Σε μια ελαιόφυτη πλαγιά με θέα στον ήσυχο κόλπο Αμπελάκι του Μεγανησίου, το Amphitheatro Boutique Hotel από τους ATENO Architecture Studio μεταμορφώνει δύο υφιστάμενες πέτρινες κατοικίες σε έναν μικρό σύγχρονο ξενώνα. Η επέμβαση διατηρεί τον χαρακτήρα των αρχικών κτισμάτων, εισάγοντας νέους κοινόχρηστους χώρους, σκιασμένες διαμορφώσεις και έναν εξ ολοκλήρου επανασχεδιασμένο περιβάλλοντα χώρο.

Οι δύο ανεξάρτητοι πέτρινοι όγκοι συνδέονταν παλαιότερα με έναν ιδιόμορφο διάδρομο. Το εσωτερικό τους αναδιαρθρώθηκε πλήρως, ώστε να φιλοξενήσει έξι δωμάτια, μαζί με τους απαραίτητους χώρους υποδοχής, κουζίνας και αποθήκευσης. Αντί να αλλοιώσει τα υφιστάμενα κτίρια, η επέμβαση εισάγει μια σειρά από ήπιες προσθήκες που μετριάζουν τη γεωμετρική τους αυστηρότητα και ενισχύουν τη σχέση με το τοπίο.

Σύνδεση των δύο υφιστάμενων όγκων

Ένα μεταλλικό στέγαστρο σε γήινη απόχρωση γεφυρώνει τα δύο πέτρινα κτίρια και δημιουργεί έναν προστατευμένο κεντρικό χώρο με υπαίθρια κουζίνα. Το νέο στοιχείο διαμορφώνει μια κοινόχρηστη ζώνη ανάμεσα στους υφιστάμενους όγκους, παραμένοντας παράλληλα διακριτό από την αρχική λιθοδομή.

Μπροστά του, η πισίνα γίνεται το κεντρικό σημείο της αυλής. Σε μικρή απόσταση, ένα καμπύλο χτιστό κάθισμα αναπτύσσεται κάτω από ένα κυκλικό στέγαστρο, εισάγοντας πιο ήπιες γεωμετρίες στη σύνθεση και εξισορροπώντας τις αυστηρές γραμμές των πέτρινων κτισμάτων.

Οι νέες επεμβάσεις διαμορφώνουν ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο ανάμεσα στις δύο κατοικίες. Το μέταλλο, ο σοβάς και το ξύλο συνδυάζονται με την τοπική λιθοδομή, ενώ οι ήρεμοι τόνοι διατηρούν την οπτική συνοχή του συνόλου.

Κοινόχρηστοι χώροι και ιδιωτικές αυλές

Ο περιβάλλων χώρος επανασχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου και οργανώθηκε σε τρία επίπεδα. Στο κέντρο, η κύρια αυλή λειτουργεί ως κοινός τόπος συνάντησης, συγκεντρώνοντας την πισίνα, την υπαίθρια κουζίνα και τους σκιασμένους χώρους καθιστικού.

Γύρω της, μικρότερες υπαίθριες διαμορφώσεις εξυπηρετούν τα δωμάτια του ισογείου ως ιδιωτικές αυλές. Η διάταξη επιτρέπει στην κοινή ζωή και την απομόνωση να συνυπάρχουν μέσα στην ίδια σύνθεση, προσφέροντας τόσο χώρους συνάντησης όσο και περισσότερο προστατευμένες περιοχές σε άμεση επαφή με το τοπίο.

Η σταδιακή μετάβαση ανάμεσα στα διαφορετικά επίπεδα ιδιωτικότητας αποτελεί βασικό στοιχείο του έργου. Ο ξενώνας δεν οργανώνεται αποκλειστικά γύρω από έναν κοινόχρηστο πυρήνα, αλλά μέσα από μια διαδοχή από κοινές σε περισσότερο ιδιωτικές υπαίθριες συνθήκες.

Μια υλικότητα που εντάσσεται στο τοπίο

Η επιλογή των υλικών αποσκοπεί στην ήπια ένταξη της επέμβασης στο περιβάλλον. Γήινες αποχρώσεις και ήρεμοι τόνοι στις μεταλλικές επιφάνειες, τον σοβά και το ξύλο συμπληρώνουν την υφιστάμενη λιθοδομή.

Η επέμβαση αποφεύγει τις έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Οι διαφορές στη γεωμετρία, την υφή και τον τρόπο κατασκευής διακρίνουν τις σύγχρονες προσθήκες, επιτρέποντας παράλληλα στα δύο αρχικά κτίρια να παραμένουν τα κύρια στοιχεία της σύνθεσης.

Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως ήρεμο φόντο για την εμπειρία του τόπου. Το μεταβαλλόμενο φως, η θέα προς τη θάλασσα και η κίνηση των γύρω δέντρων παραμένουν τα κυρίαρχα στοιχεία του ξενώνα.

Μέσα από περιορισμένες προσθήκες και στοχευμένες επεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο, το Amphitheatro Boutique Hotel επαναχρησιμοποιεί τα υφιστάμενα κτίρια χωρίς να αποδυναμώνει τη σχέση τους με το τοπίο. Οι κοινόχρηστες αυλές, τα σκιασμένα περάσματα και οι ιδιωτικοί υπαίθριοι χώροι μετατρέπουν τις δύο πέτρινες κατοικίες σε έναν μικρό ξενώνα οργανωμένο γύρω από την εμπειρία του τόπου.

Το έργο παρουσιάστηκε σε πρώτη έντυπη δημοσίευση στο ek magazine 299 | Ιούλιος-Αύγουστος 2025.

Οι Mold Architects ιδρύθηκαν το 2011 από την Ηλιάνα Κερεστετζή, αρχιτέκτονα με σπουδές στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη. Με έδρα στην Αθήνα και τη Σέριφο, το πολυβραβευμένο γραφείο δραστηριοποιείται σε όλο το φάσμα του σχεδιασμού, χωρίς να περιορίζεται στην αρχιτεκτονική κτιρίων. Ανεξάρτητα από την κλίμακα ή το πρόγραμμα, τα έργα του διατηρούν την ίδια ερευνητική διάθεση και επιδιώκουν σαφείς, στοχευμένες απαντήσεις.

Σ.Μ.: Ανήκετε στα νέα αρχιτεκτονικά γραφεία που κατάφεραν να αναδειχθούν μέσα στην οικονομική κρίση, διατηρώντας την έδρα σας στη Σέριφο και ένα δεύτερο γραφείο στην Αθήνα. Πώς διαχειριστήκατε αυτή τη συνθήκη και πώς την αξιοποιούσατε σχεδόν μία δεκαετία αργότερα;

Η.Κ.: Το 2013 είχα την τύχη να υλοποιήσω το πρώτο μου έργο, μια εξοχική κατοικία στη Σέριφο. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι προτάσεις που δεχόμασταν αφορούσαν κυρίως μελέτες για off-plan πωλήσεις ακινήτων.

Το συγκεκριμένο μοντέλο τελικά δεν απέδωσε και τα περισσότερα από αυτά τα έργα δεν υλοποιήθηκαν. Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε αρχιτεκτονική, να εξελισσόμαστε και να εμβαθύνουμε στο αντικείμενο της μελέτης μας. Διαμορφώσαμε σαφή κατεύθυνση και συνειδητή στάση απέναντι στην επιλογή των έργων, σε μια εποχή όπου, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε η πολυτέλεια της επιλογής.

Με υπομονή και αισιοδοξία ξεπεράσαμε αυτόν τον σκόπελο. Αρκετό καιρό αργότερα, ετοιμαζόμαστε να δούμε πολλά ακόμη έργα μας να υλοποιούνται.

Σ.Μ.: Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός της παραθεριστικής κατοικίας καλείται να συμβιβάσει τις προδιαγραφές της «αυθεντικότητας» και της σύνδεσης με έναν συγκεκριμένο «τόπο» με την επιθυμία των κατοίκων για ανέσεις που αντιστοιχούν σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Πώς διατηρείτε αυτή την ισορροπία στα έργα σας;

Η.Κ.: Καταλαβαίνω τα εισαγωγικά στη λέξη «αυθεντικότητα» και υποθέτω ότι αναφέρεστε σε μια αρχιτεκτονική που αρέσκεται να αναπαράγει «παραδοσιακές» δομές, υλικά και κατασκευαστικές τεχνικές. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να προσεγγίσει την ιδέα του παλιού, του αγνού και του παραδοσιακού, η οποία αποτελεί βεβαίως ένα δοκιμασμένο τουριστικό προϊόν.

Το εγχείρημα, ωστόσο, είναι σαφώς δυσκολότερο από μια άκριτη αναπαραγωγή. Ανήκουμε στο σήμερα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται —τις ολοένα πιο σύνθετες ανάγκες, αλλά και τα διαρκώς εξελισσόμενα εργαλεία και μέσα— και δεν νοσταλγούμε το παρελθόν.

Ανήκουμε, όμως, και στον τόπο. Είτε μέσα από τη γεωμορφολογία είτε μέσα από την ιστορία του, αποτελεί το σημείο εκκίνησης της σκέψης μας, το αντικείμενο της ανάλυσης και τη δεξαμενή από όπου αντλούμε τις ιδέες μας. Ιδέες απλές και καθαρές, με λόγο και ουσία, ικανές να πλέξουν το νήμα που μας συνδέει μαζί του, με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του.

Σ.Μ.: Έχοντας επεξεργαστεί πολλά έργα μικρής κλίμακας, πώς διαχειριστήκατε τη μετάβαση σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες; Τι μπορεί να διατηρηθεί και τι χάνεται από τη δική σας αρχιτεκτονική προσέγγιση όταν αλλάζει η κλίμακα;

Η.Κ.: Η προσέγγισή μας στην αρχιτεκτονική ασφαλώς δεν επηρεάζεται από το μέγεθος του έργου. Ωστόσο, τα επιμέρους ζητούμενα μπορεί να διαφοροποιούνται.

Ένα θέμα που δεν αντιμετωπίζουμε σε μια κατοικία είναι η χωροθέτηση των εκτεταμένων υποστηρικτικών λειτουργιών. Αυτές πρέπει να οργανώνονται χωρίς να διαταράσσουν την αμεσότητα της σχέσης ανάμεσα στον χρήστη και το τοπίο που επιδιώκουμε. Πρόκειται για μια μηχανή σε διαρκή κίνηση, η οποία οφείλει να λειτουργεί αθόρυβα, παρέχοντας όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες.

Ένα ακόμη ζητούμενο είναι η εύρεση τρόπων για την εισαγωγή της έννοιας της μικρής κλίμακας στη μεγαλύτερη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ελαχιστοποίηση του κτιριακού αποτυπώματος. Εναλλακτικά, ο σχεδιασμός μπορεί να αποτρέπει τη συνολική αντίληψη του όγκου του κτιρίου από τα επιμέρους τμήματά του.

Όταν διακόπτεται η συνεχής οπτική επαφή, η κλίμακα αυτομάτως μικραίνει. Έτσι, η αρχιτεκτονική γίνεται πιο προσιτή και ανθρώπινη.

Διαβάστε την πλήρη συνέντευξη στο Τεύχος ek: 247 | Μάιος 2020.

Το Hidden Spa–Water Hope είναι ένα συγκρότημα spa και λασπόλουτρων 3.000τ.μ. στην περιοχή Bãi Dài του Cam Ranh, στο Βιετνάμ. Σχεδιασμένο από τους IDEE Architects, το κτίριο εντάσσεται στους παράκτιους αμμόλοφους χωρίς να προβάλλει πάνω από το φυσικό ανάγλυφο.

Η αρχιτεκτονική ακολουθεί την υπάρχουσα τοπογραφία και οργανώνει τις λειτουργίες γύρω από ένα κεντρικό υδάτινο αίθριο. Η εσωστρεφής διάταξη ανταποκρίνεται στις έντονες κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Η ισχυρή ηλιοφάνεια, οι παράκτιοι άνεμοι και η αρχικά περιορισμένη βλάστηση αντιμετωπίζονται μέσα από το νερό, τη φύτευση και τη βαθιά σκιά.

Αρχιτεκτονική κάτω από τους αμμόλοφους

Το spa αναπτύσσεται ως μια συνεχής καμπύλη γύρω από το αίθριο. Η οροφή ακολουθεί το περίγραμμα των αμμόλοφων και μετατρέπεται σε βατό φυτεμένο δώμα. Από τα ψηλότερα σημεία, η αρχιτεκτονική υποχωρεί κάτω από τη βλάστηση και διατηρεί τη συνέχεια της τοπογραφίας.

Η προσαρμογή στις φυσικές στάθμες περιόρισε επίσης την ανάγκη για εκτεταμένες εκσκαφές. Το κτίριο διατηρεί, επομένως, τη σχέση ανάμεσα στον αμμόλοφο, το υφιστάμενο τοπίο και το νέο πρόγραμμα.

Ένα ώριμο δέντρο που προϋπήρχε στο οικόπεδο διατηρήθηκε κατά την κατασκευή. Ο σχεδιασμός εξελίχθηκε γύρω από τη θέση του, μετατρέποντάς το σε σημείο αναφοράς της σύνθεσης.

Το νερό ως οικολογικός πυρήνας

Η είσοδος γίνεται μέσα από σκιασμένες διαδρομές με πέτρινους τοίχους και επαναλαμβανόμενες σειρές ξύλινων υποστυλωμάτων. Η πορεία δεν αποκαλύπτει αμέσως το σύνολο. Αντίθετα, οδηγεί σταδιακά προς το κεντρικό αίθριο.

Ανακλαστικές υδάτινες επιφάνειες, μικρές φυτεμένες νησίδες και προστατευμένοι διάδρομοι διαμορφώνουν το εσωτερικό του. Γύρω τους οργανώνονται οι χώροι λουτρού, λασποθεραπείας και ευεξίας. Έτσι, κάθε ενότητα διατηρεί άμεση σχέση με το νερό και τη φύτευση.

Το αίθριο δεν αποτελεί μόνο το οπτικό κέντρο του έργου. Οι υδάτινες επιφάνειες και η βλάστηση συμβάλλουν στη δημιουργία ενός δροσερότερου μικροκλίματος. Παράλληλα, οι μεταβολές στη σκιά, τη θερμοκρασία και το φως συνοδεύουν την κίνηση των επισκεπτών.

Τοπικά υλικά και παθητικός δροσισμός

Η περιορισμένη παλέτα υλικών περιλαμβάνει κυρίως πέτρα τοπικής προέλευσης, ξύλο και μπαμπού. Οι τοίχοι μεγάλου πάχους προσφέρουν θερμική αδράνεια και προστατεύουν τους εσωτερικούς χώρους από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία.

Παράλληλα, οι ανοιχτοί διάδρομοι διευκολύνουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό. Οι οροφές από μπαμπού φιλτράρουν το φως και προσθέτουν μια ελαφρύτερη υφή πάνω από τις βαριές πέτρινες επιφάνειες. Το εμφανές σκυρόδεμα συμπληρώνει τα φυσικά υλικά και τονίζει την αντίθεση ανάμεσα στους συμπαγείς τοίχους και τα ανοιχτά περάσματα.

Το φυτεμένο δώμα περιορίζει επιπλέον τα θερμικά φορτία. Το βρόχινο νερό συλλέγεται από τις κεκλιμένες επιφάνειές του και επαναχρησιμοποιείται για την άρδευση της φύτευσης.

Ένα τοπίο που εξελίσσεται

Η εισαγωγή νερού και σκιάς επέτρεψε στη βλάστηση να αναπτυχθεί γύρω από το κτίριο. Με αυτόν τον τρόπο, το αρχικά αραιό τοπίο των αμμόλοφων μετατρέπεται σταδιακά σε μια μικρή όαση.

Η αρχιτεκτονική δεν αντιμετωπίζει τη φύτευση ως πρόσθετη διακόσμηση. Αντίθετα, επιτρέπει στη σχέση ανάμεσα στο κτίριο, το κλίμα και τη φύση να συνεχίσει να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου.

Το Minthis Spa από τους Woods Bagot βρίσκεται στο κέντρο ενός μεγάλου θερέτρου ευεξίας κοντά στην Πάφο. Τοποθετημένο στην κορυφή ενός υψώματος, το κτίριο έχει πανοραμική θέα προς την κοιλάδα της Έζουσας και το ιστορικό μοναστήρι του Σταυρού της Μίνθης.

Η αρχιτεκτονική ανταποκρίνεται με διαφορετικό τρόπο στις δύο πλευρές του οικοπέδου. Προς την κεντρική πλατεία και το κλιμακωτό υπαίθριο αμφιθέατρο, η όψη παραμένει ελεγχόμενη και σε μεγάλο βαθμό κλειστή. Αντίθετα, η απέναντι πλευρά ανοίγεται προς την κοιλάδα και τον μακρινό ορίζοντα.

Ανάδυση από την πλαγιά

Το κέντρο ευεξίας μοιάζει να αναδύεται από το επικλινές έδαφος. Τα φυτεμένα δώματα σχηματίζουν μια γεωμετρική προέκταση του τοπίου. Παράλληλα, η χαμηλή οριζόντια σύνθεση περιορίζει την οπτική παρουσία του κτιρίου όταν αυτό παρατηρείται από ψηλότερα σημεία.

Το διώροφο spa περιλαμβάνει 2.100τ.μ. χώρων ευεξίας. Το πρόγραμμα διαθέτει οκτώ εξειδικευμένα δωμάτια θεραπειών, τέσσερα από τα οποία έχουν ιδιωτικές εσωτερικές αυλές. Επιπλέον, περιλαμβάνει θερμαινόμενη εσωτερική πισίνα μήκους 25m, μικρότερη πισίνα thermal spa, γυμναστήριο, αίθουσα yoga, χώρο χαλάρωσης και εγκαταστάσεις σωματικής περιποίησης.

Στη βάση του κτιρίου βρίσκεται ένα ακόμη επίπεδο 700τ.μ. Απευθύνεται αποκλειστικά στο προσωπικό και στεγάζει τις υποστηρικτικές λειτουργίες. Έτσι, η καθημερινή λειτουργία δεν παρεμβαίνει στην πορεία των επισκεπτών.

Από την πλατεία προς το αίθριο

Η πρόσβαση γίνεται από την κεντρική πλατεία του θερέτρου, μέσω μιας υπαίθριας διαδρομής. Προς αυτή την πλευρά, ένα πλέγμα από τυποποιημένους όγκους ανεπίχριστου σκυροδέματος σχηματίζει μια προστατευμένη όψη. Τα κενά ανάμεσά τους επιτρέπουν την ανάπτυξη αναρριχώμενης βλάστησης.

Το πλέγμα διακόπτεται στο σημείο της εισόδου. Εκεί, τα υαλοστάσια αποκαλύπτουν το κεντρικό αίθριο. Ένας κατακόρυφος κήπος με αρωματικά φυτά της περιοχής αναπτύσσεται μέσα σε μαύρες μεταλλικές υποδοχές. Η επαναλαμβανόμενη γεωμετρία τους παραπέμπει άμεσα στη σύνθεση της εξωτερικής όψης.

Το φυτεμένο αίθριο αποτελεί τον χωρικό πυρήνα του έργου. Οδηγεί προς το lobby και τη reception, ενώ διατηρεί ελεύθερες τις οπτικές φυγές προς το θέρετρο και το τοπίο.

Στον χώρο υποδοχής, το γραφείο από λευκό μάρμαρο Βώλακα τοποθετείται μπροστά από επιφάνειες ανεπίχριστου σκυροδέματος. Μια επιτοίχια κεραμική σύνθεση λειτουργεί ως εικαστικό σημείο αναφοράς. Παράλληλα, οι μεγάλες ξύλινες επιφάνειες σε τοίχους και οροφές εξισορροπούν την αδρότητα του σκυροδέματος.

Διαβαθμισμένη ησυχία

Οι εσωτερικές λειτουργίες οργανώνονται σε δύο πτέρυγες, σύμφωνα με τις διαφορετικές απαιτήσεις ιδιωτικότητας και ησυχίας. Οι δύο πισίνες και το γυμναστήριο βρίσκονται αριστερά από το αίθριο. Στη δεξιά πλευρά, τα δωμάτια θεραπειών αναπτύσσονται γραμμικά.

Τέσσερα από αυτά διαθέτουν ιδιωτικές υπαίθριες αυλές. Οι περίκλειστοι αυτοί χώροι εισάγουν φυσικό φως, βλάστηση και αέρα στις αίθουσες, χωρίς να τις εκθέτουν στις κοινόχρηστες ζώνες κυκλοφορίας.

Προς την κοιλάδα, οι βασικές λειτουργικές ενότητες τονίζονται με στιβαρά πλαίσια από φυσική φλαμουριά, χωρίς χημική επεξεργασία. Στα διάκενα διαμορφώνονται μεταβατικοί χώροι με θέα προς το τοπίο. Τα ανοίγματα, που φτάνουν σε ύψος τα 5m, μεταφέρουν το φυσικό φως βαθιά στο εσωτερικό.

Υλικότητα και καδραρισμένες φυγές

Η υλική παλέτα συνδυάζει φυσικές ξύλινες δοκίδες, σκυρόδεμα με εμφανή ξυλότυπο και γκρίζα πέτρα. Η τελευταία εμφανίζεται άλλοτε γυαλισμένη και άλλοτε αδρή. Ο φυσικός και ο τεχνητός φωτισμός αναδεικνύουν τις διαφορετικές υφές και ενισχύουν τις προοπτικές φυγές προς το κατάφυτο περιβάλλον.

Η εσωτερική πισίνα τοποθετείται δίπλα σε υαλοστάσια πλήρους ύψους. Οι αντανακλάσεις του νερού επεκτείνουν οπτικά το τοπίο προς το εσωτερικό, ενώ η ξύλινη οροφή προσδίδει θερμότητα στον χώρο. Αντίθετα, οι σκοτεινότεροι διάδρομοι δημιουργούν μια σταδιακή μετάβαση προς τις πιο ιδιωτικές αίθουσες.

Η επίπλωση ακολουθεί την ίδια λογική φυσικότητας. Απαλά οργανικά σχήματα, πλεκτές επιφάνειες, ξύλο και υφάσματα με έντονο ανάγλυφο εξισορροπούν την αυστηρή γεωμετρία της αρχιτεκτονικής.

Το έργο παρουσιάστηκε σε πρώτη έντυπη δημοσίευση στο ek magazine 281 | Οκτώβριος 2023, μηνιαίο τεύχος των ek Architectural Publications.

Αρθρωτή ξύλινη αρχιτεκτονική για τον αναγεννητικό τουρισμό

Στην Barra dos Remédios, στη δυτική ακτή της Ceará, τα Casa Daia Bungalows από τους UNA barbara e valentim αποτελούν μέρος ενός boutique hotel που σχεδιάστηκε γύρω από τον αναγεννητικό τουρισμό, την πολιτιστική εμβύθιση και τη στενή σχέση με τον τόπο και την τοπική κοινότητα. Η Casa Daia άνοιξε το 2025, σε μια απομακρυσμένη και περιβαλλοντικά ευαίσθητη περιοχή, όπου η αρχιτεκτονική καλείται να απαντήσει όχι μόνο στο πρόγραμμα και την άνεση, αλλά και στο τοπίο, στη δυσκολία πρόσβασης και στην ανάγκη περιβαλλοντικής φροντίδας.

Το έργο αναπτύσσεται σε μια πρώην φάρμα επιφάνειας περίπου 2.200.000,00 τ.μ. —ή 220,00 εκταρίων— όπου συνυπάρχουν μαγκρόβια, αμμοθίνες, όχθες ποταμών, βλάστηση caatinga και παράκτιο δάσος. Μέσα σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, τα bungalows λειτουργούν ως κατασκευαστικά ακριβής και χαμηλού αποτυπώματος παρέμβαση, αξιοποιώντας την εκβιομηχανισμένη ξύλινη κατασκευή ως εργαλείο φιλοξενίας σε εύθραυστα τοπία.

Τέσσερα bungalows σε υπάρχοντα ξέφωτα

Η παρέμβαση αποτελείται από τέσσερα bungalows, επιφάνειας περίπου 90,00 τ.μ. το καθένα, τοποθετημένα με προσοχή σε υπάρχοντα ξέφωτα ώστε να αποφευχθεί η απομάκρυνση της φυσικής βλάστησης. Οι ρηχές θεμελιώσεις και τα υπερυψωμένα ξύλινα decks μειώνουν την άμεση επέμβαση στο έδαφος και διατηρούν τη φυσική διαπερατότητα του οικοπέδου.

Η θέση κάθε όγκου καθορίστηκε με βάση μελέτες ηλιασμού και επικρατούντων ανέμων. Ο διαμπερής αερισμός, η σκίαση και η θερμική άνεση επιτυγχάνονται χωρίς εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, επιτρέποντας στα κτίρια να λειτουργούν σε αρμονία με το κλίμα.

Βεράντες, μεγάλα γείσα και συνέχεια με το τοπίο

Τα bungalows χαρακτηρίζονται από βεράντες, εκτεταμένα γείσα και μεγάλα προστατευμένα ανοίγματα. Τα στοιχεία αυτά εγκαθιστούν μια διαρκή σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το τοπίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως, στη σκιά και στον αέρα να λειτουργούν ως βασικές παράμετροι της εμπειρίας κατοίκησης.

