Το Hidden Spa–Water Hope είναι ένα συγκρότημα spa και λασπόλουτρων 3.000τ.μ. στην περιοχή Bãi Dài του Cam Ranh, στο Βιετνάμ. Σχεδιασμένο από τους IDEE Architects, το κτίριο εντάσσεται στους παράκτιους αμμόλοφους χωρίς να προβάλλει πάνω από το φυσικό ανάγλυφο.

Η αρχιτεκτονική ακολουθεί την υπάρχουσα τοπογραφία και οργανώνει τις λειτουργίες γύρω από ένα κεντρικό υδάτινο αίθριο. Η εσωστρεφής διάταξη ανταποκρίνεται στις έντονες κλιματικές συνθήκες της περιοχής. Η ισχυρή ηλιοφάνεια, οι παράκτιοι άνεμοι και η αρχικά περιορισμένη βλάστηση αντιμετωπίζονται μέσα από το νερό, τη φύτευση και τη βαθιά σκιά.

 

 

Αρχιτεκτονική κάτω από τους αμμόλοφους

Το spa αναπτύσσεται ως μια συνεχής καμπύλη γύρω από το αίθριο. Η οροφή ακολουθεί το περίγραμμα των αμμόλοφων και μετατρέπεται σε βατό φυτεμένο δώμα. Από τα ψηλότερα σημεία, η αρχιτεκτονική υποχωρεί κάτω από τη βλάστηση και διατηρεί τη συνέχεια της τοπογραφίας.

Η προσαρμογή στις φυσικές στάθμες περιόρισε επίσης την ανάγκη για εκτεταμένες εκσκαφές. Το κτίριο διατηρεί, επομένως, τη σχέση ανάμεσα στον αμμόλοφο, το υφιστάμενο τοπίο και το νέο πρόγραμμα.

Ένα ώριμο δέντρο που προϋπήρχε στο οικόπεδο διατηρήθηκε κατά την κατασκευή. Ο σχεδιασμός εξελίχθηκε γύρω από τη θέση του, μετατρέποντάς το σε σημείο αναφοράς της σύνθεσης.

Το νερό ως οικολογικός πυρήνας

Η είσοδος γίνεται μέσα από σκιασμένες διαδρομές με πέτρινους τοίχους και επαναλαμβανόμενες σειρές ξύλινων υποστυλωμάτων. Η πορεία δεν αποκαλύπτει αμέσως το σύνολο. Αντίθετα, οδηγεί σταδιακά προς το κεντρικό αίθριο.

Ανακλαστικές υδάτινες επιφάνειες, μικρές φυτεμένες νησίδες και προστατευμένοι διάδρομοι διαμορφώνουν το εσωτερικό του. Γύρω τους οργανώνονται οι χώροι λουτρού, λασποθεραπείας και ευεξίας. Έτσι, κάθε ενότητα διατηρεί άμεση σχέση με το νερό και τη φύτευση.

Το αίθριο δεν αποτελεί μόνο το οπτικό κέντρο του έργου. Οι υδάτινες επιφάνειες και η βλάστηση συμβάλλουν στη δημιουργία ενός δροσερότερου μικροκλίματος. Παράλληλα, οι μεταβολές στη σκιά, τη θερμοκρασία και το φως συνοδεύουν την κίνηση των επισκεπτών.

 

 

Τοπικά υλικά και παθητικός δροσισμός

Η περιορισμένη παλέτα υλικών περιλαμβάνει κυρίως πέτρα τοπικής προέλευσης, ξύλο και μπαμπού. Οι τοίχοι μεγάλου πάχους προσφέρουν θερμική αδράνεια και προστατεύουν τους εσωτερικούς χώρους από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία.

Παράλληλα, οι ανοιχτοί διάδρομοι διευκολύνουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό. Οι οροφές από μπαμπού φιλτράρουν το φως και προσθέτουν μια ελαφρύτερη υφή πάνω από τις βαριές πέτρινες επιφάνειες. Το εμφανές σκυρόδεμα συμπληρώνει τα φυσικά υλικά και τονίζει την αντίθεση ανάμεσα στους συμπαγείς τοίχους και τα ανοιχτά περάσματα.

Το φυτεμένο δώμα περιορίζει επιπλέον τα θερμικά φορτία. Το βρόχινο νερό συλλέγεται από τις κεκλιμένες επιφάνειές του και επαναχρησιμοποιείται για την άρδευση της φύτευσης.

Ένα τοπίο που εξελίσσεται

Η εισαγωγή νερού και σκιάς επέτρεψε στη βλάστηση να αναπτυχθεί γύρω από το κτίριο. Με αυτόν τον τρόπο, το αρχικά αραιό τοπίο των αμμόλοφων μετατρέπεται σταδιακά σε μια μικρή όαση.

Η αρχιτεκτονική δεν αντιμετωπίζει τη φύτευση ως πρόσθετη διακόσμηση. Αντίθετα, επιτρέπει στη σχέση ανάμεσα στο κτίριο, το κλίμα και τη φύση να συνεχίσει να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου.