Συνομιλία με τη φύση

Ο νέος εκθεσιακός χώρος βρίσκεται στην καρδιά των Πλατρών, ανάμεσα στα πεύκα και στις λιθόκτιστες υφές του ορεινού τοπίου του Τροόδους, και συγκροτεί μια σύγχρονη, χαμηλόφωνη αρχιτεκτονική χειρονομία. Η πρόθεση είναι εξαρχής σαφής: η δημιουργία ενός χώρου που δεν επιβάλλεται στο περιβάλλον, αλλά η διαμόρφωση μιας δομής που αναδύεται οργανικά από το φυσικό της υπόβαθρο, συνομιλώντας με αυτό σε όρους ισορροπίας και συνέχειας.

 

Παλέτα υλικών

Η σύνθεση εδράζεται στη χρήση φυσικών υλικών – τοπικής πέτρας και εμφανών επιφανειών σκυροδέματος – τα οποία αντλούν χρωματικές τονικότητες και υφές από τη γη. Το κτίριο δεν αντιπαρατίθεται στο ορεινό ανάγλυφο· αντίθετα, ενσωματώνεται σε αυτό, υιοθετώντας μια ήρεμη, γήινη παρουσία. Οι καθαρές χαράξεις και ο μινιμαλιστικός χαρακτήρας του όγκου ενισχύουν την αίσθηση μέτρου, συγκροτώντας έναν στοχαστικό διάλογο ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό, στο συμπαγές και το διάφανο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μορφολογική άρθρωση του κτιρίου επιτυγχάνεται μέσω οριζόντιων πλακών σκυροδέματος, οι οποίες διαφοροποιούνται σε ύψη και προεξοχές, δημιουργώντας ένα ελεγχόμενο παιχνίδι φωτός και σκιάς. Η διαδοχή αυτών των επιπέδων εισάγει ρυθμό και μια υπαινικτική αίσθηση κίνησης, σαν η αρχιτεκτονική να ερμηνεύει τη φυσική γεωμετρία του τοπίου. Η υλικότητα και η γεωμετρία λειτουργούν ως φορείς ατμόσφαιρας, συνθέτοντας έναν χώρο που αποπνέει συνέχεια, γαλήνη και χωρική σαφήνεια.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η μετάβαση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου αντιμετωπίζεται με απόλυτη ρευστότητα. Υαλοστάσια πλήρους ύψους από αλουμίνιο καταργούν τα οπτικά όρια, επιτρέποντας στο φυσικό φως, στον αέρα και στους ήχους του δάσους να διαπερνούν το εσωτερικό. Ο εκθεσιακός χώρος λειτουργεί ως ανοιχτή πλατφόρμα τέχνης και πολιτισμού, φιλοξενώντας εκθέσεις, εγκαταστάσεις και δράσεις της τοπικής κοινότητας. Περισσότερο από ένα αυτόνομο κτίσμα, συνιστά μια εμπειρία κατοίκησης της φύσης μέσω της αρχιτεκτονικής – μια ποιητική σύνθεση που προσκαλεί τον επισκέπτη να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με το τοπίο μέσα από το φίλτρο της τέχνης, του φωτός και της ύλης.

 

Pocket Nursery

Μέσα σε έναν κήπο της βελγικής εξοχής βρίσκεται ο νεόδμητος ξύλινος χώρος του Pocket Nursery, ενός νηπιαγωγείου ”τσέπης”, με επιφάνεια 120m2, που με την αρχιτεκτονική του αποσκοπεί στην υποστήριξη της μάθησης μέσω της δράσης και της σωματικής εμπλοκής.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για το απαιτούμενο πρόγραμμα και τη συγκεκριμένη παιδαγωγική προσέγγιση, η δημιουργία ενός χώρου που να αναπτύσσει μια σχεδιαστική ευαισθησία στα παιδιά ήταν όχι μόνο απαραίτητη, αλλά θεμελιώδης. Το περιθώριο δημιουργικότητας του σχεδιασμού υπαγορεύτηκε από το πάχος των τοίχων, καθώς το χαμηλότερο τμήμα τους περιλαμβάνει μικρές σκάλες για τα νήπια που μαθαίνουν να στέκονται όρθια, ενώ οι κεκλιμένες πλευρές τους λειτουργούν ως επιφάνειες για ζωγραφική. Τα ανοίγματα τοποθετούνται στο ύψος των παιδιών, επιτρέποντάς τους την οπτική σύνδεση με τον κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως χωρική προέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της παιδαγωγικής εμπειρίας που προσφέρεται. Στους τοίχους ενσωματώνεται ακόμη ένα τραπέζι με ανάκλιση που χρησιμοποιείται από τα παιδιά ως βάση αγγειοπλαστικής, ή για να μοιράζονται ένα γεύμα.

