Γλυπτικό περίγραμμα

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά. O εμβληματικός σχεδιασμός βασίζεται στην ιδέα της λάξευσης ενός συμπαγούς λίθου, δηλαδή στη δημιουργία κοιλωμάτων και ενός πορώδους από μια στιβαρή δομή. Ανάμεσα σε αυτόν τον νέο ιστό και τα κοιλώματα αναπτύσσεται το πρόγραμμα, αντανακλώντας τη φιλοσοφία του χρήστη -τη μορφοποίηση της συνεχούς ροής των πληροφοριών. Έτσι, όπως το νερό λαξεύει την πέτρα, αντίστοιχα έχει δημιουργηθεί μια σχεδιασμένη φύση. Το κτίριο αποκτά μια γλυπτική σιλουέτα με έντονη δυναμική, χρησιμοποιώντας ασβεστολιθικό πέτρωμα και λεπτομέρειες αλουμινίου, μπρούντζου και ξύλου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην κεντρική είσοδο δημιουργείται μία “κοιλότητα” ύψους τριών ορόφων η οποία ντύνεται με γραμμικά ξύλινα στοιχεία, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό στιγμιότυπο που καλωσορίζει τους επισκέπτες. Η ιδέα της λάξευσης και του πορώδους συνεχίζεται και στο εσωτερικό, όπου σχηματίζεται ένα κεντρικό φωτεινό “φαράγγι”. Aπό την αφαίρεση του πλήρους αναπτύσσονται αφενός γεφυρώσεις που συνδέουν λειτουργικά τις εκατέρωθεν πτέρυγες γραφείων και αφετέρου κενά, που επιτρέπουν την είσοδο του φυσικού φωτός από τη γυάλινη οροφή, ακόμα και στους χαμηλότερους ορόφους.

Σε επίπεδο κάτοψης, το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε πεταλοειδή δομή, με τις δύο αντικριστές ζώνες που φιλοξενούν τους γραφειακούς χώρους να κοιτούν προς το κεντρικό φωτεινό φαράγγι-αίθριο. Στο εσωτερικό αυτού του διαπερατού χώρου, ο οποίος εκτείνεται σε πέντε ορόφους, αναπτύσσονται επιμέρους αίθρια και γλυπτικές γεφυρώσεις των γραφειακών πτερύγων, δημιουργώντας ένα παιχνίδι οπτικών μεταξύ των ορόφων, των κενών και των πλήρων, επαυξάνοντας την οπτική επικοινωνία και τη διαφάνεια.

Λόγω της υψομετρικής διαφοράς του οικοπέδου, δημιουργείται στην πίσω πλευρά του μια δευτερεύουσα είσοδος, σε συνδυασμό με την είσοδο των οχημάτων στον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Η είσοδος αυτή έχει απευθείας πρόσβαση στον χώρο των studios όπου αναπτύσσονται συνεπίπεδα και οι χώροι εξυπηρέτησής τους, το newsroom, τα control rooms, κ.λπ., δημιουργώντας έτσι ένα ενιαίο επίπεδο, αποκλειστικά για τα media, με άμεση πρόσβαση από και προς τον περιβάλλοντα χώρο.

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Τα τηλεοπτικά studios, ο σχεδιασμός των οποίων βασίζεται επίσης στην έννοια του πορώδους, επενδύονται εξωτερικά με διάτρητα πάνελ αλουμινίου που φωτίζονται εσωτερικά. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι όγκοι τους φαίνονται ως δύο συμπαγείς μεταλλικοί κύβοι που συνομιλούν με το αίθριο του κεντρικού κτιρίου, ενώ τη νύχτα ο φωτισμός διαχέεται διακριτικά μέσα από το διάτρητο κέλυφός τους, προβάλλοντας την ανάλαφρη όψη τους και υποδηλώνοντας τη ζωντανή λειτουργία των τηλεοπτικών προγραμμάτων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό τους.

Ο περιβάλλων χώρος αναπτύσσεται με βάση τη λειτουργικότητα και τη ροή, τόσο των οχημάτων των εργαζομένων όσο και των επισκεπτών, αλλά και τις ανάγκες και τη χρήση των τηλεοπτικών studios, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται πολλαπλές εξωτερικές περιοχές πρασίνου και εκτόνωσης των γραφείων. Αυτοί οι κήποι συνδυάζουν καθιστικά ανάμεσα σε ζώνες με ποικιλία φυτών και δέντρων, με σκοπό να αναπτυχθεί ένας αστικός θύλακας πρασίνου ο οποίος βελτιώνει το τοπικό μικρόκλιμα, εσωτερικά, εξωτερικά αλλά και στο “σώμα“ του κτιρίου, μέσω των sky gardens του.

Το έργο έχει σχεδιαστεί με τις υψηλότερες περιβαλλοντικές και ακουστικές προδιαγραφές. Η αρμονική ενσωμάτωση των ειδικών λύσεων και των τεχνικών απαιτήσεων που έχουν χώροι όπως τα studios, στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό, αποτέλεσε βασικό παράγοντα ώστε ο τεχνικός κόσμος να συνομιλεί με τον αρχιτεκτονικό, χωρίς να θυσιάζονται οι ποιότητες και προθέσεις του. Έτσι, το σύνολο διατηρεί την αρχιτεκτονική γλώσσα και τη μοναδικότητα της ταυτότητάς του.

 

Ενδιάμεση ζώνη

Η κατοικία τοποθετείται στην περιοχή της Αργολίδας και συγκεκριμένα στην Ερμιόνη, σε ένα αμφιθεατρικό οικόπεδο με θέα προς τη θάλασσα στα βόρεια και τους ορεινούς όγκους στα ανατολικά. Το ίδιο το πεδίο σχεδιασμού υπέδειξε εξαρχής τον τρόπο με τον οποίο το κτίριο θα αναπτυχθεί, οργανώνοντας μια αρχιτεκτονική χειρονομία που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον δρόμο και το ανοιχτό τοπίο.

 

Χωρική οργάνωση

Το κτίσμα οργανώνεται έτσι ώστε να ορίζει με σαφήνεια τα όρια προς τον δρόμο και τις γειτονικές εκτάσεις, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα, ενώ ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτό και εξωστρεφές προς τις θεάσεις. Η κατοικία στρέφεται προς τη θάλασσα και το βουνό, με τη χαρακτηριστική καμπύλη στο νοτιοδυτικό της άκρο να αποτυπώνει συμβολικά και λειτουργικά αυτήν την κίνηση, αλλά και τη διαδικασία εισόδου.

Οι εσωτερικοί χώροι διατάσσονται με τρόπο που διασφαλίζει την άμεση οπτική σύνδεση με το περιβάλλον. Στο ισόγειο αναπτύσσονται οι χώροι διημέρευσης, ο ξενώνας και οι βοηθητικές λειτουργίες του υπαίθριου χώρου, ενώ στον όροφο τοποθετούνται τα υπνοδωμάτια, διατηρώντας την ιδιωτικότητα και την ανεμπόδιστη θέα.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μπροστά από την κατοικία εκτείνεται η πισίνα, της οποίας η γεωμετρία ακολουθεί τη χάραξη του κτιρίου, ενισχύοντας τη συνοχή της σύνθεσης. Το υδάτινο στοιχείο λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη μεταξύ του χτισμένου και του φυσικού τοπίου, πολλαπλασιάζοντας οπτικά τη σχέση με τον ορίζοντα και εδραιώνοντας τη συνομιλία με τη θάλασσα. Η συνολική διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου υπογραμμίζει τη συνέχεια εσωτερικού και εξωτερικού, μετατρέποντας την κίνηση σε μια διαδοχή εμπειριών φωτός, σκιάς και θέας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών, όπως η πέτρα, το ξύλο και οι γήινες αποχρώσεις, ενισχύει τη σχέση με τον τόπο και αγκυρώνει το κτίσμα στο τοπίο της Αργολίδας. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση παραμένει λιτή και δωρική, με καθαρές γεωμετρίες που επιτρέπουν στον χρήστη να βιώσει άμεσα τη σχέση με τη φύση – τη θάλασσα, το βουνό και τη γη.

Μέσα από την ανθρώπινη κλίμακα και τα φυσικά υλικά, διατυπώνεται μια σύγχρονη εκδοχή πολυτέλειας: απλή, ουσιαστική και βαθιά συνδεδεμένη με το περιβάλλον και την εμπειρία του τοπίου.

 

Δομική ενοποίηση

Το έργο αφορά την ανακαίνιση και επέκταση μιας αγροικίας, τοποθετημένης εντός αυλής, στην κορυφή των λόφων της περιοχής του Πιεμόντε στα Απέννινα της Reggio Emilia. Το αρχικό λιθόκτιστο κτίριο, που χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα, είχε υποστεί διαχρονικά σειρά παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων εργασίες στατικής ενίσχυσης που οδήγησαν στη δημιουργία εξωστών από οπλισμένο σκυρόδεμα προς την πλευρά της κοιλάδας, καθώς και πιο πρόσφατες επεμβάσεις όπως η ανακαίνιση της στέγης και η προσθήκη ενός στεγάστρου από σκυρόδεμα και ξύλο στη ανατολική όψη.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Η επέμβαση καθοδηγήθηκε από δύο βασικούς στόχους: την επέκταση του ισογείου -όπου οι υφιστάμενοι χώροι καθιστικού και υπνοδωματίου κρίνονταν ανεπαρκείς- και τον ανασχεδιασμό των εκτεταμένων υπαίθριων χώρων του οικοπέδου. Ο όροφος των υπνοδωματίων παρέμεινε αμετάβλητος, καθώς θεωρήθηκε επαρκής τόσο ως προς το μέγεθος όσο και ως προς τη λειτουργικότητά του.

Η αναδιάρθρωση των χώρων διημέρευσης ξεκίνησε με τη μετατροπή του υφιστάμενου επικλινούς στεγάστρου, το οποίο εξελίχθηκε σε έναν νέο κλειστό όγκο που φιλοξενεί το καθιστικό και την τραπεζαρία, καθώς και μια ζώνη ευεξίας σε άμεση σύνδεση με το ισόγειο υπνοδωμάτιο. Η αρχική ξύλινη και κεραμοσκεπής στέγη αποξηλώθηκε, διατηρώντας τους υποστυλώματα από σκυρόδεμα, πάνω στους οποίους τοποθετήθηκε νέα μεταλλική κατασκευή για τη δημιουργία επίπεδης οροφής, με επαναχρησιμοποίηση των ξύλινων δοκών του στεγάστρου.

 

 

Διάταξη & υλικά

Ο νέος όγκος περιβάλλεται από συνεχείς υαλοστάσεις, οι οποίες αρθρώνονται με κατακόρυφα, μετατοπισμένα αλουμινένια στοιχεία με φινίρισμα Corten, ενώ η υφιστάμενη λιθοδομή διατηρείται εμφανής στο εσωτερικό. Ο παλαιός χώρος καθιστικού μετατράπηκε σε κουζίνα και συνδέθηκε με τον νέο χώρο διημέρευσης μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος επενδεδυμένου με μεταλλικό φύλλο, το οποίο προέκυψε από την αναδιαμόρφωση των υφιστάμενων ανοιγμάτων του τοίχου. Αντίστοιχη επέμβαση πραγματοποιήθηκε και στο υπνοδωμάτιο, όπου ένα νέο άνοιγμα στη λιθοδομή οδηγεί απευθείας στον χώρο ευεξίας, ο οποίος περιλαμβάνει σάουνα.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & όψης

Στον υπαίθριο χώρο, οι υπάρχουσες αναβαθμίδες επανασχεδιάστηκαν με την προσθήκη μιας πισίνας υπερχείλισης, η οποία προεξέχει προς την κορυφογραμμή, με υπόγειο επίπεδο που στεγάζει τους μηχανολογικούς χώρους και αποθηκευτικές χρήσεις. Το σύστημα των αναβαθμίδων επεκτάθηκε περαιτέρω μέσω επιχωματώσεων ενισχυμένων με συρματοκιβώτια (gabions), δημιουργώντας νέες φυτεμένες και αξιοποιήσιμες υπαίθριες ζώνες.

Οι χώροι μπροστά από το κτίριο απελευθερώθηκαν από τοιχία και περιφράξεις, επιτρέποντας τη δημιουργία μιας νέας κύριας εισόδου στην κατοικία. Η είσοδος δεν τοποθετείται πλέον στο κέντρο του στεγάστρου, αλλά στη μικρή πλευρά της επέκτασης, επιτρέποντας την αναδιάρθρωση της οδικής πρόσβασης από τον κεντρικό δρόμο, η οποία πλέον λειτουργεί ανεξάρτητα από τον υπόλοιπο αύλειο χώρο.

Η νέα κύρια όψη του κτιρίου σηματοδοτείται από μια μεταλλική πέργκολα εισόδου, η οποία καλύπτει μερικώς τη θύρα και φιλοξενεί αναρριχώμενη φύτευση, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου.

 

Αρχή της εσωστρέφειας

Η κατοικία εντάσσεται στην τοπική κλίμακα της περιοχής της Λακατάμειας στη Λευκωσία, σε μια γειτονιά με αδόμητα οικόπεδα, την απουσία πρασίνου και απέναντι από ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παπουτσιών.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο αρχικός στόχος για τον σχεδιασμό, βάσει των χαρακτηριστικών της περιοχής, ήταν η δημιουργία μιας ισόγειας κατοικίας που θα εστιάζει στις αρχές της εσωστρέφειας και της ιδιωτικότητας, καθώς και στην άμεση σύνδεση του εσωτερικού χώρου με το πράσινο. Παράλληλα, επιδιώκεται η παροχή ενός ασφαλούς και άνετου εσωτερικού μεσογειακού περιβάλλοντος βιωματικής εμπειρίας, μέσα από μια σύγχρονη τοπική αρχιτεκτονική προσέγγιση με τη χρήση σύγχρονων συστημάτων και υλικών.

Οι βασικές συνθετικές αρχές που έχουν καθοριστεί από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του χρήστη, εστιάζουν κυρίως στη δημιουργία ενδιάμεσων υπαίθριων χώρων-αίθριων και την τοποθέτηση ενός κύριου προστατευτικού φίλτρου στην πρόσοψη της κατοικίας, η οποία λειτουργεί ως αναφορά στον παραδοσιακό μαντρότοιχο.

 

 

Χωρική οργάνωση

Την οργανική ευελιξία των χώρων, με τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και τον γραφειακό όγκο να “κρέμεται” ως σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της κατοικίας, προσφέροντας τη δυνατότητα πολλαπλών κινήσεων. Η “εσωστρεφής και διαμπερής” κάτοψη και η σχέση της με τον περιβάλλοντα χώρο, δημιουργούν έναν πυρήνα ιδιωτικότητας και ασφάλειας για τους ενοίκους. Οι εξωτερικοί τοίχοι, αλλά και ο ανατολικός τοίχος από συρματοκιβώτια με πλήρωση τοπικής πέτρα (gabion-basket), λειτουργούν ως διάφραγμα που διαχωρίζει τον δημόσιο από τον ιδιωτικό χώρο, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εκτονώνονται προς τα αίθρια, εξασφαλίζοντας διαμπερότητα με φυσικό φωτισμό και αερισμό.

Κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο του εσωτερικού της κατοικίας είναι ο γραφειακός χώρος, ο οποίος αιωρείται σαν ξύλινος όγκος πάνω από την κουζίνα και τον χώρο του καθημερινού. Το γραφείο αναδεικνύεται ως η δεύτερη κύρια λειτουργική χρήση της κατοικίας, εξυπηρετώντας την ανάγκη για αποθήκευση βιβλίων και την παροχή ενός χώρου μελέτης για τους ενοίκους.

Η τοποθέτηση του γραφείου πάνω από την κουζίνα και το καθημερινό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα δυναμική στην εμπειρία του χώρο. Από τη μία πλευρά, το γραφείο παραμένει μέρος της ευρύτερης ενότητας της κατοικίας, ενώ από την άλλη εξασφαλίζει έναν βαθμό ιδιωτικότητας για τους χρήστες του. Αυτή η διττή σχέση προωθεί την ισορροπία ανάμεσα στον κοινόχρηστο και τον προσωπικό χώρο.

 

 

Εξωτερικός σχεδιασμός & φύτευση

Ένα από τα πιο κύρια χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της κατοικίας που αναδεικνύουν την μεταβλητότητα των εσωτερικών χώρων να εκτείνονται προς τον εξωτερικό, είναι τα αναδιπλούμενα διάτρητα πανέλα σκίασης, τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να ρυθμίζουν την ιδιωτικότητά τους και να ελέγχουν τον ηλιασμό στον εσωτερικό χώρο, σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

Τα αίθρια σαν τα κύρια βιοκλιματικά στοιχεία της κατοικίας αποτελούν το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, χωροθετούνται δίπλα στους κοινόχρηστους χώρους και τα υπνοδωμάτια. Προσφέρουν ιδιωτικούς εξωτερικούς χώρους για κάθε δωμάτιο, επιτρέποντας την ροή του φυσικού φωτισμού και αερισμού με γνώμονα την ιδιωτικότητα. Επιπλέον, τα αίθρια φυτεμένα με κυπριακά φυτά χαμηλής βλάστησης, δημιουργούν μικροκλίματα που εισάγουν τη φυσική βλάστηση στο εσωτερικό της κατοικίας. Έτσι, η κατοικία «αγκαλιάζει» τον φυσικό χώρο, επιτυγχάνοντας την οργανική σύνδεση της με το περιβάλλον.

 

Διακριτική παρουσία

“Ένας εξώστης στη θάλασσα, ένα παρατηρητήριο στο πέρασμα.”

Σε έναν ελαιώνα έξι στρεμμάτων, με έντονη κλίση και θέα στο στενό πέρασμα της βόρειας Κέρκυρας, σχεδιάστηκε μια κατοικία με σεβασμό στην Κερκυραϊκή γη και το φυσικό περιβάλλον. Μια κατοικία που καδράρει κάθε πρωί τις πιο συγκλονιστικές ανατολές του ηλίου, με τα πλοία να περνούν αργά μπροστά του, σαν σε φυσικό σκηνικό.
Η πρόκληση ήταν να ενταχθεί διακριτικά στο τοπίο, να σέβεται τον ελαιώνα, να αφουγκράζεται τη γη και τη θάλασσα χωρίς να τα ανταγωνίζεται.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική σύνθεση ακολουθεί τη μορφολογία του εδάφους, με τις ξερολιθιές να οργανώνουν τη ροή και τα επίπεδα. Το τοπίο υπαγόρευσε τους κανόνες και οι ξερολιθιές χάραξαν τα επίπεδα, ο ελαιώνας έθεσε τα όρια, η θάλασσα έδωσε τον ρυθμό. Δύο λευκά δοκάρια αναδύονται από τον βράχο, σαν άξονες προσανατολισμού, συνομιλώντας σιωπηλά με τα καράβια που διέρχονται. Το νερό στις πισίνες, το ξύλο και τα φυτεμένα δώματα διαμορφώνουν ένα ήπιο αποτύπωμα στο τοπίο, αφήνοντας τη φύση να πρωταγωνιστεί, όπως ακριβώς της αξίζει. Μια κατοικία που παραμένει παρούσα αλλά ταυτόχρονα αθέατη, με τον κύριο όγκο της να αναπτύσσεται υπόσκαφα, γεγονός που ελαχιστοποιεί την οπτική παρέμβαση κυρίως από το επίπεδο του δρόμου.

Οι κύριοι όγκοι αναπτύσσονται σταδιακά από την πίσω πλευρά προς τη θέα, τη θάλασσα, την πισίνα και τον περιβάλλοντα χώρο, ακολουθώντας τη φυσική μορφολογία και ενσωματώνοντας στρατηγικά ανοίγματα και προβόλους. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που μοιάζει να αναδύεται από τον βράχο, δίνοντας την αίσθηση αιώρησης πάνω από την πλαγιά, χωρίς να διαταράσσει τη συνέχεια του ελαιώνα. Πλησιάζοντας κανείς την κατοικία από το δρόμο, βλέπει ολόκληρο το δώμα της μαζί με το τοπίο και τη θάλασσα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα λειτουργική ενότητα και ιδιωτικότητα. Το ανώτερο επίπεδο περιλαμβάνει τον χώρο στάθμευσης, την κεντρική είσοδο, το master bedroom, ιδιωτική πισίνα και βεράντα. Η εκτεταμένη βεράντα γίνεται μια λειτουργική προέκταση του υπνοδωματίου, με συνεχή ροή μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου το οποίο επιτυγχάνεται μέσω συρόμενων υαλοπετασμάτων τα οποία εξαφανίζονται μέσα στις διπλές τοιχοποιίες, δημιουργώντας μια αδιάλειπτη σύνδεση με τους γύρω ελαιώνες και εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα.

Στο μεσαίο επίπεδο βρίσκονται οι κύριοι χώροι διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένων του καθιστικού, της κουζίνας, δύο υπνοδωματίων, του ξενώνα και της μεγάλης κρεμαστής σε πρόβολο πισίνας, η οποία δημιουργεί την αίσθηση ότι συγχωνεύεται οπτικά με τον ορίζοντα. Η επιλογή του ανοιχτού σχεδιασμού στην κάτοψη σε συνδυασμό με τα μεγάλων διαστάσεων συρόμενα υαλοστάσια συμβάλλει στην κατάργηση των ορίων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, μεγιστοποιώντας την οπτική και λειτουργική σύνδεση με το περιβάλλον.

Το υπόγειο φιλοξενεί χώρους αναψυχής, όπως γυμναστήριο με αποδυτήρια, αίθουσα προβολών και μπιλιάρδου. Ο φωτισμός του είναι φυσικός και διαμπερής. Επιτυγχάνεται δε λόγω της μεγάλης γυάλινης πλευράς της πισίνας που επιτρέπει τη διείσδυση φωτός από την πισίνα του ισογείου, καθώς και των υαλοστασίων που αποκαλύπτουν τον εμφανή βράχο στην πίσω υπόσκαφη πλευρά της κατοικίας,  η οποία φωτίζεται φυσικά μέσωskylight. Το εσωτερικό αίθριο στην πίσω πλευρά της κατοικίας μεταξύ του κλιμακοστάσιου και του φωτιζόμενου βράχου, ενισχύει τον φυσικό φωτισμό κι έτσι ενοποιούνται οπτικά όλα τα επίπεδα της κατοικίας.

Η κεντρική πισίνα αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα στοιχεία του σχεδιασμού, καθώς είναι κατασκευασμένη σε πρόβολο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι αιωρείται πάνω από τη φυσική πλαγιά. Η προέκτασή της σε πρόβολο πέρα από το κέλυφος της κατοικίας δίνει την αίσθηση της αιωρούμενης υδάτινης επιφάνειας. Το βασικό μορφολογικό στοιχείο της αιώρησης με τους λευκούς προβόλους  χαρακτηρίζει συνολικά την αρχιτεκτονική σύνθεση.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η επιλογή υλικών αποσκοπεί στη διατήρηση της αισθητικής συνέχειας με το τοπίο, αλλά και στη μακροχρόνια αντοχή και ελαχιστοποίηση των αναγκών συντήρησης. Η τοπική πέτρα, το εμφανές σκυρόδεμα και οι γκρι αποχρώσεις στις τοιχοποιίες ενσωματώνουν την κατοικία στη βραχώδη πλαγιά, ενώ τα εκτεταμένα ξύλινα δάπεδα deck του εξωτερικού χώρου προσδίδουν ζεστασιά στην εξωτερική διαμόρφωση. Η χρήση τοπικής φυσικής πέτρας για τους τοίχους αντιστήριξης και τα μονοπάτια δένει αρμονικά με το τοπίο δίνοντας την αίσθηση της συνέχειας του φυσικού εδάφους, ενώ οι φυτεμένες οροφές συμβάλλουν περαιτέρω στην περιβαλλοντική ενσωμάτωση της κατοικίας στο περιβάλλον του ελαιώνα.

Το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της κατοικίας πραγματοποιείται κάτω από το έδαφος, σε συνδυασμό με το σωστό προσανατολισμό και τη χρήση φυτεμένων δωμάτων, παρέχουν φυσική μόνωση στο κτίριο και το καθιστούν μία σύγχρονη βιοκλιματική κατοικία. Παράλληλα, η ενσωμάτωση ηλιοθερμικών συστημάτων παραγωγής ζεστού νερού χρήσης όσο και η κατασκευή βιοκλιματικής πέργκολας στο επίπεδο του πάρκινγκ, εξασφαλίζει πλήρη ενεργειακή αυτονομία, καθιστώντας την κατοικία ενεργειακά αυτάρκη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, γεγονός το οποίο αποτυπώνεται και στην ενεργειακή κατάταξη του κτιρίου, κατατάσσοντας το στην Α+ ενεργειακή κλάση. Η βιοκλιματική πέργκολα συνολικής επιφάνειας 65m2 με περσιδωτή φωτοβολταϊκή κάλυψη, αποτελείται από 108 τεμάχια μονοκρυσταλλικών φωτοβολταϊκών περσίδων με διαμήκη τοποθέτηση στον άξονα βορρά -νότου. Η ειδική του ενεργειακή κατανάλωση ανέρχεται σε μόλις 4,8 KWh/m2, καθιστώντας το επί της ουσίας Κτίριο Μηδενικής Κατανάλωσης Ενέργειας (Zero Energy Building) ενώ υπάρχει εγκατεστημένη υποδομή τόσο για την τοποθέτηση φορτιστών ηλεκτρικών οχημάτων όσο και για την ενσωμάτωση συστήματος αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με συσσωρευτές.

 

Ήσυχος μινιμαλισμός

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε συγκρότημα κατοικιών στο Χαλάνδρι, αποτελούμενο από δύο πανομοιότυπα κτίρια με κοινόχρηστο πολυλειτουργικό χώρο στο ισόγειο, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Βικέλα το 1972. Παρότι ο εσωτερικός του χώρος αναδιαμορφώθηκε, η σύνθεση διατήρησε την φιλοσοφία της αρχικής κάτοψης.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες των ιδιοκτητών, αφαιρέθηκαν τα περισσότερα εσωτερικά χωρίσματα και αντικαταστάθηκαν με νέα. Ωστόσο, ο σχεδιασμός επιδίωξε να διατηρήσει τη λογική της αρχικής διάταξης. Ο πυρήνας του διαμερίσματος παραμένει ο κεντρικός διάδρομος που συνδέει την είσοδο με το καθιστικό και την τραπεζαρία, ενώ οι υπόλοιποι χώροι οργανώνονται συμμετρικά εκατέρωθεν αυτού. Τα υπνοδωμάτια και το μπάνιο βρίσκονται στη βόρεια πλευρά, ενώ η κουζίνα, το WC και ο βοηθητικός χώρος τοποθετούνται στη νότια.

Ο υφιστάμενος διάδρομος στένεψε ελαφρώς και μετατράπηκε σε χωλ, με τον επιπλέον χώρο να αξιοποιείται για τη δημιουργία αποθηκευτικών επιφανειών, εντοιχισμένων ντουλαπών και επίπλων εισόδου με ενσωματωμένο κάθισμα, καθώς και για τη χωροθέτηση ενός WC. Στη νότια πλευρά, ο πρώην βοηθητικός χώρος αφαιρέθηκε ώστε να επεκταθεί η κουζίνα, δημιουργώντας περιοχή για καφέ και μικρό τραπέζι. Η ζώνη των υπνοδωματίων επανασχεδιάστηκε ώστε κάθε δωμάτιο να διαθέτει το δικό του μπάνιο, εντοιχισμένες ντουλάπες και χώρο εργασίας ή τουαλέτα μακιγιάζ.

 

 

Χωρική οργάνωση & φωτισμός

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του διαμερίσματος είναι η αίσθηση ευρυχωρίας και φωτεινότητας. Οι χώροι καθιστικού και τραπεζαρίας είναι ανοιχτοί και φωτεινοί, με διπλό προσανατολισμό –βόρειο και νότιο– και μπαλκόνια και στις δύο όψεις που ενισχύουν τον φυσικό αερισμό. Η κουζίνα, λουσμένη από το νότιο φως, αποτελεί το πρώτο χώρο που αντικρίζει κανείς με την είσοδο, καθώς ανοίγεται προς τον διάδρομο. Αντίθετα, ένα μικρό ενδιάμεσο χωλ διαχωρίζει τα υπνοδωμάτια από τους κοινόχρηστους χώρους, προσφέροντας ιδιωτικότητα και ηρεμία.

 

 

Υλικά & ειδικές κατασκευές

Η αισθητική προσέγγιση βασίστηκε σε μια ήρεμη, μινιμαλιστική λογική, με έμφαση στην καθαρότητα των γραμμών και τη συνέπεια της υλικής παλέτας. Οι εντοιχισμένες ντουλάπες, οι κρυφές πόρτες και τα ξυλουργικά στοιχεία διαμορφώθηκαν στην ίδια υπόλευκη απόχρωση με τους τοίχους, δημιουργώντας μια ενιαία και ομοιογενή εικόνα. Το ξύλο δρυός χρησιμοποιήθηκε επιλεκτικά σε στοιχεία που επιδιώκονταν να αναδειχθούν -όπως η νησίδα και το bar της κουζίνας, τα έπιπλα εισόδου και η κύρια πόρτα- προσδίδοντας θερμότητα και υφή.

Το δάπεδο του διαμερίσματος, εκτός από τα μπάνια, καλύφθηκε με ανοιχτόχρωμο laminate δρυός, ενοποιώντας οπτικά τους χώρους. Στην κουζίνα, το μπεζ χαλαζιακό υλικό συμπληρώνει την γήινη παλέτα, ενώ στη σουίτα του κυρίως υπνοδωματίου το ύφος αυτό συνεχίζεται με πλακίδια σε απόχρωση τραβερτίνης. Το δεύτερο υπνοδωμάτιο διαφοροποιείται με έντονα μπλε στοιχεία τόσο στα ξυλουργικά όσο και στο μπάνιο. Υαλότουβλα χρησιμοποιήθηκαν στα μπάνια και το WC, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε αυτούς τους εσωτερικούς χώρους χωρίς παράθυρα. Τέλος, οι καμπύλοι τοίχοι που αντικατέστησαν τις ευθείες γραμμές προσδίδουν μια πιο απαλή αισθητική και ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και συνοχής σε όλο το διαμέρισμα.

 

Κινήσεις εδάφους

Η κατοικία βρίσκεται σε επικλινές οικόπεδο στην περιοχή Κεφαλοκρεμμύνος στη Λεμεσό, σε ένα σημείο όπου το φυσικό ανάγλυφο και οι θέες προς τη θάλασσα καθορίζουν τον χαρακτήρα του τόπου. Το έργο επιχειρεί να εναρμονίσει την αρχιτεκτονική με το τοπίο, διαμορφώνοντας έναν χώρο κατοίκησης που αναδύεται οργανικά μέσα από τη γη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση βασίστηκε στην ένταξη της αρχιτεκτονικής στον φυσικό περίγυρο, με στόχο τη δημιουργία μιας κατοικίας που ακολουθεί την τοπογραφία και αγκαλιάζει το τοπίο. Ο σχεδιασμός προσεγγίζει την έννοια της κατοικίας ως καταφυγίου, όπου η σχέση εσωτερικού και εξωτερικού γίνεται αδιάκοπη, επιτρέποντας στον κάτοικο να βιώνει τη φύση σε κάθε στιγμή της καθημερινότητας. Η μορφή και οι χαράξεις προκύπτουν από τις κινήσεις του εδάφους, μεταφράζοντας τη φυσική ροή του τόπου σε αρχιτεκτονική χειρονομία.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η διάταξη οργανώνεται σε επίπεδα που ανταποκρίνονται στην κλίση του εδάφους, επιτρέποντας την ομαλή ροή μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Η κατοικία εκμεταλλεύεται τις οπτικές προς τη θάλασσα, ενώ προστατεύεται από τον άνεμο και τον ήλιο μέσω προσεκτικά τοποθετημένων στοών και ημιυπαίθριων περιοχών. Οι στοές και οι ημιυπαίθριοι χώροι λειτουργούν ως φίλτρα που προστατεύουν από τον ήλιο και τον άνεμο, προσφέροντας ταυτόχρονα σκίαση και διαβαθμίσεις ιδιωτικότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών – σκυρόδεμα, πέτρα και ξύλο – αντικατοπτρίζει τη σχέση του κτιρίου με το φυσικό περιβάλλον, συνδυάζοντας ανθεκτικότητα και απλότητα. Η κατοικία αποτυπώνει τη σύγχρονη κυπριακή αρχιτεκτονική μέσα από τη σύνθεση καθαρών όγκων και την αίσθηση γαλήνης που προσφέρει.

 

Κατασκευή από τη γη

Ενσωματωμένη στο κυπριακό τοπίο, η κατοικία ανταποκρίνεται στο κλίμα και στο πολιτισμικό της πλαίσιο. Η στιβαρή τοιχοποιία προσφέρει θερμομόνωση, ενώ οι σκιασμένες αυλές και τα ανοίγματα υποστηρίζουν τον φυσικό αερισμό. Αντλώντας από την τοπική οικοδομική παράδοση και επανερμηνεύοντάς την, το σπίτι εντάσσεται αρμονικά στο περιβάλλον του, αποτελώντας μια δήλωση συνέχειας ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο ξεκινά από τη γη, νοημένο ως ένα σπίτι βαθιά ριζωμένο στον τόπο του. Το όραμα ήταν να επανερμηνευθεί η μεσογειακή τυπολογία της αυλής μέσα από ένα σύγχρονο πρίσμα, αγκαλιάζοντας το τοπίο ενώ ταυτόχρονα πλαισιώνονται χώροι ιδιωτικότητας και συνάθροισης. Πρόκειται για μια κατοικία όπου οι παραδοσιακές μορφές συναντούν τον μινιμαλισμό, και όπου η στιβαρότητα των μονολιθικών τοίχων αποπνέει προστασία και γαλήνη.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Το σπίτι οργανώνεται γύρω από μια κεντρική αυλή, ενισχύοντας τόσο την εσωστρέφεια όσο και την ανοιχτότητα. Οι χώροι διημέρευσης στρέφονται προς το εσωτερικό για να δημιουργήσουν οικειότητα, ενώ τα ανοίγματα πλαισιώνουν στρατηγικά θέες προς το γύρω τοπίο. Η κάτοψη καθιερώνει έναν ρυθμό ανάμεσα σε κλειστούς και ανοιχτούς χώρους, καθοδηγώντας την κίνηση μέσα από ακολουθίες φωτός και σκιάς.

Το λειτουργικό πρόγραμμα συνδυάζει με σαφήνεια τους κοινωνικούς και ιδιωτικούς χώρους. Οι κοινόχρηστες ζώνες τοποθετούνται γύρω από την αυλή, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση, ενώ τα υπνοδωμάτια και οι ιδιωτικοί χώροι παραμένουν απομονωμένοι. Η κυκλοφορία είναι προσεκτικά χορογραφημένη, επιτρέποντας ομαλές μεταβάσεις ανάμεσα στη συλλογική ζωή και την ατομική απομόνωση.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλική στρατηγική βασίζεται σε φυσικές και απτικές επιφάνειες: σοβατισμένους τοίχους από τοιχοποιία, εμφανές σκυρόδεμα και ζεστές λεπτομέρειες από ξύλο. Αυτές οι επιλογές αντανακλούν τόσο τη διάρκεια όσο και τη σύνδεση με την παράδοση. Ο μονολιθικός χαρακτήρας της κατασκευής τονίζει τη μονιμότητα, ενώ οι εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες εισάγουν άνεση και σύγχρονη ευαισθησία.

 

Οικολογική ευαισθησία

Η πρόταση “στήνει” έναν διάλογο με το τοπίο. Η διαμόρφωση του τοπίου επιδιώκει να θολώσει τα όρια ανάμεσα στο δομημένο χώρο και στη φύση, ενσωματώνοντας την αρχιτεκτονική στο περιβάλλον της μέσα από ποικίλα στρώματα βλάστησης. Η πρόθεση δεν είναι μόνο να πλαισιωθεί το σπίτι με πράσινο, αλλά και να δημιουργηθεί μια ακολουθία βιωματικών εμπειριών που αποκαλύπτονται καθώς κανείς κινείται στον χώρο. Αυτή η προσέγγιση τονίζει τη ρευστότητα, τη βιοποικιλότητα και τη συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, αναδεικνύοντας τον ουσιαστικό ρόλο της φύσης στη σύγχρονη κατοίκηση.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο αποτελεί παράδειγμα αρχιτεκτονικής τοπίου που διαμορφώνει τον χαρακτήρα και την ατμόσφαιρα μιας κατοικίας. Αντί να αντιμετωπίζεται ο κήπος ως συμπληρωματικό στοιχείο, το έργο τον καθιστά το βασικό μέσο αρχιτεκτονικής έκφρασης. Μέσα από τη βιοποικιλότητα, την οικολογική ευαισθησία και τη χωρική διαστρωμάτωση, ο σχεδιασμός τοποθετεί την κατοικία στο ευρύτερο πλαίσιο, όπου το δομημένο περιβάλλον και η φύση συνυπάρχουν σε γνήσια συμβίωση.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η κατοικία βρίσκεται σε οικόπεδο 3.125m2, με 1.400m2 δομημένης επιφάνειας που τοποθετείται στρατηγικά ώστε να σέβεται και να αναδεικνύει την υφιστάμενη τοπογραφία. Ο κήπος οργανώνεται σε διακριτές αλλά αλληλένδετες ζώνες, καθεμία με ξεχωριστή ατμόσφαιρα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ενότητα του συνόλου. Ο σχεδιασμός ενσωματώνει χλοοτάπητες, σκιερούς χώρους καθιστικών και πυκνοφυτεμένα όρια που δημιουργούν ιδιωτικότητα χωρίς να αποκόπτουν το σπίτι από το φυσικό του περιβάλλον. Η κυκλοφορία καθοδηγείται από ένα δίκτυο διαδρομών που εγκαθιδρύει οπτικές και φυσικές συνδέσεις ανάμεσα στους κήπους και στους εσωτερικούς χώρους.

Το πρόγραμμα ισορροπεί τις κοινωνικές και τις ιδιωτικές λειτουργίες σε ένα πλαίσιο όπου το τοπίο είναι διαρκώς παρόν. Τα μεγάλα ανοίγματα στην αρχιτεκτονική αναιρούν τα όρια, εξασφαλίζοντας συνεχή διάλογο μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Η πισίνα και το deck αναψυχής εντάσσονται οργανικά στις φυτεμένες περιοχές, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία και ο στοχασμός συνυπάρχουν. Οι βοηθητικοί χώροι σχεδιάζονται διακριτικά, ώστε η λειτουργικότητα να μην διαταράσσει τη βιωματική ποιότητα της συνολικής σύνθεσης.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι επιλογές υλικών ενισχύουν την ενσωμάτωση σπιτιού και κήπου. Τα λιθόστρωτα δάπεδα συγχωνεύονται με τις φυτεμένες επιφάνειες, ενώ τα ξύλινα deck προσθέτουν ζεστασιά και υφή στους κοινωνικούς χώρους. Η παλέτα φύτευσης είναι πλούσια και πολυεπίπεδη: ψηλά δέντρα προσφέρουν σκιά και κλίμακα· θάμνοι και αγρωστώδη μαλακώνουν τα όρια των κτισμάτων· αναρριχώμενα φυτά δημιουργούν κατακόρυφες συνδέσεις, ενώνοντας την αρχιτεκτονική με το πράσινο περιβάλλον της. Υδάτινα στοιχεία εμπλουτίζουν περαιτέρω τις ποιότητες του κήπου, αντανακλώντας το φως και εισάγοντας τον ήχο στο τοπίο.

Αρχιτεκτονική τοπίου: Rodrigo Oliveira Paisagismo

 

 

Λιτή γλώσσα

Το έργο χωροθετείται σε ένα στενό ορθογώνιο οικόπεδο, εντός μίας νέας οικιστικής περιοχής στα προάστια της Λευκωσίας. Τα γύρω κτίρια ακολουθούν ποικίλα αρχιτεκτονικά ρεύματα και τάσεις, δημιουργώντας ένα ευνοϊκό πλαίσιο για τη νέα οικοδομή, η οποία ενσωματώνει μια σύγχρονη και λιτή αρχιτεκτονική γλώσσα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία οργανώνεται κάτω από μια δομή η οποία απευθύνεται προς τον δρόμο με μια λιτή όψη, υπερυψωμένη από το επίπεδο του δρόμου, αξιοποιώντας το νότιο τμήμα του τεμαχίου για τη δημιουργία του κήπου. Το κτίριο ακολουθεί τη χάραξη ενός ορθογώνιου καμβά διαστάσεων 12mx24m, εντός του οποίου οργανώνονται οι επιμέρους χώροι. Περιμετρικά, ένας πρόβολος από εμφανές μπετόν περιβάλλει το σύνολο, προσφέροντας σκίαση και προστασία.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η εσωτερική διάταξη είναι λιτή και λειτουργική, χωρισμένη σε δύο ζώνες: τη δυτική ζώνη, όπου τα υπνοδωμάτια απολαμβάνουν το βραδινό καλοκαιρινό αεράκι, και την ανατολική ζώνη, όπου οι καθημερινές χρήσεις απολαμβάνουν τη θέα προς το πράσινο. Μέσω μεγάλων ανοιγμάτων, ο εσωτερικός χώρος ενοποιείται οπτικά με το εξωτερικό περιβάλλον, προσφέροντας συνέχεια και φυσικό φωτισμό. Ένας τοίχος 17m από εμφανές σκυρόδεμα διαχωρίζει τις δύο ζώνες.

 

 

Παλέτα υλικών & φύτευση

Η λιτότητα της εξωτερικής μορφής και των εσωτερικών χώρων οδήγησε στην επιλογή συγκεκριμένων υλικών: μεγάλες κεραμικές πλάκες για τα δάπεδα στους κοινόχρηστους χώρους, ξύλινα δάπεδα στα υπνοδωμάτια, εμφανές μπετόν σε τοίχους και εξωτερική οροφή, και λευκό επίχρισμα στις κατακόρυφες επιφάνειες. Επιπλέον, τα έπιπλα και οι αποθηκευτικοί χώροι κατασκευάστηκαν από δρυ, προσφέροντας ζεστασιά.

Ο κήπος έχει φυτευτεί αποκλειστικά με μεσογειακή βλάστηση, ώστε να απαιτεί ελάχιστη συντήρηση. Η φύτευση ενισχύει την οπτική προοπτική και συνδέει αρμονικά τον εσωτερικό χώρο με το περιβάλλον.