Η αρχιτεκτονική αποφεύγει τα σκληρά όρια ανάμεσα στο κτίριο και τον τόπο. Αντίθετα, διαμορφώνει σκιασμένα κατώφλια και ανοιχτές γωνίες, όπου η εμπειρία της φιλοξενίας καθορίζεται από τη γύρω βλάστηση, το παράκτιο κλίμα και τον πιο αργό χρόνο του τοπίου.

Modular BV: ένα εκβιομηχανισμένο ξύλινο σύστημα

Τα bungalows κατασκευάστηκαν με το σύστημα Modular BV, το οποίο αναπτύχθηκε από τους UNA barbara e valentim σε συνεργασία με τη βραζιλιάνικη εταιρεία τεχνολογικής ξυλείας Crosslam και συναρμολογήθηκε επιτόπου από την Abaeté Construtora e Incorporadora. Το σύστημα βασίζεται σε προκατασκευασμένες μονάδες από CLT αναδασωμένου ευκαλύπτου, που παράγονται σε ελεγχόμενο εργοστασιακό περιβάλλον και συναρμολογούνται εν ξηρώ στο εργοτάξιο.

Για ένα έργο σε απομακρυσμένη και περιβαλλοντικά ευαίσθητη περιοχή, το σύστημα προσφέρει ουσιαστικά πλεονεκτήματα. Ενισχύει τον έλεγχο κόστους, χρόνου και περιβαλλοντικού αποτυπώματος, μειώνει τα απόβλητα και συντομεύει σημαντικά τον χρόνο υλοποίησης σε σχέση με συμβατικές μεθόδους κατασκευής υψηλών προδιαγραφών.

Βιομηχανική ακρίβεια και αρχιτεκτονική υπογραφή

Στην Casa Daia, η προκατασκευή δεν αντιμετωπίζεται ως περιορισμός. Συνδυάζοντας αρχιτεκτονική αντίληψη και βιομηχανική ακρίβεια, το έργο προτείνει ένα μοντέλο όπου η τεχνολογία υποστηρίζει τον σχεδιασμό, χωρίς να τον υποκαθιστά.

Το αποτέλεσμα είναι ένα αρθρωτό ξύλινο σύστημα ικανό να απαντήσει στις περιβαλλοντικές, κατασκευαστικές και πολιτισμικές συνθήκες του τόπου. Η Casa Daia αποτελεί το δεύτερο υλοποιημένο παράδειγμα του συστήματος Modular BV, μετά το Modular Bahia, μια μονοκατοικία στη νότια ακτή της Bahia, όπου εφαρμόστηκαν οι ίδιες αρχές ανεξάρτητης ξύλινης δομής, στοιχείων πλήρωσης από CLT, διαμπερούς αερισμού, σκίασης και ένταξης στο τοπίο.

Τοπίο, κοινότητα και πρακτικές χαμηλού αποτυπώματος

Η τοποθέτηση των bungalows ξεκινά από την αναγνώριση της περιβαλλοντικής ιδιαιτερότητας της Barra dos Remédios, όπου πολλαπλά οικοσυστήματα και παραδοσιακοί τρόποι ζωής συνυπάρχουν σε ένα τοπίο που αντιστέκεται στον χρόνο. Πριν από οποιαδήποτε κατασκευή, εκπονήθηκε εκτεταμένη μελέτη περιβαλλοντικής ζωνοποίησης, σύμφωνα με τις αρχές του αναγεννητικού τουρισμού: ελάχιστο αποτύπωμα, ένταξη στο τοπίο, ανάδειξη της τοπικής κουλτούρας και σεβασμός στον χρόνο της γης.

Η Casa Daia διατηρεί επίσης σταθερό διάλογο με γειτονικές κοινότητες, όπως η Pescada Nova και η Praia Nova. Το έργο δίνει προτεραιότητα στην τοπική εργασία, υποστηρίζει κοινωνικές πρωτοβουλίες και υιοθετεί πρακτικές χαμηλού αποτυπώματος, όπως συλλογή βρόχινου νερού, φωτοβολταϊκή ενέργεια, διαχείριση αποβλήτων, αγροδασοπονία και μείωση των πλαστικών μιας χρήσης.

Αρχιτεκτονική, τοπίο και κοινότητα σε συνέχεια

Σε ένα περιβάλλον έντονων περιβαλλοντικών και κοινωνικών μεταβολών, η Casa Daia προτείνει μια ευαίσθητη και χειροπιαστή εναλλακτική για τον σύγχρονο τουρισμό. Τα bungalows δείχνουν πώς η αρχιτεκτονική φιλοξενίας μπορεί να συνομιλεί με απομακρυσμένους τόπους χωρίς να τους επιβαρύνει.

Μέσα από την αρθρωτή ξύλινη κατασκευή, την προσεκτική τοποθέτηση και τη δέσμευση απέναντι στην τοπική κοινότητα, η Casa Daia συνδέει την αρχιτεκτονική, το τοπίο και την τοπική κουλτούρα σε μια σχέση συνέχειας.

Ανανεωμένη προοπτική

Το έργο ωριμάζει με χάρη στον χρόνο, όπως το κρασί -μια αφήγηση που ορίζεται από τη συνέχεια, μια ήπια προβολή προς το μέλλον και μια διαρκή κατάσταση εντροπίας. Η διακριτική επανεφεύρεση έχει καταστεί εγγενές στοιχείο του χαρακτήρα του: το ξενοδοχείο εξελίσσεται μέσα από μικρές χειρονομίες, επεκτεινόμενο στρώση με στρώση, εποχή με εποχή. Από την αρχή της λειτουργίας του, έχει επανενεργοποιήσει με συνέπεια τα υφιστάμενα στοιχεία του. Τα δίδυμα σιλό πλέον πάλλονται από δραστηριότητες ευεξίας, τέχνης και επαναλαμβανόμενων γαστρονομικών εκδηλώσεων, με κάθε νέα εκδοχή να καλλιεργεί έναν συνεχή διάλογο με το παρελθόν.

Στρατηγική Επέκτασης

Παράλληλα, το ίδιο το κτίριο αναζητά τρόπους εξέλιξης, αναδυόμενο διακριτικά από τη στιβαρή του βάση από σκυρόδεμα. Λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, καθώς τα πολιτιστικά και γαστρονομικά προγράμματα συνέχισαν να αναπτύσσονται, κατέστη σαφές ότι ο χώρος μπορούσε να υποδεχθεί ένα νέο κεφάλαιο φιλοξενίας -ένα πρόσθετο στρώμα που θα τιμούσε το αρχικό ήθος, προσφέροντας παράλληλα μια ανανεωμένη οπτική. Κατά τα πρώτα στάδια της κατασκευής, όταν τα εσωτερικά των δεξαμενών παρέμεναν απρόσιτα, ο χρόνος που αφιερώθηκε στις οροφές τους αποκάλυψε μια μοναδική αίσθηση ανύψωσης. Από αυτό το σημείο, ο ουρανός συναντούσε τη θάλασσα σε μια αδιάκοπη, ενιαία γραμμή. Αυτή η άμεση σύνδεση με τον ορίζοντα αποτέλεσε την αφετηρία για την προσθήκη ενός νέου επιπέδου πάνω από τις δεξαμενές από σκυρόδεμα.

Λειτουργική Οργάνωση

Οκτώ νέα δωμάτια καταλαμβάνουν πλέον αυτή την υπερυψωμένη δομή. Ένας ελαφρύς φορέας από λεπτούς μεταλλικούς σωλήνες και θερμές ξύλινες επιφάνειες αιωρείται πάνω από τις συμπαγείς δεξαμενές, ακολουθώντας τη γεωμετρία του κτιρίου χωρίς να την επιβαρύνει. Τα εκλεπτυσμένα αυτά στοιχεία αποϋλοποιούν την παρουσία του νέου επιπέδου, επιτρέποντας σε ένα λεπτό στέγαστρο να μοιάζει σαν να αιωρείται πάνω από τον όγκο από σκυρόδεμα. Ένα γραμμικό υδάτινο στοιχείο πλαισιώνει τον ορίζοντα, ενοποιώντας οπτικά την αρχιτεκτονική με τη θάλασσα. Το φως που αντανακλάται στην ξύλινη πέργκολα ενεργοποιεί τις επιφάνειες, ενισχύοντας τον ναυτικό, σχεδόν σχεδία-όμορφο χαρακτήρα της επέμβασης. Τα νέα δωμάτια επεκτείνουν την υλικότητα, την αισθητική και τη χωρική λογική των υφιστάμενων μονάδων. Κάθε ένα ανοίγεται προς τη θάλασσα μέσω μιας γενναιόδωρης βεράντας, προστατευμένης κάτω από την πέργκολα, ενώ η πρόσβαση από την πίσω αυλή ενσωματώνει το ανώτερο επίπεδο στην καθημερινή ζωή του ξενοδοχείου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από αυτό το υπερυψωμένο σημείο, οι επισκέπτες αντιλαμβάνονται τα σιλό, τα καλλιεργημένα αμπέλια του κήπου και τον ρυθμό δραστηριότητας που εκτυλίσσεται χαμηλότερα, μέσα από μια νέα, διαφοροποιημένη οπτική. Η προσθήκη δεν περιορίζεται στην αύξηση της δυναμικότητας· αντιθέτως, συμπυκνώνει, ενεργοποιεί και επεκτείνει τη διαρκώς εξελισσόμενη αφήγηση του Dexamenes Seaside Hotel. Η οροφή της πίσω δεξαμενής παραμένει σκόπιμα ανοιχτή, ως πεδίο πειραματισμού και ανακάλυψης. Από εδώ, ο ορίζοντας εκτείνεται απεριόριστα -αχαρτογράφητος και γεμάτος προσδοκία- αναμένοντας το επόμενο κεφάλαιο στην πορεία του ξενοδοχείου.

Πυρήνας καθημερινότητας

Στην καρδιά του οικισμού των Πολλωνίων στη Μήλο, ένα πολυγωνικό οικόπεδο μετασχηματίζεται σε έναν σύνθετο χωρικό οργανισμό, όπου η έννοια της αυλής επανερμηνεύεται ως πυρήνας της καθημερινότητας. Η πρόταση ανασυνθέτει την ατμόσφαιρα του κυκλαδίτικου οικισμού μέσα από μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και τη συλλογικότητα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κάτοψη αναπτύσσεται περιμετρικά του οικοπέδου, με αυτόνομα δωμάτια των οποίων οι όγκοι τοποθετούνται κατά μήκος του ορίου. Στο εσωτερικό, διαμορφώνεται ένα πλέγμα αυλών και διαδρομών, συγκροτώντας μια αλληλουχία υπαίθριων και ημιυπαίθριων χώρων. Ο επισκέπτης καλείται να περιηγηθεί σε αυτό το σύστημα, να ανακαλύψει κρυφές γωνιές και εσωτερικούς κήπους, και να επιλέξει ανάμεσα σε στιγμές απομόνωσης ή συνεύρεσης.

Η αρχιτεκτονική εμπειρία οργανώνεται ως μια διαδοχή χωρικών εναλλαγών, όπου η κίνηση λειτουργεί ως βασικό εργαλείο κατανόησης του έργου. Οι διαδρομές δεν είναι γραμμικές, αλλά αποκαλύπτουν σταδιακά το σύνολο, ενισχύοντας την αίσθηση του “χωριού” σε μικροκλίμακα.

Υλικότητα και αρχιτεκτονική γλώσσα

Οι όγκοι αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, συγκροτώντας μια καθαρή διττή υλικότητα. Η βάση από εμφανή πέτρα εδράζει το σύνολο στο έδαφος, ενώ ο λευκός ανώτερος όροφος φαίνεται να αιωρείται ελαφρά πάνω από αυτήν, διαχωριζόμενος μέσω μιας λεπτής σκοτίας. Η αντίθεση αυτή ενισχύει την πλαστικότητα της σύνθεσης και αναδεικνύει τη σχέση βαρύτητας και ελαφρότητας.

Η αρχιτεκτονική γλώσσα των προεξοχών, των γωνιών και των ανοιγμάτων διαμορφώνει ένα δυναμικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, το οποίο μεταβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το φως λειτουργεί ως ενεργό στοιχείο της σύνθεσης, αποκαλύπτοντας την υλικότητα και εντείνοντας τη χωρική εμπειρία.

Παράλληλα, εισάγεται ένα τρίτο επίπεδο υλικότητας μέσω μεταλλικών στοιχείων. Οι πέργκολες και τα κατακόρυφα στοιχεία από corten οριοθετούν τους επιμέρους κήπους, φιλτράρουν το φως και δημιουργούν ενδιάμεσες ζώνες ιδιωτικότητας.

Χωρική οργάνωση

Οι έξι σουίτες, με εσωτερικά διπλού ύψους, οργανώνονται ως λιτοί και φωτεινοί χώροι φιλοξενίας. Η αρχιτεκτονική αποφεύγει την περιττή διακόσμηση, επιτρέποντας στις αντιθέσεις υλικών και φωτός να διαμορφώσουν την ατμόσφαιρα.

Η αυλή, ως βασικό στοιχείο της κυκλαδίτικης τυπολογίας, επανέρχεται ως χώρος συνάντησης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Προστατευμένη από τον άνεμο, λειτουργεί ως ένας εσωτερικός κήπος όπου οι φιλοξενούμενοι συγκροτούν μια προσωρινή κοινότητα. Η αρχιτεκτονική, μέσα από αυτή τη χειρονομία, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κοινές εμπειρίες, συνομιλία και μοίρασμα.

Το έργο συνιστά μια σύγχρονη ανάγνωση του παραδοσιακού οικισμού, όπου ο σεβασμός στον τόπο συνδυάζεται με τη δημιουργία νέων μορφών κατοίκησης. Πρόκειται για ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην ατομικότητα και τη συλλογικότητα, προσφέροντας ένα καταφύγιο απλότητας και αυθεντικότητας στο τοπίο της Μήλου.

Συνέχεια του ανάγλυφου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην άκρη του παραδοσιακού οικισμού της Οίας, στην κορυφή των ηφαιστειακών βράχων της Καλντέρας. Το οικόπεδο έχει έντονη κλίση, νοτιοδυτικό προσανατολισμό και απεριόριστη θέα προς τη θάλασσα και το ηφαίστειο.  

Στρατηγική αποκατάστασης

Στο εσωτερικό του οικοπέδου υπήρχαν ερειπωμένα υπόσκαφα που χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες, στάβλοι και κελάρια, καθώς επίσης και μία παλιά κυβιστική κατοικία στη βορειοανατολική γωνία. Σκοπός του έργου ήταν η ανακατασκευή των παλιών κτιρίων που προϋπήρχαν και η προσθήκη νέων υπόσκαφων δωματίων και κοινόχρηστων χώρων, για τη δημιουργία ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος.

Ως αποτέλεσμα, το ξενοδοχείο περιλαμβάνει μία μικρή reception, δεκαέξι δωμάτια, εστιατόριο, κοινόχρηστη πισίνα και γυμναστήριο-spa. Αυτοί οι χώροι διαρθρώνονται σταδιακά στα έξι επίπεδα του συγκροτήματος. Η είσοδος, με πρόσβαση από τον κεντρικό πεζόδρομο του οικισμού, βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο, μαζί με τη reception και μία υπαίθρια περιοχή καθιστικού.

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό υπαίθριο κλιμακοστάσιο οδηγεί από την πάνω στάθμη στο εστιατόριο και την πισίνα, συνδέοντας τα τρία ενδιάμεσα επίπεδα τα οποία φιλοξενούν τα δωμάτια με τις ιδιωτικές τους αυλές και πισίνες. Το χαμηλότερο επίπεδο περιλαμβάνει τη reception του spa, ένα μικρό γυμναστήριο, δωμάτια μασάζ, χαμάμ, σάουνα, χώρους υγιεινής και αποθήκες, καθώς επίσης και μία προστατευμένη αυλή χαλάρωσης στην άκρη του βράχου.

Η πρόταση είχε ως στόχο τόσο την πιστή αποκατάσταση των κτιρίων που προϋπήρχαν όσο και την κατασκευή νέων υπόσκαφων στο πνεύμα μιας σύγχρονης και διακριτής επανερμηνείας της κυβιστικής μορφολογίας του παλιού οικισμού, σε αδιάκοπη, όμως, συνέχεια με το ανάγλυφο του εδάφους της Καλντέρας. Το σχήμα των νέων υπόσκαφων χώρων του ξενοδοχείου διατηρεί τη δομή των παραδοσιακών, τα γεωμετρικά σχήματα, την υλικότητα και το λευκό τους χρώμα.

Οι τυπολογίες των κατόψεων, όμως, όπως και τα ανοίγματα, στρέφονται ώστε να πλαισιώνουν τη θέα της θάλασσας. Συνεπώς, οι όψεις ακολουθούν, ως τεθλασμένες γραμμές, τις φυσικές υψομετρικές καμπύλες, σαν αναδιπλωμένοι αναλημματικοί τοίχοι που εντάσσονται ήπια στο περιβάλλον.

Η επικάλυψη των παραπάνω συνθετικών στρωμάτων οδηγεί στην τελική μορφή του κτιρίου και την έντονη δυναμική του. Η κατηφορική κίνηση του κεντρικού εξωτερικού κλιμακοστασίου από την είσοδο του ξενοδοχείου μέχρι το χαμηλότερο επίπεδο μοιάζει με ”ρωγμή” στο ”σώμα“ του κτιρίου, η οποία καθοδηγεί τις κινήσεις και τους επισκέπτες προς τις επιμέρους ιδιωτικές και κοινόχρηστες περιοχές.

Υλικά & φωτισμός

Ο σχεδιασμός του εσωτερικού ακολουθεί μια αυστηρή, μινιμαλιστική προσέγγιση βασισμένη στους κανόνες της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής. Στα προϋπάρχοντα υπόσκαφα επικρατεί διάθεση ”total white“, με ελάχιστες πινελιές ιριδίζοντος χρυσού και πράσινου, ενώ φυσικές καμπύλες και ελεύθερα έπιπλα σε οργανικά σχήματα αναδεικνύουν και εμπλουτίζουν τη φυσική τους πλαστικότητα.

Η αισθητική των νέων υπόσκαφων χαρακτηρίζεται από τα έντονα χρώματα, στο πνεύμα μιας ”vie en bleu“, με αφαιρετικές παραπομπές στα κοσμοπολίτικα θέρετρα του μεσογειακού νότου, οι οποίες όμως γίνονται πιο γεωμετρικές, συνδέοντας τα σχήματα και τους όγκους του εσωτερικού με τις μορφές της εξωτερικής σύνθεσης.

Ο φωτισμός του συγκροτήματος λειτουργεί με διακριτικό τρόπο, ενισχύοντας την πλαστικότητα των λευκών όγκων και την εμπειρία κίνησης μέσα στο τοπίο. Κατά μήκος των υπαίθριων διαδρομών και των κλιμακοστασίων ενσωματώνονται χαμηλής έντασης γραμμικά φωτιστικά, τα οποία υπογραμμίζουν τη γεωμετρία των τοίχων και καθοδηγούν την πορεία των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι φωτισμένες πισίνες λειτουργούν ως διάχυτες φωτεινές επιφάνειες μέσα στη σύνθεση, δημιουργώντας ένα ήπιο παιχνίδι αντανακλάσεων πάνω στους υπόσκαφους όγκους. Στους εσωτερικούς χώρους, ο φωτισμός παραμένει ήπιος και ενσωματωμένος στις καμπύλες επιφάνειες, αναδεικνύοντας τη μινιμαλιστική αισθητική και τη γλυπτική ποιότητα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής.

Ροή και ηρεμία

Στο Hudayriyat Island του Abu Dhabi, ανάμεσα στην έρημο και τη θάλασσα, το Ilios Beach Club και το Nalu Surf Club επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία του surf και της φιλοξενίας. Οι δύο πολυτελείς χώροι τοποθετούνται στον πυρήνα του Surf Abu Dhabi, της μεγαλύτερης και πιο προηγμένης τεχνητής εγκατάστασης κυμάτων παγκοσμίως.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αφετηρία της συνθετικής ιδέας αποτέλεσε η δυναμική εμπειρία της στιγμής κατά την οποία ο surfer συναντά το κύμα – τη βύθιση, την αντίσταση, τη ροή και τελικά την επιστροφή στην ηρεμία. Αυτή η διαδοχή έντασης και εκτόνωσης μεταφράστηκε σε μια αρχιτεκτονική αφήγηση, όπου ο ρυθμός, η παύση και η κίνηση οργανώνουν τη μετάβαση ανάμεσα στους δύο χώρους και καθοδηγούν την εμπειρία του επισκέπτη.

Λειτουργική οργάνωση

Το Ilios Beach Club αποτυπώνει την αρμονία και την κομψότητα της surf κουλτούρας. Το ισόγειο επίπεδο ανοίγεται οπτικά προς το τοπίο, ενώ το lounge του πρώτου ορόφου λειτουργεί ως σημείο παύσης με πανοραμική θέα προς το περιβάλλον. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ο φωτισμός και η ατμόσφαιρα μεταβάλλονται σταδιακά, διαμορφώνοντας μια μετάβαση από το φως της ημέρας σε ένα πιο θεατρικό νυχτερινό σκηνικό.

Αντίστοιχα, το Nalu Surf Club ενσαρκώνει τον ζωντανό και ανεπιτήδευτο παλμό του surf lifestyle. Θερμοί τόνοι και υφές που θυμίζουν άμμο, αλάτι και φθαρμένο ξύλο συγκροτούν ένα πιο γήινο περιβάλλον. Το ισόγειο επίπεδο παραμένει ενεργό και ζωντανό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ στον πρώτο όροφο το VIP lounge προσφέρει μια πιο ιδιωτική και εσωστρεφή εμπειρία.

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το εντυπωσιακό wave pool, μήκους 65 μέτρων και πλάτους 14 μέτρων, το οποίο καθορίζει την κλίμακα, τον ρυθμό και την ένταση της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Οι καμπύλες των κυμάτων μεταφράζονται σε κυματοειδείς οροφές, ρευστές γραμμές, πολλαπλά επίπεδα και αξονικές πορείες που διαμορφώνουν την κίνηση σε ολόκληρο το συγκρότημα.

Υλικά & φωτισμός

Η επιλογή των υλικών ενισχύει την ίδια αίσθηση ροής και συνέχειας. Τραβερτίνο, ξυλεία δρυός, teak και iroko, ραβδωτό γυαλί, γλυπτικές λεπτομέρειες και επενδύσεις από φυσικές ίνες συνθέτουν ένα θερμό και απτικό περιβάλλον.

Ο φυσικός φωτισμός και ο διαμπερής αερισμός μεγιστοποιούνται, ενισχύοντας τη σύνδεση του χώρου με τον άνεμο και τον ήλιο – στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την εμπειρία του surf. Παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο σύστημα τεχνητού φωτισμού υπογραμμίζει τις καμπύλες και τις γεωμετρίες του χώρου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική μορφή κατά τις βραδινές ώρες.

Μέσα από τα Ilios και Nalu διαμορφώνεται ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στη ροή και την ηρεμία. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία φιλοξενίας βασισμένη στον ρυθμό, την ισορροπία και την αυθεντικότητα της surf κουλτούρας.

Ενοποιημένη αφήγηση

Το έργο αφορά το πρώτο ξενοδοχείο Park Hyatt στη Μαλαισία, το οποίο στεγάζεται στον Merdeka 118, τον πρόσφατα ολοκληρωμένο και ψηλότερο πύργο της Ασίας. Ο σχεδιασμός συγκροτεί μια χωρική αφήγηση που συνδυάζει τη σύγχρονη πολυτέλεια με αναφορές στην παραδοσιακή μαλαισιανή κατοικία kampung. Μέσα από μια προσεκτικά διαμορφωμένη στρατηγική φωτισμού, οι εσωτερικοί χώροι αναδεικνύουν την υφή, το χρώμα και την υλικότητα των επιφανειών, ενώ ταυτόχρονα πλαισιώνουν τις πανοραμικές θέες προς τον ορίζοντα της Κουάλα Λουμπούρ.

Χωρική οργάνωση

Από τη στιγμή της άφιξης στο επίπεδο του lobby, η χωρική εμπειρία οργανώνεται μέσα από μια αλληλουχία θερμών, ξύλινων επενδύσεων που φωτίζονται διακριτικά με κρυφό ανοδικό φωτισμό. Οπίσθια φωτιζόμενα πάνελ σκιαγραφούν μια σειρά περιστρεφόμενων διαχωριστικών στοιχείων, εισάγοντας μια διακριτική θεατρικότητα που καθορίζει την ατμόσφαιρα του ξενοδοχείου.

Οι βασικοί δημόσιοι χώροι αναπτύσσονται στον 75ο όροφο και περιλαμβάνουν το Lobby, το Merdeka Grill, το Park Lounge και το Cacao Mixology & Chocolate Bar. Στους διπλού ύψους αυτούς χώρους, ο φωτισμός αναδεικνύει βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως τα διάτρητα μπρούτζινα διαχωριστικά με χαραγμένα μοτίβα batik canting. Παράλληλα, ειδικά σχεδιασμένα φωτιστικά οροφής λειτουργούν ως χωρικά σημεία αναφοράς, ενισχύοντας τον ρυθμό και τη συνοχή της εσωτερικής σύνθεσης.

