Σημείο αναφοράς

Ο σχεδιασμός του έργου λαμβάνει υπόψη του τόσο την υπάρχουσα κατάσταση της περιοχής όσο και τη μελλοντική ανάπτυξή της. Σε αυτή την κατεύθυνση, δημιουργείται μια σύνθεση ιδιαίτερης και σύγχρονης αρχιτεκτονικής γλώσσας με στόχο τη δημιουργία ενός σημείου αναφοράς στην αναπτυσσόμενη περιοχή της Βούλας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική ιδέα είναι η δημιουργία ενός διπλού κελύφους που περιβάλλει το κτίριο, παρέχοντας τις απαραίτητες συνθήκες ιδιωτικότητας για τους χρήστες. Η ιδιομορφία του οικοπέδου και οι στενές όψεις επί των γειτονικών οδών, με τις μεγάλες πλευρές στα πλάγια όρια των οικοπέδων, καθορίζουν μια ανάγκη για ιδιωτικούς χώρους, αλλά και τη διατήρηση μιας “συνέχειας” των ακάλυπτων με τα όμορα οικόπεδα. Το κέλυφος διατρέχεται από μια αραιή διάτρηση, η οποία συμβάλλει στο φυσικό φωτισμό του εσωτερικού του κτιρίου, ενώ εξασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα όπου είναι αναγκαία. Οι διατρήσεις επενδύονται με αδρά ημιδιαφανή γυάλινα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρουσες ανακλάσεις στο εσωτερικό. Οι καμπύλες πλάκες με την ελαφριά περιστροφή τους δίνουν την εντύπωση ενός όχι τόσο συμπαγούς όγκου, προσφέροντας ενδιαφέρουσες σκιάσεις και διαφορετικές οπτικές φυγές από τους εξώστες.

Βιοκλιματική προσέγγιση

Επιδιώκοντας την αειφόρο ανάπτυξη, ενσωματώθηκαν τα τοπικά κλιματικά δεδομένα στον σχεδιασμό. Οι υδάτινες επιφάνειες και οι πράσινες ζώνες παίζουν κεντρικό ρόλο, στη δημιουργία ενός μικροκλίματος για τους κατοίκους, αλλά και τη γειτονιά. Στο ισόγειο, η σχεδιασμένη αβαθής λίμνη με ακανόνιστες νησίδες και μια κολυμβητική δεξαμενή αποτελούν μέρος της προσέγγισης. Η σύνθεση αυτή, σε συνδυασμό με την πλούσια φύτευση των κήπων, που αποτελείται από ενδιαφέρουσες ποικιλίες ψηλών δέντρων, δημιουργεί ένα εναρμονισμένο φυσικό κλίμα δροσιάς και ηρεμίας στο επίπεδο της πιλοτής, το οποίο επεκτείνεται στο περιβάλλοντα χώρο της γειτονιάς.

 

 

Custom στοιχεία

Στους εξώστες, δημιουργούνται τοπικά χώροι πρασίνου που προσθέτουν στην αισθητική ποιότητα της εξωτερικής διαμόρφωσης και συμβάλλουν στον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Η διάτρητη πέργκολα στο επίπεδο του δώματος αποτελεί ένα επιπλέον αρχιτεκτονικό στοιχείο που λειτουργώντας διαφραγματικά, δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες σκίασης και αερισμού, ενισχύοντας τον αισθητικό και λειτουργικό χαρακτήρα του χώρου.

 

Κεκλιμένος πύργος

Το έργο βρίσκεται στην ακτογραμμή της Λεμεσού, 9km ανατολικά του κέντρου της πόλης. Το ύψος του είναι 50m και αποτελείται από πολυτελή διαμερίσματα με 180° θέα προς τη θάλασσα. Για την κατασκευή του απαιτήθηκε μελέτη και επίβλεψη από εξειδικευμένους συμβούλους και κατασκευαστές λόγω των μεγάλων προβόλων, οι οποίοι διαδοχικά σε κάθε όροφο ολισθαίνουν και απομακρύνονται από τον πυρήνα έδρασης του κτιρίου στο ισόγειο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μετατόπιση κάθε ορόφου κατά 1.5m, η οποία έγινε με σκοπό τη μέγιστη εκμετάλλευση του προσανατολισμού και τη δημιουργία μεγάλων εξωστών, στεγασμένων και μη, με νότιο προσανατολισμό και θέα προς τη θάλασσα, έδωσε στο κτίριο κλίση πάνω από 20°, παρουσιάζοντας μοναδικές τεχνικές προκλήσεις όσον αφορά τη δομή, την κατακόρυφη μετακίνηση των χρηστών, τα συστήματα υπηρεσιών και ασφαλείας. Ταυτόχρονα, δημιούργησε το βασικό χαρακτηριστικό του, μετατρέποντάς το σε τοπόσημο.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το κτίριο κλίνει προς τον δρόμο, και το αστικό τοπίο σε αυτή την όψη, ενώ πίσω από το παραμετρικό διάτρητο κεκλιμένο GRC κέλυφος, φιλοξενούνται οι μηχανολογικοί χώροι, οι οποίοι λειτουργούν και ως ένα κατακόρυφο buffer zone μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου.

Υδάτινο στοιχείο

Στην οριζόντια ανάγνωση του κτιρίου, στο επίπεδο του ισογείου και με 50m μήκος, το υδάτινο στοιχείο συνδέει τον εσωτερικό χώρο με το περιβάλλον, αγγίζοντας την ακτή της θάλασσας. Η επιμήκης πισίνα, επενδεδυμένη εξ ολοκλήρου με πράσινο μάρμαρο, τονίζει τον άξονα βορρά-νότου που συνδέει το αστικό με το φυσικό τοπίο και μεταφέρει τον χρήστη από τον δημόσιο χώρο στον ιδιωτικό, λειτουργώντας ως περιοχή αναψυχής, χαλάρωσης και αναζωογόνησης. Ο σχεδιασμός και οι επιλογές φυσικών υλικών, οι φυτεύσεις και τα υδάτινα στοιχεία, προσδίδουν στους χώρους, εσωτερικά και εξωτερικά, την αίσθηση της ισορροπίας και της σύνδεσης με τη γη.

 

Βιοκλιματικό κέλυφος

Το έργο, που χωροθετείται δίπλα σε κυκλοφοριακό κόμβο σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα και θορυβώδη σημεία των περιχώρων της Λευκωσίας, είναι ένα ιατρικό κέντρο το οποίο προσφέρει ημερήσια φροντίδα σε πολλαπλούς τομείς, με σύγχρονα και εξειδικευμένα χειρουργεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το μακρόστενο οικόπεδο κατά μήκος της λεωφόρου Τσερίου, με κατεύθυνση βόρεια και νότια, καθιστούσε καίριας σημασίας την προστασία των χώρων του κέντρου από τη δυτική και ανατολική ηλιοφάνεια, αλλά και από τον υπερβολικό θόρυβο. Το κτίριο οργανώνεται σε έξι στάθμες, με τις δύο να είναι υπόγειες. Στο ισόγειο, το οποίο είναι συνεπίπεδο με τους παρακείμενους πεζόδρομους, βρίσκονται χώροι υποδοχής και εξυπηρέτησης, καφετέρια, διάφορες περιοχές συναθροίσεων και γραφεία. Οι ιατρικοί χώροι, όπως χειρουργεία και αναρρωτήρια, φιλοξενούνται στον πρώτο και δεύτερο όροφο. Στα υπόγεια υπάρχουν χώροι υποστηρικτικοί και πάρκινγκ, ενώ στο τρίτο επίπεδο τοποθετούνται οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις.

Το ισόγειο έχει άμεση οπτική σχέση με το περιβάλλον, είναι εύκολα και άμεσα προσβάσιμο από το πεζοδρόμιο και περιτριγυρίζεται από φύτευση και εξωτερικούς χώρους ξεκούρασης και εστίασης. Αντίθετα, ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος είναι πιο εσωστρεφείς, με επιλεκτικά ανοίγματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί σε άμεση σχέση με τις χρήσεις τις οποίες εξυπηρετούν.

 

 

Κέλυφος και στρατηγικές σκίασης

Στον πρώτο και δεύτερο όροφο, στην ανατολική, δυτική και νότια όψη, ενσωματώνονται στο κέλυφος μεγάλα περιστρεφόμενα σκίαστρα που επιτρέπουν γενναιόδωρες οπτικές φυγές προς τα έξω. Κλειστά, αποτρέπουν την ηλιοφάνεια και προσφέρουν σχεδόν πλήρη συσκότιση. Στη δυτική πλευρά, σταθερά διάτρητα σκίαστρα προστατεύουν από τον ήλιο δύο εξωτερικά μπαλκόνια σε άμεση σχέση με την κάθετη κίνηση, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χώροι εκτόνωσης.

Στη βόρεια όψη, όπου η προστασία από την ηλιοφάνεια δεν είναι απαραίτητη, ένας πράσινος τοίχος καλύπτει όλη την επιφάνεια. Στο ενδιάμεσο μεταξύ τοιχοποιίας και φύτευσης κατασκευάζονται δύο μπαλκόνια για συντήρηση των φυτών αλλά και για ανάπαυση. Οι χώροι σε άμεση οπτική επαφή με τον πράσινο τοίχο περιλαμβάνουν κυρίως χειρουργεία και κλίνες ανάρρωσης.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η οργάνωση εντός του κτιρίου, ενώ συνολικά αντικατοπτρίζει την ανάγκη για αποδοτικότητα κατά τη διάρκεια της εξυπηρέτησης των ασθενών, διανθίζεται με εσωτερικά πράσινα αίθρια και χώρους ξεκούρασης με μπαλκόνια και θέα προς την πόλη, ώστε να δημιουργείται ένα ευήλιο περιβάλλον, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για το προσωπικό.

Ριζική επαναχρησιμοποίηση

Το Trace αποτελεί ένα μετασχηματιστικό έργο βαθιάς ανακαίνισης κατοικίας στην οδό Drummond, στο Euston του Λονδίνου, σχεδιασμένο από το Bureau de Change για την HGG London. Το έργο επαναπροσεγγίζει ένα τετραώροφο κτίριο από τούβλο της δεκαετίας του 1980, επεκτείνοντάς το με δύο νέους ορόφους και δημιουργώντας πέντε σύγχρονα, φωτεινά διαμερίσματα, ενώ παράλληλα διατηρεί και επαναχρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος της υφιστάμενης κατασκευής.

 

Αρχές Κυκλικής Οικονομίας

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται μια συνεπής δέσμευση στις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Αντί της κατεδάφισης και ανακατασκευής, ο σχεδιασμός διατηρεί τα αρχικά θεμέλια, τον φέροντα οργανισμό και βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως τη χαρακτηριστική αψίδα, διαφυλάσσοντας το ενσωματωμένο ανθρακικό αποτύπωμα του κτιρίου. Καθοριστική καινοτομία αποτελεί η ανάπτυξη ενός ειδικά σχεδιασμένου σύνθετου υλικού από ινοπλισμένο σκυρόδεμα (GRC) για την όψη, το οποίο ενσωματώνει υλικά που προέρχονται από το ίδιο το υφιστάμενο κτίριο.

Τα αρχικά καφέ τούβλα θρυμματίζονται και επαναχρησιμοποιούνται ως εμφανές αδρανές υλικό, σχηματίζοντας μια νέα, υφασματώδη επένδυση που ανασυνθέτει το κέλυφος του κτιρίου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προκύπτει μια υλικά εκφραστική όψη, η οποία ταυτόχρονα διατηρεί και επανερμηνεύει την ιστορία του κτιρίου, επιτρέποντας την ανάγνωση των ιχνών του παρελθόντος σε ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική γλώσσα αντλεί από το πολυεπίπεδο ιστορικό υπόβαθρο της Drummond Street και της Tolmer’s Square, αναφερόμενη στις γεωργιανές αστικές τυπολογίες, την κληρονομιά του σταθμού Euston και τις διαδοχικές φάσεις αστικής ανάπτυξης του 20ού αιώνα. Η σύνθεση της όψης βασίζεται σε γεωργιανές αναλογίες, σε στοιχεία ρουστίκ επεξεργασίας και σε αρθρωτές αψίδες, επαναδιατυπωμένα μέσα από ένα σύγχρονο κατασκευαστικό σύστημα.

Οργανωμένα σε ένα ορθολογικό κάνναβο, τα ανοίγματα επανερμηνεύουν τις παραδοσιακές τοξωτές μορφές, επιτρέποντας μεγαλύτερες διαστάσεις παραθύρων που ενισχύουν τον φυσικό φωτισμό, τον διαμπερή αερισμό και τη χωρική ποιότητα. Η ενσωμάτωση χειμερινών κήπων στο πίσω μέρος επεκτείνει τους χώρους διαβίωσης,

διαμορφώνοντας μια δυναμική σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

 

 

Διάταξη & ένταξη στον αστικό ιστό

Το συγκρότημα περιλαμβάνει τρία διαμερίσματα δύο υπνοδωματίων στους κατώτερους ορόφους και δύο διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου στους νέους ανώτερους ορόφους, καθένα από τα οποία διαθέτει θέα προς τον ορίζοντα και πρόσβαση σε υπαίθριες βεράντες. Οι εσωτερικές διαρρυθμίσεις οργανώνονται γύρω από διαμπερείς χώρους καθιστικού σε διαδοχικά επίπεδα, οι οποίοι διαχωρίζουν διακριτικά τις λειτουργίες κουζίνας, τραπεζαρίας και καθιστικού χωρίς τη χρήση άκαμπτων χωρισμάτων.

Σε ευθυγράμμιση με τους στόχους του Euston Area Plan, το έργο προάγει τη βιώσιμη αστική εντατικοποίηση, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον χαρακτήρα της περιοχής. Αναδεικνύοντας τη δυνατότητα αναβάθμισης υφιστάμενων δομών μέσω της επαναχρησιμοποίησης και της καινοτομίας στα υλικά, το Trace αποτελεί ένα πρότυπο χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος για τη σύγχρονη αστική κατοικία.

 

Κυματοειδής μορφή

Η πρόταση αφορά την ανακατασκευή ενός επταώροφου κτιρίου γραφείων στη Λεωφόρο Συγγρού και επιδιώκει να αποδώσει κεντρικό ρόλο στην αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου, ώστε να διαμορφώσει το αστικό και πολιτισμικό τοπίο και να λειτουργήσει ως βασικό μέσο ανάδειξης του ως σύγχρονου τοπόσημου της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αναλύοντας τη σχέση του κτιρίου με την ευρύτερη περιοχή, προτάθηκε η μεταφορά του κεντρικού άξονα κίνησης επάνω στην όψη που βλέπει προς τη Λεωφόρο Συγγρού. Η χειρονομία αυτή αποτέλεσε το γεωμετρικό υπόβαθρο για τη διαμόρφωση της νέας αρχιτεκτονικής έκφρασης της πρόσοψης.

Αξιοποιώντας την εμπειρία της κίνησης στον αστικό άξονα, σχεδιάστηκε ένα σύστημα που θυμίζει χρονοφωτογραφία: μια εικόνα που συμπυκνώνει την αίσθηση της διαδοχικής κίνησης σε μια ενιαία μορφή. Με αυτό τον τρόπο, η κίνηση μεταφράζεται σε αρχιτεκτονική γλώσσα, αποδίδοντας στο κτίριο μια δυναμική και αναγνωρίσιμη παρουσία μέσα στον αστικό ιστό.

Η σύνθεση υλοποιείται μέσα από ένα σύστημα κατακόρυφων στοιχείων που αποτελείται από εξήντα τέσσερις ειδικά κατασκευασμένες περσίδες κυματοειδούς μορφής, καθεμία με μοναδική γεωμετρία ανάπτυξης. Η επανάληψη και η διαφοροποίησή τους δημιουργούν μια ρυθμική επιφάνεια, η οποία μεταβάλλεται ανάλογα με τη θέση του παρατηρητή και την πορεία του φωτός.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Κεντρική επιδίωξη της μελέτης ήταν η ένταξη του έργου στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Το κτίριο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με στόχο την πιστοποίηση LEED Gold, ενσωματώνοντας στρατηγικές που βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση και την περιβαλλοντική του συμπεριφορά.

Στο πλαίσιο αυτό εκπονήθηκε εξειδικευμένη παραμετρική μελέτη για το σύστημα των περσίδων της όψης, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη διείσδυση φυσικού φωτός στους εσωτερικούς χώρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίζονται συνθήκες θερμικής και οπτικής άνεσης. Η δυναμική μορφή της πρόσοψης δεν λειτουργεί μόνο ως αισθητικό χαρακτηριστικό, αλλά και ως ενεργό φίλτρο φωτός και σκίασης, που συμβάλλει στον έλεγχο του μικροκλίματος και στη συνολική περιβαλλοντική απόδοση του κτιρίου.

 

Φωτισμός όψης

Η αίσθηση κίνησης που δημιουργούν οι κυματοειδείς περσίδες ενισχύεται από το παιχνίδι φωτός και σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι συνεχείς εναλλαγές φωτεινότητας μεταμορφώνουν την εικόνα της πρόσοψης, προσδίδοντάς της έναν μεταβαλλόμενο χαρακτήρα που ακολουθεί τη διαδρομή του ήλιου.

Τις βραδινές ώρες, η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου αναδεικνύεται μέσα από ένα μόνιμο σύστημα φωτισμού, σχεδιασμένο ειδικά για κάθε σημείο και γωνία της πρόσοψης. Μια διακριτική αλληλουχία πολύ ήπιων διακυμάνσεων λευκού φωτός διατρέχει το περίβλημα του κτιρίου, δημιουργώντας έναν ήπιο διάλογο με το νυχτερινό τοπίο της πόλης.

Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στον περιορισμό της φωτορύπανσης. Τα φωτιστικά σώματα ελέγχονται από εξειδικευμένα συστήματα, λειτουργώντας σε χαμηλές λαμπρότητες ώστε να προστατεύεται το αστικό περιβάλλον.

Στο δώμα του κτιρίου διαμορφώνεται χώρος αναψυχής με θέα προς την Ακρόπολη, πλαισιωμένος από φύτευση. Ο χώρος αυτός λειτουργεί ως σημείο εκτόνωσης για τους εργαζόμενους, εισάγοντας ένα στοιχείο πρασίνου και ανάπαυσης μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του κέντρου της Αθήνας.

 

Βιομηχανική αισθητική

Στο κέντρο της πόλης του Βόλου, ένα κατάστημα specialty coffee με έντονο αστικό χαρακτήρα συστήνεται στο κοινό μέσα από την ευδιάκριτη σχεδιαστική ταυτότητά του. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στη δημιουργία ενός χώρου λιτού και φρέσκου με διακριτικά βιομηχανικά στοιχεία που αποπνέει ενέργεια και έντονη πρωινή διάθεση.

 

Χωρική οργάνωση

Σε ένα μικρό χώρο 35m2 που περιλαμβάνει χωρικές ενότητες όπως bar, χώρο παραγωγής, διάδρομο πελατών, χώρο καθιστικού καθώς και βοηθητικούς χώρους αποθήκης και WC, μεγάλη έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας λειτουργικής και εργονομικής κάτοψης.

Στο εσωτερικό, το κεντρικά τοποθετημένο bar λειτουργεί τόσο σαν το κυρίαρχο λειτουργικό στοιχείο παραγωγής όσο και το σημείο καθημερινής συνάντησης. Πίσω από αυτό συγκροτούνται συνθέσεις από μεταλλικές κατασκευές ραφιών σε μορφή κανάβου αναδεικνύοντας το εσωτερικό ύψος του χώρου ενώ κρεμαστά κυκλικά μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν έναν επιπλέον βιομηχανικό χαρακτήρα.

 

 

Σχεδιασμός όψης

Ο εξωστρεφής χαρακτήρας του χώρου καθορίζεται σημαντικά από τη σχεδιαστική προσέγγιση των όψεων. Οι λεπτεπίλεπτοι λευκοί μεταλλικοί σκελετοί ανοίγουν το εσωτερικό προς το αστικό περιβάλλον, μετατρέποντας τη διαδικασία παρασκευής του καφέ σε καθημερινή αστική εμπειρία. Επιπλέον οι χειροποίητες πόρτες από ξύλο πεύκου προσθέτουν ένα χαρακτηριστικό τόνο οικειότητας και ήπιας αντίθεσης στο λευκό σύνολο.

 

 

Υλικά, φωτισμός & κατασκευές

Τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, οι λευκές επιφάνειες κυριαρχούν ενώ χαρακτηριστικά μεταλλικά στοιχεία έντονου κίτρινου χρώματος προσδίδουν μια pop διάθεση. Ανάμεσα τους, η χρήση δρύινων υφών έρχεται να προσδώσει μια αίσθηση ηρεμίας και ισορροπίας. Την παλέτα υλικών συμπληρώνει η στοχευμένη χρήση λευκών τετράγωνων πλακιδίων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις λεπτομέρειες της κατασκευής. Από τα laser cut πόμολα των εισόδων μέχρι τα στρόγγυλα παρτέρια, καθώς και τις ρευστές διακοσμητικές μορφές, όλα αποτελούν προϊόν σχεδιασμού με στόχο την διαμόρφωση μιας ενιαίας και συναφούς ταυτότητας.

Σημαντικό ρόλο τέλος παίζει και ο τεχνητός φωτισμός που ακολουθεί μια εργαστηριακή προσέγγιση τόσο με τη χρήση κρεμαστών γραμμικών φωτισμών στο bar όσο και επιγραφών τύπου ΝΕΟΝ και light-box, ολοκληρώνοντας τον αστικό χαρακτήρα του έργου.

 

Λειτουργική σύνδεση

Η προσφάτως ολοκληρωμένη προσθήκη στο campus του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου φιλοξενεί τις Σχολές Ιατρικής, Οδοντιατρικής και Κτηνιατρικής. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο περιλαμβάνει τυπικές αίθουσες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μαζί με τις υποστηρικτικές τους εγκαταστάσεις, καθώς και εργαστήρια διαφόρων ειδών σε συνάρτηση με μια σειρά συμπληρωματικών κοινόχρηστων χώρων.