 

Έμφαση στη βιοποικιλότητα

Περιτριγυρισμένο από την πλούσια βλάστηση του Ατλαντικού Δάσους, στις ακτές του Ρίο ντε Τζανέιρο, το έργο συνοδεύει την κατασκευή μιας νέας παραθαλάσσιας κατοικίας αναψυχής με προνομιακή θέα στο αρχιπέλαγος του Άνγκρα ντος Ρέις. Το οικόπεδο, συνολικής έκτασης 7.000m2, διατηρεί σχεδόν ανέπαφο το φυσικό του περιβάλλον, με αιωνόβια δέντρα, αυτοφυή τροπική βλάστηση και εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αναπόσπαστο κομμάτι του αρχιτεκτονικού συνόλου, ο σχεδιασμός του τοπίου ακολουθεί μια νατουραλιστική προσέγγιση. Στόχος είναι να αποδοθεί η αυθόρμητη αίσθηση της φύσης, να ενισχυθεί η βιοποικιλότητα και να ανακληθούν τα χαρακτηριστικά οικοσυστήματα του Ατλαντικού Δάσους -σαν τα νέα φυτεύματα να βρίσκονταν εκεί ανέκαθεν. Εμπνευσμένη από ιαπωνική φιλοσοφία εμβύθισης, η μελέτη βασίζεται σε πέντε θεμελιώδεις αρχές: να παραμένει ανεξήγητη, χωρίς ανάγκη λογικής δικαιολόγησης· ατελής, βρίσκοντας την ομορφιά στην ασυμμετρία και την ακανόνιστη μορφή· διαισθητική, καθοδηγούμενη από την ευαισθησία αντί της λογικής· συναρπαστική, προκαλώντας περιέργεια· και απρόβλεπτη, αντικατοπτρίζοντας τη ζωντανή και διαρκώς μεταβαλλόμενη φύση της ζωής.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Οι αρχές αυτές εκφράζονται σε δύο διακριτές ενότητες. Η πρώτη, στη βάση του βουνού, είναι εσωστρεφής και ενσωματώνεται στη δασώδη βλάστηση. Η δεύτερη είναι ανοιχτή και φωτεινή, διαμορφωμένη σε ξέφωτο που ευνοεί την κοινωνικότητα και τη θέαση του ωκεανού και των νησιών στον ορίζοντα.

Η πρόσβαση στην κατοικία γίνεται είτε από τη θάλασσα, μέσω ιδιωτικής αποβάθρας που εκτείνεται στα γαλήνια νερά, είτε από ξηράς, μέσω ελικοειδούς δρόμου που ανηφορίζει στο βουνό, οδηγώντας στην ανώτερη είσοδο. Στο υψηλότερο σημείο, ένας καταπράσινος κήπος υποδέχεται τον επισκέπτη και προετοιμάζει την εμπειρία που ακολουθεί. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά είδη συναντώνται η Calathea lutea (Maranta charuto), το Philodendronundulatum (Φιλόδενδρο-ονδουλάτουμ), η Chamaedorea erumpens (Φοίνικας-μπαμπού) και η Maranta burle-marxii.

Η αρχιτεκτονική, ελαφρώς υπερυψωμένη από το έδαφος, «μαλακώνει» με φυτεύσεις Philodendron bipinnatifidum(Γκουαϊμπέ), που καλύπτουν τις πέτρινες τοιχοποιίες και δημιουργούν την εντύπωση ότι η κατοικία αναδύεται φυσικά από το τοπίο. Η βλάστηση λειτουργεί επίσης ως φυσικό φίλτρο ανάμεσα στη βεράντα και τον χλοοτάπητα, ενώ οι μεγάλες πέτρες διατηρούν τον αυθεντικό χαρακτήρα του τόπου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η εναλλαγή υψών, όγκων και υφών εξασφαλίζει ομαλή μετάβαση από τη θαμνώδη βλάστηση μέχρι το δασικό θόλο. Η καμπυλόμορφη πισίνα, που ακολουθεί τις φυσικές γραμμές του εδάφους, λειτουργεί ως οπτικός συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο κτίσμα και το περιβάλλον. Από το ξέφωτο, λιθόστρωτα μονοπάτια καθοδηγούν τους κατοίκους μέσα από μια εναλλασσόμενη ακολουθία εμπειριών -από ανοιχτούς, ηλιόλουστους χώρους έως δροσερά περάσματα βυθισμένα στο φύλλωμα.

Δίπλα στην πισίνα, ένα μεγάλο αυτοφυές δέντρο σκιάζει έναν άνετο υπαίθριο χώρο καθιστικού, ενώ στο ανώτερο επίπεδο ο διάδρομος που συνδέει τα υπνοδωμάτια ανοίγεται προς το πίσω τμήμα του οικοπέδου, αποκαλύπτοντας την τοπογραφία και τη βιοποικιλότητα. Από τα μπαλκόνια, στραμμένα προς τη θάλασσα, ο κήπος εκτείνεται χαμηλότερα σαν φυσική συνέχεια του δάσους.

 

Λευκός κύβος

Στη νότια πλευρά της Μυκόνου, στο ύψος του Καλαφάτη με θέα τη θάλασσα και το Τραγονήσι, απλώνεται μια ισόγεια κατοικία επιφάνειας 200 m², η οποία ξεχωρίζει χάρη στους τετράγωνους, λιτούς και μοντέρνους όγκους της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Δημιουργείται ένα ενδιαφέρον παιχνίδι γεωμετρίας μεταξύ των διάτρητων λευκών όγκων, των πέτρινων και των υδάτινων επιφανειών. Το masterplan αποτελείται από δύο σχήματα Π-το κτίριο και την πισίνα- τα οποία αγκαλιάζονται, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η κατοικία επιπλέει στο νερό. Η κατοικία χωρίζεται σε δύο τμήματα-στους χώρους διημέρευσης και στα υπνοδωμάτια-με την πισίνα να βρίσκεται στη μέση. Ανοίγοντας τη διπλή ξύλινη εξώπορτα εισόδου, μια επιφάνεια νερού με τρία πατήματα από μπετόν και γρανίτη που επιπλέουν, οδηγούν εξωτερικά στα υπνοδωμάτια. Το καθιστικό τοποθετείται στη νότια πλευρά της κατοικίας, με μπαλκονόπορτες περιμετρικά προς την πισίνα.

Στην πίσω πλευρά του καθιστικού μια μεγάλη συρόμενη τζαμαρία ανοίγει σε ένα αίθριο φυτεμένο με κάκτους, δημιουργώντας έτσι έναν εντυπωσιακό ενιαίο χώρο “μέσα-έξω”, με την πισίνα να αποτελεί πια μέρος του: ένας απάνεμος ειδυλλιακός χώρος στην καρδιά της κατοικίας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κουζίνα είναι η ανατολική επέκταση του καθιστικού. Ξύλο, γρανίτης και inox, με δάπεδα και τοίχους από ανθρακί τσιμεντοκονία και σκούρα στοιχεία επίπλωσης και φωτισμού, δίνουν απάντηση στην προσπάθεια να παντρευτεί το μοντέρνο με το μυκονιάτικο στοιχείο. Τα τρία en-suite υπνοδωμάτια βρίσκονται στο βόρεια τμήμα της κατοικίας, με νότια θέα προς τη θάλασσα. Όλα έχουν άμεση πρόσβαση στην πισίνα, μέσω ενός μακρόστενου εξώστη.

Γεωμετρικές λευκές και ανθρακί επιφάνειες χωρίζουν τον χώρο ύπνου με το ανοιχτό λουτρό. Το master υπνοδωμάτιο επεκτείνεται στη δυτική πλευρά του κτιρίου, με ιδιωτική εξωτερική βεράντα με πέργκολα. Στην ανατολική πλευρά της κατοικίας βρίσκεται επίσης το δωμάτιο προσωπικού.

 

 

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου

Η στενή σχέση μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού της κατοικίας ήταν ένα ουσιαστικό σημείο της μελέτης. Το οικόπεδο σχετικά επίπεδο, επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων βεραντών στο ίδιο επίπεδο με το σπίτι. Ανατολικά, σε επέκταση της κουζίνας, βρίσκεται ο εξωτερικός χώρος φαγητού, με κτιστό BBQ. Στη δυτική και νότια πλευρά, σε επέκταση του εσωτερικού καθιστικού, βρίσκονται εξωτερικοί χώροι χαλάρωσης και ηλιοθεραπείας.

 

Οπτικές φυγές

Η αρχιτεκτονική μελέτη αφορά τον σχεδιασμό μιας ισόγειας εξοχικής κατοικίας 205 Μ2, χωροθετημένη σε ένα οικόπεδο 5 περίπου στρεμμάτων, στην περιοχή Γλυφά της Πάρου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το ίδιο το οικόπεδο προσέφερε μηδαμινές κλίσεις με νοτιοανατολικό προσανατολισμό και απρόσκοπτη θέα στην θάλασσα. Η ευρύτερη περιοχή παραμένει προς το παρόν με σχετικά ήπια δόμηση, για τα δεδομένα της Πάρου, με αποτέλεσμα όλες οι οπτικές φυγές της κατοικίας να είναι πλήρως ενταγμένες στο φυσικό τοπίου του νησιού. Η κατοικία αποτελείται από 3 ξεχωριστούς όγκους, οι οποίοι μεταξύ τους δημιουργούν και περικλείουν τους αντίστοιχους προστατευμένους εξωτερικούς χώρους με αποτέλεσμα την ‘επέκταση’ της κατά τους καλοκαιρινού μήνες.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Ο μεγαλύτερος όγκος συνθέτει την κύρια κατοικία και τοποθετείται πρώτος. Περιέχει κοινόχρηστες χρήσεις όπως κουζίνα, τραπεζαρία και καθιστικό, καθώς και το master υπνοδωμάτιο με λουτρό και w.c. επισκεπτών. Είναι και ο όγκος που προβλέπεται να χρησιμοποιείται καθ΄ όλη την περίοδο του έτους. Οι άλλοι δύο όγκοι αποτελούν τους ξενώνες με υπνοδωμάτια και λουτρά και στοχεύουν να φιλοξενούν τα μέλη της οικογένειας με τους καλεσμένους τους, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ένας κεντρικός νοητός άξονας διαπερνά όλη την κατοικία, ξεκινώντας από την Δυτική όψη της εισόδου και φτάνοντας στους υφιστάμενους κέδρους (φιδά) που βρίσκονται στο Ανατολικό τμήμα του οικοπέδου. Πάνω σε αυτόν τον άξονα διατάσσονται εκατέρωθεν του, το πλέγμα των κενών (περιβάλλον χώρος) και των πλήρων (δόμηση), διαμορφώνοντάς έτσι την συνολική αίσθηση στον χρήστη. Η χωροθέτηση των όγκων έχει γίνει έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια περίκλειστη κεντρική αυλή με θέα, στην οποία εκτονώνονται όλοι οι χρήστες.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Εξωτερικά κτιστά καθιστικά, πέργολες και φύτευση στον χώρο αυτό, συνθέτουν το σημείο συνάντησης της κατοικίας. Δύο ακόμα εξωτερικές αυλές προστατευμένες από τον αέρα και τον δυνατό ήλιο προσφέρονται ως εναλλακτικά σημεία συγκέντρωσης με έναν πιο ιδιωτικό χαρακτήρα. Αυτές είναι η αυλή & πέργκολα στο μάστερ υπνοδωμάτιο και η αυλή & κήπος στην είσοδο της κατοικίας από την δυτική όψη. Με την χρήση ελεύθερων εξωτερικών τοίχων δομούνται οι υπαίθριες επεκτάσεις που συνδέουν τα κλειστά (δομημένα) με τα ανοιχτά (αδόμητα) μέρη της κατοικίας, στοχεύοντας στην ασάφεια των ορίων. Ταυτόχρονα πετυχαίνουν και την καλύτερη ένταξη των όγκων στο φυσικό τοπίο.

 

Χωρική ψυχολογία

Η αρχιτεκτονική αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη μορφή τέχνης. Είναι η τέχνη της χάραξης γραμμών με νόημα, οι οποίες, όταν μετουσιώνονται σε τοίχους και ανοίγματα, εκφράζουν τις προθέσεις, το πάθος και το όραμα του δημιουργού. Περισσότερο από μια διαδικασία κατασκευής, η αρχιτεκτονική διαμορφώνει χώρους που συντονίζονται με τη ζωή, τον πολιτισμό και τη φύση. Ένας σωστά σχεδιασμένος χώρος δεν πρέπει μόνο να είναι λειτουργικός, αλλά να συγκινεί, να εμπνέει και να προάγει την ευημερία των χρηστών του. Αυτή η φιλοσοφία αποτυπώνεται στον σχεδιασμό του Κτηνιατρικού Νοσοκομείου, όπου η δημιουργική ενέργεια έχει αποκτήσει υλική μορφή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η απαλή, κυματιστή εξωτερική μορφή του κτιρίου αντιπαραβάλλεται σκόπιμα με τη δομημένη λογική της εσωτερικής του οργάνωσης, δημιουργώντας μια αίσθηση ισορροπίας και θαυμασμού. Το αρχικό, στατικό γεωμετρικό υπόβαθρο -βασισμένο σε ανθρωπολογικές αρχές και χωρική ψυχολογία- μετασχηματίζεται σε ένα δυναμικό δίκτυο καμπυλών, που αποπνέει ζωντάνια και κίνηση. Οι ρευστές μορφές καταργούν την αίσθηση εγκλεισμού, ενισχύοντας την εμπειρία ελευθερίας και ανοιχτότητας.

Η αρχιτεκτονική δεν επιβάλλεται στο τοπίο, αλλά αναδύεται από αυτό με γλυπτικές, οργανικές χειρονομίες. Οι καμπύλες διαμορφώσεις μοιάζουν με κύματα στη γη, θολώνοντας τα όρια μεταξύ φυσικού και τεχνητού. Το νοσοκομείο δεν αποκαλύπτεται άμεσα ως ιατρική δομή -αυτό που συναντά κανείς είναι ένας άλλος κόσμος: χαρούμενος, μυστηριώδης, σχεδιασμένος με επίκεντρο την ευημερία των ζώων.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός τοπίου

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στις απαλές, οργανικές φόρμες και τη στιβαρότητα του ωμού σκυροδέματος προσδίδει στον σχεδιασμό τόσο πρακτική αντοχή όσο και αισθητικό πλούτο. Οι ταράτσες και οι κήποι δεν λειτουργούν ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ως θεραπευτικοί χώροι που προσφέρουν φως, καθαρό αέρα και σύνδεση με τη φύση -βασικά στοιχεία για τη διαδικασία ίασης των ζώων.

Το εσωτερικό του νοσοκομείου έχει οργανωθεί με προσοχή στις ψυχολογικές ανάγκες των τετράποδων “ασθενών”. Όπως και στην ανθρώπινη φροντίδα, η ψυχολογία του χώρου παίζει καθοριστικό ρόλο. Η διάταξη εξασφαλίζει ότι διαφορετικά είδη -και ιδιαίτερα όσα έχουν φυσική αντιπαλότητα- αισθάνονται ασφάλεια, άνεση και προστασία. Οι χώροι για γάτες και σκύλους διαμορφώνονται με γνώμονα την απομόνωση όπου είναι απαραίτητη, αλλά και την ήρεμη συνύπαρξη όπου αυτή είναι εφικτή.

 

 

Πολιτισμική ενσωμάτωση

Το έργο αυτό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής αναγέννησης στην Αλβανία -μιας στροφής προς ιδρύματα που συνδυάζουν νοημοσύνη, αισθητική και ανθρωποκεντρικότητα. Καθώς η χώρα εντάσσεται όλο και περισσότερο στον παγκόσμιο διάλογο, καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην ψυχρή, δογματική προσέγγιση του παρελθόντος και σε μια νέα αρχιτεκτονική πρακτική που εναρμονίζεται με τη φύση και τον άνθρωπο. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική, συχνά, επιδιώκει να κυριαρχήσει στο περιβάλλον της, ξεχνώντας πως η φύση δεν είναι εξωτερική συνθήκη, αλλά μέρος της ίδιας της ζωής.

Το Κτηνιατρικό Νοσοκομείο αποτελεί έναν σπόρο για ένα διαφορετικό αρχιτεκτονικό μέλλον· ένα μέλλον που σέβεται το κλίμα, την παράδοση και την ιστορική ταυτότητα της Αλβανίας. Δεν πρόκειται για έναν στατικό χώρο, αλλά για ένα ζωντανό, βιωματικό περιβάλλον που ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη. Είναι μια αρχιτεκτονική που ξεπερνά τους κανόνες -μια αρχιτεκτονική που υπηρετεί, θεραπεύει και εμπνέει.

 

Συμπαγής όψη

Βρίσκεται στο Haras Santa María de Escobar, μια κλειστή κοινότητα στο Βόρειο Διάδρομο, περίπου 54 χλμ. από το κέντρο του Μπουένος Άιρες. Οι ευρύχωρες ιδιοκτησίες της περιοχής περιβάλλουν ένα γήπεδο γκολφ, ενώ το οικόπεδο της Escobar House ξεχωρίζει για το επίπεδο ανάγλυφό του και την εξαιρετική θέα στο βάθος του γηπέδου, καθώς και στο καταπράσινο τοπίο που εκτείνεται βόρεια.

 

Λειτουργική Διάταξη

Σχεδιασμένη για ένα νεαρό ζευγάρι, η κατοικία προοριζόταν αρχικά ως εξοχική, με στόχο να εξελιχθεί αργότερα στην κύρια κατοικία τους. Ο κεντρικός κοινωνικός χώρος, ο οποίος θεωρήθηκε καρδιά του σπιτιού, διαθέτει ψηλότερη οροφή και είναι ελαφρώς ανυψωμένος από το φυσικό επίπεδο του εδάφους, προσφέροντας ανεμπόδιστη θέα στο περιβάλλον. Το κτιριολογικό πρόγραμμα περιλάμβανε ένα κύριο υπνοδωμάτιο με ιδιωτικό μπάνιο, δύο επιπλέον υπνοδωμάτια για μελλοντικά παιδιά και ένα playroom τοποθετημένο όσο το δυνατόν πιο μακριά από τον κεντρικό χώρο. Οι χώροι του καθιστικού και της τραπεζαρίας ανοίγουν σε μια ημι-σκεπαστή βεράντα, ακριβώς δίπλα στην πισίνα, προσφέροντας ανεμπόδιστη σύνδεση της κατοικίας με το φυσικό της περιβάλλον.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατασκευή από ανεπίχριστο σκυρόδεμα και γυαλί επιτρέπει τη δημιουργία μιας ενοποιημένης αρχιτεκτονικής σύνθεσης με ξεκάθαρη οργανωτική και μορφολογική ενότητα. Η κύρια πλατφόρμα της κατοικίας φιλοξενεί την είσοδο και τους κοινωνικούς χώρους, ελαφρώς ανυψωμένα από το επίπεδο του εδάφους, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια διατάσσονται σε διαφορετικά ύψη, προσδίδοντας δυναμική κίνηση και χωρική πολυπλοκότητα. Παράλληλα, επιτυγχάνεται μια οργανική σύνδεση των επιμέρους χώρων, επιτρέποντας τους να διατηρούν την αυτονομία τους.

Ένας διάδρομος κυκλοφορίας και υπηρεσιών στην πρόσοψη της κατοικίας προσφέρει ιδιωτικότητα από τον δρόμο για τους κύριους χώρους, οι οποίοι στρέφονται στο πίσω μέρος του οικοπέδου. Η πρόσοψη παραμένει σχεδόν κλειστή, επιτρέποντας μόνο επιλεκτικές σχισμές για φυσικό φως, ενώ το πίσω μέρος της κατοικίας προσφέρει πλήρη ενοποίηση με το τοπίο, μέσω μιας ενιαίας, διάφανης επιφάνειας.

Η φέρουσα κατασκευή της κατοικίας βασίζεται σε δύο ανεστραμμένες παράλληλες δοκούς που εκτείνονται κατά μήκος της, ελαφρώς εσοχές στην πρόσοψη και στο πίσω μέρος. Οι δοκοί αυτές τονίζουν την οριζόντια ανάπτυξη του όγκου, οργανώνουν τον διάδρομο υπηρεσιών στην πρόσοψη, τους κοινωνικούς χώρους στο κέντρο και την ημι-σκεπαστή βεράντα στο πίσω μέρος. Οι θέες πλαισιώνονται ως οριζόντια ανοίγματα, εστιάζοντας το βλέμμα στο καταπράσινο τοπίο του οικοπέδου και το γήπεδο γκολφ. Παράλληλα, σειρές δέντρων στα όρια του οικοπέδου προσφέρουν ιδιωτικότητα και ενσωματώνουν το κτίριο στο φυσικό του περιβάλλον.

 

 

Σχεδιασμός πισίνας

Η πισίνα σχεδιάστηκε σύμφωνα με την επιθυμία των ιδιοκτητών, ενσωματωμένη αρμονικά στη βεράντα της κατοικίας. Πρόκειται για μια ορθογώνια επιφάνεια με τρεις πρόβολους που κρύβουν το βάθος της, προσδίδοντας την αίσθηση μιας επιπλέουσας επιφάνειας. Το αποτέλεσμα είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά τον ουρανό τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, προσδίδοντας μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα στο χώρο.

Μέσα από αυτήν τη σχεδιαστική προσέγγιση, οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν έναν compact, λιτό όγκο, όπου οι διαφορετικές στάθμες των χώρων, οι εναλλαγές του φωτισμού και οι διακριτικές διαφοροποιήσεις των επιμέρους χώρων προσφέρουν πλούσιες χωρικές εμπειρίες. Στόχος τους ήταν να σχεδιάσουν μια ζεστή, φιλόξενη κατοικία, βασισμένη στην καθαρότητα των γραμμών και την απλότητα των μορφών, που να βρίσκεται σε αρμονική συνομιλία με το φυσικό της περιβάλλον.

 

Λαξευμένο έδαφος

Εμπνευσμένη από τα γεωφυσικά φαινόμενα που διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία του νησιού, η κατοικία στην Τήνο είναι μια ερμηνεία της σύγκρουσης της πέτρας με τον αέρα και του τρόπου με τον οποίο αυτή εγγράφεται στη μορφολογία του εδάφους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Όταν ο αέρας και η πέτρα βρίσκονται σε διαμάχη, υπερτερεί είτε το ένα στοιχείο, δημιουργώντας γραμμικές προεξοχές, είτε το άλλο, μορφώνοντας κοιλότητες με πέτρινο περίβλημα. Η δυναμική, μινιμαλιστική κατοικία περιγράφει αυτές τις χωρικές ποιότητες και διαπραγματεύεται την παράλληλη σχέση της ορατότητας και της εσωστρέφειας, που αφορά στον τρόπο με τον οποίο ο χώρος βιώνεται, δημιουργώντας εποπτικά βάθρα και κοιλότητες φιλοξενίας που αναδύονται μέσα από και πάνω στο έδαφος. Επιθυμία του πελάτη ήταν ένα ατομικό ερημητήριο, όπου θα υπήρχε μόνο μία μακρόστενη πισίνα για άθληση, συνοδευμένη από έναν στεγασμένο χώρο ύπνου.

