωματώνοντας την αξιοποίηση των υλικών.

Το υφιστάμενο κτίριο χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις, με κυριότερη την εσωστρέφεια των εξωτερικών όψεων σε αντίθεση με την εξωστρέφεια των εσωτερικών. Ο ανασχεδιασμός αξιοποιεί αυτές τις αντιθέσεις ως συνθετικά στοιχεία, επαναπροσδιορίζοντας την όψη και δημιουργώντας ένα νέο αρχιτεκτονικό κέλυφος.

Μέσα από τη διαδικασία αφαίρεσης και προσθήκης -δύο αντίθετες αλλά συμπληρωματικές συνθήκες- η όψη ανασχηματίζεται, υιοθετώντας τη λογική του (bar)code ως κεντρική σχεδιαστική αναφορά. Το τελικό αποτέλεσμα αποδίδεται ως ένας γραμμικός κώδικας, ένας δυναμικός συνδυασμός κενών και πλήρων με μεταβαλλόμενες διαστάσεις.

 

Νέα συστήματα κατασκευής

Η σύνθεση αυτή διαμορφώνεται από μεταλλικούς κυλίνδρους, οι οποίοι, έπειτα από ειδική χρωματική επεξεργασία, επανατοποθετούνται σε νέες θέσεις, ενισχύοντας τη διαδραστικότητα της όψης με το περιβάλλον. Το σύστημα αυτό επιτρέπει τη μελλοντική προσαρμογή της όψης στις εκάστοτε απαιτήσεις, καθιστώντας την ευμετάβλητη και ευέλικτη. Η διάταξη των κυλινδρικών υποστυλωμάτων, που υποστηρίζουν το ενεργειακό στέγαστρο, διαμορφώνει την πρώτη ζώνη της νέας όψης, ακολουθώντας τον ρυθμό και τον δυναμισμό του υφιστάμενου κελύφους.

Σε δεύτερο επίπεδο, ένα τρισδιάστατο κέλυφος από ινοπλισμένη τσιμεντοσανίδα ενσωματώνει υαλοπετάσματα μέσω εσοχών, διατηρώντας την αυτονομία των υλικών, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη συνοχή της σύνθεσης. Το νέο κτίριο, χωροθετημένο νοτιοδυτικά του υπάρχοντος, αναπτύσσεται σε ισόγειο, τέσσερις ορόφους και φυτεμένο δώμα.

 

 

Φύτευση & βιωσιμότητα

Παράλληλα, ο περιβάλλον χώρος λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο κατασκευών, ενώ το ενεργειακό στέγαστρο και τα υποστυλώματα ενισχύουν τη συνολική ενότητα του συγκροτήματος. Ο ενδιάμεσος χώρος προσφέρει ένα μεταβατικό τοπίο που προάγει την αλληλεπίδραση και την εκτόνωση των χρηστών. Η φύτευση και οι επιλεγμένες επιστρώσεις των δαπέδων ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική σύνθεση.

Η δημιουργία του φυτεμένου δώματος αποφέρει σημαντικά περιβαλλοντικά και λειτουργικά οφέλη. Συμβάλλει στον καθαρισμό του αέρα, στη διαχείριση των ομβρίων υδάτων, στη μείωση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ηχομόνωσης. Παράλληλα, ενισχύει τη βιοποικιλότητα, βελτιώνει την απόδοση των ηλιακών συστημάτων, προστατεύει από τη διάβρωση και προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση.

Το έργο έχει λάβει πιστοποίηση LEED σε επίπεδο Gold, τόσο για το υφιστάμενο όσο και για το νέο κτίριο. Η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σημερινή συγκυρία, όπου η κλιματική αλλαγή καθιστά επιτακτική τη δημιουργία βιώσιμων, ανθεκτικών και υγιών χώρων εργασίας.

 

Δύο εποχές, ένας διάλογος

To εμβληματικό ξενοδοχείο Grace La Margna, στην κεντρική οδό του St. Moritz, άνοιξε ξανά τις πόρτες του μετά από μια εκτεταμένη ανακαίνιση και επέκταση. Το έργο δίνει νέα ζωή σε ένα ιστορικό τοπόσημο του 1906, σχεδιασμένο από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Nicolaus Hartmann, συνδυάζοντας το παρελθόν του με τη σύγχρονη αισθητική. Ο Hartmann αρχικά σχεδίασε το κτίριο ισορροπώντας ανάμεσα στο Art Nouveau και το παραδοσιακό ύφος “Heimastil“, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα και την τοπική χειροτεχνία, σε μια περίοδο που το αρχιτεκτονικό τοπίο του St. Moritz χαρακτηριζόταν από τον εκλεκτικισμό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το ξενοδοχείο, στρατηγικά τοποθετημένο στην πλαγιά της κοιλάδας Engadin, βρίσκεται δίπλα στον ιστορικό σιδηροδρομικό σταθμό του οικισμού -μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco- προσφέροντας μοναδική θέα προς τους γύρω παγετώνες και το αλπικό τοπίο. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση σέβεται και αναδεικνύει την ιστορική αξία του ξενοδοχείου, διαμορφώνοντας παράλληλα μια ριζικά ανανεωμένη ταυτότητα. Το έργο αποτελείται από δύο πτέρυγες: το προσεκτικά ανακαινισμένο αρχικό κτίριο και τη νέα επέκταση, που συνδέονται μέσω μιας μεγάλης βεράντας στη βάση τους. Η συνύπαρξη των δύο εποχών δημιουργεί έναν δυναμικό διάλογο, με τη νέα πτέρυγα, που επενδύεται με μπεζ ασβεστόλιθο Moleanos, να ακολουθεί αισθητικά τις γραμμές του ιστορικού κτιρίου και τη ρυθμική διάταξη των αρχικών παραθύρων.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι κοινόχρηστοι χώροι, στο επίπεδο της βεράντας, εξυπηρετούν τις δύο εισόδους του ξενοδοχείου, προσφέροντας ομαλή μετάβαση από το ιστορικό στο σύγχρονο περιβάλλον. Στην είσοδο του αρχικού κτιρίου, οι επισκέπτες συναντούν μια γλυπτική υποδοχή από γρανίτη και μπρούντζο, με φόντο τον προσεκτικά αποκατεστημένο ξύλινο διάκοσμο. Το κοινόχρηστο σαλόνι διατηρεί πλήθος αυθεντικών στοιχείων, όπως τα παράθυρα με θέα τη λίμνη του St. Moritz, πολυελαίους, τζάκια από μάρμαρο και χαλιά εμπνευσμένα από το ArtNouveau. Το bar “no. 5“ είναι κομβικό σημείο της κοινωνικής ζωής του ξενοδοχείου, όπου ξεχωρίζουν ο εντυπωσιακός πάγκος εξυπηρέτησης από μάρμαρο Carrara και οι bespoke βελούδινες καρέκλες.

 

Custom κατασκευές & υλικά

Τα έπιπλα και οι ειδικές επεξεργασίες, όπως η τοπική παραδοσιακή τεχνική “sgraffito“ στους τοίχους, τονίζουν την έμφαση στη λεπτομέρεια και την κατασκευαστική δεξιοτεχνία. Οι χώροι εστίασης διαμορφώνονται με έμπνευση από το τοπίο της περιοχής. Το εστιατόριο The View, κυκλικό με πανοραμικά παράθυρα από το δάπεδο μέχρι την οροφή, συμβολίζει τον ήλιο του St. Moritz με μια ιδιαίτερη ξύλινη οροφή που παραπέμπει σε ακτίνες. Στον κάτω όροφο, το εστιατόριο The Stack φιλοξενεί μια φωτεινή brasserie θαλασσινών δίπλα σε ένα steakhouse με πιο σκοτεινή, ατμοσφαιρική αίσθηση, δίνοντας έμφαση στην υλικότητα και τα vintage στοιχεία.

Ο χώρος ευεξίας εμπνέεται από τη γεωλογική μορφολογία της περιοχής, με το μοναδικό σχήμα της οροφής του να αντανακλά την κορυφογραμμή των βουνών της κοιλάδας Engadin. Τέλος, τα 74 δωμάτια των δύο πτερύγων σχεδιάζονται με διαρκείς αναφορές στο αλπικό περιβάλλον. Τα παραδοσιακά υλικά με Art Nouveau λεπτομέρειες στην ιστορική πτέρυγα συνδιαλέγονται αρμονικά με τη σύγχρονη αισθητική της νέας επέκτασης, προσφέροντας άνετους χώρους σε απόλυτη σύνδεση με το μοναδικό τοπίο του St. Moritz.

 

Ρέουσα κίνηση

Η ανακαίνιση του διαμερίσματος στη Βούλα περιλαμβάνει την πλήρη αναδιαρρύθμιση και ανακατασκευή διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων, σε συγκρότημα πολυκατοικιών του 1988, με στόχο να αντιμετωπισθούν οι επιπρόσθετες ανάγκες μιας μεγαλύτερης οικογένειας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Τόσο η λειτουργία του χώρου όσο και η υλικότητά του αναθεωρούνται, εξασφαλίζοντας μια νέα προσέγγιση που ταιριάζει με τις ιδιαίτερες καθημερινές απαιτήσεις και τον τρόπο ζωής της οικογένειας. Το όριο μεταξύ των δωματίων και του ενιαίου καθιστικού – τραπεζαρίας – κουζίνας ορίζεται από μια επιμήκη, καμπύλη επιφάνεια από ξύλο καρυδιάς, μια συνεχή ρέουσα κίνηση στο χώρο. Στην επιφάνεια αυτή ενσωματώνονται ντουλάπες κουζίνας και γκαρνταρόμπας, καθώς και η πόρτα εισόδου του διαμερίσματος. Μια παρόμοια καμπύλη επιφάνεια έχει σχεδιαστεί στο κύριο υπνοδωμάτιο, ενσωματώνοντας την ντουλάπα, βιβλιοθήκη και ένα μικρό πάγκο εργασίας.

Παλέτα υλικών

Τα λουτρά είναι κατασκευασμένα από λευκό και μαύρο μάρμαρο, terrazzo και ρητίνη. Σε όλο το χώρο υπάρχει ξύλο δρυός στο δάπεδο, σε αντίθεση με τα κατακόρυφα στοιχεία όπου χρησιμοποιείται ξύλο καρυδιάς. Το εμφανές σκυρόδεμα έχει αποκαλυφθεί στην οροφή του σαλονιού και στην κεντρική κολώνα.

 

 

Custom κατασκευές

Το τζάκι έχει επανασχεδιαστεί με έναν πάγκο από εμφανές σκυρόδεμα, όπου ακουμπάει ένα μεταλλικό κουτί, διαμορφώνοντας την εστία στην όψη και ψηλά ράφια στις δύο πλευρές.

 

 

Φυσικές υφές

Το έργο εισάγει ένα νέο αρχιτεκτονικό πρότυπο στον χώρο του luxury retail. Ο χώρος δεν λειτουργεί απλώς ως ένα σημείο πώλησης, αλλά – μέσω του προσεγμένου στην κάθε λεπτομέρεια  σχεδιασμού – ως μια ολοκληρωμένη εμπειρία σχεδιασμού, που αναδεικνύει τον μινιμαλισμό μέσα από την πολυτελή κομψότητα των φυσικών υλικών.

 

Παλέτα υλικών & χρωματισμών

Κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας του καταστήματος αποτελεί η χρήση φυσικών υλικών, με κυρίαρχο την πολυτελή πέτρα όνυχα σε πράσινες και μπλε αποχρώσεις. Επενδύσεις τοίχων, επιφάνειες πάγκων και βάθρα δημιουργούν ένα πλαίσιο πολυτέλειας με γήινη αίσθηση, ενώ η αντανάκλαση του φωτός πάνω στις επιφάνειες αναδεικνύει τη φυσική τους υφή και βάθος.

Η θερμή παλέτα χρωμάτων λειτουργεί ως ήρεμο φόντο που αφήνει τα ενδύματα να πρωταγωνιστούν. Η λιτή αισθητική ενισχύεται από καθαρές γραμμές και γεωμετρίες, που επιτρέπουν αβίαστη κίνηση και αίσθηση ελευθερίας. Αιωρούμενα ράφια και μεταλλικές κατασκευές από ανοξείδωτο ατσάλι τονίζουν την αίσθηση ελαφρότητας, ενώ καθρέφτες με χρυσές κορνίζες προσδίδουν διακριτική λάμψη και διευρύνουν την αίσθηση του χώρου.

 

 

Σχεδιασμός φωτισμού

Ο φωτισμός, με θερμή απόχρωση στους 3000 Kelvin, δημιουργεί ατμόσφαιρα οικειότητας και αναδεικνύει με ακρίβεια τις υφές των υφασμάτων. Παράλληλα, μέσω τη δημιουργία ζωνών, το φως κατευθύνει τη ροή των επισκεπτών, αναδεικνύοντας τα προϊόντα και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ τα φωτιστικά υψηλού CRI εξασφαλίζουν πιστή απόδοση χρωμάτων και υφών.

 

 

Custom κατασκευές

Ως απρόσμενη πινελιά, τα δοκιμαστήρια διαφοροποιούνται από την κυρίαρχη παλέτα, υιοθετώντας μια πράσινη απόχρωση που αποπνέει ζεστασιά και ιδιωτικότητα, χωρίς να χάνουν τη σύνδεση με τον φυσικό χαρακτήρα του χώρου. Η διαφοροποίηση αυτή προσθέτει ενδιαφέρον και λειτουργεί ως χωρικό όριο που ενισχύει την εμπειρία του επισκέπτη.

Ο σχεδιασμός αποδεικνύει πως ο μινιμαλισμός, όταν συνδυάζεται με φυσικά υλικά και προσεγμένη λεπτομέρεια, μπορεί να μετατραπεί σε συνώνυμο πολυτέλειας. Ένας χώρος που ξεπερνά την καταναλωτική εμπειρία και γίνεται μια ολοκληρωμένη εμπειρία σχεδιασμού, όπου μόδα και αρχιτεκτονική συνυπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία.

 

Πλωτό κουτί

Το έργο σχεδιάστηκε ως πλωτή κατοικία για πελάτες που επιθυμούσαν ένα λειτουργικό και σύγχρονο περιβάλλον διαβίωσης στη λίμνη Union στο Σιάτλ. Η πρόταση αντλεί έμπνευση από την παράδοση των πλωτών σπιτιών του Σιάτλ, επαναπροσδιορίζοντάς την μέσα από μια σύγχρονη οπτική που δίνει έμφαση στην αποδοτικότητα, το φως και τη στενή σχέση με το νερό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός βασίζεται στο πολιτιστικό και φυσικό πλαίσιο των πλωτών κοινοτήτων του Σιάτλ. Ισορροπεί την καινοτομία με την παράδοση, ενσωματώνοντας την προσαρμοστικότητα που απαιτεί η ζωή στο νερό. Το έργο γιορτάζει την ιστορία της πόλης στην εναλλακτική κατοίκηση, ενώ ταυτόχρονα υιοθετεί τις αρχές του σύγχρονου σχεδιασμού.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο κύρια επίπεδα, με τους χώρους διημέρευσης σε ενιαία διάταξη στραμμένους προς μεγάλες υαλόφρακτες επιφάνειες. Η σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου αποτέλεσε καθοριστική αρχή, διασφαλίζοντας τη συνεχή σύνδεση με το νερό και τη θέα.

Το κάτω επίπεδο φιλοξενεί τα υπνοδωμάτια και τους ιδιωτικούς χώρους, ενώ το πάνω περιλαμβάνει το φωτεινό καθιστικό, την κουζίνα και την τραπεζαρία. Εξωτερική σκάλα οδηγεί στην ταράτσα-δώμα, ενισχύοντας την υπαίθρια διαβίωση και προσφέροντας πανοραμική θέα στη λίμνη Union. Η διάταξη ισορροπεί τη συμπαγή κλίμακα με την αίσθηση ευρυχωρίας, αξιοποιώντας στρατηγικές αποδοτικού σχεδιασμού ώστε να εξασφαλιστεί άνεση μέσα σε μικρό αποτύπωμα.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλική στρατηγική συνδυάζει ναυπηγικό χάλυβα, ανθεκτικές επενδύσεις και θερμές ξύλινες επιφάνειες. Η μεταλλική κατασκευή εξασφαλίζει μακροβιότητα στο θαλάσσιο περιβάλλον, ενώ τα ξύλινα στοιχεία προσφέρουν οικειότητα και ζεστασιά. Μεγάλες επιφάνειες υαλοστασίων και φεγγίτες ενισχύουν το φυσικό φως, τονίζοντας τη διαφάνεια και την αντανάκλαση.

 

Παράθυρο στην πόλη

Το έργο αποτελείται από έναν χώρο κατοίκησης με συνεχείς οπτικές μεταβάσεις μεταξύ των δύο (μη) ορίων, στη μεθόριο της φύσης και του πολιτισμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

“ἐν ἀρχῇ ἦν… η θέα…” κατά παράφραση της γνωστής ησιόδειας γραφής. Μία θέα μοναδική, προνομιακή αυτή του αστικού περιβάλλοντος της Θεσσαλονίκης, του Θερμαϊκού κόλπου. Στο αντίποδα, ένα σύνολο κωνοφόρων, ανθοφόροι ενδημικοί θάμνοι και φυσικά πετρώματα συνθέτουν ένα πολυχρωματικό -τεχνητό- φυσικό περιβάλλον. In medias res – στο ενδιάμεσο, η δημιουργία ενός χώρου κατοίκησης, λιτότητας, που αναδεικνύει την οπτική εμπειρία των δύο αυτών (μη) ορίων.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό κιβωτιόσχημο έπιπλο ορίζει τις χρήσεις (είσοδος, διημέρευση, κουζίνα, βοηθητικό δωμάτιο) χωρίς αυστηρά όρια, καθοδηγώντας την κίνηση και δημιουργώντας στοχευμένα παράθυρα θέασης. Ένας nonfinito μεταλλικός κάναβος συνθέτει έναν ‘τοίχο μνήμης’ στο χώρο διημέρευσης, όπου εκτίθενται οι ταξιδιωτικές μνήμες ενώ παράλληλα, ένα γραφείο με διττή χρήση (χώρος εργασίας και κάθισμα) εντείνει την εμπειρία της ανάγνωσης και της θέασης του ηλιοβασιλέματος στον Όλυμπο.

 

 

Παλέτα υλικών

Χρησιμοποιούνται αντιπαραβολές απουσίας και υλικής παρουσίας, καθώς και μεταλλικός κάναβος, που δημιουργούν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Κατοπτρικές επιφάνειες προσφέρουν εναλλασσόμενες οπτικές εμπειρίες, ‘εξαφανίζοντας’ τα είδωλα των χρηστών κατά την αποχώρησή τους. Τέλος, ο σχεδιασμός πλαισιώνει την εμπειρία του φυσικού και αστικού τοπίου, ενσωματώνοντας τη μοναδική θέα ως βασικό στοιχείο κατοίκησης.

 

Σημείο αναφοράς

Ο σχεδιασμός του έργου λαμβάνει υπόψη του τόσο την υπάρχουσα κατάσταση της περιοχής όσο και τη μελλοντική ανάπτυξή της. Δημιουργείται μια σύνθεση ιδιαίτερης και σύγχρονης αρχιτεκτονικής γλώσσας με στόχο να αποτελέσει σημείο αναφοράς στη Βούλα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική ιδέα είναι η δημιουργία ενός διπλού κελύφους που περιβάλλει το κτίριο, παρέχοντας τις απαραίτητες συνθήκες ιδιωτικότητας για τους χρήστες. Η ιδιομορφία του οικοπέδου και οι στενές όψεις επί των γειτονικών οδών, με τις μεγάλες πλευρές στα πλάγια όρια των οικοπέδων, καθορίζουν μια ανάγκη για ιδιωτικούς χώρους, αλλά και τη διατήρηση μιας “συνέχειας” των ακάλυπτων με τα όμορα οικόπεδα.

Το κέλυφος διατρέχεται από μια αραιή διάτρηση, η οποία συμβάλλει στο φυσικό φωτισμό του εσωτερικού του κτιρίου, ενώ εξασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα όπου είναι αναγκαία. Οι διατρήσεις επενδύονται με αδρά ημιδιαφανή γυάλινα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρουσες ανακλάσεις στο εσωτερικό. Οι καμπύλες πλάκες με την ελαφριά περιστροφή τους δίνουν την εντύπωση ενός όχι τόσο συμπαγούς όγκου, προσφέροντας ενδιαφέρουσες σκιάσεις και διαφορετικές οπτικές φυγές από τους εξώστες.

 

Ένταξη στο τοπίο

Επιδιώκοντας την αειφόρο ανάπτυξη, ενσωματώθηκαν τα τοπικά κλιματικά δεδομένα στον σχεδιασμό. Οι υδάτινες επιφάνειες και οι πράσινες ζώνες παίζουν κεντρικό ρόλο, στη δημιουργία ενός μικροκλίματος για τους κατοίκους, αλλά και τη γειτονιά. Στο ισόγειο, η σχεδιασμένη αβαθής λίμνη με ακανόνιστες νησίδες και μια κολυμβητική δεξαμενή αποτελούν μέρος της προσέγγισης. Η σύνθεση αυτή, σε συνδυασμό με την πλούσια φύτευση των κήπων, που αποτελείται από ενδιαφέρουσες ποικιλίες ψηλών δέντρων, δημιουργεί ένα εναρμονισμένο φυσικό κλίμα δροσιάς και ηρεμίας στο επίπεδο της πιλοτής, το οποίο επεκτείνεται στο περιβάλλοντα χώρο της γειτονιάς.

 

 

Custom κατασκευές

Στους εξώστες, δημιουργούνται τοπικά χώροι πρασίνου που προσθέτουν στην αισθητική ποιότητα της εξωτερικής διαμόρφωσης και συμβάλλουν στον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Η διάτρητη πέργκολα στο επίπεδο του δώματος αποτελεί ένα επιπλέον αρχιτεκτονικό στοιχείο που λειτουργώντας διαφραγματικά, δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες σκίασης και αερισμού, ενισχύοντας τον αισθητικό και λειτουργικό χαρακτήρα του χώρου.

 

 

Αθηναϊκό μωσαϊκό

Το έργο επιδιώκει να συνομιλήσει με τον τόπο του: μια κατοικία με διττό χαρακτήρα, όπου η ηρεμία συνυπάρχει με στιγμές έντασης και το ατομικό αποτύπωμα ενσωματώνεται αρμονικά στο συλλογικό περιβάλλον της πόλης. Βαθιά προσωπικό και ταυτόχρονα άρρηκτα δεμένο με το αστικό τοπίο της Αθήνας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το διαμέρισμα βρίσκεται στη δυναμική γειτονιά του Παγκρατίου, και αποτελεί μια άσκηση ισορροπίας -ανάμεσα στην ουδετερότητα και τη ζωντάνια, τη διακριτικότητα και την έκφραση. Σχεδιασμένο για μια νέα οικογένεια τριών ατόμων, το σπίτι προσαρμόζεται στους κατοίκους του, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαμορφώσουν τον χώρο τους και να αγκαλιάσουν στιγμές αρχιτεκτονικού παιχνιδιού.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι κύριοι χώροι διημέρευσης χαρακτηρίζονται από καθαρές γραμμές και μια σιωπηλή υλική παλέτα, λειτουργώντας ως υπόβαθρο για επιλεγμένα σχεδιαστικά αντικείμενα και έργα τέχνης. Η κατοίκηση εδώ είναι ανοιχτή και εξελισσόμενη -ο χώρος διαμορφώνεται μέσα από τις προσθήκες της καθημερινότητας και την ένταξη προσωπικών αφηγήσεων.

 

 

Custom κατασκευές & υλικά

Σε αντιδιαστολή, οι βεράντες, η κουζίνα και τα μπάνια υιοθετούν μια πιο τολμηρή προσέγγιση. Η εξωτερική ζώνη εμπνέεται από το αθηναϊκό μωσαϊκό των προσθηκών, των μπαλκονιών και της ζωής μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Η διάτρητη κίτρινη σκάλα, η γαλάζια ψησταριά, τα κεραμικά παγκάκια και τα έντονα χρώματα συγκροτούν μια παλέτα στοιχείων που αρθρώνεται με παιγνιώδη διάθεση. Το ίδιο συμβαίνει και στους πιο “υγρούς” χώρους του σπιτιού, όπου μοτίβα και αποχρώσεις σπάνε την τυπική ουδετερότητα.

Η υλικότητα συνδυάζει καθαρές, ουδέτερες παλέτες στους κύριους χώρους με τολμηρές επιλογές στα μπάνια, στην κουζίνα και στις βεράντες, δημιουργώντας ένα παιχνίδι ανάμεσα στην ηρεμία και την ένταση.

 

Μυστικά καταφύγια

Δίπλα στον ιστορικό χώρο του ανακτόρου Mon Repos στην Κέρκυρα, μέσα σε έναν περιφραγμένο κήπο, δύο αποθήκες του 19ου αιώνα μετατρέπονται σε ήσυχους ξενώνες. Τα κτίρια, που διατηρούν τον λιτό χαρακτήρα τους, ανασχεδιάστηκαν με σεβασμό στην ιστορία του τόπου και τη μεσογειακή φύση.

 

Χωρική οργάνωση

Ο μεγαλύτερος από τους δύο χώρους διαμορφώθηκε ως ένα ενιαίο δωμάτιο, όπου η περιοχή ύπνου διαχωρίζεται διακριτικά από τον υπόλοιπο χώρο μέσω συρόμενων διαχωριστικών από ριγωτό γυαλί, με ξύλινο πλαίσιο από μασίφ ιρόκο. Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι λευκές επιφάνειες που τονίζονται από φυσικές υφές και ζεστούς ξύλινους τόνους. Το δάπεδο καλύπτεται από μαύρα πέτρινα πλακίδια, ενώ χρησιμοποιούνται τρεις διαφορετικοί τύποι ξύλου: ιρόκο, αμερικανική δρυς και λακαριστό κόντρα πλακέ.

Ο δεύτερος, μικρότερος χώρος αποτελείται από μία ενιαία κατασκευή από λακαριστό κόντρα πλακέ σε σκούρο πράσινο χρώμα, η οποία λειτουργεί ως κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο και ταυτόχρονα ενσωματώνει αποθηκευτικούς χώρους, τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, την σόμπα και την κλιματιστική μονάδα. Όλα είναι ενσωματωμένα σε καθαρές γραμμές, διατηρώντας το δωμάτιο ελεύθερο και οργανωμένο.

 

 

Custom κατασκευές & υλικά

Στον πρώτο ξενώνα, όλα τα έπιπλα σχεδιάστηκαν από τις αρχιτέκτονες και κατασκευάστηκαν χειροποίητα από μασίφ αμερικανική δρυ, πάχους 5cm. Τα ερμάρια είναι ενσωματωμένα στην αρχιτεκτονική του χώρου και συνδυάζουν λευκό λακαριστό κόντρα πλακέ με λεπτομέρειες από αμερικανική δρυ. Το εσωτερικό τους είναι επενδεδυμένο με καπλαμά δρυός. Παράλληλα, η επιλογή της απόχρωση της κατασκευής του δεύτερου ξενώνα έγινε ώστε να παραπέμπει άμεσα στη βλάστηση του κήπου, ενισχύοντας τη σύνδεση του εσωτερικού με το φυσικό περιβάλλον. Το δάπεδο, επενδεδυμένο με πλάκες στο χρώμα της ώχρας, συμβάλλει στη συνέχεια του εξωτερικού χώρου προς το εσωτερικό.

In the second guesthouse, the choice of a deep green hue for the central built-in element evokes the lush vegetation of the garden, reinforcing the connection between inside and out. The ochre-toned stone flooring continues the visual narrative of the exterior, drawing the natural palette indoors.

 

 

Φιλοσοφία κατασκευής

Στο επίκεντρο και των δύο δωματίων βρίσκεται ο σεβασμός προς τη χειροτεχνία. Η προσεγμένη ξυλουργική και οι ποιοτικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες δεν αποτελούν απλώς αισθητικές επιλογές, αλλά πράξεις φροντίδας. Κάθε ένωση, επιφάνεια και ειδική κατασκευή σχεδιάστηκε σε κλίμακα 1:1 και υλοποιήθηκε από έμπειρους ντόπιους ξυλουργούς και τεχνίτες γυαλιού. Μέσα από την χρήση φυσικών υλικών και την ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια, οι χώροι αποπνέουν ηρεμία και διαχρονικότητα, προσφέροντας όχι απλώς μια διαμονή, αλλά ένα καταφύγιο.

 

Κάθετη σύνθεση

Η προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα υλικών και χρωμάτων διατρέχει ολόκληρο το διαμέρισμα, ενοποιώντας αρμονικά τη μορφή, τη λειτουργία και την αισθητική. Το αποτέλεσμα είναι ένας εσωτερικός χώρος που συνδυάζει τον σύγχρονο χαρακτήρα με τη διαχρονική κομψότητα.

 

Λειτουργική Διάταξη

Το διαμέρισμα προέκυψε από την ενοποίηση δύο ανεξάρτητων κατοικιών, οι οποίες συνδέθηκαν κάθετα ώστε να δημιουργηθεί μια ενιαία, ολοκληρωμένη κατοικία. Η νέα σύνθεση εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα, με διακριτούς αλλά συμπληρωματικούς ρόλους – λειτουργικούς και αισθητικούς. Το κάτω επίπεδο στεγάζει τις ιδιωτικές ζώνες: την κύρια κρεβατοκάμαρα με το μπάνιο και τη γκαρνταρόμπα, τον χώρο ευεξίας και ένα βοηθητικό μπάνιο. Το άνω επίπεδο φιλοξενεί τους κοινόχρηστους χώρους – το ενιαίο καθιστικό, τραπεζαρία και κουζίνα, ένα WC επισκεπτών, καθώς και τον χώρο της βιβλιοθήκης.

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί η εσωτερική σκάλα, που σχεδιάστηκε ως γλυπτικό αντικείμενο και λειτουργεί ως χωρικός άξονας γύρω από τον οποίο οργανώνονται όλοι οι χώροι και η κυκλοφορία. Η μετάβαση από τον δημόσιο χαρακτήρα του άνω επιπέδου (με την κύρια είσοδο) στον ιδιωτικό χαρακτήρα του κάτω επιπέδου, γίνεται ομαλά μέσα από αυτό το αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς.

Η διάταξη των χώρων ανταποκρίνεται και στη μοναδική γεωγραφική θέση του διαμερίσματος, κοντά στη θάλασσα. Οι βασικές λειτουργίες –όπως το καθιστικό και ο χώρος ευεξίας– τοποθετούνται προς τη νοτιοανατολική όψη, ώστε να αξιοποιούν τη φυσική θέα, τον φωτισμό και τον αερισμό. Αντίστοιχα, οι βοηθητικοί χώροι μεταφέρονται στη βορειοδυτική πλευρά, με προσανατολισμό προς τα πίσω μέρη των γειτονικών κτιρίων. Ένα μεγάλο άνοιγμα στο κεντρικό κλιμακοστάσιο επιτρέπει στο φως να διεισδύσει από τον πίσω όγκο και ταυτόχρονα πλαισιώνει τη μετάβαση ανάμεσα στα δύο επίπεδα.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Η αισθητική προσέγγιση βασίζεται σε μία ενιαία γλώσσα, που εκτείνεται τόσο οριζόντια όσο και κάθετα, διαμορφώνοντας μια ισορροπημένη και εκλεπτυσμένη ατμόσφαιρα. Φυσικά υλικά, όπως το μάρμαρο και το ξύλο, συνδυάζονται με τεχνολογικά εξελιγμένα βιομηχανικά στοιχεία, όπως κεραμικά πλακίδια, HPL πάνελ, μεταλλικές κατασκευές και γυαλί. Μέσα από την προσεκτική επιλογή υλικών, υφών και αποχρώσεων, αλλά και τον σχεδιασμό ειδικά διαμορφωμένων γεωμετρικών επιφανειών, διαμορφώνεται μια αρχιτεκτονική αφήγηση που αντλεί αναφορές από τα αστικά διαμερίσματα των δεκαετιών του ’60 (μαρμάρινα δάπεδα, ξυλουργικές λεπτομέρειες, σκάλες) και από τη φυσική ταυτότητα της Φρεαττύδας – την άμμο, τη θάλασσα και το φως.

Το μάρμαρο Σινά, σε γήινους τόνους και με ημι-τραχιά υφή, λειτουργεί ως βασική επιφάνεια πάνω στην οποία αναπτύσσονται όλα τα εσωτερικά στοιχεία. Η χρωματική του συγγένεια με την άμμο της περιοχής ενισχύει την οπτική συνέχεια ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό περιβάλλον, μέσω των μεγάλων ανοιγμάτων της πρόσοψης. Περιμετρικά, ένας ψηλός σοβατεπί από το ίδιο μάρμαρο (ύψους 35cm) ενισχύει τον ορισμό των επιμέρους χώρων. Οι τοίχοι βάφονται σε θερμή απόχρωση λευκού, λειτουργώντας ως φόντο που αναδεικνύει λεπτομέρειες από πράσινο μάρμαρο, ξύλινες κατασκευές από αμερικανική καρυδιά, μεταλλικά διαχωριστικά με ραβδωτό γυαλί και φυσικά υφάσματα. Η ήρεμη αυτή παλέτα χρωμάτων και υφών τονίζεται από τη δυναμική παρουσία του μαύρου όγκου της κουζίνας, η οποία σχεδιάζεται ως αυτόνομο γλυπτικό στοιχείο και αναδεικνύει το μαρμάρινο νησί που την πλαισιώνει.

 

 

Ειδικές κατασκευές

Η εσωτερική σκάλα δεν αποτελεί μόνο μέσο σύνδεσης μεταξύ των δύο επιπέδων, αλλά αποτυπώνει και την αισθητική φιλοσοφία του διαμερίσματος. Επενδυμένη εξολοκλήρου με μάρμαρο Σινά, διαθέτει χειροποίητο, σκαλιστό χειρολισθήρα από συμπαγές ξύλο, φιλοτεχνημένο επιτόπου από εξειδικευμένους τεχνίτες, ακολουθώντας με ακρίβεια την καμπυλότητα της κατασκευής.

Ο χώρος της βιβλιοθήκης συνεχίζει αισθητικά τον τόνο της κουζίνας, υιοθετώντας την ίδια έντονη, σκοτεινή χρωματική παλέτα. Ο φωτισμός επιλέγεται με βάση τις καθαρές του γραμμές, τις ποιοτικές λεπτομέρειες και το ζεστό φως, προσδίδοντας βάθος στις υφές και τα υλικά κάθε χώρου.

 

Βιομηχανική μνήμη

Σε μια ήσυχη συνοικία του Παγκρατίου, ένα ισόγειο κατάστημα 100m2 αναγεννιέται μέσα από τη διαδικασία της αρχιτεκτονικής επέμβασης. Ένας χώρος με βαριά ιστορία και ποικίλες χρήσεις από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα –από βιοτεχνία χειροποίητων υφασμάτινων λουλουδιών, συνεργείο αυτοκινήτων, στούντιο φωτογραφίας, μέχρι τη σημερινή του λειτουργία ως κατάστημα ρούχων και κοσμημάτων– αποκτά νέα ταυτότητα, σύγχρονη, φιλική και οικεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός επιχειρεί να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν. Διατηρεί και αναδεικνύει την υλικότητα και την ιστορία του χώρου, τιμώντας τις προηγούμενες χρήσεις του, χωρίς να τις μιμείται. Η επιλογή της διχρωμίας στους τοίχους με το μπεζ στη βάση τους και μια βαθιά, ζεστή μπορντό απόχρωση στο πάνω τμήμα μετριάζει τον επιβλητικό κάθετο άξονα του κελύφους και δημιουργεί μια πιο οικεία κλίμακα, αναδεικνύοντας παράλληλα το αυθεντικό μωσαϊκό δάπεδο που διατηρείται ως οργανικό κομμάτι της μνήμης.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Το φυσικό ξύλο προσθέτει θερμότητα και υλικό πλούτο στον χώρο, ενισχύοντας την αίσθηση φιλικότητας και απλότητας. Οι τσιμεντόλιθοι, ως αναφορά στην αδρή βιομηχανική αισθητική, χρησιμοποιούνται δημιουργικά τόσο σε κατασκευές (διαχωριστικό χώρων) όσο και σε μικρότερες επιμέρους παρεμβάσεις, όπως τραπεζάκια και γλάστρες.

Οι custom κατασκευές χαρακτηρίζονται από καθαρές, λιτές γραμμές, ώστε να προβληθεί το περιεχόμενο -τα ίδια τα προϊόντα. Στα τραπέζια έκθεσης των κοσμημάτων, δημιουργήθηκαν    εσοχές-προθήκες, που καδράρουν διακριτικά τα αντικείμενα. Οι υφασμάτινες κουρτίνες που επιλέγονται για να καλύψουν τους παλιούς εσωτερικούς εξώστες προσδίδουν μια σκηνογραφική διάσταση, ενισχύοντας την καθαρότητα του κεντρικού χώρου και την αίσθηση συνέχειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Εξίσου καθοριστική είναι η επανατοποθέτηση του εργαστηρίου των κοσμημάτων: από αφανής, λειτουργικός χώρος μετατρέπεται σε ενεργό σκηνικό εντός του καταστήματος, επιτρέποντας στους επισκέπτες να παρακολουθήσουν τη διαδικασία δημιουργίας σε πραγματικό χρόνο -μια άμεση σύνδεση ανάμεσα στο χειροποίητο έργο και την εμπειρία του κοινού.

Η επέμβαση εστιάζει στις λεπτομέρειες και στη συνοχή. Χωρίς υπερβολές, με σεβασμό στον χαρακτήρα του χώρου, η ανακαίνιση δημιουργεί μια ήσυχη αλλά σαφή μετάβαση –από το παρελθόν στο παρόν, ο χώρος μετασχηματίζεται σε ένα σύγχρονο τοπόσημο της γειτονιάς.

 

Σύνθεση υφών

Το διαμέρισμα βρίσκεται στους πρόποδες του Λυκαβηττού μεταξύ Εξαρχείων και Κολωνακίου και αποτελεί τυπικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του ’70. Στόχος του έργου είναι η ανακαίνιση του χώρου, έκτασης 58m2, προκειμένου να γίνει το σπίτι δύο νεαρών επαγγελματιών που εργάζονται στον τομέα της τέχνης. Λόγω της φύσης του επαγγέλματός τους, της αγάπης τους για την τέχνη και καθώς ταξιδεύουν πολύ, οι ένοικοι έχουν στην κατοχής τους μια προσεγμένη συλλογή από έργα τέχνης, κεραμικά και έπιπλα. Ήταν συνεπώς εξαρχής δεδομένο πως το διαμέρισμα θα φιλοξενούσε ένα ευρύ φάσμα από αντικείμενα από όλο τον κόσμο, τα οποία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο κατά τη διαδικασία σχεδιασμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος ήταν εξαρχής η σύνθεση ενός χώρου γεμάτου με χρώμα, διαφορετικές υφές, υλικά, ιδιαίτερα σχήματα και φως, ενός χώρου που να αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργία, αλλά και παράλληλα να αναγνωρίζει και να εντάσσει δημιουργικά κάποια παραμελημένα –μέχρι αρκετά πρόσφατα– στοιχεία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Τα αυθεντικά αξιόλογα στοιχεία του διαμερίσματος διατηρήθηκαν, αποκαταστάθηκαν και να εντλαχθηκαν στο νέο σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων των καφέ μαρμάρινων δαπέδων, των πολύχρωμων μωσαϊκών, των ξύλινων παρκέ, καθώς και τον παλιό μαρμάρινο νεροχύτη. Καθώς η κάτοψη του διαμερίσματος αναδιοργανώθηκε, με σκοπό το φυσικό φως να εισέλθει όσο το δυνατό περισσότερο μέσα στο χώρο, μέσω της αφαίρεσης των διαμήκων εσωτερικών τοίχων. Με αυτό τον τρόπο, το καθιστικό συνενώθηκε με την τραπεζαρία, την κουζίνα και τον προθάλαμο, δημιουργώντας έτσι έναν ανοιχτό, ρευστό και διασυνδεδεμένο χώρο. Κλειδί για την οργάνωση αυτής της ανοιχτής κάτοψης ήταν ο σχεδιασμός και η τοποθέτηση συγκεκριμένων στοιχείων που σχεδιάστηκαν ειδικά για το διαμέρισμα, έτσι ώστε η οικιακή ζωή να μπορεί να αναπτυχθεί τριγύρω τους.

 

 

Custom κατασκευές

Κατά την είσοδό του στο διαμέρισμα, ο επισκέπτης συναντά μια λευκή μεταλλική κατασκευή τύπου βιβλιοθήκης, που δημιουργεί έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο για μερικά από τα αγαπημένα αντικείμενα και έργα τέχνης των ενοίκων. Το έπιπλο αυτό χτίστηκε στο σημείο που ο παλιός διαμήκης τοίχος χώριζε τον προθάλαμο από τον εσωτερικό διάδρομο. Το πάντρεμα αυτής της σύγχρονης εγκατάστασης με τον παλιό τούβλινο τοίχο αποτέλεσε ένα κρίσιμο ζήτημα τόσο για τη σύλληψη της όλης σύνθεσης, όσο και για τη λειτουργία και την ορθή κατασκευαστική αποπεράτωση του διαμερίσματος. Έτσι, κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ένα οριοθετημένο τμήμα του παλιού τοίχου διατηρήθηκε, και στη συνέχεια κατασκευάζεται γύρω του το μεταλλικό έπιπλο, αφήνοντας παράλληλα την επαρκή επιφάνεια τοίχου προκειμένου να τοποθετηθεί ένας ζωγραφικός πίνακας απέναντι από την είσοδο του διαμερίσματος, υποδεχόμενος τους επισκέπτες.

 

 

Παλέτα υλικών & φωτισμός

Καθώς το μαγείρεμα αποτελεί μια αγαπημένη καθημερινή συνήθεια των ενοίκων, ιδιαίτερη βάση δόθηκε στο σχεδιασμό της κουζίνας και τη σύνδεσή της με τους υπόλοιπους χώρους. Η μεγάλη, ειδικά σχεδιασμένη νησίδα με τα πράσινα πλακάκια, που τοποθετείται μεταξύ της κουζίνας και της τραπεζαρίας, αποτελεί το βασικότερο στοιχείο του διαμερίσματος και το επίκεντρο της καθημερινής ζωής. Το σχήμα της νησίδας δημιουργεί μια άνετη ζώνη εργασίας όπου ποικίλες δραστηριότητες της καθημερινότητας μπορούν να συμβαίνουν παράλληλα με το μαγείρεμα, καθώς οι εστίες είναι τοποθετημένες επίσης εκεί, πάνω στο μαρμάρινο πάγκο. Περιμετρικά της νησίδας, προσεκτικά σχεδιασμένες κόγχες και χειροποίητα μαρμάρινα ράφια επιτρέπουν την αποθήκευση και έκθεση οικιακών σκευών, βιβλίων μαγειρικής, κεραμικών και άλλων αντικειμένων. Ακριβώς πάνω από τη νησίδα, μια κρεμαστή διαμπερής λευκή μεταλλική κατασκευή οριοθετεί το χώρο μεταξύ κουζίνας και τραπεζαρίας, και δημιουργεί ένα συνεχές παιχνίδισμα φωτός και σκιάς με τα ανοιχτά της ράφια.

Τα ντουλάπια της κουζίνας από ξανθό καπλαμά δρυός αποτελούν το φόντο της μαγειρικής διαδικασίας. Με το ιδιαίτερο σχήμα τους, τα ντουλάπια έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ‘κυκλώνουν’ το μικρό παράθυρο της κουζίνας και τον φεγγίτη που ανοίξαμε προκειμένου να φέρουμε φυσικό φως στο προηγουμένως σκοτεινό μπάνιο που βρίσκεται πίσω από την κουζίνα. Ένας δεύτερος φεγγίτης στον τοίχο μεταξύ προθαλάμου και γραφείου φωτίζει την είσοδο, αποκαλύπτοντας παράλληλα το μεγάλο συνολικό βάθος του διαμπερούς διαμερίσματος. Ο φεγγίτης προσφέρει άπλετο φυσικό φως στο εσωτερικό καθόλη τη διάρκεια της μέρας καθώς ο ήλιος γυρνά από τα βορειοανατολικά δωμάτια της κρεβατοκάμαρας και του γραφείου στους νοτιοδυτικούς χώρους διημέρευσης.

 

Στρατηγική επανάχρηση

Η στρατηγική διαχείριση υφιστάμενων στοιχείων και η εστίαση στην ουσία της κατοίκησης αναδεικνύουν την παραδοσιακή κατοικία ως παράδειγμα ευαίσθητης και λειτουργικής επανάχρησης, όπου η παράδοση συνυπάρχει ισότιμα με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική πράξη.

 

Προσέγγιση Ανακαίνισης

Το κτίσμα, στην αρχική του κατάσταση, δεν παρουσίαζε εμφανές αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Με αυστηρούς οικονομικούς περιορισμούς που απέκλειαν ριζικές επεμβάσεις, η ανακαίνιση βασίστηκε σε ελάχιστες αλλά στοχευμένες κινήσεις. Αυτή η στρατηγική, ωστόσο, διαμόρφωσε το πεδίο για έναν πιο στοχαστικό και ευφυή μετασχηματισμό.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχική μονοκατοικία και το παρακείμενο βοηθητικό κτίσμα ανασχεδιάστηκαν ως δύο διακριτές αλλά συνδεδεμένες κατοικίες, ώστε να καλύψουν τις ανάγκες μιας εκτενούς οικογένειας. Καθοριστικό ρόλο στην ανασύνθεση του χώρου είχε η δημιουργία παταριού -μια αξιοποίηση του ύψους που προσέφερε λειτουργικότητα, χωρική ελευθερία και φως, λειτουργώντας παράλληλα ως χώρος παιχνιδιού και δημιουργικής έκφρασης.

 

 

Υλικά και custom κατασκευές

Η σκάλα σχεδιάστηκε ως κατασκευαστικό και μορφολογικό στοιχείο, που ενώνει επίπεδα και ενοποιεί τη χωρική αφήγηση του εσωτερικού. Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από καθαρές γραμμές, και ήπιους αλλά και διακριτούς χρωματισμούς που βρίσκονται σε αρμονικό διάλογο με την υπάρχουσα υλικότητα. Τα χτιστά έπιπλα και οι ειδικές κατασκευές εξυπηρετούν την καθημερινότητα, διατηρώντας τη συνολική ατμόσφαιρα καθαρότητας και ηρεμίας. Ο φυσικός φωτισμός ενισχύεται από τα ανοίγματα και την αξιοποίηση του ύψους, ενώ ο τεχνητός φωτισμός αναδεικνύει τις υφές και ενισχύει τη χωρική ροή. Εξωτερικά, οι βεράντες και ο υπαίθριος χώρος οργανώνονται ως προέκταση του εσωτερικού, με λιτά υλικά και φύτευση που ενισχύουν τη συνθήκη της χαλαρής κοινωνικής συνύπαρξης.

 

Υλικές διαβαθμίσεις

Η ανακαίνιση του ιστορικού κτιρίου αποτελεί έναν διαλογικό συνδυασμό μινιμαλιστικής προσέγγισης και υλικής εκφραστικότητας. Το αρχιτεκτονικό ύφος του διαμερίσματος εναρμονίζεται με τη συλλογή του ιδιοκτήτη από σύγχρονη τέχνη, αντίκες και έπιπλα μοντέρνας αισθητικής.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Ο κύριος χώρος διαβίωσης αντιμετωπίζεται ως ενιαίο χωρικό σύνολο, με προσανατολισμό προς την ευρύχωρη ταράτσα. Η εμπειρία της κίνησης ενισχύεται μέσα από διακριτικές διαφοροποιήσεις στο επίπεδο της οροφής, η οποία ανυψώνεται σταδιακά μέχρι να συναντήσει τα υαλοστάσια πλήρους ύψους. Το δομικό πλέγμα του κτιρίου οργανώνει το εσωτερικό σε επιμέρους λειτουργικές ενότητες. Ευρείες εσωτερικές ανοίξεις, που εκτείνονται ως την οροφή, έχουν τοποθετηθεί στρατηγικά ώστε να κατευθύνουν την κίνηση, να ενισχύουν τον προσανατολισμό και να πλαισιώνουν επιλεγμένες οπτικές γωνίες μεταξύ των χώρων.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αυστηρότητα του μινιμαλιστικού περιβλήματος έρχεται σε δημιουργική αντίστιξη με έντονες υλικές χειρονομίες. Επιλεγμένες φυσικές πέτρες, με έντονες «ζωγραφικές» φλέβες, κυριαρχούν στον χώρο. Στο βόρειο τοίχο, μια μονολιθική κουζίνα από πορσελάνη πλαισιώνει μια δραματική σύνθεση από μαρμάρινες πλάκες σε συμμετρική διάταξη (book-matched). Πλάκες οριζόντιας κοπής συνθέτουν έναν ζεστό και ήρεμο χώρο καθιστικού, ενώ το κύριο μπάνιο επενδύεται με διαφορετικές πλάκες από μάρμαρο με πράσινες και μαύρες φλέβες, δημιουργώντας ένα τολμηρό αλλά κομψό αποτέλεσμα.

 

 

Custom Κατασκευές

Τα ειδικά κατασκευασμένα ξύλινα στοιχεία γεφυρώνουν τα όρια ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και την επίπλωση. Στο γραφείο, η ξυλεία από οξειδωμένη δρυ έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συμπληρώνει το γραφείο-αντίκα με φυσικό περίγραμμα (live edge) και να κρύβει τον τεχνολογικό εξοπλισμό πίσω από πάνελ με ραβδώσεις από συμπαγές ξύλο. Στο καθιστικό, μια φωτιστική εγκατάσταση και ένα custom τραπέζι-κονσόλα ορίζουν την είσοδο του διαμερίσματος και προετοιμάζουν τον επισκέπτη για τις οργανικές και ρέουσες φόρμες που χαρακτηρίζουν τα μεσαιωνικά και σύγχρονα έπιπλα του χώρου.

 

Αυθεντικός χαρακτήρας

Στην καρδιά της Πάτρας, σε ένα υφιστάμενο κτίριο της δεκαετίας του ’70,  μπορεί κανείς να βρει την νέα έδρα του “Ξένιαστου Κόσμου”! Πρόκειται για έναν χώρο -κέντρο μελέτης, που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα πρότυπα και στοχεύει στο να ξυπνήσει τα πιο όμορφα συναισθήματα στα παιδιά που τον επισκέπτονται.

 

Φιλοσοφία ανακαίνισης

Η αρχιτεκτονική μελέτη αφορά πρωτίστως στην εσωτερική αναδιαμόρφωση του κτιρίου, με στόχο την προσαρμογή του στη νέα χρήση, διατηρώντας παράλληλα τον αυθεντικό του χαρακτήρα. Οι βασικές εσωτερικές χαράξεις διατηρήθηκαν, με κάθε υφιστάμενο δωμάτιο να επαναπροσδιορίζεται ως αυτόνομος χώρος λειτουργίας. Κεντρική συνθετική επιλογή αποτέλεσε η διατήρηση και ανάδειξη των διακοσμητικών μωσαϊκών δαπέδων, τα οποία ενσωματώθηκαν στο νέο σχεδιασμό ως φορείς μνήμης και αισθητικής συνέχειας. Η χρωματική παλέτα κάθε επιμέρους χώρου επιλέχθηκε με γνώμονα τη συνομιλία με το αντίστοιχο δάπεδο, ενισχύοντας τη μοναδικότητα κάθε αίθουσας και προσδίδοντας διαφορετικές αισθήσεις τόσο στους μαθητές / χρήστες όσο και στους εκπαιδευτικούς.

 

Εξωτερικό κέλυφος και εσωτερική διαμόρφωση

Σε ό,τι αφορά το κέλυφος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη χρωματική μελέτη του εξωτερικού, με στόχο τη διατήρηση και ανάδειξη της αυθεντικής μορφολογίας και υλικότητας του κτηρίου. Διατηρούνται τα αρχικά κουφώματα, αναδεικνύεται η βάση του κτηρίου ως διακριτή ζώνη διαφορετικής υφής και υλικού, και ενισχύεται η ανάγνωση της τυπολογίας του.

Η είσοδος του κτιρίου τονίζεται μέσω της διατήρησης της αυθεντικής μεταλλικής πόρτας, η οποία λειτουργεί ως μορφολογικό στοιχείο αναφοράς. Η ενσωμάτωσή της στο νέο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο του χώρου επιτυγχάνεται με τρόπο που σέβεται την υφιστάμενη τυπολογία, συμβάλλοντας στη συνολική αισθητική συνοχή. Η πρόσβαση σε κάθε αίθουσα πραγματοποιείται από τον κεντρικό διάδρομο, ο οποίος, σε συνδυασμό με τον χώρο της εισόδου, αναλαμβάνει έναν υποστηρικτικό ρόλο, λειτουργώντας εν δυνάμει και ως ζώνη αναμονής (π.χ. για συνοδούς ή γονείς). Το έντονο πορτοκαλί χρώμα περνάει στην οροφή σε είσοδο και διάδρομο, ολοκληρώνοντας τη συνολική χρωματική σύνθεση του εσωτερικού.

 

 

Χρωματισμοί και custom στοιχεία

Η πίσω αυλή καθαρίζεται και διαμορφώνεται ως υπαίθριος χώρος σύντομης παραμονής, με προσθήκη ορισμένων αναρριχώμενων φυτών στο όριο με τα γειτονικά κτίσματα. Η υπάρχουσα μεταλλική σκάλα, η οποία οδηγεί στην ταράτσα, διατηρείται και χρωματίζεται σε έντονο πορτοκαλί, υπογραμμίζοντας τον προσθετικό και σύγχρονο χαρακτήρα της, ενώ λειτουργεί ταυτόχρονα και ως εικαστικό σημείο αναφοράς μέσω της οπτικής της σύνδεσης με το εσωτερικό. Μέσα από διακριτικές, αλλά ουσιαστικές επεμβάσεις, το κέντρο επαναπροσδιορίζεται λειτουργικά και αισθητικά, διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την ταυτότητα του κελύφους που το φιλοξενεί.

 

Φυσικό καταφύγιο

“Καθώς περιπλανιέμαι στα στενά δρομάκια, ανάμεσα σε λευκούς τοίχους και γκρίζες στέγες, ακούω τις ρόδες να κυλούν πάνω στις πέτρινες πλάκες. Και τότε, εμφανίζεται μπροστά μου το Qi Yuan.”

— Sun Yuanliang

Τον Δεκέμβριο του 2023, ο σχεδιαστής Sun Yuanliang μεταφέρει το δημιουργικό του στούντιο σε μια μικρή αυλή, που λειτουργεί ταυτόχρονα και ως εξοχική κατοικία. Η ονομασία Qi Yuan αντλεί έμπνευση από την κλασική κινεζική σκέψη. Στο ιατρικό έργο της δυναστείας Μινγκ Compendium of Materia Medica, ο χαρακτήρας “䒻” συμβολίζει ένα είδος φαρμακευτικού βοτάνου, ενώ το “屺” αναφέρεται σε ένα άγονο, άδενδρο βουνό. Συνδυασμένα, τα δύο ιδεογράμματα εκφράζουν την ιδέα ενός συμβολικού “δασωμένου βουνού” -ενός αστικού καταφυγίου που ενσωματώνει τη φύση και την πνευματικότητα.

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η κατοικία βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Σουζού, σε υπερυψωμένο σημείο, προσφέροντας πανοραμική θέα στις διατηρημένες παραδοσιακές στέγες της δυτικής πλευράς της πόλης. Από την είσοδο, ο επισκέπτης αντικρίζει μια αυλή που θυμίζει μικρογραφία των διάσημων κήπων του Jiangnan. Μια Πύλη του Φεγγαριού πλαισιώνει το πράσινο, ενώ τα παράθυρα και οι πόρτες λειτουργούν ως κάδρα που αναδεικνύουν τη φυσική βλάστηση, σε απόλυτη αρμονία με την αισθητική των κήπων του Σουζού, όπου η φύση ενθαρρύνεται να εξελίσσεται ανεμπόδιστα.

Προχωρώντας πιο μέσα, αποκαλύπτεται μια δεύτερη, κρυφή αυλή. Το έδαφος διαμορφώθηκε ήπια με συγκεντρωμένο χώμα για να δημιουργηθούν φυσικές κλίσεις, ενώ η ροή του νερού κατευθύνθηκε για να σχηματίσει μια ήρεμη λιμνούλα. Το τοπίο αποπνέει γαλήνη, με τις αντανακλάσεις του φωτός στο νερό να μεταβάλλουν τη διάθεση του χώρου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ένα παλιό πεύκο στέκει αγέρωχο δίπλα στον τοίχο, περιτριγυρισμένο από βράχους, προσδίδοντας βάθος και χαρακτήρα στο σκηνικό.

 

 

Υλικά και custom κατασκευές

Ξύλινες γρίλιες, ειδικά σχεδιασμένες, ενσωματώνονται στην αρχιτεκτονική για να μετριάσουν τη μάζα του κτιρίου και να ενισχύσουν την πολυπλοκότητα του χώρου. Αυτές οι κατασκευές επιτρέπουν στο φυσικό φως να φιλτράρεται απαλά, εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα και αποκρύπτουν ανεπιθύμητες θέες προς τα γειτονικά κτίρια, δημιουργώντας ένα προστατευμένο περιβάλλον για στοχασμό και ησυχία.

Η σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο είναι απόλυτα αβίαστη. Η αρχιτεκτονική διάταξη επιτρέπει την απρόσκοπτη οπτική επαφή με τον κήπο, ενώ φως και αέρας κυκλοφορούν ελεύθερα. Η συνέχεια στα υλικά και ο ρυθμός με τον οποίο εναλλάσσονται προσφέρουν μια αίσθηση ηρεμίας και ενότητας. Το σύνολο συνθέτει έναν διάλογο μεταξύ παλαιού και σύγχρονου, επιδιώκοντας να ενισχύσει τη σύνδεση του ανθρώπου με τον χώρο, τον χρόνο και την κοινότητα.

 

 

Εσωτερική αισθητική και υλικότητα

Το εσωτερικό ακολουθεί τις αρχές του μινιμαλισμού: απλές γραμμές, καθαρές φόρμες και λειτουργικότητα, χωρίς περιττές διακοσμήσεις. Η αίσθηση του χώρου είναι ανοιχτή και φιλόξενη, ιδανική για χαλάρωση -είτε κανείς κάθεται σε προσεκτικά επιλεγμένους καναπέδες είτε παρατηρεί το παιχνίδι των σύννεφων και των δέντρων μέσα από το παράθυρο. Η επίπλωση αποτελείται από διαχρονικά κομμάτια, που υπογραμμίζουν έναν εκλεπτυσμένο, χωρίς επιτήδευση τρόπο ζωής. Δεν υπάρχει επιθυμία επίδειξης· αντίθετα, ο χώρος προτρέπει τον επισκέπτη να αφήσει πίσω του πολιτιστικά φορτία και να επανασυνδεθεί με το ουσιώδες. Χρώματα, υφές, υλικά και φως αντλούν την έμπνευσή τους από τη φύση. Αυτά τα στοιχεία μεταβάλλονται δυναμικά, όπως και ο ίδιος ο άνθρωπος, ενσαρκώνοντας το όραμα του σχεδιαστή για μια βιωματική ισορροπία ανάμεσα στον άνθρωπο και τον κόσμο γύρω του.

 

Νέα ταυτότητα

Πρόκειται για τη ριζική ανακαίνιση ενός υπάρχοντος ξενοδοχείου δυναμικότητας 23 δωματίων, στην οδό Νίκης, σε μία περιοχή κοντά στην Πλάκα που αντικατοπτρίζει τα πολλά δυναμικά πρόσωπα της σύγχρονης πρωτεύουσας, πρόσωπα που κρύβουν για τον επισκέπτη αντιθέσεις και εκπλήξεις.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια νέα αισθητική ταυτότητα για το ξενοδοχείο, η οποία γεννήθηκε μέσα από ένα κράμα διαφορετικών στοιχείων, στυλ και αναφορών, έτσι ώστε να προσομοιάζει στο ζωντανό μωσαϊκό της πόλης των Αθηνών. Το concept προήλθε από το όραμα των ιδιοκτητών, οι οποίοι, έχοντας ζήσει σε διάφορες ευρωπαϊκές μητροπόλεις, ήθελαν να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους στον νέο αυτό χώρο.

 

 

Έπιπλα & custom κατασκευές

Τα υλικά επενδύσεων, οι χρωματισμοί και τα διακοσμητικά στοιχεία άλλαξαν, ενώ η δομή των χώρων διατηρήθηκε ως είχε. Στους κοινόχρηστους χώρους επιλέχθηκε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει ένα “twisted” κλασικό boutique ξενοδοχείο. Γυαλιστερές σκούρες μπουαζερί συνυπάρχουν με μπρούτζινες λεπτομέρειες, βιομηχανικά στοιχεία, iconic κομμάτια design και στοιχεία pop κουλτούρας. Όλες οι επιλογές χαρακτηρίζονται από μία “noir” και δραματική διάθεση που προκύπτει από την παλέτα των σκούρων υλικών.

 

 

Παλέτα υλικών

Μία παλέτα που υιοθετήθηκε πρωτίστως χάρη στο δάπεδο του χώρου του εστιατορίου από μάρμαρο neromarquina, το οποίο προϋπήρχε και κρατήθηκε ανέπαφο ως κομμάτι του παρελθόντος. Αντίθετα, στους πιο ιδιωτικούς χώρους των δωματίων και των σουιτών επικρατεί μία πιο φωτεινή και ανάλαφρη διάθεση. Εδώ, οι λευκοί τοίχοι διακόπτονται από λεπτομέρειες σε αποχρώσεις του χαλκού, ενώ φιλοξενούν τις δρύινες customκατασκευές των κεφαλαριών και των ανοιχτών ντουλαπών. Καθοριστικό στοιχείο στη διαμόρφωση των δωματίων αποτελούν τα ημιδιάφανα μπάνια με τον σιδερένιο κάναβο και το ρετρό γυαλί, τα οποία σχεδιάστηκαν με σκοπό την έλευση του φυσικού φωτός στο σύνολο του χώρου.

 

Κυκλική κυκλοφορία

Πρόκειται για ένα χώρο 400m2, που βρίσκεται σε μια αθηναϊκή πολυκατοικία σε κεντρικό πεζόδρομο της Αθήνας. Η προηγούμενη χρήση του χώρου ήταν επίσης γραφεία των οποίων όμως η σχεδιαστική λογική και λειτουργική επίλυση δεν ταίριαζε στο χαρακτήρα και τις ανάγκες του δικηγορικού γραφείου.

 

Χωρική οργάνωση

Σε επίπεδο κάτοψης, πρόκειται για οροφοδιαμέρισμα, του οποίου το κέντρο βρίσκεται η κύρια κατακόρυφη κυκλοφορία (κλιμακοστάσιο και ανελκυστήρας). Στην πίσω πλευρά του υπάρχει δευτερεύουσα σύνδεση με στοά της πολυκατοικίας. Η νέα διαρρύθμιση είχε ως λειτουργικό στόχο να εξυπηρετήσει τουλάχιστον 32 εργαζόμενους κατανεμημένους σε ομαδικά ή ιδιωτικά γραφεία ανάλογα με τις ανάγκες των εργασιακών ομάδων. Βασική σχεδιαστική κίνηση της πρότασης αποτέλεσε η δημιουργία μιας καθαρής κυκλικής κυκλοφορίας στο κέντρο της κάτοψης η οποία διαχωρίζει τις υποστηρικτικές χρήσεις από τους κύριους χώρους γραφείων.

Στο Α τμήμα της κάτοψης καθαιρούνται οι προγενέστερες καμπύλες τοιχοποιίες και η μεγάλη υποδοχή ώστε ο χώρος να αποκτήσει παντού πρόσβαση στο φυσικό φωτισμό όσο το δυνατόν περισσότερο. Η υποδοχή ενσωματώνεται στο παραπάνω σύστημα της κεντρικής χάραξης κυκλοφορίας ώς ένα γλυπτικό αντικείμενο με καμπύλες ενώ ταυτόχρονα ο σχεδιασμός επίπλων και ειδικών κατασκευών συνθέτει έναν χώρο αναμονής. Κατά μήκος αυτής της πλευράς οργανώνονται γραμμικά τα γραφεία των ομάδων και των υπευθύνων τους, ενώ σε κεντρικό σημείο του χώρου δημιουργείται ένα openspace για τους ασκούμενους.

 

 

Custom κατασκευές

Ο νέος διαχωρισμός των γραφείων πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό με γυάλινα διαχωριστικά που επιτρέπουν αφενός τον καλύτερο δυνατό φυσικό φωτισμό του χώρου, και αφετέρου ενισχύουν το αίσθημα της ομάδας. Στο Β τμήμα την κάτοψης, αναπτύσσονται τα πιο ιδιωτικά γραφεία που έχουν περισσότερη ανάγκη απομόνωσης. Ένας παράλληλος εσωτερικός διάδρομος συνδέει μεταξύ τους αυτά τα γραφεία διαχωρίζοντάς τα περισσότερο από το τμήμα Α. Όλοι οι χώροι ενδιάμεσα αξιοποιούνται με custom κατασκευές βιβλιοθηκών, κρυφές και εμφανείς αποθήκες, printer rooms, lockers, γκαρνταρόμπα. Στη συμβολή των δύο τμημάτων της κάτοψης δημιουργείται η κύρια βιβλιοθήκη του γραφείου με χώρο ανάγνωσης. Αντιδιαμετρικά, στο τμήμα Γ της κάτοψης αναπτύσσονται δύο υβριδικοί χώροι meeting booth/rooms με σκοπό να χρησιμοποιούνται τόσο για meeting calls μεταξύ ομάδων και πελατών, όσο και για συναντήσεις δια ζώσης.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Η χρήση του γυαλιού και οι custom κατασκευές των χώρων αυτών έχουν ως στόχο την βέλτιστη λειτουργική αξιοποίηση του χώρου αλλά και την αισθητική ενοποίηση του. Στην κατάληξη του τμήματος αυτού αναπτύσσεται ένας χώρος τραπεζαρίας για τους εργαζόμενους. Ένας επιμήκης πάγκος με αποθηκευτικό χώρο εκτείνεται στην μια πλευρά ενώ παράλληλα ένα ενιαίο μεγάλο τραπέζι κυριαρχεί στο χώρο ώστε να ενισχύσει το διάλογο. Τέλος το τμήμα Δ αποτελεί την καθαρά βοηθητική ζώνη του γραφείου που περιλαμβάνει τον χώρο της κουζίνας, αποθήκες, μπάνια και ηλεκτρομηχανολογικούς χώρους. Λευκοί και ουδέτεροι τόνοι, ανοικτόχρωμα ξύλα και μαύρες λεπτομέρειες συνθέτουν την βασική παλέτα των χώρων. Minimal στοιχεία γραμμικού φωτισμού χρησιμοποιούνται για ενισχύσουν την χάραξη της κεντρικής κυκλοφορίας.

 

 

Βιομηχανικό αποτύπωμα

Το ανακαινισμένο διαμέρισμα βρίσκεται σε ένα βιομηχανικό κτίριο της δεκαετίας του 1950 στην περιοχή Guinardo της Βαρκελώνης, το οποίο επανασχεδιάζεται και μετατρέπεται από έναν μικρό εργαστηριακό χώρο σε χώρο διημέρευσης.

 

Υφιστάμενο κτίριο

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υφιστάμενης κατάστασης ήταν το κέλυφος του κτιρίου, το οποίο αποτελούνταν από δοκάρια και πλάκες από σκυρόδεμα καθώς και κεραμικούς θόλους, που είχαν εν μέρει καλυφθεί από τις προηγούμενες μετατροπές του χώρου. Η ανακαίνιση ξεκίνησε με την αφαίρεση όλων των επιπρόσθετων στοιχείων που έκρυβαν την αυθεντική αρχιτεκτονική του κτιρίου.

 

 

Χωρική διάταξη

Η λειτουργική κάτοψη του χώρου επιτυγχάνεται με δύο έπιπλα-στοιχεία που ενισχύουν τη δομή με πλαίσια, υπογραμμίζοντας τη διαφορά μεταξύ του υφιστάμενου και του νέου, του μόνιμου και του εφήμερου. Ο χώρος οργανώνεται γύρω από αυτά τα δύο στοιχεία, τα οποία, χάρη στη διαπερατότητά τους, επιτρέπουν στο φυσικό φως να φτάσει μέχρι τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του διαμερίσματος, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν και αποθηκευτικούς χώρους. Το λειτουργικό πρόγραμμα αναπτύσσεται σε τρεις κύριες περιοχές, στο πλαίσιο της διαφραγματικής οργάνωσης του χώρου. Η πρόσβαση πραγματοποιείται από την κουζίνα, το πιο φωτεινό δωμάτιο, το οποίο ανοίγεται στην κύρια όψη του κτιρίου. Το κέντρο βάρους της κατοικίας είναι ένας πολυλειτουργικός χώρος, σχεδόν 40m², που καταλαμβάνει δύο δομικούς κανάβους. Η τρίτη περιοχή περιλαμβάνει το υπνοδωμάτιο και το μπάνιο, το οποίο είναι τοποθετημένο ως αυτόνομο και άυλο “κουτί”.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα κυρίαρχα υλικά του χώρου είναι τα κεραμικά στους υπάρχοντες τοίχους, η ξυλεία πεύκης στην επίπλωση και το νέο δάπεδο από πλακίδια, το οποίο λειτουργεί ως ένα ομοιόμορφο χαλί που καλύπτει ολόκληρη την κατοικία. Στο δάπεδο, μια μικρή αλλαγή στη διάταξη του ίδιου υλικού τονίζει τα κατώφλια. Μία υφιστάμενη πόρτα χρησιμοποιείται για την πρόσβαση στο μπάνιο, ενώ κάποια στοιχεία που παραπέμπουν στο βιομηχανικό παρελθόν του χώρου και είναι αγκυρωμένα στους τοίχους, διατηρούνται.

 

Αναφορές στη φύση

Το κτίριο ανήκει σε ένα συγκρότημα μικρών, τριώροφων κατοικιών για διακοπές, με έμφαση στο καλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, σε υψόμετρο 980m στις πλαγιές του Παρνασσού. Η τοποθεσία βρίσκεται δίπλα σε ένα βραχώδες ρυάκι, ανάμεσα σε έλατα και καστανιές.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του εσωτερικού είχε ως έμπνευση το γύρω τοπίο, μέσα σε ένα κέλυφος από τοπική πέτρα, με επενδύσεις από ξυλεία της περιοχής. Το αποτέλεσμα χαρακτηρίζεται από τη σύγχρονη αισθητική, η οποία συνδυάζει την αρχιτεκτονική με το φυσικό περιβάλλον.

 

 

Custom κατασκευές

Κεντρικό στοιχείο στους δύο πάνω ορόφους, οπτικά και λειτουργικά, είναι μία διάτρητη χαλύβδινη επιφάνεια σε σκούρο γκρι χρώμα, με γεωμετρικό μοτίβο. Η επιφάνεια αυτή λειτουργεί ως διαχωριστικό διπλού ύψους, ενώ κρύβει στο εσωτερικό της τη μεταλλική σκάλα που οδηγεί από τον χώρο του καθιστικού στο μετσοπάτωμα, χωρίς να εμποδίζει το φυσικό φως να εισέρχεται στην κατοικία. Οι διατρήσεις φέρνουν επιπλέον φως σε μια δεύτερη, ξύλινη σκάλα η οποία οδηγεί στα υπνοδωμάτια, το λουτρό και τη σάουνα στο ισόγειο.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Το έντονο, σκούρο μέταλλο έρχεται σε αντίθεση με τους λείους, λευκούς τοίχους και την οροφή με τα δοκάρια από καστανιά, στο φυσικό της χρώμα. Το καμπύλο σχήμα και το γκρίζο χρώμα του καναπέ, όπως και των κυκλικών σκαμπό, είναι μια αναφορά στην τοπική πέτρα. Η κουζίνα, με τελειώματα από σκουρόχρωμο χάλυβα και καρέκλες που επενδύονται με ύφασμα, συμπληρώνεται από το custom-made ξύλινο τραπέζι του φαγητού. Τα μπάνια επενδύονται με σκούρο γκρι μάρμαρο με διακριτικούς λευκούς τονισμούς, ενώ οι σύγχρονοι υδραυλικοί εξοπλισμοί είναι από μαύρο ματ χάλυβα. Τα φωτιστικά προσθέτουν στο συνολικό αποτέλεσμα, χωρίς να τραβούν πάνω τους την προσοχή.

 

Οπτική επέκταση

Στην περιοχή των Ανακτώρων στο Κολωνάκι, σε ένα διατηρητέο μεσοπολεμικό κτήριο της δεκαετίας του 1930, πραγματοποιείται ανακαίνιση του διαμερίσματος στον τελευταίο όροφο. Στόχος ήταν η διατήρηση της παλιάς αθηναϊκής αίγλης και ιστορίας του ρετιρέ, εισάγοντας παράλληλα σύγχρονα σχεδιαστικά στοιχεία, για τη δημιουργία ενός χώρου που γεφυρώνει το παρελθόν και το παρόν σε ένα νέο ομοιογενές οπτικό αφήγημα

 

Υφιστάμενη κατάσταση

Η ιδέα της διατήρησης όσο το δυνατόν περισσότερων στοιχείων της αρχικής δομής, μεταμορφώνοντας παράλληλα τους εσωτερικούς χώρους με έμφαση στις σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης, καθοδήγησε τη διαδικασία του σχεδιασμού και οδήγησε σε μια ουσιαστική σύνθεση. Πιο συγκεκριμένα, τα ιστορικά στοιχεία, όπως το υφιστάμενο παρκέ στους κύριους χώρους διημέρευσης και τα υπνοδωμάτια, τα τσιμεντοπλακάκια και το μωσαϊκό στους διαδρόμους, οι συρόμενες δρύινες πόρτες και οι γύψινες λεπτομέρειες στις οροφές συνδυάζονται με νέα στοιχεία. Στην κουζίνα και τα δύο λουτρά προστίθενται νέα δάπεδα με υλικά που συμβαδίζουν αισθητικά με τα υφιστάμενα, δημιουργώντας μία ισορροπημένη χρωματική παλέτα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στο σαλόνι τοποθετείται ενεργειακό τζάκι, σε μια νέα σύνθεση τοίχου, ενώ οι υφιστάμενες βιβλιοθήκες αναδιατάσσονται στον χώρο του καθιστικού και της τραπεζαρίας, για να καλύψουν ανάγκες αποθήκευσης βιβλίων και άλλων αντικειμένων. Ο τοίχος μεταξύ της τραπεζαρίας και της κουζίνας αντικαθίσταται από ένα υάλινο διαχωριστικό, συνδέοντας λειτουργικά και οπτικά τους δύο χώρους. Αυτή η οπτική επέκταση της κουζίνας επιτρέπει ανεμπόδιστη θέα στο λόφο του Λυκαβηττού, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει τη διέλευση περισσότερου φυσικού φωτισμού.

 

 

Custom κατασκευές

Ο σχεδιασμός αξιοποιεί την αδιάκοπη θέα προς τον Υμηττό καθώς και τις ιδιαίτερης αστικής θέας. Στο κύριο υπνοδωμάτιο, το λουτρό χρησιμοποιεί αναφορές στην ιαπωνική αρχιτεκτονική, αποφεύγοντας τις τυποποιημένες τάσεις που παρατηρούνται σε πρόσφατες ανακαινίσεις. Με αντίστοιχο τρόπο, οι ντουλάπες στα υπνοδωμάτια κλείνουν με κουρτίνες αντί για πόρτες, με σκοπό να δώσουν έμμεσο φωτισμό στο χώρο, δημιουργώντας μια απαλή, ονειρική ατμόσφαιρα.

 

Βιομηχανική αναβίωση

Το διαμέρισμα επιφάνειας 160m², που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο ενός κτιρίου στη βιομηχανική ζώνη των Κάτω Πετραλώνων, άλλαξε χρήση και από ατελιέ ζωγραφικής μετατράπηκε στην κατοικία μιας τριμελούς οικογένειας. Η πρόταση βασίστηκε στη δημιουργία τριών υπνοδωματίων, λουτρού, πολλών αποθηκευτικών χώρων και μιας ενιαίας κοινόχρηστης περιοχής που περιλαμβάνει κουζίνα, καθιστικό, τραπεζαρία και γραφείο.

 

Οργάνωση κάτοψης

Η κάτοψη επανασχεδιάστηκε προσεκτικά ώστε να δημιουργηθεί ένας κεντρικός χώρος διημέρευσης, με βασική αρχιτεκτονική ιδέα την προσθήκη ενός ανοιχτού τζακιού από μπετόν στο μέσον του. Το σημείο αυτό αποτελεί τον πυρήνα της κατοικίας, με τις υπόλοιπες χρήσεις να οργανώνονται γύρω του. Παρόλο που υπήρχε ο περιορισμός των κλειστών ενοτήτων, ο τρόπος με τον οποίο μελετήθηκε η κάτοψη δημιούργησε την αίσθηση της ελεύθερης κίνησης. Οι ιδιωτικοί χώροι αγκαλιάζουν τους κοινόχρηστους, καταλαμβάνοντας τα λιγότερα δυνατά τετραγωνικά και αφήνοντας αρκετά διαθέσιμα για την κουζίνα και το καθιστικό.

 

Custom κατασκευές

Ο σχεδιασμός αυτός επέτρεψε τη διάχυση του φυσικού φωτός μέσα από μεγάλα ανοίγματα, ενώ τα καΐτια, βιομηχανικής αισθητικής, δημιούργησαν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι με τις σκιές. Κατά την ανακαίνιση, καθαιρέθηκαν οι υπάρχουσες υποδομές αφήνοντας εμφανή τον φέροντα οργανισμό. Η διατήρηση του μωσαϊκού δαπέδου λειτούργησε ως συνδετικό στοιχείο με την αρχική χρήση του χώρου.

 

Υλικά & επίπλωση

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή είναι κατά κύριο λόγο το μπετόν και το ξύλο, με τις εσωτερικές όψεις να επενδύονται με φυσική δρυ. Κεραμικά πλακίδια ντύνουν τον χώρο της κουζίνας και έρχονται σε αντίθεση με τις μαύρες ματ επιφάνειες των σταθερών επίπλων. Κόντρα πλακέ σημύδας χρησιμοποιήθηκε στα έπιπλα των παιδικών υπνοδωματίων, σε λιτές και καθαρές γραμμές. Προσπερνώντας τους περιορισμούς στην κάτοψη, με τις παράγωνες απολήξεις της, το έργο χαρακτηρίζεται από έντονη γραμμικότητα και καθαρότητα σχημάτων, που ενισχύεται με τις αυστηρές γραμμές των ξύλινων κατασκευών σε βιβλιοθήκες και σε κρυμμένους αποθηκευτικούς χώρους. Η επίπλωση βασίστηκε στην αισθητική mid-centuryόπου ξεχωρίζουν τα vintage έπιπλα, ολοκληρώνοντας τη δημιουργική πρόταση.

Λειτουργική συνύπαρξη

Το Ergon Bakehouse είναι ξενοδοχείο, ταυτόχρονα όμως και ένας χώρος παρασκευής αρτοποιημάτων, κατάστημα και εστιατόριο: Ένας πολυδιάστατος προορισμός γαστρονομίας και φιλοξενίας στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, σε ένα διατηρητέο κτίριο σχεδιασμένο από τον Βασίλη Τσαγρή στις αρχές του εικοστού αιώνα.

 

Υφιστάμενο κτίριο

Το κτίριο προηγουμένως φιλοξενούσε κατοικίες και γραφεία, ενώ το ισόγειο ήταν εμπορικό κατάστημα. Το σύνολο αποτελεί παράδειγμα κλασικής αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, η οποία έχει επιτυχώς διατηρηθεί, με το νέο design να έχει προσαρμοστεί σε αυτή. Σήμερα, είναι ορατές οι λεπτομέρειες τόσο του αισθητικού, όσο και του λειτουργικού παρελθόντος του κτιρίου, όπως οι γύψινοι διάκοσμοι, ένα από τα υφιστάμενα κλιμακοστάσια και ο ανελκυστήρας.

 

Λειτουργικός σχεδιασμός

Από την κύρια είσοδο μέχρι και το εσωτερικό των δωματίων, ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί ως βασικό άξονά του τον κύκλο ζωής της ζύμης και την ατμόσφαιρα ενός παραδοσιακού φούρνου. Στον κυρίως χώρο του ισογείου βρίσκεται το 72H Artisanal Bakery, όπου ψωμί και άλλα αρτοποιήματα προετοιμάζονται και ψήνονται μετά από 72 ώρες “ξεκούρασης”. Η επιβλητική βιτρίνα οδηγεί τον επισκέπτη σε τρεις διακριτές περιοχές: στο κατάστημα, όπου πωλούνται προϊόντα για σπιτικές αρτοπαρασκευές, τον χώρο μαγειρέματος και το 72Η Lab-τον χώρο προπαρασκευής, με τα υφιστάμενα ανοίγματα να αφήνουν ορατό το open-plan workshop, διάταξη που συνήθως παραμένει κρυμμένη στα πιο συμβατικά αρτοποιεία.

Κεντρικά βρίσκεται ο χώρος εισόδου, που οδηγεί σε τρία κομβικά σημεία: το κατάστημα και το 72Η Eatery, τη reception του ξενοδοχείου και τον χώρο αναμονής. Στο κτίριο υπάρχουν δύο κλιμακοστάσια και δύο ανελκυστήρες, ένας ο οποίος προϋπήρχε και ένας νέος, που εντάχθηκε για να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες κυκλοφορίας. Η διάταξη των δωματίων, σε τρεις ορόφους, εναρμονίζεται με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική, ακολουθώντας τα ανοίγματα των όψεων τα οποία ορίζουν το ευρύχωρο μέγεθός τους. Κάθε δωμάτιο είναι σχεδιασμένο ώστε να αναπαράγονται στοιχεία που αφορούν τον φούρνο και την επαγγελματική κουζίνα: σκούρο πυρότουβλο, επενδύσεις στους τοίχους, πάγκοι από ανοξείδωτο ατσάλι και λινά υφάσματα σχηματίζουν τη συνολική εικόνα.

 

Custom κατασκευές & φωτισμός

Τα εσωτερικά σκίαστρα προτάθηκαν ως επίλυση συσκότισης, ενσωματωμένα στα υφιστάμενα ανοίγματα, διαμορφώνοντας το φως και δημιουργώντας μία γαλήνια, φιλόξενη ατμόσφαιρα. Ο οντάς, ως μοναδικό στοιχείο του δωματίου, εξυπηρετεί ως επιπρόσθετο κρεβάτι, αλλά και ως επιφάνεια ανάπαυσης, παραδοσιακά παρούσα σε ελληνικά σπίτια, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα. Ο φωτισμός είναι λιγοστός, σημειακός και στοχευμένος. Μέσω ενός συστήματος ανοξείδωτων λεπτών σωληνώσεων που διατρέχουν όλο το δωμάτιο επιτυγχάνεται ένα σύνολο λύσεων. Λόγω των στατικών ενισχύσεων στους εξωτερικούς περιμετρικούς τοίχους, η διέλευση καλωδιώσεων ήταν αδύνατη, οπότε μέσω των σωληνώσεων τρέχουν καλωδιώσεις ενώ δημιουργείται φορέας φωτισμού και ανάρτησης υφασμάτων.

Εξωτική ατμόσφαιρα

Ο σχεδιασμός του εστιατορίου είναι εμπνευσμένος από τα ζωηρά χρώματα, της πλούσιες υφές και τη μοναδική ατμόσφαιρα των μαροκινών αγορών, καθώς και από τη μαγεία της περιοχής της Μεσογείου.

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Ο χώρος κυριαρχείται από ένα κεντρικό μπαρ σε σχήμα U, που λειτουργεί ως η καρδιά του εστιατορίου, ενώ η ανοιχτή κουζίνα ενισχύει τη φιλόξενη και ζωντανή ατμόσφαιρα. Η υφιστάμενη συλλογή του πελάτη έχει ενσωματωθεί στον σχεδιασμό μέσω αντικειμένων και επίπλων από ένα προηγούμενο εστιατόριο, προσδίδοντας μια αίσθηση συνέχειας και προσωπικής ιστορίας.

 

Υλική παλέτα & διακόσμηση

Οι ζεστοί τόνοι ξύλου και τα φινιρίσματα συνδυάζονται αρμονικά με ορειχάλκινες λεπτομέρειες, δημιουργώντας μια πλούσια και οπτικά ελκυστική παλέτα υλικών. Τα ειδικά σχεδιασμένα φωτιστικά, όπως εκείνα με φούντες και οι γλυπτικές απλίκες, έχουν τοποθετηθεί στρατηγικά, εξυπηρετώντας τόσο λειτουργικές όσο και καλλιτεχνικές ανάγκες, ενισχύοντας παράλληλα την ατμόσφαιρα του χώρου. Η επαναλαμβανόμενη χρήση αρχιτεκτονικών στοιχείων, όπως οι κομψές καμάρες, προσδίδει ρυθμό και διαχρονική κομψότητα. Τα φυσικά φυτά που έχουν ενσωματωθεί σε όλο το εσωτερικό χαρίζουν φρεσκάδα και ζωντάνια, αναδεικνύοντας τη ζεστασιά του σχεδιασμού.

 

Ειδικές κατασκευές

Οι χώροι καθιστικού περιλαμβάνουν ειδικά σχεδιασμένα τραπεζοκαθίσματα, που συνδυάζουν ποικίλες ταπετσαρίες, περίτεχνες λεπτομέρειες στις πλάτες και καλλιτεχνικά διακοσμημένα πόδια. Κάθε κομμάτι έχει επιλεγεί με προσοχή ώστε να αποτυπώνει τη μεσογειακή έμπνευση, ενώ παράλληλα δίνεται έμφαση στην άνεση και το στυλ. Ο φωτισμός αποτελεί κεντρικό στοιχείο, με προσεγμένα φωτιστικά που δημιουργούν διακριτούς χώρους και αναδεικνύουν τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος. Κάθε λεπτομέρεια του σχεδιασμού έχει στόχο να προσφέρει στους επισκέπτες μια έντονη εμπειρία, εμπνευσμένη από τη Μεσόγειο. Από τις υφές και τα σχέδια μέχρι τα αντικείμενα, ο χώρος συνδυάζει αισθητική και λειτουργικότητα. Το τελικό αποτέλεσμα αποπνέει τη γοητεία της Μεσογείου και τη σύγχρονη κομψότητα, εξασφαλίζοντας μια διαχρονική και αξέχαστη ατμόσφαιρα για τους επισκέπτες.

 

Δείτε εδώ την συνέντευξη του έργου.

Εργαστήριο στους αγρούς

Η βασική ιδέα του έργου είναι η δημιουργία ενός χώρου όπου κάθε λεπτομέρεια αναδεικνύει τη σύνδεση με τη φύση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει την προσεκτική διαδικασία παρασκευής των πιάτων του εστιατορίου.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος διαθέτει δύο τύπους καθισμάτων: μεγάλα τραπέζια που μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 12 άτομα και μικρότερα τραπέζια για έως τέσσερα άτομα. Στο κέντρο δεσπόζει μια μεγάλη νησίδα-μπαρ από ανοξείδωτο ατσάλι, με τη βάση της κατασκευασμένη από τουρκικό μάρμαρο, προσδίδοντας σταθερότητα και κομψότητα στη συνολική κατασκευή. Στο κεντρικό τμήμα της νησίδας, γυάλινες φιάλες γεμάτες με φωτεινό λικέρ είναι τοποθετημένες με “άτακτο” τρόπο, ενώ ένας διακριτικός, κρυφός φωτισμός αναδεικνύει τη νησίδα-μπαρ, δημιουργώντας μια ατμοσφαιρική εμπειρία.

 

Υλικά & επίπλωση

Η παλέτα των υλικών αντλεί έμπνευση από τις φυσικές υφές και τα συστατικά των τροφίμων. Οι τοίχοι είναι επενδυμένοι με ειδικά κατασκευασμένη πέτρα, που συνδυάζει μάρμαρο με τσόφλια αυγών. Το λινό ύφασμα, το οποίο κυριαρχεί στον χώρο, δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τις υφές του ανοξείδωτου μετάλλου και της πέτρας, ενώ προσεκτικά επιλεγμένα έπιπλα συμπληρώνουν το συνολικό σχεδιασμό. Κομψές γραμμές και γεωμετρικά σχήματα εμπνευσμένα από τον σχεδιασμό του 20ού αιώνα συνδυάζονται αρμονικά με τα υπόλοιπα στοιχεία του χώρου. Τα τραπέζια είναι φτιαγμένα από καπλαμά λεύκας, πέτρα, ανοξείδωτο μέταλλο και τραβερτίνη, προσφέροντας μια σύνθεση υφών που ενισχύει τη συνολική φυσική αισθητική.

 

Φύτευση

Το τελικό “συστατικό” του σχεδιασμού είναι η εσωτερική βλάστηση, η οποία προσθέτει μια φυσική διάσταση στον χώρο. Η επιλογή των φυτών αποτέλεσε πρόκληση, καθώς τα περισσότερα δασικά και ποώδη είδη δεν μπορούν να επιβιώσουν σε εσωτερικούς χώρους. Τελικά, επιλέχθηκαν φυτά όπως ο Φίκος Μπέντζαμιν και αποξηραμένα κλαδιά βρώμης, τα οποία τοποθετήθηκαν σε μεγάλες γλάστρες γύρω από την τραπεζαρία. Αυτή η σύνθεση όχι μόνο ενισχύει την ατμόσφαιρα του χώρου, αλλά αναδεικνύει τη σύνδεση με τη φύση καθώς και τη χρήση τοπικών υλικών στη διαδικασία παρασκευής των φαγητών.

Συνορεύον πράσινο

Η μελέτη αφορά στον σχεδιασμό ενός all day café σε υφιστάμενο γωνιακό κατάστημα επιφάνειας 140m², σε κεντρικό σημείο του οικισμού με θέα ψηλά φυλλοβόλα δέντρα και από τις δύο όψεις του.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική επιδίωξη του σχεδιασμού αποτέλεσε η επέκταση των οπτικών φυγών προς το εξωτερικό πράσινο και αντίστροφα η εισχώρηση του πρασίνου στο εσωτερικό, με στόχο τη δημιουργία ενός “κήπου” σε συνέχεια της αστικής βλάστησης.

 

Χωρική οργάνωση

Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από μία μεγάλη μπάρα σχήματος Γ που στρέφεται προς τη γωνία των ανοιγμάτων, όπου σε συνδυασμό με τη δημιουργία μεγάλων υαλοστασίων, επιτρέπεται στο βλέμμα το μέγιστο των θεάσεων. Τα τραπεζοκαθίσματα τοποθετούνται σε ελεύθερη διάταξη μέσα στο café-bar σε δύο συνολικά επίπεδα, ένα στη στάθμη του εδάφους και ένα δεύτερο λίγο πιο ψηλά.

 

Custom κατασκευές & υλικά

Ταυτόχρονα, οργανώνεται ένα σύστημα μεταλλικών κατασκευών σε σχήμα Π, το οποίο παραλαμβάνει το πράσινο. Αντίστοιχη κρεμαστή κατασκευή τοποθετείται και πάνω από τη μπάρα με πλούσια αναρριχώμενη βλάστηση. Η επιλογή των υλικών διακρίνεται σε δύο κατηγορίες που δημιουργούν μια έντονη αντίθεση μεταξύ τους: Στα πιο φυσικά και χειροποίητα υλικά όπως το χυτό μωσαϊκό της μπάρας και το μωσαϊκό του δαπέδου, τις τσιμεντοκονίες στις επιφάνειες των τοίχων, τις ξύλινες επιφάνειες και από την άλλη, στα πιο βιομηχανικά, όπως τα μεταλλικά πλέγματα και ο χάλυβας στις κατασκευές των φυτεύσεων και τα κουφώματα των όψεων.

 

Φωτισμός

Ο φωτισμός επιχειρεί να αναδείξει την κεντρική ιδέα της επέκτασης του πρασίνου, και να δημιουργήσει μία διαφορετική εμπειρία από αυτήν της ημέρας, δίνοντας περισσότερη έμφαση στον βιομηχανικό χαρακτήρα του έργου.

Τοπικός χαρακτήρας

Το έργο βρίσκεται στην καρδιά του δημιουργικού κοινού της Αθήνας και αφορά στην αναδιαμόρφωση γραφείων, εμβαδού 500m2, σε εξαώροφο κτίριο της δεκαετίας του ‘70.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Τα νέα γραφεία στεγάζουν τις ανάγκες της ΗQ, η οποία ανήκει στη θυγατρική εταιρεία του InternationalWorkplace Group (IWG) -πάροχου ευέλικτων επαγγελματικών χώρων. Η εταιρική της ταυτότητα καθώς και οι λειτουργικές και χωρικές ανάγκες της αποτέλεσαν τα στοιχεία σύνθεσης νέων γραφείων. Ο σχεδιασμός στοχεύει στην δημιουργία ενός χώρου εργασίας που ανταποκρίνεται στα σύγχρονα κριτήρια συνεργασίας, ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και ενισχύει την παραγωγικότητα.

 

Αρχές διαρρύθμισης

Με γνώμονα την διαφάνεια και τον σχεδιασμό ενός εργασιακού χώρου φωτεινού, σε άμεση επαφή με το αστικό περιβάλλον, τα γραφεία διατάσσονται περιμετρικά -ώστε να φωτίζονται φυσικά- και λειτουργούν ως ιδιωτικοί, αυτόνομοι επαγγελματικοί χώροι. Το κεντρικό τμήμα λειτουργεί ως ένας δυναμικός διαδραστικός πυρήνας πολλαπλών χρήσεων. Εκεί φιλοξενούνται οι κοινόχρηστες χρήσεις της εταιρείας: χώρος υποδοχής, ανεπίσημος χώρος συνάντησης, refresh point, αίθουσες συνεδριάσεων και βοηθητικός χώρος εκτυπώσεων. Η χρήση ενιαίου πατώματος διαφορετικής υφής από τα γραφεία και η τοποθέτηση ηχοαπορροφητικών περσίδων στην οροφή σηματοδοτούν και ενισχύουν την δυναμική του χώρου αυτού.

 

Υλικά & ειδικές κατασκευές

Με την χρήση γυάλινων διαχωριστικών επιτυγχάνεται η φυσική ροή φωτός στο κέντρο του χώρου. Παράλληλα, με τη φύτευση σε επιλεγμένα σημεία, οι χρήσεις των κοινόχρηστων χώρων είναι διακριτές αλλά και ταυτόχρονα συνδεδεμένες σε μια ενιαία σύνθεση. Οι αίθουσες συνεδριάσεων τοποθετούνται κεντρικά για να είναι εύκολα αναγνωρίσιμες και προσβάσιμες από όλους τους χρήστες και διαχωρίζονται μέσω μιας σειράς γυάλινων διαχωριστικών.

 

Ένταξη στον αστικό ιστό

Καθοριστικό στοιχείο του έργου ήταν η σύνδεσή του με την ευρύτερη περιοχή. Ως χώρος συνάντησης και συνεργασίας, στόχος ήταν η ανάδειξη της αίσθησης συλλογικότητας και δημιουργικότητας που χαρακτηρίζει την Κυψέλη. Η επιλογή των έργων τέχνης, των διακοσμητικών και της φύτευσης παράχθηκαν σε συνεργασία με την τοπική κοινότητα, με σκοπό να αποτυπωθεί ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της γειτονιάς και να δημιουργηθεί μια αίσθηση γέφυρας με την Κυψέλη.

Διακριτικά πρίσματα

Το νέο κατάστημα του διάσημου κοσμηματοπώλη Νίκου Κούλη βρίσκεται στην εμβληματική οδό Βουκουρεστίου, στο κέντρο της Αθήνας. Ο σχεδιασμός του αντλεί έμπνευση από τον χαρακτήρα της πόλης, συνδυάζοντάς τον αρμονικά με την περίτεχνη δεξιοτεχνία που χαρακτηρίζει τα κοσμήματά του.

 

Σχεδιασμός πρόσοψης

Ο σχεδιασμός του ατμοσφαιρικού αυτού χώρου ξεκινά από την όψη του δρόμου, μεταμορφώνοντας την απλή πρόσοψη ενός κτιρίου της δεκαετίας του 1960 και ανατρέποντας την παραδοσιακή έννοια της βιτρίνας. Ένα ακανόνιστου σχήματος παράθυρο προσφέρει διακριτικές ματιές στο εσωτερικό, προκαλώντας την περιέργεια των περαστικών και προσκαλώντας τους να σταματήσουν και να κοιτάξουν καλύτερα τον χώρο.

Γύρω από το παράθυρο, η πρόσοψη αντλεί τις αναλογίες της από τα αρχαία αθηναϊκά τείχη, τις οποίες αναπαράγει σε αλουμίνιο. Σε συγκεκριμένα σημεία, το αλουμίνιο διακοσμείται με ανάγλυφα μοτίβα που θυμίζουν τις περίτεχνες λεπτομέρειες των κοσμηματοθηκών του 19ου αιώνα. Στο σημείο που το αλουμήνιο συναντά το πεζοδρόμιο, το υλικό μετατρέπεται σε πλάκες τραβερτίνη και μάρμαρου, πλαισιώνοντας το παράθυρο και γεφυρώνοντας το σύγχρονο με το διαχρονικό. Αυτή η σύνθεση αποτελεί έναν φόρο τιμής στις ελληνικές ρίζες και την ταυτότητα του σχεδιαστή. Το χερούλι της πόρτας, από εξωθημένο αλουμίνιο, διπλώνεται και επιχρυσώνεται, παραπέμποντας στα πολύτιμα υλικά που κρύβονται στο εσωτερικό του καταστήματος.

 

Εσωτερική διάταξη & custom κατασκευές

Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τη δομή και την πολυπλοκότητα των κοσμημάτων του Νίκου Κούλη, δημιουργώντας ένα παιχνίδι μεταξύ φωτός και σκιάς, απαλότητας και υφής. Οι τοίχοι καλύπτονται με μεταξωτά υφάσματα, δημιουργώντας μια απαλή επιφάνεια που αντανακλά διακριτικά το φως, ενώ το σκούρο δρύινο πάτωμα, κατασκευασμένο από λεπτές γραμμικές σανίδες με τραχιά υφή, δημιουργεί μια έντονη αντίθεση. Στο πίσω μέρος του καταστήματος δεσπόζει μια εντυπωσιακή σκάλα, κρυμμένη πίσω από λοξές γυάλινες επιφάνειες, που οδηγεί σε ένα πατάρι. Εκεί στεγάζονται ένα σαλόνι υψηλής κοσμηματοποιίας και μια αίθουσα προβολής. Η σκάλα, η οποία εκτείνεται σε όλο το πλάτος του καταστήματος, δημιουργεί ένα θεατρικό κενό διπλού ύψους, συνδέοντας οπτικά το ισόγειο με το πατάρι.

Ο κεντρικός τοίχος του παταριού, σχεδιασμένος ως εσωτερική πρόσοψη, αποτελείται από μια σειρά επιμήκων πρισμάτων. Κάθε πρίσμα διαθέτει δύο γυαλισμένες μεταλλικές επιφάνειες και μία φωτιζόμενη. Τοποθετημένα γραμμικά, τα πρίσματα λειτουργούν ως διαχωριστικό ανάμεσα στον ιδιωτικό χώρο του παταριού και το κατάστημα, ενώ συνεχίζουν περιμετρικά, συνδέοντας οπτικά τα δύο επίπεδα.

 

Υλικά & επίπλωση

Στον πατάρι, η χρωματική παλέτα είναι φωτεινή και ήρεμη. Λευκή μοκέτα και “μαλακά” έπιπλα προσκαλούν τους επισκέπτες να χαλαρώσουν. Από τον δρόμο, τα πρίσματα και ο φωτισμός τους, ορατά μέσα από το πέτρινο πλαίσιο του ανοίγματος, δημιουργούν την αίσθηση μιας φωτισμένης κουρτίνας, προσθέτοντας ένα μυστήριο για το τι κρύβεται στο εσωτερικό.

Διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της δημιουργικής ταυτότητας του σχεδιαστή, το κατάστημα περιλαμβάνει ειδικά κομμάτια που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του χώρου και των πελατών. Ανάμεσά τους, ξεχωρίζουν ένα τραπέζι τσαγιού, ένας καθρέφτης γραφείου και ένας επίτοιχος καθρέφτης, σχεδιασμένος από τον Νίκο Κούλη. Οι βιτρίνες αποτελούνται από λουστραρισμένα ξύλινα κουτιά, τοποθετημένα πάνω σε κομψά πόδια που συνδυάζουν γυαλισμένες και ματ μεταλλικές επιφάνειες. Αυτές οι προθήκες, τοποθετούνται κάθετα και οριζόντια, προσφέροντας μια αίσθηση ισορροπίας και εκλεπτυσμένου σχεδιασμού. Στο πίσω μέρος του καταστήματος, μια κοσμηματοθήκη αγκαλιάζει μια δομική κολόνα, ενσωματώνοντάς την λειτουργικά και αισθητικά στον χώρο. Τέλος, στην πρόσοψη, η μεγαλύτερη βιτρίνα του καταστήματος, με τον εντυπωσιακό της σχεδιασμό, λειτουργεί ως το κεντρικό σημείο προβολής.

Εσωτερική διαβίωση

Στόχος του έργου είναι ο σχεδιασμός ενός νέου χώρου διαβίωσης μέσα σε ένα υφιστάμενο διαμέρισμα, το οποίο χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα, λειτουργόντας ως ένα καταφύγιο και προσφέροντας μια ήρεμη απόδραση από την έντονη ζωή της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Με αφετηρία τον προβληματισμό γύρω από την έννοια της κατοικίας, ο σχεδιασμός ανατρέπει τη συμβατική διάταξη, καταργώντας όλους τους χώρους κυκλοφορίας από την κάτοψη ενώ ταυτόχρονα, δημιουργείται ένας ενιαίος όγκος διαστάσεων 5x5m, ο οποίος ενσωματώνει όλες τις απαραίτητες λειτουργίες. Η απομάκρυνση των υφιστάμενων χωρισμάτων και η αποκατάσταση του παλαιού ξύλινου δαπέδου συνέβαλαν στην τοποθέτηση του “χρυσού κουτιού”, το οποίο περιλαμβάνει την κουζίνα, το υπνοδωμάτιο, το μπάνιο και την περιοχή χαλάρωσης. Το έργο αντλεί έμπνευση από τους Jean Prouvé, Le Corbusier και Charlotte Perriand, καθώς και από τις ιδέες τους για χώρους διαβίωσης μικρής κλίμακας.

 

 

Λειτουργική διάταξη & προσανατολισμός

Με σκοπό τη δημιουργία μιας ρευστής σχέσης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, ο νέος όγκος ευθυγραμμίζεται με τον Corso Giuseppe Mazzini, έναν από τους κύριους δρόμους της πόλης. Το μοναδικό παράθυρο που ανοίγει στην ανατολική πρόσοψη πλαισιώνει τη γειτονική αυλή Mattarello, προσδίδοντας στον χώρο μια αίσθηση σύνδεσης με το περιβάλλον. Η πρόσβαση σε αυτόν τον εσωτερικό κήπο επεκτείνεται και στο λουτρό μέσω ενός καμπύλου γυάλινου διαχωριστικού, το οποίο τοποθετείται στρατηγικά στη γωνία του απέναντι παραθύρου. Ειδικά σχεδιασμένα πλαίσια και στοιχεία αποκρύπτουν τους διάφορους αρμούς και συνδέσεις, ενισχύοντας την καθαρότητα του σχεδιασμού.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα του “κουτιού” δημιουργεί έναν διάλογο με τα υφιστάμενα διακοσμητικά στοιχεία της οροφής και την ακανόνιστη γεωμετρία των τοίχων. Μέσω μιας συγκεκριμένης μεθόδου χάραξης, μια σειρά από πάνελ διαμορφώνουν ένα ενιαίο, υλικό δέρμα που αποκρύπτει ή αποκαλύπτει τις διαφορετικές λειτουργίες του όγκου. Το πράσινο χρώμα κυριαρχεί ως το μοναδικό χρωματικό στοιχείο της σύνθεσης, εμπνευσμένο από τη χάλκινη στέγη της εκκλησίας που σχεδίασε ο Giovanni Michelucci στο Arzignano. Συγκεκριμένα, πράσινο μάρμαρο εφαρμόζεται στο μπάνιο και την κουζίνα, ενώ η χρήση λουστραρισμένου ξύλου και βελούδου σπάει την μονοτονία, εισάγοντας υφή και μια αίσθηση ζεστασιάς στη σύνθεση.

Αίσθημα αιώρησης

Το έργο στη θέση Κηπιά, λίγο έξω από την Καβάλα, αφορά στην επέκταση των γραφείων εταιρείας εξόρυξης και επεξεργασίας πετρωμάτων καθώς και την πλήρη διαμόρφωση της εσωτερικής δομής του εκθεσιακού χώρου των προϊόντων της, συνολικής επιφάνειας 3.000m2.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση έχει ως αφετηρία την επανερμηνεία της εμπειρίας των λατομείων ως ελεύθερη τοπιακή περιήγηση, με το αίσθημα της αιώρησης να εισάγεται ως χαρακτηριστική αρχιτεκτονική ιδέα. Ο χώρος βιώνεται κατά την κίνηση του επισκέπτη ως διαδρομή με φυτεύσεις, βράχους και εναλλαγές της αντίληψης μέσα από ένα σύστημα πολλαπλών πολυαισθητηριακών εμπειριών, με τη γέφυρα του ενδιάμεσου επιπέδου να αιωρείται ανάμεσα σε δύο καμπύλες επιφάνειες από μεταλλικά στοιχεία, πάνω στα οποία γίνεται η ανάρτηση των εκθεμάτων.

 

Χωρική οργάνωση

Η διαδικασία της μετάβασης ξεκινάει από την είσοδο, συνεχίζεται εντός της διαδρομής του ισογείου και επεκτείνεται στη σύνθεση του μουσειακού χώρου των λατομείων, η οποία ολοκληρώνεται στον πρώτο όροφο της έκθεσης, όπου βρίσκεται και η σύνδεση με τα γραφεία στο ενδιάμεσο επίπεδο. Στον εκθεσιακό χώρο έχουν σχεδιαστεί ενότητες με στοιχεία του λατομείου, καθιστικά, καθώς και χώροι ψυχαγωγίας και συνάθροισης του κοινού.

Η λογική των χαράξεων του εδάφους συνεχίζεται και στα γραφεία, με καμπύλες λωρίδες από μαύρο γρανίτη, σχιστόλιθο και νησίδες από μοκέτα. Ο χώρος των γραφείων, όπου οργανώνονται 40 θέσεις εργασίας, αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, καθένα από τα οποία έχει πρόσβαση μέσα από έναν γλυπτικό πυρήνα κατακόρυφης κίνησης από πτυχωτή λαμαρίνα στο κεντρικό αίθριο.

 

Υλική αισθητική & κατασκευές

Την αρχιτεκτονική σύνθεση συμπληρώνουν οι ογκόλιθοι που έχουν μεταφερθεί από τα λατομεία της εταιρείας και ορίζουν συγκεκριμένες διαδρομές. Η επεξεργασία τους έχει γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε να υποδηλώνουν τη μορφή του φυσικού βράχου, παραπέμποντας τόσο εννοιολογικά όσο χωρικά στην εμπειρία της φυσικής τοπιακής διαδρομής στο εσωτερικό ενός λατομείου. Την ίδια ιδέα εξυπηρετεί η επεξεργασία των λεπτομερειών σε αντικείμενα, όπως οι βραχώδεις νιπτήρες, οι περσίδες από σχιστόλιθο και οι κλίμακες. Οι πολλαπλές επιφάνειες της έκθεσης σχεδιάζονται ως ένας μοναδικός χώρος όπου τα υλικά τοποθετούνται ως αφήγημα της βιωματικής εμπειρίας των λατομείων, δημιουργώντας πολλαπλές αναφορές και νοήματα τα οποία συνδέονται εννοιολογικά με την αδρότητα της ύλης και την απτική συνθήκη της αρχιτεκτονικής εν γένει.

Αρχέγονο καταφύγιο

Το έργο, που βρίσκεται στις πευκόφυτες και ήσυχες γειτονιές της Ρέας στη βορινή πλευρά της Πεντέλης, με φόντο το δασώδες τοπίο, επιδιώκει να ανταποκριθεί στον σύγχρονο τρόπο ζωής, αποπνέοντας ταυτόχρονα το αίσθημα προστασίας και οικειότητας ενός αρχέγονου καταφυγίου, που συνδιαλέγεται με το μυστικιστικό τοπίο του βουνού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Έμπνευση για τη συνθετική διαδικασία στάθηκε ένα χωρικό αρχέτυπο: Το μορφικό αποτύπωμα του καταφυγίου, ανέκαθεν συνδεδεμένο με το “κατοικείν“, αποδεικνύεται διαχρονικά πως επηρεάζει τη χωρική προτίμηση του ανθρώπου, αποκαλύπτοντας τις “κληρονομικές“ προδιαθέσεις του. Η κατοικία στον Διόνυσο προτείνει, υπό όρους σύγχρονης αρχιτεκτονικής γραφής, μια συμβολική και χωρική μεταγραφή του ιδιαίτερου αυτού αρχετύπου -μια πρόθεση που αποβλέπει στην ενθύμηση και εντέλει στην επιστροφή στο αυθεντικό, το πρωτογενές, το διαρκές.

 

Κτιριακή μορφολογία

Η ρητορική αυτή αποκτά αρχιτεκτονική έκφραση και μετουσιώνεται σε ένα γεωμετρικά ορισμένο, τεκτονικό και δωρικό αρχιτεκτονικό σύνολο -ένα δομικά συγκροτημένο και συνεκτικό όλον, που χαρακτηρίζεται από αινιγματική απλότητα. Η βασική συνθετική χειρονομία προκύπτει από την αιώρηση ενός μονολιθικού όγκου από εμφανές σκυρόδεμα. Το αυστηρά πρισματικό κέλυφος εσωκλείει τους ιδιωτικούς χώρους ύπνου της κατοικίας.

Ειδικά σχεδιασμένα πετάσματα αλουμινίου επιτρέπουν την ελεγχόμενη αποκάλυψη του ευαίσθητου εσωτερικού προς τα έξω. Η ανύψωση του κελύφους απελευθερώνει την ισόγεια στάθμη και της επιτρέπει να οργανώνεται σε συνέχεια με το ύπαιθρο. Πέτρινα στοιχεία παραλαμβάνουν και γειώνουν το βάρος του σκυροδετημένου όγκου, ενώ ταυτόχρονα οργανώνουν τους χώρους διημέρευσης σε άμεση σχέση με την αυλή και το φυσικό έδαφος. Οι δύο αυτές αντιφατικές ποιότητες χώρου συμπληρώνονται και ολοκληρώνονται από το διευρυμένο εσωτερικό αίθριο, που λειτουργεί σαν ενδιάμεσος χώρος. Προσφέρει οπτική επικοινωνία και εξασφαλίζει τις βέλτιστες συνθήκες φυσικού φωτισμού και αερισμού για το εσωτερικό της κατοικίας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Ο προσανατολισμός του οικοπέδου και η ανάπτυξη του αρχιτεκτονικού θέματος στον άξονα ανατολής- δύσης, επέτρεψαν στο φυσικό φως να διεισδύσει και να ενσωματωθεί στο χωρικό βίωμα. Οι ακτίνες του ήλιου, άλλοτε φιλτραρισμένες από τα ψηλά δέντρα της περιοχής και άλλοτε καθοδηγούμενες στους εσωτερικούς χώρους μέσω των ανοιγμάτων, ζωντανεύουν το σύνολο, δημιουργώντας μία σχεδόν μοναστική ατμόσφαιρα.

Ώρα με την ώρα, εποχή με την εποχή, το φυσικό φως μεταβάλλει διαρκώς την αισθητηριακή εμπειρία, αναδεικνύοντας διαφορετικά σημεία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Ο τοίχος εμφανούς σκυροδέματος με τη γραμμική σκάλα, ακριβώς κάτω από το επίμηκες άνοιγμα της οροφής, λειτουργούν άτυπα σαν ένα ηλιακό ρολόι, που αφηγείται στους κατοίκους το πέρασμα της μέρας.

 

Κεντρικό στοιχείο

Η αισθαντική αφηγηματικότητα του έργου συνεχίζει και τις βραδινές ώρες μετά τη δύση. Υποφωτισμένος, ο μονολιθικός όγκος εξαφανίζεται στον έναστρο ουρανό, πλαισιώνοντας προστατευτικά τη ζωή που εσωκλείει και πλαισιώνει. Η εστία στο κέντρο της κατοικίας, το στοιχείο της φωτιάς και ο θερμός φωτισμός αναδεικνύουν τη γήινη ζεστασιά του έργου. Έτσι, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του χώρου, που θα ζουν και θα συναντιούνται σε αυτό το “καταφύγιο“, θα ανακαλύπτουν κάθε φορά, με έναν υπαινιγμό έκπληξης, την πολύτιμη αξία των απλών πραγμάτων.

Χωρική αλληλουχία

Η αρχιτεκτονική μελέτη αφορά στην ανακαίνιση διατηρητέας κατοικίας του 1904 και την κατασκευή μιας σύγχρονης προσθήκης. Κύριο μέλημα του σχεδιασμού ήταν η επαναφορά της κατοικίας στην αρχική της μορφή, με το εσωτερικό των χώρων να παραμένει σχετικά αδιαίρετο και την ημιυπαίθρια ζώνη να καθίσταται κεντρικός πυρήνας της σύνθεσης.

 

Ιστορική τυπολογία

Η ιστορική κατοικία ακολουθούσε τη συμβατική τυπολογία της εποχής της, όπου η οργάνωση συγκροτείται γύρω από τρεις κυρίως χώρους: Έναν πρώτο χώρο, ο οποίος συναντάται κατά την είσοδο, έναν κεντρικό -αναφερόμενο και ως “ηλιακό“- ο οποίος διαθέτει νότιο προσανατολισμό και θεωρείται εξωτερικός και μια δίχωρη αίθουσα αριστερά του, η οποία χωρίζεται στη μέση με χαρακτηριστική καμάρα. Δεξιά του ηλιακού παρατίθεται ένας επιπλέον χώρος παρόμοιου μεγέθους. Χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης τυπολογίας είναι η συνεχόμενη αλληλουχία χώρων ως ο μόνος τρόπος κίνησης εντός της κατοικίας, Καθώς και η απουσία προκαθορισμένων χρήσεων, με το κάθε δωμάτιο να φιλοξενεί πολλαπλά γεγονότα.

 

Χωρική οργάνωση

Η προσθήκη αποτελείται από δύο ανεξάρτητες κτιριακές δομές οι οποίες χωροθετούνται εκατέρωθεν της προέκτασης του ηλιακού προς την αυλή, ως συνέχεια της υφιστάμενης οικίας προς τον νότο. Πρόθεση ήταν οι δύο προσθήκες να ενισχύσουν τη σχέση παλιού και νέου μέσω της συμμετοχής τους στις διαδοχικές εναλλακτικές χωρικές εμπειρίες διαμέσου των διαφόρων δωματίων. Στην ανατολική προσθήκη, σε άμεση σχέση με τη δίχωρη αίθουσα, τοποθετείται το κυρίως υπνοδωμάτιο που περιλαμβάνει επιμέρους χρήσεις όπως υγιεινής και γυμναστικής, οι οποίες χωροθετούνται στο ισόγειο και στο μεσοπάτωμα και διαχωρίζονται με υαλοπίνακες και κουρτίνες. Η δυτική προσθήκη φιλοξενεί μια κοινόχρηστη ζώνη -ελαφρώς βυθισμένη από τη στάθμη του ισογείου- και δύο υπνοδωμάτια σε μεσοπατώματα.

 

Ειδικές κατασκευές

Τα τρία επίπεδα μπορούν να απομονώνονται προσφέροντας ιδιωτικότητα ή να έχουν μια απρόσκοπτη πανοραμική οπτική επαφή με την υπόλοιπη κατοικία και την αυλή. Πτυσσόμενα σκίαστρα εξωτερικά και κουρτίνες εσωτερικά μπορούν να διαφοροποιήσουν την αμφίδρομη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού, αλλά και τις σχέσεις μεταξύ των χώρων. Παράλληλα, σε συνάρτηση με την καθημερινότητα των ενοίκων, μεταβάλλουν την αισθητική του κτιρίου και επαναπροσδιορίζουν τους τρόπους κίνησης εντός της κατοικίας και προς την αυλή.

Οικιστικές αλληλεπιδράσεις

Στη διώροφη μονοκατοικία σε μια ήσυχη περιοχή της Λεμεσού, βασική αρχή της σχεδιαστικής πρότασης ήταν η δημιουργία χώρων που να ευνοούν την αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών της οικογένειας καθώς και του “μέσα” με το “έξω”, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ιδιωτικότητα της καθημερινής ζωής.

 

Γενική διάταξη

Το οικόπεδο συνορεύει με δημόσιο χώρο πρασίνου στην ανατολική πλευρά του, με τη βόρεια όψη του κτιρίου να είναι στραμμένη προς τον δρόμο, αποτελώντας αυστηρό όριο μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Η όψη χαρακτηρίζεται από πλήρη εσωστρέφεια χωρίς καθόλου ανοίγματα, προστατεύοντας το εσωτερικό από τον βορειοδυτικό ήλιο. Το ισόγειο αναπτύσσεται σε σχήμα Γ και αγκαλιάζει το αίθριο -την καρδιά της αρχιτεκτονικής σύνθεσης- που μετατρέπεται σε οργανικό στοιχείο της κατοικίας ευνοώντας την υπαίθρια διαβίωση, ιδανική για τον ηλιόλουστο καιρό της Κύπρου.

 

Custom κατασκευές & ιδιωτικότητα

Γυάλινες όψεις ανοίγονται προς το αίθριο, ενοποιώντας το εσωτερικό της κατοικίας με τον εξωτερικό χώρο, ενώ η ιδιωτικότητα των ενοίκων από τα γύρω οικόπεδα διατηρείται χάρη στα ψηλά κυπαρίσσια τα οποία προϋπήρχαν στο τεμάχιο και περιβάλλουν τον υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας το φυσικό στοιχείο. Ο όροφος, στον οποίο χωροθετούνται τα τρία υπνοδωμάτια της οικογένειας, βλέπει προς τον νότο με θέα προς το αίθριο. Για σκοπούς ιδιωτικότητας των δωματίων έχουν εφαρμοστεί συρόμενα πανέλα που κρύβουν τους υαλοπίνακες της όψης, διακόπτοντας τις αντανακλάσεις και ενσωματώνοντας την όψη του κτιρίου πιο διακριτικά στο φυσικό περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στους ενοίκους να μετατρέψουν το μπαλκόνι σε προέκταση των δωματίων τους.

 

Σχεδιασμός όψης

Παράλληλα, η ξύλινη όψη προστατεύει από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία, διαχέοντας έμμεσο φωτισμό στα εσωτερικά των δωματίων, ενώ ταυτόχρονα τα δροσίζει. Ο όγκος του ορόφου ακολουθεί το γενικό λεξιλόγιο της σύνθεσης με απλούς γεωμετρικούς χειρισμούς. Λόγω της προεξοχής του από τον όγκο του ισογείου, δημιουργείται στεγασμένος χώρος καθιστικού πλάι στην πισίνα, ενώ ταυτόχρονα προσφέρεται η απαραίτητη ηλιοπροστασία στη γυάλινη όψη του ισογείου.

Βιώσιμο καταφύγιο

Η κατοικία, επιφάνειας 950m², σχεδιάστηκε ως ιδιωτικό καταφύγιο μακριά από την έντονη ζωή της πόλης, με τη δυνατότητα να φιλοξενεί συχνά συγκεντρώσεις μέχρι 30 επισκεπτών.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το οικόπεδο βρίσκεται σε πυκνοχτισμένη περιοχή, με τη μία μόνο πλευρά του να γειτνιάζει με ένα παραδοσιακό διώροφο ξύλινο κτίσμα με πλούσια φυτεμένο κήπο. Το κτίριο, τοποθετείται προς τα τρία χτισμένα όρια του οικοπέδου, αφήνει ένα μεγάλο υπαίθριο τμήμα και ανασηκώνεται κατά μισό όροφο για την εξασφάλιση της ιδιωτικότητας, ενώ τα δύο του επίπεδα εκφράζονται ως διακριτές ενότητες. Το ισόγειο μοιάζει με αδιαφανές μαύρο κουτί, με τον όγκο του ορόφου να είναι λευκός.

 

Λειτουργική οργάνωση

Τα ανοίγματα προσανατολίζονται προς την αυλή, με την πισίνα σε πρώτο πλάνο και τις φυτεύσεις να ενοποιούνται οπτικά με τον κήπο της γειτονικής κατοικίας. Η είσοδος από τον δρόμο γίνεται από μια εσοχή, διαμέσου ενός σκουρόχρωμου όγκου με μεταλλική επένδυση που δεν αποκαλύπτει τι βρίσκεται πίσω του, παρά μόνο μερικά ανθισμένα κλαδιά. Στα δεξιά, ένα άνοιγμα οδηγεί προς το φως, σηματοδοτώντας την αρχή ενός υπαίθριου διαδρόμου προς την κατοικία που ορίζεται στη μία του πλευρά από την πισίνα και στην άλλη από έναν ανακλαστικό μαρμάρινο τοίχο.

Ο συμπαγής τοίχος στα δεξιά υποχωρεί, περικλείοντας ένα μικρό φυτεμένο τμήμα που τονίζει τη βλάστηση του κήπου και διευκολύνει τον φυσικό αερισμό. Πίσω από ένα δέντρο, διάτρητα πάνελ αλουμινίου με την εντύπωση καθρέφτη, σε τυχαίες γωνίες, πολλαπλασιάζουν τις εντυπώσεις του κήπου και επιτρέπουν ματιές από το εσωτερικό. Η είσοδος ανοίγει απευθείας προς τη τραπεζαρία, όπου κυριαρχεί ένα custom-madeτραπέζι από ξυλεία 200 ετών. Στα αριστερά βρίσκεται το καθιστικό διπλού ύψους με μία μεγάλη, γεωμετρική τοιχογραφία.

 

Επίπλωση & custom κατασκευές

Πάνω από τον κυβιστικό καναπέ, ο πολυέλαιος ακολουθεί τη γεωμετρία της τοιχογραφίας με σφαιρικά φωτιστικά και γραμμικούς σωλήνες. Η επιφάνεια της κουζίνας και της νησίδας επενδύεται με ένα έντονο ασπρόμαυρο μάρμαρο σε διάταξη ρόμβων. Η σκάλα, σε πρόβολο, φωτίζεται από έναν φεγγίτη και οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους στον όροφο, όπου περιλαμβάνονται η master suite και ένας ξενώνας. Ο χώρος της master suite είναι ρευστός, από το κρεβάτι προς το λουτρό διαμέσου του dressing room. Το λουτρό επενδύεται με πράσινο μάρμαρο και ο τοίχος της ντουσιέρας με λευκό, με μαύρες νευρώσεις που σχηματίζουν τρεις κορυφές. Η γλυπτική μπανιέρα γίνεται κεντρικό στοιχείο και φωτίζεται μέσα από έναν ημιδιαφανή τοίχο από υαλότουβλα, πίσω από έναν εξωτερικό κήπο.

 

Βιώσιμες πρακτικές

Η κατοικία σχεδιάστηκε για να δημιουργεί άνετες συνθήκες μέσα στο έντονο, τροπικό κλίμα. Γείσα και σκίαστρα μειώνουν την έκθεση στον ήλιο και τη βροχή, ενώ τα υαλοστάσια τοποθετούνται σε εσοχή, δημιουργώντας ένα συνεχόμενο μπαλκόνι. Το εξωτερικό σύστημα σκίασης είναι διαπερατό, επιτρέποντας τον φυσικό δροσισμό: κάθε σκίαστρο λειτουργεί ως βαλβίδα θερμότητας, διοχετεύοντας τον αέρα μέσα από μία επιφάνεια διάτρητου αλουμινίου, η οποία μειώνει επιπλέον τη θερμοκρασία.

Αρχιτεκτονικό μικροκλίμα

Η μικρή, ισόγεια κατοικία, πάνω σε μια κεντρική οδική αρτηρία των βορείων προαστίων της Αθήνας, σε ένα πολυσύχναστο σημείο με πολυώροφες πολυκατοικίες, σχεδιάστηκε για να στεγάσει τα όνειρα μιας τριμελούς οικογένειας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Λαμβάνοντας υπόψη τις επιθυμίες όλων των μελών της, καθώς και τις λειτουργικές και αισθητικές απαιτήσεις μιας μικρής κατοικίας μέσα στην πόλη, σχεδιάστηκε η κατοικία Terra Form. Το όνομά της εκφράζει την κεντρική ιδέα της αρχιτεκτονικής σύνθεσης, τη δημιουργία δηλαδή ενός αρχιτεκτονικού μικροκλίματος, το οποίο θα επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να αντικρίζουν και να βιώνουν το ιδανικό για αυτούς σπίτι, μέσα και έξω, χωρίς να επηρεάζονται από τη βουή, τη νευρικότητα και την άναρχη δομή της πόλης.

 

Custom αρχιτεκτονικά στοιχεία

Για να επιτευχθεί αυτό, αποδομήθηκε το τυπικό αρχέτυπο του σπιτιού, επαναπροσδιορίζοντας θεμελιώδη αρχιτεκτονικά στοιχεία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την έννοιά του, όπως η στέγη, ο κήπος, η εστία, η καμινάδα, το κατώφλι και τα παράθυρα. Η παραδοσιακή αμφικλινής στέγη τσαλακώνεται, επεκτείνεται και αποδεσμεύεται από την τυπική λειτουργία και την κεραμιδένια όψη. Μετατρέπεται έτσι σε ένα αμφίπλευρο διάτρητο στέγαστρο που περικλείει και τους εξωτερικούς χώρους της κατοικίας, εξασφαλίζοντάς τους σκίαση και ιδιωτικότητα.

 

Χωρική οργάνωση

Η λειτουργία της νέας αυτής μορφής αποτυπώνεται και στην κάτοψη. Κάτω από τη νέα κατασκευή, οι κήποι και οι εσωτερικοί χώροι διημέρευσης ενοποιούνται, ορίζοντας έτσι τον πυρήνα της καθημερινής κατοίκησης στον άξονα ανατολής- δύσης. Εκατέρωθεν του πυρήνα αυτού αναπτύσσονται, σε κάθετο άξονα, από τη μία οι χώροι ύπνου, απομακρυσμένοι όσο το δυνατόν περισσότερο από τον κεντρικό δρόμο και από την άλλη, ο χώρος εισόδου, ο οποίος εξωθείται προς τον δρόμο, εντείνοντας την αίσθηση της πρόσκλησης και της φιλοξενίας, που είναι βασικό γνώρισμα των ιδιοκτητών του σπιτιού.

Η εξέχουσα είσοδος, η εμφανής καμινάδα, ο κήπος και η διάτρητη λευκή στέγη-στέγαστρο σε συσχέτιση με το έντονο κεραμιδί χρώμα του κτιρίου, συνθέτουν το τελικό αφήγημα του terra form house, το οποίο αποτυπώνεται στην όψη του και αντανακλά έναν αγροτικό τρόπο κατοίκησης ακόμα και μέσα στο πολύβουο άστυ.

Αισθητική ενοποίηση

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και αποκατάσταση μιας μονοκατοικίας στην περιοχή του Κεραμικού και τη μετατροπή της σε δυο αυτόνομες μονάδες, σύμφωνα με τις ανάγκες του νέου ιδιοκτήτη. Πριν την επέμβαση, η κατοικία αποτελούνταν από τρία διαδοχικά τμήματα διαφορετικού χαρακτήρα.

 

Σχεδιαστικές προκλήσεις

Τα δύο πρώτα τμήματα είχαν τοιχοποιία από φέρουσα λιθοδομή, το ένα με κεραμοσκεπή και το άλλο με επίπεδο δώμα, ενώ το τρίτο ήταν μεταγενέστερη προσθήκη με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα και περιείχε τους βοηθητικούς χώρους -κουζίνα και μπάνιο. Συνολικά η κατοικία παρουσίαζε κτιριολογικά, αισθητικά και λειτουργικά προβλήματα: Οι βοηθητικοί χώροι ήταν δύσκολο να προσεγγιστούν, καθώς ο χρήστης έπρεπε να διασχίσει διαδοχικά έξι δωμάτια για να φτάσει σε αυτούς. Επίσης, η κτιστή σκάλα που οδηγούσε στο δώμα καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της εσωτερικής αυλής και καθιστούσε δύσκολη τη χρήση της, ενώ εμπόδιζε το φως στους χώρους του κτιρίου.

 

Αναδιοργάνωση κάτοψης

Ο βασικός άξονας σχεδιασμού ακολούθησε την τυπολογία της λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής του Κεραμικού, όπου διαφορετικές μικρές κατοικίες οργανώνονται γύρω από μια εσωτερική αυλή κοινής χρήσης. Η αναδιοργάνωση της κάτοψης και ο συνδυασμός παλαιών και νέων υλικών, διατηρώντας και αποκαλύπτοντας στοιχεία όπως η λιθοδομή και τα δάπεδα από τσιμεντοπλακάκια, αναδεικνύουν την κατοικία οπτικά και λειτουργικά. Με την αποξήλωση και αντικατάσταση της σκάλας με νέα, οπτικά ελαφρύτερη μεταλλική, καθώς και με τη δημιουργία νέων ανοιγμάτων, η αυλή ευθερώνεται και ως κεντρικό συνθετικό στοιχείο οργανώνει τις λειτουργίες και επιτρέπει την επικοινωνία και τον φωτισμό των χώρων γύρω της.

 

Υλικά & custom κατασκευές

Στα νέα εσωτερικά δάπεδα και στην αυλή χρησιμοποιήθηκε το ίδιο γκρι πλακάκι, ενισχύοντας την ενοποίηση των χώρων και καταλύοντας τα όρια του μέσα με το έξω. Με κατασκευές λιτές και λειτουργικές επιτυγχάνεται η αισθητική ενοποίηση των τριών διαφορετικών όγκων, διατηρώντας παράλληλα το ιστορικό αποτύπωμα της κατοικίας.

Φυσική ατμόσφαιρα

Σε ένα ιδιαίτερο, έντονα επικλινές τοπίο βορινής κατωφέρειας προς το Ιόνιο πέλαγος, αρθρώνεται το συγκρότημα μιας μόνιμης κατοικίας και δύο μικρών ξενώνων με κοινή κολυμβητική δεξαμενή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από τις πρώτες συνθετικές αναζητήσεις, στόχος ήταν η δημιουργία μιας εσωτερικευμένης αρχιτεκτονικής και μιας αίσθησης αυτάρκειας και απομόνωσης εντός του οικοπέδου: Μια κάποιου είδους σκηνοθεσία που να δημιουργεί ψυχή στο νέο τοπίο, διατηρώντας όσο είναι εφικτό τη φυσική του ατμόσφαιρα. Προτεραιότητα του σχεδιασμού δεν ήταν το πώς εισέρχεσαι και αποχωρείς, αλλά κυρίως το πως λειτουργείς και διαμένεις μέσα σε αυτό. Πώς εξυπηρετούνται τα σενάρια των χρήσεων, των εσωτερικών κινήσεων του πεζού, της ημέρας και της νύχτας, της βροχής ή της λιακάδας. Πώς βιώνει τον χώρο ο χρήστης μέσα και έξω από τα κτίρια.

Η επιμήκης κύρια κατοικία εδράζεται σε προϋπάρχον πλάτωμα ξερολιθιάς και αποτελείται από δύο μέρη: τη διάφανη μεταλλική κατασκευή του χώρου διημέρευσης και την πιο συμπαγή κατασκευή των υπνοδωματίων, ντυμένη με κατακόρυφες σανίδες καστανιάς. Οι δύο μικροί ξενώνες, απλοί κύβοι τσιμεντένιου ασβεστοχρώματος με ανοίγματα, τοποθετούνται στα δύο διαμορφωμένα επίπεδα των αυλών. Η γραμμική κολυμβητική δεξαμενή στο κέντρο “δένει” τους όγκους και τις λειτουργίες σε ένα σύνολο. Τα πτυσσόμενα σκίαστρα δημιουργούν συνθήκες ορατότητας ή μη ανάμεσα στην αυλή και στο εσωτερικό των μικρών κατοικιών. Τα εσωτερικά αποτελούνται από φωτεινούς, ενιαίους χώρους με υαλοστάσια που καδράρουν κάθε φορά διαφορετικά πλαίσια προς τον υπαίθριο χώρο και τη θάλασσα.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Ασβεστοχρώματα στις κατακόρυφες επιφάνειες και τις οροφές, δάπεδα ξύλου ή τσιμέντου και χειροποίητες ξύλινες κατασκευές μόνιμου εξοπλισμού δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ήσυχου, προσωπικού μινιμαλισμού. Ελαφριές μεταλλικές κατασκευές με επικάλυψη φυσικής καλαμωτής λυγαριάς στεγάζουν τους χώρους εισόδου και στάθμευσης. Οι εξωτερικές αυλές καλύπτονται με μικροβοτσαλωτό χυτό δάπεδο ή τοπικό βότσαλο γεώτρησης, ανάλογα με τις απαιτήσεις των χρήσεών τους.

Ουδέτεροι τόνοι και φυσικά υλικά αποσκοπούν στην αρμονία του έσω κόσμου με τη γύρω φύση. Στοιχεία εμφανούς σκυροδέματος, χάλυβα, φυσικών κονιαμάτων, ξερολιθιάς από τα προϊόντα της εκσκαφής και τοπικής καστανιάς και ελάτης, προσπαθούν να δώσουν την αίσθηση ταπεινής έγερσης των ισόγειων κατασκευών από τη γη. Μέσω εκσκαφών και επιχώσεων του φυσικού εδάφους, πρόθεση ήταν η δημιουργία μιας φυσικής ροής των χρήσεων του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου, καθώς και του διαμορφωμένου τοπίου που εισχωρεί σε σημεία εντελώς ανεπεξέργαστα.

 

 

Βιοκλιματική προσέγγιση

Παρ’ όλη την εκτεταμένη παρέμβαση και αποψίλωση του τοπίου που απαιτούσε η κατασκευή, η αρχική του όψη είναι παρούσα, αφήνοντας μεγάλα τμήματα γης εντελώς ανέγγιχτα, φυτεύοντας με σεβασμό δίπλα σε ό,τι προϋπήρχε, ισορροπώντας τις μεταβάσεις από το φυσικό περιβάλλον στο δομημένο. Οι μορφές, με τη γεωμετρία και τον προσανατολισμό τους, εξασφαλίζουν τη βιοκλιματική λειτουργία με απλά μέσα, παίζοντας με τον ήλιο, τη σκιά και τον άνεμο. Υψηλής ποιότητας υλικά και εγκαταστάσεις δημιουργούν ένα διαπνέον, πλήρως μονωμένο αλλά και μηχανολογικά υποστηριζόμενο κέλυφος χωρίς υπερβολές. Η προσθήκη φωτοβολταϊκών πλακών, οριζόντια τοποθετημένων στα δώματα, αποσκοπεί στη μελλοντική αποκοπή του συγκροτήματος από το δίκτυο.

 

Ενδιάμεσοι όγκοι

Το έργο για το Ridotto (δηλαδή τη δεύτερη αίθουσα) του θεάτρου Rossini δημιουργεί ένα σύγχρονο περιβάλλον που συνδυάζει τον αφηρημένο χώρο του ευρωπαϊκού θεάτρου με την ιστορική παράδοση της ιταλικής όπερας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική ιδέα του έργου είναι να σχεδιαστεί ένα θέατρο μέσα σε ένα θέατρο, μια εφήμερη και ευέλικτη κατασκευή που συνδυάζει το παραδοσιακό κτίριο με την αστική σκηνή. Όμορα με τη μεγάλη ιστορική αίθουσα, ένας νέος, δυναμικός χώρος φιλοξενεί παραστατικές τέχνες, μουσική, χορό και θέατρο, καθώς και κοινοτικές και πολιτικές εκδηλώσεις. Το ιστορικό κέλυφος αναδιαμορφώνεται αφαιρώντας τις υφιστάμενες κολώνες και τη δημιουργία μιας δεύτερης σκηνής με μεγάλη ευελιξία και προσβασιμότητα που εξαλείφει τη διάκριση μεταξύ του κοινού και του καλλιτέχνη.

 

Υφιστάμενη όψη

Η Sala della Repubblica αναδιαμορφώνεται με σκοπό να αναδειχτεί η ιστορία του συγκεκριμένου τμήματος του θεάτρου. Η υφιστάμενη πρόσοψη του κτιρίου του 18ου αιώνα τονίζεται ενώ τα κομμάτια που έχουν κατεδαφιστεί καλύπτονται με χρυσά πανέλα που λειτουργούν και ως επενδύσεις για τις μηχανολογικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις.

 

Υλικά & custom εγκαταστάσεις

Το πιο ξεχωριστό στοιχείο σχεδιασμού ωστόσο, είναι ένα συρόμενο σύστημα από υφασμάτινους “τοίχους” που κινούνται κατά μήκος μιας ράγας αναρτημένη από την οροφή επιτρέποντας τη συνεχή αλλαγή του χώρου. Οι κουρτίνες μπορούν να κινηθούν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση προσφέροντας οπτική αλλά και ακουστική ιδιωτικότητα ενώ ο χώρος, όταν είναι ενιαίος, μπορεί να φιλοξενήσει έως και 150 άτομα. Το δάπεδο κατασκευάζεται από ξύλο πεύκου σε μαύρη απόχρωση και στηρίζεται σε ξύλινο σκελετό, προσφέροντας μια ενιαία επιφάνεια πάνω στην οποία χάνεται κάθε διάκριση μεταξύ του κοινού και της παράστασης.

Αντιθετικές έννοιες

Δύο πανομοιότυπες ιδιοκτησίες ενώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα κατάστημα οπτικών στα προάστια της Θεσσαλονίκης. Το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που κυριαρχεί στο έργο είναι αναφορά στην ανοιχτή πράσινη απόχρωση του γυαλιού, η οποία προκαλείται από την οξείδωση του σιδήρου που περιέχεται πάντοτε στο υλικό.

 

Χωρική οργάνωση

Η συμμετρία του κτίσματος διατηρήθηκε και αναδείχθηκε, μέσω της έμφασης σε δομικά στοιχεία όπως οι δύο βιτρίνες- “μάτια“ της όψης, τα κεντρικά δοκάρια σε σχήμα σταυρού και το κυρίαρχο υποστύλωμα στο κέντρο. Η κάτοψη οργανώθηκε γύρω από ένα κεντρικό στοιχείο που αποτελεί τον βασικό πόλο όλου του καταστήματος, σαν ένα τεράστιο μπλοκ στοιβαγμένων επιφανειών γυαλιού που προσγειώθηκαν στη μέση του χώρου, όπου εκεί αποθηκεύονται και παρουσιάζονται τα προϊόντα. Αυτό το στοιχείο αποτελεί το “κέντρο ελέγχου“ από το οποίο εκτυλίσσονται οι βασικές δραστηριότητες του καταστήματος -αποθήκευση, δοκιμή οπτικών, ταμείο- ορίζοντας την κυκλική τροχιά κίνησης γύρω από αυτό.

 

 

Custom κατασκευές

Τα καθιστικά-ιδιοκατασκευές, αποτελούν μέρος του κεντρικού στοιχείου και σχεδιάστηκαν ώστε να ενσωματώνονται σε αυτό και να “εξαφανίζονται“ οπτικά όταν δεν χρησιμοποιούνται. Οι καθρέπτες, βασικό επίσης σημείο της λειτουργίας του χώρου, αποτέλεσαν σημαντικό μορφολογικό στοιχείο και τοποθετήθηκαν κεντρικά, διακόπτοντας τη συνέχεια και το γεωμετρικό “βάρος“ του πυρήνα. Η έκθεση των προϊόντων οργανώνεται σε δύο κύριες εσωτερικές προθήκες οι οποίες αναπτύσσονται εκατέρωθεν, στις δύο επιφάνειες των τοίχων.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η εξωτερική όψη αποτελείται από έναν χαμηλό όγκο-βιτρίνα που επιτρέπει την απρόσκοπτη οπτική επαφή με το εσωτερικό του καταστήματος ενώ από εκεί μια χειροποίητη επιφάνεια-κουρτίνα πλαισιώνει τα ανοίγματα επιδιώκοντας τη στροφή του βλέμματος προς τα έξω. Στο βάθος οργανώνονται με έναν τρόπο ημι-ιδιωτικό το αρχείο, το εργαστήριο οπτομετρίας και οι βοηθητικοί χώροι, συμμετρικοί και προστατευμένοι σαν δύο ξεχωριστά κουτιά που εμπεριέχονται στο υπάρχον κέλυφος.

Οι σχέσεις των πραγμάτων, η γεωμετρία των όγκων, η κίνηση γύρω από αυτούς στοχεύουν σε μια χωρική απλότητα και μια ανάγνωση που στρέφει τη ματιά στην υλικότητα και στο βίωμα της περιήγησης. Γυαλιστερές επιφάνειες έρχονται σε αντίθεση με το ημιτελές κέλυφος, υπογραμμίζοντας τον χώρο και την εξέλιξή του μέσα στον χρόνο. Η υβριδική ποιότητα του χώρου αντανακλάται σε σπασμένους καθρέφτες και γυαλιστερές πράσινες βαμμένες επιφάνειες, που δημιουργούν διαρκώς μεταβαλλόμενα ενδιάμεσα θεάματα κατά μήκος της κίνησης.

Η κύρια ιδέα ήταν ο “συσχετισμός της διπλής υπόστασης“, η σύνδεση αντιθετικών χωρικών εννοιών και ετερόκλητων στοιχείων και υλικοτήτων: το φυσικό και το τεχνητό, το επιστημονικά μεθοδολογικό και το ανθρώπινα απρόσεχτο, το εύθραυστο και το άκαμπτο, το συμπαγές και το κατακερματισμένο, το αποσπασματικό και το ολόκληρο, το ανολοκλήρωτο και το οριστικό, η επανάληψη και η μοναδικότητα.

 

Αθηναϊκό μωσαϊκό

Το έργο αφορά στην αρχιτεκτονική μελέτη ενός διαμερίσματος στην Αγία Παρασκευή, σε ένα οικιστικό συγκρότημα της δεκαετίας του ’80. Η σχεδιαστική πρόταση διατηρεί τις μαξιμαλιστικές γραμμές της περιόδου εκείνης, εμπλουτίζοντάς τες με νέα υλικά και τεχνολογίες.

 

Υφιστάμενα υλικά

Χαρακτηριστικό αυτής της αισθητικής αποτέλεσε η επιλογή διατήρησης του δαπέδου-μωσαϊκού με μια συλλογή διαφορετικών μαρμάρων πάνω σε γήινη ροζ βάση, το οποίο εκτείνεται στον μακρύ διάδρομο της εισόδου, την κουζίνα και το WC. Σημείο αναφοράς της κατοικίας είναι ένα διαχωριστικό-μπουφές, που ξεκινάει από την είσοδο και διατρέχει κατά μήκος την κουζίνα, απομονώνοντάς την από το καθιστικό. Στη μεγαλύτερή του έκταση αποτελείται από ημιδιάφανο γυαλί με υφή, το οποίο επιτρέπει μια διακριτική επικοινωνία με τον υπόλοιπο χώρο.

 

Custom κατασκευές

Μια ανοιχτή βιβλιοθήκη διαχωρίζει το γραφείο από το σαλόνι και την τραπεζαρία, ενώ στον χώρο της κουζίνας κυριαρχούν έντονες υφές και χρώματα. Αντιδιαμετρικά της κουζίνας, στο γραφείο, δημιουργείται ακόμα ένα διαχωριστικό, κινητό αυτή τη φορά, με μια συρόμενη πόρτα 4m που επιτρέπει την πλήρη απομόνωση. Η πόρτα αποτελείται από δύο τμήματα των 2m, ενώ το κάθε φύλλο είναι μοιρασμένο σε μικρότερα κομμάτια που της επιτρέπουν να στρίβει και να κρύβεται στο εσωτερικό του τοίχου. Τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά βρίσκονται στο βάθος ενός διαδρόμου με αρκετά μεγάλο μήκος, ο οποίος προσφέρει τη δυνατότητα της απομόνωσής από την υπόλοιπη κατοικία.

 

Εξωτερικός σχεδιασμός

Στο δώμα δημιουργείται ένα δεύτερο σαλόνι, για χρήση κυρίως κατά τους θερινούς μήνες. Η πέργκολα στηρίζεται πάνω σε κυκλικές κολώνες και κλείνει με πήλινα κλοστρά στη δυτική της πλευρά, προσφέροντας ιδιωτικότητα και προστασία από τον ήλιο, ενώ παρτέρια ημικυκλικού σχήματος περιβάλλουν τον χώρο με βλάστηση.

Διαφάνεια και κοινωνικότητα

Τα νέα γραφεία βρίσκονται στο ισόγειο ενός τετραώροφου κτιρίου συνολικής επιφάνειας 1050m² το οποίο ανακατασκευάστηκε ριζικά, αποκτώντας σύγχρονο, ενιαίο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα. Το σύνολο της επέμβασης χαρακτηρίζεται από τις διακριτικές αναφορές στη θάλασσα που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 300m.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η αρχιτεκτονική του εσωτερικού χώρου των γραφείων βασίστηκε στη λογική του open plan, με τα μεγάλα γυάλινα πετάσματα να ενοποιούν λειτουργικά και οπτικά-αισθητικά τον “εσωτερικό“ γραφειακό με τον “εξωτερικό“ αύλειο χώρο. Η περιμετρική πυκνή φύτευση λειτουργεί ως οπτικό και ακουστικό φίλτρο προς τους παρακείμενους δρόμους. Πέραν του γυάλινου και κλειστού -για λόγους ιδιωτικότητας- booth το οποίο εξυπηρετεί τις ανάγκες meeting room και συμμετέχει στον αρχιτεκτονημένο χώρο ως διάφανο ή αδιάφανο, ανάλογα με την περίσταση και την ανάγκη, “box in box”, οι επιμέρους γραφειακοί χώροι είναι ανοιχτοί, διαμπερείς και διάφανοι ή ημιδιάφανοι. Έτσι, η reception και το lobby που απαντώνται στην είσοδο, διαχωρίζονται από τον υπόλοιπο γραφειακό χώρο με μία ημιδιάφανη, σύγχρονης αισθητικής ηχοαπορροφητική κουρτίνα η οποία αναρτάται σε μεταλλικούς οδηγούς, με δυνατότητα κύλισης, από την εμφανούς σκυροδέματος φατνωματική πλάκα της οροφής του ισογείου.

 

 

Custom κατασκευές

Με αντίστοιχο τρόπο και μέσω αυτής της ημιδιάφανης κουρτίνας – οπτικού φίλτρου διαχωρίζεται ο κύριος χώρος των γραφείων από το πιο κοινωνικό, “εξωστρεφές“ τμήμα που φιλοξενεί bar με καθιστικό-lounge και προορίζεται για εκδηλώσεις, κοκτέιλ πάρτι, παρουσιάσεις και λοιπές δραστηριότητες. Το σύνολο του νέου χώρου γραφείων συμπληρώνουν τέσσερα κοινόχρηστα μπάνια, αρχείο, γκαρνταρόμπα, server room καθώς και κουζίνα με τραπεζαρία για το προσωπικό, με ανεξάρτητη είσοδο.

 

 

Ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις

Τα δομικά στοιχεία του χώρου -κολώνες, τοιχία και πλάκα- παρέμειναν εμφανή, με τις εγκαταστάσεις κλιματισμού– αερισμού και τις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις για φωτισμό επίσης εμφανείς στην οροφή ισογείου. Οι ανάγκες παροχής ενέργειας στα επιμέρους τερματικά των γραφείων, οι ανάγκες δικτύου, τηλεφώνου και internet επιλύονται με τη χρήση υπερυψωμένου δαπέδου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε κατά τον σχεδιασμό στην εφαρμογή βιοκλιματικών αρχών και στρατηγικών, λαμβάνοντας υπόψη την τοποθεσία του έργου. Για τον λόγο αυτό, ενσωματώθηκαν στοιχεία οριζόντιας και κατακόρυφης σκίασης στον άμεσο περιβάλλοντα χώρο των γραφείων τα οποία λειτουργούν ως φίλτρα για την ηλιοπροστασία των μεγάλων γυάλινων πετασμάτων και των λοιπών ανοιγμάτων στις όψεις.

 

Minimal αισθητική

Η πρόταση αφορά τη δημιουργία κέντρων αισθητικής λεύκανσης δοντιών, στα οποία οι πελάτες με περιορισμένο χρόνο απολαμβάνουν τις προσφερόμενες υπηρεσίες στα διαλείμματα των υποχρεώσεών τους και των απαιτητικών προγραμμάτων τους.

 

Παλέτα υλικών

Η minimal αισθητική του χώρου και η λιτή πολυτέλεια ενισχύονται μέσα από την επιλογή και χρήση φυσικών υλικών, όπως ξύλο σημύδας, λευκό μάρμαρο και γρανιτοπλακάκια με πετρώδη υφή, την τοποθέτηση πρωτότυπων έργων τέχνης από αναγνωρισμένους καλλιτέχνες και την κατασκευή χειροποίητων φωτιστικών και επίπλων.

 

 

Custom κατασκευές

Στη μοναδικότητα της ταυτότητας του χώρου συντελεί ο σχεδιασμός των λεπτομεριών των επιφανειών και των κρυφών αποθηκευτικών χώρων, ο οποίος συμβάλλει επίσης στη διατήρηση της minimal αισθητικής, αποτρέποντας την ακατάστατη εναπόθεση αντικειμένων.