 

Αστικό πλαίσιο και θεσμικός ρόλος

Δεδομένου του σημαντικού θεσμικού ρόλου του συγκεκριμένου κτιρίου στην εν λόγω πανεπιστημιούπολη, η αρχιτεκτονική έπρεπε να επιτύχει τη σύνδεσή του με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις διατηρώντας τη μοναδικότητα του χαρακτήρα του. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται κατά μήκος μιας από τις κυριότερες συγκοινωνιακές αρτηρίες της Λευκωσίας (τη Λεωφόρο Αγίου Προκοπίου), της οποίας το αστικό περιβάλλον είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό υπό ανάπτυξη. Ως εκ τούτου, το κτίσμα επιδιώκει να ανταποκριθεί με συγκρατημένη αλλά ουσιαστική παρουσία σε αυτό το πλαίσιο των εκτεταμένων αποστάσεων και μεγάλων ταχυτήτων. Η αρχιτεκτονική της περιοχής παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία το έργο κλήθηκε να σεβαστεί.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Επομένως, στόχος ήταν η επέκταση να αποτελέσει τη νέα μορφή του πανεπιστημίου και να διαμορφώσει την εκσυγχρονισμένη ταυτότητά του, κρατώντας παράλληλα τις βασικές γραμμές της προηγούμενης μορφολογίας των υφιστάμενων υποδομών. Η σύνδεση αυτή επετεύχθη με τον σχεδιασμό των όψεων μέσω εξατομικευμένων πλαισίων αλουμινίου, που παραπέμπουν στην παλαιότερη μορφολογία των ανοιγμάτων, προσφέροντας ταυτόχρονα την απαραίτητη προστασία απέναντι στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες. Τα ειδικά σχεδιασμένα προφίλ σκιάζουν το εσωτερικό χωρίς να περιορίζουν τη θέα, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα εναλλαγή μεταξύ κλειστού και ανοιχτού, συμπαγούς και διαφανούς. Στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων, οι όψεις και τα υφιστάμενα κτίρια ανακαινίστηκαν και αναβαθμίστηκαν. Aπό την άλλη, για τη βελτιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης και της λειτουργικότητας εγκαταστάθηκε σύστημα διαχείρισης smart building.

 

 

Λειτουργική οργάνωση και φωτισμός

Πέρα από την αισθητική ενοποίηση με το υφιστάμενο δομημένο σύνολο, ζητούμενο αποτέλεσε και η λειτουργική διασύνδεση των πανεπιστημιακών κτιρίων, τα οποία αναπτύσσονται εκατέρωθεν οδικού άξονα. Για την ασφαλή και άνετη μετακίνηση μεταξύ τους, σχεδιάστηκε εναέρια γέφυρα που εντάσσεται οργανικά στο εσωτερικό δίκτυο κίνησης του πανεπιστημίου. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ολοκληρώθηκε με τη μελέτη φωτισμού, η οποία αναδεικνύει τις γραμμές και τα επιμέρους χαρακτηριστικά των όψεων με διακριτικό τρόπο. Ο εξωτερικός φωτισμός προσδίδει βάθος και συνέχεια στην παρουσία του συγκροτήματος, διατηρώντας την ταυτότητα και την ορατότητά του ακόμη και πέρα από τις ώρες λειτουργίας του.

 

 

Εσωτερική σύνδεση

Το έργο αφορά στην αναδιαρρύθμιση και προσθήκη νέου κτιρίου στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, με στόχο την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και την κατασκευή μιας υποδομής συμβατής με τα υφιστάμενα σχολικά κτίρια, δίνοντας έμφαση στην προσβασιμότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το σχολείο, αρχικά, αποτελούνταν από δύο ισόγεια κτίρια που κατασκευάστηκαν σε δύο διαφορετικές φάσεις. Το πρώτο ήταν τοποθετημένο σε ύψος +0,60m πάνω από το έδαφος με ορθογώνια κάτοψη και το δεύτερο στο επίπεδο +0,00m, ενώ η μεταξύ τους επικοινωνία γινόταν με σκάλες που εμπόδιζαν την πρόσβαση σε άτομα με ειδικές ανάγκες.

Το έργο προέβλεπε την κατασκευή ενός πρόσθετου κτιρίου, με δωρεά της οικογένειας Παντελιάδη, προκειμένου να δημιουργηθούν πέντε επιπλέον αίθουσες διδασκαλίας, χώροι για το διδακτικό προσωπικό και μια εσωτερική κοινόχρηστη ζώνη για τα διαλείμματα. Η βέλτιστη λύση ήταν η αντικατάσταση του κτιρίου που βρισκόταν στη στάθμη +0,60m με την κατασκευή ενός νέου διώροφου γραμμικού κτιρίου στο επίπεδο του ισογείου, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εσωτερική σύνδεση των δύο μονάδων.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η είσοδος στο νέο κτίριο γίνεται από το κεντρικό τμήμα μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος διπλού ύψους. Εκατέρωθεν της εισόδου βρίσκονται δύο αίθουσες διοίκησης, ενώ στην πίσω όψη της μονάδας ο κεντρικός άξονας κίνησης, ο οποίος διαμοιράζει στις αίθουσες διδασκαλίας και καταλήγει σε δύο κλίμακες ανόδου -μία στην κάθε πλευρά- που οδηγούν στον όροφο. Στην προέκταση του άξονα της εισόδου πραγματοποιείται η σύνδεση των δύο κτιρίων και δημιουργείται ο εσωτερικός κοινόχρηστος χώρος για αναψυχή.

Περιμετρικά αυτού βρίσκονται αίθουσες μαθημάτων και καθηγητών, ενώ στην τομή των δύο μονάδων οι βοηθητικές χρήσεις και τα WC. Η νέα διώροφη μονάδα παραλαμβάνει συνολικά οχτώ αίθουσες διδασκαλίας -τέσσερις ανά όροφο- οι οποίες τοποθετούνται σε παράθεση στη μπροστινή όψη, έτσι ώστε να απολαμβάνουν όλες φυσικό φωτισμό και θέα στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά από το κτιριακό σύνολο. Στον όροφο, διαμορφώθηκαν κοινόχρηστες ζώνες μικρότερης κλίμακας, ενώ δημιουργήθηκε ένα διώροφο άνοιγμα ακριβώς πάνω από το τμήμα της εισόδου.

 

 

Σχεδιασμός όψης & βιωσιμότητα

Η πρόσοψη του νέου κτιρίου σχεδιάστηκε με τρόπο ώστε να γίνεται συμβατή με τη μορφολογία του παρακείμενου όγκου ενώ τα ανοίγματα είναι περιορισμένου πλάτους, τοποθετημένα σε κανονικές αποστάσεις σύμφωνα με τις προδιαγραφές των εθνικών απαιτήσεων.

Συνολικά, ο σχεδιασμός έχει στόχο τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος του κτιρίου κατά τη λειτουργία αλλά και την κατασκευή του, ενώ με την νέα προσθήκη εξασφαλίζεται η διατήρηση της υφισταμένης υπαίθριας διαμόρφωσης με εκτεταμένες ζώνες πρασίνου.

Η αρχιτεκτονική μελέτη απέσπασε το πρώτο βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής.

 

 

Πλατωνικά στερεά

Το Cyprus Planetarium, το οποίο αποτελείται από δύο κτίρια που φιλοξενούν Πλανητάριο, εκθεσιακές ζώνες, συνεδριακό κέντρο, αμφιθέατρο-παρατηρητήριο, αστεροσκοπείο, εστιατόριο και χώρους εκπαίδευσης, χωροθετείται στο Επισκοπειό στην επαρχία Λευκωσίας και αποτελεί ένα έργο-ορόσημο για την κυπριακή κοινωνία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Είναι ένα πρωτοποριακό συγκρότημα που συνδυάζει την υψηλή αισθητική, την τεχνολογία, την αειφόρο ανάπτυξη, την οικονομική βιωσιμότητα και την κοινωνική επιρροή, συμβάλλοντας στην έρευνα και την καινοτομία, στον ακαδημαϊκό τομέα, στη γνώση και τη μελέτη. Η πρόσβαση προς το Πλανητάριο πραγματοποιείται μέσα από ένα “κατώφλι“ μετάβασης και μια διαδρομή ανάμεσα από υδάτινα στοιχεία, φύτευση και φως. Η σύνθεση του έργου απαρτίζεται από πλατωνικά στερεά όπως κύβος, σφαίρα και πολύεδρο. Ο σχεδιασμός επιχειρεί να προβεί σε μια μετάφραση των συμβόλων σε συνθετικές επιλογές: Το μυστήριο, το άγνωστο και το σύμπαν απεικονίζονται με μαύρο χρώμα ενώ παράλληλα, το λευκό εκφράζει την αλήθεια, την καθαρότητα της επιστημονικής σκέψης και της ψυχής.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το κτίριο του αμφιθεάτρου, στο ισόγειο, περιλαμβάνει εστιατόριο, καφέ και χώρους υγιεινής, ενώ στον όροφο βρίσκεται το αμφιθέατρο-παρατηρητήριο, ιδανικό για υπαίθριες μουσικές εκδηλώσεις και παραστάσεις, όπως και ένα υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο-αστεροσκοπείο. Το κτίριο του Πλανητάριου στο ισόγειο περιλαμβάνει την αίθουσα πλανηταρίου με οθόνη 18m, 10 προβολείς και 176 θέσεις, 360°VR-Room, χώρο προσωρινών εκθέσεων και κατάστημα δώρων και καφετέρια. Στον πρώτο όροφο τοποθετείται το συνεδριακό κέντρο και στο υπόγειο γραφεία και VR-Room.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Στο πλαίσιο της αειφόρου κατασκευής, το έργο είναι φιλικό στο περιβάλλον, βιοκλιματικό και τεχνολογικά προηγμένο, καθώς έχουν υιοθετηθεί υλικά, τεχνολογίες και τεχνικές που επιδιώκουν να ελαχιστοποιήσουν τυχόν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να δημιουργήσουν ένα κτίριο μηδενικής κατανάλωσης. Ένα σύστημα διπλής αεριζόμενης επιδερμίδας μειώνει τη θερμική μάζα της τοιχοποιίας, αφού o φυσικός αερισμός διαχέεται διαμέσου των δύο επιπέδων.

Ακόμη, επιχειρήθηκε ο βέλτιστος προσανατολισμός για την εξασφάλιση ωφέλιμων ηλιακών θερμικών κερδών και ο σχεδιασμός ανοιγμάτων για την ύπαρξη όσο το δυνατόν περισσότερου φυσικού φωτισμού, θέας προς το φυτεμένο εξωτερικό περιβάλλον και διαμπερούς αερισμού των χώρων. Στο υπόγειο, δημιουργήθηκε τόσο φωταγωγός για την εξασφάλιση του φωτισμού, όσο και αεραγωγός για τον φυσικό εξαερισμό. Ακόμη, στη σύνθεση προστέθηκαν υδάτινα στοιχεία που συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στον δροσισμό του συνόλου.

Το φυτεμένο δώμα, μέρος του παθητικού σχεδιασμού, προσφέρει βελτίωση της θερμομόνωσης και του μικροκλίματος. Παράλληλα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (φωτοβολταϊκά ηλιακά πανέλα στον θόλο), εξασφαλίζουν την αυτόνομη ενεργειακή λειτουργία του κτιρίου.

 

Δομική ενοποίηση

Το έργο αφορά την ανακαίνιση και επέκταση μιας αγροικίας, τοποθετημένης εντός αυλής, στην κορυφή των λόφων της περιοχής του Πιεμόντε στα Απέννινα της Reggio Emilia. Το αρχικό λιθόκτιστο κτίριο, που χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα, είχε υποστεί διαχρονικά σειρά παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων εργασίες στατικής ενίσχυσης που οδήγησαν στη δημιουργία εξωστών από οπλισμένο σκυρόδεμα προς την πλευρά της κοιλάδας, καθώς και πιο πρόσφατες επεμβάσεις όπως η ανακαίνιση της στέγης και η προσθήκη ενός στεγάστρου από σκυρόδεμα και ξύλο στη ανατολική όψη.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Η επέμβαση καθοδηγήθηκε από δύο βασικούς στόχους: την επέκταση του ισογείου -όπου οι υφιστάμενοι χώροι καθιστικού και υπνοδωματίου κρίνονταν ανεπαρκείς- και τον ανασχεδιασμό των εκτεταμένων υπαίθριων χώρων του οικοπέδου. Ο όροφος των υπνοδωματίων παρέμεινε αμετάβλητος, καθώς θεωρήθηκε επαρκής τόσο ως προς το μέγεθος όσο και ως προς τη λειτουργικότητά του.

Η αναδιάρθρωση των χώρων διημέρευσης ξεκίνησε με τη μετατροπή του υφιστάμενου επικλινούς στεγάστρου, το οποίο εξελίχθηκε σε έναν νέο κλειστό όγκο που φιλοξενεί το καθιστικό και την τραπεζαρία, καθώς και μια ζώνη ευεξίας σε άμεση σύνδεση με το ισόγειο υπνοδωμάτιο. Η αρχική ξύλινη και κεραμοσκεπής στέγη αποξηλώθηκε, διατηρώντας τους υποστυλώματα από σκυρόδεμα, πάνω στους οποίους τοποθετήθηκε νέα μεταλλική κατασκευή για τη δημιουργία επίπεδης οροφής, με επαναχρησιμοποίηση των ξύλινων δοκών του στεγάστρου.

 

 

Διάταξη & υλικά

Ο νέος όγκος περιβάλλεται από συνεχείς υαλοστάσεις, οι οποίες αρθρώνονται με κατακόρυφα, μετατοπισμένα αλουμινένια στοιχεία με φινίρισμα Corten, ενώ η υφιστάμενη λιθοδομή διατηρείται εμφανής στο εσωτερικό. Ο παλαιός χώρος καθιστικού μετατράπηκε σε κουζίνα και συνδέθηκε με τον νέο χώρο διημέρευσης μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος επενδεδυμένου με μεταλλικό φύλλο, το οποίο προέκυψε από την αναδιαμόρφωση των υφιστάμενων ανοιγμάτων του τοίχου. Αντίστοιχη επέμβαση πραγματοποιήθηκε και στο υπνοδωμάτιο, όπου ένα νέο άνοιγμα στη λιθοδομή οδηγεί απευθείας στον χώρο ευεξίας, ο οποίος περιλαμβάνει σάουνα.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & όψης

Στον υπαίθριο χώρο, οι υπάρχουσες αναβαθμίδες επανασχεδιάστηκαν με την προσθήκη μιας πισίνας υπερχείλισης, η οποία προεξέχει προς την κορυφογραμμή, με υπόγειο επίπεδο που στεγάζει τους μηχανολογικούς χώρους και αποθηκευτικές χρήσεις. Το σύστημα των αναβαθμίδων επεκτάθηκε περαιτέρω μέσω επιχωματώσεων ενισχυμένων με συρματοκιβώτια (gabions), δημιουργώντας νέες φυτεμένες και αξιοποιήσιμες υπαίθριες ζώνες.

Οι χώροι μπροστά από το κτίριο απελευθερώθηκαν από τοιχία και περιφράξεις, επιτρέποντας τη δημιουργία μιας νέας κύριας εισόδου στην κατοικία. Η είσοδος δεν τοποθετείται πλέον στο κέντρο του στεγάστρου, αλλά στη μικρή πλευρά της επέκτασης, επιτρέποντας την αναδιάρθρωση της οδικής πρόσβασης από τον κεντρικό δρόμο, η οποία πλέον λειτουργεί ανεξάρτητα από τον υπόλοιπο αύλειο χώρο.

Η νέα κύρια όψη του κτιρίου σηματοδοτείται από μια μεταλλική πέργκολα εισόδου, η οποία καλύπτει μερικώς τη θύρα και φιλοξενεί αναρριχώμενη φύτευση, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου.

 

Αλληλοτομία όγκων

Η μελέτη αφορά σε ακίνητο εντός του συνεκτικού ιστού στην πόλη του νησιού της Χίου, όπου η δόμηση είναι πυκνή με το συγκεκριμένο να γειτνιάζει βορειοανατολικά με όμορο ακίνητο με τις υπόλοιπες πλευρές του ελεύθερες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος της σύνθεσης ήταν η αναζήτηση αρχιτεκτονικής έκφρασης που αντιστέκεται στη μηχανιστική εφαρμογή μορφοπλαστικών περιορισμών. Τη σύνθεση της ογκοπλασίας του κτιρίου πλάθουν διαφορετικές γεωμετρίες μορφώνοντας τις όψεις, επιτυγχάνοντας την περιμετρική πλαστικότητα του οικοδομήματος. Η αλληλοτομία των όγκων δημιουργεί το συμπαγή κορμό του κτιρίου το οποίο αγκιστρώνεται στον πυρήνα του κλιμακοστασίου μεταφέροντας την κίνηση από το υπόγειο μέχρι το δώμα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ισόγειο διαμέρισμα επωφελείται αποκλειστικά της πρόσβασης τόσο ανατολικά στον υπαίθριο χώρο από τους εσωτερικούς χώρους διημέρευσης όσο και δυτικά μέσω των υπνοδωματίων σε ιδιωτικό οριοθετημένο μικρό κήπο. Τα μεγάλα ανοίγματα στις όψεις του συμβάλλουν στην οπτική εκτόνωση του εσωτερικού προς το εξωτερικό διαμορφωμένο πράσινο και στην εξωστρέφεια του διαμερίσματος, την ιδιωτικότητα του οποίου εξασφαλίζει η περιμετρική περίφραξη από συμπαγές τοιχίο και κλωστρά.

Το διαμέρισμα του ορόφου οργανώνεται σε δύο επίπεδα, το πρώτο επίπεδο και τη σοφίτα. Όλοι οι χώροι έχουν πρόσβαση σε βεράντες σε διαφορετικά σημεία των όψεων, με διαφορετικές γεωμετρίες και οπτικές φυγές. Με τη σοφίτα να οριοθετείται πάνω από τα υπνοδωμάτια εξασφαλίζεται διπλό ύψος στους κοινόχρηστους χώρους το οποίο σε συνδυασμό με τη μεταλλική κατασκευή στο νότο και τα μεγάλα ανοίγματα βορειοδυτικά δίνουν διαφορετικές ποιότητες στο σύνολο του διαμερίσματος. Χαρακτηριστικό στοιχείο της όψης είναι το καφασωτό περίβλημα που λειτουργεί ηλιοπροστατευτικά χωρίς ωστόσο να εμποδίζει τη θέα από το εσωτερικό της κατοικίας. Αντίθετα το μεγάλο υαλοστάσιο προς το νότο, αφήνει με ένα σύστημα εσωτερικών περσίδων στον ήλιο να εισέρχεται τη χειμερινή περίοδο επιτρέποντας το άμεσο κέρδος.

 

 

Υλικά & βλάστηση

Επί της κεντρικής οδού η καμπύλη που κατευθύνει την πρόσβαση στην είσοδο ενισχύει παράλληλα την αίσθηση του περίκλειστου ενώ η σύνθεση διαφορετικών υλικών – έγχρωμα επιχρίσματα, εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικές κατασκευές, υαλοστάσια – αναδεικνύει τις γεωμετρίες των όγκων. Τέλος, προτεραιότητα ήταν το κτίριο να περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση γι’ αυτό τα τμήματα που διαστρώνονται με χυτό υλικό στον ακάλυπτο χώρο είναι τα απολύτως απαραίτητα για την εξασφάλιση των προσβάσεων.

 

Δυναμική όψη

Το έργο αφορά στη μετατροπή ενός υφιστάμενου εμπορικού κέντρου επί της οδού Πειραιώς σε ένα βιώσιμο και πρωτοποριακό συγκρότημα γραφείων, με την παράλληλη προσθήκη ενός νέου ανεξάρτητου πενταώροφου κτιρίου, το οποίο αφενός λειτουργεί ως τοπόσημο και αφετέρου ως πυρήνας αναζωογόνησης και ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο σχεδιασμός βασίζεται στη διαχείριση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος, μετατρέποντάς το σε ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο με σύγχρονες χρήσεις. Η προσέγγιση ακολουθεί τις αρχές της αειφορίας, της βιωσιμότητας και της κυκλικής οικονομίας, ενσωματώνοντας την αξιοποίηση των υλικών.

Το υφιστάμενο κτίριο χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις, με κυριότερη την εσωστρέφεια των εξωτερικών όψεων σε αντίθεση με την εξωστρέφεια των εσωτερικών. Ο ανασχεδιασμός αξιοποιεί αυτές τις αντιθέσεις ως συνθετικά στοιχεία, επαναπροσδιορίζοντας την όψη και δημιουργώντας ένα νέο αρχιτεκτονικό κέλυφος.

Μέσα από τη διαδικασία αφαίρεσης και προσθήκης -δύο αντίθετες αλλά συμπληρωματικές συνθήκες- η όψη ανασχηματίζεται, υιοθετώντας τη λογική του (bar)code ως κεντρική σχεδιαστική αναφορά. Το τελικό αποτέλεσμα αποδίδεται ως ένας γραμμικός κώδικας, ένας δυναμικός συνδυασμός κενών και πλήρων με μεταβαλλόμενες διαστάσεις.

 

Νέα συστήματα κατασκευής

Η σύνθεση αυτή διαμορφώνεται από μεταλλικούς κυλίνδρους, οι οποίοι, έπειτα από ειδική χρωματική επεξεργασία, επανατοποθετούνται σε νέες θέσεις, ενισχύοντας τη διαδραστικότητα της όψης με το περιβάλλον. Το σύστημα αυτό επιτρέπει τη μελλοντική προσαρμογή της όψης στις εκάστοτε απαιτήσεις, καθιστώντας την ευμετάβλητη και ευέλικτη. Η διάταξη των κυλινδρικών υποστυλωμάτων, που υποστηρίζουν το ενεργειακό στέγαστρο, διαμορφώνει την πρώτη ζώνη της νέας όψης, ακολουθώντας τον ρυθμό και τον δυναμισμό του υφιστάμενου κελύφους.

Σε δεύτερο επίπεδο, ένα τρισδιάστατο κέλυφος από ινοπλισμένη τσιμεντοσανίδα ενσωματώνει υαλοπετάσματα μέσω εσοχών, διατηρώντας την αυτονομία των υλικών, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη συνοχή της σύνθεσης. Το νέο κτίριο, χωροθετημένο νοτιοδυτικά του υπάρχοντος, αναπτύσσεται σε ισόγειο, τέσσερις ορόφους και φυτεμένο δώμα.

 

 

Φύτευση & βιωσιμότητα

Παράλληλα, ο περιβάλλον χώρος λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο κατασκευών, ενώ το ενεργειακό στέγαστρο και τα υποστυλώματα ενισχύουν τη συνολική ενότητα του συγκροτήματος. Ο ενδιάμεσος χώρος προσφέρει ένα μεταβατικό τοπίο που προάγει την αλληλεπίδραση και την εκτόνωση των χρηστών. Η φύτευση και οι επιλεγμένες επιστρώσεις των δαπέδων ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική σύνθεση.

Η δημιουργία του φυτεμένου δώματος αποφέρει σημαντικά περιβαλλοντικά και λειτουργικά οφέλη. Συμβάλλει στον καθαρισμό του αέρα, στη διαχείριση των ομβρίων υδάτων, στη μείωση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ηχομόνωσης. Παράλληλα, ενισχύει τη βιοποικιλότητα, βελτιώνει την απόδοση των ηλιακών συστημάτων, προστατεύει από τη διάβρωση και προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση.

Το έργο έχει λάβει πιστοποίηση LEED σε επίπεδο Gold, τόσο για το υφιστάμενο όσο και για το νέο κτίριο. Η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σημερινή συγκυρία, όπου η κλιματική αλλαγή καθιστά επιτακτική τη δημιουργία βιώσιμων, ανθεκτικών και υγιών χώρων εργασίας.