Μεταφράζοντας την ανάγνωση του τοπίου και την ανθρώπινη επιθυμία σε αρχιτεκτονική, σχεδιάστηκαν δύο μακρόστενοι όγκοι κάτω από ένα φυτεμένο δώμα, ένας περίκλειστος για το υπνοδωμάτιο και ένας ανοιχτός για την πισίνα. Στη συνέχεια, δημιουργήθηκε ένας επιπλέον κλειστός όγκος κάθετος προς τους δύο προηγούμενους που θα έπαιρνε, περιστασιακά, τον ρόλο ξενώνα. Για να μεταφέρει την αίσθηση σκαμμένης πέτρας, η κατοικία κατασκευάστηκε αποκλειστικά από μπετόν με εμφανή τα αποτυπώματα του ξυλότυπου. Ως αποτέλεσμα, ολόκληρη η ορατή επιφάνεια της πλάκας και των όγκων είναι διακοσμημένη με τα μοτίβα που κατασκευάζει η ίδια η φύση, στους κορμούς των δέντρων. Το σύνολο βρίσκεται χωνεμένο μέσα στο έδαφος, που ανοίγει σαν σχισμή στο ανάγλυφο. Η οροφή φυτεύεται μόνο με τους ίδιους θάμνους που βρίσκονται στην περίμετρο του οικοπέδου, αφήνοντας ανεμπόδιστη τη θέα για τις γειτονικές κατοικίες.

 

 

Σχεδιασμός πισίνας

Οι μεγάλοι βράχοι που προέκυψαν από την εκσκαφή επιλέγονται προσεκτικά και τοποθετούνται ξανά γύρω από και μπροστά στο κτίριο, γεμίζοντας κοιλότητες και δημιουργώντας μία οριζόντια μεταβατική ζώνη ανάμεσα στο τεχνητό και το φυσικό έδαφος. Η πισίνα, που είναι το κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης, προσανατολίζεται ώστε ο άξονάς της να βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στα απέναντι ακρωτήρια, που κατεβαίνουν συμμετρικά προς τη θάλασσα. Στο σύστημα κατευθύνσεων που προκύπτει από τον προσανατολισμό της πισίνας, ευθυγραμμίζονται οι δύο χώροι ύπνου και τοποθετούνται τα ανοίγματα μέσα στη μάζα τους, ώστε να βλέπουν από το εσωτερικό τους προς τον ορίζοντα. Με δεδομένη την επιθυμία απόλυτης απομόνωσης, κάθε ενότητα ύπνου διαθέτει τη δική της, περίκλειστη αυλή και ατομικό λουτρό χωρίς πόρτα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Ο ενδιάμεσος στεγασμένος χώρος φιλοξενεί μόνο μία κουζίνα, ένα καθιστικό και ένα βοηθητικό λουτρό. Η αίσθηση σπηλαίωσης εντείνεται με συρόμενα γωνιακά κουφώματα που εξαφανίζονται τελείως, ενώνοντας το εσωτερικό με το εξωτερικό, ενώ δεν παρεμβάλλεται κανένα υποστήλωμα. Από το βάθος, με πλάτη την εκσκαφή του βράχου, έρχεται φυσικό φως και αέρας, ενώ ο φωτισμός ενισχύεται με τρεις στρατηγικά τοποθετημένες οπές στην οροφή. Κατά αυτόν τον τρόπο, διαμορφώνονται χώροι αυτόνομοι και σε πλήρη έκθεση, την ίδια στιγμή που άλλοι στρέφονται στο εσωτερικό, απόλυτα προστατευμένοι. Το γραμμικό υδάτινο στοιχείο ανάμεσά τους εισάγει έναν πρόσθετο παράγοντα, αυτόν της ρευστότητας. Εν τέλει, η κατοικία ενσωματώνει τις ποιότητες των συντελεστών που συνθέτουν το φυσικό τοπίο, ενώ επαναδιατυπώνει τη συνεχόμενη διάδραση μεταξύ των στοιχείων της φύσης.

 

Οπτική άνεση

Το φαρμακείο βρίσκεται στο Ηράκλειο Κρήτης και αποτυπώνει μια σύγχρονη, καθαρή και ανθρωποκεντρική προσέγγιση στο σχεδιασμό χώρων υγείας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η βασική ιδέα στηρίζεται στην έννοια της ευεξίας. Με αφαιρετικές, αλλά σαφείς αναφορές στη φύση, οι φόρμες που χρησιμοποιήθηκαν στα συνθετικά και λειτουργικά στοιχεία του χώρου, υπενθυμίζουν πως εκείνη είναι η αρχική πηγή ψυχικής και σωματικής υγείας. Το έργο προσεγγίζει τον χώρο του φαρμακείου ως μια εμπειρία πέρα από τη λειτουργία του· μια αρχιτεκτονική σύνθεση που υποστηρίζει την έννοια της φροντίδας, της ευεξίας και της άνεσης.

Ισορροπημένος συνδυασμός υλικών, καθώς και αντιπαραβολές ανάμεσα σε ανοιχτόχρωμες, ανάγλυφες και λείες μεταλλικές επιφάνειες, βοηθούν στην οργάνωση του χώρου σε επιμέρους ενότητες, αναδεικνύοντας τις ποιότητες του φυσικού φωτός και ενισχύοντας την αίσθηση της αφής και της οπτικής άνεσης.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Ο χώρος του φαρμακείου αρθρώνεται σε δύο επίπεδα: στο ισόγειο διαμορφώνονται οι βασικοί χώροι προβολής και εξυπηρέτησης, ενώ στο ανώτερο επίπεδο φιλοξενούνται λειτουργίες ιδιωτικού χαρακτήρα. Κεντρικά τοποθετούνται δύο κάθετα στοιχεία προβολής, σε σύνθεση με χαμηλού ύψους καθιστικά, τα οποία λειτουργούν όχι μόνο ως εκθεσιακά σημεία, αλλά και ως στοιχεία οργάνωσης της κίνησης. Η ροή των επισκεπτών διαμορφώνεται ελεύθερα, ενθαρρύνοντας την αυτόνομη περιήγησή τους.

 

 

Custom κατασκευές

Στο βάθος, ο χώρος εξυπηρέτησης αποκτά πιο οικείο και θερμό χαρακτήρα με κυρίαρχο υλικό το ξύλο υπογραμμίζοντας την αίσθηση φροντίδας και οικειότητας. Ως επιπρόσθετο στοιχείο στον χώρο προβολής οι ψηλοί τοίχοι λευκού χρώματος υποδέχονται το φυσικό φως μέσα από τα μεγάλα ανοίγματα, ενισχύοντας τη διαφάνεια και την καθαρότητα του χώρου. Τέλος, ο μεταλλικός κάναβος στο 2ο επίπεδο λειτουργεί ως φίλτρο κατά την προσπέλαση του φωτός, δημιουργώντας έναν οπτικό ρυθμό μέσα από τη διάχυση και την εναλλαγή φωτός και σκιάς.

 

Οργανικές γεωμετρίες

Το ξενοδοχείο 5 αστέρων στη Μύκονο σχεδιάστηκε με την κεντρική ιδέα της διηνεκούς κίνησης των κυμάτων της θάλασσας και των πλασμάτων που ζουν μέσα της. Μέσα από μια σειρά αρχιτεκτονικών χειρισμών, όπως η αφαιρετική διάρθρωση των στερεών όγκων, η μίμηση των μορφών διαφορετικών φυσικών στοιχείων, καθώς και η επαναδιατύπωση του λεξιλογίου της παραδοσιακής μυκονιάτικης αρχιτεκτονικής, το έργο πήρε την τελική του μορφή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική σύνθεση θυμίζει τις καμπύλες της θάλασσας, ενώ ολόκληρο το κτίριο ενσωματώνει τη ρευστότητα ως δομικό στοιχείο του πυρήνα του: σαν ένα γιγαντιαίο κήτος να αναδύθηκε από τη γη, δημιουργώντας όγκους με την ουρά και το σώμα του. Παράλληλα, η οργανική φύση της μορφής του κτιρίου, θυμίζει αφαιρετικά τυπολογίες, μορφές και σχήματα τα οποία απαντώνται στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Τα στοιχεία του τοπίου της Μυκόνου -ξερολιθιές, θάλασσα, βράχοι και ξηρά βλάστηση- ενσωματώθηκαν ως λεπτομέρειες στο έργο, παρέχοντας διαφορετικές υφές και χωρικές εμπειρίες.

Ξηροφυτική βλάστηση και φοίνικες διασκορπίστηκαν στο ξενοδοχείο συνομιλώντας με τον αρχιτεκτονικό όγκο, ενώ οι πισίνες που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα δωμάτια συνέβαλαν στη δημιουργία μιας επιπλέον ζώνης νερού που περιστρέφεται κατά μήκος και μπλέκεται με τις αυλές και τη φύτευση. Η ιδιαίτερη επεξεργασία της γεωμετρίας του κελύφους στους ημιυπαίθριους χώρους ενθάρρυνε τη διαρκή συνομιλία του κτιρίου με το φως και τη σκιά, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκαν κάδρα θέασης του φυσικού τοπίου.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Στο εσωτερικό, συναντάται ποικιλία στις ποιότητες και τις υλικότητες των χώρων. Ο σμιλεμένος όγκος θυμίζει κομμάτια λευκού βράχου, τα οποία μέσω της αφαίρεσης μετατρέπονται σε χώρο-αντικείμενο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις καθημερινές ανάγκες του προσωρινού ενοίκου. Καμπύλες και εσοχές σε λευκό χρώμα, είτε λειτουργούν ως ράφια, είτε επενδύονται με φωτιζόμενες μεμβράνες ώστε να δημιουργήσουν διαφορετικές ατμόσφαιρες. Στους κοινόχρηστους χώρους μεγάλες επιφάνειες επενδύονται με καθρέπτη, δημιουργώντας σημειακά ένα ιδιαίτερο παιχνίδι οφθαλμαπάτης.

 

 

Σχεδιασμός φωτισμού

Η επεξεργασία τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού φωτισμού αποτέλεσε κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης. Το φυσικό φως διαχέεται μέσω των γυάλινων ανοιγμάτων, του λευκού χρώματος, των ανακλαστικών επιφανειών και του νερού σε όλες τις ζώνες του ξενοδοχείου -ακόμα και στις υπόγειες στάθμες. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα φωτιζόμενα στοιχεία αποκτούν υπόσταση και όλοι οι χώροι μεταμορφώνονται από τους χρωματισμούς του φωτός.

 

Λευκό σπίτι

Η κατοικία βρίσκεται σε μια πανέμορφη βραζιλιάνικη παραλία στη βόρεια ακτή του Sao Paulo. Ο σχεδιασμός της έλαβε υπόψη την άνεση και τη συντήρηση του κτιρίου κατά την πάροδο του χρόνου, δυο βασικούς παράγοντες που αφορούν τις κατοικίες που κατασκευάζονται σε τροπικές, παραθαλάσσιες περιοχές, όπου οι υψηλές θερμοκρασίες και η αλμύρα της θάλασσας καθορίζουν τις ακραίες τοπικές συνθήκες περιβάλλοντος. Έτσι, οι συνθήκες αυτές καθόρισαν τη διάταξη των χώρων στην κάτοψη, καθώς και την επιλογή των υλικών.

 

Λειτουργική διάταξη

Στο ισόγειο βρίσκονται οι κοινόχρηστοι χώροι της κατοικίας με το καθιστικό και την τραπεζαρία σε ενιαία διάταξη στο βόρειο τμήμα, το οποίο ανοίγει και ενώνεται με τον ημιυπαίθριο χώρο που φιλοξενεί το εξωτερικό καθιστικό και την τραπεζαρία και με τον υπαίθριο χώρο που περιλαμβάνει το Jacuzzi, τα sun beds και την πισίνα προς τα ανατολικά. Οι λειτουργικοί χώροι και η κουζίνα βρίσκονται στο νότιο τμήμα, με θέα στον έναν από τους πλαϊνούς κήπους. Στον όροφο βρίσκονται πέντε υπνοδωμάτια με en-suite λουτρά και βεστιάρια καθώς και η σουίτα του master bedroom με ένα μεγάλο λουτρό, αποθηκευτικούς χώρους και ένα ευρύχωρο καθιστικό για οικογενειακή χρήση.

 

 

Custom κατασκευές

Το δώμα επιστρώνεται με deck και είναι προσβάσιμο μέσω ενός διάφανου γυάλινου φεγγίτη στο οποίο οδηγεί η αφαιρετική, λευκή κλίμακα. Όλοι οι εσωτερικοί χώροι διαθέτουν συνεχόμενα περιμετρικά ανοίγματα από την οροφή ως το πάτωμα, που λειτουργούν ως γυάλινοι συρόμενοι τοίχοι ώστε να δημιουργούν μια ευχάριστη θερμική αίσθηση και να σβήνουν τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Στο καθιστικό του ισογείου, γυάλινες θύρες διαστάσεων 3m x 2,5m ενσωματώνονται στους τοίχους και εντάσσουν τον περιβάλλοντα χώρο με τη βεράντα, δημιουργώντας διαμπερή αερισμό, ώστε η θερμοκρασία των δωματίων να διατηρείται σε χαμηλά επίπεδα.

 

 

Παλέτα υλικών

Στον ίδιο χώρο, διάτρητα ξύλινα ανοίγματα (muxarabis) παρέχουν σκίαση στο εσωτερικό, χωρίς να εμποδίζουν το αεράκι που εισέρχεται από τις γρίλιες. Η ίδια λογική κατασκευής ακολουθείται και στα αναδιπλούμενα διάτρητα μεταλλικά σκίαστρα, περιμετρικά του ορόφου. Ο συνδυασμός ξύλου, σκυροδέματος και λευκού αλουμίνιου (ανθεκτικού στο θαλασσινό κλίμα), στην αρχιτεκτονική του κτιρίου οδηγεί στη δημιουργία ενός τροπικού μινιμαλισμού με σαφείς επιρροές από το βραζιλιάνικο μοντερνισμό.

 

Πανοραμικές θέες

H κατοικία βρίσκεται στον Φάραγγα, στη νότια πλευρά της Πάρου. Έχει νότιο προσανατολισμό με θέα προς τη θάλασσα και η είσοδος είναι από τη βορινή πλευρά. Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου οικοπέδου είναι η θέση του, σε ένα ακρωτήρι με πανοραμικές θεάσεις προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Λόγω της συγκεκριμένης ιδιαιτερότητας και τοπογραφίας σχεδιάστηκε ένα κτίριο που αφήνει ανεμπόδιστες τις οπτικές φυγές προς τη θάλασσα και τη χερσόνησο. Η κατοικία, δανειζόμενη στοιχεία από την αρχιτεκτονική του ύστερου μοντερνισμού, μεταφρασμένα και σχεδιασμένα σε ένα κομμάτι γης δίπλα στη θάλασσα, σχηματίζει μια μεγάλη στεγασμένη επιφάνεια που εδράζεται πάνω σε τοιχία τα οποία, λειτουργώντας σαν πανέλα, ορίζουν θέες και σημεία κατοίκησης.

Τα υδάτινα στοιχεία, οι αυλές, καθώς και η φύτευση απλώνονται σαν επίπεδα, ενοποιώντας τη θάλασσα, την παραλία και το τοπίο με τους χώρους διημέρευσης, συνεχίζοντας έτσι τη διαδρομή από την κατοικία προς τη θάλασσα. Οι πέργκολες, συνεπίπεδες με τις μεγάλες πλάκες, συμπληρώνονται με καλάμι, επεκτείνοντας την κατοικία και διαμορφώνοντας μια οπτική συνέχεια. Τα τοιχία, οι πέργκολες, οι επιφάνειες νερού, τα δώματα με χαλίκι, οι αυλές με το ιδιαίτερο πέτρωμα, καθώς και οι μεγάλοι ημιυπαίθριοι διαμορφώνουν μια αρχιτεκτονική που ορίζεται από τη συνέχεια των υλικών.

Η διαδοχή των επάλληλων τοίχων εντείνει την προσήλωση του βλέμματος σε μακρινά ή κοντινά τοπία, εστιάζοντας σε συγκεκριμένα σημεία της γειτονικής φύσης. H κίνηση, που κατευθύνεται από τα συνεργαζόμενα αρχιτεκτονικά στοιχεία, μετατρέπεται σε διαδικασία ανακάλυψης του χώρου, προσφέροντας νέες οπτικές και αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες υλικών που προηγουμένως ήταν αόρατες.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι εσωτερικοί χώροι διαμορφώνονται σε συσχέτιση με την τοπική αρχιτεκτονική, το πνεύμα, την ιστορία και τη φύση αλλά και από την προσωπικότητα και τις ανάγκες των κατοίκων. Έτσι, γίνεται χρήση αποκλειστικά φυσικών υλικών και χρωμάτων. Η παλέτα τους εμπλουτίζεται και δημιουργεί μία χαρακτηριστική διαστρωμάτωση. Τοπική πέτρα, ελαφρώς σφυρηλατημένη, στρωμένη σε ένα περίπλοκο και χαρακτηριστικό μοτίβο, καλύπτει όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά δάπεδα, μετριάζοντας το εκθαμβωτικό λευκό των τοίχων. Το ανοιχτόχρωμο ξύλο όλων των επίπλων φέρνει τη φύση μέσα στην κατοικία ενώ τα υφάσματα και τα ειδικά σχεδιασμένα χαλιά διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο, με τις διαφορετικές υφές και τα χρώματά τους. Το μεγαλύτερο μέρος των επίπλων κατασκευάζεται κατά παραγγελία, εκτός από μερικά απλά κομμάτια σκανδιναβικού σχεδιασμού. Τα πλακάκια από τερακότα σε έντονα μεσογειακά χρώματα χαρακτηρίζουν τα μπάνια ενώ ο φωτισμός είναι εξαιρετικά διακριτικός, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη μαγεία του φεγγαριού και των αστεριών τη νύχτα.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Η αρχιτεκτονική, παρούσα στο ιδανικό αυτό τοπίο, δημιουργεί μια κατοικία ξεκούρασης και απόλαυσης. Η αναφορά στο ελληνικό καλοκαίρι είναι εμφανής στον τρόπο με τον οποίο οι χώροι δεν είναι μονοσήμαντα ορισμένοι αλλά διαρρέουν προς το περιβάλλον και τη θάλασσα. Η κατοικία είναι μια ερμηνεία, ένας δανεισμός στοιχείων από τις αρχές του μοντερνισμού -που τόσο σχετίζεται με την κυκλαδική αρχιτεκτονική- με στόχο την ενοποίηση και την απαλοιφή των ορίων μεταξύ του φυσικού και του κατοικημένου χώρου.

 

Ιδιωτικές οάσεις

Το έργο αφορά τον επανασχεδιασμό ενός τουριστικού καταλύματος έξι δωματίων, στην καρδιά του παραδοσιακού οικισμού της Νάουσας στην Πάρο. Στόχος της αρχιτεκτονικής πρότασης ήταν να αναδείξει την καθαρή γεωμετρία του κτιριακού κελύφους, προσδίδοντας νέα πνοή και εκλεπτυσμένη ταυτότητα στο κτίριο, με απόλυτο σεβασμό στην κυκλαδίτικη παράδοση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού αποτέλεσε η ενσωμάτωση διάτρητων, γραμμικών στεγάστρων, τα οποία φιλτράρουν το φυσικό φως και πλαισιώνουν τη θέα προς τη θάλασσα, προσφέροντας σκίαση και προστασία. Οι κατασκευές αυτές λειτουργούν ως στοιχεία σύνδεσης του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου, προσδίδοντας στο κτίριο μία νέα εικαστική και λειτουργική διάσταση.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στο εσωτερικό των δωματίων, που διαθέτουν en suite λουτρά, σχεδιάστηκαν δύο διακριτές ζώνες –ο χώρος του προθαλάμου/καθιστικού και ο κύριος χώρος ύπνου– προσφέροντας αίσθηση ρευστότητας και “ανοικτής” οργάνωσης. Οι επιμέρους λειτουργίες δεν οριοθετούνται από σκληρά στοιχεία ή τοίχους, αλλά από την επιλεγμένη χρωματική παλέτα και την υλική τους έκφραση, επιτυγχάνοντας μία αίσθηση καθαρότητας και πλαστικότητας του χώρου.

 

 

Παλέτα υλικών

Το χρώμα, συνδεδεμένο άρρηκτα με μία φυσική παλέτα υλικών, αποκτά κεντρικό ρόλο στην οργάνωση και στην ερμηνεία των ορίων. Το ανοιχτό σιέλ του ουρανού και η απαλή τερακότα της γης αγκαλιάζουν τους εσωτερικούς όγκους, προσδίδοντας ζεστασιά και αρμονία στο χώρο. Οι επιφάνειες βάφονται με φυσικά υλικά και χρωματισμούς, ενώ το λευκό –σήμα κατατεθέν της κυκλαδίτικης αισθητικής– επικρατεί ως το κυρίαρχο στοιχείο, προσδίδοντας φως, καθαρότητα και αίσθηση ελευθερίας.

Παράλληλα, οι εξώστες επανασχεδιάστηκαν ως μικρές ιδιωτικές “οάσεις” που αποτελούν φυσική συνέχεια των εσωτερικών χώρων. Εξοπλισμένοι με κτιστά καθιστικά και στοιχεία νερού, προσφέρουν στιγμές χαλάρωσης και ιδιωτικότητας, ενοποιώντας το εσωτερικό με το εξωτερικό και προσδίδοντας στο κτίριο μία νέα, πολυδιάστατη εμπειρία διαμονής.