Υλικά & εξοπλισμός

Ο φωτισμός λειτουργεί ως βασικό εργαλείο σχεδιασμού, αναδεικνύοντας τις απτικές ποιότητες των υλικών και ενισχύοντας τη σύνθετη παλέτα των εσωτερικών χώρων. Επιφάνειες από μπρούτζο, ξύλο και διαφορετικές υφές αποκαλύπτονται μέσα από προσεκτικά ελεγχόμενες φωτιστικές συνθέσεις, οι οποίες δημιουργούν βάθος και αίσθηση θερμότητας.

Τα 252 δωμάτια και σουίτες έχουν σχεδιαστεί ως οικείοι χώροι που πλαισιώνουν το αστικό τοπίο της πόλης. Ο φωτισμός ενσωματώνεται διακριτικά σε στοιχεία επίπλωσης και ξυλουργικών κατασκευών, διατηρώντας καθαρότητα και οπτική ηρεμία. Διακριτικά downlights φωτίζουν έργα τέχνης και αρχιτεκτονικές επιφάνειες, ενώ διακοσμητικά φωτιστικά εμπνευσμένα από υφαντά μοτίβα προσθέτουν μια αίσθηση ζεστασιάς και οικειότητας στους χώρους.

Στρατηγική φωτισμού

Η στρατηγική φωτισμού ενισχύει τη χωρική ιεράρχηση των δημόσιων χώρων. Συγκεκριμένα, κατευθύνει το βλέμμα προς βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ τα πιο ήπια επίπεδα γενικού φωτισμού εξασφαλίζουν οπτική άνεση και ενισχύουν τον ήρεμο, εκλεπτυσμένο χαρακτήρα που συνδέεται με το brand Park Hyatt.

Στον 99ο όροφο, ο χώρος ευεξίας μεταβαίνει από τη φωτεινότητα των φυσικά φωτιζόμενων χώρων σε ένα ήρεμο περιβάλλον. Μια αλληλουχία απαλά φωτισμένων καμάρων παραπέμπει στις παραδοσιακές στοές της Μαλαισιανής αρχιτεκτονικής, καθοδηγώντας την κίνηση των επισκεπτών στο σπα και δημιουργώντας μια γαλήνια ατμόσφαιρα που μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η σύμπραξη φωτισμού και εσωτερικής αρχιτεκτονικής συγκροτεί ένα συνεκτικό περιβάλλον, όπου κάθε στοιχείο συμβάλλει στη συνολική εμπειρία του επισκέπτη. Το αποτέλεσμα είναι μια φωτεινή αρχιτεκτονική σύνθεση που μετασχηματίζει υλικά, χωρικές ακολουθίες και πανοραμικές θέες σε μια ενιαία αφήγηση, αντανακλώντας το πολιτισμικό πνεύμα και τη σύγχρονη ταυτότητα της Μαλαισίας.

Πελάτης: PNB Merdeka Ventures
Operator: Hyatt
Project Managers: Turner International
Art Consultants:  ArtLink
Γενικός εργολάβος:  Samsung C&T Corporation UEM Construction JV Sdn Bhd (SUJV)

Διάτρητο στοιχείο

Το έργο αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την εσωτερική διαμόρφωση μιας μονάδας boutique ξενοδοχείου στο νησί της Τήνος. Η επιμέρους μονάδα αποτελείται από ισόγειο επιφάνειας 50m2, στο οποίο ενσωματώνεται ένας προθάλαμος, και από πατάρι επιφάνειας 27m2. Παράλληλα, εκπονήθηκε ένα γενικό masterplan ως πρόταση χωροθέτησης 13 μονάδων φιλοξενίας σε έκταση 15 στρεμμάτων.

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Η σχεδιαστική σύλληψη αντλεί άμεση έμπνευση από τoυς παραδοσιακούς περιστεριώνες της Τήνου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική, ιστορική και πολιτισμική τους αξία. Η πρόταση βασίζεται σε εις βάθος μελέτη της δομικής λογικής, της μορφολογίας και της αρχικής λειτουργίας αυτών των ιδιαίτερων κατασκευών. Οι αναλογίες, ο όγκος και η συνολική μάζα της ξενοδοχειακής μονάδας επαναδιατυπώνουν εκείνες ενός τυπικού περιστεριώνα, μεταφέροντας αρχές της τοπικής αρχιτεκτονικής σε ένα σύγχρονο πλαίσιο φιλοξενίας.

Η μορφολογία του κελύφους παραπέμπει ευθέως στην εικόνα του περιστεριώνα. Η είσοδος ορίζεται από ένα στοιχείο “κλωστρά” – ένα διάτρητο αρχιτεκτονικό φίλτρο με έντονη γεωμετρική έκφραση. Το στοιχείο αυτό αναφέρεται στην παραδοσιακή όψη των περιστεριώνων, που λειτουργούσε ως σημείο εισόδου των πουλιών. Αντιθετικά, οι υπόλοιπες επιφάνειες διαμορφώνονται ως συμπαγείς, δημιουργώντας μια σκόπιμη ένταση ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την περίκλειστη αίσθηση του όγκου.

Ένταξη στο τοπίο

Οι μονάδες τοποθετούνται σε άμεσο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον προσανατολισμό όσο και την τοπογραφία. Το συγκρότημα ενσωματώνεται στο τοπίο, με θέα προς τη θάλασσα σε απόσταση περίπου 200 μέτρων, στο νότιο τμήμα του νησιού. Καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό έπαιξε η μορφολογία του τοπίου της Τήνου και ιδιαίτερα οι χαρακτηριστικές ξερολιθιές, οι οποίες επηρέασαν τόσο τη χωρική οργάνωση όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

Πέρα από την αναφορά στην αρχιτεκτονική των περιστεριώνων, το έργο επιδιώκει να επανασυνδέσει τον επισκέπτη με τη γη μέσα από μια προσέγγιση αγροτουρισμού. Η καλλιέργεια και η σχέση με το τοπίο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Το νερό συνιστά επίσης βασικό σχεδιαστικό στοιχείο, σε αναφορά στη χωροθέτηση των περιστεριώνων κοντά σε πηγές ή ρέοντα ύδατα. Οι ιδιωτικές πισίνες εντάσσονται οργανικά στο οικόπεδο, ακολουθώντας τη λογική των ξερολιθιών και αναπτύσσονται σταδιακά στον χώρο.

Χωρική Οργάνωση

Το συνολικό εμβαδόν κάθε μονάδας ανέρχεται σε 77m2. Η είσοδος διαχωρίζεται από έναν προθάλαμο, τοποθετημένο ανάμεσα στο διάτρητο στοιχείο κλωστρά και την υαλοστάσια πρόσοψη, εξασφαλίζοντας μια σταδιακή μετάβαση και αυξημένο βαθμό ιδιωτικότητας. Η σκίαση ελέγχεται από τον χρήστη, προσφέροντας ευελιξία ως προς τον φωτισμό και τον βαθμό ανοίγματος προς το περιβάλλον.

Ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται ως ενιαίος, όπου οι καμπύλες γραμμές και τα φυσικά υλικά διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα θαλπωρής, σε αρμονία με το φυσικό τοπίο. Στο ισόγειο, ο χώρος καθιστικού λειτουργεί ως κεντρικό σημείο αναφοράς και συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και την κουζίνα. Μια κυκλική κλίμακα οδηγεί στο επίπεδο του παταριού, όπου χωροθετείται το υπνοδωμάτιο, ένα ανοιχτό ντους και ένα WC.

Τα πλευρικά τοιχώματα φέρουν τραχιά υφή, εσοχές και ανοίγματα που επανερμηνεύουν τις λειτουργικές κοιλότητες των παραδοσιακών περιστεριώνων -χώρους που αρχικά φιλοξενούσαν τα πουλιά. Η ενσωμάτωση φυτεύσεων στο εσωτερικό ενισχύει περαιτέρω τη σύνδεση με τη γη και τους φυσικούς κύκλους.

Τέλος, οι μονάδες φιλοξενίας αντιμετωπίζονται ως καταφύγια: χώροι απόσυρσης και ενδοσκόπησης. Προάγουν την αίσθηση απομόνωσης, ηρεμίας και αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα, προσφέροντας στους επισκέπτες μια ξεχωριστή χωρική εμπειρία που ευνοεί τη χαλάρωση και την επανασύνδεση με τη φύση και τον εαυτό τους.

Λειτουργική συνύπαρξη

Το Ergon Bakehouse είναι ξενοδοχείο, ταυτόχρονα όμως και ένας χώρος παρασκευής αρτοποιημάτων, κατάστημα και εστιατόριο: Ένας πολυδιάστατος προορισμός γαστρονομίας και φιλοξενίας στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, σε ένα διατηρητέο κτίριο σχεδιασμένο από τον Βασίλη Τσαγρή στις αρχές του εικοστού αιώνα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το κτίριο προηγουμένως φιλοξενούσε κατοικίες και γραφεία, ενώ το ισόγειο ήταν εμπορικό κατάστημα. Το σύνολο αποτελεί παράδειγμα κλασικής αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, η οποία έχει επιτυχώς διατηρηθεί, με το νέο design να έχει προσαρμοστεί σε αυτή. Σήμερα, είναι ορατές οι λεπτομέρειες τόσο του αισθητικού, όσο και του λειτουργικού παρελθόντος του κτιρίου, όπως οι γύψινοι διάκοσμοι, ένα από τα υφιστάμενα κλιμακοστάσια και ο ανελκυστήρας. Από την κύρια είσοδο μέχρι και το εσωτερικό των δωματίων, ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί ως βασικό άξονά του τον κύκλο ζωής της ζύμης και την ατμόσφαιρα ενός παραδοσιακού φούρνου.

Στον κυρίως χώρο του ισογείου βρίσκεται το 72H Artisanal Bakery, όπου ψωμί και άλλα αρτοποιήματα προετοιμάζονται και ψήνονται μετά από 72 ώρες “ξεκούρασης”. Η επιβλητική βιτρίνα οδηγεί τον επισκέπτη σε τρεις διακριτές περιοχές: στο κατάστημα, όπου πωλούνται προϊόντα για σπιτικές αρτοπαρασκευές, τον χώρο μαγειρέματος και το 72Η Lab -τον χώρο προπαρασκευής, με τα υφιστάμενα ανοίγματα να αφήνουν ορατό το open-plan workshop, διάταξη που συνήθως παραμένει κρυμμένη στα πιο συμβατικά αρτοποιεία.

Κεντρικά βρίσκεται ο υφιστάμενος χώρος εισόδου, που οδηγεί σε τρία κομβικά σημεία :το κατάστημα και το 72Η Eatery, τη reception του ξενοδοχείου και τον χώρο αναμονής. Στο κτίριο υπάρχουν δύο κλιμακοστάσια και δύο ανελκυστήρες, ένας ο οποίος προϋπήρχε και ένας νέος, που εντάχθηκε για να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες κυκλοφορίας.

Λειτουργική οργάνωση

Η διάταξη των δωματίων, σε τρεις ορόφους, εναρμονίζεται με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική, ακολουθώντας τα ανοίγματα των όψεων τα οποία ορίζουν το ευρύχωρο μέγεθός τους. Κάθε δωμάτιο είναι σχεδιασμένο ώστε να αναπαράγονται στοιχεία που αφορούν τον φούρνο και την επαγγελματική κουζίνα: σκούρο πυρότουβλο, επενδύσεις στους τοίχους, πάγκοι από ανοξείδωτο ατσάλι και λινά υφάσματα σχηματίζουν τη συνολική εικόνα.

Custom στοιχεία & φωτισμός

Τα εσωτερικά σκίαστρα προτάθηκαν ως επίλυση συσκότισης, ενσωματωμένα στα υφιστάμενα ανοίγματα, διαμορφώνοντας το φως και δημιουργώντας μία γαλήνια, φιλόξενη ατμόσφαιρα. Ο οντάς, ως μοναδικό στοιχείο του δωματίου, εξυπηρετεί ως επιπρόσθετο κρεβάτι, αλλά και ως επιφάνεια ανάπαυσης, παραδοσιακά παρούσα σε ελληνικά σπίτια, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα.

Ο φωτισμός είναι λιγοστός, σημειακός και στοχευμένος. Μέσω ενός συστήματος ανοξείδωτων λεπτών σωληνώσεων που διατρέχουν όλο το δωμάτιο επιτυγχάνεται ένα σύνολο λύσεων. Λόγω των στατικών ενισχύσεων στους εξωτερικούς περιμετρικούς τοίχους, η διέλευση καλωδιώσεων ήταν αδύνατη, οπότε μέσω των σωληνώσεων τρέχουν καλωδιώσεις ενώ δημιουργείται φορέας φωτισμού και ανάρτησης υφασμάτων.

Βιώσιμη φιλοξενία

Το Tella Thera επαναπροσδιορίζει τη μεσογειακή φιλοξενία μέσω ενός αρχιτεκτονικού ιδιώματος που βασίζεται στην παράδοση και την ίδια στιγμή είναι προσανατολισμένο στη βιωσιμότητα. Υλοποιημένο ως ένα καταφύγιο έξω από τα Χανιά, το έργο διερευνάcπώς η πολιτισμική μνήμη και ο σύγχρονος σχεδιασμός μπορούν να συγκλίνουνcγια να δημιουργήσουν ένα νέο μοντέλο αναγεννητικής φιλοξενίας.

Ένταξη στο τοπίο

Σε πλήρη αρμονία με το φυσικό τοπίο, η μελέτη ενσωματώνει φυτεμένα δώματα με ελιές και μεσογειακά δέντρα σε όλα τα κτίρια, ενισχύοντας τη θερμομόνωση, ενθαρρύνοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα και συσχετίζοντας το έργο με το περιβάλλον του. Οι προσόψεις αρθρώνονται μέσα από μια ακολουθία αψίδων -ολόκληρων και μισών μορφών- που αποτελούν αφαιρετικές διατυπώσεις των παραδοσιακών γεωμετριών της ενετικής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Χανίων. Αυτό το μοτίβο συνεχίζεται εσωτερικά, όπου οι συνεχόμενες επιφάνειες μικροτσιμέντου ενοποιούν δάπεδα, οροφές και τοίχους.

Η σπηλαιώδης ατμόσφαιρα παραπέμπει σε φυσικά καταφύγια, προσφέροντας μια απτική ηρεμία όπου το φως και η σκιά διαμορφώνουν τη χωρική εμπειρία. Συνολικά, 21 πολυτελείς σουίτες προσφέρουν πανοραμική θέα και μέγιστη ιδιωτικότητα, ενσωματώνοντας τόσο το πολιτιστικό βάθος όσο και την περιβαλλοντική διαχείριση.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μελέτη του έργου καθοδηγείται από τον οικο-συναισθηματικό σχεδιασμό, μια φιλοσοφία όπου η οικολογική νοημοσύνη και η συναισθηματική απήχηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Ο παθητικός σχεδιασμός, ο φυσικός αερισμός και οι μικροκλιματικές στρατηγικές ελαχιστοποιούν την εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, ενώ η αναδιαμορφωση του τοπίου διατηρεί και ενισχύει τους ελαιώνες.

Φωτισμός, υλικά & βιωσιμότητα

Μέσω της διεπιστημονικής συνεργασίας, κάθε πτυχή -από τον φωτισμό έως το branding- συνέβαλλε σε μια ολιστική αφήγηση, ενώ η συμβουλευτική αειφορίας διασφάλισε ότι η περιβαλλοντική ευθύνη και η ποικιλία εμπειριών εξελίχθηκαν ταυτόχρονα.

Το συγκρότημα δεν πατάει απλώς πάνω στο έδαφος, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται στο “αίσθημα του ανήκειν”, όπου οι επισκέπτες βιώνουν την πολυτέλεια μέσα από την αυθεντικότητα και την οικειότητα με το διαχρονικό τοπίο της Κρήτης.

Interiors

Συμβολικές διαδρομές

Η αναδιαμόρφωση του εσωτερικού του Minos Palace Resort είχε σαν στόχο τη δημιουργία μιας εμπειρίας που ενεργοποιεί τα συναισθήματα και τις αισθήσεις, σηματοδοτώντας την εξέλιξη ενός παραδοσιακού χώρου φιλοξενίας σε έναν επιμελημένο κόσμο συναισθηματικής, σωματικής και πνευματικής ανανέωσης.

Στόχος του έργου

Σχεδιασμένο ως “τόπος της ευεξίας”, το έργο ανταποκρίνεται στη διεθνή στροφή προς μια εξέλιξη ενός τρόπου ζωής που βασίζεται σε επιστημονικά τεκμήρια και αποτελεί τη βάση μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας φιλοξενίας. Η εντολή αφορούσε τον επανασχεδιασμό των κοινόχρηστων ζωνών και των χώρων ευεξίας ως βιωματικά, ασφαλή περιβάλλοντα προσωπικού μετασχηματισμού.

Το masterplan υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις: αρχικά με την ανακαίνιση του lobby, του εστιατορίου, του bar και του pool lounge και στη συνέχεια με την ανάπτυξη του Nao, συναισθηματικού πυρήνα του θερέτρου. Ο σχεδιασμός μετέφρασε την πορεία της αυτογνωσίας σε αρχιτεκτονική εμπειρία, μέσα από υπαίθρια πανοράματα, γαλήνιους εσωτερικούς χώρους και γήινους τόνους που αποπνέουν ηρεμία.

Η εισαγωγή ενός στοιχείου έκπληξης σε ένα ιστορικά αυστηρό, ορθογώνιο κτίριο αποτέλεσε ιδιαίτερη πρόκληση. Κατασκεασμένο τη δεκαετία του ‘80, το θέρετρο παρουσίαζε σοβαρούς περιορισμούς: αμετακίνητα φέροντα υποστυλώματα και ξεπερασμένη λογική κυκλοφορίας. Η απελευθέρωση από αυτό το άκαμπτο πλέγμα ήταν ταυτόχρονα τεχνική πρόκληση και καινοτόμος φιλοδοξία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για τον σκοπό αυτό, υιοθετήθηκε μια σχεδιαστική λογική ροής και συνέχειας, οπτικά αποτυπωμένη μέσα από το σπείραμα, το σύμβολο του θέρετρου. Το σπείραμα γέννησε οργανικές γραμμές, ρευστές διαδρομές και γλυπτικές μορφές που διαλύουν τη στατικότητα και αντανακλούν την άπειρη κίνηση της ζωής και της φύσης. Η αρχιτεκτονική γίνεται έτσι μια εξελισσόμενη εμπειρία: ένα περιβάλλον 360° που ρέει προς τα μέσα, στην ενδοσκόπηση και προς τα έξω, στη θάλασσα.

Αντίστοιχη καίρια παρέμβαση ήταν και ο επανασχεδιασμός της εισόδου. Η αρχική σκάλα αντικαταστάθηκε από μια εκτεταμένη ράμπα, ενώ το επίπεδο της υποδοχής χαμήλωσε και εναρμονίστηκε με το εξωτερικό δάπεδο, ώστε με την είσοδο ο επισκέπτης να ευθυγραμμίζεται αμέσως με τον ορίζοντα, την αρχιτεκτονική και τη θάλασσα. Δημιουργείται έτσι μια στιγμή αποκάλυψης, όπου τα όρια ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό διαλύονται. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις του Nao είναι προσβάσιμες και στην τοπική κοινότητα και στο προσωπικό, προωθώντας μια κουλτούρα φροντίδας και αλληλεγγύης.

Η ροή εξυπηρέτησης σε εστιατόριο και bar βελτιστοποιήθηκε διακριτικά για μεγαλύτερη αποδοτικότητα και σύνδεση. Σημεία εξυπηρέτησης τοποθετήθηκαν στρατηγικά για διευκόλυνση της κυκλοφορίας, ενώ η ανοιχτή κουζίνα ενισχύει τη διαφάνεια και την άμεση επαφή με τους επισκέπτες, δημιουργώντας πιο βιωματική γαστρονομική εμπειρία.

Φύτευση & υλικά

Για να εξισορροπηθεί ο μινιμαλισμός με τη ζεστασιά, ενσωματώθηκε απαλός φωτισμός, φυσικές υφές και καμπύλες γραμμές, ώστε ο σχεδιασμός να είναι ταυτόχρονα βιώσιμος και φιλόξενος. Επιλέχθηκαν υλικά όπως γυαλισμένο μπετόν, μαλακός σοβάς, μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και ειδικές μεταλλικές κατασκευές για λόγους βιωσιμότητας και απτικής εμπειρίας. Στους εξωτερικούς χώρους, η ενσωμάτωση νερού και φωτιάς απαιτούσε ακριβή μηχανολογικό σχεδιασμό, ώστε να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η κομψότητα. Η πυκνή φύτευση με μπαμπού δημιούργησε φυσικούς ηχοφράκτες και οπτική απομόνωση. Ο φωτισμός σχεδιάστηκε με την ίδια πρόθεση: αιωρούμενα φανάρια και φωτισμένα μονοπάτια ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και εμβύθισης.

Για την κατασκευή, επιλέχθηκαν τοπική κρητική πέτρα και ξυλεία για λόγους ανθεκτικότητας και περιορισμένων αναγκών συντήρησης. Οικολογικά έπιπλα, φύτευση ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς και υπεύθυνες πρακτικές κατεδάφισης (επαναχρησιμοποίηση σωληνώσεων και δομικών στοιχείων) συνέβαλαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Στο Nao, τέσσερα περίπτερα -συμπεριλαμβανομένου ενός κεντρικού ναού με διαλογιστικό Βούδα- καθοδηγούν τους επισκέπτες σε μια συμβολική διαδρομή εμπνευσμένη από τις φιλοσοφίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ οι περιβάλλοντες κήποι αντηχούν τη βιοποικιλότητα της κρητικής χλωρίδας και των επικονιαστών της.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική γίνεται μέσο σύνδεσης με τον εαυτό, τους άλλους και τη φύση. Το έργο αμφισβητεί τις συμβάσεις της πολυτέλειας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την υλική υπερβολή στον εσωτερικό πλούτο, προσφέροντας μια εμπειρία φιλοξενίας μεταμορφωτική, αισθητηριακή, συναισθηματική και τελικά, βαθιά ανθρώπινη.

Μυσταγωγική ατμόσφαιρα

The hotel is housed in an existing 19th-century stone structure in the heart of Rethymno’s old town and consists of five suites offering all contemporary comforts.

Το ξενοδοχείο σχεδιάζεται μέσα σε υφιστάμενο πέτρινο οθωμανικό κτίριο του 19ου αιώνα στον ιστό της παλιάς πόλης του Ρεθύμνου και αφορά στη δημιουργία πέντε σουιτών που παρέχουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος της αρχιτεκτονικής μελέτης είναι να μεταβιβάσει στον επισκέπτη στοιχεία της κρητικής κουλτούρας, προσφέροντας την εμπειρία του παλιού και μυσταγωγικού σε συνύπαρξη με τις σύγχρονες τάσεις. Κατά την επανάχρηση του υφιστάμενου κελύφους τονίστηκε το πέτρινο στοιχείο και παρέμεινε το σύνολο της λιθοδομής με κάποιες ενισχύσεις για λόγους στατικότητας. Με στόχο να μην αλλοιωθεί το αρχικό ύφος, όλα τα μηχανολογικά και ηλεκτρολογικά στοιχεία κρύφτηκαν στους τοίχους και στα δάπεδα.

Στο οικόπεδο δίπλα από το υπάρχον κέλυφος σχεδιάστηκε ένα πέτρινο “κουφάρι“ με κυρίαρχο στοιχείο το νερό, το οποίο αποτελεί την κοινόχρηστη πισίνα του ξενοδοχείου και δημιουργεί μια αίσθηση όασης στην καρδιά της παλιάς πόλης. Η σύνδεση των δυο πέτρινων κτισμάτων πραγματοποιείται με ένα κλιμακοστάσιο από ανεπίχριστο σκυρόδεμα.

Παλέτα υλικών

Με γνώμονα τον τονισμό του χαρακτήρα του έργου, τα βασικά υλικά που επιλέχθηκαν ήταν η πέτρα, το ξύλο, ο πηλός και το σκουριασμένο σίδερο. Δημιουργήθηκαν έτσι ειδικές κατασκευές, είτε επαναχρησιμοποιήθηκαν υφιστάμενα στοιχεία από το κτίριο. Τα δάπεδα είναι κατασκευασμένα από μακρόστενα πλακίδια πηλού, ενώ οι υδρορροές από πήλινα κομμάτια σωλήνων που ενώνονται, όπως οι παραδοσιακές κρητικές υδρορροές.