 

Οργανικές φόρμες

Η τοποθεσία του έργου πάνω σε έναν από τους σημαντικούς εμπορικούς άξονες της Λεμεσού, κοντά σε κόμβο πρωταρχικής σημασίας, έθεσε εξαρχής τον στόχο για τη δημιουργία ενός κτιρίου-σημείου αναφοράς για την περιοχή της Μέσα Γειτονιάς.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το δεδομένο αυτό, σε συνάρτηση με τη μακρόστενη γεωμετρία του οικοπέδου, καθόρισε από πολύ αρχικά στάδια την ιδιαίτερη ογκοπλασία του κτιρίου. Για να επιτευχθεί ο στόχος, επιλέχθηκε η δημιουργία ενός γραμμικού, οργανικού όγκου κατά μήκος της λεωφόρου, ώστε αφενός να σηματοδοτείται η παρουσία του συγκροτήματος και αφετέρου να διατηρείται η γραμμική ροή και ο παλμός του εμπορικού άξονα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το κτίριο είναι οργανωμένο σε πέντε στάθμες. Στο ισόγειο, λόγω της εμπορικότητας του άξονα, χωροθετούνται καταστήματα, ενώ στους τέσσερις επόμενους ορόφους στεγάζονται γραφειακοί χώροι, οι οποίοι εκτονώνονται στις στενές πλευρές με καλυμμένες βεράντες. Ενώ η κύρια πρόσβαση γίνεται μέσω του εμπορικού άξονα της Σπύρου Κυπριανού, το κτίριο διαθέτει διώροφο υπόγειο γκαράζ με είσοδο και έξοδο από την παράλληλη με τη λεωφόρο εσωτερική οδό, με όλους τους απαιτούμενους χώρους στάθμευσης, μηχανοστάσια και αποθήκες.

 

 

Αρχιτεκτονική γλώσσα

Η αρχιτεκτονική γλώσσα συνδυάζει ένα φουτουριστικό και δυναμικό design με ρευστές και οργανικές φόρμες. Οι όψεις διαμορφώνονται με εναλλαγή μεταλλικών πάνελ και μεγάλων υαλοστασίων, για μέγιστη αξιοποίηση του φυσικού φωτισμού. Πρόβολοι και αρχιτεκτονικές προεξοχές κατά μήκος του κτιρίου ενισχύουν τον οριζόντιο χαρακτήρα του, ενώ συγχρόνως λειτουργούν και ως στοιχεία σκιασμού, ρυθμίζοντας την πρόσπτωση του ηλιακού φωτός, βελτιστοποιώντας τον φωτισμό και ελαχιστοποιώντας την ανάγκη για κλιματισμό.

Στις στενές πλευρές του κτιρίου, η αυξομείωση της αναλογίας του εσωτερικού χώρου προς τις καλυμμένες βεράντες σε κάθε όροφο δημιουργεί, καθ’ ύψος και ογκοπλαστικά, ένα παραμετρικό και οργανικό μοτίβο που προσδίδει στο κτίριο μια χαρακτηριστική δυναμική, με οπτικές φυγές και θεατρικές όψεις.

 

Ειλικρινής γεωμετρία

Η κατοικία αποτελεί μια αρχιτεκτονική χειρονομία που γεννιέται μέσα από το ίδιο το τοπίο. Η μορφή του κτιρίου προκύπτει από μια ενεργή αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας έναν όγκο που ταυτόχρονα δηλώνει με σαφήνεια την παρουσία του και παραμένει ανοιχτός στις συνθήκες του τόπου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι καθαρές γραμμές και οι αυστηρά μελετημένες αναλογίες συγκροτούν μια “ειλικρινή” γεωμετρία, η οποία ενισχύεται από την υλικότητα του ανεπίχριστου μπετόν. Ο σχεδιασμός απορρίπτει κάθε μιμητική πρόθεση και υιοθετεί μια στάση αυθεντικότητας και πειθαρχίας. Υλικότητα, μορφή και χώρος αντιμετωπίζονται με συνέπεια, αποδίδοντας μια κατοικία που ισορροπεί ανάμεσα στη μονολιθική μορφή και τη διαφάνεια.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η κατοικία βρίσκεται σε μια απότομη πλαγιά και ξεδιπλώνεται μέσα από μια αλληλουχία συμπαγών και κενών. Τα μεγάλα ορθογώνια ανοίγματα αποδομούν τη στιβαρότητα του βασικού όγκου, λειτουργώντας ως καίρια περάσματα που ενοποιούν τον εσωτερικό χώρο με το φυσικό περιβάλλον. Η κάτοψη διαμορφώνεται σε διαφορετικά επίπεδα και οριζόντιες επιφάνειες, δημιουργώντας διώροφους χώρους και προστατευμένους υπαίθριους πυρήνες. Παράλληλα, δομικά στοιχεία όπως μια κλίμακα από σκυρόδεμα που οδηγεί σε έναν ημιβυθισμένο υπαίθριο χώρο υπογραμμίζουν τη γλυπτική λιτότητα του έργου. Η συνολική διάταξη παραμένει ουσιαστική και χωρικά πολυεπίπεδη, διατηρώντας έναν σταθερό διάλογο ανάμεσα στην περίκλειση και την ανοιχτότητα.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Η κατοικία εντάσσεται με ακρίβεια στο φυσικό ανάγλυφο και αναδύεται μέσα από ττο φυσικό τοπίο ως μια καθαρή, γεωμετρική επέμβαση. Αντί να μιμείται το περιβάλλον της, λειτουργεί ως συνειδητός αντιθετικός όγκος: η αυστηρή, συμπαγής μορφή του σκυροδέματος αντιπαραβάλλεται οργανικά με τη ρευστότητα και την πυκνότητα της φυσικής βλάστησης, διαμορφώνοντας μια σχέση ισορροπίας και αλληλεπίδρασης με το τοπίο.

 

Αρχή της εσωστρέφειας

Η κατοικία εντάσσεται στην τοπική κλίμακα της περιοχής της Λακατάμειας στη Λευκωσία, σε μια γειτονιά με αδόμητα οικόπεδα, την απουσία πρασίνου και απέναντι από ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παπουτσιών.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο αρχικός στόχος για τον σχεδιασμό, βάσει των χαρακτηριστικών της περιοχής, ήταν η δημιουργία μιας ισόγειας κατοικίας που θα εστιάζει στις αρχές της εσωστρέφειας και της ιδιωτικότητας, καθώς και στην άμεση σύνδεση του εσωτερικού χώρου με το πράσινο. Παράλληλα, επιδιώκεται η παροχή ενός ασφαλούς και άνετου εσωτερικού μεσογειακού περιβάλλοντος βιωματικής εμπειρίας, μέσα από μια σύγχρονη τοπική αρχιτεκτονική προσέγγιση με τη χρήση σύγχρονων συστημάτων και υλικών.

Οι βασικές συνθετικές αρχές που έχουν καθοριστεί από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του χρήστη, εστιάζουν κυρίως στη δημιουργία ενδιάμεσων υπαίθριων χώρων-αίθριων και την τοποθέτηση ενός κύριου προστατευτικού φίλτρου στην πρόσοψη της κατοικίας, η οποία λειτουργεί ως αναφορά στον παραδοσιακό μαντρότοιχο.

 

 

Χωρική οργάνωση

Την οργανική ευελιξία των χώρων, με τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και τον γραφειακό όγκο να “κρέμεται” ως σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της κατοικίας, προσφέροντας τη δυνατότητα πολλαπλών κινήσεων. Η “εσωστρεφής και διαμπερής” κάτοψη και η σχέση της με τον περιβάλλοντα χώρο, δημιουργούν έναν πυρήνα ιδιωτικότητας και ασφάλειας για τους ενοίκους. Οι εξωτερικοί τοίχοι, αλλά και ο ανατολικός τοίχος από συρματοκιβώτια με πλήρωση τοπικής πέτρα (gabion-basket), λειτουργούν ως διάφραγμα που διαχωρίζει τον δημόσιο από τον ιδιωτικό χώρο, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εκτονώνονται προς τα αίθρια, εξασφαλίζοντας διαμπερότητα με φυσικό φωτισμό και αερισμό.

Κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο του εσωτερικού της κατοικίας είναι ο γραφειακός χώρος, ο οποίος αιωρείται σαν ξύλινος όγκος πάνω από την κουζίνα και τον χώρο του καθημερινού. Το γραφείο αναδεικνύεται ως η δεύτερη κύρια λειτουργική χρήση της κατοικίας, εξυπηρετώντας την ανάγκη για αποθήκευση βιβλίων και την παροχή ενός χώρου μελέτης για τους ενοίκους.

Η τοποθέτηση του γραφείου πάνω από την κουζίνα και το καθημερινό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα δυναμική στην εμπειρία του χώρο. Από τη μία πλευρά, το γραφείο παραμένει μέρος της ευρύτερης ενότητας της κατοικίας, ενώ από την άλλη εξασφαλίζει έναν βαθμό ιδιωτικότητας για τους χρήστες του. Αυτή η διττή σχέση προωθεί την ισορροπία ανάμεσα στον κοινόχρηστο και τον προσωπικό χώρο.

 

 

Εξωτερικός σχεδιασμός & φύτευση

Ένα από τα πιο κύρια χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της κατοικίας που αναδεικνύουν την μεταβλητότητα των εσωτερικών χώρων να εκτείνονται προς τον εξωτερικό, είναι τα αναδιπλούμενα διάτρητα πανέλα σκίασης, τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να ρυθμίζουν την ιδιωτικότητά τους και να ελέγχουν τον ηλιασμό στον εσωτερικό χώρο, σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

Τα αίθρια σαν τα κύρια βιοκλιματικά στοιχεία της κατοικίας αποτελούν το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, χωροθετούνται δίπλα στους κοινόχρηστους χώρους και τα υπνοδωμάτια. Προσφέρουν ιδιωτικούς εξωτερικούς χώρους για κάθε δωμάτιο, επιτρέποντας την ροή του φυσικού φωτισμού και αερισμού με γνώμονα την ιδιωτικότητα. Επιπλέον, τα αίθρια φυτεμένα με κυπριακά φυτά χαμηλής βλάστησης, δημιουργούν μικροκλίματα που εισάγουν τη φυσική βλάστηση στο εσωτερικό της κατοικίας. Έτσι, η κατοικία «αγκαλιάζει» τον φυσικό χώρο, επιτυγχάνοντας την οργανική σύνδεση της με το περιβάλλον.

 

Διάλογος μεταξύ τόπου και αρχιτεκτονικής

Το κτιριακό έργο εκφράζει την πεποίθηση του Νίκου Κτενά ότι η αρχιτεκτονική γεννιέται μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στον τόπο, την αρχιτεκτονική και τον άνθρωπο. Το κτίριο βρίσκεται σε αστικό προάστιο της Αθήνας και διερευνά τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ιδιωτικότητα της κατοίκησης και το ανοικτό αστικό τοπίο που το περιβάλλει.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο αντιμετωπίζεται ως μια διαδικασία έρευνας, όπου ο σχεδιασμός αντλεί άμεσα από τα χαρακτηριστικά του τόπου και τελικά επιστρέφει στο τοπίο μια νέα κλίμακα και μορφολογική ταυτότητα. Η σύνθεση παραμένει καθαρή, αναδεικνύοντας την ειλικρίνεια των υλικών και αποφεύγοντας κάθε μιμητική ή επιφανειακή χειρονομία. Το ανεπίχριστο μπετόν – δημοφιλές, αλλά συχνά παρεξηγημένο– χρησιμοποιείται εδώ ως υλικό αυθεντικότητας, υπηρετώντας τόσο τη δομική ακεραιότητα όσο και την υλικότητα της κατασκευής.

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία αναπτύσσεται κατακόρυφα, οργανώνοντας μια αλληλουχία εσωτερικών και εξωτερικών χώρων που εναλλάσσονται καθώς ο χρήστης κινείται στο κτίριο. Ένας διαφανής κατακόρυφος πυρήνας στην άκρη της όψης στεγάζει το κεντρικό κλιμακοστάσιο, το οποίο λειτουργεί ως κύρια πορεία κίνησης και επιτρέπει φυσικό φως να εισέλθει στο εσωτερικό. Κάθε επίπεδο διαμορφώνει διαφορετικές οπτικές φυγές προς την πόλη, ενισχύοντας την εμπειρία της σχέσης με το αστικό περιβάλλον. Οι όγκοι του σκυροδέματος υποχωρούν στρατηγικά, δημιουργώντας βεράντες, ενδιάμεσους εξώστες και βαθιές εσοχές που προσφέρουν μια κατοίκηση ταυτόχρονα προστατευμένη και ανοιχτή.

 

 

Παλέτα υλικών

Το ανεπίχριστο μπετόν αποτελεί την κεντρική υλική χειρονομία του έργου, με την υφή και την παρουσία του να παραμένουν σκόπιμα εκτεθειμένες. Αντιθετικά, ο γυάλινος όγκος του κλιμακοστασίου εισάγει ελαφρότητα και διαφάνεια, αποδομώντας τη στιβαρότητα της κατασκευής. Στο εσωτερικό, μεταλλικά στοιχεία, ρολά και κιγκλιδώματα προσθέτουν λεπτότητα και ακρίβεια, ενισχύοντας τον σύγχρονο, μοντερνιστικό χαρακτήρα του κτιρίου.

 

Σμιλευμένη Επιδερμίδα

Το κτίριο, μέσω της δομής του, πραγματεύεται την επανεφεύρεση της τυπολογίας της πολυκατοικίας, όπου ο ακάλυπτος προτείνεται ως κεντρικός χώρος εισόδου, καθώς και ως μεταβατικός χώρος μεταξύ της πόλης και των χώρων διαβίωσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο ακάλυπτος συνιστά μια στάση, αλλά ταυτόχρονα και ένα σημείο αλλαγής της πορείας του επισκέπτη, από οριζόντια σε κάθετη, από το δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο. Η ερμηνεία αυτή του ακάλυπτου χώρου του αστικού οικοδομικού τετραγώνου, του προσδίδει μια ουσιαστική και αναπόσπαστη στο κτίριο χωρική λειτουργία, αποδίδοντάς του εν μέρει την κλασική υπόσταση του αιθρίου, όπου μέσω αυτού, ο επισκέπτης εισέρχεται στους χώρους διαβίωσης, οι οποίοι τον περιβάλλουν και οι οποίοι με τη σειρά τους προβάλλονται προς την πόλη, συμπληρώνοντας την εξωτερική όψη του οικοδομικού τετραγώνου.

 

 

 

Φέρουσα δομή & όψη

Κατά συνέπεια, η φέρουσα δομή του κτιρίου, από εμφανές οπλισμένο σκυρόδεμα περιβάλλει αποκλειστικά τον προαναφερθέντα κεντρικό χώρο του αιθρίου, ενώ ταυτόχρονα φέρει τις πλάκες των ορόφων εν είδει προβόλων. Η δομή αυτή επιτρέπει τη μέγιστη ελευθερία στην διαμόρφωση των κατόψεων των κατοικιών, καθώς και των εξωτερικών όψεων του κτιρίου.

Οι τελευταίες, αυτοφερόμενες, προτείνονται ως μία “σμιλευμένη επιδερμίδα”, η οποία εμπεριέχει κάποιες από τις ζωτικές λειτουργίες των κατοικιών, με θετικούς και αρνητικούς όγκους, έρκερ και πλήρως ανοιγόμενα υαλοστάσια, καθιστώντας το συνολικό όγκου του κτιρίου μονολιθικό, αλλά ταυτόχρονα διαφανή, ενώ, μέσα από τους εσωτερικούς χώρους, πλαισιώνει αποσπασματικά το άμεσο αστικό περιβάλλον.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το τελευταίο επίπεδο του κτιρίου προτείνεται, τέλος, ως ένας “κρεμαστός κήπος”, ο οποίος περιβάλλεται προς το εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου, από ένα συνεχόμενο συμπαγές τοιχίο εμφανούς οπλισμένου σκυροδέματος, ενώ εξωτερικά, προς την πόλη, από την κατάληξη της αυτοφερόμενης όψης του συνόλου. Συνεπώς, στο επίπεδο αυτό, η διαλεκτική σχέση των δύο βασικών αυτών δομικών συντελεστών του κτιρίου, επιτρέπει στους επισκέπτες του ανοιχτού αυτού δωματίου έναν εκ νέου προσανατολισμό της θέσης του κτιρίου σε σχέση με το αστικό σύνολο στο οποίο βρίσκεται.

 

 

Ο Νίκος Κτενάς έγινε ευρύτερα γνωστός χάρη στο “Inside-Ou”, μία από τις πιο εμβληματικές πολυκατοικίες της Αθήνας. Το έργο δεν άλλαξε απλώς το αστικό τοπίο του Νέου Ψυχικού, ξεχωρίζοντας ως μια ριζοσπαστικά σύγχρονη πρόταση, αλλά τιμήθηκε και με το Βραβείο Αρχιτεκτονικής 2013-2017 του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής. Ως αρχιτεκτονική χειρονομία, το “Inside-Out” κατάφερε να καθιερωθεί ως τοπόσημο, προτείνοντας μια δημιουργική και επίκαιρη ανανέωση της τυπολογίας της πολυκατοικίας, με σαφές αποτύπωμα τόσο στην εσωτερική οργάνωση όσο και στην εξωτερική μορφή του κτιρίου.

Ευεξίας ως σχεδιαστική αρχή

Ο σχεδιασμός του φαρμακείου Pharmalesis επιδιώκει να διαμορφώσει μια χωρική εμπειρία που υπερβαίνει την απλή έννοια της υγιεινής. Η αρχιτεκτονική σύνθεση εδράζεται στην έννοια της ευεξίας ως θεμελιώδη σχεδιαστική αρχή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Καθοδηγούμενος από το ιδεώδες του ευ ζην, ο σχεδιασμός αρθρώνεται μέσα από φυσικές υφές και θερμές χρωματικές τονικότητες, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον φιλικό και ανθρώπινο. Η ολιστική προσέγγιση στην υγεία –σωματική, ψυχολογική και κοινωνική– εκφράζεται χωρικά μέσα από την αναφορά στη φύση, η οποία λειτουργεί ως οργανωτική και αισθητική αφετηρία του έργου.

 

 

Χωρική διάταξη

Ο συνολικός χώρος των 67m2 διαρθρώνεται σε δύο κύριες ενότητες: τον κύριο χώρο φαρμακείου και έκθεσης προϊόντων και τους βοηθητικούς χώρους – εργαστήριο, κουζίνα, τουαλέτα και αποθήκη. Στο κέντρο του κύριου χώρου, μια νησίδα χαμηλού ύψους οργανώνει την κυκλοφορία γύρω της και ταυτόχρονα ενσωματώνει λειτουργίες έκθεσης και αποθήκευσης. Ο χώρος εξυπηρέτησης από τον φαρμακοποιό τοποθετείται αξονικά με την κύρια είσοδο, δημιουργώντας άμεση οπτική επαφή και λειτουργική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Τα περιμετρικά ράφια οργανώνονται σε καθαρές γεωμετρίες, με ενσωματωμένες βάσεις αποθήκευσης, εξασφαλίζοντας λειτουργικότητα και καθαρή αισθητική γραμμή.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός όψης

Η υλική παλέτα και η χρωματική σύνθεση στοχεύουν στη δημιουργία αίσθησης θερμής οικειότητας και φυσικής ηρεμίας. Οι ραφιέρες χαρακτηρίζονται από ένα ισορροπημένο διάλογο μεταξύ παστέλ πράσινου, ουδέτερων μπεζ επιφανειών, διαφάνειας του γυαλιού και θερμής υφής του ξύλου, συγκροτώντας μια αρμονική σύνθεση που υποστηρίζει την ταυτότητα του χώρου. Τα υπόλοιπα ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα –η κεντρική νησίδα, το ταμείο-πάγκος εξυπηρέτησης και κάποια καθιστικά– ακολουθούν κοινή σχεδιαστική γλώσσα: πράσινη βάση, μπεζ όγκος αποθήκευσης και ξύλινη επίστεψη, συνθέτοντας ένα ενιαίο οπτικό και λειτουργικό σύστημα.

Η πρόσοψη του καταστήματος χαρακτηρίζεται από μια μεταλλική σιδεριά σε πράσινη απόχρωση, η οποία αρθρώνεται σε τέσσερα επιμέρους τμήματα που παραπέμπουν συμβολικά σε φύλλα βοτάνων – μια αισθητική και εννοιολογική αναφορά στη φυσική προέλευση και παραγωγή των φαρμάκων. Η μεταλλική κατασκευή λειτουργεί ως αισθητικό και λειτουργικό φίλτρο: παραπέμπει στη φύση και την έννοια της ευεξίας, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει την απαραίτητη ασφάλεια του καταστήματος, υποκαθιστώντας το παραδοσιακό ρολό με μια οργανική σχεδιαστική χειρονομία. Έτσι, ο πελάτης λαμβάνει ήδη από το εξωτερικό τη χωρική αφήγηση που επιδιώκει να μεταδώσει ο σχεδιασμός – την ταύτιση της υγείας με την ισορροπία, τη φύση και την ηρεμία.

 

Αυστηρές γεωμετρίες

Το Lucky No 5 είναι ένα espresso & aperitivo bar που στεγάζεται σε διώροφο κτίριο, στο κέντρο της πόλης. Το έργο επαναπροσδιορίζει την έννοια του αστικού bar, προτείνοντας έναν χώρο που απομακρύνεται από τις καθιερωμένες φόρμες και συνδυάζει τη βιομηχανική ωμότητα με τη ζωντάνια της pop αισθητικής. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον ταυτόχρονα αυθεντικό και παιχνιδιάρικο, ένα σκηνικό όπου η καθημερινή συνήθεια μετατρέπεται σε εμπειρία σχεδιασμού. Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, δομή και χρωματική τόλμη, αντλώντας έμπνευση από το βιομηχανικό ύφος και την ενέργεια του σύγχρονου αστικού τοπίου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στο ισόγειο των 38m2 οργανώθηκε ο κύριος χώρος λειτουργίας του bar, η ζώνη προετοιμασίας προϊόντων και ένας μικρός βοηθητικός χώρος παραγωγής. Στον πρώτο όροφο, επιφάνειας 25m2, διαμορφώθηκαν το WC και ένας επιπλέον ανοικτός χώρος. Το café-bar, βρίσκεται στη γωνία μιας στενής αστικής στοάς και αξιοποιεί πλήρως τη μοναδική του θέση. Οι μεγάλες τζαμαρίες και ο συνεχής πάγκος καταργούν το όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, επιτρέποντας στους επισκέπτες να καθίσουν άνετα τόσο μέσα όσο και κατά μήκος της πρόσοψης. Αυτή η χειρονομία μεταμορφώνει το μικρό αποτύπωμα του χώρου σε ένα ανοιχτό, ρευστό περιβάλλον, που επεκτείνει τη ζωντάνια του café-bar προς τον δημόσιο χώρο και δημιουργεί έναν φυσικό διάλογο με την πόλη.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται το bar, ο βασικός πυρήνας κοινωνικής δραστηριότητας και οπτικής ταυτότητας. Η πράσινη μεταλλική του βάση και οι λιτές, μινιμαλιστικές επιφάνειες αποπνέουν σταθερότητα και καθαρότητα, ενώ τα λεπτά μπλε σκαμπό με τους κυκλικούς καθίσματα προσθέτουν μια παιχνιδιάρικη αντίστιξη. Πίσω από τον πάγκο, τα ανοιχτά ράφια σε βαθύ μπλε ενσωματώνουν τα λειτουργικά αντικείμενα – ποτήρια, εργαλεία, πρώτες ύλες – στη συνολική αισθητική, μετατρέποντας τη χρηστικότητα σε μέρος του σχεδιασμού.

Ο φωτισμός αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της ατμόσφαιρας. Γραμμικά φωτιστικά αναδεικνύουν την αδρότητα της βιομηχανικής οροφής, ενώ σφαιρικά φωτιστικά τοίχου απαλύνουν τη σκηνική ένταση, προσδίδοντας θεατρικότητα. Μια βιολετί LED ταινία πίσω από το bar δημιουργεί βάθος και μια διακριτική club αίσθηση, επιτρέποντας στο περιβάλλον να μεταβάλλεται φυσικά από πρωινό espresso spot σε βραδινό aperitivo lounge.

 

 

Ταυτότητα & υλικά

Τα γαλάζια μεταλλικά καθίσματα και τραπέζια αντανακλούν τη ζωηρή διάθεση του εσωτερικού, ενώ η ριγέ τέντα σε πορτοκαλί και μπλε αποχρώσεις προσδίδει στην πρόσοψη ένα χαρούμενο και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα. Η φωτεινή επιγραφή πάνω από την είσοδο και η απαλή βιολετί λάμψη που ξεχύνεται από το εσωτερικό προσελκύουν τον περαστικό και σηματοδοτούν τον έντονο παλμό του χώρου. Μπαίνοντας, το βλέμμα αιχμαλωτίζεται από την τρισδιάστατη επιγραφή του παταριού, στοιχείο που λειτουργεί ως αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς και βασικό στοιχείο ταυτότητας.

Η υλικότητα του χώρου στηρίζεται στην αντίθεση. Το εμφανές μπετόν και οι φθαρμένοι σοβάδες αποκαλύπτουν την ιστορία του κτιρίου, διαμορφώνοντας ένα ωμό, βιομηχανικό φόντο που αναδεικνύει το χρώμα και το φως. Το δάπεδο τύπου terrazzo προσφέρει λεπτή υφή και ανθεκτικότητα, εξισορροπώντας την ένταση των ζωντανών αποχρώσεων. Μαζί, τα στοιχεία αυτά δημιουργούν έναν ισορροπημένο διάλογο ανάμεσα στην αυθεντικότητα και το παιχνίδι.

Οι αποχρώσεις του πράσινου, του μπλε και του πορτοκαλί καθορίζουν τη χρωματική ταυτότητα του χώρου. Οι έντονες αντιθέσεις γεμίζουν τον χώρο με pop δυναμισμό, ενώ τα ουδέτερα δάπεδα και οι αδρές επιφάνειες διατηρούν μια αίσθηση ισορροπίας και βάθους. Η συνύπαρξη αυτών των αντιθέσεων – η ειλικρίνεια του βιομηχανικού ύφους και η ζωντάνια της pop αισθητικής – δημιουργεί έναν χώρο που ξεπερνά τον ρόλο ενός απλού bar. Το Lucky No 5 μετατρέπεται σε μια εμπειρία σχεδιασμού: ένα περιβάλλον όπου η δομή συναντά τον αυθορμητισμό, η ακρίβεια τον παλμό του χρώματος και η αστική αυθεντικότητα αποκτά νέα, εκφραστική μορφή.

 

Οικοσυναισθηματική διαβίωση

To συγκρότημα, με συνολικό εμβαδόν 5.500m2 είναι το πρώτο κτίριο κατοικιών στην Ελλάδα με διεθνή πιστοποίηση αειφορίας BREEAM. Αποτελείται από 27 διαμερίσματα ενός, δύο, ή τριών υπνοδωματίων τα οποία αναπτύσσονται σε ένα ή δύο επίπεδα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μορφή του κτιρίου είναι εμπνευσμένη από τα βασικά στοιχεία της φύσης, όπως είναι το νερό, η γη και ο ουρανός. Ο κυματισμός στις όψεις των εξωστών δημιουργεί χώρους πρασίνου και ταυτόχρονα διαχωρίζει τις κατοικίες προσφέροντάς τους ιδιωτικότητα. Οι κολώνες σε σχήμα Υ παραπέμπουν σε κορμό δένδρου και επισημαίνουν τον αειφόρο χαρακτήρα του κτιρίου.

 

 

Στόχος του έργου

Το οξυγόνο, που δίνει το όνομά του στο συγκρότημα, αποτελεί το πιο βασικό στοιχείο της φύσης και καθορίζει την ποιότητα ζωής μας. Με την ίδια λογική, στόχος της μελέτης, πέρα από το άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα, ήταν η εφαρμογή ενός αρχιτεκτονικού σχεδιασμού που θα έδινε ολιστικές λύσεις σε τομείς όπως η υγεία και ευεξία, η βιοκλιματική καινοτομία μέσα από τα οικολογικά υλικά και τις μεθόδους κατασκευής και η διαχείριση νερού και αποβλήτων.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Τα μεγάλα ανοίγματα στις τζαμαρίες, οι ιδιόχρηστοι κήποι στο ισόγειο και οι γενναιόδωροι εξώστες με τις ζαρντινιέρες στους ορόφους, προσδίδουν ποιότητα ζωής και επισημαίνουν τον αειφόρο σχεδιασμό ο οποίος γίνεται αντιληπτός στους κατοίκους, όχι μόνο μέσα από τις χαμηλές ενεργειακές καταναλώσεις αλλά κυρίως βιωματικά. Τα μποστάνια στους εξώστες, η παροχή ηλεκτρικής φόρτισης σε κάθε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτου, η κομποστοποίηση και η εύκολη δυνατότητα παρακολούθησης των καταναλώσεων της κατοικίας μέσα από συστήματα smart home και εφαρμογές είναι κάποιες από τις στρατηγικές αειφορίας που ενθαρρύνουν τον ένοικο να υιοθετήσει έναν σύγχρονο, οικολογικό τρόπο ζωής.

 

Σπειροειδής όγκος

Το έργο σχεδιάστηκε ως ένα σύγχρονο κτίριο γραφείων που επαναπροσδιορίζει τον χαρακτήρα της περιοχής Μπονφίμ. Δημιουργεί μια νέα αστική παρουσία, ενώ διατηρεί τον διάλογο με το περιβάλλον πλαίσιο, ισορροπώντας τη σύγχρονη έκφραση με την αστική συνέχεια.

 

Χωρική οργάνωση

Οι όγκοι του κτιρίου οργανώνονται με τρόπο που ενισχύει τη διαπερατότητα και την αλληλεπίδραση με την πόλη. Μια ακολουθία χώρων, που περιλαμβάνει εσωτερικές αυλές και ταράτσες, δημιουργεί οπτική συνέχεια και καλλιεργεί ένα αίσθημα κοινότητας μεταξύ των χρηστών. Οι συνδέσεις με τους δημόσιους δρόμους και τους υπαίθριους χώρους ενισχύουν την προσβασιμότητα και την ένταξη στον αστικό ιστό.

Η κάτοψη φιλοξενεί ευέλικτους χώρους γραφείων, σχεδιασμένους ώστε να προσαρμόζονται σε διαφορετικές ανάγκες χρηστών. Οι χώροι του ισογείου ανοίγονται προς τον δημόσιο χώρο, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ του κτιρίου και της πόλης. Οι πυρήνες κυκλοφορίας τοποθετήθηκαν στρατηγικά ώστε να βελτιστοποιούν την αποδοτικότητα, διατηρώντας παράλληλα σαφή προσανατολισμό.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η πρόσοψη συνδυάζει επιφάνειες από πέτρα και γυαλί, εξασφαλίζοντας ανθεκτικότητα και διαφάνεια. Το φυσικό φως διεισδύει βαθιά στους εσωτερικούς χώρους, μειώνοντας την εξάρτηση από τον τεχνητό φωτισμό. Οι αρχές της βιωσιμότητας καθοδήγησαν την επιλογή των δομικών συστημάτων και των τελικών υλικών, ενσωματώνοντας τόσο την απόδοση όσο και τους αισθητικούς στόχους. Τέλος, το έργο πήρε πιστοποίηση BREEAM EXCELLENT στον σχεδιασμό και VERY GOOD στην κατασκευή.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή Μπονφίμ του Πόρτο, και συμβάλλει στην αναγέννηση μιας ιστορικής συνοικίας. Ο σχεδιασμός αναβαθμίζει το αστικό τοπίο, δημιουργώντας ένα τοπόσημο που λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την περιοχή, ενώ παράλληλα σέβεται την κλίμακα και τον χαρακτήρα της. Το κτίριο γραφείων λειτουργεί ως καταλύτης για τη σύγχρονη εργασιακή κουλτούρα και τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη.

 

Το έργο αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη όχι ως εργαλείο μεταπαραγωγής, αλλά ως καταλύτη για την ανακάλυψη του σχεδιασμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από τα πρώιμα στάδια της υλικής έρευνας, προσαρμοσμένα diffusion models παράγουν υψηλής ανάλυσης μελέτες κεραμικών υαλωμάτων -εξετάζοντας πώς το χρώμα, η πορώδης υφή και η επιφάνεια ανταποκρίνονται στην υγρασία της Στουτγάρδης και στις μεταβαλλόμενες γωνίες φωτισμού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτές οι εικόνες, που παράγονται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, λειτουργούν ως αναλυτικά σκίτσα, διευρύνοντας το πεδίο της πειραματικής διερεύνησης.

Τα οπτικά δεδομένα δομούν επίσης την αφηγηματική πορεία του σχεδιασμού. Τα πιο εκφραστικά καρέ επιλέγονται προσεκτικά, σχολιάζονται με περιβαλλοντικά δεδομένα και συντίθενται σε storyboard sheets που αφηγούνται τη διαδρομή ενός κατοίκου από τον δρόμο έως το sky court. Κάθε storyboard λειτουργεί ως κατευθυντήρια οδηγία για το παραμετρικό μοντέλο: τα βάθη των μπαλκονιών, οι διατρήσεις της όψης και οι κοινοί υπαίθριοι χώροι διαστασιολογούνται απευθείας από τις ατμόσφαιρες που αποτυπώνονται στις εικόνες. Αυτός ο επαναληπτικός κύκλος -δημιουργία, αφήγηση, παραμετροποίηση- μετατρέπει την αφηρημένη έρευνα σε χωρικές ακολουθίες που μπορούν να κοστολογηθούν, να κατασκευαστούν και να κατοικηθούν.

Για τη μετάβαση από τα στατικά καρέ σε καθηλωτικές προεπισκοπήσεις, η διαδικασία ενσωματώνει ένα υβριδικό pipeline: diffusion models για γρήγορες παραλλαγές και enhance-focused AI για ακριβή αναβάθμιση της ανάλυσης, εξασφαλίζοντας ευκρίνεια σε κάθε στάδιο. Το αποτέλεσμα είναι μια αρχιτεκτονική ταυτόχρονα βασισμένη σε πραγματικά δεδομένα αλλά και αφηγηματική, όπου κάθε κεραμικό πλακίδιο προκύπτει από τον διάλογο ανάμεσα στη ανθρώπινη διαίσθηση και τη φαντασία “της μηχανής”.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Ένα διαμέρισμα με πρόσοψη από πράσινη κεραμική. Σύγχρονο αρχιτεκτονικό ύφος.

Δημιουργήθηκε με Freepik, Topaz Labs και Photo AI.

 

Διαδραστική μεμβράνη

Το κτίριο μεικτής χρήσης αναπτύσσεται σε δεκαέξι επίπεδα στο κέντρο της Λευκωσίας, σε μια από τις σημαντικότερες οδικές αρτηρίες, τη Λεωφόρο Θεμιστοκλή Δέρβη, σε οικόπεδο με ιδιαίτερα γεωμετρικά χαρακτηριστικά.

 

Λειτουργική οργάνωση

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμπορικούς χώρους στο ισόγειο και το μεσοπάτωμα, έξι επίπεδα με γραφεία, ένα για κοινόχρηστο χώρο αναψυχής με καφετέρια και γυμναστήριο, έξι με διαμερίσματα και ένα ημιστεγασμένο επίπεδο roof garden με πισίνα στην οροφή. Οι ανάγκες σε χώρους στάθμευσης εξυπηρετούνται από τέσσερα υπόγεια επίπεδα, με είσοδο στην οδό Νικοκρέοντος και έξοδο στη Λεωφόρο Θεμιστοκλή Δέρβη.

Η μεικτή χρήση ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας για κτίρια, ειδικά στα αστικά κέντρα, των οποίων η λειτουργία δεν είναι αυστηρά καθορισμένη, αλλά γίνονται πολυχρηστικά κύτταρα μέσα στον αστικό οργανισμό. Αποτέλεσμα της επιλογής αυτής είναι η συνεχής αλληλεπίδραση του έργου με το αστικό του περιβάλλον. Αντίθετα με αυτό που συμβαίνει συνήθως, με εμπορικά κτίρια που παραμένουν κλειστά τη νύκτα και οικιστικά αδρανή τη ημέρα, το Nice Dream διατηρεί μια αδιάκοπη λειτουργία και σχέση με την πόλη.

Σχεδιασμός όψης

Αυτή η σχέση ενισχύεται με τον λεπτομερή σχεδιασμό του κελύφους, μια εξωτερική στρώση μεσολάβησης μεταξύ του κτιρίου και του περιβάλλοντός του, που αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τις δραστηριότητες των ενοίκων, καθιστώντας την κάθε όψη μια ενεργή, διαδραστική επικοινωνιακή μεμβράνη. Στο κέλυφος χρησιμοποιούνται διαβαθμίσεις διαφάνειας και αντιπαραβολές υλικών για να δημιουργήσουν μια λεπτή και μεταβαλλόμενη αίσθηση του χώρου, της κίνησης και του φωτός. Στόχος αυτού του σχεδιασμού είναι η δημιουργία μιας ιδιαίτερης ατμοσφαίρας, τόσο για τους χώρους εργασίας όσο και για τους χώρους κατοίκησης.

 

 

Παλέτα υλικών

Το κέλυφος κατασκευάστηκε από κάθετα πάνελ αλουμινίου, ενταγμένα στη διάτμηση του στατικού κανάβου και των επιπέδων του κτιρίου, άλλα συμπαγή και άλλα διάτρητα και περιστρεφόμενα, που ανοίγουν και κλείνουν ανάλογα με τις συνθήκες που επιθυμεί ο χρήστης. Τη μέρα μπορεί να είναι απόλυτα κλειστό, προστατεύοντας από την έντονη ηλιοφάνεια, χωρίς να χάνεται η οπτική επαφή χάρη στη διάτρητη επιφάνεια. Εξωτερικά, ανάλογα με το άνοιγμα και το κλείσιμο των περσίδων, η όψη αλλάζει, δημιουργώντας ένα παιχνίδι διαφάνειας και διαμπερότητας. Τις νύχτες, όταν το φως διαχέεται από μέσα προς τα έξω, ο όγκος σχεδόν χάνει την υλικότητά του.

 

Σημείο αναφοράς

Ο σχεδιασμός του έργου λαμβάνει υπόψη του τόσο την υπάρχουσα κατάσταση της περιοχής όσο και τη μελλοντική ανάπτυξή της. Δημιουργείται μια σύνθεση ιδιαίτερης και σύγχρονης αρχιτεκτονικής γλώσσας με στόχο να αποτελέσει σημείο αναφοράς στη Βούλα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική ιδέα είναι η δημιουργία ενός διπλού κελύφους που περιβάλλει το κτίριο, παρέχοντας τις απαραίτητες συνθήκες ιδιωτικότητας για τους χρήστες. Η ιδιομορφία του οικοπέδου και οι στενές όψεις επί των γειτονικών οδών, με τις μεγάλες πλευρές στα πλάγια όρια των οικοπέδων, καθορίζουν μια ανάγκη για ιδιωτικούς χώρους, αλλά και τη διατήρηση μιας “συνέχειας” των ακάλυπτων με τα όμορα οικόπεδα.

Το κέλυφος διατρέχεται από μια αραιή διάτρηση, η οποία συμβάλλει στο φυσικό φωτισμό του εσωτερικού του κτιρίου, ενώ εξασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα όπου είναι αναγκαία. Οι διατρήσεις επενδύονται με αδρά ημιδιαφανή γυάλινα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρουσες ανακλάσεις στο εσωτερικό. Οι καμπύλες πλάκες με την ελαφριά περιστροφή τους δίνουν την εντύπωση ενός όχι τόσο συμπαγούς όγκου, προσφέροντας ενδιαφέρουσες σκιάσεις και διαφορετικές οπτικές φυγές από τους εξώστες.

 

Ένταξη στο τοπίο

Επιδιώκοντας την αειφόρο ανάπτυξη, ενσωματώθηκαν τα τοπικά κλιματικά δεδομένα στον σχεδιασμό. Οι υδάτινες επιφάνειες και οι πράσινες ζώνες παίζουν κεντρικό ρόλο, στη δημιουργία ενός μικροκλίματος για τους κατοίκους, αλλά και τη γειτονιά. Στο ισόγειο, η σχεδιασμένη αβαθής λίμνη με ακανόνιστες νησίδες και μια κολυμβητική δεξαμενή αποτελούν μέρος της προσέγγισης. Η σύνθεση αυτή, σε συνδυασμό με την πλούσια φύτευση των κήπων, που αποτελείται από ενδιαφέρουσες ποικιλίες ψηλών δέντρων, δημιουργεί ένα εναρμονισμένο φυσικό κλίμα δροσιάς και ηρεμίας στο επίπεδο της πιλοτής, το οποίο επεκτείνεται στο περιβάλλοντα χώρο της γειτονιάς.

 

 

Custom κατασκευές

Στους εξώστες, δημιουργούνται τοπικά χώροι πρασίνου που προσθέτουν στην αισθητική ποιότητα της εξωτερικής διαμόρφωσης και συμβάλλουν στον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Η διάτρητη πέργκολα στο επίπεδο του δώματος αποτελεί ένα επιπλέον αρχιτεκτονικό στοιχείο που λειτουργώντας διαφραγματικά, δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες σκίασης και αερισμού, ενισχύοντας τον αισθητικό και λειτουργικό χαρακτήρα του χώρου.

 

 

Χωρική ρευστότητα

Το οικόπεδο ανάπτυξης πλαισιώνει το Cerro del Vigía, μια εντυπωσιακή τοποθεσία με νοτιοδυτικό προσανατολισμό και μαγευτική θέα στον κόλπο του Zihuatanejo.

 

Στόχος του Έργου

Οι Πύργοι Α και Β του συγκροτήματος περιλαμβάνουν από επτά βίλες ο καθένας, χτισμένες πάνω σε μια βάση που εξισορροπεί την έντονη κλίση του εδάφους. Οι βίλες, με εμβαδό από 140m2 έως 260m2, έχουν σχεδιαστεί ώστε να αξιοποιούν στο έπακρο τη θέα και να ενσωματώνονται αρμονικά στο φυσικό τοπίο.

 

 

Αρχιτεκτονική Μορφολογία

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του σχεδιασμού ήταν η μετάβαση από δύο απλά ορθογώνια σχήματα σε δυναμικούς όγκους, μέσα από στρατηγικές τομές και διακοπές. Οι παρεμβάσεις αυτές στόχευαν στη δημιουργία ρευστών και ανάλαφρων χωρικών εμπειριών που ανταποκρίνονται τόσο στις λειτουργικές ανάγκες όσο και στη σχέση με το περιβάλλον. Το αποτέλεσμα είναι μια οργανική ροή κίνησης και χώρων, που ενοποιεί φυσικά τα διάφορα επίπεδα και περιοχές του συγκροτήματος.

 

 

Ένταξη στο Τοπίο

Η αποδόμηση των όγκων δεν βελτίωσε μόνο την κυκλοφορία, αλλά επέτρεψε και τον πλαισιωμένο διάλογο με το τοπίο, προσφέροντας πανοραμική θέα από κάθε σημείο. Η σύνδεση με τη θάλασσα αποτελεί βασικό στόχο του σχεδιασμού, με την οπτική επαφή με τον ωκεανό να λειτουργεί ως κεντρικός άξονας της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Για να επιτευχθεί μια ομαλότερη ενσωμάτωση με τη φύση, εισήχθησαν καμπύλες και στους δύο ορόφους κάθε πύργου -μια σχεδιαστική επιλογή που ελαφραίνει τον συνολικό όγκο των κατασκευών και αποτρέπει την αίσθηση επιβολής στο τοπίο. Η καμπυλότητα αυτή προσδίδει όχι μόνο αισθητική απαλότητα και κίνηση, αλλά και μια αίσθηση αρμονικής συνέχειας με τον ορίζοντα, επιτρέποντας στα κτήρια να “συγχωνεύονται” οπτικά με το φυσικό περιβάλλον.

 

Συμπαγή τείχη

Βασισμένο στις αρχές της αρχιτεκτονικής του Βόρειου Κόλπου, το έργο ενσαρκώνει την έννοια της ιδιωτικότητας και της διακριτικότητας. Τα ψηλά, συμπαγή τείχη του προστατεύουν την κατοικία από το σκληρό κλίμα και το άνυδρο τοπίο, ενώ παράλληλα περικλείουν ένα γαλήνιο και φιλόξενο εσωτερικό.

 

Λειτουργική Διάταξη

Η κατοικία αναπτύσσεται στο ισόγειο, οργανωμένη γύρω από μια αλληλουχία αυλών μέσα σε ένα ορθογώνιο περιτειχισμένο σύμπλεγμα. Οι υαλοπίνακες, στρατηγικά τοποθετημένοι στους κύριους κοινωνικούς χώρους και στις αυλές, ενισχύουν τον αρμονικό διάλογο μεταξύ παραδοσιακής σύνθεσης και σύγχρονης διαφάνειας. Κάθε αυλή έχει τον δικό της ρόλο -υποδοχή, ανάπαυση ή εορτασμός- δημιουργώντας μια πολυδιάστατη εμπειρία χώρου.

 

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Στην καρδιά της κατοικίας, μια κεντρική “όαση” διαχωρίζει τις βοηθητικές από τις ιδιωτικές και κοινωνικές ζώνες. Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από ευρύχωρα δωμάτια που ανοίγονται σε οβάλ αυλές και μικρούς κήπους, όλα συνδεδεμένα μέσω οργανικών, μη γραμμικών διαδρομών που ενοποιούν τη σύνθεση του χώρου. Ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς διαμορφώνει την εμπειρία κίνησης, καθώς ένας αξονικός διάδρομος διασχίζει διαδοχικούς κήπους και αυλές, οδηγώντας από την κύρια είσοδο στους ιδιωτικούς οικογενειακούς χώρους.