 

Επέκταση τοπίου

Σε προνομιακή τοποθεσία με απεριόριστη θέα στο Αιγαίο, η κατοικία στη Βουρνή αποτελεί ένα ιδιωτικό καταφύγιο χαλάρωσης, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την πόλη της Τήνου. Με γνώμονα την αρμονική ένταξη στο περιβάλλον, η σύνθεση ισορροπεί ανάμεσα στα ντόπια υλικά και τη σύγχρονη αισθητική, διατηρώντας λιτές γραμμές και λειτουργική διάταξη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το κτίριο τοποθετείται σε ένα επίπεδο, το μεγαλύτερο τμήμα του οποίου ενσωματώνεται στο τοπίο ως υπόσκαφο, με το δώμα του να αποτελεί συνέχεια του φυσικού λόφου. Το ανατολικό τμήμα του κτίσματος ξεπροβάλλει από τη γη σχηματίζοντας διάταξη Γ με την υπόσκαφη πτέρυγα, εξασφαλίζοντας στην αυλή την απαραίτητη ιδιωτικότητα και προστασία από τους ανέμους, χωρίς να θυσιάζει τίποτα από την εντυπωσιακή θέα προς τη θάλασσα. Παράλληλα, τα μεγάλα ανοίγματα προς τον νότο επιτρέπουν στο εσωτερικό απρόσκοπτη θέα προς τα έξω.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία περιλαμβάνει τραπεζαρία, καθιστικό και κουζίνα, καθώς και τρία ευρύχωρα υπνοδωμάτια. Η είσοδος αποτελεί την “καρδιά” της σύνθεσης, εκατέρωθεν της οποίας οργανώνονται οι δύο πτέρυγες. Η πτυσσόμενη τζαμαρία στο μπροστινό μέρος επιτρέπει την ενοποίηση του εσωτερικού με τον ανοικτό στεγασμένο χώρο της αυλής. Εκεί, εμφανίζεται και το υγρό στοιχείο της πισίνας, το οποίο σχεδιάζεται γραμμικά στον άξονα της εισόδου και καταλήγει σε υπερχείλιση στο νοτιότερο τμήμα της αυλής.

Η ανατολική πτέρυγα αποτελείται από δύο υπνοδωμάτια, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλεται ένα αίθριο με άνοιγμα προς τη θέα. Το master bedroom κατέχει προνομιακή θέση στο νοτιότερο τμήμα της κατοικίας, με άμεση πρόσβαση στην πισίνα. Στη δυτική πτέρυγα διαμορφώνεται ο μεγάλος ενιαίος χώρος καθιστικού-τραπεζαρίας, με την κουζίνα στο πίσω μέρος. Το τρίτο υπνοδωμάτιο, με ensuite λουτρό και δυνατότητα αυτόνομης πρόσβασης, επιτρέπει την αξιοποίησή του ως ανεξάρτητου ξενώνα.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Η ζώνη της αυλής διαθέτει ακόμη υπαίθριο καθιστικό μπροστά από τις κοινόχρηστες χρήσεις και πάγκο με τραπεζαρία στο δυτικότερο τμήμα της. Η σύνθεση και η ογκοπλασία οργανώνονται έτσι ώστε το κτίριο να ενταχθεί φυσικά στο τοπίο, με την όσο το δυνατόν λιγότερη παρέμβαση σε αυτό. Με ανάλογη λογική επιλέχθηκαν και τα υλικά: η ανεπίχριστη λιθοδομή συνδυάζεται με το ξύλο και με επιλεγμένα στοιχεία από σκυρόδεμα, συνθέτοντας ένα προφίλ γήινης απλότητας.

 

Λιτός σκελετός

Η μονοκατοικία βρίσκεται στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης σε σημείο με αμφιθεατρική θέα προς τον Θερμαϊκό κόλπο και την πόλη.  Επιθυμία των ιδιοκτητών ήταν να κατασκευάσουν μια ισόγεια κατοικία με κολυμβητική δεξαμενή εκμεταλλευόμενη στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη θέα προς τη θάλασσα και το δάσος. Με γνώμονα αυτό, σχεδιάστηκε η κυρίως κατοικία της οικογένειας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του κτιρίου εκμεταλλεύεται το ανάγλυφο του εδάφους και τον προσανατολισμό του οικοπέδου. Η θέα προς τον Θερμαϊκό κόλπο και την πόλη της Θεσσαλονίκης, η επαφή με δασικό τμήμα, το γραμμικό οικόπεδο καθώς και η γειτνίαση με πολυσύχναστο οδικό άξονα της πόλης, οδήγησαν στη σύνθεση μιας εξωστρεφούς ανάπτυξης του κτιρίου προς την θέα και τη δημιουργία ενός έντονου zoning που καταλήγει στον υπαίθριο χώρο του, δηλαδή την βεράντα με την πισίνα, όπου αναπτύσσεται όλη η ιδιωτική ζωή, προστατευμένη από τα γειτονικά κτίρια. Οι εξωτερικές όψεις έχουν περιορισμένα ανοίγματα, με εξαίρεση τις νότιο-δυτικές που διαθέτουν μεγάλα συνεχή υαλοστάσια, που ενοποιούν τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο και επιτρέπουν την απρόσκοπτη θέα.

Ο λιτός μοντέρνος σκελετός της κατοικίας προστατεύεται από το κατασκευασμένο από εμφανές μπετό περιμετρικό προστέγασμα. Η ζώνη διημέρευσης στην κυρίως κατοικία και η ζώνη ύπνου, αναπτύσσονται κάθετα μεταξύ τους. Αποτελούν διακριτούς όγκους λειτουργικά και χωρικά, ενώ συνδέονται μέσω ενός διαμπερούς διαδρόμου, που αποτελεί την άρθρωσή τους. Κύριο χαρακτηριστικό του έργου είναι οι απλές γραμμές και οι καθαροί γεωμετρικοί όγκοι. Η αρχιτεκτονική λύση και η επιλογή των υλικών, σύγχρονων και παραδοσιακών, προσδίδουν μία αρμονία και τείνουν να αποδώσουν ένα ομαλά ενταγμένο αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Οι κοινόχρηστοι χώροι έχουν οπτική και λειτουργική συνέχεια με τον περιβάλλοντα χώρο και την πισίνα, ενώ ο περιμετρικός πρόβολος δημιουργεί στεγασμένους χώρους που προσφέρουν προστασία ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τον ηλιασμό. Η ζώνη των υπνοδωματίων αναπτύσσεται κάθετα στην κυρίως κατοικία. Οι τρεις ζώνες, ζώνη διημέρευσης, ζώνη ύπνου και ξενώνας, ορίζουν τον υπαίθριο χώρο που αναπτύσσεται η πισίνα και συνδιαλέγονται με αυτόν. Η κύρια είσοδος της κατοικίας τοποθετήθηκε στην εσοχή του κτιρίου, επιτρέποντας να γίνεται η πρόσβαση σε αυτήν μέσα από έναν όμορφο κήπο με πέργκολα που θα περιστοιχίζεται από ανθοφόρα και μυρωδικά φυτά.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Γενικά η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου αφήνεται όσο το δυνατόν στη φυσική της κατάσταση με χώμα και φύτευση. Τα αυτοκίνητα εισέρχονται από τη βορειοανατολική γωνία του αγροτεμαχίου και κινούμενα πάνω στη ράμπα εφαπτομενικά με την όμορη ιδιοκτησία οδηγούνται στον υπαίθριο χώρο στάθμευσης, εξασφαλίζοντας έτσι την άμεση πρόσβαση στην κατοικία. Η θέα, το δάσος και η ένταξη της κατοικίας στο τοπίο ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά που καθόρισαν το σχεδιασμό και τη μορφή του κτιρίου το οποίο παρουσιάζεται ως ένα πλαίσιο ιδιωτικότητας από τους εξωτερικούς παράγοντες.

 

Αιωρούµενος όγκος

Στην τρίτη σειρά από την ακτή του πυκνοκατοικηµένου προαστίου της Αρτέμιδας, στην Ανατολική Αττική, η κατοικία ανταποκρίνεται κριτικά στο περιβάλλον του και συνάµα αντιλαµβάνεται εννοιολογικά το πλαίσιό της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία στοχεύει στον επαναπροσδιορισµό της εφήµερης και ευέλικτης φύσης της κατοίκησης κοντά στην ακτή, στην εξασφάλιση άνετων και υψηλής ποιότητας εσωτερικών και εξωτερικών χώρων διαβίωσης µε οικονοµικά µέσα, στην αποκάλυψη επιλεγµένων απόψεων προς τη θάλασσα και στη διασφάλιση της ιδιωτικότητας των κατοίκων από τους κοντινούς γείτονες. Πάνω σε µια έντονα εκφρασµένη σκυρόδετη βάση, το διώροφο κτίριο διασπάται σε δύο διαφορετικούς όγκους τοποθετηµένους σε ορθή γωνία µεταξύ τους. Ο λευκός, φαινοµενικά αιωρούµενος όγκος µε τη δίρριχτη στέγη σκιαγραφεί κάτω από προβόλους έναν άνετο, ισόγειο ενιαίο χώρο για εσωτερική και υπαίθρια κατοίκηση εντός των ορίων του κήπου. Ο αιωρούµενος όγκος εξασφαλίζει δύο εντυπωσιακά ψηλά υπνοδωµάτια και ένα λουτρό, οργανωµένα γύρω από έναν φωτεινό χώρο κλιµακοστασίου – γραφείου. Στην πλευρά της µεσοτοιχίας, ένα δώµα συνιστά ένα υπαίθριο δωµάτιο σε προέκταση του κλιµακοστασίου – γραφείου. Τα υπνοδωµάτια έχουν πρόσβαση σε δύο λότζιες, µε το λουτρό στο ενδιάµεσό τους.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η διαφορετική µορφολογία των δύο επιµέρους όγκων επαναλαµβάνεται στην επεξεργασία των εσωτερικών τους. Στο ισόγειο, το οποίο είναι ένα διαµορφωµένο έδαφος, κυριαρχούν τα σκληρά και γήινα υλικά, µε το τσιµεντένιο µωσαϊκό να επεκτείνεται στις δύο στάθµες του κήπου και τις επιφάνειες από ανεπίχριστο µπετόν να συµπληρώνονται από κουφώµατα και άλλα µεταλλικά στοιχεία βαµµένα σε απόχρωση έντονου µαύρου. Στο εσωτερικό του αιωρούµενου όγκου επικρατεί το λευκό χρώµα και το ξύλινο δάπεδο µε το οποίο διαστρώνονται τα κλειστά και υπαίθρια δωµάτια, από άκρη σε άκρη. Στην ίδια απόχρωση του ξύλου είναι οι ανακλινόµενες επιφάνειες σκίασης πάνω από τα ανοίγµατα, που διακόπτουν την οµοιοµορφία του λευκού πρίσµατος.

 

 

Στρατηγική κατασκευής

Όσον αφορά τη δοµή, το κτίριο είναι σύµµικτη κατασκευή µε το ελάχιστο αποτύπωµα στο µικρό οικόπεδο. Το υπόγειο και το ισόγειο είναι από σκυρόδεµα. Το ισόγειο ”διαλύεται“ στα ελάχιστα δοµικά στοιχεία -δύο σκυρόδετα τοιχία και τέσσερις λεπτούς χαλύβδινους στύλους- για την επίτευξη της µέγιστης χωρικής ευελιξίας και της οπτικής συνέχειας µε τον κήπο. Η πλάκα του ορόφου είναι συνδυασµός δύο χαλύβδινων εν προβόλω δοκών και πλάκας σκυροδέµατος πάχους 10cm. Ο άνω όγκος και η κεκλιμένη στέγη του είναι κατασκευασµένοι ως ελαφρύ σύστηµα χαλύβδινων στύλων και δοκών.

 

Λιτές γραμμές

Η εξοχική κατοικία, στα παράλια της ανατολικής Πελοποννήσου, βρίσκεται σε οικόπεδο λίγα μέτρα από την ακτή, στο ίδιο, σχεδόν, ύψος με την επιφάνεια του νερού. Η κατασκευή βασίστηκε σε ένα υπάρχον κέλυφος το οποίο προοριζόταν για παραδοσιακή κατοικία και επανασχεδιάστηκε συνολικά, με στόχο τη σύγχρονη και άνετη παραθαλάσσια εξοχική διαβίωση.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η κτιριακή σύνθεση της οποίας τα υλικά, τα χρώματα και οι υφές ενσωματώνονται στο περιβάλλον, βρίσκεται κοντά στην παραλία, στην οποία υπάρχει εύκολη πρόσβαση είτε περιμετρικά του κτιρίου, είτε διασχίζοντας τον υπαίθριο χώρο της πισίνας. Η τοποθέτηση της πισίνας είναι παράλληλη με τη θάλασσα, ώστε να επιτυγχάνεται από τους εξωτερικούς και τους εσωτερικούς χώρους μια οπτική συνέχεια του υδάτινου στοιχείου, το οποίο πλαισιώνεται από χαμηλή μεσογειακή φύτευση και από υπαίθριους κοινόχρηστους χώρους χαλάρωσης. Η διαμόρφωση υπαίθριων και ημιυπαίθριων χώρων αποτελεί βασική σχεδιαστική προσέγγιση ώστε να δημιουργούνται “γωνιές“ που προσφέρουν στους περισσότερους εσωτερικούς χώρους την ιδιωτική τους αυλή και εμπλουτίζουν την ογκοπλασία του κτιρίου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Εσωτερικά, στο ισόγειο έχουν διαμορφωθεί ξενώνες, κουζίνα, τραπεζαρία και καθιστικό σε χαμηλότερο επίπεδο από τους υπόλοιπους χώρους, ώστε να έχει άμεση επικοινωνία με την πισίνα και τη θάλασσα, οπτικά και χωρικά. Στον χαμηλότερο όροφο υπάρχουν βοηθητικοί χώροι, ενώ τον πρώτο καταλαμβάνει αποκλειστικά το κύριο υπνοδωμάτιο και οι χώροι που το υποστηρίζουν -dressing και λουτρό- με πρόσβαση σε ιδιωτική σκιασμένη βεράντα με jacuzzi, η οποία περιβάλλεται από φυτεμένο δώμα δημιουργώντας εγγύτητα με το φυσικό στοιχείο.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα υλικά, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, εξυπηρετούν τη σχεδιαστική πρόθεση. Εξωτερικά, η πέτρα, οι γήινοι ζεστοί τόνοι, οι φυσικές πλάκες στα μονοπάτια και τις βεράντες, οι στιβαρές ξύλινες πέργκολες, τα υφάσματα και οι λεπτομέρειες στα εξωτερικά έπιπλα, συνδυάζονται με τις ίσιες καθαρές γραμμές των όγκων και τα μεγάλα ανοίγματα προς τη θάλασσα με τα μεταλλικά σκούρα σύγχρονα κουφώματα, επιτυγχάνοντας, μια ισορροπία μεταξύ της αυστηρής γεωμετρίας του κτιριακού όγκου και της οργανικής μορφής των φυσικών υλικών.

Στο εσωτερικό, ακολουθείται επίσης σύγχρονος σχεδιασμός με λιτές γραμμές. Η παλέτα των υλικών επιλέχθηκε με την ίδια λογική, χρησιμοποιώντας φυσικές υφές σε γήινους χρωματισμούς, όπως τσιμεντοκονία, ξύλινες επιφάνειες σε φωτεινούς και πιο σκούρους τόνους και μοντέρνες λεπτομέρειες. Ο αρμονικός συνδυασμός των υλικών και σχεδιαστικών χειρονομιών, δημιουργεί μια ενιαία σύνθεση που αποπνέει μια διάθεση χαλάρωσης και άνεσης σε ένα περιβάλλον φιλικής κατοίκησης.

Ομαλή ένταξη

Το έργο γεννήθηκε από μια ουσιαστική επιθυμία: μια νεαρή οικογένεια με δύο παιδιά αναζητούσε ένα εξοχικό καταφύγιο που να προσφέρει θαλπωρή, συντροφικότητα και λειτουργικότητα. Η αφετηρία ήταν ένα υφιστάμενο σπίτι, του οποίου η δομή δεν μπορούσε να καλύψει το εκτεταμένο πρόγραμμα απαιτήσεων: πέντε σουίτες, αίθουσα παιχνιδιών, γυμναστήριο, σάουνα, κελάρι κρασιών, γκουρμέ κουζίνα, μεταξύ άλλων. Η πρόκληση ήταν να αναβαθμιστεί η αρχική αρχιτεκτονική μέσα από μια ευαίσθητη, συνεκτική και σύγχρονη επέκταση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η παρέμβαση ήταν εκτεταμένη, τόσο δομικά όσο και εννοιολογικά, με βασικό στόχο την επανασύνδεση του σπιτιού με τη φύση. Τμήμα της αρχικής στέγης διατηρήθηκε, αποτίοντας φόρο τιμής στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική γλώσσα, ενώ οι νέοι χώροι αναπτύχθηκαν μέσω όγκων από επικολλητή ξυλεία – υλικό-κλειδί της νέας σύνθεσης. Η επιλογή αυτή προσέφερε δομική ελαφρότητα και πλαστικότητα, ενισχύοντας την οπτική και λειτουργική συνέχεια μεταξύ χώρων όπως η master σουίτα, το γυμναστήριο και η σάουνα, που συνδέονται μέσω μιας πέργκολας.

 

 

Λειτουργική Διάταξη

Η εσωτερική διαρρύθμιση ανασχεδιάστηκε πλήρως ώστε να φιλοξενήσει πέντε σουίτες. Ο στενός διάδρομος της ιδιωτικής ζώνης φωτίστηκε φυσικά μέσω φεγγιτών τύπου shed, μεταμορφώνοντάς τον σε ένα φωτεινό και ευχάριστο πέρασμα. Η παλιά κουζίνα επαναπροσδιορίστηκε γύρω από μια κεντρική νησίδα και ανοίχτηκε προς το καθιστικό, δημιουργώντας έναν υβριδικό χώρο που εξυπηρετεί τόσο καθημερινή οικιακή χρήση όσο και πιο απαιτητικές, επαγγελματικού τύπου μαγειρικές δραστηριότητες. Αυτή η ευελιξία ενισχύεται και από τα συστήματα διαχωρισμού, τα οποία επιτρέπουν εναλλαγές μεταξύ ανοιχτών και πιο ιδιωτικών διαρρυθμίσεων.

Η παλιά σοφίτα πάνω από το σαλόνι, που δεν ήταν σε κλίμακα με τον χώρο, απομακρύνθηκε για να δημιουργηθεί ένας νέος όγκος από επικολλητή ξυλεία, που στεγάζει μια παιχνιδιάρικη και ευέλικτη παιδική σουίτα. Το τζάκι απέκτησε πλέον κεντρικό ρόλο σε έναν ρευστό χώρο καθιστικού, με ένα ενιαίο, ειδικά σχεδιασμένο έπιπλο από σκυρόδεμα και ξυλουργικές λεπτομέρειες. Το στοιχείο αυτό οργανώνει λειτουργικά διαφορετικές ζώνες – τραπεζαρία, χαλάρωση, παιχνίδι, αποθήκευση κρασιών – και προσαρμόζεται φυσικά σε κάθε χρήση.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & υλικά

Ένα από τα βασικά στοιχεία του έργου ήταν η επέκταση της βεράντας. Δημιουργήθηκε μια νέα μεταλλική κατασκευή με μαύρες δοκούς, που έρχεται σε αντίθεση με τα ξύλινα και αλουμινένια κουφώματα, προσδίδοντας οπτική ελαφρότητα και αίσθηση διαφάνειας. Το δάπεδο από τραχιά γρανιτένια πέτρα διατρέχει εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ενισχύοντας τη συνέχεια μεταξύ τους. Ο σχεδιασμός του τοπίου λειτουργεί συμπληρωματικά με την αρχιτεκτονική, ενσωματώνοντας φυσικά στοιχεία και δημιουργώντας οπτικές παύσεις, ενισχύοντας τη σύνδεση του σπιτιού με το περιβάλλον.

Οι επιλογές υλικών αναδεικνύουν τον διάλογο ανάμεσα στη ρουστίκ αισθητική και τον σύγχρονο σχεδιασμό: πράσινα υδραυλικά πλακάκια στα μπάνια, εξαγωνικά μαύρα πλακάκια στην κουζίνα, και ανακυκλωμένο ξύλο που προσθέτει ζεστασιά σε υπνοδωμάτια και διαδρόμους. Στα μπάνια, οι πάγκοι από ξαναχρησιμοποιημένη ξυλεία ενισχύουν τη βιώσιμη φιλοσοφία του έργου. Ένα σημαντικό τεχνικό επίτευγμα ήταν η χρήση shed-style φεγγιτών πάνω από τους διαδρόμους, που προσέδωσαν φυσικό φως και ποιότητα σε χώρους συνήθως σκοτεινούς και παραμελημένους. Σε όλο το σπίτι, η ειδικά σχεδιασμένη επιπλοποιία -αποτέλεσμα συνεργασίας του αρχιτεκτονικού γραφείου με τοπικό τεχνίτη- λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, προσφέροντας ενιαία αφήγηση και αρμονία στον χώρο.

 

Ανάμεσα σε ελαιόδεντρα

Σε ένα επίπεδο παραθαλάσσιο κτήμα με ελιές, αμπέλια και κωνοφόρα δέντρα, με νοτιοανατολικό προσανατολισμό, σχεδιάστηκε η οικογενειακή αυτή εξοχική κατοικία για τρεις γενιές, αποτελούμενη από τέσσερα κτίρια.

 

Ένταξη στο τοπίο

Με οδηγό τη γεωμετρία του ελαιώνα, τα κτίρια τοποθετήθηκαν παράλληλα με τις γραμμές φύτευσης καθώς και σε 45° από αυτές, κατά τις διαγωνίους της φύτευσης των λιόδεντρων που πρωταγωνιστούν στο τοπίο. Όπου χρειάστηκε, κάποια ελαιόδεντρα μεταφυτεύτηκαν περιμετρικά της εκσκαφής, στην ίδια πάντα χάραξη με την αρχική, ενώ άλλα φυλάχτηκαν σε φυτώριο και μεταφυτεύτηκαν πιο κοντά, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των κτισμάτων. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η κατοικία να βρίσκεται μέσα στον ελαιώνα, δανειζόμενη τις χαράξεις του για τη διαρρύθμιση των χώρων της.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Τα τρία από τα τέσσερα κτίρια ειναι λευκά, ισόγεια, με διάσπαση όγκου κατά 10m μήκους όψης και ανοίγματα παραδοσιακών αναλογιών και μεγεθών ως επί το πλείστον. Σε καθένα από τα δύο κύρια κτίρια, από ένα μεγάλο άνοιγμα 7m με συρόμενα χωνευτά υαλοστάσια, ενοποιεί τον εσωτερικό με τον εξωτερικό σκιερό χώρο της πέργκολας, απελευθερώνοντας πλήρως τις θέες προς τη θάλασσα και μεγιστοποιώντας την εμπειρία της διαμονής κοντά στη φύση. Στην πίσω πλευρά καθενός απο τα δύο αυτά κτίρια, οι όγκοι δημιουργούν αυλές σχήματος Π, όπου μεγαλώνουν μια λεμονιά και μία πιπεριά, προστατευμένες απο τον θαλασσινό αέρα. Ένας τρίτος μικρότερος λευκός όγκος, ο ανεξάρτητος ξενώνας στη βορεινή άκρη της σύνθεσης, βρίσκεται πίσω από τη σκιά ενός πεύκου πλαγιασμένου από το μελτέμι.

Τέλος, το τέταρτο κτίριο, πέτρινο, υπόσκαφο, σχήματος Γ, έχει φυτεμένα δώματα και περικλείει έναν κήπο με εσπεριδοειδή και θάμνους μυρωδικών. Ο όγκος αυτός είναι τοποθετημένος έτσι ώστε, λειτουργικά, να εξυπηρετεί τους δύο άλλους και να μοιράζει τις κινήσεις προς εκείνους, τόσο από τον χώρο στάθμευσης όσο και απο την υποβαθμισμένη αυλή των εσπεριδοειδών.

 

 

Αρχιτεκτονική τοπίου

Ο ελαιώνας που διατηρήθηκε και επεκτάθηκε και ο μεσογειακός κήπος που δημιουργήθηκε μπροστά απο την κατοικία, αλλά και εντός των αυλών αυτής, αποτελούν ίσως τα σημαντικότερα στοιχεία της σύνθεσης. Τα τρία ισόγεια λευκά κτίρια οριοθετούν τον ελαιώνα και αγκαλιάζουν τον μεσογειακό κήπο με τη χαμηλή βλάστηση. Το υπόσκαφο πέτρινο κτίσμα λειτουργεί ως πυκνωτής –από τη μία ως κτίριο-τοπίο στην οροφή του και από την άλλη ως τεχνητή ρεματιά όπου αναπτύσσονται δέντρα προστατευμένα από τον αέρα και την αλμύρα.

 

 

Παλέτα υλικών

Ζητούμενο ήταν να δημιουργηθεί μια συνύφανση του μεσογειακού κήπου με τους όγκους κατοίκησης, η οποία θα μπορούσε να επικοινωνήσει την αίσθηση της ισορροπίας μεταξύ φυσικού τοπίου και αρχιτεκτονικής. Η παλέτα των υλικών διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει πληθώρα υφών, μεγεθών, γεωμετριών και χρωμάτων. Από παλαιωμένους κυβόλιθους, χυτά βοτσαλωτά δάπεδα με μαρμάρινες φάσες σε γήινες αποχρώσεις, βυζαντινές στρώσεις αμμοβολισμένου μαρμάρου και ξύλινα δάπεδα, μέχρι τσιμεντοκονίες και μωσαϊκά. Η ζεστασιά που αποπνέει η εναλλαγή των υφών συνδέεται με την αίσθηση της οικειότητας που πηγάζει από την ανθρώπινη κλίμακα και τις συχνές εναλλαγές της παλέτας των υλικών. Χειροποίητες λεπτομέρειες, όπως μαρμάρινα και κεραμικά πόμολα και φωτιστικά, μαρμάρινες παραθύρες, βοτσαλωτά κεντήματα στα δάπεδα και clostra, δημιουργούν σημεία αναφοράς και συμπληρώνουν την σύνθεση με στοιχεία ανακάλυψης και έκπληξης στην οπτική περιήγηση.

 

Οργανική γεωμετρία

Η κατοικία βασίζεται στη βαθιά σύνδεση αρχιτεκτονικής, τοπίου και τοπογραφίας. Η διαδικασία του σχεδιασμού ξεκίνησε με ενδελεχή οπτική ανάλυση, κατά την οποία δορυφορικές εικόνες χρησιμοποιήθηκαν για να εντοπιστούν σημαντικές οπτικές κατευθύνσεις προς εμβληματικά σημεία όπως το Κάστρο Leopoldskron, η λίμνη Leopoldskroner, το Φρούριο Hohensalzburg και το ορεινό σύμπλεγμα του Untersberg. Οι άξονες αυτοί καθόρισαν όχι μόνο τον προσανατολισμό, αλλά και τη συνολική χωρική στρατηγική του έργου.

 

Χωρική Οργάνωση

Η αρχιτεκτονική σύνθεση εκτυλίσσεται ως μια ρευστή, οργανική γεωμετρία που αναπτύσσεται τρισδιάστατα, επιμελώς σχεδιασμένη ώστε να καθοδηγεί την κίνηση και τη θέα. Το κτίριο δεν αντιμετωπίζεται ως στατικό αντικείμενο, αλλά ως ένα δυναμικό εργαλείο, το οποίο επιμελείται ακολουθίες οπτικών εμπειριών. Παχιά, καμπύλα περιθώρια παραθύρων λειτουργούν ως φίλτρα –πλαισιώνοντας το υποβλητικό, αποκρύπτοντας το κοινό, και ενισχύοντας την επίγνωση του περιβάλλοντος.

Η κάτοψη αποτελείται από δύο επιμήκεις όγκους, ελαφρώς μετατοπισμένους ώστε να δημιουργείται ένας ενδιάμεσος χώρος. Το κενό αυτό δεν είναι απλώς χώρος μετάβασης – αποτελεί ουσιαστικό όριο, σημείο μετάβασης και αλλαγής. Στην είσοδο, η εγγύτητα μεταξύ κύριου και βοηθητικού όγκου συμπυκνώνει το χώρο, προκαλώντας μια διαβαθμισμένη εμπειρία –από τη συμπίεση στην έκρηξη του χώρου.

Ο χαμηλότερος όγκος ανοίγει γενναιόδωρα προς τον κήπο, αποκαλύπτοντας ένα γλυπτικό υδάτινο στοιχείο και μια εξωτερική ελικοειδή σκάλα –στοιχεία που λειτουργούν ως αγκυρώσεις του τοπίου και ενισχύουν τη συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

Στο επίπεδο του εδάφους, η αρχιτεκτονική συναντά τη φύση σε απόλυτη αρμονία. Προσεκτικά διαμορφωμένες γεωμετρίες και ένα λεπτομερές τοπιακό σχέδιο δημιουργούν μια ατμόσφαιρα στοχαστικής ανοιχτότητας, όπου οι εσωτερικοί χώροι διατηρούν συνεχή οπτική και υλική σύνδεση με τον κήπο και το απώτερο τοπίο. Οι οπτικές φυγές εκτείνονται απρόσκοπτα προς τη λίμνη Leopoldskroner και τις Άλπεις, προσφέροντας ένα πλέγμα εμπειριών ανάμεσα στην οικειότητα και τη μεγαλοπρέπεια.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Ο εξωτερικός χώρος λειτουργεί τόσο ως επέκταση της κατοικίας όσο και ως μεσολαβητής ανάμεσα στο χτισμένο και το φυσικό περιβάλλον. Μια ανακλαστική υδάτινη επιφάνεια, ευθυγραμμισμένη με τη γειτονική λίμνη και ελαφρώς υπερυψωμένη, δημιουργεί έναν διάλογο οριζοντίων επιπέδων. Η εξωτερική ελικοειδής σκάλα εμπλουτίζει την αρχιτεκτονική διαδρομή, εντείνοντας τη χωρική σύνθεση μεταξύ κατακόρυφης και οριζόντιας ροής.

Στο ανώτερο επίπεδο, το βασικό όραμα του έργου –η αδιάκοπη σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού– διατηρείται ζωντανό. Εκτεταμένες βεράντες πλαισιώνουν τους κυρίως χώρους: η μία προσφέρει απρόσκοπτη θέα προς το σύνολο κάστρου, φρουρίου και λίμνης· η άλλη διαμορφώνει έναν πιο περιεκτικό, στοχαστικό χώρο. Η εσωτερική κυκλοφορία οργανώνεται ως ένα συνεχές χωρικό βρόχο, συνδέοντας δωμάτια και εξωτερικούς χώρους μέσα από προσεκτικά διαμορφωμένα ανοίγματα και αξονικές σχέσεις.

 

 

Παλέτα υλικών

Η κατασκευή βασίζεται σε φέρουσα ξύλινη δομή, υψηλής ακρίβειας, κατασκευασμένη με CNC τεχνολογία. Τα δομικά στοιχεία επενδύονται με φυσικά ξύλινα πάνελ, ενώ το κέλυφος του κτιρίου ενσωματώνει υψηλής απόδοσης θερμομόνωση, πλήρως ενταγμένη στην ξύλινη κατασκευή. Η εξωτερική επιφάνεια καλύπτεται με πολυουρία –ένα μονολιθικό, ιδιαίτερα ανθεκτικό υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως σε ζωολογικές εγκαταστάσεις. Εδώ, επιλέγεται για τη στιβαρότητά του και την οργανική του υφή, που συντονίζεται με τον φυσικό και αγροτικό χαρακτήρα του περιβάλλοντος.

Το έργο ενσαρκώνει μια ήσυχη ριζοσπαστικότητα –όπου η μορφή συγχωνεύεται με το τοπίο και η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως καλιμπραρισμένος φακός προς τη φύση. Πρόκειται για μια κατοικία όχι απλώς μέσα στον τόπο, αλλά απόλυτα εναρμονισμένη με αυτόν –ευαίσθητη στη θέα, το έδαφος και τους ρυθμούς του φωτός.

 

Κληρονομιά του παρελθόντος

Οι Forefathers είναι ένα σύγχρονο εγχείρημα στον χώρο της γαστρονομίας και των ποτών, που αντλεί έμπνευση από τις παραδοσιακές αξίες και τρόπους ζωής, τους οποίους αναδεικνύει μέσα από τον σύγχρονο σχεδιασμό. Η ιδέα γεννήθηκε από μια ομάδα νέων επιχειρηματιών και επανερμηνεύει την τοπική κουζίνα και αρχιτεκτονική, συνδυάζοντας αυθεντικά, παραδοσιακά υλικά με σύγχρονες τεχνικές κατασκευής, δημιουργώντας ένα εκλεπτυσμένο και διαχρονικά κομψό περιβάλλον.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο βρίσκεται στην Οδό 45 του Jubilee Hills  -έναν από τους πιο περιζήτητους προορισμούς για πολυτελή εστιατόρια και χώρους διασκέδασης στη Χαϊντεραμπάντ. Το κτίριο διαθέτει φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα και χάλυβα και αναπτύσσεται σε ισόγειο, δύο ορόφους και έναν ενδιάμεσο ημιώροφο, ενσωματωμένο σε έναν τριπλού ύψους εσωτερικό χώρο. Περιβάλλεται από εμπορικά κτήρια στα πλάγια και από έναν καταπράσινο κοινοτικό κήπο στο πίσω μέρος.

Η αρχιτεκτονική αφήγηση ξεκινά από μια επιβλητική είσοδο με λοξούς τοίχους που οδηγούν σε στέγαστρο ύψους 7.5m με κεκλιμένη στέγη. Η πορεία συνεχίζεται σε έναν υποδοχής με επίπεδη στέγη ύψους 3.6m και καταλήγει σε έναν εντυπωσιακό εσωτερικό χώρο ύψους 12 μέτρων. Η διαδρομή ολοκληρώνεται στην πίσω αυλή, κάτω από μια ημιυπαίθρια στέγη ύψους 8.5m. Η εσωτερική ροή και η αλληλουχία των όγκων ενισχύουν την αίσθηση συνοχής και σαφήνειας στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & στέγης

Η κατασκευή διαρθρώνεται γύρω από τρία μεγάλα αετωματικά στέγαστρα επενδυμένα με κεραμιδένια πλακίδια από τερακότα. Οι μπροστινές και πίσω στέγες είναι ημιυπαίθριες και στηρίζονται σε διακλαδιζόμενες μεταλλικές κολώνες που παραπέμπουν σε δέντρα. Τετράγωνα γυάλινα ένθετα ενσωματωμένα στα κεραμίδια επιτρέπουν το φυσικό φως να εισχωρεί και να δημιουργεί παιχνιδίσματα σκιάς, αποδίδοντας ένα δυναμικό και φιλόξενο περιβάλλον.

Η κεντρική στέγη, ύψους 12m, συνδυάζει σκυρόδεμα και χάλυβα για να στεγάσει τον βασικό εσωτερικό χώρο, με πολλαπλά επίπεδα για φαγητό, ζωντανές μουσικές εκδηλώσεις και οπτική επαφή με την ανοιχτή κουζίνα του πρώτου ορόφου. Ένας ημιώροφος με μπαρ εκτείνεται προς την πίσω αυλή, ενισχύοντας τη σύνδεση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου μέσω γυάλινων επιφανειών.

Στην πίσω αυλή, η αρχιτεκτονική τοπίου περιλαμβάνει ανεξάρτητα καθιστικά σε διαφορετικά υψόμετρα, προσφέροντας αίσθηση ιδιωτικότητας χωρίς σταθερά φυσικά εμπόδια. Οι πλατφόρμες αυτές πλαισιώνονται από υδάτινα στοιχεία και φύτευση, δημιουργώντας μια σύνθεση που ενθαρρύνει τη σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον. Η στέγαση με διαφανές γυαλί και κεραμίδι προσδίδει ποικιλία φωτισμού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Υλικά και Φωτισμός

Η υλική παλέτα περιλαμβάνει χειροποίητα τούβλα, κεραμικά πλακίδια και μπλοκ ιπτάμενης τέφρας -υλικά με χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα και έντονο τοπικό χαρακτήρα. Το σύγχρονο δομικό σύστημα από σκυρόδεμα και χάλυβα παρέχει ακρίβεια και ανθεκτικότητα. Η κυρίαρχη χρήση της τερακότας δημιουργεί ένα αίσθημα απλότητας και διαχρονικότητας, ενώ οι επιμελώς σχεδιασμένες υφές και μοτίβα δίνουν βάθος και χαρακτήρα στον χώρο.

Στην καρδιά του σχεδιασμού φωτισμού δεσπόζει μια καλλιτεχνική εγκατάσταση από το στούντιο Baaya Design, με αιωρούμενους υφασμάτινους κύβους που αναδεικνύουν παραδοσιακές τέχνες της Τελανγκάνα -όπως η Καλαμκάρι, το Ποτσάμπαλλι και το δερμάτινο θέατρο σκιών. Η εγκατάσταση αυτή λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση και τον σύγχρονο κόσμο, ενσαρκώνοντας το όραμα του έργου: έναν χώρο που σέβεται τις ρίζες του αλλά απευθύνεται με φρεσκάδα στο σημερινό κοινό.

Μέσα από αυτή τη συνειδητή σύζευξη παραδοσιακών μορφών και μοντέρνας έκφρασης, το εστιατόριο – μπαρ δημιουργεί μια ξεχωριστή εμπειρία όπου η γαστρονομία και η αρχιτεκτονική αφηγούνται μαζί την ιστορία της πολιτιστικής κληρονομιάς, προσαρμοσμένης στις ανάγκες και τις αισθητικές του σήμερα.

 

Επαφή με τη φύση

Στη περιοχή Laguna, της Νάξου, πραγματοποιείται ένα από τα μεγαλύτερα έργα ανάπλασης στις Κυκλάδες. Πρόκειται για την περιοχή στη δυτική ακτή της Νάξου, τον λόφο της Στελίδας, μέσα στην οποία κυριαρχεί ο φυσικός βιότοπος- laguna που φιλοξενεί πλήθος σπάνιων πτηνών όπως φλαμίνγκο. Παράλληλα, αυτή η περιοχή αποτέλεσε κέντρο, του παλαιότερου γνωστού οικισμού στο κεντρικό Αιγαίο. Μάλιστα, σύγχρονη επιστημονική έρευνα ανέδειξε την παρουσία τόσο σύγχρονων ανθρώπων (homo sapiens) αλλά και παλαιολιθικών ανθρώπων- Neanderthals σε αυτό το μέρος. Ταυτόχρονα, επικρατούν τέτοιες συνθήκες που ευνόησαν στην ανάπτυξη  σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Έτσι, γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για έναν τόπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, ο οποίος είναι κρίσιμο να προστατευτεί αλλά και να αναδειχθεί.

 

Στόχος του έργου

Το Laguna Coast Foundation αλλά και ο ιδρυτής του Αντώνης Πιτταράς, έχουν ετοιμάσει ένα σύνολο δράσεων σε αυτή τη κατεύθυνση, με στόχο τη προστασία της λίμνης, της τοπικής πανίδας και χλωρίδας, καθώς και την ανάδειξη της περιοχής αλλά και συνολικά της Νάξου και των τοπικών προϊόντων της. Βασικός πυλώνας της ανάδειξης της περιοχής αποτελεί το συγκεκριμένο έργο, ένα ξενοδοχειακό κατάλυμα  που ως στόχο έχει στην ανάδειξη της ελληνικής φιλοξενίας πάντα με γνώμονα την ένταξη και τον σεβασμό, αυτού του ξεχωριστού, φυσικού τοπίου. Συγκεκριμένα, ο σχεδιασμός συμβαδίζει η επαφή με τη φύση με την πολυτέλεια και διακατέχεται από το πνεύμα του slow living που επιτρέπει στον επισκέπτη να απολαύσει, χωρίς περισπασμούς τη θέα προς στον αρχαίο λόφο ή προς το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον ορίζοντα της θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με την γαστρονομική κουλτούρα του νησιού.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Έπειτα από μελέτη αυτού του μοναδικού τόπου, αποτέλεσαι στόχο η μεταφορά, σε ένα βαθμό, τη χωρική εμπειρία της ζωής πλάι στην λίμνη εντός του οικοπέδου. Τρία ρηχά στοιχεία νερού, οργανικού σχήματος χωροθετήθηκαν σε κομβικά σημεία. Το πρώτο τοποθετήθηκε στην είσοδο του συγκροτήματος και πριν την είσοδο στα κτίρια κοινόχρηστου χαρακτήρα, με στόχο τον προϊδεασμό του επισκέπτη για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στη συνέχεια. Το δεύτερο τοποθετήθηκε μπροστά από τα παραπάνω με στόχο, η εκτόνωση του εστιατορίου και του χώρου υποδοχής να γίνεται γύρω από αυτό και τέλος, το τρίτο και αρκετά μεγαλύτερο από τα δύο προηγούμενα, τοποθετήθηκε στην καρδιά του συγκροτήματος ανάμεσα σε τρία από τα κτίρια δωματίων. Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί για αυτά τα υγρά στοιχεία θα είναι θαλασσινό, αφαλατωμένο καθώς με σκοπό να μην επιβαρυνθεί η έλλειψη νερού στα νησιά των Κυκλάδων. Οι δραστηριότητες και οι χώροι στάσης κοντά στο υδάτινο στοιχείο, δίνουν στον επισκέπτη της αίσθηση της χαλάρωσης, και ταυτόχρονα, αυτά τα στοιχεία θα συμβάλλουν στην βελτίωση του μικροκλίματος και στον φυσικό δροσισμό του συγκροτήματος.

Με στόχο την πλήρη αξιοποίηση του εξωτερικού χώρου, τοποθετήθηκαν χρήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες όπως γυμναστήριο, ένας χώρος με ξυλόφουρνο και ένας κοινόχρηστος χώρος για εκδηλώσεις ο οποίος θα λειτουργεί και ως χώρος καθιστικού.

 

 

Παλέτα υλικών & σχεδιασμός τοπίου

Σκληρά δάπεδα σχεδιάστηκαν σε θέσεις που ορίζουν τους βασικούς εξωτερικούς χώρους στάσης και δραστηριοτήτων του συγκροτήματος, στην είσοδο του συγκροτήματος, στο εστιατόριο, στους ιδιωτικούς χώρους εκτόνωσης των κατοικιών, στον χώρο του υπαίθριου γυμναστηρίου, στην πλατεία των εκδηλώσεων και στον χώρο του ξυλόφουρνου. Αυτά, είναι είτε από υλικό σε γήινες αποχρώσεις, είτε από φυσικά υλικά όπως πέτρα της περιοχής ή ξύλο και ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό τις φυσικές στάθμες του εδάφους, ώστε να χάνονται κατά το δυνατόν τα όρια μεταξύ φυσικού εδάφους και τεχνητής διαμόρφωσης.

Μονοπάτια, οργανικής μορφής σε χρώμα και υφή που θα προσομοιάζει στο φυσικό έδαφος, παραλαμβάνουν τις κινήσεις, που οδηγούν, από τους πιο δημόσιους χώρους του ξενοδοχείου, προς τα διαμερίσματα όλων των κτιρίων. Ταυτόχρονα, έχουν σχεδιαστεί μονοπάτια από ξύλινα πατήματα εντός των στοιχείων νερού, για τη διευκόλυνση των κινήσεων, καθώς και δευτερεύοντα μονοπάτια από πέτρινα πατήματα που οδηγούν σε πιο μικρές γωνιές του οικοπέδου. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται μια αποκλιμάκωση των κινήσεων από τον δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο ενώ παράλληλα, χάνονται τα όρια, κατά το δυνατόν περισσότερο, μεταξύ μονοπατιών και φύτευσης. Όλες οι υπαίθριες διαμορφώσεις, που αφορούν την κίνηση μέσα στο συγκρότημα, πραγματοποιούνται με ομαλό τρόπο, χωρίς τη χρήση κλιμάκων,  επιτρέποντας την κίνηση, μέσα σε αυτό, σε όλους, και ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται η ελάχιστη δυνατή παρέμβαση στο φυσικό ανάγλυφο του οικοπέδου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι είσοδοι των διαμερισμάτων, στα περισσότερα από αυτά, μεταφέρθηκαν στην πίσω πλευρά σε σχέση με την θέα προς τη θάλασσα, και οι πίσω αυλές που διαμορφώνονται από τα μονοπάτια, περιγράφονται και ορίζονται από διάτρητα τοιχεία τα οποία φτάνουν μέχρι το ύψος του ματιού, έτσι ώστε και να επιτυγχάνεται η ιδιωτικότητα των δωματίων, αλλά ταυτόχρονα να περνάει το φυσικό φως προς τα δωμάτια. Αυτά τα τοιχεία δημιουργούνται από πήλινα διάτρητα τούβλα, τύπου κλωστρά, σε γήινες αποχρώσεις.

Τα διαμερίσματα χωρίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες. Σε αυτά που έχουν προσανατολισμό και θέα προς τη θάλασσα και στα πιο εσωτερικά. Στα διαμερίσματα της πρώτης κατηγορίας τοποθετήθηκαν μικρές κολυμβητικές δεξαμενές με στόχο την παροχή μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας πλήρους ιδιωτικότητας. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν τα διαμερίσματα που βρίσκονται γύρω από την κεντρική “λίμνη” των οποίων οι αυλές “επιπλέουν” πάνω από αυτήν δίνοντας μια ξεχωριστή αίσθηση στον επισκέπτη.

Στους εσωτερικούς χώρους, όπως ήταν και το ζητούμενο από τη πλευρά του πελάτη, δόθηκε ύφος γειωμένης πολυτέλειας και ταυτόχρονα μια αίσθηση οικειότητας που θα κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν στο σπίτι του. Οι χώροι σχεδιάστηκαν ώστε να παρέχουν μεγάλη άνεση με μία σύγχρονη προσέγγιση, αφήνοντας μερική, οπτική επαφή από το καθιστικό προς το δωμάτιο ή από το δωμάτιο προς το λουτρό. Το σύνολο των κατασκευών εντός των δωματίων είναι custom made με στόχο να δίνουν την αίσθηση της μοναδικότητας αλλά και να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του χώρου. Τα υλικά και τα χρώμα είναι επιλεγμένα με ιδιαίτερη φροντίδα, σε γήινες και απαλές αποχρώσεις, όπως είναι τα δρύινα ξύλα, ή τοπικά μάρμαρα τα οποία λαξεύτηκαν από ντόπιους μαρμαροτεχνήτες αλλά με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.

 

Ισομετρικές καμπύλες

Το έργο αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση στην έννοια της ένταξης στο τοπίο, αξιοποιώντας τις αρχές της προσαρμοστικής επανάχρησης και του σεβασμού προς το φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον της νότιας Κρήτης.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η τοποθεσία του έργου υπήρξε καθοριστική για τον σχεδιασμό του. Με το Λιβυκό Πέλαγος να απλώνεται μπροστά του και τα Λευκά Όρη να ορθώνονται πίσω του, το τοπίο της περιοχής υποβάλλει τον επισκέπτη. Από τα βουνά ένα “δέντρο” από φαράγγια και ξηρά ρέματα αναπτύσσεται και καταλήγει στις απομονωμένες παραλίες του νότου, ενώ ο ανθρώπινος παράγοντας έχει διανθίσει την ξηρή αυτοφυή βλάστηση με ελαιόδεντρα. Η περιοχή μελέτης εμπεριέχει και τα τρία χαρακτηριστικά του τόπου: απρόσκοπτη θέα, βραχώδεις εξάρσεις και ένα τμήμα του απέραντου ελαιώνα.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αντλώντας έμπνευση από την ιδιαίτερη τοπογραφία και το ζεστό αλλά άγριο κλίμα της νότιας Κρήτης, η σύνθεση στοχεύει να εναρμονιστεί με το περιβάλλον της. Τέσσερεις σουίτες έκτασης 45m2, η καθεμία με τον δικό της υπαίθριο χώρο, ενσωματώνονται στο τοπίο, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ιδιωτικότητα και οπτικές φυγές.

Ο σχεδιασμός λαμβάνει την μορφή τον ισομετρικών καμπυλών του εδάφους, σχηματίζοντας τέσσερεις “κοιλάδες” που εισέρχονται σταδιακά στη γη, οδηγώντας σε μία αυλή για κάθε κατοικία, ενώ τα “εξάρματα” του εδάφους αποτελούν και καλύπτουν τις ίδιες τις κατοικίες ερχόμενα σε συνδιαλλαγή με τους κατακόρυφους βραχώδεις σχηματισμούς. Ο κάναβος των ελαιόδεντρων, στοιχείο της αγροτικής παράδοσης της περιοχής, παραμένει ανέγγιχτος, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια του τοπίου.

 

 

Παλέτα υλικών

Ο λευκός τόνος τον όψεων και των διαμορφώσεων τονίζει τις “πλαγιές” αυτών των τεχνητών κοιλάδων, σε μια σύγχρονη εκδοχή των τοπικών χρωματισμών. Τοιχία αντιστήριξης και δάπεδα κατασκευασμένα από πέτρα βγαλμένη από την ίδια γη που τώρα χτίζεται, διαμορφώνουν το τοπίο, με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν παραδοσιακά οι ξερολιθιές και τα μονοπάτια. Η αίσθηση της συνέχειας του εδάφους τονίζεται ακόμη με χυτά δάπεδα από τριπτό σκυρόδεμα. Το έργο εναρμονίζεται με τη γη της νότιας Κρήτης, προσφέροντας στους ενοίκους ένα γαλήνιο ησυχαστήριο μέσα σε ένα άγριο τοπίο.

 

Ενιαία κατασκευή

Η κατοικία, έκτασης 400m², βρίσκεται στην πόλη Franca και ενσωματώνεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Ο σχεδιασμός της δημιουργεί μια άμεση και ουσιαστική σύνδεση μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού τοπίου, αναδεικνύοντας τη μοναδική σχέση της με τη φύση.

 

Φιλοσοφία έργου

Η κεντρική ιδέα του έργου είναι η δημιουργία μιας διάταξης όπου κάθε χώρος απολαμβάνει ανεμπόδιστη θέα προς τον κήπο και τον ορίζοντα, αναδεικνύοντας παράλληλα το μεγάλο οικόπεδο των 50m που περιβάλλει την κατοικία. Ο σχεδιασμός του αρχιτεκτονικού όγκου ως ενιαίο μπλοκ, το οποίο εκτείνεται παράλληλα με τον δρόμο πρόσβασης και τον πίσω κήπο, εξαλείφει την ανάγκη για πολλαπλούς τοίχους. Παράλληλα, η συγκεκριμένη διάταξη διευκολύνει την κατασκευή, καθώς αξιοποιεί την επικλινή τοπογραφία, αποφεύγοντας εκτεταμένες χωματουργικές εργασίες και βελτιστοποιώντας τη χρήση των τοπικών πόρων. Τα υπνοδωμάτια τοποθετούνται στο ισόγειο, ενώ οι κοινωνικοί χώροι βρίσκονται στον πρώτο όροφο, προσφέροντας πανοραμική θέα.

 

Σχεδιασμός πρόσοψης & υλικά

Η μπροστινή πρόσοψη χαρακτηρίζεται από βαριά και στιβαρά στοιχεία που εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα, ενώ η πίσω όψη διαθέτει μεγάλα ανοίγματα, δημιουργώντας μια ισχυρή σύνδεση με τη φύση. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και την ελαφρότητα προσδίδει μια αίσθηση θαλπωρής, ενώ παράλληλα ενισχύει τον εξοχικό χαρακτήρα της κατοικίας. Για την κατασκευή επιλέχθηκαν φυσικά υλικά, όπως πέτρα, ξύλο, σκυρόδεμα, brises soleil και κεραμικά πλακάκια. Αυτά τα υλικά όχι μόνο αναδεικνύουν την αισθητική του χώρου, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν χαμηλό το κόστος και τα έργα συντήρησης.

 

Σχεδιασμός Τοπίου

Ο σχεδιασμός του κήπου εναρμονίζεται πλήρως με το τοπικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη το κλίμα, την τοπογραφία και τον προσανατολισμό της κατοικίας. Τα φυτά επιλέγονται προσεκτικά, ώστε να ταιριάζουν με τις ιδιαιτερότητες του εδάφους, δημιουργώντας μια ισορροπημένη συνύπαρξη μεταξύ της κατοικίας και του φυσικού τοπίου. Η πισίνα, μαζί με έναν εξωτερικό χώρο καθιστικού, τοποθετούνται στο ίδιο επίπεδο με το σαλόνι, εξασφαλίζοντας τόσο την άνεση όσο και την ιδιωτικότητα των ενοίκων.

Νικητής του Ευρωπαϊκού Βραβείου για τον Αστικό Δημόσιο Χώρο 2024 στην κατηγορία Παραθαλάσσια Ανάπλαση

Στην πόλη Porto do Son της Ισπανίας, αυτό το έργο αστικής ανάπλασης αποκαθιστά την προβληματική σχέση που υπήρχε μεταξύ του λιμανιού και των αστικών δραστηριοτήτων, ενισχύοντας την άμεση σύνδεση της περιοχής με τη θάλασσα.

 

Στόχοι σχεδιασμού

Το έργο είχε διττό στόχο, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία της ακτογραμμής του Porto do Son. Αφενός, στόχευε στη δημιουργία ενός συστήματος ελεγχόμενων αμμόλοφων με αυτοφυή βλάστηση, το οποίο θα λειτουργούσε ως φυσικός σύνδεσμος μεταξύ του πάρκου και της παραλίας. Η ιδέα ήταν να επανενταχθεί η φύση στον παραλιακό χώρο, που προηγουμένως αποτελούνταν από ένα τσιμεντένιο πεζόδρομο και έναν τοίχο. Αφετέρου, επιδίωξε να βελτιώσει την πρόσβαση στην παραλία και να επιλύσει τις συγκρούσεις μεταξύ των λιμενικών δραστηριοτήτων και της αυξανόμενης εμπορικής και οικιστικής ανάπτυξης.

 

Σχεδιασμός τοπίου

Το έργο δημιουργεί μια μεταβατική έκταση γης, η οποία λειτουργεί τόσο ως προστατευτικό φράγμα όσο και ως σύνδεσμος, προσδιορίζοντάς την ως αμμόλοφους. Η μορφολογία του συστήματος των αμμόλοφων αναδημιουργήθηκε με την απόθεση ψιλής άμμου, σχηματίζοντας αναχώματα σε δύο κλιμακωτές σειρές. Για τη σταθεροποίηση των αμμόλοφων και τη διατήρηση μιας δυναμικής ισορροπίας στο πέρασμα του χρόνου, φυτεύτηκαν ενδημικά είδη φυτών, όπως το γρασίδι. Ως μεταβατικός χώρος, οι νέοι αμμόλοφοι απαιτούσαν προσεκτικά σχεδιασμένα σημεία πρόσβασης, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν τρεις ξύλινοι διάδρομοι για τη σύνδεση των αστικών περιοχών με το πάρκο.

 

Αστική ανάπλαση

Στην περιοχή του λιμανιού, ο στόχος του έργου είναι η βελτίωση της πρόσβασης στο νερό και η δημιουργία ενός νέου Κέντρου Λιμενικών Υπηρεσιών. Ως αποτέλεσμα, σχεδιάζεται ένας συνεκτικός χώρος που αποκαθιστά τη σύνδεση του ιστορικού κέντρου με το λιμάνι, ενώ παράλληλα διαχωρίζει τον κεντρικό δρόμο από την προκυμαία. Κοντά στην αγορά, μια ξύλινη κατασκευή παραπέμπει στις παλιές σχάρες απλώματος των αλιευτικών δικτύων, ενώ δύο νέοι εξωτερικοί χώροι -ο ένας κατασκευασμένος από πέτρα και ο άλλος από χώμα και δέντρα- λειτουργούν ως μεταβατικές ζώνες που οδηγούν σε έναν χώρο στάθμευσης και στο νέο Κέντρο Λιμενικών Υπηρεσιών, το οποίο προσφέρει θέα προς το Monte Louro.

Αυτό το μικρό τμήμα της ακτογραμμής έχει αποτελέσει καταλύτη για ευρύτερες αλλαγές, βελτιώνοντας την ποιότητα του περιβάλλοντος, την πρόσβαση στην παραλία και την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις συνθήκες και τις προκλήσεις του αστικού χώρου και της ακτογραμμής.

Χωρική συνοχή

Το έργο αφορά τη μεταμόρφωση μιας κλασικής μονοκατοικίας της δεκαετίας του 1970 σε προάστιο της Θεσσαλονίκης, με σκοπό να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες των νέων χρηστών της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι βασικοί άξονες επάνω στους οποίους κινείται η αποκατάσταση του έργου είναι η σχέση του κτιρίου με το περιβάλλον καθώς και η βιοκλιματική, αισθητική και λειτουργική του αναβάθμιση ως συνόλου κλειστών, μεταβατικών και ανοιχτών χώρων. Διατηρώντας την υφιστάμενη ογκοπλασία, επιχειρείται μια διάκριση ανάμεσα στον διώροφο και τον μονώροφο όγκο. Πιο συγκεκριμένα, ο διώροφος όγκος διατηρεί σε μεγαλύτερο βαθμό τα συμπαγή χαρακτηριστικά του, ενώ στο μονώροφο τμήμα καθαιρούνται οι τοιχοποιίες και διαμορφώνονται μεγάλα ανοίγματα με σκοπό να αυξηθεί το φυσικό φως εντός των χώρων διημέρευσης.

 

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου

Σημαντική απόφαση είναι η αποκατάσταση της υψομετρικής διαφοράς του ισογείου σε σχέση με τον κήπο. Με την επίχωση αυτή, τα σκίαστρα και τα μεγάλα κουφώματα, ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος λειτουργούν πλέον ως σύνολο με οπτική και λειτουργική συνέχεια, προσφέροντας ενδιαφέρουσες φυγές από το εσωτερικό της κατοικίας προς τον κήπο. Παράλληλα, τα ξύλινα προστεγάσματα αντικαθίστανται από νέα αλουμινίου, με περιστρεφόμενα και σταθερά σκίαστρα, που δημιουργούν ευχάριστους μεταβατικούς χώρους και “υπαίθρια δωμάτια” καθιστικού και χώρου φαγητού.

 

Χώροι κυκλοφορίας

Την κύρια είσοδο προσεγγίζει κανείς πλέον από ένα καμπύλο μονοπάτι σχήματος “S”, που δημιουργήθηκε για να μεγιστοποιήσει τον ενιαίο χώρο της μπροστινής αυλής. Το μονοπάτι περιγράφει το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του κήπου, τον κέδρο, που αποτελεί το σημείο αναφοράς στον σχεδιασμό του τοπίου.  Τέλος, οι επεμβάσεις στο κέλυφος του κτιρίου και τον περιβάλλοντα χώρο του, σε συνδυασμό με την ανακαίνιση του εσωτερικού του (προσθήκη ανελκυστήρα, αναβάθμιση ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, νέα τελειώματα), επιμηκύνουν σημαντικά τον κύκλο ζωής του.

Συνδεδεμένοι χώροι

Το κτίριο Serena Williams, ένας χώρος εργασίας που φιλοξενεί 2.750 άτομα και εκτείνεται σε επιφάνεια 93.000m2, αποτελεί τη μεγαλύτερη εγκατάσταση στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία της Nike.

 

Προκλήσεις του έργου

Το έργο παρουσίασε τρεις βασικές προκλήσεις, πέρα από το εντυπωσιακό του μέγεθος: τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού χώρου εργασίας, σχεδιασμένου για να ενισχύει τη συνεργασία και την αλληλεπίδραση σε μεγάλη κλίμακα; την εφαρμογή αρχών ανάπλασης, τόσο για το κτίριο όσο και για τους χρήστες του; και τη διαμόρφωση ενός χώρου που να ενσαρκώνει το ήθος του αθλητισμού, την κληρονομιά της Nike και το πνεύμα της Serena Williams, της κορυφαίας μαχήτριας από την οποία το κτίριο πήρε το όνομά της.

 

 

Εσωτερική διαμόρφωση

Ο χώρος γραφείων αποτελείται από τέσσερα βασικά μέρη: ένα υπόγειο γκαράζ και αποβάθρα φόρτωσης, ένα κέντρο πώλησης, πλήρως εξοπλισμένα στούντιο σχεδιασμού για διάφορες κατηγορίες προϊόντων, και έναν πύργο 12 ορόφων με κοινόχρηστες υποδομές. Κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι η έννοια της “ροής”, μια στρατηγική που ενσωματώνει την ευελιξία και τη λειτουργικότητα. Το κτίριο ενισχύει τη συνδεσιμότητα, δημιουργώντας χώρους συγκέντρωσης σε διάφορες κλίμακες και τοποθετεί τους σχεδιαστές στο ίδιο επίπεδο, ενώ οι βοηθητικοί οργανώνονται σε κάθετη διάταξη. Αυτή η μοναδική οργάνωση επιτρέπει την εξέλιξη των προϊόντων από το σχέδιο, στην πρωτότυπη μακέτα, τον τελικό σχεδιασμό και στη λιανική πώληση, όλα στο ίδιο κτίριο.

 

Σχεδιασμός τοπίου & υλικά

Στην προηγούμενη μορφή του, ο χώρος που καταλαμβάνει το κτίριο περιλάμβανε ένα πάρκινγκ και έναν δρόμο πρόσβασης προς ένα γειτονικό κτίριο, δίπλα σε έναν υγρότοπο, ο οποίος ήταν σχετικά αποκομμένος. Με σκοπό να ενισχυθεί η σύνδεση με το φυσικό τοπίο, ο υφιστάμενος δρόμος υπογειοποιήθηκε, μειώνοντας την οπτική παρουσία των αυτοκινήτων και των φορτηγών. Παράλληλα, κάθε πτέρυγα του κτιρίου διαθέτει πράσινες οροφές με βεράντες. Τα όμβρια ύδατα συλλέγονται και επιστρέφουν στον υγρότοπο, ενώ μηχανικά συστήματα υψηλής ενεργειακής απόδοσης περιλαμβάνουν εξαερισμό και φωτοβολταϊκά. Οι αυλές, οι κήποι, οι πλατείες και ένα υπόγειο γήπεδο τένις “διακόπτουν” τη μεγάλη κλίμακα του κτιρίου και δημιουργούν ανεπίσημους εξωτερικούς χώρους για εργασία, αναψυχή και χαλάρωση. Το φυσικό φως διαχέεται στους εργασιακούς χώρους μέσω μεγάλων ανοιγμάτων και φεγγιτών. Το εσωτερικό είναι επενδυμένο με εμφανές σκυρόδεμα, ενώ οι κολώνες και τα δοκάρια παραμένουν εκτεθειμένα, προσδίδοντας μια αίσθηση αυθεντικότητας και βιομηχανικού χαρακτήρα.

 

Ανάκλαση εδάφους

Στόχος του έργου είναι η ανάπτυξη μιας σχεδιαστικής ιδέας που θα βασίζεται στη βαθιά κατανόηση της περιοχής και του εδάφους της, δημιουργώντας ταυτόχρονα χώρους που θα προσφέρουν ιδιωτικότητα και ιδιαιτερες εμπειρίες εντός της κατοικίας.

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι χώροι οργανώνονται με βάση το κτιριακό πρόγραμμα και τις λειτουργείες τους. Ένας κύριος άξονας κυκλοφορίας δημιουργεί μια αλληλουχία από συμπαγή όγκους και ανοίγματα, προσφέροντας θέα στον βόρειο κήπο. Έτσι, η κατοικία γίνεται αντιληπτή ως μια σύνθεση πυκνών μορφών από την οπτική του δρόμου, που αποκρύπτει την πορεία προς στο εσωτερικό της.

Η διαδρομή από την κύρια είσοδο ακολουθεί έναν κεντρικό άξονα, που οδηγεί σταδιακά στο εσωτερικό της κατοικίας και καταλήγει σε έναν μεγάλο, ανοιχτό χώρο με πρόσβαση στον κήπο και θέα προς το γήπεδο γκολφ στο βάθος. Μια ξύλινη σκάλα συνδέει το ισόγειο με τον πρώτο όροφο, όπου βρίσκονται τα υπνοδωμάτια.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Μια σειρά από πέτρινα πλακάκια οριοθετούν διακριτικά μια διαδρομή μέσα στο επικλινές γκαζόν του κήπου, ο οποίος είναι γεμάτος με είδη δέντρων, καθώς και με ένα ντους, υδρομασάζ και χτιστές γλάστρες. Το τοπίο έχει διαμορφωθεί προσεκτικά ώστε το πράσινο να “εισχωρεί” αρμονικά στο σπίτι. Επιπλέον, το υδάτινο στοιχείο παίζει κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό, με την κατοικία να περιβάλλεται από μια μεγάλη πισίνα και μια σειρά μικρότερων δεξαμενών νερού, που αντανακλούν το φυσικό φως με παιχνιδιάρικο τρόπο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η παλέτα των υλικών είναι διακριτική και λιτή: όλοι οι τοίχοι έχουν επενδυθεί με chukum, έναν φυσικό σοβά από το Μεξικό που προσδίδει χαρακτήρα και ιδιαίτερη υφή στους αρχιτεκτονικούς όγκους. Παράλληλα, μια σειρά από προσεκτικά τοποθετημένα ξύλινα παραπετάσματα δημιουργούν αντίθεση με το συμπαγές εξωτερικό, ενώ το μάρμαρο και το ξύλο κυριαρχούν στις εσωτερικές επιφάνειες, ενισχύοντας την αίσθηση ζεστασιάς και κομψότητας στον χώρο.

 

Ποιητικός κήπος

Το έργο αποτελεί μια ιδιωτική κατοικία που λειτουργεί και ως εκθεσιακός χώρος για custom έργα τέχνης, όπως γλυπτά και πίνακες ζωγραφικής και περιλαμβάνει εσωτερικό χώρο 150m² και κήπο 180m². Η σχεδιαστική πρόκληση ήταν η ενσωμάτωση των επιλεγμένων έργων τέχνης στη γαλήνια και σκοτεινή ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει τον συνολικό χώρο της κατοικίας.

 

Χωρική οργάνωση

Η διάταξη της κάτοψης αντλεί έμπνευση από τη χωρική ροή ενός “ανατολίτικου κήπου” και σχεδιάζεται ως μια σύνθετη διαδρομή που μεγιστοποιεί τα περιορισμένα τετραγωνικά μέτρα, αποκαλύπτοντας σταδιακά τους διάφορους χώρους. Το ισόγειο περιλαμβάνει καθιστικό και τραπεζαρία, κουζίνα, έναν πάγκο εργασίας, μπαρ και λουτρό, ενώ ο εξωτερικός κήπος φιλοξενεί έναν απομονωμένο χώρο καθιστικού. Ένας μακρύς διάδρομος, οριοθετημένος από μεταλλικό πλέγμα, λειτουργεί ως κατώφλι μεταξύ του εσωτερικού της κατοικίας και του κήπου, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί την κύρια είσοδο στο σπίτι.

 

Υλικά και custom κατασκευές

Ημιδιαφανή διαχωριστικά από γυαλί αμβλύνουν τα όρια των χώρων, δημιουργώντας μια ομαλή μετάβαση από το εξωτερικό στο εσωτερικό. Οι τοίχοι χρωματίζονται σε σκούρους τόνους, λειτουργώντας ως φόντο για τα γλυπτά και τους πίνακες ζωγραφικής και δημιουργώντας έντονη αντίθεση μεταξύ των έντονων έργων τέχνης και της ουδέτερης εσωτερικής ατμόσφαιρας. Αντίστοιχα, τα επιλεγμένα έπιπλα μοντέρνου στυλ, κατασκευάζονται από ουδέτερα υλικά όπως γυαλί, μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες και σκούρο ξύλο, δένοντας αρμονικά με τον χώρο. Ο φυσικός φωτισμός ρυθμίζεται προσεκτικά μέσω μεταλλικών περσίδων, ενώ ο τεχνητός φωτισμός αναδεικνύει επιλεκτικά τα διάφορα αντικείμενα.

 

Σχεδιασμός τοπίου

Άμμος και γκρίζα πέτρινα πλακίδια διαμορφώνουν ένα “ξηρό τοπίο”, όπου μεγάλα δοχεία φιλοξενούν πεύκα και βρύα. Αυτή η ευάερη ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό με την ανοιχτή διάταξη του κήπου, δημιουργεί έντονη αντίθεση με το σκοτεινό εσωτερικό και λειτουργεί ως ένας δεύτερος εκθεσιακός χώρος. Στρατηγικά τοποθετημένοι βράχοι αποτελούν γλυπτά που ενισχύουν την αισθητική του εξωτερικού περιβάλλοντος.

Ορθογώνιος κάνναβος

Το έργο αφορά τέσσερις παραθαλάσσιες βίλλες, οι οποίες επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα. Το όνομα Meerum αποτελεί συνδυασμό της λέξης meerithic -η επιθυμία του ανθρώπου να βρίσκεται κοντά στη θάλασσα- και της λέξης velum -πέπλο- βασική ιδέα στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του συγκροτήματος.

 

Αρχιτεκτονικοί όγκοι

Ένας κάνναβος οργανώνει τη δομή των κτηρίων, η οποία συνέχεται και αποδομείται σύμφωνα με τις διάφορες λειτουργικές χρήσεις ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με το υδάτινο στοιχείο και το φως. Οι τέσσερις βίλλες διακρίνονται ως λευκοί, πρισματικοί όγκοι που διακόπτουν μια σειρά από ξύλινες πέργολες που αποτελούνται από οριζόντια και κατακόρυφα στοιχεία τα οποία προσδίδουν άπλετη σκίαση και ρυθμίζουν την ιδιωτικότητα και τις οπτικές φυγές προς τη θάλασσα.

 

Χωροταξική οργάνωση

Οι βίλλες αποτελούνται από έναν ενιαίο χώρο διημέρευσης με καθιστικό, τραπεζαρία και κουζίνα, ενώ τρία ευρύχωρα υπνοδωμάτια με ιδιωτικό λουτρό συμπληρώνουν την κάτοψη. Εξωτερικά, ένα μπαρ στο κέντρο του συγκροτήματος αποτελεί τον πυρήνα του σχεδιασμού, ενώ στην κάθε βίλλα προβλέπεται ιδιωτική πισίνα και καθιστικό.

 

Υπαίθριος σχεδιασμός

Το εξωτερικό δάπεδο επενδύεται με τοπική πέτρα σε λευκή απόχρωση και διακόπτεται σημειακά από σχισμές με νερό. Χαμηλή και ψιλή φύτευση ενισχύει το ξερό, μεσογειακό τοπίο, με φυτά που είναι ανθεκτικά στην ξηρασία και απαιτούν ελάχιστη συντήρηση, συμβάλλοντας στη φυσική αισθητική του χώρου. Τα διακριτικά, minimal έπιπλα, κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο και μέταλλο, εντάσσονται αρμονικά στον σχεδιασμό, προσφέροντας λειτουργικότητα και άνεση χωρίς να επιβαρύνουν οπτικά τον χώρο.

Μεταβαλλόμενα υψόμετρα

Σε οικόπεδο εκτός οικισμού στην περιοχή του Aκρωτηρίου Χανίων σχεδιάζεται και κατασκευάζεται μια μοντέρνα, πέτρινη κατοικία. Μορφολογικά, αποτελείται από τέσσερις ξεχωριστούς όγκους διαφορετικού μεγέθους και σχήματος, που τοποθετούνται ελαφρά μετατοπισμένοι σε σχέση με τον βασικό άξονα. Κήποι, στοιχεία νερού καθώς επίσης και γυάλινοι διάδρομοι διαχωρίζουν τους εξωτερικούς χώρους και ενώνουν του διακριτούς όγκους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο είναι ορθογώνιο, με την μεγάλη του πλευρά προσανατολισμένη νότια, δημιουργώντας μια αμφιθεατρική θέα προς τον κόλπο της Σούδας και τα Λευκά Όρη. Στο βόρειο όριο, βρίσκεται τμήμα δάσους και δρόμος υψηλής κυκλοφορίας. Το κτίριο τοποθετείτε σε άξονα παράλληλο με την μεγάλη πλευρά του οικοπέδου με σκοπό να έχουν όλοι οι χώροι θέα, διαμπερότητα και τον ιδανικό προσανατολισμό βορρά – νότου.

Στην νότια πλευρά του οικοπέδου, εκτονώνονται όλοι οι κύριοι χώροι σε αίθρια με διαφορετική ιδιωτικότητα και χρήσεις. Αντίθετα, η βόρεια πλευρά των κτιρίων παραμένει εσωστρεφής, με ένα τεχνητό ανάχωμα – πράσινο λόφο να λειτουργεί ως φράγμα μεταξύ του κεντρικού δρόμου και των κτιρίων, περιορίζοντας σημαντικά τον θόρυβο.

 

Διαμόρφωση λειτουργειών

Οι τέσσερις όγκοι φιλοξενούν μια πληθώρα υπνοδωματίων, κοινόχρηστων χώρων, γραφείων, δωμάτια υπηρεσίας καθώς και εξωτερική τραπεζαρία με barbeque και εκτείνονται σε διάφορα υψόμετρα. Μεταξύ του δεύτερου και τρίτου κτιρίου, σχεδιάζεται μια αβαθής λίμνη ως συνέχεια της κεντρικής πισίνας, η οποία κατασκευάζεται με γυάλινο πάτο, με αποτέλεσμα το φυσικό φως να εισέρχεται στο υπόγειο του κτιρίου και να δημιουργεί ένα εντυπωσιακό οπτικό εφέ. Στους υπόγειους χώρους της κατοικίας, βρίσκεται γυμναστήριο, sauna, λουτρά, ειδικά διαμορφωμένος χώρος για μασάζ καθώς επίσης και cinema room και playroom με μπιλιάρδο και bar. Τέλος, τοποθετείται γήπεδο τένις στη νότια πλευρά του οικοπέδου, ενώ οι κήποι φυτεύονται με τοπικά είδη δέντρων.

 

Παλέτα υλικών & βιοκλιματική στρατηγική

Το κτίριο αποτελείται από τοιχία επενδυμένα με τοπική πέτρα και πλάκες οροφής από σκυρόδεμα. Φυσικό κονίαμα σε τεχνοτροπία ρευστής γης χρησιμοποιείται ως εξωτερικό τελείωμα, ενώ κρυφά κουφώματα αλουμινίου προσδίδουν μια minimal αισθητική. Εσωτερικά, τα δάπεδα επενδύονται με μάρμαρο και ξύλο, οι τοίχοι επικαλύπτονται με κονίαμα γήινων αποχρώσεων και τα έπιπλα είναι κατασκευασμένα από φυσικό δρυ.

Ο προσανατολισμός και η τοποθέτηση των κτιρίων, η διαμπερότητά τους καθώς και η υψηλή τους τεχνολογία, το καθιστούν βιοκλιματικό και εν μέρη παθητικό. Πιο συγκεκριμένα, τα φωτοβολταϊκά panel, η θερμομόνωση, η ενδοδαπέδια θέρμανση – δροσισμό που συνδυάζεται με fan coils και οι διάφοροι αυτοματισμοί μετατρέπουν το έργο σε μια ενεργειακά αυτόνομη κατοικία.

Φυσική ένταξη

Το συγκρότημα των τριών υπόσκαφων κατοικιών βρίσκεται στη νότια Εύβοια, ανατολικά της Καρύστου στη θέση “Σεντούκι“, σε οικόπεδο με έντονη κλίση και νότιο προσανατολισμό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι κατοικίες καταλαμβάνουν το ανατολικό τμήμα του οικοπέδου, το οποίο αποτελείται από έξι ανεξάρτητες κάθετες ιδιοκτησίες, στις τρεις εκ των οποίων έχουν κατασκευαστεί τα κτίρια, ένα στην κάθε μία. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύεται η ιδιωτικότητα κάθε κατοικίας, παρόλο που η αρχιτεκτονική διαμόρφωση του συγκροτήματος το κάνει να μοιάζει με ενιαίο κτίριο. Η τοποθέτηση του συγκροτήματος στην πλαγιά έχει γίνει με τρόπο τέτοιο ώστε όλες οι κατοικίες να έχουν απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα αλλά και στο φυσικό τοπίο το οποίο περιβάλλει το οικόπεδο. Η ένταξη των κτιρίων στο οικόπεδο επιτυγχάνεται φυσικά, με τη βύθισή τους στο εσωτερικό του εδάφους, αλλά και με την ενιαία ογκοπλαστική αντιμετώπιση των χτισμένων τμημάτων και των αντίστοιχων υπαίθριων χώρων τους.

Εσωτερική διάταξη

Κάθε κατοικία διαθέτει δύο υπνοδωμάτια και ένα master με το δικό του λουτρό, καθιστικό, κουζίνα και δεύτερο λουτρό, καθώς επίσης και ιδιωτική πισίνα με βεράντα που διαμορφώνεται με χτιστούς καναπέδες και barbeque. Το φυσικό φως εισέρχεται σε όλους τους χώρους μέσα από τους φωταγωγούς στα πίσω τμήματα των υπόσκαφων κατοικιών, ενώ οι χώροι που έχουν θέα προς τη θάλασσα, χάρη στα μεγάλα ανοίγματα της όψης τους, απολαμβάνουν το φυσικό τοπίο.

Υλικά και εξωτερικός σχεδιασμός

Όλοι οι χώροι έχουν διακοσμηθεί με τέτοιον τρόπο ώστε το περιβάλλον τους να είναι ανάλαφρο και να χαρίζει στον επισκέπτη στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας, καθώς έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά και χρώματα που η επιλογή τους συνολικά έγινε με αφετηρία την ίδια τη χρωματική παλέτα της ελληνικής φύσης και βλάστησης, με τις αποχρώσεις του χώματος και της άμμου να κυριαρχούν. Όσον αφορά τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του συγκροτήματος, χρησιμοποιήθηκαν φυτά και υλικά που εναρμονίζονται με το φυσικό περιβάλλον της περιοχής, χωρίς να το επιβαρύνουν οπτικά.

 

Αρχιτεκτονική: Ελευθέριος Ραβιόλος και Συνεργάτες, MRV Architects
Φωτογράφηση: George Fakaros
Τεύχος ek: 270 | Σεπτέμβριος 2022

Αρμονική ένταξη στο τοπίο

Η villa αποτελεί μέρος των Costa Navarino Residences που αναπτύσσονται στη γειτονιά Sea Dunes μπροστά στην παραλία, εντός της περιοχής Navarino Dunes στην Costa Navarino.

 

Θέση και προσανατολισμός

Το ανάγλυφο της ιδιοκτησίας είναι επίπεδο στο μεγαλύτερο μέρος του και εμφανίζει ελαφριά κατωφέρεια προς τη δυτική πλευρά του, η οποία βρίσκεται ψηλότερα από το επίπεδο της παραλίας. Η εκμετάλλευση της εκπληκτικής θέας προς τη θάλασσα και η δυνατότητα ενοποίησης του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο, που ενεργοποιούν τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στο ελληνικό τοπίο, έπρεπε να συνδυαστούν με την απαίτηση για αυξημένη περιβαλλοντική ευαισθησία σε ένα συγκρότημα που χαρακτηρίζεται από λιτές αρχιτεκτονικές γραμμές, υποβάλλοντας διακριτικά μια αίσθηση πολυτέλειας και ευημερίας.

 

Εσωτερική οργάνωση

Η ισόγεια κατοικία, επιφάνειας 510m2, οργανώνεται σε δυο διακριτούς όγκους. Μια επιμήκης είσοδος λειτουργεί ως ενδιάμεσος χώρος ανάμεσα στις πτέρυγες και προσφέρει την πρώτη εντυπωσιακή εικόνα του τοπίου μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος που πλαισιώνει και ενοποιεί τον διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο με τη θάλασσα και τον ουρανό. Ένας μεγάλος χώρος διημέρευσης με καθιστικό, τραπεζαρία και ανεξάρτητη κουζίνα χωροθετούνται στον ένα όγκο και ανοίγονται προς τη θέα και την πισίνα, αλλά και τον μεσογειακού χαρακτήρα κήπο.

Τα υπνοδωμάτια, τα οποία τοποθετούνται αντίστοιχα στην άλλη πτέρυγα, οριοθετώντας πιο ιδιωτικούς χώρους, διαθέτουν μεγάλα ανοίγματα προς τους υπαίθριους χώρους, με το master υπνοδωμάτιο να κυριαρχεί στη σύνθεση και να κατέχει την προνομιακή θέση προς τη θέα. Σε συνέχεια του όγκου του κυρίως κτιρίου έχει σχεδιαστεί ανεξάρτητος ξενώνας με αυτόνομη είσοδο που συμπληρώνει την ογκοπλασία. Οι ισόγειοι χώροι διημέρευσης συνδυάζονται με μεγάλες πέργκολες που επιτρέπουν τη φυσική επέκταση των δραστηριοτήτων και στους υπαίθριους χώρους και ταυτόχρονα προστατεύουν από τα ρεύματα των ανέμων.

 

Σχεδιασμός εξωτερικών χώρων

Η πισίνα αντιμετωπίζεται ως συνέχεια των διαμορφωμένων υπαίθριων χώρων, που οδηγεί το μάτι προς τη θάλασσα ενώ παράλληλα φέρνει το νερό πιο κοντά στο κτίριο. Επιπλέον, όλα τα ανοίγματα προς υπαίθριους χώρους σκιάζονται με πέργκολες ή κατακόρυφες περσίδες, εντείνοντας τη σύνδεση του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο. Η παραλία είναι άμεσα προσβάσιμη μέσω ενός μονοπατιού μέσα στον αμμώδη κήπο που σχεδιάστηκε μεταξύ της κατοικίας και της θάλασσας, προσκαλώντας το φυσικό τοπίο μέσα στην αρχιτεκτονική πρόταση.

 

Παλέτα Υλικών

Η χρήση φυσικών υλικών όπως τοπική πέτρα στις εμφανείς λιθοδομές στο σύνολο των εξωτερικών τοιχοποιϊών, ελληνικό μάρμαρο στα δάπεδα, ξύλο στις πέργκολες και στις κατακόρυφες περσίδες, διακριτικές λεπτομέρειες με εμφανές σκυρόδεμα και μαύρο μέταλλο σε συνδυασμό με τις υδάτινες επιφάνειες και τη διακριτική φύτευση, συνθέτουν μια αρχιτεκτονική πρόταση που εντάσσεται αρμονικά με το περιβάλλον και την ανθρώπινη κλίμακα. Το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, η θαλάσσια αύρα και τα αρώματα της Μεσογείου, ενισχύουν μια ιδιαίτερη αισθητηριακή εμπειρία και αποτελούν τη βάση στην αναζήτηση για μια αρχιτεκτονική του “ευ ζην”.

Σχεδιαστικά δίπολα

Το κτίριο, που ακουμπά στην πλαγιά του λόφου και προσαρμόζεται στις τοπογραφικές καμπύλες, ακολουθώντας τη μορφολογία του εδάφους, βρίσκεται στη θέση Λουριά, στο νότιο τμήμα της Πάρου. Το οικόπεδο έχει νοτιοδυτικό προσανατολισμό στη μεγάλη πλευρά, με θέα προς τη θάλασσα, τον κόλπο της Αλυκής και την Αντίπαρο.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η είσοδος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του οικοπέδου και το υψηλότερο σημείο λειτουργεί σαν πύλη στην κατοικία. Όλα κρύβονται πίσω από έναν άσπρο τοίχο με ελάχιστα ανοίγματα, ο οποίος υποδέχεται τον επισκέπτη αποκρύβοντας την εσωτερική διάταξη, καθώς και τις μπροστινές αυλές. Η σύνθεση λειτουργεί με σχεδιαστικά και λειτουργικά δίπολα: Κρυμμένοι χώροι και εκτεθειμένοι στο μάτι του επισκέπτη, προστατευμένες αυλές με καθιστικά και αυλές ανοιχτές στη θέα, εσωτερική κλειστή διαδρομή και πορεία ανάμεσα στα κατώφλια, κλειστή είσοδος και ανοιχτή πορεία, κατοίκηση στο τοπίο και αιώρηση των όγκων στη δύση. Μεγάλοι εγκάρσιοι τοίχοι διεισδύουν στην πλαγιά έχοντας ως γενέτειρα την κατοικία. Οι τοίχοι αυτοί διαμορφώνουν τις πίσω αυλές και δίνουν συνέχεια στο εσωτερικό του σπιτιού προς το τοπίο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Ανάμεσα στους τοίχους δημιουργούνται θεματικές ενότητες, άλλοτε η είσοδος, άλλοτε ο κήπος, άλλοτε το στοιχείο του νερού και άλλοτε η προστατευμένη αυλή. Οι χώροι αυτοί διαρρέουν από το εσωτερικό και διαμορφώνονται από τους τοίχους που δεσπόζουν στην πρόταση. Οι τοίχοι είναι εμφανείς μόνο από το πίσω τμήμα του οικοπέδου, ως εκ τούτου το σενάριο κατοίκησης αποκαλύπτεται με την είσοδο στην κατοικία. Μια εγκάρσια πορεία τους διαπερνά, συνδέοντας τις θεματικές ενότητες.

H πορεία εξελίσσεται παράλληλα με τη διαδρομή στο εσωτερικό του σπιτιού, διαμορφώνοντας οπτικές προς τις θέες και τους χώρους διημέρευσης. Οι όγκοι της κατοικίας αναπτύσσονται προς την πλαγιά και προς τη θέα, ενώ προβάλλουν πάνω σε έναν χαμηλό πέτρινο τοίχο διαμορφώνοντας μια όψη στη δύση. Από τη μία βρίσκονται σφιχτά γαντζωμένοι στο έδαφος και από την άλλη μοιάζουν να αιωρούνται προς τη θέα και το φυσικό ανάγλυφο. Το ίδιο μοτίβο ακολουθούν και οι ενδιάμεσες και οι μπροστινές αυλές-μπαλκόνια που στοχεύουν τη θάλασσα. Οι τοίχοι άλλοτε γίνονται κτίριο και άλλοτε δημιουργούν αυλές προσαρμοσμένες στο έδαφος και στο περιβάλλον. Ο μεγάλος όγκος ενός ενιαίου κτίσματος διασπάται σε μικρότερους, άμεσα προσαρμοσμένους στο έδαφος.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Η “πέμπτη όψη“, από ψηλά, γίνεται κυρίαρχη ακουμπώντας στην πλαγιά του λόφου. Η αρχιτεκτονική ακροβατεί στο επικλινές έδαφος. Το τοπίο και το ανάγλυφο διαμορφώνουν το πεδίο πάνω στο οποίο η σχεδιαστική γλώσσα μετουσιώνεται σε χωρικές ενότητες και καταστάσεις στην προσπάθεια να ορισθεί το πλαίσιο της παραθεριστικής κατοίκησης. Το έντονο κυκλαδικό φως σκηνοθετεί περίτεχνα όλα τα πιθανά σενάρια και μεταμορφώνει, στη διάρκεια της μέρας, τη σύνθεση. Η αρχιτεκτονική αγκαλιάζει την ανθρώπινη δραστηριότητα, δημιουργώντας μια οικειότητα με τον χώρο και τον τόπο.