Διαχρονική σύγχρονη διαβίωση

Στην καρδιά του Κολωνακίου, η ανακαίνιση του διαμερίσματος των 115m² επαναπροσδιορίζει την κλασική εσωτερική αρχιτεκτονική μέσα από μια σύγχρονη χωρική αφήγηση. Αντί να επιδιώκει την αντίθεση, η πρόταση εγκαθιδρύει μια σχέση συνέχειας ανάμεσα στα υφιστάμενα διακοσμητικά στοιχεία και τις σύγχρονες συνθήκες κατοίκησης, διατηρώντας γύψινες κορνίζες οροφής, ξύλινες επενδύσεις τοίχων και συμμετρικές αναλογίες, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα πιο ήρεμο και μινιμαλιστικό αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο. Η επέμβαση αντιμετωπίζει το διαμέρισμα ως μια πολυεπίπεδη χωρική σύνθεση, όπου οι ιστορικές αναφορές και η σύγχρονη καθαρότητα συνυπάρχουν σε ισορροπία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο τοποθετείται στο πλαίσιο μιας σύγχρονης νεοκλασικής προσέγγισης, όπου η αναλογία, η διαχρονικότητα των υλικών και η χωρική συνοχή λειτουργούν ως βασικά εργαλεία σύνθεσης. Τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία δεν αποκρύπτονται ούτε αναπαράγονται νοσταλγικά· αντίθετα, επαναπλαισιώνονται μέσα σε μια συγκρατημένη ατμόσφαιρα που δίνει έμφαση στον ρυθμό, την υλικότητα και τη διαχρονική αξία του χώρου, αποφεύγοντας πρόσκαιρες αισθητικές αναφορές.

Οι σκούρες ξύλινες επενδύσεις προσδίδουν βάθος και αίσθηση σταθερότητας στους εσωτερικούς χώρους, ενώ οι καμπύλες επιφάνειες τραβερτίνη εισάγουν μια γλυπτική απαλότητα και μια αίσθηση ροής μέσα στην κάτοψη. Το ξύλινο δάπεδο σε διάταξη ψαροκόκαλου ενισχύει τον εκλεπτυσμένο χαρακτήρα της κατοικίας, δημιουργώντας συνέχεια ανάμεσα στις διαφορετικές ζώνες διαβίωσης. Οι μινιμαλιστικές επιφάνειες της κουζίνας και οι ενσωματωμένες λεπτομέρειες διατηρούν την καθαρότητα της σύνθεσης, επιτρέποντας στα υλικά και στις αναλογίες να καθορίζουν την αρχιτεκτονική εμπειρία. Έργα τέχνης και γλυπτικά αντικείμενα εντάσσονται ως οργανικά στοιχεία της χωρικής σύνθεσης και όχι ως διακοσμητικές προσθήκες, συμβάλλοντας στη συνολική ατμόσφαιρα κάθε χώρου.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Η οργάνωση του διαμερίσματος χαρακτηρίζεται από ευελιξία και ελεγχόμενη διαπερατότητα. Αναδιπλούμενα διαχωριστικά από μεταλλικά πλαίσια και κυματοειδές γυαλί λειτουργούν ως μεταβατικά όρια ανάμεσα στο καθιστικό, την τραπεζαρία και την κουζίνα. Αυτά τα κινητά στοιχεία επιτρέπουν στον χώρο να εναλλάσσεται ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την ιδιωτικότητα, χωρίς να διακόπτεται η συνέχεια του φυσικού φωτισμού ή της οπτικής επαφής.

Η χωρική διάταξη αποφεύγει τους αυστηρούς διαχωρισμούς, υποστηρίζοντας μεταβαλλόμενα πρότυπα καθημερινής κατοίκησης μέσω ευέλικτων διαμορφώσεων. Η κυκλοφορία αναπτύσσεται οργανικά μέσα από διαδοχικά κατώφλια και πλαισιωμένες φυγές, ενώ η εναλλαγή διαφάνειας και αδιαφάνειας δημιουργεί μια δυναμική σχέση ανάμεσα στις συλλογικές και ιδιωτικές λειτουργίες της κατοικίας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα λειτουργεί ως η κεντρική αρχιτεκτονική γλώσσα του έργου. Επιφάνειες τραβερτίνη, σκούρες ξύλινες υφές και ήπιες χρωματικές τονικότητες συνθέτουν ένα απτικό περιβάλλον που βασίζεται στη διαχρονικότητα και τη λιτότητα. Οι χώροι του λουτρού συνεχίζουν αυτόν τον υλικό διάλογο μέσα από κατακόρυφα αρθρωμένες πέτρινες επιφάνειες και σκούρα ξύλινα στοιχεία, διατηρώντας τη συνοχή της εσωτερικής ταυτότητας του διαμερίσματος.

Οι επιλογές επίπλωσης ενισχύουν περαιτέρω τη γλυπτική ποιότητα των χώρων, εισάγοντας καμπύλες γεωμετρίες και απαλές φόρμες που εξισορροπούν την αυστηρότητα του κλασικού κελύφους. Ο φωτισμός ενσωματώνεται διακριτικά στη σύνθεση, αναδεικνύοντας υφές, καμπυλότητες και βάθος, ενώ παράλληλα διατηρεί την ήρεμη και ατμοσφαιρική ποιότητα των εσωτερικών χώρων.

Μέσα από μια προσεκτική διαπραγμάτευση ανάμεσα στη διατήρηση και την επανερμηνεία, το έργο διαμορφώνει ένα οικιστικό περιβάλλον όπου η σύγχρονη κατοίκηση αναπτύσσεται μέσα στο διαχρονικό πλαίσιο της αθηναϊκής νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.

 

Υλική ομοιομορφία

Με σεβασμό στη φύση και στο τοπίο, το έργο αντλεί το όνομά του από τη λέξη terra, που στα ιταλικά σημαίνει “γη”. Η επιλογή αυτής της ονομασίας εκφράζει τη βαθιά σύνδεση του σχεδιασμού με το περιβάλλον καθώς και την ενσωμάτωση της κατοικίας με το φυσικό τοπίο.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο αφορά την ανάπτυξη ενός συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στην περιοχή της Ερμιόνης στο νομό Αργολίδας και περιλαμβάνει τέσσερις αυτόνομες κατοικίες με δύο μεγάλες εξωτερικές πισίνες ως ενοποιητικό στοιχείο. Οι πισίνες ενισχύουν τη σύνδεση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων και δημιουργούν μια φυσική συνέχεια με το τοπίο. Οι κατοικίες έχουν τοποθετηθεί με τρόπο που εξασφαλίζει τη βέλτιστη θέα και τον φυσικό φωτισμό, ακολουθώντας τις τοπογραφικές γραμμές του οικοπέδου, ώστε να ενσωματώνονται διακριτικά στο έδαφος.

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός βασίζεται σε καθαρές γεωμετρικές γραμμές και τη χρήση φυσικών υλικών, τα οποία προσδίδουν διαχρονική ζεστασιά και ισορροπία στον χώρο. Τα μεγάλα υαλοστάσια επιτρέπουν τη διάχυση του φυσικού φωτός, καθιστώντας τους εσωτερικούς χώρους ευάερους και φωτεινούς και ενισχύοντας την αίσθηση της διαφάνειας και της σύνδεσης με τη φύση.

 

Παλέτα υλικών

Το ξύλο αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα υλικά, καθώς προσδίδει μια αίσθηση οικειότητας αλλά και για την ικανότητά του να συνδέει οργανικά τους χώρους με το περιβάλλον. Η χρωματική παλέτα του έργου περιλαμβάνει ήπιες και φυσικές αποχρώσεις, με κυρίαρχο χρώμα το τερακότα σε έντονους γήινους τόνους. Αυτή η επιλογή χρωμάτων προσδίδει διακριτική κομψότητα, δημιουργώντας αντίθεση με το πράσινο της φύσης και το βαθύ γαλάζιο του ουρανού. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα που ενσωματώνεται αρμονικά στο τοπίο, διατηρώντας την αισθητική ισορροπία και αναδεικνύοντας τη σύνδεση της κατοικίας με το περιβάλλον της Αργολίδας.

 

Εσωτερική διάταξη

Η διάρθρωση των εσωτερικών λειτουργιών ακολουθεί έναν σχεδιασμό που ενισχύει την ιδιωτικότητα και την άνεση των χρηστών. Οι κοινόχρηστοι χώροι τοποθετούνται στο κεντρικό επίπεδο, επιτρέποντας εύκολη πρόσβαση στους εξωτερικούς χώρους και στις πισίνες. Οι ιδιωτικοί χώροι διατάσσονται σε πιο απομονωμένα τμήματα της κατοικίας, εξασφαλίζοντας ησυχία και διακριτικότητα και παράλληλα δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας και την εμπειρία της διαβίωσης.