 

 

Ενσωμάτωση στο Περιβάλλον

Με προσανατολισμό προς τη θάλασσα, η κατοικία πλαισιώνει την απεραντοσύνη του Κόλπου με μια ημι-σκεπασμένη πλακόστρωτη βεράντα, η οποία εντάσσεται αρμονικά στο τοπίο των αμμόλοφων και της παράκτιας βλάστησης. Το σπίτι συνδέεται άμεσα με την ιδιωτική παραλία του, όπου ο κύριος κοινωνικός του χώρος εναρμονίζεται με τη φυσική ομορφιά του τοπίου.

Στο κέντρο της “όασης”, ένας επιβλητικός κυλινδρικός πύργος υψώνεται σαν ένας σύγχρονος φάρος της ακτής. Αυτό το κατακόρυφο καταφύγιο προσφέρει έναν χώρο απομόνωσης και περισυλλογής, με την κορυφή του να μεταμορφώνεται σε μια ταράτσα περιπάτου και διαλογισμού. Από αυτό το υπερυψωμένο σημείο, οι κάτοικοι απολαμβάνουν ανεμπόδιστες θέες στους κήπους, τους κυματιστούς αμμόλοφους και τον ατελείωτο ορίζοντα της θάλασσας.

 

Σύνολο διακριτών όγκων

Ένα υφιστάμενο κτίριο γραφείων ηλικίας 40 ετών απογυμνώνεται έως τον πρωτογενή φέροντα οργανισμό του και επαναερμηνεύεται συνολικά, ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις του εργασιακού περιβάλλοντος. Η αρχική λογική της μάζας ανακτάται και αποσαφηνίζεται, μετασχηματίζοντας ένα έως πρότινος αποσπασματικό και οπτικά ασύνδετο σύνολο σε μια συνεκτική αρχιτεκτονική σύνθεση. Το κτίριο επανασυντίθεται ως ένα σύνολο δώδεκα διακριτών όγκων, καθένας εκ των οποίων ορίζεται από τη δική του στρατηγική επένδυσης και χωρική ατμόσφαιρα, συγκροτώντας μια νέα αρχιτεκτονική ταυτότητα που εδράζεται στη διαφοροποίηση και τη σαφήνεια.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η επέμβαση βασίζεται σε μια διαδικασία αφαίρεσης και επαναπροσδιορισμού. Μέσα από την απομάκρυνση των μη αναγκαίων στρώσεων, αποκαλύπτεται και αναδιοργανώνεται ο αρχικός δομικός σκελετός, καθιστώντας εκ νέου αναγνώσιμη τη γεωμετρία του κτιρίου. Η κύρια όψη υιοθετεί μια συγκρατημένη υλικότητα, αρθρωμένη μέσα από διακριτικές τονικές μεταβάσεις λευκού, γκρι, μαύρου και χρυσού. Ένα νέο υαλοπέτασμα διαμορφώνει την κύρια πρόσοψη, ενώ μια αλληλουχία χυτών βαθμίδων από terrazzo συγκροτεί μια σαφή και γενναιόδωρη χειρονομία εισόδου.

Σε αντίθεση, η πίσω όψη υιοθετεί μια πιο εκφραστική και παιγνιώδη γλώσσα. Οι επιμέρους όγκοι διαφοροποιούνται μέσω χρώματος και υλικών: ένας πυρήνας ανελκυστήρα επενδυμένος με ανοιχτό τιρκουάζ, ένα κλιμακοστάσιο σε ριγέ ασπρόμαυρη επιφάνεια με κίτρινα πλαίσια ανοιγμάτων, ένας ροζ επιχρισμένος πυρήνας εξυπηρετήσεων και χώροι γραφείων επενδυμένοι με μπλε μεταλλικά πάνελ. Η χρωματική αυτή διαστρωμάτωση διαχέεται σε όλο το κτίριο, δημιουργώντας μια δυναμική σχέση μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών επιφανειών.

 

 

Χωρική οργάνωση & στρατηγική βιωσιμότητας

Το κτίριο επαναπροσανατολίζεται ώστε να αξιοποιήσει τη γειτνίασή του με το παρακείμενο φυσικό πάρκο, μέσω της διάνοιξης νέων ανοιγμάτων σε έως πρότινος συμπαγείς όψεις. Οι παρεμβάσεις αυτές ενισχύουν τη οπτική διασύνδεση, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνουν σημαντικά τη διείσδυση φυσικού φωτός, αντισταθμίζοντας τα περιορισμένα ύψη των υφιστάμενων ορόφων.

Στο επίπεδο της στέγης, ένας φυτεμένος δώμα σε συνδυασμό με μια κυκλική πέργκολα διαμορφώνουν μια αλληλουχία υπαίθριων χώρων εργασίας και κοινωνικής συνάθροισης. Οι ανυψωμένοι αυτοί χώροι φιλοξενούν άτυπες συναντήσεις, εκδηλώσεις και στιγμές ανταλλαγής, επεκτείνοντας το πρόγραμμα πέρα από τα όρια ενός συμβατικού γραφειακού περιβάλλοντος.

Η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως βασική σχεδιαστική παράμετρος. Το έργο περιλαμβάνει συστήματα υψηλής θερμομονωτικής απόδοσης, ενεργειακά αποδοτικά κουφώματα, χρήση τοπικών φυσικών υλικών και μηχανολογικά συστήματα χαμηλής κατανάλωσης. Συμπληρωματικά, ενσωματώνονται φωτοβολταϊκά πάνελ, σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων και θέσεις στάθμευσης ποδηλάτων, συμβάλλοντας στην επίτευξη της ανώτερης ενεργειακής κατάταξης Α+.

Παλέτα υλικών

Η εσωτερική διαμόρφωση ισορροπεί μεταξύ διατήρησης και μετασχηματισμού. Το υφιστάμενο δάπεδο από μαύρο μάρμαρο αποκαθίσταται, ενώ οι ψευδοροφές αφαιρούνται, αποκαλύπτοντας τον αδρό σκυροδεμένο φέροντα οργανισμό και το ακανόνιστο ίχνος του ξυλοτύπου. Η συνύπαρξη εκλεπτυσμένων και αδρών επιφανειών συγκροτεί μια συνεκτική υλική ταυτότητα σε όλα τα επίπεδα του κτιρίου.

Κάθε όροφος διαφοροποιείται περαιτέρω μέσω ειδικά σχεδιασμένων αρχιτεκτονικών στοιχείων και παρεμβάσεων επίπλωσης. Από γλυπτικές μαρμάρινες κατασκευές καθιστικών έως μια έντονα κόκκινη διάτρητη μεταλλική βιβλιοθήκη και εκτεταμένα κοινόχρηστα τραπέζια εργασίας, οι εσωτερικοί χώροι αποκτούν επιμέρους χαρακτήρες. Στο ισόγειο, μια γενναιόδωρη κλίμακα από κόκκινο terrazzo λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο κυκλοφορίας και ως αμφιθεατρικός χώρος για εκδηλώσεις, συνδέοντας το επίπεδο εισόδου με ένα φωτεινό μεσοπάτωμα.

Μέσα από αυτές τις πολυεπίπεδες στρατηγικές, το έργο συγκροτεί ένα ενιαίο αλλά ταυτόχρονα ετερογενές περιβάλλον εργασίας, όπου η ταυτότητα, η ευελιξία και ο χωρικός πλούτος προκύπτουν από την προσεκτική ορχήστρωση δομής, υλικότητας και προγράμματος.

 

Αίσθηση ενότητας

Μετά την ολοσχερή καταστροφή του ΚΡΗΤΗ TV από μια καταστροφική πυρκαγιά, ξεκίνησε η ανακατασκευή και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του, προσφέροντας ένα νέο πρόσωπο στον σταθμό, το οποίο συνδυάζει τη σύγχρονη λειτουργικότητα με μια ισχυρή αισθητική ταυτότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σκοπός του σχεδιασμού, ήταν να ανταποκρηθεί πλήρως στις ανάγκες των εργαζομένων και να δημιουργηθεί ένας χώρος που να ενισχύει τη συνεργασία, την καινοτομία και την παραγωγικότητα. Παράλληλα, στόχος ήταν να αναδειχθεί η ταυτότητα του σταθμού, ενσωματώνοντας τα χαρακτηριστικά του στον χώρο με δημιουργικό και αρμονικό τρόπο.

Η προσοχή στη λεπτομέρεια καθοδηγεί την εμπειρία του επισκέπτη και του εργαζομένου από την είσοδο έως τους εργασιακούς χώρους. Η δημιουργία ενός ευχάριστου και λειτουργικού περιβάλλοντος προάγει την αποδοτικότητα και την καλή διάθεση, ενώ ενισχύει την αίσθηση της ενότητας και της συνεργασίας στους χώρους εργασίας. Το έργο αποτελεί μια αναγέννηση για το ΚΡΗΤΗ TV, επαναπροσδιορίζοντας το εργασιακό περιβάλλον του σταθμού και θέτοντας τις βάσεις για μια νέα εποχή παραγωγής και επικοινωνίας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το εξωτερικό του κτιρίου εντυπωσιάζει με την αρχιτεκτονική του μεγαλοπρέπεια και την καταπράσινη είσοδο, δημιουργώντας μια αίσθηση φιλόξενης υποδοχής από τη στιγμή της προσέγγισης. Εσωτερικά, οι χώροι έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα τη λειτουργικότητα και την αισθητική, ενώ κάθε χώρος εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ανάγκες της ομάδας του σταθμού. Οι περιοχές συναντήσεων, οι κοινόχρηστοι χώροι χαλάρωσης, καθώς και οι εργασιακοί χώροι, είναι οργανωμένοι έτσι ώστε να ενθαρρύνουν τη συνεργασία και την επικοινωνία, προάγοντας την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων.

 

 

Παλέτα υλικών

Η βιομηχανική αισθητική του χώρου ενσωματώνει καθαρές γραμμές, μεταλλικές κατασκευές και φυσικά υλικά, προσδίδοντας μια μοντέρνα και κομψή ατμόσφαιρα. Η χρήση γήινων υλικών, όπως το ξύλο και το μέταλλο, συνδυάζεται με εμφανείς μεταλλικές κατασκευές και ειδικά επιλεγμένα χρώματα, εμπνευσμένα από την τοπική κουλτούρα και το περιβάλλον. Οι custom-made κατασκευές και έπιπλα από ξύλο, σε συνδυασμό με την παλέτα χρωμάτων, προσδίδουν στον χώρο μια αίσθηση ζεστασιάς και φινέτσας, ενώ το φωτιστικό σχέδιο ενισχύει τη λειτουργικότητα και τη θετική ενέργεια του χώρου.

 

Τεχνητή φύση

Αυτό το νέο ξενοδοχείο-προορισμός αποτελεί εξέλιξη στην ορεινή αρχιτεκτονική, επαναπροσδιορίζοντας οικείες φόρμες μέσα από μια αρμονική σύνθεση φυσικών υλικών, για να προσφέρει μια σύγχρονη λύση του 21ου αιώνα.

 

Στόχος του έργου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται 1,5 ώρα βορειοανατολικά του Σποκέιν, στα Βραχώδη Όρη του Βόρειου Άινταχο, εκεί όπου συναντώνται δύο διαφορετικές οροσειρές, οι Selkirk και Cabinet Mountains. Η τοποθεσία του προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε δραστηριότητες αναψυχής καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στο πλαίσιο ενός γενικού σχεδίου για τη μελλοντική ανάπτυξη, που περιλαμβάνει το ξενοδοχείο και λοιπές εγκαταστάσεις, ο σχεδιασμός επαναπροσδιορίζει την εμπειρία του βουνού. Χρησιμοποιώντας τα πλεονεκτήματα της μαζικής ξυλοκατασκευής -αισθητική, βιωσιμότητα και δομική αποτελεσματικότητα- το συγκρότημα συνδυάζει παραδοσιακά στοιχεία με καινοτόμα υλικά, δημιουργώντας μια σύγχρονη και φιλόδοξη αρχιτεκτονική για το μέλλον.

 

 

Ένταξη στο τοπίο & υλικά

Το ξενοδοχείο, συνολικής έκτασης 60.200m2, με 31 μονάδες, είναι ένας προορισμός για σκι που προσφέρει δυνατότητες τόσο εντός όσο και εκτός πίστας. Παρέχει υπηρεσίες φιλοξενίας και υποστήριξης, ενισχύοντας το Schweitzer ως ένα μέρος ελκυστικό όλο τον χρόνο. Στρατηγικά τοποθετημένο ώστε να αποτελεί το κεντρικό σημείο του χωριού, το ξενοδοχείο, με τη γραμμική του μορφή, αξιοποιεί την απότομη πλαγιά. Είναι χτισμένο σε μια εγκοπή του εδάφους, δημιουργώντας χώρο για στεγασμένο χώρο στάθμευσης.

Η εξωτερική του όψη συνδυάζει εκτεθειμένες ξύλινες δομές, σκυρόδεμα, μεταλλικά πάνελ και μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, αποπνέοντας μοντέρνα αισθητική. Στους κύριους χώρους συγκέντρωσης, κυριαρχεί η πλαστικοποιημένη ξυλεία (CLT), ενώ η οροφή, οι δοκοί και οι κολώνες από glulam ξυλεία ενισχύουν τη ζεστή, φιλόξενη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια αισθητική που θυμίζει καταφύγιο.

 

 

Εσωτερικός σχεδιασμός & διάταξη

Το λόμπι και ο χώρος υποδοχής βρίσκονται στην κορυφή του υπόγειου χώρου στάθμευσης. Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από την κλασική αισθητική του σκι, με αναφορές στα φωτεινά κοστούμια του αθλήματς της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα. Τα δωμάτια, τα οποία εκτείνονται σε τρεις ορόφους, προσφέρουν εντυπωσιακή θέα στη λίμνη Pend Oreille.

Το ξενοδοχείο διαθέτει δύο χώρους ανέσεων. Ο πρώτος, το Glass Room, είναι ο οικογενειακός και καθιστικός χώρος του ξενοδοχείου, όπου οι επισκέπτες μπορούν να χαλαρώσουν και να παίξουν παιχνίδια. Στην αντίθετη πλευρά του κτιρίου βρίσκεται το Crow’s Bench, το εστιατόριο 50 θέσεων που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ξενοδοχείου. Εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το après-ski ή après-bike, εκμεταλλευόμενοι το παρακείμενο μπαρ 15 θέσεων και τους χώρους καθιστικού με μεγάλο τζάκι.

Άλλες παροχές περιλαμβάνουν έναν εσωτερικό χώρο συνεργασίας, καθώς και ένα μικρό γυμναστήριο. Στον τρίτο όροφο, η εξωτερική βεράντα προσφέρει ένα υπερμεγέθες υδρομασάζ με θέα στο γύρω ορεινό τοπίο και τη λίμνη Pend Oreille.

 

Ρυθμική εναλλαγή

Σε μία περιοχή της πόλης με έντονο βιομηχανικό χαρακτήρα κοντά στην Εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας, ένα προϋπάρχον κτίσμα, που δεν ολοκληρώθηκε, ανακατασκευάστηκε με στόχο το νέο κτίριο να διατηρεί μεν τον φέροντα οργανισμό του υφιστάμενου, παράλληλα δε να καλύπτει ένα νέο διευρυμένο κτιριολογικό πρόγραμμα, αυξημένης επιφάνειας γραφειακών χώρων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Προϋπόθεση για τον σχεδιασμό, ήταν η δημιουργία ενός νέου συστήματος κατασκευής, το οποίο θα προσαρμόζεται στην υφιστάμενη δομή του κτιρίου, αλλά ταυτοχρόνως θα την οργανώνει, θα διαμορφώνει μία ενιαία εικόνα και ταυτότητα, ικανοποιώντας παράλληλα τις βιοκλιματικές ανάγκες ενός σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος. Έτσι το νέο κέλυφος, το οποίο αποκτά πάχος, έρχεται σε επαφή ή βρίσκεται σε απόσταση από αυτό, ενοποιώντας τους κλειστούς χώρους με τους υπαίθριους, τα δώματα και τους εξώστες.

 

 

Χωρική οργάνωση

Παράλληλα, διασπάται σε επιμέρους στοιχεία, που με τον τρόπο αυτόν διαμορφώνουν, με μία ρυθμική εναλλαγή “κενού και πλήρους“, ένα σύστημα σκίασης και ανοιγμάτων, ρυθμίζοντας τις συνθήκες σκιάς και φυσικού φωτός στο εσωτερικό του κτιρίου. Τμήματα τοίχων και παραθύρων που εναλλάσσονται μεταξύ τους, περιβάλουν το κτίριο σε όλα τα επίπεδα, οργανώνοντας έτσι τους ανεξάρτητους και κάπως τυχαίους υφιστάμενους όγκους, ενώ διαμορφώνουν μια ενιαία αντίληψη για το κτίριο.

Σχεδιασμός βιωσιμότητας

Η αρχιτεκτονική πρόταση που συνδυάζει τη βιοκλιματική και λειτουργική του αναβάθμιση, με τον επανασχεδιασμό του κελύφους και την αναδιάρθρωση των εσωτερικών χώρων, δημιουργεί ένα άνετο και βιώσιμο περιβάλλον ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα και μια νέα συνεκτική και αναγνωρίσιμη ταυτότητα, που καθιστά το κτίριο σημείο αναφοράς στο αστικό του περιβάλλον.

 

 

Ενιαία κατασκευή

Η κατοικία, έκτασης 400m², βρίσκεται στην πόλη Franca και ενσωματώνεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Ο σχεδιασμός της δημιουργεί μια άμεση και ουσιαστική σύνδεση μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού τοπίου, αναδεικνύοντας τη μοναδική σχέση της με τη φύση.

 

Φιλοσοφία έργου

Η κεντρική ιδέα του έργου είναι η δημιουργία μιας διάταξης όπου κάθε χώρος απολαμβάνει ανεμπόδιστη θέα προς τον κήπο και τον ορίζοντα, αναδεικνύοντας παράλληλα το μεγάλο οικόπεδο των 50m που περιβάλλει την κατοικία. Ο σχεδιασμός του αρχιτεκτονικού όγκου ως ενιαίο μπλοκ, το οποίο εκτείνεται παράλληλα με τον δρόμο πρόσβασης και τον πίσω κήπο, εξαλείφει την ανάγκη για πολλαπλούς τοίχους. Παράλληλα, η συγκεκριμένη διάταξη διευκολύνει την κατασκευή, καθώς αξιοποιεί την επικλινή τοπογραφία, αποφεύγοντας εκτεταμένες χωματουργικές εργασίες και βελτιστοποιώντας τη χρήση των τοπικών πόρων. Τα υπνοδωμάτια τοποθετούνται στο ισόγειο, ενώ οι κοινωνικοί χώροι βρίσκονται στον πρώτο όροφο, προσφέροντας πανοραμική θέα.

 

Σχεδιασμός πρόσοψης & υλικά

Η μπροστινή πρόσοψη χαρακτηρίζεται από βαριά και στιβαρά στοιχεία που εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα, ενώ η πίσω όψη διαθέτει μεγάλα ανοίγματα, δημιουργώντας μια ισχυρή σύνδεση με τη φύση. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και την ελαφρότητα προσδίδει μια αίσθηση θαλπωρής, ενώ παράλληλα ενισχύει τον εξοχικό χαρακτήρα της κατοικίας. Για την κατασκευή επιλέχθηκαν φυσικά υλικά, όπως πέτρα, ξύλο, σκυρόδεμα, brises soleil και κεραμικά πλακάκια. Αυτά τα υλικά όχι μόνο αναδεικνύουν την αισθητική του χώρου, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν χαμηλό το κόστος και τα έργα συντήρησης.

 

Σχεδιασμός Τοπίου

Ο σχεδιασμός του κήπου εναρμονίζεται πλήρως με το τοπικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη το κλίμα, την τοπογραφία και τον προσανατολισμό της κατοικίας. Τα φυτά επιλέγονται προσεκτικά, ώστε να ταιριάζουν με τις ιδιαιτερότητες του εδάφους, δημιουργώντας μια ισορροπημένη συνύπαρξη μεταξύ της κατοικίας και του φυσικού τοπίου. Η πισίνα, μαζί με έναν εξωτερικό χώρο καθιστικού, τοποθετούνται στο ίδιο επίπεδο με το σαλόνι, εξασφαλίζοντας τόσο την άνεση όσο και την ιδιωτικότητα των ενοίκων.

Διακριτικά πρίσματα

Το νέο κατάστημα του διάσημου κοσμηματοπώλη Νίκου Κούλη βρίσκεται στην εμβληματική οδό Βουκουρεστίου, στο κέντρο της Αθήνας. Ο σχεδιασμός του αντλεί έμπνευση από τον χαρακτήρα της πόλης, συνδυάζοντάς τον αρμονικά με την περίτεχνη δεξιοτεχνία που χαρακτηρίζει τα κοσμήματά του.

 

Σχεδιασμός πρόσοψης

Ο σχεδιασμός του ατμοσφαιρικού αυτού χώρου ξεκινά από την όψη του δρόμου, μεταμορφώνοντας την απλή πρόσοψη ενός κτιρίου της δεκαετίας του 1960 και ανατρέποντας την παραδοσιακή έννοια της βιτρίνας. Ένα ακανόνιστου σχήματος παράθυρο προσφέρει διακριτικές ματιές στο εσωτερικό, προκαλώντας την περιέργεια των περαστικών και προσκαλώντας τους να σταματήσουν και να κοιτάξουν καλύτερα τον χώρο.

Γύρω από το παράθυρο, η πρόσοψη αντλεί τις αναλογίες της από τα αρχαία αθηναϊκά τείχη, τις οποίες αναπαράγει σε αλουμίνιο. Σε συγκεκριμένα σημεία, το αλουμίνιο διακοσμείται με ανάγλυφα μοτίβα που θυμίζουν τις περίτεχνες λεπτομέρειες των κοσμηματοθηκών του 19ου αιώνα. Στο σημείο που το αλουμήνιο συναντά το πεζοδρόμιο, το υλικό μετατρέπεται σε πλάκες τραβερτίνη και μάρμαρου, πλαισιώνοντας το παράθυρο και γεφυρώνοντας το σύγχρονο με το διαχρονικό. Αυτή η σύνθεση αποτελεί έναν φόρο τιμής στις ελληνικές ρίζες και την ταυτότητα του σχεδιαστή. Το χερούλι της πόρτας, από εξωθημένο αλουμίνιο, διπλώνεται και επιχρυσώνεται, παραπέμποντας στα πολύτιμα υλικά που κρύβονται στο εσωτερικό του καταστήματος.

 

Εσωτερική διάταξη & custom κατασκευές

Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τη δομή και την πολυπλοκότητα των κοσμημάτων του Νίκου Κούλη, δημιουργώντας ένα παιχνίδι μεταξύ φωτός και σκιάς, απαλότητας και υφής. Οι τοίχοι καλύπτονται με μεταξωτά υφάσματα, δημιουργώντας μια απαλή επιφάνεια που αντανακλά διακριτικά το φως, ενώ το σκούρο δρύινο πάτωμα, κατασκευασμένο από λεπτές γραμμικές σανίδες με τραχιά υφή, δημιουργεί μια έντονη αντίθεση. Στο πίσω μέρος του καταστήματος δεσπόζει μια εντυπωσιακή σκάλα, κρυμμένη πίσω από λοξές γυάλινες επιφάνειες, που οδηγεί σε ένα πατάρι. Εκεί στεγάζονται ένα σαλόνι υψηλής κοσμηματοποιίας και μια αίθουσα προβολής. Η σκάλα, η οποία εκτείνεται σε όλο το πλάτος του καταστήματος, δημιουργεί ένα θεατρικό κενό διπλού ύψους, συνδέοντας οπτικά το ισόγειο με το πατάρι.

Ο κεντρικός τοίχος του παταριού, σχεδιασμένος ως εσωτερική πρόσοψη, αποτελείται από μια σειρά επιμήκων πρισμάτων. Κάθε πρίσμα διαθέτει δύο γυαλισμένες μεταλλικές επιφάνειες και μία φωτιζόμενη. Τοποθετημένα γραμμικά, τα πρίσματα λειτουργούν ως διαχωριστικό ανάμεσα στον ιδιωτικό χώρο του παταριού και το κατάστημα, ενώ συνεχίζουν περιμετρικά, συνδέοντας οπτικά τα δύο επίπεδα.

 

Υλικά & επίπλωση

Στον πατάρι, η χρωματική παλέτα είναι φωτεινή και ήρεμη. Λευκή μοκέτα και “μαλακά” έπιπλα προσκαλούν τους επισκέπτες να χαλαρώσουν. Από τον δρόμο, τα πρίσματα και ο φωτισμός τους, ορατά μέσα από το πέτρινο πλαίσιο του ανοίγματος, δημιουργούν την αίσθηση μιας φωτισμένης κουρτίνας, προσθέτοντας ένα μυστήριο για το τι κρύβεται στο εσωτερικό.

Διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της δημιουργικής ταυτότητας του σχεδιαστή, το κατάστημα περιλαμβάνει ειδικά κομμάτια που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του χώρου και των πελατών. Ανάμεσά τους, ξεχωρίζουν ένα τραπέζι τσαγιού, ένας καθρέφτης γραφείου και ένας επίτοιχος καθρέφτης, σχεδιασμένος από τον Νίκο Κούλη. Οι βιτρίνες αποτελούνται από λουστραρισμένα ξύλινα κουτιά, τοποθετημένα πάνω σε κομψά πόδια που συνδυάζουν γυαλισμένες και ματ μεταλλικές επιφάνειες. Αυτές οι προθήκες, τοποθετούνται κάθετα και οριζόντια, προσφέροντας μια αίσθηση ισορροπίας και εκλεπτυσμένου σχεδιασμού. Στο πίσω μέρος του καταστήματος, μια κοσμηματοθήκη αγκαλιάζει μια δομική κολόνα, ενσωματώνοντάς την λειτουργικά και αισθητικά στον χώρο. Τέλος, στην πρόσοψη, η μεγαλύτερη βιτρίνα του καταστήματος, με τον εντυπωσιακό της σχεδιασμό, λειτουργεί ως το κεντρικό σημείο προβολής.

Δυναμικές χαράξεις

Το νέο κτίριο του Μητροπολιτικού Κολλεγίου, συνολικής επιφάνειας 2000m2 με άλλα 1000m2 υπόγειο, αποτελεί το τέταρτο κτίριο του υφιστάμενου campus στο Μαρούσι και προκύπτει από την ανάγκη κάλυψης των αυξημένων εκπαιδευτικών αναγκών του οργανισμού.

 

Οργάνωση λειτουργιών

Πρόκειται για ένα κτίριο μικτής χρήσης, καθώς φιλοξενεί στο ισόγειο Κέντρο Διεπιστημονικής Εκπαίδευσης και Έρευνας στην Αποκατάσταση (ΚΕΔΕΕΑ), στο υπόγειο και στον πρώτο όροφο τους χώρους εκπαίδευσης των φοιτητών και στον δεύτερο τα γραφεία διοίκησης, τα οποία συγκεντρώνονται από τα υπόλοιπα κτίρια.

 

Σχεδιασμός όψης & υλικά

Το νέο κτίριο τοποθετείται στη νοτιοανατολική γωνία του οικοπέδου, ώστε να αφήνει τον μέγιστο δυνατό ελεύθερο χώρο ανάμεσα στα υφιστάμενα, περιορίζοντας στο ελάχιστο τη σκίασή τους. Ακολουθεί μεν την ογκοπλασία και τη μορφολογία τους, ώστε να προκύπτει ένα ενιαίο αρμονικό σύνολο, αλλά ταυτόχρονα διαφοροποιείται και αποκτά τη δική του ταυτότητα μέσω του κελύφους του, το οποίο παύει να είναι μια οριζόντια επανάληψη περσίδων και αρχίζει να αλλάζει γωνίες, κατευθύνσεις και πυκνότητα, ακολουθώντας περιμετρικά μια ενιαία τεθλασμένη γραμμή.

Η χρήση και η εναλλαγή των υλικών, σε συνδυασμό με δυναμικές χαράξεις και χρωματικές αντιθέσεις οδηγούν σε ένα σύγχρονο εσωτερικό design, όπου ο χρήστης παύει να βιώνει έναν τυπικό χώρο εργασίας και μάθησης και μπαίνει πλέον σε ένα φρέσκο περιβάλλον με κίνητρο για δημιουργία και εξέλιξη.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Ακολουθώντας την ανάγκη της εποχής για ελαχιστοποίηση της ενεργειακής κατανάλωσης, το κτίριο έχει μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα στο περιβάλλον και κατατάσσεται σε ενεργειακή κλάση Α+, πράγμα που το καθιστά πλέον καινοτόμο. Είναι πλήρως αυτοματοποιημένο με σύστημα KNX, με αποτέλεσμα να είναι δυνατός ο χειρισμός και η παρακολούθησή του απομακρυσμένα. Ο φωτισμός έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη παρουσία και να αυξομειώνεται η έντασή του ανάλογα με το φως που εισέρχεται από τα ανοίγματα. Ο κλιματισμός είναι VRV με συστήματα inverter, το δώμα είναι φυτεμένο, τα ζεστά νερά χρήσης παράγονται από ηλιακά συστήματα και προβλέπεται εγκατάσταση φωτοβολταϊκών για τον μηδενισμό της κατανάλωσης.

 

 

Ενιαία όψη

Το έργο αποτελεί ένα από τα πρώτα σημεία επαφής για τους επισκέπτες του αθλητικού και τουριστικού θέρετρου Rogla. Ως η πιο πρόσφατη προσθήκη σε ένα σύνολο ξενοδοχείων, διαφέρει αισθητά από τις προηγούμενες κατασκευές, οι οποίες είχαν ενσωματώσει περισσότερο τα χαρακτηριστικά του τοπικού, αγροτικού τοπίου.

 

Σχεδιαστική πρόκληση

Το Hotel Natura σχεδιάστηκε ως το πιο διάσημο ξενοδοχείο στη Rogla, ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ πλήρως, καθώς ένα μεγάλο μέρος των προβλεπόμενων καταλυμάτων παραμένει αδόμητο. Παρόλα αυτά, νέες επενδύσεις σηματοδότησαν την τροποποίηση της αρχικής τυπολογίας του ξενοδοχείου και την επέκτασή του με την προσθήκη κοινόχρηστων πολυλειτουργικών χώρων καθώς και μιας πισίνας αναψυχής. Η πιο απαιτητική πτυχή του έργου ήταν να επιτευχθεί η επέκταση με μια διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση, έτσι ώστε το νέο τμήμα να εντάσσεται “κομψά” στο αυστηρό και στιβαρό υφιστάμενο συγκρότημα.

 

Αρχιτεκτονική προσέγγιση

Οι ρομαντικές εικόνες τοπίου της περιοχής Rogla επηρέασαν καθοριστικά τον σχεδιασμό, με στόχο τη δημιουργία μιας πρόσοψης που μεταβαίνει ομαλά σε οροφή. Συγκεκριμένα, η πρόσοψη μετατρέπεται οπτικά σε μια ξύλινη δίρριχτη στέγη, η οποία λειτουργεί ως ιστορική αναφορά στο φυσικό περιβάλλον. Η ξυλεία τοποθετείται ελεύθερα, χωρίς κάποια επικάλυψη, έτσι ώστε να παλαιώνει φυσικά και να ενσωματώνεται αρμονικά με το γύρω τοπίο. Έτσι, η νέα προσθήκη δεν παραπέμπει τόσο στο υφιστάμενο κτίριο, όσο στο δάσος και την παραδοσιακή αγροτική αρχιτεκτονική.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η εσωτερική διαρρύθμιση προσφέρει έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών χώρων διαμονής. Οι δημόσιοι χώροι καταλαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα, που ανοίγονται προς το δάσος στα βόρεια, ενώ όλα τα δωμάτια έχουν σχεδιαστεί με ελαφρώς χαμηλότερο ύψος οροφής και είναι προσανατολισμένα προς το χιονοδρομικό κέντρο στα νότια. Η διαφορά στο ύψος των ορόφων γεφυρώνεται από μια νέα σκάλα, η οποία λειτουργεί ως “κατακόρυφη αίθουσα”, και από έναν νέο διπλής όψης ανελκυστήρα. Αυτή η στρατηγική διάταξη προσφέρει ανεμπόδιστη θέα και επιτρέπει την είσοδο φυσικού φωτός στο εσωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των διαδρόμων και όλων των δημοσίων χώρων.

Το έργο αφορά τη συνολική εσωτερική και εξωτερική αναμόρφωση ενός υφιστάμενου ξενοδοχείου στη Φιλιππούπολη, πρώην γνωστού ως Hotel Nord.

 

Σχεδιαστική προσέγγιση

Το κτίριο βρίσκεται σε μια στρατηγική τοποθεσία κοντά στη Διεθνή Έκθεση. Η γειτονιά χαρακτηρίζεται από συμπαγείς προσόψεις και εσωτερικές αυλές στο πίσω μέρος των κτιρίων. Στην προηγούμενη διαρρύθμιση, η εσωτερική αυλή του ξενοδοχείου καλυπτόταν από μια συμπαγή οροφή, δημιουργώντας έναν χώρο τραπεζαρίας με χαμηλό ύψος και έλλειψη φυσικού φωτισμού. Κύριος στόχος του έργου είναι ο εκσυγχρονισμός της εμφάνισης και της εταιρικής ταυτότητας του ξενοδοχείου, ώστε να αντανακλά τις νέες αξίες που πρεσβεύει.

 

Ενσωμάτωση στο τοπίο

Ο σχεδιασμός του κτιρίου στοχεύει στη δημιουργία μιας εννοιολογικής σύνδεσης με το αστικό περιβάλλον, προσφέροντας έναν κομψό και σύγχρονο χώρο χαλάρωσης. Η πρόσοψη ανασχεδιάζεται ριζικά, διατηρώντας την αρχική γεωμετρία της. Η επιλογή του λευκού χρώματος “ελαφρύνει” τη βαριά όψη του κτιρίου, η οποία αποτελείται κυρίως από συμπαγείς τοίχους. Κατακόρυφα προφίλ αλουμινίου προσθέτουν βάθος και κίνηση, ενώ μπροστά από τα ανοίγματα τοποθετούνται ανοιγόμενα πάνελ που φιλτράρουν το φως στο εσωτερικό και ενισχύουν τη δυναμική σύνθεση της πρόσοψης.

 

Παλέτα Υλικών

Η αίσθηση ευρυχωρίας στην εσωτερική αυλή ενισχύεται με την κατασκευή μιας νέας γυάλινης οροφής. Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τη διαχρονική αρχιτεκτονική της αρχαίας Φιλιππούπολης. Ανοιχτές αποχρώσεις, με κυρίαρχο το λευκό, συμβάλλουν στην οπτική επέκταση των χώρων, προσδίδοντας μια ήρεμη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα σε όλο το ξενοδοχείο. Το εσωτερικό έχει διαμορφωθεί ως ένας φωτεινός, μονοχρωματικός χώρος, με έντονες αντιθέσεις που επιτυγχάνονται μέσω διαφορετικών υφών, προσφέροντας μια πλούσια απτική εμπειρία. Οι επιφάνειες ποικίλλουν, από λείες έως ιδιαίτερα ανάγλυφες, εμπνευσμένες από την τοπική πέτρα που δεσπόζει στους λόφους της Φιλιππούπολης. Το παραδοσιακό ασβεστοκονίαμα, υλικό με ρίζες στη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, χρησιμοποιείται στο δάπεδο και σε ορισμένα έπιπλα και παραπέμπει στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης.

Λευκές επιφάνειες

Το “Salt Color House” βρίσκεται μπροστά στο περίφημο κανάλι Mira, στην περιοχή Costa Nova do Prado. Πρόκειται για ένα μοναδικό τοπίο κοντά σε αλμυρά νερά, γεμάτο με πλούσια βλάστηση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία αντλεί έμπνευση από τη “θαλάσσια φύση” της περιοχής και αποτελεί το σπίτι του αρχιτέκτονα και της οικογένειάς του, συνδυάζοντας τη λειτουργικότητα με την αισθητική αρμονία. Ο σχεδιασμός στοχεύει στη δημιουργία μιας στενής σχέσης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Πιο συγκεκριμένα, ένα αίθριο που συνδέεται με τη νότια πρόσοψη της κατοικίας, λειτουργεί ως γέφυρα, επιτρέποντας την είσοδο άπλετου φυσικού φωτός στο εσωτερικό του κτιρίου.

 

Λειτουργική οργάνωση

Το εσωτερικό της κατοικίας είναι διαρθρωμένο σε ορόφους-πατάρια και χώρους διπλού ύψους, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος πλημμύρας στο υπόγειο και να δημιουργηθεί μια συνολική κατακόρυφη δυναμική. Το καθιστικό και η τραπεζαρία βρίσκονται στον τελευταίο όροφο, προσφέροντας θέα προς τις εκβολές του ποταμού, ενώ ο “κοινωνικός” χώρος της κατοικίας επεκτείνεται και στο δώμα. Το υπνοδωμάτιο και τα λουτρό χωροθετούνται στους χαμηλότερους ορόφους, διασφαλίζοντας έτσι την ιδιωτικότητα των ενοίκων.

 

Παλέτα υλικών & σχεδιασμός όψης

Για την κατασκευή επιλέχθηκαν κυρίως κεραμικά πλακίδια, ξύλο και αλουμίνιο. Οι αποχρώσεις του λευκού κυριαρχούν σε όλους τους χώρους, δημιουργώντας μια ανάλαφρη και ευάερη ατμόσφαιρα, που αντανακλάται και στην πρόσοψη της κατοικίας. Στις εξωτερικές όψεις τοποθετούνται κατακόρυφα, στενά, λευκά πάνελ, τα οποία παρέχουν σκίαση και δημιουργούν ένα παιχνίδι με το φως στο εσωτερικό.

Κατακόρυφη πορεία

Η επαρχία Long An, ένα πραγματικό στολίδι στο Δέλτα του Μεκόνγκ στο νότιο Βιετνάμ, ξεχωρίζει για την παραδοσιακή της ομορφιά και την πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά. Στο ειδυλλιακό αυτό σκηνικό βρίσκεται το LA House, μια κατοικία σε οικόπεδο 4mx18m, η οποία περιβάλλεται από καταπράσινα πάρκα και καθαρές λίμνες, προσφέροντας έναν ήρεμο και αρμονικό χώρο διαβίωσης, απόλυτα συνδεδεμένο με τη φύση.

 

Προσανατολισμός & σχεδιασμός πρόσοψης

Έχοντας το πλεονέκτημα της διπλής όψης, η κατοικία λούζεται με φυσικό φως καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, δημιουργώντας μια αίσθηση ανοιχτότητας και φωτεινότητας. Παράλληλα ένας κεντρικός φεγγίτης προσφέρει αερισμό και επιπλέον φωτισμό, συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία ενός χώρου χαλάρωσης και άνεσης. Η πρόσοψη είναι εμπνευσμένη από το παραδοσιακό στυλ του νότιου Βιετνάμ, με την εμβληματική “γοητευτική” κεραμοσκεπή που χαρακτηρίζει την αρχιτεκτονική της περιοχής.

 

Ανοιχτή διάταξη

Η κατοικία αναπτύσσεται σε τρεις ορόφους, με το σαλόνι και την κουζίνα να ακολουθούν ένα μοντέρνο, ενιαίο σχεδιασμό που προσφέρει μια ομαλή μετάβαση μεταξύ των χώρων διαβίωσης. Τα υπνοδωμάτια είναι στρατηγικά διαρρυθμισμένα, με θέα προς το καταπράσινο πάρκο, ενισχύοντας τη σύνδεση των κατοίκων με το φυσικό περιβάλλον. Η σκάλα είναι τοποθετημένη κατά μήκος του τοίχου, εξοικονομώντας χώρο και επιτρέποντας βέλτιστη κυκλοφορία στο στενό αποτύπωμα της κατοικίας.

 

Υβριδική αισθητική

Ο αρμονικός συνδυασμός μοντέρνου και κλασικού στυλ αναδεικνύεται σε κάθε λεπτομέρεια, ιδιαίτερα μέσα από τα ανάγλυφα γλυπτά από σκυρόδεμα που προσδίδουν στο κτίριο μοναδική υφή και αίσθηση. Η κατοικία αποτελεί συγχώνευση παραδοσιακών αρχιτεκτονικών στοιχείων και σύγχρονης αισθητικής, με κάθε στοιχείο σχεδιασμένο να αξιοποιεί στο έπακρο τα φυσικά υλικά, προσφέροντας μια γαλήνια εμπειρία διαβίωσης.

Προέκταση της πόλης

Το κτίριο σχεδιάζεται σε ένα κομβικό σημείο στην καρδιά της Έγκωμης, μιας ταχύτατα αναπτυσσόμενης περιοχής με ιδιαίτερο χαρακτήρα λόγω του Πανεπιστημίου και των εστιών γύρω από αυτό.

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η συνοικία έχει πλέον μετατραπεί σε κέντρο με έντονα νεανικό, εξωστρεφή και δυναμικό χαρακτήρα και σε τόπο συνάντησης περιστασιακών επισκεπτών που βρίσκονται στον χώρο μόνο για όσο το επιβάλλουν οι ανάγκες τους. Έτσι, η έννοια της αλληλεπίδρασης μεταφέρεται από το εσωτερικό στον αστικό ιστό, με το διαμέρισμα να είναι τόπος ανάπαυλας και ξεκούρασης από τις έντονες εμπειρίες της μέρας.

 

Λειτουργική οργάνωση

Σε αυτόν τον άξονα σχεδιασμού, το ισόγειο μετατρέπεται σε χώρο συνάντησης και συναναστροφής, σε ένα μεταβατικό στάδιο μεταξύ δημόσιου και πλήρως ιδιωτικού, που επιχειρεί να προεκτείνει την πόλη. Τα διαμερίσματα αιωρούνται πάνω από το επίπεδο αυτό και στρέφονται προς τα έξω. Στο εσωτερικό τους είναι λιτά, ωστόσο λεπτομερώς σχεδιασμένα σε αισθητική και χωρικές ποιότητες με καθαρές γραμμές και λευκές αποχρώσεις.

 

Σχεδιασμός όψης

Το κέλυφος του κτιρίου δημιουργεί μια ήρεμη εσωστρέφεια και ένα αίσθημα ασφάλειας, ενώ παράλληλα γίνεται καθρέφτης της δυναμικότητας που χαρακτηρίζει την περιοχή. Αυτός ο διττός χαρακτήρας της όψης εκφράζεται μέσα από τη χρήση συμπαγών και διάτρητων πανέλων. Η χρήση ενός και μόνο υλικού διασφαλίζει την αδιάλειπτη ροή της όψης, την ίδια στιγμή που τα διάτρητα πανέλα υλοποιούν την πρόθεση της προφυλαγμένης εσωστρέφειας και του φίλτρου μέσω του οποίου παρατηρεί κανείς την πόλη.

Λειτουργική διαφοροποίηση

Το έργο αφορά στον σχεδιασμό ιδιωτικού φροντιστηρίου συνολικής επιφάνειας 486m2 στο χωριό Δευτερά, ένα ημιαστικό περιβάλλον κοντά στη Λευκωσία.

 

Μορφολογικά στοιχεία

Η σχεδιαστική ιδέα του σχετίζεται με την καθαρή διαφοροποίηση των κοινόχρηστων χώρων από τις ιδιωτικές αίθουσες διδασκαλίας. Το κτιριολογικό πρόγραμμα αποτελείται από χώρο υποδοχής, έξι αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα υπολογιστών, αίθουσα συνεδριάσεων και αίθουσα μελέτης, με κινητά χωρίσματα να εγκαθίστανται στο ισόγειο για να επιτρέπουν την ενοποίηση των τάξεων ανά δύο, όποτε αυτό είναι επιθυμητό.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η βόρεια εξωτερική αυλή είναι χώρος εκτόνωσης και χώρος εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Η συνθετική προσέγγιση βασίζεται στην κατακόρυφη διαίρεση ενός καθαρού πρίσματος σε δύο μέρη, με τους κοινόχρηστους χώρους να τοποθετούνται στο ενδιάμεσο. Το διπλό τους ύψος και οι διαφάνειες στις δύο πλευρές, επιτρέπουν στο φυσικό φως και στις εικόνες του τοπίου να εισέρχονται στο κτίριο έτσι ώστε αυτό να δίνει την αίσθηση της ένωσης του εξωτερικού με το εσωτερικό. Οι κοινόχρηστοι χώροι αφιερώνονται στην κοινωνικοποίηση και την ένταξη στο εκπαιδευτικό σύνολο, ενώ οι τάξεις επικεντρώνονται στη διδασκαλία, σε περιβάλλον ιδιωτικότητας, στοιχεία εξίσου σημαντικά στην εκπαίδευση αλλά και στη σύνθεση της σχεδιαστικής ιδέας.

 

 

Σχεδιασμός όψης & υλικά

Τέλος, έμφαση δόθηκε στην κλίμακα του έργου και στη χρήση του χρώματος ως μέρος της στρατηγικής για τη δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος προς του χρήστες. Η εσωτερική διακόσμηση υποστηρίζεται από τις μελέτες φωτισμού και ήχου, με στόχο τη μεγιστοποίηση της λειτουργικότητας του κτιρίου και των διαφόρων αιθουσών. Οι εξωτερικές περσίδες σκίασης πρωταγωνιστούν στη νότια όψη, ελέγχοντας το φυσικό φως καθώς και την εσωτερική και εξωτερική ορατότητα των τάξεων, ενώ προσφέρουν στην όψη ένα ενδιαφέρον παιχνίδι μεταξύ θέας και χρωμάτων.