Ειδικές κατασκευές

Τα μεταλλικά στοιχεία, όπως κουφώματα, κάγκελα και ζαρντινιέρες, είναι από σκουριασμένο σίδερο που έχει λουστραριστεί. Οι γυάλινες επιφάνειες είναι ειδικής κατασκευής ώστε να αποπνέουν χαρακτήρα παλαιότητας, ενώ για τις πόρτες και τα έπιπλα έγινε επανάχρηση των παλιών ξύλινων στοιχείων που βρέθηκαν στο κτίριο. Για τα δομικά ξύλινα στοιχεία χρησιμοποιήθηκε καστανιά από το Άγιο Όρος χωρίς καμία επεξεργασία. Τέλος, οι κλειδαριές των δωματίων είναι παλιές οθωμανικές, οι οποίες έχουν βρεθεί στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου και έχουν ανακατασκευαστεί.

Ιστορική διαστρωμάτωση

Η αποκατάσταση του παλιού κτιρίου-μνημείου του Ε. Τσίλλερ και η μετατροπή του σε ξενοδοχείο αποτέλεσε αφορμή για τη διερεύνηση μιας διαλεκτικής σχέσης νέου και παλιού, σε αρχιτεκτονικό επίπεδο. Τέθηκε το ερώτημα για το πώς διακρίνεται με σαφήνεια η νέα προσθήκη στο εσωτερικό σε σχέση με το προϋπάρχον κέλυφος, αναδεικνύοντας το παλιό.

Στρατηγική ανακαίνισης

Μπορεί κανείς να κοντοσταθεί σε μία μόνο χειρονομία της ανακαίνισης αυτής και να τη θεωρήσει αντιπροσωπευτική όλης της μελέτης. Πρόκειται για ένα συγκεκριμένο σημείο στον δεύτερο όροφο, στην περίμετρο της γύψινης διακόσμησης της οροφής. Εκεί, ο συντηρητής του έργου αφαίρεσε τοπικά τη -μεταγενέστερη- λευκή βαφή ώστε να διακρίνεται από κάτω ένα ορθογώνιο τμήμα της αρχικής, έγχρωμης πλούσιας οροφογραφίας. Μέσα από αυτόν τον αποκαλούμενο “μάρτυρα“, διατηρήθηκε το αυθεντικό αλλά και το μεταγενέστερο, καταγράφοντας το πώς στο παρελθόν είχαν αλλάξει οι αισθητικές προτιμήσεις των κατοίκων του νεοκλασικού.

Μέσω αυτού του νέου, επιμελημένου “ξεφλούδισματος“, το οποίο δεν ήταν αποτέλεσμα φθοράς, προσφέρεται μια “στιγμιαία“ φυγή στο παρελθόν, μια διάστρωση ιστορικών φάσεων που διαχωρίζονται με σαφήνεια. Η διαφοροποίηση μεταξύ νέου και παλιού στο σύνολο της κατασκευής επιτεύχθηκε μέσω δύο βασικών στοιχείων: των αξόνων και των οροφών.

Λειτουργική διάταξη & υλικά

Στην υπάρχουσα διάταξη των ορόφων, τα δωμάτια επικοινωνούσαν αξονικά μεταξύ τους με ψηλές δίφυλλες πόρτες. Αυτή η διάταξη διατηρήθηκε πιστά στην ανακαίνιση, το ίδιο και η βασική δομή των δωματίων. Οι νέοι χώροι για τα λουτρά τοποθετούνται παράπλευρα της αξονικής κίνησης και αποτελούν κουτιά που δεν ακουμπούν στη ζωγραφιστή οροφή: επενδεδυμένα με καθρέφτη, εξαφανίζονται και διπλασιάζουν τον χώρο. Με αυτόν τον τρόπο το νέο και το παλιό αποκτούν ξεκάθαρο διαχωρισμό.

Πέρα από τον “μάρτυρα“, η πλειονότητα των δωματίων στο νεοκλασικό διέθετε έγχρωμες οροφογραφίες εξαιρετικής αισθητικής, όπου οι φθορές ήταν εμφανείς: επισκευές, περάσματα καλωδίων, ρηγματώσεις, περιοχές που διακρινόταν το υπόστρωμα από το μπαγδατί. Ο συντηρητής αποκατέστησε τις όποιες φθορές επεκτείνοντας ακέραια τα παλιότερα τμήματα, διατηρώντας σκόπιμα μια κατάσταση ελαφριάς πατίνας την οποία είχαν αποκτήσει μέσα στα χρόνια. Ήταν εδώ σημαντικό ότι δεν επιχειρήθηκε ένας πλήρης “εξωραϊσμός“.

Τελειώματα & custom στοιχεία

Η απόδοση δηλαδή ενός πλήρους ζωγραφισμένου ταβανιού, χωρίς φθορά, μια οροφογραφία που θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί “χθες“, όπως συχνά συναντάται σε βυζαντινούς ναούς. Μια αντίστοιχη αναφορά στην πρόσοψη του νεοκλασικού επιχειρήθηκε και στο ισόγειο, στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου. Η πρόσοψή του, αρκετά σπάνια ως προς το ότι αντικρίζει τρεις δρόμους διαθέτει χαρακτηριστική τοξοστοιχία -αφορμή για τον σχηματισμό τοξωτών διαμορφώσεων στα ψηλοτάβανα εσωτερικά. Τα στοιχεία που συντηρήθηκαν έδωσαν το έναυσμα για τον καθορισμό των χρωμάτων σε κάθε δωμάτιο. Κοιτώντας προς το εκάστοτε ταβάνι, επιλέχθηκαν τα χρώματα της τεχνοτροπίας των τοίχων και συμπληρώθηκαν τα εσωτερικά με σύγχρονα έπιπλα που χωρίς να υποδύονταν μια παρελθούσα κατάσταση, έρχονται σε διάλογο με το νεοκλασικό.

Υπόσκαφη οργάνωση

Το ξενοδοχείο, που είναι εξολοκλήρου υπόσκαφο, βρίσκεται στο Ημεροβίγλι, τον οικισμό στο υψηλότερο σημείο της καλντέρας. Αναπτύχθηκε σε υπάρχουσες σπηλιές με γνώμονα να προσφέρει μια σύγχρονη εκδοχή της υπόσκαφης εμπειρίας διαμονής.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα της σύνθεσης είναι μία ασπόνδυλη οργανική φόρμα που διαχέεται και δημιουργεί το περίγραμμα του υπόσκαφου. Σε αυτό δίδεται έμφαση με τη χρήση ενός και μόνο υλικού σε όλες τις επιφάνειες οι οποίες χάνουν το σαφές όριο μεταξύ τους και με χρώμα που προσομοιάζει με εκείνο του πετρώματος της άσπας των υπαρχουσών σπηλιών. Στην είσοδο από τον δρόμο, ένα οξυγώνιο σχήμα από διάτρητα τοιχία με μαύρο πυρότουβλο δείχνει την πορεία προς το εσωτερικό.

Λειτουργική διάταξη

Ο χώρος είναι επίπεδος, με τον όγκο του κτιρίου να είναι βυθισμένος στο περιβάλλον, διατηρώντας τη δυναμική απουσία του. Εκεί ξεχωρίζει μία κυκλική πλατεία περιστοιχισμένη από το υγρό στοιχείο, που παραπέμπει στο αρχικό σχήμα και όνομα του νησιού, “Στρογγυλή“. Η πλατεία, καθώς και ένας πυλώνας, αποτελούν τη μετάβαση από το επίγειο στο υπόγειο, μέσω μιας σκάλας με καθοδική πορεία η οποία, με μια ενδιάμεση ανάσα καθιστικού, καταλήγει σε μία αξονικά περιστρεφόμενη πόρτα που οδηγεί σε έναν θολωτό επικλινή διάδρομο μήκους 37m.

Στη μία επιμήκη πλευρά του αναπτύσσονται δέκα δωμάτια, ενώ στην απέναντι έχουν διαταχθεί κοινόχρηστοι και βοηθητικοί χώροι, μία ευθύγραμμη και μία κυκλική σκάλα κατακόρυφης κίνησης, η reception, το spa, κοινόχρηστοι χώροι υγιεινής καθώς και γραφείο, παρασκευαστήριο και μηχανοστάσιο. Στον διάδρομο εισέρχεται φυσικό φως και αέρας μέσω πέντε φεγγιτών στην οροφή, οι οποίοι είναι η μόνη οπτική διέξοδος προς τον ουρανό.

Ο τεχνητός φωτισμός δεν ακολουθεί άξονα συμμετρίας σε σχέση με τον θόλο αλλά γέρνει προς τις πόρτες των δωματίων. Επαναλαμβανόμενα φωτιστικά με 360° δέσμη διαιρούν σε τομές το μήκος του. Η διάταξη των δωματίων διατηρεί τη χαρακτηριστική διαίρεση των τριών χώρων που συναντάμε στα παραδοσιακά υπόσκαφα. Μπαίνοντας βρίσκονται οι χώροι υγιεινής, ακολουθεί η ζώνη του ύπνου και συνεχίζει ο χώρος του καθιστικού.

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Το θολωτό σχήμα επεκτείνεται έξω από το όριο του δωματίου και δημιουργεί στεγασμένο υπαίθριο χώρο με ατομικό jacuzzi και καθιστικά σε κάθε δωμάτιο. Το μονολιθικό υλικό επικάλυψης και το ανθρακί κυριαρχούν μονοδιάστατα στο κέλυφος, ενώ ο τεχνητός φωτισμός διαπερνά κατά μήκος τα δωμάτια, οδηγώντας στην καθηλωτική θέα της καλντέρας και της Οίας. Η επίπλωση εξυπηρετεί την ανάγκη χαλάρωσης και ηρεμίας, με στοιχεία minimal πολυτέλειας.

Ο χώρος του spa κινείται στην ίδια φιλοσοφία, με την αντανάκλαση του φωτισμού μέσω του υγρού στοιχείου και τη θερμοκρασία του νερού να δημιουργούν το αρχέγονο εμβρυακό περιβάλλον. Επιστρέφοντας στην επίγεια στάθμη, βρίσκονται ατομικά day bed καθιστικά και περιοχή φαγητού με μερική ιδιωτικότητα, καθώς και κοινόχρηστο καθιστικό, bar, πισίνα και χώροι υγιεινής. Η γεωθερμία και η χρήση σύγχρονων μονωτικών υλικών καθιστούν το συγκρότημα βιοκλιματικό με μικρές μεταβολές της θερμοκρασίας, ανεπηρέαστο από τις εξωτερικές συνθήκες, με θετικό ενεργειακό αποτύπωμα στο περιβάλλον.

Διάσπαση όγκων

Το ξενοδοχείο 5 αστέρων βρίσκεται ανάμεσα στα Χανιά και το Ρέθυμνο, στη βόρεια Κρήτη σε οικόπεδο 20 στρεμμάτων, από το οποίο οικοδομούνται τα τέσσερα από αυτά. Βασικό χαρακτηριστικό αλλά και πρόκληση του σχεδιασμού είναι η διάταξη των δωματίων και ο στρατηγικός προσανατολισμός τους στην περιορισμένη αυτή έκταση.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο κτιριακός όγκος του συγκροτήματος τοποθετείται στην εξωτερική πλευρά του οικοδομήσιμου τμήματος του οικοπέδου. Πιο συγκεκριμένα,  η νότια πλευρά λειτουργεί
ως οπτικό και ακουστικό όριο με την εθνική οδό, ενώ το  βορειοδυτικό τμήμα σχεδιάζεται ως “βεντάλια”, αξιοποιώντας την ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα. Ταυτόχρονα, η μελετημένη τοποθέτηση των όγκων δημιουργεί ένα κεντρικό, διαμπερές αίθριο που εξασφαλίζει τον αερισμό και φυσικό φωτισμό των κτιρίων.

Λειτουργικός σχεδιασμός

Η κάτοψη διαμορφώνεται από μία βασική, κεντρική διαδρομή που οδηγεί στην υποδοχή και τους κοινόχρηστους χώρους -εστιατόριο και πισίνα- και προς την παραλία. Τα δωμάτια στρέφονται προς τη θάλασσα, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και αδιάκοπη θέα, ενώ η κεντρική κολυμβητική δεξαμενή λειτουργεί ως πυρήνας της σύνθεσης, καθώς γύρω της αναπτύσσεται το εστιατόριο, οι χώροι διέλευσης και τα δωμάτια.

Η διάσπαση των κτιριακών όγκων και οι διάδρομοι κυκλοφορίας που διαχωρίζονται μεταξύ ιδιωτικών και κοινόχρηστων, βρίσκονται σε συνεχή ροή μεταξύ τους, εξυπηρετώντας τις λειτουργικές απαιτήσεις του καταλύματος, ενώ παράλληλα διαμορφώνουν διαφορετικές πορείες κίνησης εντός του συγκροτήματος. Η είσοδος του ξενοδοχείου αποτελεί σημείο αναφοράς καθώς αναδεικνύεται μέσω μίας χαρακτηριστικής μεταλλικής κατασκευής με εντυπωσιακό διάχυτο φωτισμό, που υπογραμμίζει τις σύνθετες λεπτομέρειες.

Παλέτα υλικών

Γήινοι τόνοι και φυσικά υλικά, όπως πέτρα, ξύλο και τσιμεντοκονία χρησιμοποιούνται στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, συνθέτοντας μια ατμόσφαιρα ζεστασιάς και ηρεμίας. Η αρχιτεκτονική γλώσσα σε συνδυασμό με την επιλογή υλικών διαμορφώνει μια μοναδική ταυτότητα, προωθώντας τον χώρο ως ένα σύγχρονο και φιλόξενο ξενοδοχειακό κατάλυμα.

Ήπια προσαρμογή

Το ξενοδοχείο στη Σαντορίνη, με καθαρές γεωμετρικές μορφές, δίνει την εικόνα ενός διακριτού κτιστού περιβάλλοντος που είναι ενταγμένο στο φυσικό τοπίο και βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο, επιφάνειας περίπου 17.000m2, βρίσκεται στην περιοχή Θόλος Οίας, με τη γεωμορφολογία του να παρουσιάζει ήπιες κλίσεις. Ο προσανατολισμός του από την πλευρά της θάλασσας είναι βόρειος και διαθέτει εξαιρετική θέα προς το Αιγαίο Πέλαγος και τα νησιά Ίος, Σίκινος και Φολέγανδρος, ενώ απέχει από την ακτή περίπου 300m. Το σκεπτικό της μελέτης ξεκίνησε λαμβάνοντας ως δεδομένη την ήπια προσαρμογή του συγκροτήματος στο φυσικό τοπίο. Έτσι, όλα τα κτίρια κατασκευάστηκαν ισόγεια, ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους, ενώ οι επιφάνειές τους καλύφθηκαν με έγχρωμο κονίαμα με βάση τη θηραϊκή γη σε απόχρωση κόκκινης ώχρας, αντίστοιχης των ερυθρών ηφαιστειακών πετρωμάτων της περιοχής. Δεύτερη παράμετρος που καθόρισε τον σχεδιασμό ήταν το κάθε δωμάτιο να έχει ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα και ταυτόχρονα οι όγκοι να δημιουργούν μια προστασία από τους έντονους, βόρειους ανέμους που είναι συνήθεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επομένως, οι παραπάνω απαιτήσεις καθόρισαν τον τρόπο τοποθέτησης και προσανατολισμού των κτιρίων στο οικόπεδο.

Χωρική διαμόρφωση

Το σύνολο εμφανίζει την εικόνα μιας σύνθετης γεωμετρίας, με στροφές των αξόνων και γωνιώδεις απολήξεις, θυμίζοντας την πυκνότητα και τη δομή ενός παραδοσιακού οικισμού με στενά σοκκάκια και κτίρια σφιχτά δεμένα μεταξύ τους, σε σύγχρονη, όμως, απόδοση. Τα δωμάτια, όλα με ιδιωτικές πισίνες, είναι 52, εκ των οποίων τα τέσσερα είναι σουίτες και δύο είναι διαμορφωμένα για διαμονή ΑμεΑ. Εσωτερικά επικρατούν οι μοντέρνες, μεγάλες επιφάνειες από κεραμικά δάπεδα και τσιμεντοκονία σε γήινες αποχρώσεις, ενώ επιλεγμένοι τονισμοί με φυσικό ξύλο δρυός προσδίδουν στους χώρους αίσθηση ζεστασιάς. Ανάγλυφα γραφικά μοτίβα στους τοίχους πίσω από τα κρεβάτια είναι μια σύγχρονη ερμηνεία της τοπικής παράδοσης, ακολουθώντας το πνεύμα του συνολικού σχεδιασμού. Στην ενότητα των κοινοχρήστων χώρων περιλαμβάνονται χώροι υποδοχής, εστιατόριο, καταστήματα και spa.

Φύτευση & σχεδιασμός πισίνας

Εξωτερικά φιλοξενείται η κοινόχρηστη κεντρική πισίνα, με εκτεταμένο ξύλινο deck ηλιοθεραπείας που μετατρέπεται σε “πλατεία“ και σημείο αναφοράς ολόκληρου του συγκροτήματος. Στον υπαίθριο χώρο χαράχθηκαν διαδρομές με στόχο την άνετη κυκλοφορία, με έμφαση στα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Προβλέφθηκε η εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο, καθώς και επαρκής χώρος στάθμευσης των οχημάτων των φιλοξενούμενων. Για τη φύτευση προτιμήθηκαν φυτά χαμηλού ύψους από το τοπίο της Σαντορίνης, ώστε να μην παρεμποδίζουν τη θέα, καθώς και μία γκάμα αρωματικών φυτών όπως η λεβάντα, τα οποία συμβάλλουν σε μια ευχάριστη εμπειρία διαμονής.

Δύο εποχές, ένας διάλογος

To εμβληματικό ξενοδοχείο Grace La Margna, στην κεντρική οδό του St. Moritz, άνοιξε ξανά τις πόρτες του μετά από μια εκτεταμένη ανακαίνιση και επέκταση. Το έργο δίνει νέα ζωή σε ένα ιστορικό τοπόσημο του 1906, σχεδιασμένο από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Nicolaus Hartmann, συνδυάζοντας το παρελθόν του με τη σύγχρονη αισθητική. Ο Hartmann αρχικά σχεδίασε το κτίριο ισορροπώντας ανάμεσα στο Art Nouveau και το παραδοσιακό ύφος “Heimastil“, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα και την τοπική χειροτεχνία, σε μια περίοδο που το αρχιτεκτονικό τοπίο του St. Moritz χαρακτηριζόταν από τον εκλεκτικισμό.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το ξενοδοχείο, στρατηγικά τοποθετημένο στην πλαγιά της κοιλάδας Engadin, βρίσκεται δίπλα στον ιστορικό σιδηροδρομικό σταθμό του οικισμού -μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco- προσφέροντας μοναδική θέα προς τους γύρω παγετώνες και το αλπικό τοπίο. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση σέβεται και αναδεικνύει την ιστορική αξία του ξενοδοχείου, διαμορφώνοντας παράλληλα μια ριζικά ανανεωμένη ταυτότητα. Το έργο αποτελείται από δύο πτέρυγες: το προσεκτικά ανακαινισμένο αρχικό κτίριο και τη νέα επέκταση, που συνδέονται μέσω μιας μεγάλης βεράντας στη βάση τους. Η συνύπαρξη των δύο εποχών δημιουργεί έναν δυναμικό διάλογο, με τη νέα πτέρυγα, που επενδύεται με μπεζ ασβεστόλιθο Moleanos, να ακολουθεί αισθητικά τις γραμμές του ιστορικού κτιρίου και τη ρυθμική διάταξη των αρχικών παραθύρων.

Χωρική οργάνωση

Οι κοινόχρηστοι χώροι, στο επίπεδο της βεράντας, εξυπηρετούν τις δύο εισόδους του ξενοδοχείου, προσφέροντας ομαλή μετάβαση από το ιστορικό στο σύγχρονο περιβάλλον. Στην είσοδο του αρχικού κτιρίου, οι επισκέπτες συναντούν μια γλυπτική υποδοχή από γρανίτη και μπρούντζο, με φόντο τον προσεκτικά αποκατεστημένο ξύλινο διάκοσμο. Το κοινόχρηστο σαλόνι διατηρεί πλήθος αυθεντικών στοιχείων, όπως τα παράθυρα με θέα τη λίμνη του St. Moritz, πολυελαίους, τζάκια από μάρμαρο και χαλιά εμπνευσμένα από το ArtNouveau. Το bar “no. 5“ είναι κομβικό σημείο της κοινωνικής ζωής του ξενοδοχείου, όπου ξεχωρίζουν ο εντυπωσιακός πάγκος εξυπηρέτησης από μάρμαρο Carrara και οι bespoke βελούδινες καρέκλες.

Custom κατασκευές & υλικά

Τα έπιπλα και οι ειδικές επεξεργασίες, όπως η τοπική παραδοσιακή τεχνική “sgraffito“ στους τοίχους, τονίζουν την έμφαση στη λεπτομέρεια και την κατασκευαστική δεξιοτεχνία. Οι χώροι εστίασης διαμορφώνονται με έμπνευση από το τοπίο της περιοχής. Το εστιατόριο The View, κυκλικό με πανοραμικά παράθυρα από το δάπεδο μέχρι την οροφή, συμβολίζει τον ήλιο του St. Moritz με μια ιδιαίτερη ξύλινη οροφή που παραπέμπει σε ακτίνες. Στον κάτω όροφο, το εστιατόριο The Stack φιλοξενεί μια φωτεινή brasserie θαλασσινών δίπλα σε ένα steakhouse με πιο σκοτεινή, ατμοσφαιρική αίσθηση, δίνοντας έμφαση στην υλικότητα και τα vintage στοιχεία.

Ο χώρος ευεξίας εμπνέεται από τη γεωλογική μορφολογία της περιοχής, με το μοναδικό σχήμα της οροφής του να αντανακλά την κορυφογραμμή των βουνών της κοιλάδας Engadin. Τέλος, τα 74 δωμάτια των δύο πτερύγων σχεδιάζονται με διαρκείς αναφορές στο αλπικό περιβάλλον. Τα παραδοσιακά υλικά με Art Nouveau λεπτομέρειες στην ιστορική πτέρυγα συνδιαλέγονται αρμονικά με τη σύγχρονη αισθητική της νέας επέκτασης, προσφέροντας άνετους χώρους σε απόλυτη σύνδεση με το μοναδικό τοπίο του St. Moritz.

Ιστορική συνέχεια

Το παραδοσιακό κατάλυμα φιλοξενείται σε ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Παλιάς Πόλης των Χανίων, το οποίο χρονολογείται από τα τέλη του 16ου-αρχές του 17ου αιώνα και αποκαταστάθηκε με σχολαστικότητα για να διατηρηθούν και να αναδειχθούν τα ιστορικά χαρακτηριστικά του. Με αναγνωρίσιμο στοιχείο της ιστορικές κολόνες της όψης, το Aisha προσφέρει μια ξεχωριστή γοητεία, με ένα μείγμα αρχιτεκτονικών επιρροών που αντικατοπτρίζει το πλούσιο παρελθόν της περιοχής.

Λειτουργική οργάνωση

Στο ξενοδοχείο φιλοξενούνται επτά σουίτες -πέντε στο ισόγειο και δύο στον όροφο- με την καθεμία να παίρνει το όνομά της από τον σκοπό που εξυπηρετούσε ο αντίστοιχος χώρος στο αρχικό κτίριο. Ο επιλογές της νέας διαμόρφωσης στηρίζονται στα φυσικά υλικά όπως πέτρα, ξύλο, μάρμαρο και μέταλλο, ενώ η χρωματική παλέτα παραμένει γήινη και ουδέτερη, ώστε τα δωμάτια να παραμένουν φωτεινά και άνετα. Η φιλοσοφία πίσω από τη δημιουργία του ξενοδοχείου αντλεί έμπνευση από την αρμονική συνύπαρξη του παλιού και του καινούριου. Ο σχεδιασμός εστιάζει στην επιθυμία να αιχμαλωτίσει την αίσθηση της νοσταλγίας, δημιουργώντας έναν χώρο που συνδυάζει την παράδοση με τις σύγχρονες ανέσεις.

Στρατηγική επανάχρησης

Στο πλαίσιο αυτό, έγινε επανάχρηση και αποκατάσταση υλικών που βρέθηκαν στο κτίριο, όπως τα τσιμεντένια παραδοσιακά πλακάκια της αυλής και ένας μαρμάρινος νεροχύτης που μετατράπηκε σε νιπτήρα. Παράλληλα, ανακατασκευάστηκαν και διατηρήθηκαν στην αρχική τους μορφή στοιχεία όπως ο ξύλινος τσατμάς στο διάδρομο του πρώτου ορόφου, το παλιό τζάκι στο δωμάτιο ‘’Fournos’’ και η πέτρινη σκάφη πλυσίματος, η οποία επίσης μετατράπηκε σε νιπτήρα. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες, οι οποίοι συνέβαλαν με την τέχνη και την τεχνογνωσία τους.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική διαμόρφωση επικεντρώνεται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε αντιθέσεις, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα ζεστή και φιλόξενη. Κάθε στοιχείο, από τα έπιπλα μέχρι τα διακοσμητικά αξεσουάρ, έχει επιλεγεί με προσοχή ώστε να προσφέρει μια συνεκτική εμπειρία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη χαλάρωση και τη σύνδεση με το παρελθόν. Στόχος ήταν οι επισκέπτες του Aisha Hotel να έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μια μοναδική διαμονή, περιτριγυρισμένοι από την ομορφιά και την παράδοση της Παλιάς Πόλης.