 

 

Custom κατασκευή

Η οροφή, αυτό το τόσο συχνά παραμελημένο αρχιτεκτονικό στοιχείο που συνήθως εγκαταλείπεται στους ανιχνευτές καπνού και σε λοιπές τέτοιες συσκευές, εδώ παίζει σημαντικό ρόλο. Δεδομένου ότι τα νήπια περνούν τους πρώτους εννιά μήνες της ζωής τους είτε ανάσκελα είτε μπουσουλώντας, στον σχεδιασμό της οροφής περιλαμβάνονται, εκτός από τη δομή, η ακουστική και ο φωτισμός, ενώ οι απαραίτητες συσκευές κρύβονται ανάμεσα στα επίπεδα των ξύλινων πάνελ που σηματοδοτούν την κυκλοφορία προς τον κήπο και τους κοιτώνες.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εξοικονόμηση του χρόνου κατασκευής έπαιξε κομβικό ρόλο στη σχεδιαστική προσέγγιση του έργου. Μένοντας μακριά από έτοιμα επιτυχία συστήματα και ακριβά ψυχοκινητικά έπιπλα, η δομή του χώρου σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενσωματώνει τον σκελετό και την επίπλωση σε μια σειρά πλαισίων από ξυλεία. σε φύλλα πολύστρωτα αντικολλητά. Τα τορνευτά ξύλινα πλαίσια προ-συναρμολογήθηκαν σε ενότητες τριών έως τεσσάρων τμημάτων, μόλις σε λίγες ημέρες, για να μεταφερθούν έπειτα στο οικόπεδο, όπου και ενώθηκαν, δημιουργώντας έναν χώρο σύνδεσης μεταξύ του αλληλεπιδραστικού σχεδιασμού και της παιδείας.

 

Λειτουργική σύνδεση

Η προσφάτως ολοκληρωμένη προσθήκη στο campus του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου φιλοξενεί τις Σχολές Ιατρικής, Οδοντιατρικής και Κτηνιατρικής. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο περιλαμβάνει τυπικές αίθουσες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μαζί με τις υποστηρικτικές τους εγκαταστάσεις, καθώς και εργαστήρια διαφόρων ειδών σε συνάρτηση με μια σειρά συμπληρωματικών κοινόχρηστων χώρων.

 

Αστικό πλαίσιο και θεσμικός ρόλος

Δεδομένου του σημαντικού θεσμικού ρόλου του συγκεκριμένου κτιρίου στην εν λόγω πανεπιστημιούπολη, η αρχιτεκτονική έπρεπε να επιτύχει τη σύνδεσή του με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις διατηρώντας τη μοναδικότητα του χαρακτήρα του. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται κατά μήκος μιας από τις κυριότερες συγκοινωνιακές αρτηρίες της Λευκωσίας (τη Λεωφόρο Αγίου Προκοπίου), της οποίας το αστικό περιβάλλον είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό υπό ανάπτυξη. Ως εκ τούτου, το κτίσμα επιδιώκει να ανταποκριθεί με συγκρατημένη αλλά ουσιαστική παρουσία σε αυτό το πλαίσιο των εκτεταμένων αποστάσεων και μεγάλων ταχυτήτων. Η αρχιτεκτονική της περιοχής παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία το έργο κλήθηκε να σεβαστεί.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Επομένως, στόχος ήταν η επέκταση να αποτελέσει τη νέα μορφή του πανεπιστημίου και να διαμορφώσει την εκσυγχρονισμένη ταυτότητά του, κρατώντας παράλληλα τις βασικές γραμμές της προηγούμενης μορφολογίας των υφιστάμενων υποδομών. Η σύνδεση αυτή επετεύχθη με τον σχεδιασμό των όψεων μέσω εξατομικευμένων πλαισίων αλουμινίου, που παραπέμπουν στην παλαιότερη μορφολογία των ανοιγμάτων, προσφέροντας ταυτόχρονα την απαραίτητη προστασία απέναντι στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες. Τα ειδικά σχεδιασμένα προφίλ σκιάζουν το εσωτερικό χωρίς να περιορίζουν τη θέα, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα εναλλαγή μεταξύ κλειστού και ανοιχτού, συμπαγούς και διαφανούς. Στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων, οι όψεις και τα υφιστάμενα κτίρια ανακαινίστηκαν και αναβαθμίστηκαν. Aπό την άλλη, για τη βελτιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης και της λειτουργικότητας εγκαταστάθηκε σύστημα διαχείρισης smart building.

 

 

Λειτουργική οργάνωση και φωτισμός

Πέρα από την αισθητική ενοποίηση με το υφιστάμενο δομημένο σύνολο, ζητούμενο αποτέλεσε και η λειτουργική διασύνδεση των πανεπιστημιακών κτιρίων, τα οποία αναπτύσσονται εκατέρωθεν οδικού άξονα. Για την ασφαλή και άνετη μετακίνηση μεταξύ τους, σχεδιάστηκε εναέρια γέφυρα που εντάσσεται οργανικά στο εσωτερικό δίκτυο κίνησης του πανεπιστημίου. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ολοκληρώθηκε με τη μελέτη φωτισμού, η οποία αναδεικνύει τις γραμμές και τα επιμέρους χαρακτηριστικά των όψεων με διακριτικό τρόπο. Ο εξωτερικός φωτισμός προσδίδει βάθος και συνέχεια στην παρουσία του συγκροτήματος, διατηρώντας την ταυτότητα και την ορατότητά του ακόμη και πέρα από τις ώρες λειτουργίας του.