 

Χρυσές λεπτομέρειες

Το εστιατόριο Xiaoshi (小十) βρίσκεται στην πολυσύχναστη παραθαλάσσια πόλη Wenzhou, στη νοτιοανατολική Κίνα, η οποία φημίζεται για το ήπιο τροπικό της κλίμα. Αντλώντας έμπνευση από το τοπικό περιβάλλον, το εστιατόριο προσφέρει στους επισκέπτες του μια αναβαθμισμένη και αισθητικά εκλεπτυσμένη γαστρονομική εμπειρία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Εμπνευσμένο από την κλασική κινεζική αισθητική, το έργο συνδυάζει τις λειτουργικές ανάγκες ενός εστιατορίου με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του χώρου, δημιουργώντας μια πολυτελή γαστρονομική εμπειρία στο ανώτερο επίπεδο ενός εμπορικού κέντρου σε κεντρική τοποθεσία. Το εξωτερικό του εστιατορίου έχει σχεδιαστεί σαν σκηνικό για τους επισκέπτες, λειτουργώντας ως μεταβατικός χώρος ανάμεσα στο φιλόξενο εσωτερικό και το πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο. Η σχεδιαστική αυτή κίνηση ενισχύει την αίσθηση προσμονής και προσφέρει μια πιο ιδιωτική εμπειρία φαγητού. Το καμπυλωτό “τοπίο” περιλαμβάνει μπαμπού και έναν υπερυψωμένο πέτρινο διάδρομο, παραπέμποντας σε έναν παραδοσιακό ιαπωνικό κήπο. Πάνω από τον χώρο, καμπυλωτά πάνελ λειτουργούν ως σκίαστρα και ταυτόχρονα ως σήμανση για το εστιατόριο. Ένας στενός διάδρομος οδηγεί τους επισκέπτες από την είσοδο σε έναν μεγάλο ορθογώνιο χώρο – την κύρια τραπεζαρία. Κατά μήκος του βόρειου τοίχου, ανοίγματα διπλού ύψους και κάθετα πάνελ, φιλτράρουν το φυσικό φως, προσδίδοντας στον χώρο επιβλητική κλίμακα και ρυθμό.

 

Εσωτερική πρόσοψη & φωτισμός

Ο κύριος τοίχος επενδύεται με σκούρα, ειδικά σχεδιασμένα πάνελ, τα οποία διαθέτουν ημιδιαφανή ξυλεία φωτισμένη από led, δημιουργώντας διακριτές γωνιές φαγητού και προσθέτοντας οπτική ποικιλία στον χώρο. Ο χώρος κυκλοφορίας βρίσκεται σε διαφορετικό επίπεδο και είναι διακοσμημένος επίσης με led φωτισμού, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα του εστιατορίου. Γραμμικός κρυφός φωτισμός τοποθετείται στην άκρη της οροφής, κατευθύνοντας το φως προς τον χώρο και εξασφαλίζοντας μια αισθητική συνοχή.

 

Παλέτα υλικών & επίπλωση

Η χρωματική παλέτα αποτελείται από σκούρες αποχρώσεις, χρησιμοποιώντας υλικά όπως πάνελ χρωματισμένα σε σκούρες αποχρώσεις, ξύλινα δάπεδα και διακριτικές χρυσές λεπτομέρειες. Τα έπιπλα είναι custom σχεδιασμένα, εμπνευσμένα από την παραδοσιακή ιαπωνική αριστοτεχνία. Ο χώρος ολοκληρώνεται με μια συλλογή αντικειμένων, όπως βάζα-αντίκες και χειροποίητα κεραμικά, που προσθέτουν μια ιδιαίτερη πολιτισμική διάσταση στο έργο.

Παράλληλη διάταξη

Το έργο βρίσκεται σε παραθαλάσσιο οικόπεδο, με ζητούμενο την κατασκευή τριών κατοικιών για τουριστική εκμετάλλευση. Βασικό γνώρισμα της μελέτης είναι η ανάπτυξη των κατοικιών αυτών σε παράλληλη διάταξη με προσανατολισμό προς τη θάλασσα, ως τρεις γραμμικοί όγκοι που ολισθαίνουν ανάμεσα σε τοιχία εμφανούς σκυροδέματος.

 

Μορφολογικά στοιχεία

Οι διώροφες κατοικίες χαρακτηρίζονται από τη διαπερατότητα του ενιαίου χώρου του ισογείου, καθώς και από μια γυάλινη σχισμή στις οροφές, παράλληλης προς τα τοιχία σκυροδέματος. Η σχισμή φέρνει φυσικό φωτισμό στη σκάλα και εν γένει στην κατοικία, τονίζοντας τη γραμμική της ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει οπτικές φυγές σε όλες τις διαστάσεις, λειτουργώντας ως συνδετικό στοιχείο μεταξύ των ορόφων.

 

Πρόσβαση & χώροι κυκλοφορίας

Η πρόσβαση στη γωνιακή κατοικία γίνεται από τον δρόμο στην ανατολική πλευρά, οδηγώντας στον ενιαίο χώρο κουζίνας, τραπεζαρίας και καθιστικού, που καταλήγει σε μια γωνιακή τζαμαρία με πανοραμική θέα προς τη θάλασσα. Στη δεύτερη και τρίτη, η είσοδος τοποθετήθηκε στην πίσω αυλή, με τον επισκέπτη να εισέρχεται στον ενιαίο χώρο κουζίνας, τραπεζαρίας και καθιστικού κάτω από τη σχισμή στην οροφή του πάνω επιπέδου, αντικρίζοντας τη θέα προς τη θάλασσα.

Το καθιστικό οπτικά εκτείνεται και στη μπροστινή βεράντα, καθώς η τζαμαρία που καταλαμβάνει όλο το πλάτος του χώρου αφήνει να χαθούν τα όρια του εσωτερικού με το εξωτερικό. Αναρτημένα μεταλλικά σκαλοπάτια με φόντο τον τοίχο από εμφανές σκυρόδεμα οδηγούν στα υπνοδωμάτια του ορόφου. Τα κυρίως υπνοδωμάτια βρίσκονται στην πλευρά της θάλασσας, με τα γυάλινα πετάσματα να εκτείνονται σε όλο το πλάτος του δωματίου.

 

Σχεδιασμός όψης & ιδιωτικότητα

Η βεράντα πλαισιώνεται από τοίχους οι οποίοι διαφυλάσσουν την ιδιωτικότητα των ενοίκων, ενώ παράλληλα δημιουργούν μια ογκοπλαστική έξαρση στην όψη, η οποία επαναλαμβάνεται και για τις τρεις κατοικίες ως λευκός κύβος σε πρόβολο, σε απόσταση από τον μπετονένιο τοίχο. Στη γωνιακή κατοικία η βεράντα διαφοροποιείται, καθώς εκτείνεται γραμμικά σε όλο το μήκος της κατοικίας.

Ένας διάτρητος τοίχος από κεραμικά κλωστρά, τοποθετημένος στην άκρη του εξώστη κατά μήκος της ανατολικής πλευράς, λειτουργεί ως φίλτρο ιδιωτικότητας, τονίζοντας τη γραμμικότητα του κτιρίου. Ως υλικά χρησιμοποιήθηκαν το εμφανές σκυρόδεμα, το μέταλλο και ο λευκός σοβάς. Σε κάθε κατοικία προβλέφθηκε να υπάρχει από μία μικρή πισίνα στον κήπο προς τη μεριά που βλέπει προς τη θάλασσα, ενώ η περιτοίχιση του οικοπέδου έχει χαμηλό ύψος, σε ολόκληρη την περίμετρο, ώστε να μην εμποδίζεται η θέα από κανένα σημείο, ακόμα και από το ισόγειο επίπεδο.

Αστική ενσωμάτωση

Το έργο για τα νέα περιφερειακά γραφεία της Guardia di Finanza (Οικονομική και Τελωνειακή Αστυνομία) μεταμορφώνει μια περιθωριοποιημένη αστική περιοχή σε ένα αρχιτεκτονικό σύνολο που συνδυάζει αρμονικά την ηρεμία με την αυστηρότητα. Παράλληλα, ενσωματώνει με επιτυχία μια ποικιλία χώρων και δημιουργεί ουσιαστικές συνδέσεις με τον αστικό ιστό και τα χαρακτηριστικά στοιχεία της πόλης της Μπολόνια.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο εντάσσεται σε ένα πολύπλοκο πλαίσιο: εντός μιας περιοχής που περικλείεται από αστικά διαμερίσματα και χαρακτηρίζεται από μια ποικιλία ετερογενών χώρων. Στο βορρά, ο σιδηροδρομικός σταθμός σχηματίζει ένα συνεχές παραπέτασμα διαχωριστικών υποδομών. Στο νότο, βρίσκεται η δυναμική και εξελισσόμενη περιοχή του κοινωνικού κέντρου DumBO, ενώ στα ανατολικά περιορίζεται από τη λεωφόρο Via Tanari. Ως αποτέλεσμα, ο σχεδιασμός εξερευνά την έννοια του “ορίου”, το οποίο θεωρείται ως ένας “τρίτος χώρος” που προάγει καινοτόμες αρχιτεκτονικές δυναμικές και ερμηνεύει αυτή την περιθωριοποιημένη αστική κατάσταση ως ευκαιρία για σύνδεση και αναγέννηση στην περιοχή.

 

Σχεδιαστική προσέγγιση

Η νέα κατασκευή, κάθετη στην οδό Tanari και άρρηκτα ενσωματωμένη στον αρχικό πυρήνα των στρατώνων Bertarini, λειτουργεί ως ένα συμπαγές στοιχείο με περίπλοκη πρόσοψη. Μια σειρά εξωτερικών χώρων, σε αρμονία με τους χώρους γραφείων, σχεδιάστηκαν ως υπαίθριες επεκτάσεις του προγράμματος. Οι ανυψωμένοι αυτοί κήποι, οι οποίοι κατεβαίνουν σταδιακά κατά μήκος των πέντε υπέργειων ορόφων, αποσκοπούν όχι μόνο στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής ποιότητας των εργασιακών χώρων, αλλά και στη δημιουργία μιας οπτικής σύνδεσης με το αστικό τοπίο της πόλης.

Παρόλο που το νέο κτίριο γραφείων ανήκει σε στρατιωτικό συγκρότημα και επομένως βρίσκεται σε μια περιορισμένη και προστατευμένη περιοχή, ο σχεδιασμός του καθορίζει στρατηγικά μια σειρά από συνδέσεις με το αστικό σύστημα. Πιο συγκεκριμένα, στη νότια πρόσοψη σχεδιάζεται ανυψωμένης πεζογέφυρας, η οποία συνδέει τα νέα γραφεία με τους υφιστάμενους στρατώνες. Στο δυτικό τμήμα, η πρόσοψη υψώνεται μπροστά από το όριοπου διαχωρίζει την περιοχή των στρατώνων από τον πρώην σιδηροδρομικό σταθμό μεταφορών. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια επιπλέον ευκαιρία για οπτική αλληλεπίδραση μεταξύ του στρατιωτικού συγκροτήματος και της κοινωνικής ζωής της πόλης.

 

Σχεδιασμός όψης

Το κτίριο αποπνέει ηρεμία και αυστηρότητα στη σύνθεσή του. Οι προσόψεις αποτελούνται από πάνελ με ελάχιστες παραλλαγές στις αναλογίες τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα αρθρωτό μοτίβο, το οποίο αναδεικνύει τα κυρίαρχα κόκκινα χρώματα που χαρακτηρίζουν τις υλικές υφές της πόλης.

Η σχέση μεταξύ των προσόψεων και του τοπίου ενισχύει την τάξη και την μεταμόρφωση στην αρχιτεκτονική σύνθεση. Σε αυτό το πλαίσιο, διάφορα σημεία θέασης συμβάλλουν σε μια οπτική ακολουθία που αναπτύσσεται οριζόντια και κάθετα. Χαρακτηριστικό στοιχείο που διαταράσσει και ταυτόχρονα αναδιαμορφώνει τους εσωτερικούς χώρους είναι μια εντυπωσιακή σκάλα, η οποία εκτείνεται γραμμικά κατά μήκος του χώρου και συνδέει οπτικά όλα τα επίπεδα, δημιουργώντας μια κινητική και οπτική περιήγηση.

Ρευστή κίνηση

Το πολυτελές συγκρότημα κατοικιών βρίσκεται στην περιοχή της Γλυφάδας, δίπλα στο ιστορικό γήπεδο γκολφ της περιοχής. Οι περιορισμοί των κανονισμών δόμησης έδωσαν την ευκαιρία για έναν ευφάνταστο διάλογο ο οποίος επέτρεψε τη δημιουργία χαρακτηριστικής γεωμετρίας του έργου και ιδιαίτερα της πρόσοψης.

 

Αρχιτεκτονική γλώσσα

Αυτή η γεωμετρία εκδηλώνεται με τη διαμόρφωση καμπυλόγραμμων εξωστών με εναλλασσόμενες προβολές οι οποίες δημιουργούν έναν καινοτόμο ρυθμό στην όψη του κτιρίου. Η ίδια αρχιτεκτονική γλώσσα επεκτείνεται και στα στοιχεία των πλευρικών όψεων, δίνοντας μία αίσθηση ρευστής κίνησης.

 

Σχεδιασμός όψης

Ο σχεδιαστικός ρυθμός που εφαρμόζεται στους εξώστες επεκτείνεται γενικά στην εξωτερική τοιχοποιία. Στις γωνίες, που βρίσκονται προς στην πλευρά του γηπέδου, τα κοίλα υαλοστάσια αναπτύσσουν έναν διάλογο με το τοπόσημο της περιοχής. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές στο διαμέρισμα του τελευταίου ορόφου, όπου η αίσθηση του ανοιχτού όγκου ενδυναμώνεται με τη δημιουργία χώρου διπλού ύψους στο καθιστικό, ο οποίος διασχίζεται από την αερογέφυρα που συνδέει τον ημιώροφο με τον εξώστη.

 

Εσωτερική διάταξη

Παρόμοια αντιμετώπιση εφαρμόζεται και στο επίπεδο του ισογείου. Ο ανοικτός χαρακτήρας του χώρου εκδηλώνεται μέσω της σύνδεσης του διπλού ύψους καθιστικού με τον ιδιωτικό κήπο. Στο εσωτερικό του κτιρίου, οι κάθετες περσίδες χρησιμοποιούνται τόσο ως λειτουργικό στοιχείο για την προστασία από το φυσικό φως, όσο και ως σχεδιαστική αναφορά στον κάθετο άξονα. Η ιδιαίτερη αισθητική των κατοικιών ενισχύεται από τα ειδικού σχεδιασμού έπιπλα και διαχωριστικά των χώρων, στα οποία γίνεται συνδυασμός χρήσης ξύλου και μαρμάρου.

Αστική παρουσία

Το σύγχρονο, υψηλών προδιαγραφών νέο κτίριο γραφείων, με τη λιτή μορφή του, έχει ισχυρή αστική παρουσία και ταυτότητα. Σχεδιασμένο σε σχήμα L, ανοίγεται στην πλατεία και τη θέα του γειτονικού ελαιώνα μοιάζοντας αιθέριο, με τις αρχιτεκτονικές προεξοχές του, σε αιχμηρές γωνίες και απαλές καμπύλες, να πετούν. Το κτίριο αποτελεί υπόδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης, επιτυγχάνοντας την υψηλότερη ενεργειακή κλάση Α+ και λαμβάνοντας πιστοποίηση LEED for Core and Shell στην κατηγορία Platinum.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο έχει εμβαδόν 13.857m2 με 6.682m2 στην ανωδομή και αποτελείται από επτά ορόφους: δύο υπόγειους, ισόγειο που στεγάζει κατάστημα, lobby και χώρους γραφείων, καθώς και τέσσερις ορόφους γραφείων, δύο εκ των οποίων έχουν απευθείας πρόσβαση σε φυτεμένα δώματα. Πρόκληση απετέλεσε η ιδιαιτερότητα του οικοπέδου, που είναι τρις γωνιαίο, ενώ στο κέντρο του παρεμβάλλεται τριώροφο κτίριο άλλης ιδιοκτησίας, δίνοντας στην ελεύθερη επιφάνεια σχήμα Π. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας κήπος και ένα γενναιόδωρο ημιυπαίθριο διαγώνιο άνοιγμα, ώστε να δοθεί διαμπερής κυκλοφορία και να αναδειχθεί η είσοδος. Έμφαση δόθηκε στο πράσινο, το οποίο λειτουργεί ως κήπος, που είναι χώρος εκτόνωσης και αναψυχής, καθώς και ως φυτεμένα δώματα, δηλαδή μια φυτεμένη Πέμπτη όψη. Το νέο κτίριο, σχήματος L, περιβάλλει από τις δύο πλευρές του το προϋπάρχον τριώροφο, δημιουργώντας μία φυτεμένη πλατεία-κήπο.

Καμπυλώνονται οι δύο εσωτερικές πλευρές του για να “μαλακώσουν“, καθώς αυτές είναι που γειτνιάζουν με το τριώροφο κτίριο που παρεμβάλλεται. Σχεδιάστηκαν οριζόντιες αρχιτεκτονικές προεξοχές σε όλους τους ορόφους, δίνοντας τη δυνατότητα για σκίαση και τοποθέτηση κατακόρυφων περσίδων. Επιλέχθηκε μια ελαφρά καμπύλη γεωμετρία με διαφοροποίηση και εναλλαγή από όροφο σε όροφο, δίνοντας έμφαση στις γωνίες, ώστε να αναδειχθεί η αίσθηση της κίνησης και να τονιστεί ο δυναμισμός της σύνθεσης. Με έμφαση στην οριζόντιο, η διακριτική καμπύλωση των όψεων δημιουργεί ένα διαρκές παιχνίδισμα με τις σκιές.

 

 

Σχεδιασμός όψης

Η όψη της οδού Φραγκοκκλησιάς τονίζεται με την εναλλαγή των προβόλων για να υποδηλωθεί το άνοιγμα του κτιρίου προς την πόλη, μέσα από τις έντονες φωτοσκιάσεις και τη μετρημένη απελευθέρωση της αρχιτεκτονικής φόρμας. Η φαινομενική “κίνηση“ εντείνεται με ένα παιχνίδι ανακλάσεων, ενώ με τη χρήση ειδικού ανακλαστικού αλουμινίου “διπλασιάστηκε“ αντιληπτικά το ύψος του ημιυπαίθριου χώρου. Ένα παιχνίδι πολλαπλών εικόνων δημιουργείται μέσα από τις υδάτινες επιφάνειες και την κίνηση των ανθρώπων, ενώ στην είσοδο και στα lobbies των ορόφων τα όρια διαχέονται. Οι όψεις αποτελούνται από εμφανές λευκό τσιμέντο και συνεχή υαλοπετάσματα με ανοιγόμενα και σταθερά τμήματα, καθώς και υψηλών προδιαγραφών ενεργειακούς και ηχομειωτικούς υαλοπίνακες.

Στη ΝΑ και ΝΔ όψη προβλέπονται ηλεκτροκίνητες κατακόρυφες περιστρεφόμενες περσίδες μεταβλητού πλάτους από φύλλα ανοδιωμένου διάτρητου αλουμινίου, οι οποίες ρυθμίζονται αυτόματα, μέσω του BMS του κτιρίου, με στόχο την οπτική άνεση των χρηστών και την ελαχιστοποίηση των εσωτερικών ψυκτικών φορτίων. Οι περσίδες διαφοροποιούνται ανά όροφο, επιτείνοντας την αίσθηση της κίνησης και τον δυναμισμό των όψεων. Στο ισόγειο και σε τμήμα του πρώτου ορόφου δημιουργείται μία «αέρινη βάση», ένας δεύτερος φλοιός από ανοδιωμένη διάτρητη λαμαρίνα αλουμινίου σε απόσταση από τα υαλοπετάσματα, επιτρέποντας τη θέα και δίνοντας αίσθηση ιδιωτικότητας στο εσωτερικό.

 

 

Στρατηγικές βιωσιμότητας & φωτισμού

Όλοι οι χώροι εργασίας έχουν φυσικό φωτισμό και αερισμό. Φυτεμένα δώματα στον 1ο και τον 4ο όροφο δίνουν τη δυνατότητα απρογραμμάτιστης επαφής και διαλείμματος για τους εργαζόμενους. Ο κλιματισμός μελετήθηκε με σύστημα VRV Heat Recovery, με ταυτόχρονη λειτουργία ψύξης- θέρμανσης. Για την κάλυψη των απαιτήσεων αερισμού-εξαερισμού, έχουν εγκατασταθεί ξεχωριστές κλιματιστικές μονάδες νερού κατηγορίας Α+ ανά τμήμα ορόφου προς επίτευξη μηδενικής ανάμιξης απαγόμενου και νέου αέρα.

Με γνώμονα την εξοικονόμηση και ορθολογική χρήση του νερού, τα όμβρια συλλέγονται σε δεξαμενή, καλύπτοντας τις απαιτήσεις άρδευσης των φυτεμένων επιφανειών σε συνδυασμό με γεώτρηση. Μέρος των ηλεκτρικών καταναλώσεων καλύπτονται μέσω συστήματος αυτοπαραγωγής με ενεργειακό συμψηφισμό με φωτοβολταϊκά panels συνολικής ισχύος 42KW, εγκατεστημένα στο δώμα.

H μελέτη φωτισμού αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο στοιχείο της αρχιτεκτονικής στρατηγικής, υποστηρίζοντας τόσο το εργασιακό περιβάλλον όσο και τη σύγχρονη ταυτότητα του κτιρίου μέσα στον αστικό ιστό. Συγκεκριμένα, ο τεχνητός φωτισμός ακολουθεί ένα λιτό και πλήρως ενσωματωμένο σύστημα γραμμικών και χωνευτών φωτιστικών, που ενισχύει τη σαφήνεια και τη χωρική συνέχεια. Ο ομοιόμορφος φωτισμός, χωρίς θάμβωση, υποστηρίζει τη συγκέντρωση στην εργασία, διατηρώντας παράλληλα μια ήρεμη και ισορροπημένη ατμόσφαιρα στους εσωτερικούς χώρους γραφείων και στους κοινόχρηστους χώρους. Τις νυχτερινές ώρες, ο διακριτικός εξωτερικός φωτισμός αναδεικνύει τη γεωμετρία των όψεων και τη διαφάνεια των υαλοστασίων, επιτρέποντας στο κτίριο να εμφανίζεται ως ένας απαλά φωτισμένος όγκος που συμβάλλει στον σύγχρονο χαρακτήρα της επιχειρηματικής περιοχής.

 

Οικιστικές αλληλεπιδράσεις

Στη διώροφη μονοκατοικία σε μια ήσυχη περιοχή της Λεμεσού, βασική αρχή της σχεδιαστικής πρότασης ήταν η δημιουργία χώρων που να ευνοούν την αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών της οικογένειας καθώς και του “μέσα” με το “έξω”, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ιδιωτικότητα της καθημερινής ζωής.

 

Γενική διάταξη

Το οικόπεδο συνορεύει με δημόσιο χώρο πρασίνου στην ανατολική πλευρά του, με τη βόρεια όψη του κτιρίου να είναι στραμμένη προς τον δρόμο, αποτελώντας αυστηρό όριο μεταξύ του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Η όψη χαρακτηρίζεται από πλήρη εσωστρέφεια χωρίς καθόλου ανοίγματα, προστατεύοντας το εσωτερικό από τον βορειοδυτικό ήλιο. Το ισόγειο αναπτύσσεται σε σχήμα Γ και αγκαλιάζει το αίθριο -την καρδιά της αρχιτεκτονικής σύνθεσης- που μετατρέπεται σε οργανικό στοιχείο της κατοικίας ευνοώντας την υπαίθρια διαβίωση, ιδανική για τον ηλιόλουστο καιρό της Κύπρου.

 

Custom κατασκευές & ιδιωτικότητα

Γυάλινες όψεις ανοίγονται προς το αίθριο, ενοποιώντας το εσωτερικό της κατοικίας με τον εξωτερικό χώρο, ενώ η ιδιωτικότητα των ενοίκων από τα γύρω οικόπεδα διατηρείται χάρη στα ψηλά κυπαρίσσια τα οποία προϋπήρχαν στο τεμάχιο και περιβάλλουν τον υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας το φυσικό στοιχείο. Ο όροφος, στον οποίο χωροθετούνται τα τρία υπνοδωμάτια της οικογένειας, βλέπει προς τον νότο με θέα προς το αίθριο. Για σκοπούς ιδιωτικότητας των δωματίων έχουν εφαρμοστεί συρόμενα πανέλα που κρύβουν τους υαλοπίνακες της όψης, διακόπτοντας τις αντανακλάσεις και ενσωματώνοντας την όψη του κτιρίου πιο διακριτικά στο φυσικό περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στους ενοίκους να μετατρέψουν το μπαλκόνι σε προέκταση των δωματίων τους.

 

Σχεδιασμός όψης

Παράλληλα, η ξύλινη όψη προστατεύει από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία, διαχέοντας έμμεσο φωτισμό στα εσωτερικά των δωματίων, ενώ ταυτόχρονα τα δροσίζει. Ο όγκος του ορόφου ακολουθεί το γενικό λεξιλόγιο της σύνθεσης με απλούς γεωμετρικούς χειρισμούς. Λόγω της προεξοχής του από τον όγκο του ισογείου, δημιουργείται στεγασμένος χώρος καθιστικού πλάι στην πισίνα, ενώ ταυτόχρονα προσφέρεται η απαραίτητη ηλιοπροστασία στη γυάλινη όψη του ισογείου.

Διαφάνεια και εξωστρέφεια

To έργο αφορά στην ανακατασκευή και αλλαγή χρήσης ενός κτιρίου γραφείων συνολικής επιφάνειας 1050m² και τη μετατροπή του σε χώρο πολλαπλών χρήσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτοτελών boutique διαμερισμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης στους ορόφους και χώρου γραφείων στο ισόγειο.

 

Αποκατάσταση κτιρίου

Τα περισσότερα εσωτερικά και εξωτερικά στοιχεία του κτιρίου καθαιρέθηκαν, διατηρώντας μόνο τον βασικό στατικό του φορέα, το κλιμακοστάσιο και τον ανελκυστήρα, ενώ προστέθηκαν νέοι πρόβολοι-εξώστες στον δεύτερο, τρίτο και τέταρτο όροφο. Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού ήταν η καθαρότητα και η ειλικρίνεια της κατασκευής, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα δίνουν τη δυνατότητα στους εσωτερικούς του χώρους να έχουν θέαση προς το γειτονικό παραλιακό μέτωπο, προσδίδοντας στο σύνολο εξωστρέφεια.

 

Χωροταξική οργάνωση

Το κτίριο αποτελείται από τέσσερις ορόφους -ισόγειο, πρώτος, δεύτερος, τρίτος και δώμα- και δύο υπόγεια. Το δεύτερο υπόγειο είναι χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων, ενώ το πρώτο εξυπηρετεί τις ανάγκες του ισογείου, το οποίο στη μεγαλύτερή του έκταση είναι ένας open space χώρος που φιλοξενεί γραφεία. Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος είναι τυπικοί και αποτελούνται από τρία διαμερίσματα 45-50 m² έκαστο, ο τρίτος όροφος έχει δύο μεγαλύτερα διαμερίσματα 70-80m² έκαστο με προνομιακή θέα στη θάλασσα ενώ τέλος στον τέταρτο όροφο υπάρχει ένα μικρό penthouse: ένα διάφανο pavilion με φυτεμένο δώμα, deck,barbeque και μεγάλη πισίνα με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα.

 

Επιλογή υλικών

Η αρχιτεκτονική των εσωτερικών χώρων βασίστηκε στη λογική του open plan, η δε επιλογή των υλικών κατασκευής, των τελειωμάτων, των επίπλων και εξοπλισμών έγινε με στόχο να υπάρχουν αναφορές σε ελληνικά στοιχεία αλλά ιδωμένα και ειπωμένα μέσα από μία σύγχρονη ματιά. Τα δάπεδα από μικρομωσαϊκό, τα οποία καλύπτουν το σύνολο σχεδόν των εσωτερικών, εξωτερικών και κοινόχρηστων χώρων, πλην των γραφείων και του penthouse, δίνουν ταυτότητα στο έργο, καθώς σχεδιάστηκαν και δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για τις ανάγκες του, ενώ συνδιαλέγονται με τις κατακόρυφες εξωτερικές περσίδες σκίασης, το βασικό νέο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό του κτιρίου: κατασκευασμένες από λευκό σκυρόδεμα με μαρμαροψηφίδες Νάξου και Τήνου, οι περσίδες είναι σύγχρονα, γλυπτικά στοιχεία από μωσαϊκό στις εξωτερικές όψεις.

 

Σχεδιασμός όψης

Οι σταθερές αυτές περσίδες που περιβάλλουν εξωτερικά το κτίριο δημιουργούν ένα δεύτερο κέλυφος, αφενός για λόγους σκίασης και αφετέρου για λόγους ιδιωτικότητας. Το βασικό  χαρακτηριστικό του ευρύτερου περιβάλλοντα χώρου, το υδάτινο στοιχείο που απέχει μόλις 300m από το κτίριο, αποτυπώνεται στον σχεδιασμό των περσίδων, οι οποίες τοποθετούνται στις όψεις υπό διαφορετική γωνία η κάθε μία, με βάση τη “σειρά Fourier“, του μαθηματικού τρόπου δηλαδή για να περιγραφεί ένα κύμα. Η καμπυλόμορφη αίσθηση που προκαλούν τα κατακόρυφα αυτά στοιχεία εντείνεται με την πρόσπτωση του ηλιακού φωτός, αλλά κυρίως μέσω της σκιάς την οποία ρίχνουν πάνω τους οι οριζόντιες αρχιτεκτονικές προεξοχές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η συνεχής κίνηση του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας αποτυπώνεται στις όψεις με τη μορφή διαρκώς κινούμενων ημιτονοειδών κυμάτων.

Κατά τον ίδιο τρόπο επιλύθηκαν τα οριζόντια συστήματα σκίασης- πέργκολες, τόσο στο επίπεδο του ισογείου όσο και στο επίπεδο του φυτεμένου δώματος, με τη διαφορά πως το υλικό που επιλέχθηκε για την υλοποίησή τους, λόγω του μειωμένου του φορτίου, ήταν το αλουμίνιο. Αυτή η κατασκευή ηλιοπροστασίας, αποτελούμενη από σταθερές περσίδες στην τελευταία στάθμη του έργου, τοποθετείται έξω και πάνω από το κλειστό pavilion, βοηθώντας στην εξοικονόμηση ενέργειας και τη βελτιστοποίηση της άνεσης στο εσωτερικό του, αλλά και αποτυπώνοντας στην πέμπτη όψη του κτιρίου την κεντρική ιδέα της νέας επέμβασης. Τέλος, με στόχο τη βελτίωση των θερμικών, οπτικών και περιβαλλοντικών συνθηκών του κτιρίου αλλά και τη βελτίωση του μικροκλίματος της ευρύτερης και ήδη επιβαρυμένης περιοχής, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ενσωμάτωση πρασίνου στον ανασχεδιασμό του έργου.

Κόκκινη πρόσοψη

Η κατοικία βρίσκεται σε ήσυχο, κεντρικό δρόμο στην πόλη Aveiro, απέναντι από ένα πάρκο με τοπικά είδη δέντρων. Ο σχεδιασμός ακολουθεί την ανακαίνιση και επέκταση ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου Art Nouveau που κατασκευάστηκε τον 20ό αιώνα.

 

Σχεδιασμός πρόσοψης

Στην πρόσοψη διατηρούνται μια σειρά από διακοσμητικά στοιχεία σκαλισμένα σε ασβεστόλιθο, που καθοδηγούν την υλικότητα και τον μορφολογικό χαρακτήρα της παρέμβασης. Πιο συγκεκριμένα, η νέα πρόσοψη παραπέμπει στην υφιστάμενη επιδερμίδα του κτιρίου και είναι κατασκευασμένη από λαξευτή πέτρα, δημιουργώντας μια οπτική αφήγηση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, καθώς και ένα έντονο παιχνίδι ανάμεσα στο φως και τη σκιά.

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία αποτελείται από τέσσερις ορόφους. Το ισόγειο περιλαμβάνει μια σειρά από κοινόχρηστους χώρους για κοινωνικές συγκεντρώσεις, ενώ οι δύο τελευταίοι αποτελούνται από τέσσερα υπνοδωμάτια με ανεξάρτητο μπάνιο. Τέλος, η βεράντα του κτιρίου προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς στην πόλη.

 

Χρωματική παλέτα

Σταυρωτή επικολλητή ξυλεία χρωματισμένη σε έντονο κόκκινο αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της εξωτερικής επένδυσης και έρχεται σε αντίθεση με τους απλούς υπόλευκους τόνους που χρησιμοποιούνται στο εσωτερικό. Τέλος, διακριτικά μαύρα στοιχεία, όπως κουφώματα παραθύρων και φωτιστικά, δίνουν επιπλέον ένταση στον χώρο.

Αστικό αποτύπωμα

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στη συνοικία Plaza Saltillo και περιλαμβάνει ογδόντα τρία δωμάτια εντός ενός πενταώροφου πύργου σχήματος Γ καθώς και ενός παρακείμενου διώροφου κτιρίου που στεγάζει δύο εστιατόρια, τρία μπαρ, μια καφετέρια, εμπορικά καταστήματα στην πλευρά του δρόμου και χώρο στάθμευσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η φιλοσοφία του έργου θέτει υπό αμφισβήτηση τις καθιερωμένες “απαιτήσεις” των πολυτελών ξενοδοχείων: τη μεγαλοπρεπή είσοδο, το εστιατόριο και το ευρύχωρο -αν και συχνά άδειο- lobby. Αντίθετα, ο σχεδιασμός διαθέτει μια δυναμική και λειτουργική διάταξη εμπνευσμένη από τις τυπολογίες των παρακείμενων αποθηκών της δεκαετίας του 1920, καθώς και του Πανεπιστήμιου Huston Tillotson κατασκευασμένο από τούβλο και σκυρόδεμα. Ως αποτέλεσμα, το κτίριο αποτελεί μια συνέργεια μεταξύ υψηλής ποιότητας αρχιτεκτονικής και στρατηγικών σχεδιασμού με γνώμονα το κόστος.

 

Μορφολογία πρόσοψης & υλικά

Η μορφολογία της πρόσοψης αποτελεί μια παιγνιώδης απάντηση στους κανονισμούς κατασκευής της περιοχής, σύμφωνα με τους οποίους τα κτίρια με μήκος άνω των 30 μέτρων πρέπει να σχεδιάζονται με προεξοχές διαστάσεων, τουλάχιστον, 0,6mx6m. Ως αποτέλεσμα, ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί μια σειρά από αρθρωτές “γραμμές”, διαμορφώνοντας προβόλους, προστατευμένες προεξοχές και γωνιακά μπαλκόνια για τους επισκέπτες. Οι διακριτές οριζόντιες γραμμές από σκυρόδεμα συμπληρώνονται από μια επιλογή υλικών σε μαύρες αποχρώσεις.

 

Σχεδιασμός με βάση το context

Το ισόγειο περιλαμβάνει ένα σύνολο εστιατορίων που συνορεύουν με ένα χαμηλό πλίνθινο κτίριο μεγάλης ιστορικής σημασίας. Η υφιστάμενη δομή διατηρείται, φιλοξενεί ένα μπαρ και εστιατόριο και συνδέεται με τη νέα προσθήκη μέσω του χώρου της κουζίνας. Έχοντας ως αναφορά την αρχιτεκτονική γλώσσα που εξακολουθεί να υπάρχει στο δομημένο περιβάλλον του ανατολικού Austin, το έργο διαμορφώνει μια ισχυρή και πρωτότυπη σχεδιαστική απάντηση προς ένα αστικό περιβάλλον αποτελούμενο από ομογενοποιημένες κατοικίες.

Αλλαγή ταυτότητας

Το έργο αφορά στην αναβάθμιση υπάρχοντος κτιρίου που βρίσκεται σε προνομιούχο κεντρική θέση στην οδό Μιχαλακοπούλου, καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Μιχαλακοπούλου, Παπαδιαμαντοπούλου, Πόντου και Λαοδικείας στα Ιλίσια.

 

Στόχος σχεδιασμού

Το κτίριο τελεί υπό νέο χρηματοδοτικό μισθωτή που σκοπεύει να το εκμεταλλευθεί ως γραφειακούς χώρους προς ενοικίαση. Για τον σκοπό αυτό, απαιτήθηκε η εξωτερική αναβάθμιση της όψης του ακινήτου, ειδικά όσον αφορά στις προσόψεις που βλέπουν στους κύριους οδικούς άξονες, αλλά και η εσωτερική ανανέωση όσον αφορά τους κοινόχρηστους χώρους του και τους χώρους υγιεινής.

 

Ανασχεδιασμός εξωτερικού κελύφους

Το κτίριο ως είχε ήταν καλυμμένο από φύλλα αλουμινίου σε επιμερισμό και τρόπο εφαρμογής, πολύ χαρακτηριστικό για κτίρια γραφείων του τέλους της δεκαετίας του ‘90 και των αρχών του 2000. Επίσης το υλικό ήταν σε χρωματισμό έντονα εταιρικό της τότε ιδιοκτησίας του. Έτσι κρίθηκε απαραίτητη -για να μπορέσει να στεγάσει νέες ετερόκλητες εταιρίες σε ένα κέλυφος που να έχει σύγχρονο χαρακτήρα- η πλήρης αποξήλωση όλων των επικαλύψεών του.

Από την άλλη, η πλαγιοκάλυψη του κτιρίου, τα κουφώματά του καθώς και τα συστήματα ηλιοπροστασίας που έχει -με χρήση εξωτερικών αλουμινένιων βενετικών περσίδων- κρίθηκαν επαρκή, ενώ η αντικατάστασή τους αντιοικονομική. Έτσι, προκειμένου να διατηρηθούν τα κουφώματα, οι νέες όψεις διατηρούν ακριβώς τον ρυθμό και τα μεγέθη των υπαρχόντων ανοιγμάτων. Τα φύλλα αλουμινίου της πλαγιοκάλυψης αφαιρέθηκαν και βάφτηκαν σε σκούρα, ουδέτερη φαιά απόχρωση προκειμένου η μάζα του κτιρίου να μπορέσει να αποτελέσει το υπόβαθρο μιας πιο γενναίας αρχιτεκτονικής χειρονομίας.

 

Μορφολογία πρόσοψης

Η θέση προβολής που έχει το κτίριο, ο χαοτικός περίγυρός του, καθώς και η ανάγκη επικαιροποίησης της αισθητικής των προσόψεών του, επέβαλε μια έντονη παρέμβαση για τη διαμόρφωση των όψεων, ειδικά προς τις κύριες οδούς και τη διακεκριμένη γωνία του οικοπέδου στη συμβολή των οδών Παπαδιαμαντοπούλου και Μιχαλακοπούλου.

Προκειμένου να μείνει αλώβητη η υπάρχουσα πλαγιοκάλυψη επελέγη η δημιουργία μιας νέας, διάτρητης όψης σε απόσταση από την υπάρχουσα: μια νέα αναρτημένη επιδερμίδα που δηλώνει ξεκάθαρα την παρουσία του κτιρίου. Η νέα αυτή πρόσοψη αποτελείται από ένα διακοσμητικό πλέγμα δοκών διαστάσεων 30x70cm που απέχουν 70cm από την υπάρχουσα όψη. Διατάσσονται μεταξύ δύο οριζόντιων δοκών στο ύψος του Α’ ορόφου ή κάτω, στο ύψος στηθαίου του δώματος ή άνω, που εγκιβωτίζουν τη γεωμετρία και εξισορροπούν τη σύνθεση. Οι θέσεις των δοκών του πλέγματος ακολουθούν μια λογική αντιστοιχίας προς τα τυφλά μέρη της πλαγιοκάλυψης και του μέσου των υπαρχόντων ανοιγμάτων προκειμένου να μην μειώνουν το φως των εσωτερικών χώρων και να μην αποκρύπτουν την όμορφη θέα, ειδικά της πτέρυγας της Μιχαλακοπούλου προς τον Λυκαβηττό.

 

Υλικότητα πρόσοψης

Οι δοκοί αυτές έχουν ικανό μέγεθος ώστε να είναι αισθητή η παρουσία τους στον δρόμο, αλλά προκειμένου να μην αποπνέουν αίσθηση φερόντων στοιχείων αποκλίνουν από την κατακόρυφο με τυχαίο τρόπο που κάνει πιο ανάλαφρη τη σύνθεση και αναδεικνύει τον διακοσμητικό της χαρακτήρα.

Η νέα επιδερμίδα γίνεται εξολοκλήρου από μεταλλική κατασκευή για να μην έχει θερμοχωρητικότητα, επικαλύπτεται από ξηρά δόμηση και επιχρίεται σε λευκό χρώμα προκειμένου να λειτουργήσει ως πρώτο επίπεδο σε σχέση με το σκούρο υπόβαθρο της μάζας του κτιρίου. Η σύνθεση αυτή του πλέγματος των δοκών διαχωρίζεται από το επίπεδο του δρόμου με τη δημιουργία ενός ισχυρού οριζόντιου στοιχείου. Έτσι δημιουργείται μια νέα μαρκίζα που περιτρέχει το κτίριο στο επίπεδο της οροφής του ισογείου κατασκευασμένη και αυτή από μεταλλικά στοιχεία και βαμμένη στην ίδια λευκή απόχρωση με το πλέγμα.

 

Εξωτερικός φωτισμός

Ειδική, τέλος, μέριμνα ελήφθη και για τον φωτισμό ανάδειξης του κτιρίου. Με διακριτικούς ανεστραμμένους φωτισμούς επιχειρήθηκε η διαφοροποίηση της αίσθησης των νέων προσόψεων μεταξύ ημέρας και νύχτας και η δημιουργία ενός άρτιου αισθητικού αποτελέσματος με ισχυρή όμως παρουσία και κατά τις νυχτερινές ώρες.

Αντιθετικές έννοιες

Δύο πανομοιότυπες ιδιοκτησίες ενώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα κατάστημα οπτικών στα προάστια της Θεσσαλονίκης. Το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα που κυριαρχεί στο έργο είναι αναφορά στην ανοιχτή πράσινη απόχρωση του γυαλιού, η οποία προκαλείται από την οξείδωση του σιδήρου που περιέχεται πάντοτε στο υλικό.

 

Χωρική οργάνωση

Η συμμετρία του κτίσματος διατηρήθηκε και αναδείχθηκε, μέσω της έμφασης σε δομικά στοιχεία όπως οι δύο βιτρίνες- “μάτια“ της όψης, τα κεντρικά δοκάρια σε σχήμα σταυρού και το κυρίαρχο υποστύλωμα στο κέντρο. Η κάτοψη οργανώθηκε γύρω από ένα κεντρικό στοιχείο που αποτελεί τον βασικό πόλο όλου του καταστήματος, σαν ένα τεράστιο μπλοκ στοιβαγμένων επιφανειών γυαλιού που προσγειώθηκαν στη μέση του χώρου, όπου εκεί αποθηκεύονται και παρουσιάζονται τα προϊόντα. Αυτό το στοιχείο αποτελεί το “κέντρο ελέγχου“ από το οποίο εκτυλίσσονται οι βασικές δραστηριότητες του καταστήματος -αποθήκευση, δοκιμή οπτικών, ταμείο- ορίζοντας την κυκλική τροχιά κίνησης γύρω από αυτό.

 

 

Custom κατασκευές

Τα καθιστικά-ιδιοκατασκευές, αποτελούν μέρος του κεντρικού στοιχείου και σχεδιάστηκαν ώστε να ενσωματώνονται σε αυτό και να “εξαφανίζονται“ οπτικά όταν δεν χρησιμοποιούνται. Οι καθρέπτες, βασικό επίσης σημείο της λειτουργίας του χώρου, αποτέλεσαν σημαντικό μορφολογικό στοιχείο και τοποθετήθηκαν κεντρικά, διακόπτοντας τη συνέχεια και το γεωμετρικό “βάρος“ του πυρήνα. Η έκθεση των προϊόντων οργανώνεται σε δύο κύριες εσωτερικές προθήκες οι οποίες αναπτύσσονται εκατέρωθεν, στις δύο επιφάνειες των τοίχων.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η εξωτερική όψη αποτελείται από έναν χαμηλό όγκο-βιτρίνα που επιτρέπει την απρόσκοπτη οπτική επαφή με το εσωτερικό του καταστήματος ενώ από εκεί μια χειροποίητη επιφάνεια-κουρτίνα πλαισιώνει τα ανοίγματα επιδιώκοντας τη στροφή του βλέμματος προς τα έξω. Στο βάθος οργανώνονται με έναν τρόπο ημι-ιδιωτικό το αρχείο, το εργαστήριο οπτομετρίας και οι βοηθητικοί χώροι, συμμετρικοί και προστατευμένοι σαν δύο ξεχωριστά κουτιά που εμπεριέχονται στο υπάρχον κέλυφος.

Οι σχέσεις των πραγμάτων, η γεωμετρία των όγκων, η κίνηση γύρω από αυτούς στοχεύουν σε μια χωρική απλότητα και μια ανάγνωση που στρέφει τη ματιά στην υλικότητα και στο βίωμα της περιήγησης. Γυαλιστερές επιφάνειες έρχονται σε αντίθεση με το ημιτελές κέλυφος, υπογραμμίζοντας τον χώρο και την εξέλιξή του μέσα στον χρόνο. Η υβριδική ποιότητα του χώρου αντανακλάται σε σπασμένους καθρέφτες και γυαλιστερές πράσινες βαμμένες επιφάνειες, που δημιουργούν διαρκώς μεταβαλλόμενα ενδιάμεσα θεάματα κατά μήκος της κίνησης.

Η κύρια ιδέα ήταν ο “συσχετισμός της διπλής υπόστασης“, η σύνδεση αντιθετικών χωρικών εννοιών και ετερόκλητων στοιχείων και υλικοτήτων: το φυσικό και το τεχνητό, το επιστημονικά μεθοδολογικό και το ανθρώπινα απρόσεχτο, το εύθραυστο και το άκαμπτο, το συμπαγές και το κατακερματισμένο, το αποσπασματικό και το ολόκληρο, το ανολοκλήρωτο και το οριστικό, η επανάληψη και η μοναδικότητα.