Υδάτινη σύνθεση

Το ξενοδοχείο, χτισμένο μέσα σε ένα φυσικό τοπίο λίγο έξω από την τοποθεσία Πλάνος στη Ζάκυνθο, συνδυάζει αρμονικά την κομψότητα και τη λειτουργικότητα, προσφέροντας μια αυθεντική εμπειρία φιλοξενίας.

Ένταξη στο τοπίο

Το συγκρότημα κατασκευάστηκε σε μια έκταση επιφάνειας 24.237m2 η οποία χαρακτηρίζεται από τις έντονες κλίσεις. Με αφετηρία τη φυσική μορφολογία του εδάφους, δημιουργήθηκαν διαφορετικά επίπεδα, ενσωματώνοντας έτσι τους όγκους στο τοπίο.

Το κεντρικό κτίριο, οι βίλλες και τα bungalows τοποθετήθηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να ενισχύσουν τη σύνδεση των επισκεπτών με το περιβάλλον, προσφέροντας πανοραμική θέα και φυσική σκιά. Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του σχεδιασμού είναι η χρήση του νερού ως κυρίαρχου στοιχείου της σύνθεσης. Μεγάλες υδάτινες επιφάνειες, είτε ως κολυμβητικές δεξαμενές είτε ως διακοσμητικά στοιχεία, τοποθετούνται στρατηγικά. Ακολουθώντας τη φυσική κλίση του εδάφους, οι επιφάνειες αυτές, όχι μόνο προσφέρουν οπτική ηρεμία, αλλά συνδυάζονται με τους υπόλοιπους χώρους, ενισχύοντας την αίσθηση γαλήνης και πολυτέλειας για τους επισκέπτες. Το νερό γίνεται το συνδετικό στοιχείο που ενσωματώνει τη φύση στο δομημένο περιβάλλον, δημιουργώντας μια αρμονική εμπειρία.

Λειτουργική οργάνωση

Το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, με τη λειτουργικότητα να είναι βασική παράμετρος στον σχεδιασμό των κοινόχρηστων χώρων. Η είσοδος γίνεται μέσω μιας εντυπωσιακής στοάς που επιτρέπει την ανεμπόδιστη θέα και την άμεση πρόσβαση στο σύνολο των χώρων του ξενοδοχείου. Η ροή της κίνησης είναι φυσική και απρόσκοπτη, ενισχύοντας τις οπτικές συνδέσεις.

Το ισόγειο περιλαμβάνει τη reception και το κεντρικό bar, ενώ στη συνέχεια το εστιατόριο και η βιβλιοθήκη προσφέρουν άνεση και πολυτέλεια, διατηρώντας παράλληλα έναν ζεστό και φιλόξενο χαρακτήρα. Κάθε δωμάτιο του συγκροτήματος έχει σχεδιαστεί με προσοχή, εξασφαλίζοντας από όλες τις γωνίες την πανοραμική θέα προς τη θάλασσα.

Παλέτα υλικών

Η χρήση φυσικών υλικών, όπως η τοπική πέτρα και οι γήινες αποχρώσεις στις όψεις, ενισχύει τη σύνδεση με το περιβάλλον, δημιουργώντας έναν ολιστικό σχεδιασμό που αγκαλιάζει τη φύση.

Δημιουργική αναβίωση

Το νέο ξενοδοχείο και swim club στο θαλάσσιο μέτωπο της Γλυφάδας δημιουργήθηκε με τη ριζική ανακαίνιση ενός συγκροτήματος από τη δεκαετία του ’70, διατηρώντας τον ξεχωριστό χαρακτήρα της εποχής του, αλλά και εξασφαλίζοντας τα πιο απαιτητικά πρότυπα φιλοξενίας.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Δίνοντας έμφαση στον πλούτο και τη ζωντάνια της σύγχρονης αθηναϊκής δημιουργικής σκηνής και εντάσσοντας στους χώρους του εμβληματικά κομμάτια διεθνούς τέχνης και design, το ξενοδοχείο δεν υποδέχεται μόνο τους επισκέπτες του αλλά επιπλέον μετατρέπεται σε προορισμό και σημείο αναφοράς για τους μόνιμους κατοίκους της πόλης. Το κτίριο αποτελείται από δύο συνδεδεμένες πτέρυγες διαφορετικού ύψους, στις οποίες πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη στατική, λειτουργική και ενεργειακή αναβάθμιση, με στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας, της ενεργειακής απόδοσης και της προσβασιμότητας για άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Ο εσωτερικός σχεδιασμός ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία, προσαρμόζοντας όλους τους χώρους ώστε να εξισορροπούν την άνεση, τη λειτουργικότητα και τη σχεδιαστική συνοχή. Οι κοινόχρηστοι χώροι περιλαμβάνουν ένα ευρύχωρο lobby και εστιατόριο στο ισόγειο, εξωτερική πισίνα με pool bar, cafe και εκθεσιακό χώρο, καθώς και rooftop bar, δεύτερο εστιατόριο και πισίνα στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου. Το lobby, κοινόχρηστος χώρος κομβικής σημασίας, λειτουργεί τόσο ως περιοχή συνάθροισης όσο και ως γκαλερί τέχνης, συνδυάζοντας τη μπρουταλιστική αισθητική του κτιρίου με μια σύγχρονη μοντερνιστική προσέγγιση.

Υλικά, φωτισμός & επίπλωση

Η χρήση τοπικών υλικών, όπως το μάρμαρο Διονύσου, το ξύλο και τα κεραμικά πλακίδια, συνδέει το ξενοδοχείο με την πόλη της Αθήνας. Ο χώρος διατηρεί καθαρές γραμμές και γεωμετρικές φόρμες, σε συνέχεια με την αρχική εντύπωση του κτιρίου, ενώ ενσωματώνει νέα στοιχεία, όπως λεπτομέρειες από ακατέργαστο χαλκό και custommade δάπεδα από terrazzo.

Ο φωτισμός είναι τόσο λειτουργικός όσο και ανάδειξης, προσδίδοντας δυναμισμό στην κατά τα άλλα λιτή και μετρημένη διαμόρφωση. Τα 120 δωμάτια έχουν σχεδιαστεί σε μινιμαλιστικές γραμμές, αντλώντας στοιχεία από τις εμβληματικές αρχές του μοντερνισμού. Με έμπνευση από τα εσωτερικά του Le Corbusier, η διάταξη δίνει έμφαση στη λειτουργικότητα, διατηρώντας παράλληλα μια άνετη αίσθηση.

Επιπλωμένα με custom made κομμάτια που συνδυάζουν τη σύγχρονη αισθητική με διακριτικές αναφορές στο ελληνικό design των μέσων του 20ού αιώνα, τα δωμάτια διαθέτουν επιπλέον χτιστά έπιπλα, δάπεδα από terrazzo και μια μετρημένη χρωματική παλέτα που αναδεικνύει τα υλικά και τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες.

Σχεδιασμός πισίνας & υπαίθριου χώρου

Οι σουίτες προσφέρουν πρόσθετες ανέσεις, όπως wet bars, ενώ στο εσωτερικό τους ξεχωρίζουν κατά παραγγελία τοιχογραφίες, προσφέροντας μια διαφορετική εμπειρία χωρίς να απομακρύνονται από τη συνολική φιλοσοφία του σχεδιασμού. Οι υπαίθριοι χώροι του ξενοδοχείου, όπως οι βεράντες και η περιοχή της πισίνας, ακολουθούν την κεντρική ιδέα της διατήρησης του αρχικού χαρακτήρα του κτιρίου, ενσωματώνοντας τις σύγχρονες τάσεις.

Ένα νέο στοιχείο νερού και μια πέργκολα σκίασης βοηθούν τον φυσικό αερισμό και δροσισμό, εξασφαλίζοντας άνεση για τους επισκέπτες. Ο χώρος της πισίνας παραπέμπει στη μεσογειακή κουλτούρα αναψυχής της δεκαετίας του ‘70, με ήπιους χρωματισμούς, λαδοπράσινες ξαπλώστρες και φωτεινές κίτρινες ομπρέλες. Ο απλός αλλά κομψός σχεδιασμός δημιουργεί ένα χαλαρό περιβάλλον, βοηθώντας την αρχιτεκτονική να ενταχθεί αβίαστα στο περιβάλλον της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Το έργο εξερευνά τη διασταύρωση της αρχιτεκτονικής αφήγησης με τον ψηφιακό ρεαλισμό, προσφέροντας μια καθηλωτική οπτική του σχεδιασμού που ενσωματώνεται στη φύση, μέσα σε ορεινά και δασώδη τοπία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σειρά εκόνων παρουσιάζει μια συλλογή από κυκλικές και ελικοειδείς αρχιτεκτονικές μορφές που αντηχούν τα περιγράμματα της φυσικής τοπογραφίας, ενσωματωμένες αρμονικά σε καταπράσινα περιβάλλοντα. Κάθε σύνθεση αποτυπώνει την αλληλεπίδραση της υλικότητας, της συμπεριφοράς του φωτός και της σχέσης με το περιβάλλον, ωθώντας τα όρια της φωτορεαλιστικής απόδοσης και της χειραγώγησης της κλίμακας.

Ο στόχος του έργου είναι διττός: αφενός να προκαλέσει νέους διαλόγους γύρω από τις αρχές του βιοφιλικού σχεδιασμού και τον κυκλικό χωρικό προγραμματισμό· αφετέρου να αναδείξει τις δυνατότητες των ψηφιακών και AI-βοηθούμενων μεθοδολογιών στον σχεδιασμό μελλοντικών θερέτρων, κέντρων ευεξίας και οικο-ευαίσθητων αναπτύξεων. Τα μοντέλα αυτά καταδεικνύουν πώς η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως εννοιολογικό εργαλείο όσο και ως επιταχυντής σχεδιασμού, γεφυρώνοντας τη σφαίρα της φαντασίας με εκείνη της υλοποίησης.

Κάθε λεπτομέρεια -είτε πρόκειται για θόλους δέντρων που συνυφαίνονται με την αρχιτεκτονική, για υδάτινα στοιχεία που βρίσκονται στον πυρήνα κεντρικών αιθρίων, είτε για την προσεκτική χορογραφία σκιών και αντανακλάσεων- έχει επιμεληθεί ώστε να αποπνέει γαλήνη, ενσωμάτωση και μια αυθεντική αίσθηση ανθρώπινης σύνδεσης με τον τόπο. Πέρα από την αισθητική, η σειρά λειτουργεί και ως ερευνητικό εργαλείο τοπιακής διερεύνησης, όπου η σχεδιαστική μυθοπλασία συγχωνεύεται με την τεχνική ακρίβεια για να φανταστεί νέους τρόπους αρμονικής συνύπαρξης με τον φυσικό κόσμο.

Λογισμικό

Δημιουργήθηκε με Midjourney

Υλικότητα ως αφήγηση

Η αρχιτεκτονική της κατοικίας δεν επιδιώκει να κυριαρχήσει στο τοπίο, αλλά να ενσωματωθεί σε αυτό με διακριτικότητα. Οι όγκοι και τα ανοίγματα προσαρμόζονται στη φυσική κλίση του εδάφους, ενώ η φύτευση συμπληρώνει και ενοποιεί την εικόνα. Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθεση όπου η κατοίκηση βιώνεται ως συνέχεια του τοπίου, δημιουργώντας μια εμπειρία που αγκαλιάζει τη φύση και την πνευματικότητα του τόπου.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική προσέγγιση του έργου βασίστηκε στη δύναμη της λιτότητας και στη διατήρηση της μνήμης του τόπου. Η επέμβαση επιδίωξε να σεβαστεί την αυθεντικότητα του μοναστηριακού χαρακτήρα, αναδεικνύοντας την πνευματικότητα και την αίσθηση ηρεμίας. Η φιλοσοφία του σχεδιασμού ενσωμάτωσε τις αρχές του μινιμαλισμού, δημιουργώντας έναν χώρο που ενθαρρύνει τη σιωπή, τη συγκέντρωση και την εσωτερική αναζήτηση. Η επιλογή να διατηρηθούν οι καθαρές γραμμές και η απλότητα δεν αποτελεί απλώς αισθητική επιλογή αλλά στρατηγική που τονίζει την ουσία της αρχιτεκτονικής.

Χωρική οργάνωση

Η οργάνωση των χώρων βασίστηκε στη μοναστηριακή τυπολογία, με καθαρούς, λειτουργικούς άξονες που ενώνουν τους κύριους χώρους. Οι εσωτερικές διαδρομές σχεδιάστηκαν ώστε να κατευθύνουν τον επισκέπτη σε μια σταδιακή εμπειρία αποκάλυψης, από τον δημόσιο στον πιο ιδιωτικό χώρο. Τα ανοίγματα τοποθετήθηκαν με τρόπο που πλαισιώνει το τοπίο της Λέρου, ενισχύοντας τη σχέση με το φως και τη θάλασσα. Η διάταξη αυτή δημιουργεί έναν αρμονικό διάλογο ανάμεσα στο μέσα και στο έξω, όπου το αρχιτεκτονικό κέλυφος λειτουργεί ως πλαίσιο θέασης και στοχασμού.

Παράλληλα, οι εσωτερικοί χώροι σχεδιάστηκαν για να υπηρετούν πολλαπλές λειτουργίες, χωρίς να χάνεται η αίσθηση της ενότητας. Ο κύριος χώρος φιλοξενίας λειτουργεί ως σημείο συγκέντρωσης, ενώ οι ιδιωτικοί χώροι διατηρούν την αίσθηση της απόσυρσης. Οι μεταβάσεις είναι ομαλές και σχεδιασμένες ώστε να υποστηρίζουν την εμπειρία του επισκέπτη -από τη συλλογική δραστηριότητα έως τη στιγμή της απομόνωσης. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως υπόβαθρο για τη ζωή, επιτρέποντας στους κατοίκους να βιώσουν τον χώρο με ευελιξία και προσωπικότητα.

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών βασίστηκε σε μια στρατηγική ισορροπίας ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Οι πέτρινοι τοίχοι διατηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του κτιρίου, ενώ νέες παρεμβάσεις έγιναν με ξύλο, μέταλλο και εμφανές μπετόν. Τα φυσικά χρώματα και οι υφές ενισχύουν την αίσθηση γείωσης και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα γαλήνης. Η υλικότητα έγινε μέσο αφήγησης, όπου κάθε στοιχείο κουβαλά τη μνήμη του τόπου και συνδέει το παρελθόν με το παρόν.

Τοπογραφική επέκταση

Το έργο Lithos Suites στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης αντλεί έμπνευση από το ίδιο το ηφαιστειακό τοπίο, το οποίο καθορίζει τη μορφολογία και την ανάπτυξη των κτισμάτων.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι όγκοι ενσωματώνονται στο φυσικό ανάγλυφο, λειτουργώντας ως προέκτασή του και αποφεύγοντας οποιαδήποτε επιβολή στο περιβάλλον. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες, ακολουθώντας τη φυσική κλίση του οικοπέδου με άξονα Δύση–Ανατολή, ώστε κάθε κατοικία να εξασφαλίζει πλήρη ιδιωτικότητα και ανεμπόδιστη θέα προς το Αιγαίο.

Ένταξη στο τοπίο

Στα βορειοανατολικά χωροθετείται ο δρόμος, που ξεκινά από την κορυφή του οικοπέδου και διατρέχει τη σύνθεση με κλιμακωτές πορείες και λιθόστρωτα σκαλοπάτια. Ο άξονας αυτός λειτουργεί ως ραχοκοκαλιά του έργου, οργανώνοντας τους υπαίθριους χώρους και τις διαδοχικές πλατφόρμες με τις πισίνες, τις πέργκολες και τα καθιστικά. Παράλληλα, μεγάλα ανοίγματα πλαισιώνουν αποσπασματικά τον ορίζοντα θάλασσας και ουρανού, ενώ οι εξωτερικοί χώροι ρέουν αβίαστα προς το τοπίο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η κατοίκηση γίνεται ένα με τη φύση.

Λειτουργική οργάνωση & υλικά

Η υλικότητα παραμένει αυστηρά γήινη: εμφανής λιθοδομή, ξύλο και ανεπίχριστο κονίαμα, ώστε τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό να παραμένουν ασαφή. Κάθε κατοικία περιλαμβάνει δύο υπνοδωμάτια, μπάνιο, ενιαίους κοινόχρηστους χώρους και ιδιωτική πισίνα. Το εσωτερικό ακολουθεί τη λιτή κυκλαδίτικη αισθητική, με ανοιχτές αποχρώσεις και φυσικά υλικά που ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και φωτεινότητας. Σημαντικό ρόλο στη λειτουργικότητα έχουν τα κατακόρυφα ανοίγματα (cour anglaise) στο πίσω μέρος, τα οποία εξασφαλίζουν επαρκή φωτισμό και διαμπερή αερισμό σε όλους τους χώρους.

Υδάτινη σκηνογραφία

Στην Κρήτη, στην περιοχή Ανάληψη, μόλις 25 χιλιόμετρα ανατολικά του Ηρακλείου, βρίσκεται το Stella IslandResort & Spa, ένα πολυτελές resort 5 αστέρων. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο concept, πρωτότυπο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, με κεντρικό στοιχείο το νερό.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχετική απόσταση του οικοπέδου από την παραλία και η σχεδόν επίπεδη επιφάνειά του ήταν οι αφορμές της αναζήτησης ενός κυρίαρχου σχεδιασμού (masterplan), με σημείο αναφοράς το υγρό στοιχείο. Έτσι, τα κτίρια, πτέρυγες δωματίων και κοινόχρηστοι χώροι, αναπτύσσονται περιμετρικά μιας πισίνας ελεύθερου σχήματος, επιφάνειας 5000m2 περίπου. Όλα τα κτίρια έχουν άμεση επαφή με το υγρό στοιχείο, δημιουργώντας την εντύπωση πλωτού ξενοδοχείου. Εσωτερικά της πισίνας ”Laguna” βρίσκονται οι περισσότεροι κοινόχρηστοι χώροι, με τη μορφή νησιών που επικοινωνούν μεταξύ τους με ξύλινους διαδρόμους (γέφυρες).

Σε συνδυασμό με τις ξύλινες εξέδρες έξω από κάθε δωμάτιο, που λειτουργούν ως βεράντες, δημιουργείται ένα σύνολο πασσαλόπηκτων ξύλινων, κατασκευών μέσα στο νερό, εικόνα χαρακτηριστική του συγκροτήματος. Το σκηνικό ολοκληρώνεται με ξύλινες υπερκατασκευές -”σκιάδια”- στις προσόψεις των κτιρίων, οι οποίες στηρίζονται σε μεγάλου ύψους, κυλινδρικής διατομής, πασσάλους, που βρίσκονται επίσης μέσα στο νερό. Μεγάλη σημασία επίσης έχει δοθεί στη φύτευση, η οποία απαρτίζεται κυρίως από φοινικοειδή, προσδίδοντας μία εξωτική νότα στο resort.

Υλικά & επίπλωση

Σε συνδυασμό με τα φυσικά υλικά δόμησης που κυριαρχούν, όπως το ξύλο στις προσόψεις των κτιρίων και η τοπική σκούρα γκρι πέτρα στις εξωτερικές διαμορφώσεις, συμβάλλει στην αίσθηση χαλάρωσης των επισκεπτών. Στο ίδιο σκεπτικό κινούνται και τα περισσότερα από τα 90 δωμάτια του ξενοδοχείου. Κυριαρχούν στη διαμόρφωσή τους τα φυσικά υλικά, όπως το ξύλο, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί και στα δάπεδα με τη μορφή deck, δημιουργώντας έτσι συνέχεια του εσωτερικού με την εξωτερική βεράντα – εξέδρα.

Ο εξοπλισμός και η επίπλωση έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για το συγκεκριμένο concept, με τη χρήση φυσικής δρυός, τσιμεντοκονίας, φυσικών πετρωμάτων και μαρμάρων. Ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στο σχεδιασμό των ανοιχτών λουτρών, τόσο στον τομέα της λειτουργικότητας, όσο και στην αίσθηση της μοναδικής εμπειρίας που βιώνει ο επισκέπτης.

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου

Αντίστοιχα, με γνώμονα την ιδιαίτερη πάντα εμπειρία των πελατών, έχουν σχεδιαστεί και οι κοινόχρηστοι χώροι του resort. Στον όροφο του κεντρικού κτιρίου βρίσκεται το θεματικό Spa, με μοντέρνο ύφος και ανατολίτικες επιρροές, με κυρίαρχο σημείο τη γυάλινη εσωτερική πισίνα με θέα σε όλο το συγκρότημα. Το main restaurant διασπάται σε επιμέρους χώρους, άλλους υπαίθριους σε εξέδρες πάνω στο νερό, άλλους ημιυπαίθριους με θέα τη θάλασσα, αλλά και με το κεντρικό τμήμα να ξεχωρίζει με την ιδιαίτερη αναρτημένη ξύλινη οροφή παραβολικού σχεδιασμού, μοναδική στην Ελλάδα. Τέλος στον ανοιχτό χώρο υποδοχής, όπου κυριαρχεί το λευκό μάρμαρο, ο επισκέπτης εισερχόμενος μέσω ενός διαγώνιου άξονα, αντιλαμβάνεται άμεσα όλο το συγκρότημα να εκτείνεται μπροστά του σαν μια υδάτινη σκηνογραφία.

Οργανικές γεωμετρίες

Το ξενοδοχείο 5 αστέρων στη Μύκονο σχεδιάστηκε με την κεντρική ιδέα της διηνεκούς κίνησης των κυμάτων της θάλασσας και των πλασμάτων που ζουν μέσα της. Μέσα από μια σειρά αρχιτεκτονικών χειρισμών, όπως η αφαιρετική διάρθρωση των στερεών όγκων, η μίμηση των μορφών διαφορετικών φυσικών στοιχείων, καθώς και η επαναδιατύπωση του λεξιλογίου της παραδοσιακής μυκονιάτικης αρχιτεκτονικής, το έργο πήρε την τελική του μορφή.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική σύνθεση θυμίζει τις καμπύλες της θάλασσας, ενώ ολόκληρο το κτίριο ενσωματώνει τη ρευστότητα ως δομικό στοιχείο του πυρήνα του: σαν ένα γιγαντιαίο κήτος να αναδύθηκε από τη γη, δημιουργώντας όγκους με την ουρά και το σώμα του. Παράλληλα, η οργανική φύση της μορφής του κτιρίου, θυμίζει αφαιρετικά τυπολογίες, μορφές και σχήματα τα οποία απαντώνται στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Τα στοιχεία του τοπίου της Μυκόνου -ξερολιθιές, θάλασσα, βράχοι και ξηρά βλάστηση- ενσωματώθηκαν ως λεπτομέρειες στο έργο, παρέχοντας διαφορετικές υφές και χωρικές εμπειρίες.

Ξηροφυτική βλάστηση και φοίνικες διασκορπίστηκαν στο ξενοδοχείο συνομιλώντας με τον αρχιτεκτονικό όγκο, ενώ οι πισίνες που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα δωμάτια συνέβαλαν στη δημιουργία μιας επιπλέον ζώνης νερού που περιστρέφεται κατά μήκος και μπλέκεται με τις αυλές και τη φύτευση. Η ιδιαίτερη επεξεργασία της γεωμετρίας του κελύφους στους ημιυπαίθριους χώρους ενθάρρυνε τη διαρκή συνομιλία του κτιρίου με το φως και τη σκιά, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκαν κάδρα θέασης του φυσικού τοπίου.

Λειτουργική οργάνωση

Στο εσωτερικό, συναντάται ποικιλία στις ποιότητες και τις υλικότητες των χώρων. Ο σμιλεμένος όγκος θυμίζει κομμάτια λευκού βράχου, τα οποία μέσω της αφαίρεσης μετατρέπονται σε χώρο-αντικείμενο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις καθημερινές ανάγκες του προσωρινού ενοίκου. Καμπύλες και εσοχές σε λευκό χρώμα, είτε λειτουργούν ως ράφια, είτε επενδύονται με φωτιζόμενες μεμβράνες ώστε να δημιουργήσουν διαφορετικές ατμόσφαιρες. Στους κοινόχρηστους χώρους μεγάλες επιφάνειες επενδύονται με καθρέπτη, δημιουργώντας σημειακά ένα ιδιαίτερο παιχνίδι οφθαλμαπάτης.

Σχεδιασμός φωτισμού

Η επεξεργασία τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού φωτισμού αποτέλεσε κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης. Το φυσικό φως διαχέεται μέσω των γυάλινων ανοιγμάτων, του λευκού χρώματος, των ανακλαστικών επιφανειών και του νερού σε όλες τις ζώνες του ξενοδοχείου -ακόμα και στις υπόγειες στάθμες. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα φωτιζόμενα στοιχεία αποκτούν υπόσταση και όλοι οι χώροι μεταμορφώνονται από τους χρωματισμούς του φωτός.