 

 

Ρευστά πεδία γνώσης

Η πρόταση βασίζεται σε μια φυσική φιλοσοφία που προσεγγίζει τον σχεδιασμό ως διαμόρφωση ενός ενιαίου ρέοντος πεδίου γνώσης, μνήμης και συλλογικότητας. Εμπνεόμενη από την ιδέα μιας “πολιτισμικής δομής” – εκείνων των διαχρονικών χωρικών σχέσεων που καθιστούν έναν τόπο μοναδικό – η προσέγγιση αναγνωρίζει το ιστορικό κτίριο ως συμμέτοχο στη συνεχή ροή και ανανέωση της τοπικής παράδοσης. Η μεταφορά των “συγκοινωνούντων δοχείων” μεταφράζει ακριβώς αυτή την επιδίωξη: για ένα ανοιχτό σύστημα όπου η γνώση, ως ρευστό, διανέμεται ισόρροπα, φέρνοντας το παρελθόν σε δημιουργικό διάλογο με το παρόν και το μέλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η πρόταση εστιάζει στη μέθεξη του παλιού και του νέου, αξιοποιώντας το εργαλείο της μίμησης ως μέσο για έναν αρχιτεκτονικό διάλογο. Εδώ η μίμηση δεν νοείται ως πιστή αντιγραφή του παλιού, αλλά ως μηχανισμός αναγνώρισης αυτών των αμετάβλητων αρχιτεκτονικών στοιχείων που μπορούν μέσω μίας αφαιρετικής διεργασίας να ενσωματωθούν στη νέα έκφραση της επέκτασης της Καρραδείου. Τα υφιστάμενα και τα νέα στοιχεία συντονίζονται σε μια αρχιτεκτονική ισορροπίας, αμοιβαιότητας και εξέλιξης. Οι χώροι σχεδιάζονται ως ένα ανοιχτό και πορώδες σύστημα, όπου η γνώση δεν περιορίζεται σε κλειστούς χώρους αλλά διαχέεται σε διαδρόμους, περάσματα και υπαίθριους χώρους, ενθαρρύνοντας τυχαίες συναντήσεις και ανταλλαγές.

Το νεοκλασικό κτίριο, ως αυθεντικό δείγμα της χαρακτηριστικής “χιακής αστικής κατοικίας” με επιρροές από τη Σμύρνη, θεωρείται σημείο υποδοχής και δημόσιας παρουσίας. Η αποκατάστασή του ακολουθεί τις αρχές της ολοκληρωμένης διατήρησης, σεβόμενη την ιστορική του ταυτότητα ενώ το επαναπροσδιορίζει ως ενεργό δημόσιο χώρο στην καθημερινότητα του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η νέα επέκταση προκύπτει ως συνέχεια και εξέλιξη αυτού του πλαισίου, διαμορφώνοντας έναν χώρο που λειτουργεί ως μέσο φυσικής, κοινωνικής και πνευματικής καλλιέργειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σχέση των δύο κτιρίων υλοποιείται μέσω πολλαπλών στρατηγικών. Τα δύο κτίρια συνδέονται με μια εσωτερική ράμπα προστατευμένη με συνεχές υαλοστάσιο και μια στεγασμένη γέφυρα (δώμα) που τα ενώνει στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Αυτό δημιουργεί μια λειτουργική συνέχεια, επιτρέποντας, για παράδειγμα, στην φοιτητική λέσχη να επεκτείνεται από το νέο κτίριο στο ισόγειο του νεοκλασικού (εντευκτήριο). Παράλληλα, τα υπόγεια σχηματίζουν έναν ενιαίο πυρήνα εξυπηρετήσεων και βοηθητικών χώρων. Η δομή της πρότασης ενισχύει τη σχέση συνέχειας. Το εντευκτήριο στο νεοκλασικό επικοινωνεί άμεσα με τη λέσχη σίτισης στο νέο. Τα γραφεία του δεύτερου ορόφου και των δύο κτιρίων συνδέονται μέσω της υπάρχουσας βεράντας και της επέκτασής της. Οι χρήσεις επαυξάνονται αμοιβαία, δημιουργώντας ένα ενιαίο λειτουργικό σύνολο.

Με τη μονολιθική της μορφή, η επέκταση σέβεται την πολυφωνία του αστικού περιβάλλοντος και ταυτόχρονα εγκαθιδρύει μια σχέση μορφολογικής συνέχειας με το νεοκλασικό, μέσω της αφαιρετικής επανερμηνείας των βασικών του γεωμετρικών και αναλογικών αρχών. Αυτή η δομή εντοπίζεται στις βαθιές, μη-γραμμικές χωρικές σχέσεις του νεοκλασικού και στις μορφολογικές του αρχές που αφηγούνται έναν τρόπο ζωής.

Τέλος, το γεωμετρικό σύστημα των εννέα τετραγώνων της κάτοψης του παλιού κτιρίου χρησιμοποιείται ως δομικό εργαλείο για τη σύνθεση του νέου, επεκτεινόμενο και περιστρεφόμενο για να δημιουργήσει νέες γεωμετρίες. Μορφολογικά στοιχεία (βεράντες, ημιυπαίθριοι χώροι) επανεμφανίζονται με αφαιρετικό τρόπο. Η διπλή δίριχτη στέγη του νέου κτιρίου, πέρα από τη μείωση της όψης μάζας, εδράζεται στη μορφολογική παράδοση και δημιουργεί ένα σύγχρονο τοπόσημο που συνδέεται με την ιστορία.

Στρατηγική αποκατάστασης & υλικά

Ενώ το νεοκλασικό αποκαθίσταται με σεβασμό στην υφιστάμενη υλικότητά του (ξύλινες επενδύσεις, τοιχογραφίες, τζάκι), η υλικότητα της επέκτασης εμπνέεται από την τοπική παράδοση χωρίς να την αντιγράφει. Η κύρια πρόσοψη επενδύεται με κεραμικά πλακίδια τοπικής παραγωγής, που αναφέρονται στην παραγωγή δομικών κεραμικών της Χίου. Το δάπεδο του νέου κτιρίου θα είναι ένα μωσαϊκό από αδρανή και κεραμίδια που προέρχονται από κατεδαφισμένα στοιχεία του οικοπέδου και από το παλιό κτίριο, ενσωματώνοντας συμβολικά τη μνήμη του παλιού στο νέο, υλοποιώντας πρακτικά την ιδέα των “συγκοινωνούντων δοχείων”.

Μεγάλα ανοίγματα, ειδικά στη νότια όψη του νέου κτιρίου και το διαμπερές υαλοστάσιο της σύνδεσης, διασφαλίζουν οπτική επαφή και συνέχεια μεταξύ των κτιρίων και με τον κήπο. Ο υπαίθριος χώρος αποτελεί τον ενιαίο συνδετικό ιστό του συγκροτήματος και υλοποιεί τη βασική φυσική φιλοσοφία ως μέσο καλλιέργειας της κοινότητας και του τόπου. Συγκεκριμένα, διατηρεί το μέγιστο δυνατό ποσοστό πρασίνου, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μορφολογία της νέας επέκτασης και επανενεργοποιεί υδάτινα στοιχεία (πηγάδι, ιστορική δεξαμενή, ρυάκι) ως τριπλό υδάτινο ίχνος που βελτιώνει το μικροκλίμα και επαναφέρει τη μνήμη του τόπου.

 

Εσωτερική σύνδεση

Το έργο αφορά στην αναδιαρρύθμιση και προσθήκη νέου κτιρίου στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, με στόχο την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και την κατασκευή μιας υποδομής συμβατής με τα υφιστάμενα σχολικά κτίρια, δίνοντας έμφαση στην προσβασιμότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το σχολείο, αρχικά, αποτελούνταν από δύο ισόγεια κτίρια που κατασκευάστηκαν σε δύο διαφορετικές φάσεις. Το πρώτο ήταν τοποθετημένο σε ύψος +0,60m πάνω από το έδαφος με ορθογώνια κάτοψη και το δεύτερο στο επίπεδο +0,00m, ενώ η μεταξύ τους επικοινωνία γινόταν με σκάλες που εμπόδιζαν την πρόσβαση σε άτομα με ειδικές ανάγκες.

Το έργο προέβλεπε την κατασκευή ενός πρόσθετου κτιρίου, με δωρεά της οικογένειας Παντελιάδη, προκειμένου να δημιουργηθούν πέντε επιπλέον αίθουσες διδασκαλίας, χώροι για το διδακτικό προσωπικό και μια εσωτερική κοινόχρηστη ζώνη για τα διαλείμματα. Η βέλτιστη λύση ήταν η αντικατάσταση του κτιρίου που βρισκόταν στη στάθμη +0,60m με την κατασκευή ενός νέου διώροφου γραμμικού κτιρίου στο επίπεδο του ισογείου, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εσωτερική σύνδεση των δύο μονάδων.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η είσοδος στο νέο κτίριο γίνεται από το κεντρικό τμήμα μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος διπλού ύψους. Εκατέρωθεν της εισόδου βρίσκονται δύο αίθουσες διοίκησης, ενώ στην πίσω όψη της μονάδας ο κεντρικός άξονας κίνησης, ο οποίος διαμοιράζει στις αίθουσες διδασκαλίας και καταλήγει σε δύο κλίμακες ανόδου -μία στην κάθε πλευρά- που οδηγούν στον όροφο. Στην προέκταση του άξονα της εισόδου πραγματοποιείται η σύνδεση των δύο κτιρίων και δημιουργείται ο εσωτερικός κοινόχρηστος χώρος για αναψυχή.

Περιμετρικά αυτού βρίσκονται αίθουσες μαθημάτων και καθηγητών, ενώ στην τομή των δύο μονάδων οι βοηθητικές χρήσεις και τα WC. Η νέα διώροφη μονάδα παραλαμβάνει συνολικά οχτώ αίθουσες διδασκαλίας -τέσσερις ανά όροφο- οι οποίες τοποθετούνται σε παράθεση στη μπροστινή όψη, έτσι ώστε να απολαμβάνουν όλες φυσικό φωτισμό και θέα στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά από το κτιριακό σύνολο. Στον όροφο, διαμορφώθηκαν κοινόχρηστες ζώνες μικρότερης κλίμακας, ενώ δημιουργήθηκε ένα διώροφο άνοιγμα ακριβώς πάνω από το τμήμα της εισόδου.

 

 

Σχεδιασμός όψης & βιωσιμότητα

Η πρόσοψη του νέου κτιρίου σχεδιάστηκε με τρόπο ώστε να γίνεται συμβατή με τη μορφολογία του παρακείμενου όγκου ενώ τα ανοίγματα είναι περιορισμένου πλάτους, τοποθετημένα σε κανονικές αποστάσεις σύμφωνα με τις προδιαγραφές των εθνικών απαιτήσεων.

Συνολικά, ο σχεδιασμός έχει στόχο τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος του κτιρίου κατά τη λειτουργία αλλά και την κατασκευή του, ενώ με την νέα προσθήκη εξασφαλίζεται η διατήρηση της υφισταμένης υπαίθριας διαμόρφωσης με εκτεταμένες ζώνες πρασίνου.

Η αρχιτεκτονική μελέτη απέσπασε το πρώτο βραβείο στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής.

 

 

Πλατωνικά στερεά

Το Cyprus Planetarium, το οποίο αποτελείται από δύο κτίρια που φιλοξενούν Πλανητάριο, εκθεσιακές ζώνες, συνεδριακό κέντρο, αμφιθέατρο-παρατηρητήριο, αστεροσκοπείο, εστιατόριο και χώρους εκπαίδευσης, χωροθετείται στο Επισκοπειό στην επαρχία Λευκωσίας και αποτελεί ένα έργο-ορόσημο για την κυπριακή κοινωνία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Είναι ένα πρωτοποριακό συγκρότημα που συνδυάζει την υψηλή αισθητική, την τεχνολογία, την αειφόρο ανάπτυξη, την οικονομική βιωσιμότητα και την κοινωνική επιρροή, συμβάλλοντας στην έρευνα και την καινοτομία, στον ακαδημαϊκό τομέα, στη γνώση και τη μελέτη. Η πρόσβαση προς το Πλανητάριο πραγματοποιείται μέσα από ένα “κατώφλι“ μετάβασης και μια διαδρομή ανάμεσα από υδάτινα στοιχεία, φύτευση και φως. Η σύνθεση του έργου απαρτίζεται από πλατωνικά στερεά όπως κύβος, σφαίρα και πολύεδρο. Ο σχεδιασμός επιχειρεί να προβεί σε μια μετάφραση των συμβόλων σε συνθετικές επιλογές: Το μυστήριο, το άγνωστο και το σύμπαν απεικονίζονται με μαύρο χρώμα ενώ παράλληλα, το λευκό εκφράζει την αλήθεια, την καθαρότητα της επιστημονικής σκέψης και της ψυχής.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το κτίριο του αμφιθεάτρου, στο ισόγειο, περιλαμβάνει εστιατόριο, καφέ και χώρους υγιεινής, ενώ στον όροφο βρίσκεται το αμφιθέατρο-παρατηρητήριο, ιδανικό για υπαίθριες μουσικές εκδηλώσεις και παραστάσεις, όπως και ένα υπερσύγχρονο τηλεσκόπιο-αστεροσκοπείο. Το κτίριο του Πλανητάριου στο ισόγειο περιλαμβάνει την αίθουσα πλανηταρίου με οθόνη 18m, 10 προβολείς και 176 θέσεις, 360°VR-Room, χώρο προσωρινών εκθέσεων και κατάστημα δώρων και καφετέρια. Στον πρώτο όροφο τοποθετείται το συνεδριακό κέντρο και στο υπόγειο γραφεία και VR-Room.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Στο πλαίσιο της αειφόρου κατασκευής, το έργο είναι φιλικό στο περιβάλλον, βιοκλιματικό και τεχνολογικά προηγμένο, καθώς έχουν υιοθετηθεί υλικά, τεχνολογίες και τεχνικές που επιδιώκουν να ελαχιστοποιήσουν τυχόν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να δημιουργήσουν ένα κτίριο μηδενικής κατανάλωσης. Ένα σύστημα διπλής αεριζόμενης επιδερμίδας μειώνει τη θερμική μάζα της τοιχοποιίας, αφού o φυσικός αερισμός διαχέεται διαμέσου των δύο επιπέδων.

Ακόμη, επιχειρήθηκε ο βέλτιστος προσανατολισμός για την εξασφάλιση ωφέλιμων ηλιακών θερμικών κερδών και ο σχεδιασμός ανοιγμάτων για την ύπαρξη όσο το δυνατόν περισσότερου φυσικού φωτισμού, θέας προς το φυτεμένο εξωτερικό περιβάλλον και διαμπερούς αερισμού των χώρων. Στο υπόγειο, δημιουργήθηκε τόσο φωταγωγός για την εξασφάλιση του φωτισμού, όσο και αεραγωγός για τον φυσικό εξαερισμό. Ακόμη, στη σύνθεση προστέθηκαν υδάτινα στοιχεία που συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στον δροσισμό του συνόλου.

Το φυτεμένο δώμα, μέρος του παθητικού σχεδιασμού, προσφέρει βελτίωση της θερμομόνωσης και του μικροκλίματος. Παράλληλα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (φωτοβολταϊκά ηλιακά πανέλα στον θόλο), εξασφαλίζουν την αυτόνομη ενεργειακή λειτουργία του κτιρίου.

 

Ζωντανός κόμβος

Το έργο αφορά την επαναχρησιμοποίηση ενός κτιρίου του 1927, που βρίσκεται στον πυρήνα της πανεπιστημιούπολης του University of California, Davis. Συγκεκριμένα, μετασχηματίζει ένα εγκαταλελειμμένο, σεισμικά επισφαλές κτίσμα σε κέντρο μεταπτυχιακών και επαγγελματικών σπουδών, με αίθουσες συνεδριάσεων, αμφιθέατρο και χώρους ενεργητικής μάθησης που εξυπηρετούν ολόκληρο το πανεπιστήμιο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το Walker Hall αναδεικνύει τη δυναμική της επανάχρησης, αποδίδοντας νέα ζωή σε ένα ιστορικό κτίριο του 1927. Το έργο διατηρεί τον αυθεντικό του χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει σύγχρονους εκπαιδευτικούς χώρους, συνδέοντας τη μακρά παράδοση του πανεπιστημίου με το όραμά του για το μέλλον.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η αρχική διώροφη βόρεια πτέρυγα στεγάζει σήμερα χώρους χαλάρωσης και μελέτης, αίθουσες συνεδριάσεων και γραφεία. Οι τρεις νότιες πτέρυγες, που παλαιότερα λειτουργούσαν ως εργαστήρια γεωργικής μηχανικής, μετατράπηκαν σε αμφιθέατρο και δύο ευέλικτες αίθουσες διδασκαλίας. Ο επανασχεδιασμός διαμορφώνει μια σαφή ιεραρχία ανάμεσα στις κοινωνικές και ακαδημαϊκές ζώνες, εξασφαλίζοντας ομαλή ροή και λειτουργική συνέχεια στους εσωτερικούς χώρους.

Το έργο υποστηρίζει την ακαδημαϊκή και προσωπική ανάπτυξη των μεταπτυχιακών φοιτητών, παρέχοντας χώρους καθοδήγησης, συμβουλευτικής και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Οι ευέλικτες αίθουσες μάθησης, εξοπλισμένες με προηγμένα συστήματα πολυμέσων, μετατρέπουν τα πρώην εργαστήρια σε σύγχρονα «εργαλεία» διεπιστημονικής εκπαίδευσης.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Τα αρχικά δομικά στοιχεία, όπως οι χαλύβδινες δοκοί, τα υποστυλώματα από σκυρόδεμα διατηρήθηκαν και αναδείχθηκαν, τονίζοντας τη βιομηχανική κληρονομιά του κτιρίου. Οι νέες όψεις, οι συλλέκτες ηλιακής ενέργειας και τα μεταλλικά σκίαστρα εισάγουν ένα διάλογο ανάμεσα στην ιστορική ταυτότητα του κελύφους και τη νέα, βιώσιμη αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία.

Ο σχεδιασμός ανταποκρίνεται στις κλιματικές συνθήκες της Κεντρικής Καλιφόρνιας, με έντονη σκίαση και ενεργειακά αποδοτικά συστήματα. Το κτίριο συνδέεται οπτικά και λειτουργικά με τον περίγυρό του, επιτυγχάνοντας πιστοποίηση LEED Platinum και μηδενική καθαρή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.

 

Πολύχρωμη διαδρομή

Η παιδοδοντιατρική κλινική Happy Tooth εκτείνεται σε χώρο 230m2 στον 3ο όροφο ενός κτιρίου γραφείων στη Βούλα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα του σχεδιασμού ήταν να δημιουργηθεί ένα φιλικό και παιχνιδιάρικο περιβάλλον που μειώνει το άγχος των παιδιών, ενώ ταυτόχρονα αποπνέει επαγγελματισμό και λειτουργικότητα για το ιατρικό προσωπικό.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ο σχεδιασμός οργανώθηκε γύρω από έναν κεντρικό διάδρομο που συνδέει τους χώρους υποδοχής, τις αίθουσες αναμονής και τα εξεταστήρια. Οι χώροι κατανέμονται με τρόπο που επιτρέπει άμεση πρόσβαση αλλά και σαφή διαχωρισμό μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών λειτουργιών. Οι αίθουσες θεραπείας και τα εξεταστήρια σχεδιάστηκαν με γνώμονα την άνεση των παιδιών και την εργονομία για τους οδοντιάτρους. Η χρήση χρωμάτων και παιχνιδιάρικων στοιχείων συμβάλλει στη δημιουργία θετικής εμπειρίας για τους μικρούς επισκέπτες.

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών επικεντρώθηκε σε ανθεκτικές και φιλικές προς τα παιδιά επιφάνειες. Ξύλο, ζεστά χρώματα και υφές συνδυάστηκαν με μοντέρνα στοιχεία για να διαμορφώσουν έναν χώρο που ισορροπεί την οικειότητα με την υγιεινή και την ασφάλεια. Η κλινική εκμεταλλεύεται τη θέση της στον 3ο όροφο για να επιτρέψει στο φυσικό φως να διαχέεται στους εσωτερικούς χώρους. Η θέα προς την πόλη δημιουργεί μια αίσθηση ανοιχτότητας, ενώ η εσωτερική διαρρύθμιση ενισχύει την αίσθηση ηρεμίας και προστασίας.

 

Αντίθεση και ρυθμός

Η πρόταση έχει σχεδιαστεί ως ένα αρχιτεκτονικό εγχείρημα, όπου η εμπειρία και η ισχύς του brand ενώνονται. Στόχος δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού χώρου για την κομμωτική, αλλά ενός συμβολικού περιβάλλοντος που εκφράζει τις αξίες και την ταυτότητα της εταιρείας. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως στρατηγικό εργαλείο, ενισχύοντας την παρουσία του brand μέσα από την ατμόσφαιρα, τα υλικά και την αλληλουχία των χώρων. Με αυτόν τον τρόπο, η εκπαίδευση μετατρέπεται σε βιωματική εμπειρία, αναδεικνύοντας τον αδιάρρηκτο δεσμό ανάμεσα στον σχεδιασμό και την ταυτότητα.

 

Χωρική οργάνωση

Η ακαδημία διαμορφώνεται ως ένα προσεκτικά οργανωμένο περιβάλλον, όπου η κυκλοφορία, ο προσανατολισμός και η ορατότητα έχουν σχεδιαστεί ώστε να ενισχύουν τη συμμετοχή και την αλληλεπίδραση. Οι χώροι συνδέονται οπτικά και λειτουργικά, δημιουργώντας μια ενιαία αφήγηση που καθοδηγεί τον επισκέπτη και ταυτόχρονα επικοινωνεί τις αξίες του brand.

Το κτίριο στεγάζει ποικίλες λειτουργίες: αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, εκθεσιακούς χώρους και χώρους συγκέντρωσης. Η ροή ανάμεσά τους είναι συνεχής, εξασφαλίζοντας τη συνύπαρξη μάθησης, πειραματισμού και κοινωνικής ανταλλαγής. Η ευέλικτη διαρρύθμιση επιτρέπει την προσαρμογή σε διαφορετικές δραστηριότητες, υποστηρίζοντας τόσο την ατομική εστίαση όσο και τη συλλογική εμπειρία. Οι κοινωνικοί χώροι ενσωματώνονται οργανικά στους εκπαιδευτικούς, ενδυναμώνοντας την αίσθηση κοινότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών στοχεύει στην ενίσχυση του καθηλωτικού χαρακτήρα του έργου. Υφές, χρώματα και φινιρίσματα διαμορφώνουν ατμόσφαιρες που αντανακλούν τη γλώσσα αισθητικής του brand. Σκυρόδεμα, ξύλο, γυαλί και φωτισμός χρησιμοποιούνται στρατηγικά για να δημιουργήσουν αντιθέσεις και ρυθμούς, ενισχύοντας τόσο την οικειότητα όσο και τη μνημειακότητα του χώρου.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το έργο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το αστικό και πολιτισμικό του περιβάλλον, αντλώντας ενέργεια από τη δυναμική της πόλης και μετατρέποντάς τη σε δημιουργικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η σύνδεση της αρχιτεκτονικής με την ταυτότητα του brand καθιστά την ακαδημία όχι μόνο ορόσημο για την εταιρεία, αλλά και σημείο αναφοράς για την πόλη, αναδεικνύοντας πώς ο σχεδιασμός μπορεί να διαμορφώσει πολιτιστική και εκπαιδευτική παρουσία στο αστικό τοπίο.

 

Ισχυρό τοπόσημο

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Κύπρου σχεδιάστηκε για να δημιουργήσει έναν πόλο έλξης και έναν νέο προορισμό για τους φίλους των άστρων από όλο τον κόσμο, με την αρχιτεκτονική του να χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη συνύπαρξη του κτιριακού όγκου με τον ουρανό. Το κτίριο είναι χαμηλής συντήρησης και μεγάλης διάρκειας, ελπίζοντας πως μελλοντικά θα μιλά για το πνεύμα της εξερεύνησης και την επιθυμία του σημερινού μας πολιτισμού να κατανοήσει το σύμπαν και την ύπαρξή μας σε αυτόν τον πλανήτη.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το πρώτο ειδικά σχεδιασμένο αστεροσκοπείο της Κύπρου θα είναι ανοιχτό στο κοινό και ταυτόχρονα θα χρησιμοποιείται ως κέντρο επιστημονικής έρευνας. Καθώς βρίσκεται σε μια απόμακρη περιοχή της υπαίθρου, μια από τις επιθυμίες για το έργο ήταν να δημιουργηθεί ένα αρχιτεκτονικό τοπόσημο με θετικό αντίκτυπο στη γύρω περιοχή, το οποίο να είναι ταυτοχρόνως ένας προορισμός παγκόσμιας κλίμακας που να εμπνέει τις επόμενες γενιές εξερευνητών. Έτσι, η αρχιτεκτονική σχεδιάστηκε με ισχυρή ταυτότητα η οποία κινεί το ενδιαφέρον για το κτίριο από μακριά, με την ανθρώπινη εμπειρία να γίνεται συναρπαστική. Με βασική παράμετρο τη λεπτή κορυφογραμμή και τις μεγάλες υψομετρικές διαφορές του οικοπέδου, ο σχεδιασμός πήρε επίσης μια λεπτή μορφή. Ο όγκος χωρίστηκε στα δύο, με ένα άνοιγμα με θέα την κοιλάδα προς τη θάλασσα και τον ορίζοντα. Μεταξύ των όγκων τοποθετήθηκε ένας πρόβολος. Ο δεύτερος όγκος “κόπηκε“ διαγώνια, δημιουργώντας ένα άνοιγμα με προσανατολισμό και θέα το γειτονικό χωριό των Αγριδίων.

 

 

Εσωτερικός σχεδιασμός

Τα δύο τηλεσκόπια υψηλής τεχνολογίας είναι τα κεντρικά σημεία του κτιρίου. Ο πρώτος όροφος αφιερώνεται αποκλειστικά στην αστροπαρατήρηση. Εκεί βρίσκεται το νυχτερινό τηλεσκόπιο 20 ιντσών με θόλο πλάτους 5,6 μέτρων που γυρίζει 360 μοίρες. Στον δεύτερο βρίσκεται το τηλεσκόπιο ηλίου με κινούμενη υδραυλική οροφή κύλισης 4x4m, ένα από τα ελάχιστα δημόσια προσβάσιμα τέτοια τηλεσκόπια παγκοσμίως. Διασχίζοντας το δωμάτιο, ο επισκέπτης συναντά την αστρομαρίνα που χρησιμοποιείται για κινούμενα τηλεσκόπια, κυρίως από ερασιτέχνες παρατηρητές των άστρων, οι οποίοι μπορούν να φέρουν και τα δικά τους. Λόγω του ότι τα τηλεσκόπια είναι ευαίσθητα στο φως, ο εσωτερικός φωτισμός έχει κόκκινες, μπλε και μωβ αποχρώσεις. Επιπλέον, καθώς τα τηλεσκοόπια είναι ευαίσθητα στην κίνηση και δόνηση, καθένα από αυτά στηρίζεται σε κολόνα στατικά ανεξάρτητη από το κτίριο.

Το ισόγειο φιλοξενεί όλες τις δευτερεύουσες χρήσεις -χώρο υποδοχής, cafe, γραφεία και πλανητάριο. Η είσοδος, που βρίσκεται μεταξύ των δύο όγκων ανοίγει απευθείας στην υποδοχή με φόντο ένα μεγάλο άνοιγμα προς την κοιλάδα, ενώ η κεντρική σκάλα οδηγεί στα τηλεσκόπια στον όροφο.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Το μισό κτίριο είναι ενσωματωμένο μέσα στο έδαφος, λειτουργώντας ως βαλβίδα θερμότητας, μειώνοντας σημαντικά τη θερμοκρασία το καλοκαίρι. Η επιλογή των υλικών συμβαδίζει και με τους μακροχρόνιους στόχους για ελάχιστη συντήρηση. Εσωτερικά υπάρχει μια παλέτα από φυσικά υλικά. Όλοι οι τοίχοι είναι επενδυμένοι με πάνελ κόντρα πλακέ, το δάπεδο είναι από χυτό γυαλισμένο τσιμέντο και τα σκαλοπάτια από γρανίτη. Αντιθέτως, εξωτερικά, το κτίριο έχει επικάλυψη με πάνελ αλουμινίου με την εντύπωση καθρέφτη. Ως κτίριο του οποίο ο κύριος σκοπός είναι η θέαση προς τα έξω, προς τα αστέρια, τους πλανήτες, το σύμπαν, η επένδυση δίνει έμφαση στην πράξη της θέασης. Το κτίριο αντανακλά τους ουρανούς και “εξαφανίζεται“ μέσα από το ατελείωτο τοπίο.