XENIA 2025: Ο κόσμος της Φιλοξενίας θα συναντηθεί για ακόμα μία φορά στην έκθεσή του

Η XENIA έρχεται από τις 22 έως τις 24 Νοεμβρίου 2025, στο Metropolitan Expo, με στόχο να αναδείξει τις κορυφαίες λύσεις και τάσεις που διαμορφώνουν το μέλλον της ελληνικής φιλοξενίας.

Ξενοδόχοι, αρχιτέκτονες, διακοσμητές και στελέχη επιχειρήσεων που αναζητούν ολοκληρωμένες λύσεις για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό των καταλυμάτων τους θα δώσουν το παρών στην XENIA — την έκθεση που αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους επιδιώκουν να πρωταγωνιστήσουν στην τουριστική ανάπτυξη της χώρας, επενδύοντας σε καινοτομία, ποιότητα και βιωσιμότητα.

Η ελίτ της προμηθευτικής αγοράς, 500+ εκθέτες, θα παρουσιάσει ολοκληρωμένες λύσεις και προϊόντα που καλύπτουν κάθε πτυχή της ξενοδοχειακής εμπειρίας: από επίπλωση, ξενοδοχειακό εξοπλισμό και διακόσμηση, μέχρι δομικά υλικά, εξοπλισμό κουζίνας, μηχανήματα εστίασης, ψηφιακές εφαρμογές και συστήματα διαχείρισης, καθώς και συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας.

Παράλληλα, οι επισκέπτες θα ανακαλύψουν πρωτοποριακές digital εφαρμογές και τεχνολογίες, εργαλεία για ενεργειακή εξοικονόμηση και αειφόρες πρακτικές, καθώς και τις τελευταίες τάσεις στο design και στη διαμόρφωση της εμπειρίας του πελάτη, που αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα κάθε επιχείρησης στον κλάδο.

Ανακαλύψτε εδώ όλα τα brands που θα συμμετέχουν και θα παρουσιάσουν ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτουν για κάθε τύπο τουριστικού καταλύματος, είτε πρόκειται για μεγάλο ξενοδοχειακό όμιλο, είτε για boutique hotel ή εναλλακτικού τύπου>>

Digi Hotel Stage – Η Ψηφιακή Επανάσταση στη Φιλοξενία

Στο Hall 1, η XENIA 2025 μετατρέπεται σε έναν ζωντανό κόμβο τεχνολογικής καινοτομίας, όπου οι πρωτοπόροι της πληροφορικής και του digital marketing παρουσιάζουν λύσεις που επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία φιλοξενίας. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν προηγμένα συστήματα μηχανογράφησης, AI εφαρμογές, smart tools και λογισμικά βελτιστοποίησης κρατήσεων με δυνατότητες channel management, δυναμικής τιμολόγησης και αυτοματοποίησης.

Παράλληλα, θα παρουσιαστούν ψηφιακές πλατφόρμες marketing, εργαλεία για ενίσχυση online παρουσίας, καθώς και λύσεις για mobile check-in/out, έξυπνο έλεγχο δωματίου μέσω smartphone, ψηφιακούς βοηθούς και smart mirrors που αναβαθμίζουν την εμπειρία του πελάτη.

Κορυφαίες εταιρείες θα συμμετάσχουν, δημιουργώντας ένα οικοσύστημα όπου η τεχνολογία συναντά τη φιλοξενία, προσφέροντας στους επαγγελματίες τα μέσα για αύξηση κρατήσεων, βελτίωση λειτουργικής αποδοτικότητας και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας σε μια παγκόσμια αγορά που εξελίσσεται ραγδαία.

Δείτε αναλυτικά τα θέματα που θα συζητηθούν >>

The Red Spot Stage – Η Αρχιτεκτονική Συναντά την Καινοτομία

Στο Hall 2, το Red Spot Stage μετατρέπεται σε έναν χώρο έμπνευσης και δημιουργικότητας, όπου κορυφαίοι αρχιτέκτονες, designers και επαγγελματίες του hospitality παρουσιάζουν έργα που έχουν αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό τουρισμό. Μέσα από case studies βραβευμένων ξενοδοχείων, παρουσιάσεις πρωτοποριακών κατασκευαστικών λύσεων και συζητήσεις για τις νέες τάσεις στο design, οι επισκέπτες θα ανακαλύψουν πώς η αισθητική, η λειτουργικότητα και η βιωσιμότητα συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μοναδικές εμπειρίες φιλοξενίας.

Το Red Spot Stage είναι το σημείο όπου η αρχιτεκτονική συναντά την τεχνολογία, όπου το design γίνεται στρατηγικό εργαλείο διαφοροποίησης και όπου οι επαγγελματίες αντλούν ιδέες για να αναβαθμίσουν τα καταλύματά τους και να ξεχωρίσουν σε μια απαιτητική αγορά.

Δείτε αναλυτικά τα θέματα που θα συζητηθούν >>

Build Sector Project – Η Κατασκευή ως Εμπειρία

Η XENIA 2025, σε συνεργασία με την ομάδα Costas Gagos Architecture & Design, παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό κατασκευαστικό project που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον κλάδο. Τρία εµβληµατικά room concepts και ένα ONE living ενώνονται σε µια ανεπανάληπτη εµπειρία φιλοξενίας. Μια τριλογία που ξεπερνά το συνηθισµένο και χαρίζει σε κάθε ξενοδόχο το δικό του ξεχωριστό στίγµα. Οι επισκέπτες της έκθεσης θα ανακαλύψουν στο Hall 2, το νέο κατασκευαστικό project από την Costas Gagos Architecture & Design, με τίτλο “THE DESIGN TRILOGY” και εξερευνήστε πρωτοποριακές ιδέες, καινοτόµα υλικά και out of the box design trends για την επόµενη ξενοδοχειακή επένδυσή τους.

Γενική Συνέλευση Ξ.Ε.Ε. – Σκέψεις για το αύριο της φιλοξενίας

Το Σάββατο 22 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της XENIA  2025, θα πραγματοποιηθεί η 13η Γενική Συνέλευση του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες ξενοδόχους και κορυφαία στελέχη του κλάδου. Η συνέλευση ανοίγει τον δημόσιο διάλογο για τα πιο κρίσιμα ζητήματα που καθορίζουν το μέλλον της ελληνικής φιλοξενίας, όπως βιωσιμότητα και πράσινες πρακτικές, ψηφιακός μετασχηματισμός και τεχνολογική καινοτομία, ανθρώπινο δυναμικό και εκπαίδευση και αναβάθμιση υποδομών και ανταγωνιστικότητα προορισμών.

Γιατί πρέπει να επισκεφτείτε την XENIA 2025;

• Για να κλείσετε στρατηγικές συνεργασίες με κορυφαίους προμηθευτές.
• Για να ενημερωθείτε για τις παγκόσμιες τάσεις.
• Για να αναβαθμίσετε την επιχείρησή σας.
• Για να συμμετάσχετε σε workshops και networking events που εμπνέουν.

Η XENIA 2025 είναι η έκθεση που διαμορφώνει το μέλλον της ελληνικής φιλοξενίας. Μην τη χάσετε!

Βγάλε την Online ΔΩΡΕΑΝ πρόσκλησή σας: https://www.xenia.gr/online-prosklisi/

Ημέρες & Ώρες λειτουργίας

Σάββατο 22 Νοεμβρίου, 10:00-18:00

Κυριακή 23 Νοεμβρίου, 10:00-18:00

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου, 10:00-18:00

Toποθεσία: Εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo

Follow us on social media

Linkedin: Xenia Trade Show

Youtube: Xenia Expo

Facebook: Xenia – Greece

Instagram: xeniaexpo

Ιδιωτικές οάσεις

Το έργο αφορά τον επανασχεδιασμό ενός τουριστικού καταλύματος έξι δωματίων, στην καρδιά του παραδοσιακού οικισμού της Νάουσας στην Πάρο. Στόχος της αρχιτεκτονικής πρότασης ήταν να αναδείξει την καθαρή γεωμετρία του κτιριακού κελύφους, προσδίδοντας νέα πνοή και εκλεπτυσμένη ταυτότητα στο κτίριο, με απόλυτο σεβασμό στην κυκλαδίτικη παράδοση.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού αποτέλεσε η ενσωμάτωση διάτρητων, γραμμικών στεγάστρων, τα οποία φιλτράρουν το φυσικό φως και πλαισιώνουν τη θέα προς τη θάλασσα, προσφέροντας σκίαση και προστασία. Οι κατασκευές αυτές λειτουργούν ως στοιχεία σύνδεσης του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου, προσδίδοντας στο κτίριο μία νέα εικαστική και λειτουργική διάσταση.

Λειτουργική διάταξη

Στο εσωτερικό των δωματίων, που διαθέτουν en suite λουτρά, σχεδιάστηκαν δύο διακριτές ζώνες –ο χώρος του προθαλάμου/καθιστικού και ο κύριος χώρος ύπνου– προσφέροντας αίσθηση ρευστότητας και “ανοικτής” οργάνωσης. Οι επιμέρους λειτουργίες δεν οριοθετούνται από σκληρά στοιχεία ή τοίχους, αλλά από την επιλεγμένη χρωματική παλέτα και την υλική τους έκφραση, επιτυγχάνοντας μία αίσθηση καθαρότητας και πλαστικότητας του χώρου.

Παλέτα υλικών

Το χρώμα, συνδεδεμένο άρρηκτα με μία φυσική παλέτα υλικών, αποκτά κεντρικό ρόλο στην οργάνωση και στην ερμηνεία των ορίων. Το ανοιχτό σιέλ του ουρανού και η απαλή τερακότα της γης αγκαλιάζουν τους εσωτερικούς όγκους, προσδίδοντας ζεστασιά και αρμονία στο χώρο. Οι επιφάνειες βάφονται με φυσικά υλικά και χρωματισμούς, ενώ το λευκό –σήμα κατατεθέν της κυκλαδίτικης αισθητικής– επικρατεί ως το κυρίαρχο στοιχείο, προσδίδοντας φως, καθαρότητα και αίσθηση ελευθερίας.

Παράλληλα, οι εξώστες επανασχεδιάστηκαν ως μικρές ιδιωτικές “οάσεις” που αποτελούν φυσική συνέχεια των εσωτερικών χώρων. Εξοπλισμένοι με κτιστά καθιστικά και στοιχεία νερού, προσφέρουν στιγμές χαλάρωσης και ιδιωτικότητας, ενοποιώντας το εσωτερικό με το εξωτερικό και προσδίδοντας στο κτίριο μία νέα, πολυδιάστατη εμπειρία διαμονής.

Νέα ταυτότητα

Πρόκειται για τη ριζική ανακαίνιση ενός υπάρχοντος ξενοδοχείου δυναμικότητας 23 δωματίων, στην οδό Νίκης, σε μία περιοχή κοντά στην Πλάκα που αντικατοπτρίζει τα πολλά δυναμικά πρόσωπα της σύγχρονης πρωτεύουσας, πρόσωπα που κρύβουν για τον επισκέπτη αντιθέσεις και εκπλήξεις.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια νέα αισθητική ταυτότητα για το ξενοδοχείο, η οποία γεννήθηκε μέσα από ένα κράμα διαφορετικών στοιχείων, στυλ και αναφορών, έτσι ώστε να προσομοιάζει στο ζωντανό μωσαϊκό της πόλης των Αθηνών. Το concept προήλθε από το όραμα των ιδιοκτητών, οι οποίοι, έχοντας ζήσει σε διάφορες ευρωπαϊκές μητροπόλεις, ήθελαν να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους στον νέο αυτό χώρο.

Έπιπλα & custom κατασκευές

Τα υλικά επενδύσεων, οι χρωματισμοί και τα διακοσμητικά στοιχεία άλλαξαν, ενώ η δομή των χώρων διατηρήθηκε ως είχε. Στους κοινόχρηστους χώρους επιλέχθηκε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει ένα “twisted” κλασικό boutique ξενοδοχείο. Γυαλιστερές σκούρες μπουαζερί συνυπάρχουν με μπρούτζινες λεπτομέρειες, βιομηχανικά στοιχεία, iconic κομμάτια design και στοιχεία pop κουλτούρας. Όλες οι επιλογές χαρακτηρίζονται από μία “noir” και δραματική διάθεση που προκύπτει από την παλέτα των σκούρων υλικών.

Παλέτα υλικών

Μία παλέτα που υιοθετήθηκε πρωτίστως χάρη στο δάπεδο του χώρου του εστιατορίου από μάρμαρο neromarquina, το οποίο προϋπήρχε και κρατήθηκε ανέπαφο ως κομμάτι του παρελθόντος. Αντίθετα, στους πιο ιδιωτικούς χώρους των δωματίων και των σουιτών επικρατεί μία πιο φωτεινή και ανάλαφρη διάθεση. Εδώ, οι λευκοί τοίχοι διακόπτονται από λεπτομέρειες σε αποχρώσεις του χαλκού, ενώ φιλοξενούν τις δρύινες customκατασκευές των κεφαλαριών και των ανοιχτών ντουλαπών. Καθοριστικό στοιχείο στη διαμόρφωση των δωματίων αποτελούν τα ημιδιάφανα μπάνια με τον σιδερένιο κάναβο και το ρετρό γυαλί, τα οποία σχεδιάστηκαν με σκοπό την έλευση του φυσικού φωτός στο σύνολο του χώρου.

Επαφή με τη φύση

Στη περιοχή Laguna, της Νάξου, πραγματοποιείται ένα από τα μεγαλύτερα έργα ανάπλασης στις Κυκλάδες. Πρόκειται για την περιοχή στη δυτική ακτή της Νάξου, τον λόφο της Στελίδας, μέσα στην οποία κυριαρχεί ο φυσικός βιότοπος- laguna που φιλοξενεί πλήθος σπάνιων πτηνών όπως φλαμίνγκο. Παράλληλα, αυτή η περιοχή αποτέλεσε κέντρο, του παλαιότερου γνωστού οικισμού στο κεντρικό Αιγαίο. Μάλιστα, σύγχρονη επιστημονική έρευνα ανέδειξε την παρουσία τόσο σύγχρονων ανθρώπων (homo sapiens) αλλά και παλαιολιθικών ανθρώπων- Neanderthals σε αυτό το μέρος. Ταυτόχρονα, επικρατούν τέτοιες συνθήκες που ευνόησαν στην ανάπτυξη  σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Έτσι, γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για έναν τόπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, ο οποίος είναι κρίσιμο να προστατευτεί αλλά και να αναδειχθεί.

Στόχος του έργου

Το Laguna Coast Foundation αλλά και ο ιδρυτής του Αντώνης Πιτταράς, έχουν ετοιμάσει ένα σύνολο δράσεων σε αυτή τη κατεύθυνση, με στόχο τη προστασία της λίμνης, της τοπικής πανίδας και χλωρίδας, καθώς και την ανάδειξη της περιοχής αλλά και συνολικά της Νάξου και των τοπικών προϊόντων της. Βασικός πυλώνας της ανάδειξης της περιοχής αποτελεί το συγκεκριμένο έργο, ένα ξενοδοχειακό κατάλυμα  που ως στόχο έχει στην ανάδειξη της ελληνικής φιλοξενίας πάντα με γνώμονα την ένταξη και τον σεβασμό, αυτού του ξεχωριστού, φυσικού τοπίου. Συγκεκριμένα, ο σχεδιασμός συμβαδίζει η επαφή με τη φύση με την πολυτέλεια και διακατέχεται από το πνεύμα του slow living που επιτρέπει στον επισκέπτη να απολαύσει, χωρίς περισπασμούς τη θέα προς στον αρχαίο λόφο ή προς το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον ορίζοντα της θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με την γαστρονομική κουλτούρα του νησιού.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Έπειτα από μελέτη αυτού του μοναδικού τόπου, αποτέλεσαι στόχο η μεταφορά, σε ένα βαθμό, τη χωρική εμπειρία της ζωής πλάι στην λίμνη εντός του οικοπέδου. Τρία ρηχά στοιχεία νερού, οργανικού σχήματος χωροθετήθηκαν σε κομβικά σημεία. Το πρώτο τοποθετήθηκε στην είσοδο του συγκροτήματος και πριν την είσοδο στα κτίρια κοινόχρηστου χαρακτήρα, με στόχο τον προϊδεασμό του επισκέπτη για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στη συνέχεια. Το δεύτερο τοποθετήθηκε μπροστά από τα παραπάνω με στόχο, η εκτόνωση του εστιατορίου και του χώρου υποδοχής να γίνεται γύρω από αυτό και τέλος, το τρίτο και αρκετά μεγαλύτερο από τα δύο προηγούμενα, τοποθετήθηκε στην καρδιά του συγκροτήματος ανάμεσα σε τρία από τα κτίρια δωματίων. Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί για αυτά τα υγρά στοιχεία θα είναι θαλασσινό, αφαλατωμένο καθώς με σκοπό να μην επιβαρυνθεί η έλλειψη νερού στα νησιά των Κυκλάδων. Οι δραστηριότητες και οι χώροι στάσης κοντά στο υδάτινο στοιχείο, δίνουν στον επισκέπτη της αίσθηση της χαλάρωσης, και ταυτόχρονα, αυτά τα στοιχεία θα συμβάλλουν στην βελτίωση του μικροκλίματος και στον φυσικό δροσισμό του συγκροτήματος.

Με στόχο την πλήρη αξιοποίηση του εξωτερικού χώρου, τοποθετήθηκαν χρήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες όπως γυμναστήριο, ένας χώρος με ξυλόφουρνο και ένας κοινόχρηστος χώρος για εκδηλώσεις ο οποίος θα λειτουργεί και ως χώρος καθιστικού.

Παλέτα υλικών & σχεδιασμός τοπίου

Σκληρά δάπεδα σχεδιάστηκαν σε θέσεις που ορίζουν τους βασικούς εξωτερικούς χώρους στάσης και δραστηριοτήτων του συγκροτήματος, στην είσοδο του συγκροτήματος, στο εστιατόριο, στους ιδιωτικούς χώρους εκτόνωσης των κατοικιών, στον χώρο του υπαίθριου γυμναστηρίου, στην πλατεία των εκδηλώσεων και στον χώρο του ξυλόφουρνου. Αυτά, είναι είτε από υλικό σε γήινες αποχρώσεις, είτε από φυσικά υλικά όπως πέτρα της περιοχής ή ξύλο και ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό τις φυσικές στάθμες του εδάφους, ώστε να χάνονται κατά το δυνατόν τα όρια μεταξύ φυσικού εδάφους και τεχνητής διαμόρφωσης.

Μονοπάτια, οργανικής μορφής σε χρώμα και υφή που θα προσομοιάζει στο φυσικό έδαφος, παραλαμβάνουν τις κινήσεις, που οδηγούν, από τους πιο δημόσιους χώρους του ξενοδοχείου, προς τα διαμερίσματα όλων των κτιρίων. Ταυτόχρονα, έχουν σχεδιαστεί μονοπάτια από ξύλινα πατήματα εντός των στοιχείων νερού, για τη διευκόλυνση των κινήσεων, καθώς και δευτερεύοντα μονοπάτια από πέτρινα πατήματα που οδηγούν σε πιο μικρές γωνιές του οικοπέδου. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται μια αποκλιμάκωση των κινήσεων από τον δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο ενώ παράλληλα, χάνονται τα όρια, κατά το δυνατόν περισσότερο, μεταξύ μονοπατιών και φύτευσης. Όλες οι υπαίθριες διαμορφώσεις, που αφορούν την κίνηση μέσα στο συγκρότημα, πραγματοποιούνται με ομαλό τρόπο, χωρίς τη χρήση κλιμάκων,  επιτρέποντας την κίνηση, μέσα σε αυτό, σε όλους, και ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται η ελάχιστη δυνατή παρέμβαση στο φυσικό ανάγλυφο του οικοπέδου.

Χωρική οργάνωση

Οι είσοδοι των διαμερισμάτων, στα περισσότερα από αυτά, μεταφέρθηκαν στην πίσω πλευρά σε σχέση με την θέα προς τη θάλασσα, και οι πίσω αυλές που διαμορφώνονται από τα μονοπάτια, περιγράφονται και ορίζονται από διάτρητα τοιχεία τα οποία φτάνουν μέχρι το ύψος του ματιού, έτσι ώστε και να επιτυγχάνεται η ιδιωτικότητα των δωματίων, αλλά ταυτόχρονα να περνάει το φυσικό φως προς τα δωμάτια. Αυτά τα τοιχεία δημιουργούνται από πήλινα διάτρητα τούβλα, τύπου κλωστρά, σε γήινες αποχρώσεις.

Τα διαμερίσματα χωρίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες. Σε αυτά που έχουν προσανατολισμό και θέα προς τη θάλασσα και στα πιο εσωτερικά. Στα διαμερίσματα της πρώτης κατηγορίας τοποθετήθηκαν μικρές κολυμβητικές δεξαμενές με στόχο την παροχή μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας πλήρους ιδιωτικότητας. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν τα διαμερίσματα που βρίσκονται γύρω από την κεντρική “λίμνη” των οποίων οι αυλές “επιπλέουν” πάνω από αυτήν δίνοντας μια ξεχωριστή αίσθηση στον επισκέπτη.

Στους εσωτερικούς χώρους, όπως ήταν και το ζητούμενο από τη πλευρά του πελάτη, δόθηκε ύφος γειωμένης πολυτέλειας και ταυτόχρονα μια αίσθηση οικειότητας που θα κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν στο σπίτι του. Οι χώροι σχεδιάστηκαν ώστε να παρέχουν μεγάλη άνεση με μία σύγχρονη προσέγγιση, αφήνοντας μερική, οπτική επαφή από το καθιστικό προς το δωμάτιο ή από το δωμάτιο προς το λουτρό. Το σύνολο των κατασκευών εντός των δωματίων είναι custom made με στόχο να δίνουν την αίσθηση της μοναδικότητας αλλά και να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του χώρου. Τα υλικά και τα χρώμα είναι επιλεγμένα με ιδιαίτερη φροντίδα, σε γήινες και απαλές αποχρώσεις, όπως είναι τα δρύινα ξύλα, ή τοπικά μάρμαρα τα οποία λαξεύτηκαν από ντόπιους μαρμαροτεχνήτες αλλά με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.

Ιστορική αναβίωση

Το έργο εκτείνεται σε ένα καταπράσινο καταφύγιο 21 εκταρίων, με 2,2 χιλιόμετρα παρθένας ακτογραμμής, λίγα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, στην περίφημη Αθηναϊκή Ριβιέρα.

Υφιστάμενη κατάσταση

Το θέρετρο συνεχίζει την κληρονομιά του ιστορικού συγκροτήματος “Αστέρια”, που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1950 ως ένας οργανωμένος κολυμβητικός και τουριστικός προορισμός. Το έργο αυτό αποτέλεσε μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου της Τράπεζας της Ελλάδος και του Εθνικού Οργανισμού Τουρισμού για τον επαναπροσδιορισμό της Ελλάδας ως διεθνούς τουριστικού προορισμού. Τρεις διακεκριμένοι μοντερνιστές αρχιτέκτονες -Βουρέκας, Δεκαβάλας και Γεωργιάδης- ανέλαβαν τον σχεδιασμό των κομψών παραθαλάσσιων εγκαταστάσεων και κατοικιών, που σύντομα προσέλκυσαν το τοπικό και διεθνές κοινό.

Μετά από χρόνια εγκατάλειψης, ξεκίνησε ένα φιλόδοξο έργο ανάπλασης με στόχο να μετατρέψει τον χώρο σε έναν σύγχρονο προορισμό παγκόσμιας κλάσης. Ο νέος σχεδιασμός επιδιώκει να τιμήσει την ιστορική σημασία του συγκροτήματος, διατηρώντας την ουσία και τη γοητεία του μέσα από μια σύγχρονη οπτική. Φέρει, ωστόσο, μια μεγάλη ευθύνη -όχι μόνο λόγω της μοναδικής φυσικής ομορφιάς της τοποθεσίας, αλλά και της αρχιτεκτονικής του κληρονομιάς. Στόχος είναι η απόλυτη αρμονία ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό περιβάλλον, ώστε ο χώρος να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες, διατηρώντας παράλληλα τη διαχρονική αίγλη και το κύρος που του αξίζει.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Υιοθετώντας την ίδια αρχιτεκτονική γλώσσα απλότητας και αυθεντικής ομορφιάς που χαρακτήριζε τους μοντερνιστές προκατόχους του, το θέρετρο διατηρεί το αποτύπωμα των αρχικών κατασκευών. Οι κατοικίες και οι κοινόχρηστοι χώροι επαναχρησιμοποιούν την τοπική πέτρα, η οποία διαμορφώνεται σε γραμμικούς τοίχους που εναρμονίζονται με τα ανακαινισμένα, ελαφριά ξύλινα στοιχεία. Η παλέτα των υλικών περιλαμβάνει επίσης ελληνικό μάρμαρο τοπικής προέλευσης, αποτίοντας φόρο τιμής στα παραδοσιακά υλικά και τις τεχνικές που έχουν καθορίσει την περιοχή από την ίδρυσή της.

Αξιοποιώντας τη μοναδική τοποθεσία του, το θέρετρο προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία ευεξίας και αναψυχής, με υπαίθριες αθλητικές δραστηριότητες, ένα κέντρο ευεξίας και ευέλικτους χώρους εκδηλώσεων, παράλληλα με τις πολυτελείς κατοικίες του. Στην καρδιά του συγκροτήματος δεσπόζει το εντυπωσιακό σημείο εισόδου -μια διώροφη κατασκευή που απομακρύνεται από τις αυστηρά ορθογώνιες μορφές, υιοθετώντας τις ρευστές, καμπυλόγραμμες γραμμές της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής του 1960. Τοποθετημένο μέσα σε έναν ήπια κεκλιμένο μεσογειακό κήπο, το κτίριο συνδυάζει οργανικές φόρμες, γεωμετρικά στοιχεία claustra και ένα αριστοτεχνικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα οικεία και ανοιχτή, σε απόλυτη αρμονία με την ανθρώπινη κλίμακα των γύρω δομών.

Κατασκευασμένο από σύγχρονα υλικά, όπως μάρμαρο, γυαλισμένο ξύλο και επαναχρησιμοποιημένη πέτρα, το κτίριο αποτελεί έναν σύγχρονο φόρο τιμής στη χρυσή εποχή της Αθηναϊκής Ριβιέρας, ενώ ταυτόχρονα την επανερμηνεύει με μια φρέσκια ματιά. Ο σχεδιασμός του ενισχύει τη σύνδεση με τη θάλασσα, με εκτεταμένα παράθυρα και μια κομψά καμπυλωτή σκάλα που καθοδηγεί τους επισκέπτες απρόσκοπτα από την είσοδο ως την ακτογραμμή.

Λειτουργική οργάνωση

Το κτίριο Agora αποτελεί την κοινωνική καρδιά του θέρετρου, ενσωματώνοντας αρμονικά τη συνολική αρχιτεκτονική γλώσσα του συγκροτήματος. Ο προσεκτικά επιμελημένος συνδυασμός υλικών και οι καλοσχεδιασμένες χωρικές διαμορφώσεις, τόσο στην πρόσοψη όσο και στο εσωτερικό, δημιουργούν μια ισορροπημένη και κομψή σύνθεση. Με ανοιχτή διαρρύθμιση και άμεση πρόσβαση σε μια εκτεταμένη αυλή, το Agora προσφέρει εξαιρετική ευελιξία για κάθε είδους εκδήλωση. Ωστόσο, το πραγματικό του στολίδι είναι η εντυπωσιακή του βεράντα, η οποία προσφέρει μοναδική πανοραμική θέα σε ολόκληρο το συγκρότημα. Από αυτό το υπερυψωμένο σημείο, ο σχολαστικά σχεδιασμένος χώρος ξεδιπλώνεται σαν ένα εντυπωσιακό ταμπλό, προσδίδοντας σε κάθε συγκέντρωση μια αίσθηση εκλεπτυσμένης αισθητικής και φυσικής αρμονίας.

Δίπλα στην πισίνα, το Thimisi διαθέτει ένα αέρινο, οργανικό στέγαστρο, εμπνευσμένο από τα εμβληματικά περίπτερα τύπου «μανιταριού» που αγαπούσαν οι μοντερνιστές αρχιτέκτονες των δεκαετιών 1950 και 1960. Σε κοντινή απόσταση, το Minima Bar υιοθετεί ένα δομημένο, δικτυωτό σχέδιο που αντλεί έμπνευση από την ακριβή, γεωμετρική προσέγγιση του μοντερνισμού. Το κέντρο σπα και ευεξίας επαναχρησιμοποιεί το κέλυφος μιας παλιάς αποθήκης, εναρμονιζόμενο πλήρως με τη φιλοσοφία του θέρετρου. Ο σχεδιασμός του συνδυάζει κλειστούς χώρους με το φυσικό τοπίο, επεκτείνοντας τις ανέσεις σε λειτουργικές βεράντες. Στην καρδιά του, μια εσωτερική αυλή αναδεικνύεται σε κεντρικό χαρακτηριστικό -ένα γαλήνιο σημείο αναφοράς που ενσαρκώνει την ουσία του συγκροτήματος.

Χαμηλή δόμηση & βιωσιμότητα

Τα προσεκτικά σχεδιασμένα μπανγκαλόου ενσωματώνονται αρμονικά στο τοπίο, ακολουθώντας μια φιλοσοφία χαμηλής δόμησης που επιτρέπει στη φύση να κυριαρχεί. Διακριτικά τοποθετημένα, προσφέρουν στους επισκέπτες μια αίσθηση ελευθερίας και εξαιρετική ιδιωτικότητα. Οι χαμηλές τους κατασκευές συνδέονται οργανικά με το παράκτιο περιβάλλον, διαθέτοντας συρόμενες γυάλινες πόρτες, εκτεταμένους εξωτερικούς χώρους και πέτρινους τοίχους που δημιουργούν ρευστές μεταβάσεις μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Στέγαστρα και σκιερές βεράντες ενισχύουν περαιτέρω τη σύνδεση με τη φύση, διαμορφώνοντας γαλήνιες ενδιάμεσες ζώνες χαλάρωσης.

Εμπνευσμένα από τον αθηναϊκό μοντερνισμό της δεκαετίας του 1960, τα μπανγκαλόου διαθέτουν ξύλινες φέρουσες κατασκευές, ευάερα στέγαστρα και επαναχρησιμοποιημένους πέτρινους τοίχους, αποτυπώνοντας την ουσία της μεσογειακής ζωής. Φωλιασμένα μέσα σε καταπράσινους κήπους, αντανακλούν τη ζωντάνια του ελληνικού καλοκαιριού, προσφέροντας ιδιωτικές πισίνες, ξαπλώστρες, υπαίθρια ντους και τζάκια που δημιουργούν ατμόσφαιρα χαλάρωσης και άνεσης. Η χρήση τοπικών υλικών, όπως το εξαιρετικό μάρμαρο της Τήνου, ενισχύει την αίσθηση της βιώσιμης πολυτέλειας. Σχεδιασμένα με νότιο προσανατολισμό, τα μπανγκαλόου εκμεταλλεύονται στο έπακρο το φυσικό φως, δημιουργώντας έναν ζεστό και φιλόξενο χώρο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Οι ανοιχτοί χώροι και οι κατασκευές συνυπάρχουν αρμονικά, ανταποκρινόμενοι δημιουργικά στις σύγχρονες ανάγκες για ελάχιστη περιβαλλοντική επιβάρυνση και υπεύθυνο σχεδιασμό. Η παλέτα των υλικών περιλαμβάνει ντόπια ξύλα και μάρμαρα από τοπικά λατομεία, σε απαλές αποχρώσεις του λευκού μαργαριταριού και της άμμου, που συνδυάζονται με μπλε και λευκές νότες, ξύλο ελιάς και χειροποίητα ελληνικά λινά. Όλα αυτά συνθέτουν μια ατμόσφαιρα εκλεπτυσμένης οικολογικής κομψότητας.

Ισομετρικές καμπύλες

Το έργο αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση στην έννοια της ένταξης στο τοπίο, αξιοποιώντας τις αρχές της προσαρμοστικής επανάχρησης και του σεβασμού προς το φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον της νότιας Κρήτης.

Ένταξη στο τοπίο

Η τοποθεσία του έργου υπήρξε καθοριστική για τον σχεδιασμό του. Με το Λιβυκό Πέλαγος να απλώνεται μπροστά του και τα Λευκά Όρη να ορθώνονται πίσω του, το τοπίο της περιοχής υποβάλλει τον επισκέπτη. Από τα βουνά ένα “δέντρο” από φαράγγια και ξηρά ρέματα αναπτύσσεται και καταλήγει στις απομονωμένες παραλίες του νότου, ενώ ο ανθρώπινος παράγοντας έχει διανθίσει την ξηρή αυτοφυή βλάστηση με ελαιόδεντρα. Η περιοχή μελέτης εμπεριέχει και τα τρία χαρακτηριστικά του τόπου: απρόσκοπτη θέα, βραχώδεις εξάρσεις και ένα τμήμα του απέραντου ελαιώνα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αντλώντας έμπνευση από την ιδιαίτερη τοπογραφία και το ζεστό αλλά άγριο κλίμα της νότιας Κρήτης, η σύνθεση στοχεύει να εναρμονιστεί με το περιβάλλον της. Τέσσερεις σουίτες έκτασης 45m2, η καθεμία με τον δικό της υπαίθριο χώρο, ενσωματώνονται στο τοπίο, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ιδιωτικότητα και οπτικές φυγές.

Ο σχεδιασμός λαμβάνει την μορφή τον ισομετρικών καμπυλών του εδάφους, σχηματίζοντας τέσσερεις “κοιλάδες” που εισέρχονται σταδιακά στη γη, οδηγώντας σε μία αυλή για κάθε κατοικία, ενώ τα “εξάρματα” του εδάφους αποτελούν και καλύπτουν τις ίδιες τις κατοικίες ερχόμενα σε συνδιαλλαγή με τους κατακόρυφους βραχώδεις σχηματισμούς. Ο κάναβος των ελαιόδεντρων, στοιχείο της αγροτικής παράδοσης της περιοχής, παραμένει ανέγγιχτος, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια του τοπίου.

Παλέτα υλικών

Ο λευκός τόνος τον όψεων και των διαμορφώσεων τονίζει τις “πλαγιές” αυτών των τεχνητών κοιλάδων, σε μια σύγχρονη εκδοχή των τοπικών χρωματισμών. Τοιχία αντιστήριξης και δάπεδα κατασκευασμένα από πέτρα βγαλμένη από την ίδια γη που τώρα χτίζεται, διαμορφώνουν το τοπίο, με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν παραδοσιακά οι ξερολιθιές και τα μονοπάτια. Η αίσθηση της συνέχειας του εδάφους τονίζεται ακόμη με χυτά δάπεδα από τριπτό σκυρόδεμα. Το έργο εναρμονίζεται με τη γη της νότιας Κρήτης, προσφέροντας στους ενοίκους ένα γαλήνιο ησυχαστήριο μέσα σε ένα άγριο τοπίο.

Ιστορική σύνθεση

Χτισμένο στην πλαγιά του λόφου πάνω από την παραλία Βουρνή, το ξενοδοχείο είναι μια αρχιτεκτονική παρέμβαση βαθιά ριζωμένη στο τοπικό περιβάλλον, που αναδύεται φυσικά από τη γη και αναπτύσσει έναν διαρκή διάλογο μαζί της.

Ένταξη στο τοπίο

Ο σχεδιασμός σέβεται και ενισχύει τη μοναδική ομορφιά του νησιού, δημιουργώντας μια απρόσκοπτη συνέχεια ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο πλαίσιο του έργου, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τα ερείπια ενός πύργου από την κλασική αρχαιότητα που ανεγέρθηκε περίπου την ίδια εποχή με τον Παρθενώνα, ενώ λίγο πιο ψηλά στην πλαγιά διατηρούνται υπολείμματα ενός κελιού από την ύστερη Βυζαντινή περίοδο και διάσπαρτες κατασκευές από την Οθωμανική εποχή. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ένα πλούσιο μωσαϊκό ιστορίας, με χιλιάδες χρόνια χαραγμένα στους βράχους της πλαγιάς.

Μορφολογία & διάταξη

Σήμερα, το Odera προσθέτει το δικό του στίγμα σε αυτό το ιστορικό τοπίο. Η μορφολογία του κτιρίου αντανακλά την αρμονία του αρχαιοελληνικού κλασικισμού και τη στιβαρότητα της βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Η απλότητα και η λιτότητα των όγκων, εμπνευσμένη από την παράδοση των Κυκλάδων, σε συνδυασμό με τη χρήση τοπικών υλικών και μορφολογιών, διασφαλίζει ότι το resort ενσωματώνεται αρμονικά στο φυσικό και χτισμένο περιβάλλον του.

Το συγκρότημα εμπνέεται από την παραδοσιακή διάταξη των κυκλαδίτικων χωριών, με τον πυκνοδομημένο οικιστικό ιστό τους και τα στενά σοκάκια τους, που συχνά οδηγούν σε πανέμορφες φυγές προς το βραχώδες τοπίο και το απέραντο της θάλασσας. Η γενική διάταξη του Odera χαράζεται γύρω από αντίστοιχα στενά μονοπάτια και απρόσμενα περάσματα που οδηγούν σε απροσδόκητες θέες και γαλήνια σημεία. Μια σειρά από καμάρες δημιουργούν έναν πλαϊνό διάδρομο που εκτείνεται από τον χώρο υποδοχής, προσδίδοντας μια μυστικιστική αίσθηση βάθους.Έτσι, το έργο αντλεί έμπνευση από τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του Βυζαντίου και το δέος του υπερβατικού στην Ορθόδοξη εκκλησιαστική αρχιτεκτονική.

Υλικά & φυσικός φωτισμός

Δέσμες φωτός ρέουν μέσα από τα παράθυρα, φωτίζοντας το εσωτερικό και δημιουργώντας ένα δυναμικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, ενώ η χρήση της λευκής πέτρας, του ξύλου και της τοπικής βλάστησης στον σχεδιασμό, συμπυκνώνει την ουσία της Τήνου. Οι όγκοι των δωματίων είναι σμιλεμένοι με μια πλαστικότητα που παραπέμπει στη γοητεία των παραδοσιακών οικισμών, συνδυαζόμενοι άψογα με το φυσικό περιβάλλον, ενώ οι πισίνες υπερχείλισης, που θυμίζουν μικρές λίμνες που σχηματίζονται μετά από μια ξαφνική βροχή, συνδυάζονται αβίαστα με τον απέραντο ορίζοντα του Αιγαίου στο βάθος.

Κεντρικός πυρήνας

Το συγκρότημα βρίσκεται στο παραθαλάσσιο χωριό Μάταλα, στην νότια Κρήτη, και περιβάλλεται από τους χαρακτηριστικούς βραχώδεις σχηματισμούς της περιοχής, που διαμορφώνουν μία αγκαλιά γύρω από το οικόπεδο.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική αφετηρία του σχεδιασμού ήταν η δημιουργία μιας συστάδας μικρών κτιρίων που αναφέρονται σε ένα κοινό κεντρικό αίθριο, εν είδει προστατευμένης πλατείας ενός μικρού χωριού. Μια σαφής μνεία στις αξίες και την κληρονομιά στο “μαζί” και την κοινοτική ζωή στα Μάταλα, το έργο επαναπροσδιορίζει την παραδοσιακή, ελληνική, νησιώτικη γειτονιά, δημιουργώντας ένα σύγχρονο κατάλυμα του σήμερα.

Οι όγκοι χωροθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους ενοίκους ιδιωτικότητα, δίνοντας όμως παράλληλα και τη δυνατότητα της συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης στην κοινή πλατεία. Η σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους οι κτιριακοί όγκοι δημιουργεί ανοικτούς και κλειστούς χώρους διαβίωσης, τόσο ιδιωτικούς όσο και κοινόχρηστους, ο καθένας από τους οποίους διατηρεί τα δικά του χαρακτηριστικά.

Χωρική οργάνωση

Η πρόσβαση στο συγκρότημα γίνεται μέσω μίας αυλόπορτας στα νότια του οικοπέδου, στοιχείο της παραδοσιακής κρητικής αρχιτεκτονικής. Περιμετρικά της αυλής βρίσκονται οι είσοδοι των επιμέρους διαμερισμάτων, το κάθε ένα από αυτά οδηγεί σε μία ιδιωτική αυλή με πισίνα και θέα στους χαρακτηριστικούς βράχους των Ματάλων. Εξωτερικές σκάλες ενώνουν τα διαμερίσματα του ορόφου με τον κοινόχρηστο χώρο συνάντησης στο επίπεδο του ισογείου.

Παλέτα υλικών

Σε όλες τις επιφάνειες των τοιχοποιιών των κτιρίων, αλλά και της περίφραξης, χρησιμοποιήθηκαν φυσικά επιχρίσματα και υλικά, όπως το ξύλο και οι τοπικοί λίθοι, που προσφέρουν διαφορετικές υφές. Στην ένταξη του κτιρίου στο φυσικό περιβάλλον συμβάλλουν και οι χρωματισμοί που επιλέχθηκαν, οι οποίοι εναρμονίζονται με το φυσικό χρώμα που φέρουν οι βραχώδεις και αμμώδεις σχηματισμοί που το αγκαλιάζουν. Τέλος, για τη συνολική κατασκευή του έργου χρησιμοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο τοπικά συνεργεία και τεχνίτες.

Οι Massouridis Theodoraki Architects αποτελούν έναν χώρο αρχιτεκτονικής δημιουργίας με πολυετή εμπειρία σχεδιασμού και επίβλεψης τουριστικών έργων, κατοικιών, βιομηχανικών, εμπορικών, εκπαιδευτικών και δημόσιων κτιρίων. Συνεχίζοντας μια παράδοση 45 ετών στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, το interior design και το masterplanning, σήμερα το μελετητικό γραφείο διευθύνεται από τους αρχιτέκτονες Αλέξανδρο Μασουρίδη και Μυρτώ Θεοδωράκη.

Σ.Μ: Οι σπουδές σας είναι σε αρχιτεκτονικές σχολές οι οποίες φημίζονται για τη θεωρητική παραγωγή τους, ενώ η αρχιτεκτονική σας είναι προσανατολισμένη στις ανάγκες της αγοράς. Ποια ήταν τα εφόδια που αποκτήσατε σπουδάζοντας εκεί;

MT: Οι σπουδές μας σε πρωτοπόρα πανεπιστήμια, όπως η Bartlett School of the Built Environment στο UCL του Λονδίνου, μας έδωσε τις βάσεις για να μπορούμε να σκεφτόμαστε καινοτόμα και να προσεγγίζουμε τα έργα μας αναζητώντας νέες σχεδιαστικές τάσεις για την κάθε εποχή. Η αρχιτεκτονική δεν είναι μόνο κτίρια και χώροι που μας περιβάλλουν, αλλά εκπέμπει ιδέες, συναισθήματα, εμπειρίες, αναμνήσεις. Δημιουργεί δίκτυα και πολυεπίπεδες συνενώσεις, με σημεία αναφοράς και κόμβους ροής. Είναι αλληλεπίδραση μορφής, λειτουργικότητας, υλικών, κλίμακας, αναλογιών. Αυτή η αρχή, πιστεύουμε ότι διέπει τα έργα μας από το κεντρικό concept μέχρι και τις επιμέρους λεπτομέρειες. Μας βοηθάει, ως επαγγελματίες που πρέπει να προσαρμοζόμαστε στην αγορά, στην τοποθεσία αλλά και στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του κάθε έργου, ώστε να το προσεγγίζουμε με πρωτότυπες ιδέες. Ειδικά, στα αστικά ξενοδοχειακά έργα, υπάρχουν αυστηρές προδιαγραφές για την εμφάνιση και την αίσθηση, από την εταιρική ταυτότητα του κάθε operator. Εκεί έρχεται και η πολυετής μας εμπειρία στον τομέα, σε συνδυασμό με τον καινοτόμο σχεδιασμό, ώστε να επιλύουμε το κάθε έργο με σύγχρονες προτάσεις.

Σ.Μ: Πώς ορίζεται η αγορά πολυτελείας για την αρχιτεκτονική στην Ελλάδα; Μια και το γραφείο σας έχει ήδη μεγάλη διαδρομή, τι είδους αλλαγές έχετε εντοπίσει μέσα στα χρόνια της λειτουργίας σας και τι θεωρείτε ότι είναι αυτό που έρχεται;

MT: Το αρχιτεκτονικό γραφείο MTArchitects έχει πολυετή εμπειρία στον χώρο, με πολλά high-end έργα ξενοδοχείων, κατοικιών, κτιρίων γραφείων, εκπαιδευτικών και δημοσίων κτιρίων. Έχουμε διαχρονική γνώση του luxury market και παρατηρούμε ότι, ενώ οι βασικές προϋποθέσεις των υψηλών προδιαγραφών σχεδιασμού, ποιότητας και αισθητικής παραμένουν σταθερές, ο τρόπος κατανόησης του χώρου μεταλλάσσεται προς ένα κέλυφος αφήγησης και δημιουργίας αναμνήσεων. Στον τομέα της πολυτελούς φιλοξενίας, οι απαιτήσεις επικεντρώνονται πλέον στην ”εμπειρία“ του επισκέπτη και έχει αναφορές σε πολλαπλά επίπεδα. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός λαμβάνει υπόψη του ένα μεγάλο φάσμα δεδομένων που διαπραγματεύονται την ταυτότητα του έργου και της τοποθεσίας του.

Ο επισκέπτης τοποθετείται στο επίκεντρο και ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός έχει ως πρωταρχικό στόχο να αναπτύσσει σημεία αναφοράς που του δημιουργούν αναμνήσεις, δίνοντας σκοπό και νόημα στη φιλοξενία του. Ο χώρος αποκτά ενσυναίσθηση για να φιλοξενήσει την ανάγκη του κάθε ατόμου. Χαρακτηριστικά όπως το φως και η σκιά, ο θόρυβος και η ηρεμία, η υφή, το χρώμα, η θερμοκρασία, το βάρος ή η ελαφρότητα των υλικών, όλα έχουν ξεχωριστή σημασία και λειτουργούν σε συνέργεια. Ένας άλλος παράγοντας που αλλάζει είναι η ένταξη νέων τεχνολογιών στον σχεδιασμό των κτιρίων. Υπάρχει συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση συστημάτων για ”έξυπνα“ κτίρια που έχουν διττό σκοπό. Από τη μια είναι η ανάγκη για τον βέλτιστο έλεγχο των συνθηκών διαβίωσης στον χώρο, και από την άλλη είναι ο σεβασμός προς το περιβάλλον, με βιοκλιματικό σχεδιασμό και βιώσιμες προτάσεις.

Σ.Μ: Λέμε συχνά ότι τα νέα ξενοδοχεία ”αλλάζουν τον χάρτη της Αθήνας“ συνολικότερα. Ποιες όμως είναι, σύμφωνα με δική σας εμπειρία, οι υποδομές που λείπουν από την πόλη ώστε να μπορεί ένας τέτοιος σχεδιασμός να ευδοκιμήσει χωρίς ούτε να επισκιάζεται από το αστικό περιβάλλον, ούτε όμως να το αγνοεί;

MT: Η Αθήνα είναι μια πόλη με πολύπλευρο χαρακτήρα που συνεχώς εξελίσσεται. Μία πόλη γεμάτη αντιθέσεις και εντάσεις, όπου συνυπάρχει το αρχαίο με το σύγχρονο, το ιδιωτικό με το δημόσιο, το οργανικό με το προσχεδιασμένο. Είναι σύνηθες, στη χώρα μας, να παρατηρούμε την ανάπτυξη των υποδομών παράλληλα με τις ανάγκες που προκύπτουν, παρά να υπάρχει ένας προμελετημένος αρχικός γενικός σχεδιασμός. Το ίδιο συμβαίνει και με την εκρηκτική ανάπτυξη του τουρισμού τα τελευταία χρόνια, που οδήγησε στη ραγδαία αύξηση των ξενοδοχειακών μονάδων, ενώ οι υποδομές και η πολιτεία ακολούθησαν.

Στην έννοια υποδομές συμπεριλαμβάνουμε τους θεσμούς και το νομοθετικό πλαίσιο. Δημιουργούνται, ωστόσο, νέοι πόλοι έλξης και αναδεικνύονται δίκτυα σύνδεσης κομβικών σημείων, όπως ξενοδοχείων, μουσείων, μνημείων, πλατειών. Ο χάρτης της Αθήνας όντως ανανεώνεται και ο περιπλανώμενος έχει νέες προτάσεις εξερεύνησης της πόλης. Σε πολεοδομικό επίπεδο, η συνεργασία ξενοδοχείων και υποδομών, ιδιωτικής και δημόσιας πρωτοβουλίας, είναι αναγκαία για μια λειτουργική και ανθρώπινη πόλη.

Διαβάστε την πλήρη συνέντευξη στο τεύχος ek 252 | Νοέμβριος 2020

Προέκταση των βράχων

Φωλιασμένο στην καρδιά της μαγευτικής Φολεγάνδρου, σκαρφαλωμένο στα απόκρημνα βράχια με θέα το απέραντο γαλάζιο, το Gundari Resort είναι κάτι περισσότερο από ένας απλός προορισμός, είναι ένα αρμονικό μείγμα αρχιτεκτονικής δημιουργίας και αγνής φύσης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο σχεδιάστηκε ως οργανική προέκταση των βράχων της Φολεγάνδρου και ταυτόχρονα ως τρόπος για να πλαισιώνεται η ανεκτίμητη, αδιάλειπτη θέα προς τη θάλασσα. Κάθε προσεκτικά επιλεγμένο υλικό λειτουργεί ως μέρος μιας ορχήστρας του εγγενούς ρυθμού της φύσης, πάνω στον οποίο η ζωή στο Gundari χορεύει στο δικό της όμορφο σκοπό. Το ξενοδοχειακό συγκρότημα των 80 στρεμμάτων δένει άψογα με τη Φολέγανδρο, αντλώντας έμπνευση από το διαρκές πνεύμα του νησιού για κάθε αρχιτεκτονικό στοιχείο.

Η πέτρα, η ραχοκοκαλιά και ο πυρήνας της κυκλαδίτικης γης, χρησιμοποιείται έντεχνα στην κατασκευή γραμμικών τοίχων που ακολουθούν τη δυναμική του φυσικού τοπίου. Ανάμεσα στις στιβαρές πέτρινες γραμμές και τις γαλήνιες επιφάνειες των τοίχων, οι λεπτεπίλεπτες ξύλινες κατασκευές εντάσσονται στην αρχιτεκτονική σύνθεση ως συνδετικοί κρίκοι, δίνοντας ζωή στους μεταβατικούς χώρους μεταξύ τους.

Οργάνωση λειτουργειών

Καθεμία από τις 27 σουίτες και βίλες είναι επιμελώς κατασκευασμένη από φυσικά υλικά. και διακοσμημένη προσεκτικά με έπιπλα που δένουν αβίαστα με την ίδια τη γη. Η παρουσία ενός υπαίθριου ιδιωτικού ντους ξυπνά μνήμες ξεχασμένων τελετουργιών που συνδέονται με τη φύση, προκαλώντας μια αίσθηση νοσταλγίας και επιστροφής στις απλές απολαύσεις της ζωής σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο.

Τοποθετημένο στη βορειοδυτική πλευρά του συγκροτήματος, το bar-εστιατόριο εξελίσσεται με φυσικό τρόπο σε ένα εξέχον σημείο εστίασης, δημιουργώντας έναν περίτεχνο και φιλόξενο χώρο συγκέντρωσης για όλους τους επισκέπτες. Με τη στρατηγική του θέση και τη σαγηνευτική του ατμόσφαιρα, λειτουργεί ως κόμβος όπου οι επισκέπτες μπορούν να συναντηθούν για να κοινωνικοποιηθούν.

Ένταξη στο τοπίο

Στην κατώτερη ζώνη του συγκροτήματος, διαμορφώνεται μια ξεχωριστή αλληλεπίδραση. Mεταξύ της αρχιτεκτονικής και του φυσικού περιβάλλοντος, δημιουργείται ένα καταφύγιο για το spa και τις σουίτες του συγκροτήματος, πλήρως κρυμμένες μέσα στη γη για να δημιουργήσουν μια οικεία και αρμονική ατμόσφαιρα.

Εδώ, το κτίριο φαίνεται να υποκύπτει στα περιγράμματα του τοπίου, επιτρέποντας στις γραμμές του εδάφους να καθορίσουν τη μορφή του και να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα χαλάρωσης, γαλήνης και ιδιωτικότητας. Είναι σαν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία να αναμειγνύονται με τους βράχους και το φυσικό περιβάλλον. Ο επισκέπτης γίνεται αναπόσπαστο μέρος της διαρκούς αφήγησης του νησιού, όπου η αρχιτεκτονική τέχνη και τα θαύματα της φύσης συναντιούνται σε απόλυτη ισορροπία.

Αστικός χαρακτήρας

Το νέο ξενοδοχείο αποτελεί ανακατασκευή του παλιού κτιρίου της ποτοποιίας Μεταξά στο λιμάνι του Πειραιά και διαθέτει 101 δωμάτια, το bar-εστιατόριο Amber Cellar και rooftop bar στο δώμα του 8ου ορόφου, ενώ στο σύνολό του διανθίζεται με επιλεγμένα έργα τέχνης από τη σύγχρονη ελληνική εικαστική σκηνή, τονίζοντας έτσι τον δυναμικό, αστικό του χαρακτήρα.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του νέου κελύφους αποσκοπεί στην αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του υφιστάμενου κτιρίου, ενώ αφορμή για τη διαμόρφωση των τριγωνικών προεξοχών της μπροστινής όψης αποτέλεσε η αναζήτηση της βέλτιστης δυνατής θέας των δωματίων προς το λιμάνι και τη θάλασσα. Η μελέτη της χωρικής οργάνωσης του παλιού αποστακτηρίου της ποτοποιίας Μεταξά ήταν ο βασικός άξονας σχεδιασμού του ισογείου, στο οποίο φιλοξενούνται ο χώρος υποδοχής, το εστιατόριο και οι απαιτούμενοι βοηθητικοί χώροι για τη λειτουργία του ξενοδοχείου.

Υφιστάμενα στοιχεία

Η κυκλοφορία του επισκέπτη στους κοινόχρηστους χώρους χαρακτηρίζεται από τα διαδοχικά περάσματα κάτω από τις λεπτομερώς σχεδιασμένες ξύλινες καμάρες, οι οποίες οριοθετούν τις ξεχωριστές χρήσεις και την ίδια στιγμή ενοποιούν αισθητικά τον χώρο. Ο σχεδιασμός τους προέρχεται από τη γεωμετρική ανάλυση των κυκλικών και εγγεγραμμένων σε χωροκάναβο βαρελιών που χαρακτήριζαν τους χώρους αποθήκευσης της παλιάς ποτοποιίας.

Η αναβίωση της κυκλοφορίας στο αποστακτήριο Μεταξά εντείνεται, μάλιστα, με το οπτικό τέχνασμα του αντικατοπτρισμού που προκύπτει από την προσθήκη καθρεπτών στις εσωτερικές πλευρές των ξύλινων περασμάτων. Η γεωμετρία του βαρελιού και των υποδιαιρέσεών του εμφανίζεται επίσης στο εσωτερικό των δωματίων και συγκεκριμένα στα σταθερά στοιχεία της επίπλωσης.

Παλέτα υλικών

Η χρωματική παλέτα των εσωτερικών χώρων του ξενοδοχείου παίρνει στοιχεία από τον τόπο και τη μνήμη. Οι μπλε αποχρώσεις του ουρανού και της θάλασσας συναντούν τους θερμούς χρυσαφένιους τόνους του καλοκαιρινού ελληνικού φωτός και κορυφώνονται με τις κεχριμπαρένιες νότες που χαρακτηρίζουν το κονιάκ Μεταξά. Η εμπειρία διαμονής εμπλουτίζεται, τέλος, από την παρουσία τοιχογραφιών και γλυπτών στους κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους του ξενοδοχείου, προερχόμενων από τους καλλιτέχνες Κώστα Βαρώτσο, Κωνσταντίνο Κακανιά και Ιάσονα Μέγκουλα (Cacao Rocks).

Διακριτική ένταξη

Το τριώροφο συγκρότημα φιλοξενίας κατασκευάστηκε σε γωνιακό οικόπεδο σε μια ήσυχη συνοικία με θέα προς τον κόλπο του Αργοστολίου, συμπληρώνοντας με την κλίμακα και τη μορφολογία του τον παραδοσιακό αστικό ιστό.

Ένταξη στον αστικό ιστό

Συνδυάζοντας τον νεοκλασικό χαρακτήρα με σύγχρονους τονισμούς, εντάσσεται διακριτικά στο περιβάλλον του, βοηθώντας τους επισκέπτες να αποκτήσουν μια πρώτη σχέση με την πόλη μέσα από τον προσανατολισμό, τις θέες και τα προσεκτικά επιλεγμένα στοιχεία της διακόσμησης. Το κτίριο περιλαμβάνει οκτώ σουίτες και έναν ήσυχο κοινόχρηστο κήπο με πισίνα στον διαμορφωμένο ακάλυπτο.

Λειτουργική διάταξη

Η είσοδος γίνεται κεντρικά, με έναν φαρδύ διάδρομο να χωρίζει την κάτοψη στη μέση, φιλοξενώντας τη reception και την πρόσβαση σε έναν χώρο ευεξίας στο υπόγειο. Οι σουίτες, περίπου 25m2 η καθεμία, αναπτύσσονται και στα τρία επίπεδα, σε διαφορετικές τυπολογίες και σχέσεις με την πόλη: Δύο δωμάτια βρίσκονται στο ισόγειο, συμμετρικά ως προς τον κεντρικό διάδρομο, διαθέτοντας θέα προς τον κήπο. Ο πρώτος όροφος φιλοξενεί τρία δωμάτια που βλέπουν προς την πόλη και τη θάλασσα, ενώ στον τελευταίο, κάτω από κεραμοσκεπή, βρίσκονται ένα απλό δωμάτιο και δύο μεζονέτες, οι οποίες αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, περιλαμβάνοντας πατάρι.

Στο εσωτερικό των δωματίων, τα λουτρά αποκτούν κεντρική σημασία, προσδίδοντας ποικιλία στην εμπειρία της διαμονής. Οι χώροι δεν απομονώνονται με πόρτα, οριοθετούνται όμως διακριτικά σε σχέση με το κρεβάτι πίσω από ένα ελαφρύ διαχωριστικό, ενώ διαθέτουν άνετους νιπτήρες σε ολόκληρο το μήκος του τοίχου, μπανιέρες ελεύθερης τοποθέτησης και φυσικό φωτισμό με μεγάλα παράθυρα.

Παλέτα υλικών

Στο σύνολο του έργου, η παλέτα των υλικών και οι επιλογές της διακόσμησης προσδίδουν μία ατμόσφαιρα εποχής, διατηρώντας όμως κυρίαρχο τον σύγχρονο χαρακτήρα. Το κτίριο είναι μονοχρωματικό, σε μια γήινη απόχρωση η οποία αναδεικνύει αφαιρετικά τις νεοκλασικές του λεπτομέρειες. Στα δάπεδα και τους υγρούς χώρους χρησιμοποιούνται πλάκες ανοιχτόχρωμου μωσαϊκού terrazzo, λευκά μάρμαρα ή πλάκες πέτρας travertino, ενώ τα σταθερά έπιπλα και τα εσωτερικά διαχωριστικά είναι δρύινα σε φυσική απόχρωση, με μεγάλες επιφάνειες από πλεκτή ψάθα. Στο ίδιο πνεύμα κινούνται οι επιλογές των υφασμάτων, τα οποία παραμένουν σε μονοχρωματικούς ανοιχτούς γήινους τόνους με χαρακτηριστικές πλέξεις και υφές.

Φωτισμός & επίπλωση

Ενώ η παλέτα των χρωμάτων και των υλικών συνειδητά αποφεύγει τις έντονες αντιθέσεις, η κινητή επίπλωση και ο φωτισμός προσθέτουν σημειακές εντάσεις, με λεπτά μεταλλικά στοιχεία σε σκούρο ή μπρούντζινο φινίρισμα και καμπύλες γεωμετρίες που έρχονται σε αντίθεση με τη λιτή, γραμμική εντύπωση της γενικής διαμόρφωσης των χώρων. Ο τοπικός χαρακτήρας αποδίδεται από τη μεγάλη μέχρι την πολύ μικρή κλίμακα, με έργα τέχνης και διακοσμητικά αντικείμενα όπου ξεχωρίζουν τα ειδικά κατασκευασμένα πορσελάνινα κεραμικά της Victoria de Borbon, διακοσμημένα με μοτίβα από αγριολούλουδα της Κεφαλονιάς. Οι έντονες γλυπτικές τους φόρμες ισορροπούν ανάμεσα στη ρετρό αισθητική και τη σύγχρονη, πιο τολμηρή διαμόρφωση, συνοψίζοντας τον χαρακτήρα και την αίσθηση ολόκληρου του ξενώνα.

Κεντρικό αίθριο

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στον παραθαλάσσιο οικισμό Καμάρι, κοντά στην ακτή της Σαντορίνης και έχει θέα βορειανατολικά προς τη θάλασσα και νοτιοδυτικά προς το βουνό του Προφήτη Ηλία.

Λειτουργική διάταξη

Το κτίριο τοποθετείται εντός γωνιακού οικοπέδου και αποτελείται από δύο ορόφους και ένα υπόγειο επίπεδο βοηθητικών χρήσεων. Το ισόγειο περιλαμβάνει την υποδοχή, το εστιατόριο-bar και οχτώ δωμάτια, ενώ ο όροφος επτά ακόμη δωμάτια. Η κύρια είσοδος πραγματοποιείται μέσω της δημοτικής οδού στη νοτιοδυτική πλευρά του κτίσματος, από όπου υπάρχει άμεση πρόσβαση στον χώρο της υποδοχής. Η προσπέλαση στο εστιατόριο-bar και στα δωμάτια των δύο ορόφων γίνεται μέσω υπαίθριων και ημιυπαίθριων διαδρόμων και κλιμάκων που τοποθετούνται κυρίως στα περιμετρικά όρια του συγκροτήματος.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κύριος στόχος του σχεδιασμού ήταν η δημιουργία ενός κεντρικού αίθριου-στοιχείου νερού που αποτελεί τον πυρήνα της σύνθεσης, γύρω από τον οποίο περιστρέφονται σε σχήμα ασύμμετρου Π οι επιμέρους όγκοι, οι λειτουργίες και οι κινήσεις, καθώς το κτίριο ανοίγεται προς τη θέα και τη θάλασσα. Το στοιχείο νερού ξεκινά ως λωρίδα υδάτινης επιφάνειας παράλληλα με τον χώρο της υποδοχής, περιστρέφεται, διαπλατύνεται σταδιακά και αναπτύσσεται σε κολυμβητική δεξαμενή που διατρέχει κατά μήκος το αίθριο του κτιρίου. Περιμετρικά της δεξαμενής τοποθετούνται τα δωμάτια και το εστιατόριο-bar, με τους υπαίθριους χώρους τους να εισχωρούν στην επιφάνειά της σαν να “επιπλέουν“.

Σε άμεση οπτική επαφή με το κεντρικό αίθριο τοποθετούνται και τα δωμάτια του ορόφου με τους υπαίθριους χώρους και τις επί μέρους μικρότερες πισίνες τους, ενδυναμώνοντας την κεντρική ιδέα της σύνθεσης. Η μορφή του κτιρίου, ακολουθώντας το σχήμα των όγκων και των κενών τους, στο πλαίσιο της ήπιας ενσωμάτωσής της στην κλίμακα και στη φυσιογνωμία του οικιστικού της περιβάλλοντος, αποκτά μία λιτή κυβιστική πτυχή, συγκεράζοντας το παραδοσιακό με το μοντέρνο στοιχείο.

Παλέτα υλικών & διακοσμητικά στοιχεία

Με βάση τον λευκό καμβά του κτιριακού κελύφους, ο εσωτερικός σχεδιασμός κινείται με αναφορές σε μορφολογικά και διακοσμητικά στοιχεία της παραδοσιακής και της μοντέρνας αρχιτεκτονικής του νησιού, στους τόνους και τις αποχρώσεις των υλικών του ηφαιστειακού τοπίου και στο ύφος και την ατμόσφαιρα των παραθαλάσσιων ξενοδοχείων του μεσογειακού νότου.

Το σχήμα και οι διαστάσεις των ανοιγμάτων, οι θόλοι, τα οριζόντια πρέκια, τα κλωστρά, η πέτρινη ξερολιθιά, το κεραμιδί μωσαϊκό, τα γήινα χρώματα της πατητής τσιμεντοκονίας, τα φωτεινά χρώματα και τα φυσικά υλικά των επίπλων, των φωτιστικών και των διακοσμητικών, τα μοτίβα στις επενδύσεις και στα υφάσματα, καθώς και τα τροπικά φυτά, αποτελούν μερικά από τα στοιχεία της ιδέας, που συνυπάρχουν και συνδιαλέγονται, διαμορφώνοντας το ύφος του χώρου.

Ενιαία όψη

Το έργο αποτελεί ένα από τα πρώτα σημεία επαφής για τους επισκέπτες του αθλητικού και τουριστικού θέρετρου Rogla. Ως η πιο πρόσφατη προσθήκη σε ένα σύνολο ξενοδοχείων, διαφέρει αισθητά από τις προηγούμενες κατασκευές, οι οποίες είχαν ενσωματώσει περισσότερο τα χαρακτηριστικά του τοπικού, αγροτικού τοπίου.

Σχεδιαστική πρόκληση

Το Hotel Natura σχεδιάστηκε ως το πιο διάσημο ξενοδοχείο στη Rogla, ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ πλήρως, καθώς ένα μεγάλο μέρος των προβλεπόμενων καταλυμάτων παραμένει αδόμητο. Παρόλα αυτά, νέες επενδύσεις σηματοδότησαν την τροποποίηση της αρχικής τυπολογίας του ξενοδοχείου και την επέκτασή του με την προσθήκη κοινόχρηστων πολυλειτουργικών χώρων καθώς και μιας πισίνας αναψυχής. Η πιο απαιτητική πτυχή του έργου ήταν να επιτευχθεί η επέκταση με μια διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση, έτσι ώστε το νέο τμήμα να εντάσσεται “κομψά” στο αυστηρό και στιβαρό υφιστάμενο συγκρότημα.

Αρχιτεκτονική προσέγγιση

Οι ρομαντικές εικόνες τοπίου της περιοχής Rogla επηρέασαν καθοριστικά τον σχεδιασμό, με στόχο τη δημιουργία μιας πρόσοψης που μεταβαίνει ομαλά σε οροφή. Συγκεκριμένα, η πρόσοψη μετατρέπεται οπτικά σε μια ξύλινη δίρριχτη στέγη, η οποία λειτουργεί ως ιστορική αναφορά στο φυσικό περιβάλλον. Η ξυλεία τοποθετείται ελεύθερα, χωρίς κάποια επικάλυψη, έτσι ώστε να παλαιώνει φυσικά και να ενσωματώνεται αρμονικά με το γύρω τοπίο. Έτσι, η νέα προσθήκη δεν παραπέμπει τόσο στο υφιστάμενο κτίριο, όσο στο δάσος και την παραδοσιακή αγροτική αρχιτεκτονική.

Λειτουργική οργάνωση

Η εσωτερική διαρρύθμιση προσφέρει έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών χώρων διαμονής. Οι δημόσιοι χώροι καταλαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα, που ανοίγονται προς το δάσος στα βόρεια, ενώ όλα τα δωμάτια έχουν σχεδιαστεί με ελαφρώς χαμηλότερο ύψος οροφής και είναι προσανατολισμένα προς το χιονοδρομικό κέντρο στα νότια. Η διαφορά στο ύψος των ορόφων γεφυρώνεται από μια νέα σκάλα, η οποία λειτουργεί ως “κατακόρυφη αίθουσα”, και από έναν νέο διπλής όψης ανελκυστήρα. Αυτή η στρατηγική διάταξη προσφέρει ανεμπόδιστη θέα και επιτρέπει την είσοδο φυσικού φωτός στο εσωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των διαδρόμων και όλων των δημοσίων χώρων.

Ακολουθώντας το ανάγλυφο

Το νέο πεντάστερο Ξενοδοχείο Cayo Exclusive Resort & Spa αναπτύσσεται στην Πλάκα Ελούντας στην πλαγιά του βουνού ακριβώς απέναντι από τη Σπιναλόνγκα, σε έκταση 22 στρεμμάτων. Κεντρικός στόχος ήταν ο σχεδιασμός και τα υλικά του να συμβαδίζουν με την τοπική παράδοση και αρχιτεκτονική σε μία σύγχρονη προσέγγιση, προσφέροντας τη χαλαρότητα ενός χωριού.

Ένταξη στο τοπίο

Η μεγάλη κλίση του οικοπέδου με την αντίστοιχη αρχιτεκτονική λύση που την ανέδειξε, έδωσε τη δυνατότητα σε όλα τα δωμάτια να έχουν απρόσκοπτη μοναδική θέα στη θάλασσα και τη Σπιναλόνγκα. Το ξενοδοχείο αναπτύσσεται ακολουθώντας το ανάγλυφο του οικοπέδου σε έξι σειρές: στο κεντρικό κτίριο διασπασμένο σε όγκους με αλληλουχία επιπέδων, σε 4 ομάδες χωριστών κτιρίων και σε μία ομάδα από βίλες.

Κάθε ομάδα διασπάται σε μικρότερους κτιριακούς όγκους. Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στην εύκολη πρόσβαση των πεζών στον διπλό υπέργειο κεκλιμένο ανελκυστήρα που διατρέχει σε όλα τα επίπεδα το ξενοδοχείο. Το lift με πανοραμική θέα, αποτελεί την κεντρική αρτηρία κίνησης των πεζών, ενώ τα club cars λειτουργούν συμπληρωματικά χωρίς να ενοχλούν.

Επιλογή υλικών

Βασική μέριμνα του σχεδιασμού ήταν η ιδιωτικότητα, η εκμετάλλευση της μοναδικής θέας και ο σεβασμός του περιβάλλοντος χώρου με την εκτεταμένη χρήση παραδοσιακών φυσικών υλικών. Η ιδιαιτερότητα της τοπικής πέτρας -του γεωμετρικά κατακερματισμένου βράχου των εξωτερικών τοίχων- ισορροπείται αφενός από τη χρήση του ήπιου βότσαλου στο εσωτερικό (ηφαιστειακό μαύρο βότσαλο στο spa, ήπιο μικρό λευκό βότσαλο σε όλο το κεντρικό κλιμακοστάσιο, πρασινόμαυρο μικρό βότσαλο στο δάπεδο lobby bar και στα μαγαζιά) και αφετέρου από τις πέργκολες με μοναδικό ξύλο τύπου λυγαριάς. Τα κύρια εξωτερικά χρώματα εναρμονίστηκαν με τον περιβάλλοντα χώρο, το γκρι του βράχου που χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα μονοπάτια-διαδρόμους, καθώς και η παλέτα του πράσινου της ελιάς, κυρίως στο κεντρικό κτίριο και τα εστιατόρια.

Ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις

Το ξενοδοχείο διαθέτει 64 δωμάτια και σουίτες, όλα με ιδιωτική θερμαινόμενη πισίνα και μεγάλο εξωτερικό χώρο με άπλετη θέα στη θάλασσα, 6 βίλες τριών δωματίων με γυμναστήριο και πισίνα και μία μεγάλη βίλα με σάουνα, πισίνα, γυμναστήριο, χωριστή κουζίνα και μεγάλο εξωτερικό χώρο, τρία εστιατόρια, spa, γυμναστήριο και δύο σύγχρονες αίθουσες συνεδριάσεων 160 και 30 ατόμων αντίστοιχα και δύο μεγάλες πισίνες πρωτότυπου σχεδιασμού.

Το έργο αφορά τη συνολική εσωτερική και εξωτερική αναμόρφωση ενός υφιστάμενου ξενοδοχείου στη Φιλιππούπολη, πρώην γνωστού ως Hotel Nord.

Σχεδιαστική προσέγγιση

Το κτίριο βρίσκεται σε μια στρατηγική τοποθεσία κοντά στη Διεθνή Έκθεση. Η γειτονιά χαρακτηρίζεται από συμπαγείς προσόψεις και εσωτερικές αυλές στο πίσω μέρος των κτιρίων. Στην προηγούμενη διαρρύθμιση, η εσωτερική αυλή του ξενοδοχείου καλυπτόταν από μια συμπαγή οροφή, δημιουργώντας έναν χώρο τραπεζαρίας με χαμηλό ύψος και έλλειψη φυσικού φωτισμού. Κύριος στόχος του έργου είναι ο εκσυγχρονισμός της εμφάνισης και της εταιρικής ταυτότητας του ξενοδοχείου, ώστε να αντανακλά τις νέες αξίες που πρεσβεύει.

Ενσωμάτωση στο τοπίο

Ο σχεδιασμός του κτιρίου στοχεύει στη δημιουργία μιας εννοιολογικής σύνδεσης με το αστικό περιβάλλον, προσφέροντας έναν κομψό και σύγχρονο χώρο χαλάρωσης. Η πρόσοψη ανασχεδιάζεται ριζικά, διατηρώντας την αρχική γεωμετρία της. Η επιλογή του λευκού χρώματος “ελαφρύνει” τη βαριά όψη του κτιρίου, η οποία αποτελείται κυρίως από συμπαγείς τοίχους. Κατακόρυφα προφίλ αλουμινίου προσθέτουν βάθος και κίνηση, ενώ μπροστά από τα ανοίγματα τοποθετούνται ανοιγόμενα πάνελ που φιλτράρουν το φως στο εσωτερικό και ενισχύουν τη δυναμική σύνθεση της πρόσοψης.

Παλέτα Υλικών

Η αίσθηση ευρυχωρίας στην εσωτερική αυλή ενισχύεται με την κατασκευή μιας νέας γυάλινης οροφής. Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τη διαχρονική αρχιτεκτονική της αρχαίας Φιλιππούπολης. Ανοιχτές αποχρώσεις, με κυρίαρχο το λευκό, συμβάλλουν στην οπτική επέκταση των χώρων, προσδίδοντας μια ήρεμη και χαλαρωτική ατμόσφαιρα σε όλο το ξενοδοχείο. Το εσωτερικό έχει διαμορφωθεί ως ένας φωτεινός, μονοχρωματικός χώρος, με έντονες αντιθέσεις που επιτυγχάνονται μέσω διαφορετικών υφών, προσφέροντας μια πλούσια απτική εμπειρία. Οι επιφάνειες ποικίλλουν, από λείες έως ιδιαίτερα ανάγλυφες, εμπνευσμένες από την τοπική πέτρα που δεσπόζει στους λόφους της Φιλιππούπολης. Το παραδοσιακό ασβεστοκονίαμα, υλικό με ρίζες στη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, χρησιμοποιείται στο δάπεδο και σε ορισμένα έπιπλα και παραπέμπει στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης.