Η 7η αρχιτεκτονική εκδήλωση της σειράς Material Matters, σε διοργάνωση του ek magazine, θα πραγματοποιηθεί στις 16 Ιουνίου του 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Banquet Hall.

Στόχος των εκδηλώσεων Material Matters είναι η ανάδειξη της σημασίας μιας σειράς σύγχρονων και παραδοσιακών υλικών και των εφαρμογών τους στην αρχιτεκτονική, μέσα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το έργο Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Με αφετηρία την ιστορία του κάθε υλικού και τα κατασκευαστικά ή εκφραστικά του χαρακτηριστικά, οι παρουσιάσεις εστιάζουν στις δυνατότητες αξιοποίησής του με σύγχρονους όρους, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Το Material Matters vol.7 είναι αφιερωμένο σε μία οικογένεια υλικών και εφαρμογών που εντοπίζονται στο πρώτο επίπεδο “ανάγνωσης” ενός κτιρίου: την όψη. Ειδικότερα η φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στις όψεις κτιρίων με κυρίαρχα υλικά κατασκευής το μέταλλο και το γυαλί. Η όψη των κτιρίων, ως όριο διαλεκτικής μεταξύ της οργάνωσης των εσωτερικών χώρων και του εξωτερικού περιβάλλοντος, αποτελεί αντικείμενο σύνθετων συσχετισμών, τόσο σε επίπεδο νοήματος και συμβολισμού όσο και σε επίπεδο μηχανικής. Με στόχο την εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών αλλά και την ανάδειξη και προβολή των κτιρίων, αποκτά συχνά μια αυτονομία, ως διακριτό αντικείμενο σχεδιασμού.

Δέκα ομιλητές από τον χώρο της αρχιτεκτονικής και του design θα αναλύσουν τον ρόλο της όψης στην αρχιτεκτονική, τόσο στο έργο τους όσο και σε επιλεγμένα έργα άλλων αρχιτεκτόνων, σε ενδιαφέρουσες 10λεπτες παρουσιάσεις.

 

Οι ομιλητές στη φετινή εκδήλωση είναι οι:

– Νικόλαος Σιαπκαράς & Άννα Ασσανά | A&S Architects
– Ματίλντα Μπεράχα | ARID
– Λουκάς Μπομπότης | Bobotis + Bobotis Architects
– Δήμητρα Κατσώτα | Buerger Katsota Architects
– Νικόλας Τραβασάρος | Divercity Architects
– Ανάργυρος Μουγιάκος | ISV
– Νατάσσα Λιανού & Ερμής Χαλβατζής | LC Architects
– Ήβη Νανοπούλου & Έρη Νικολούδη | Thymio Papayannis & Associates
– Ηρακλής Παπαχρήστου | Eraclis Papachristou Architects

Keynote ομιλητές:

– Massimiliano Fuksas | Studio Fuksas

 

Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

 

 

Πλατινένιος Χορηγός: Elval Colour

Χρυσός Χορηγός: F|Nous

Ασημένιος Χορηγός: VOUTSADAKIS S.A.

Χαλκινος Sponsor: e-dreams

Stage Design Sponsor: Rouchotas

Cocktail Event Sponsor: DIPO – INTERWOOD

Χορηγοί: AkzoNobel, Alumil, ETEM, Europa, ilicon, MIPECO, Vitex

Υποστηρικτές: Domiki Papanikolaou, Koligas Wood, Saint-Gobain Glass,  TEXTURE AND TILES

Hospitality Sponsor: Electra Rhythm Athens, INNATHENS

Wine Sponsor: Zacharias Wine

 

 

Βιομηχανική αισθητική

Στο κέντρο της πόλης του Βόλου, ένα κατάστημα specialty coffee με έντονο αστικό χαρακτήρα συστήνεται στο κοινό μέσα από την ευδιάκριτη σχεδιαστική ταυτότητά του. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στη δημιουργία ενός χώρου λιτού και φρέσκου με διακριτικά βιομηχανικά στοιχεία που αποπνέει ενέργεια και έντονη πρωινή διάθεση.

 

Χωρική οργάνωση

Σε ένα μικρό χώρο 35m2 που περιλαμβάνει χωρικές ενότητες όπως bar, χώρο παραγωγής, διάδρομο πελατών, χώρο καθιστικού καθώς και βοηθητικούς χώρους αποθήκης και WC, μεγάλη έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας λειτουργικής και εργονομικής κάτοψης.

Στο εσωτερικό, το κεντρικά τοποθετημένο bar λειτουργεί τόσο σαν το κυρίαρχο λειτουργικό στοιχείο παραγωγής όσο και το σημείο καθημερινής συνάντησης. Πίσω από αυτό συγκροτούνται συνθέσεις από μεταλλικές κατασκευές ραφιών σε μορφή κανάβου αναδεικνύοντας το εσωτερικό ύψος του χώρου ενώ κρεμαστά κυκλικά μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν έναν επιπλέον βιομηχανικό χαρακτήρα.

 

 

Σχεδιασμός όψης

Ο εξωστρεφής χαρακτήρας του χώρου καθορίζεται σημαντικά από τη σχεδιαστική προσέγγιση των όψεων. Οι λεπτεπίλεπτοι λευκοί μεταλλικοί σκελετοί ανοίγουν το εσωτερικό προς το αστικό περιβάλλον, μετατρέποντας τη διαδικασία παρασκευής του καφέ σε καθημερινή αστική εμπειρία. Επιπλέον οι χειροποίητες πόρτες από ξύλο πεύκου προσθέτουν ένα χαρακτηριστικό τόνο οικειότητας και ήπιας αντίθεσης στο λευκό σύνολο.

 

 

Υλικά, φωτισμός & κατασκευές

Τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, οι λευκές επιφάνειες κυριαρχούν ενώ χαρακτηριστικά μεταλλικά στοιχεία έντονου κίτρινου χρώματος προσδίδουν μια pop διάθεση. Ανάμεσα τους, η χρήση δρύινων υφών έρχεται να προσδώσει μια αίσθηση ηρεμίας και ισορροπίας. Την παλέτα υλικών συμπληρώνει η στοχευμένη χρήση λευκών τετράγωνων πλακιδίων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις λεπτομέρειες της κατασκευής. Από τα laser cut πόμολα των εισόδων μέχρι τα στρόγγυλα παρτέρια, καθώς και τις ρευστές διακοσμητικές μορφές, όλα αποτελούν προϊόν σχεδιασμού με στόχο την διαμόρφωση μιας ενιαίας και συναφούς ταυτότητας.

Σημαντικό ρόλο τέλος παίζει και ο τεχνητός φωτισμός που ακολουθεί μια εργαστηριακή προσέγγιση τόσο με τη χρήση κρεμαστών γραμμικών φωτισμών στο bar όσο και επιγραφών τύπου ΝΕΟΝ και light-box, ολοκληρώνοντας τον αστικό χαρακτήρα του έργου.

 

Οπτική διαπερατότητα

Ένα κομμωτήριο μικρής κλίμακας, συνολικής επιφάνειας μόλις 28m2, έχει μετασχηματιστεί σε μια ολοκληρωμένη χωρική εμπειρία που χαρακτηρίζεται από καθαρότητα, ζεστασιά και απολύτως στοχευμένες επιλογές υλικών. Το έργο, στον εμπορικό πυρήνα της Μελισσίων, διερευνά τον τρόπο με τον οποίο το φως, το χρώμα και η δομή μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά, αναβαθμίζοντας ένα περιορισμένο πρόγραμμα σε έναν εκφραστικό και αξέχαστο εσωτερικό χώρο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση βασίζεται στην ακρίβεια και την οπτική διαπερατότητα. Ραβδωτό γυαλί και υαλότουβλα, τοποθετημένα τόσο στην όψη όσο και στα εσωτερικά διαχωριστικά, χρησιμοποιούνται για να φιλτράρουν διακριτικά το φυσικό φως, δημιουργώντας ένα ήπια φωτισμένο περιβάλλον που υπερβαίνει οπτικά τα πραγματικά του όρια. Η ελεγχόμενη αυτή διαφάνεια ενισχύει το βάθος και την ατμόσφαιρα του χώρου, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την απαιτούμενη ιδιωτικότητα.

Η όψη διαμορφώνεται ως μια έντονη σύνθεση από κόκκινο μεταλλικό πλαίσιο, καμπύλες γραμμές και ημιδιαφανή υαλότουβλα, προσδίδοντας στον χώρο μια σαφή και αναγνωρίσιμη ταυτότητα. Ένα περιστρεφόμενο άνοιγμα καθιστά το κατώφλι ρευστό και φιλόξενο, ενώ το ενσωματωμένο εξωτερικό καθιστικό επεκτείνει την εμπειρία του εσωτερικού προς τον δρόμο, ενισχύοντας τη σχέση του κομμωτηρίου με τον αστικό του περίγυρο και προσφέροντας έναν χώρο στάσης και αναμονής.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η διάταξη του χώρου χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και λειτουργικότητα. Ο κύριος τοίχος φιλοξενεί μια σειρά από καθρέφτες πλήρους ύψους και μαύρες καρέκλες εργασίας, τοποθετημένες έτσι ώστε να μεγιστοποιείται η αντανάκλαση του φωτός και να διατηρείται η ανεμπόδιστη κίνηση. Οι αποθηκευτικοί χώροι ενσωματώνονται διακριτικά μέσω ψηλών ντουλαπιών και ραφιών προϊόντων, διατηρώντας το περιβάλλον καθαρό και οργανωμένο. Σε όλο το εσωτερικό, κόκκινες λεπτομέρειες λειτουργούν ως στοχευμένα σημεία έμφασης – από τον εξοπλισμό έως τον θερμό φωτισμό του βοηθητικού χώρου – επαναφέροντας τη χρωματική γλώσσα της όψης και προσδίδοντας ζωντάνια στο ουδέτερο εσωτερικό σκηνικό.

 

 

Παλέτα υλικών

Η παλέτα των υλικών στο εσωτερικό ενισχύει μια αίσθηση διακριτικής αυτοπεποίθησης και ηρεμίας. Οι επιφάνειες αποδίδονται σε απαλούς γκρι τόνους, συνθέτοντας ένα συνεκτικό και ήρεμο υπόβαθρο. Η εμφανής οροφή από σκυρόδεμα εισάγει μια αδρή, απτική ποιότητα που έρχεται σε αντίθεση με τη λεία υφή των τοίχων και των καθρεφτών, γειώνοντας τον χώρο και αναδεικνύοντας την κατακόρυφη διάστασή του. Το λιτό αυτό περιβάλλον έχει σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζει, και όχι να επισκιάζει, τον καθημερινό ρυθμό λειτουργίας του κομμωτηρίου.

Μέσα από την προσεκτική ενορχήστρωση υλικών, δομικών στοιχείων και φωτός, διαμορφώνεται ένας χώρος όπου κάθε επιμέρους στοιχείο βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τα υπόλοιπα. Ο μινιμαλισμός ισορροπεί με τον χαρακτήρα, η ακρίβεια με τη ζεστασιά και η λειτουργικότητα με την ατμόσφαιρα, συνθέτοντας ένα εσωτερικό που αποδεικνύει πως ακόμη και οι πιο μικρές κλίμακες μπορούν να αποκτήσουν βάθος, ταυτότητα και αίσθηση ήρεμης εκλέπτυνσης.

 

 

Παιγνιώδης φωτισμός

Το έργο αφορούσε την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. στον δεύτερο όροφο, κοντά στον Λυκαβηττό. Ο σχεδιασμός βασίστηκε σε μια ανοιχτή κάτοψη, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε βάθος στο εσωτερικό. Για την οργάνωση του ενιαίου χώρου, δόθηκε έμφαση στις μεταβατικές ζώνες μέσω της χρήσης έντονων χρωμάτων και υφών. Η κουζίνα αντιμετωπίστηκε ως ένα ενσωματωμένο έπιπλο, ενώ μεταλλικά διαχωριστικά και πόρτες σχεδιάστηκαν ώστε να εξυπηρετούν διαφορετικά σενάρια καθημερινής χρήσης. Τα χαρακτηριστικά στοιχεία της δεκαετίας του ’70 διατηρήθηκαν και συνδυάστηκαν με πιο ζωντανά και βιομηχανικά στοιχεία, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο κολάζ υλικών.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Η βασική παρέμβαση ήταν η μεταφορά της κουζίνας, με στόχο τη βέλτιστη χωρική οργάνωση του διαμερίσματος. Στην αρχική της θέση, η κουζίνα παρεμπόδιζε την είσοδο, δεν είχε οπτική και λειτουργική σύνδεση με τους υπόλοιπους χώρους και παρουσίαζε έλλειψη φυσικού φωτισμού και περιορισμένο μέγεθος. Η νέα της θέση επέτρεψε τη δημιουργία ενός επιμήκους διαδρόμου εισόδου και ενός ευρύχωρου, πολυλειτουργικού αποθηκευτικού στοιχείου που ενσωματώνει πάγκο εισόδου, ντουλάπα, πλυντήριο και γενικούς αποθηκευτικούς χώρους. Η κουζίνα σχεδιάστηκε ως λειτουργικό αντικείμενο και όχι ως ξεχωριστός χώρος – ενταγμένη στην ανοιχτή κάτοψη και διακριτικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες της καθημερινότητας. Συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και τοποθετείται απέναντι από την μπαλκονόπορτα, ώστε να αξιοποιείται καλύτερα το φυσικό φως.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Το διαμέρισμα οργανώνεται σε τρεις διακριτές ζώνες. Η πρώτη ζώνη, που περιλαμβάνει τους μεταβατικούς χώρους όπως ο διάδρομος και οι αποθηκευτικοί χώροι, λειτουργεί ως ένα χρωματικό πλαίσιο για τους πιο ήπιους και λιτούς κύριους χώρους. Μια καθοριστική παρέμβαση αποτέλεσε η καθαίρεση του τοίχου μεταξύ υπνοδωματίου και καθιστικού, αποκαλύπτοντας τα φέροντα στοιχεία του κτιρίου, όπως την κεντρική κολόνα και τις δοκούς. Στη θέση του αρχικού διαχωριστικού, τοποθετήθηκε τετράφυλλη μεταλλική πόρτα με ραβδωτό γυαλί, ως αναφορά στα παραδοσιακά ξύλινα συρόμενα χωρίσματα με υαλοπίνακες που συναντώνται σε αθηναϊκά διαμερίσματα. Το ραβδωτό γυαλί ενισχύει την αισθητική της δεκαετίας του ’70, επιτρέποντας παράλληλα τη διάχυση του φωτός στον χώρο και προσφέροντας ιδιωτικότητα όταν απαιτείται.

 

 

Παλέτα υλικών

Το αρχικό μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο αποκαλύφθηκε αλλά είχε υποστεί εκτεταμένες φθορές από προηγούμενες παρεμβάσεις, αντικαταστάθηκε με ψηφίδες σε turquoise απόχρωση, ενισχύοντας την αντανάκλαση του φωτός στους ενδιάμεσους και πιο σκοτεινούς χώρους. Για τις ξυλουργικές κατασκευές επιλέχθηκε καπλαμάς σημύδας, με έντονα νερά και θερμή κιτρινωπή απόχρωση, ενώ το κατώφλι της εισόδου τονίζεται με μπορντό χρώμα.

Η δεύτερη ζώνη περιλαμβάνει τους κύριους χώρους διαβίωσης – καθιστικό, τραπεζαρία και υπνοδωμάτιο – όπου το υφιστάμενο δρύινο παρκέ επισκευάστηκε και διατηρήθηκε. Τα υπόλοιπα στοιχεία σχεδιάστηκαν ώστε να αναδεικνύουν τη θερμότητα του ξύλου μέσω αντιθέσεων, με τη χρήση βιομηχανικών υλικών όπως εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικά στοιχεία (συρόμενες πόρτες και ράφια), γυαλί και χρωματιστές λεπτομέρειες σε φωτιστικά και πόμολα.

Η τρίτη ζώνη, που περιλαμβάνει την κουζίνα και το λουτρό, χαρακτηρίζεται από τη χρήση μαρμάρου Διονύσου ως κυρίαρχου υλικού, σε αναφορά στα υλικά που προϋπήρχαν στο διαμέρισμα. Στην κουζίνα, το μάρμαρο εφαρμόστηκε στον πάγκο και την πλάτη, δημιουργώντας έντονες αντανακλάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τα ματ, λευκά λακαριστά ντουλάπια. Στο λουτρό, επιλέχθηκαν μαρμάρινες πλάκες διαστάσεων 40×40 εκ., προσδίδοντας μια πιο παιχνιδιάρικη εκδοχή σε αυτό το διαχρονικό υλικό.

 

Δομική ενοποίηση

Το έργο αφορά την ανακαίνιση και επέκταση μιας αγροικίας, τοποθετημένης εντός αυλής, στην κορυφή των λόφων της περιοχής του Πιεμόντε στα Απέννινα της Reggio Emilia. Το αρχικό λιθόκτιστο κτίριο, που χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα, είχε υποστεί διαχρονικά σειρά παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων εργασίες στατικής ενίσχυσης που οδήγησαν στη δημιουργία εξωστών από οπλισμένο σκυρόδεμα προς την πλευρά της κοιλάδας, καθώς και πιο πρόσφατες επεμβάσεις όπως η ανακαίνιση της στέγης και η προσθήκη ενός στεγάστρου από σκυρόδεμα και ξύλο στη ανατολική όψη.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Η επέμβαση καθοδηγήθηκε από δύο βασικούς στόχους: την επέκταση του ισογείου -όπου οι υφιστάμενοι χώροι καθιστικού και υπνοδωματίου κρίνονταν ανεπαρκείς- και τον ανασχεδιασμό των εκτεταμένων υπαίθριων χώρων του οικοπέδου. Ο όροφος των υπνοδωματίων παρέμεινε αμετάβλητος, καθώς θεωρήθηκε επαρκής τόσο ως προς το μέγεθος όσο και ως προς τη λειτουργικότητά του.

Η αναδιάρθρωση των χώρων διημέρευσης ξεκίνησε με τη μετατροπή του υφιστάμενου επικλινούς στεγάστρου, το οποίο εξελίχθηκε σε έναν νέο κλειστό όγκο που φιλοξενεί το καθιστικό και την τραπεζαρία, καθώς και μια ζώνη ευεξίας σε άμεση σύνδεση με το ισόγειο υπνοδωμάτιο. Η αρχική ξύλινη και κεραμοσκεπής στέγη αποξηλώθηκε, διατηρώντας τους υποστυλώματα από σκυρόδεμα, πάνω στους οποίους τοποθετήθηκε νέα μεταλλική κατασκευή για τη δημιουργία επίπεδης οροφής, με επαναχρησιμοποίηση των ξύλινων δοκών του στεγάστρου.

 

 

Διάταξη & υλικά

Ο νέος όγκος περιβάλλεται από συνεχείς υαλοστάσεις, οι οποίες αρθρώνονται με κατακόρυφα, μετατοπισμένα αλουμινένια στοιχεία με φινίρισμα Corten, ενώ η υφιστάμενη λιθοδομή διατηρείται εμφανής στο εσωτερικό. Ο παλαιός χώρος καθιστικού μετατράπηκε σε κουζίνα και συνδέθηκε με τον νέο χώρο διημέρευσης μέσω ενός μεγάλου ανοίγματος επενδεδυμένου με μεταλλικό φύλλο, το οποίο προέκυψε από την αναδιαμόρφωση των υφιστάμενων ανοιγμάτων του τοίχου. Αντίστοιχη επέμβαση πραγματοποιήθηκε και στο υπνοδωμάτιο, όπου ένα νέο άνοιγμα στη λιθοδομή οδηγεί απευθείας στον χώρο ευεξίας, ο οποίος περιλαμβάνει σάουνα.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & όψης

Στον υπαίθριο χώρο, οι υπάρχουσες αναβαθμίδες επανασχεδιάστηκαν με την προσθήκη μιας πισίνας υπερχείλισης, η οποία προεξέχει προς την κορυφογραμμή, με υπόγειο επίπεδο που στεγάζει τους μηχανολογικούς χώρους και αποθηκευτικές χρήσεις. Το σύστημα των αναβαθμίδων επεκτάθηκε περαιτέρω μέσω επιχωματώσεων ενισχυμένων με συρματοκιβώτια (gabions), δημιουργώντας νέες φυτεμένες και αξιοποιήσιμες υπαίθριες ζώνες.

Οι χώροι μπροστά από το κτίριο απελευθερώθηκαν από τοιχία και περιφράξεις, επιτρέποντας τη δημιουργία μιας νέας κύριας εισόδου στην κατοικία. Η είσοδος δεν τοποθετείται πλέον στο κέντρο του στεγάστρου, αλλά στη μικρή πλευρά της επέκτασης, επιτρέποντας την αναδιάρθρωση της οδικής πρόσβασης από τον κεντρικό δρόμο, η οποία πλέον λειτουργεί ανεξάρτητα από τον υπόλοιπο αύλειο χώρο.

Η νέα κύρια όψη του κτιρίου σηματοδοτείται από μια μεταλλική πέργκολα εισόδου, η οποία καλύπτει μερικώς τη θύρα και φιλοξενεί αναρριχώμενη φύτευση, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου.

 

“Soul-specific” σχεδιασμός

“Ένα έργο εσωτερικού σχεδιασμού, ακόμη και όταν αφορά ένα μεμονωμένο διαμέρισμα, ενσωματώνει την ίδια πολυπλοκότητα και ευθύνη που χαρακτηρίζει έργα μεγαλύτερης κλίμακας. Προϋποθέτει την ικανότητα να ερμηνεύονται επιθυμίες, μνήμες και προσδοκίες και να μετασχηματίζονται σε χώρο. Δεν αφορά ποτέ την εφαρμογή ενός προκαθορισμένου μοντέλου, αλλά τη σταδιακή διαμόρφωση μιας μοναδικής ταυτότητας, ικανής να παράγει ποιότητα ζωής. Κάθε αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, απρόβλεπτο και – για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο της σύγχρονης τέχνης – αυθεντικά “soul-specific”.”

Pier Currà, Ιδρυτής, Pier Currà Architettura

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κάθε γωνιά αυτού του διαμερίσματος στο ιστορικό κέντρο του Forlì αφηγείται μια ιστορία δημιουργικότητας, χρώματος και μνήμης. Η ανακαίνιση μεταμορφώνει μια κατοικία της δεκαετίας του 1960 σε έναν ζωντανό και εκφραστικό χώρο διαβίωσης, όπου η vintage ταυτότητα συναντά σύγχρονες pop αναφορές, δημιουργώντας εσωτερικά περιβάλλοντα γεμάτα ένταση και χαρακτήρα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το καθιστικό διπλού ύψους, λουσμένο στο φυσικό φως που εισέρχεται από ένα μεγάλο άνοιγμα, αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της κατοικίας. Το πρωινό φως αντανακλάται στις επιφάνειες και τις λεπτομέρειες, ενισχύοντας τις τολμηρές χρωματικές αντιθέσεις. Ο χώρος ορίζεται από έπιπλα ειδικής κατασκευής που λειτουργούν ως αρχιτεκτονικά στοιχεία: η εμβληματική πορτοκαλί σκάλα μετασχηματίζεται σε μια γλυπτική βιβλιοθήκη, ενώ το κατά παραγγελία έπιπλο αποθήκευσης στην είσοδο δρα ως φίλτρο – οπτικό και λειτουργικό – ανάμεσα στον χαμηλωμένο διάδρομο και τον χώρο του καθιστικού.

Η κουζίνα χαρακτηρίζεται από έντονες μπλε επιφάνειες που συνδυάζονται με πάγκο από ανοξείδωτο ατσάλι. Το δάπεδο αποτίει έναν σαφή φόρο τιμής στη δεκαετία του 1970, μέσα από πλακίδια οπτικής αισθητικής, ενώ ένας τοίχος από υαλότουβλα φιλτράρει το φως και εισάγει ένα παιχνίδι γεωμετρικών ρυθμών.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Ο εσωτερικός σχεδιασμός κινείται ανάμεσα στη μνήμη και την καινοτομία. Αυθεντικά στοιχεία, όπως το μεγάλο παράθυρο και η οροφή με επένδυση από εξωτικό ξύλο σε γραμμική διάταξη, έχουν αποκατασταθεί και αναδειχθεί, ενώ οι τολμηρές χρωματικές επιλογές και τα έπιπλα ειδικής κατασκευής συνθέτουν ένα ενιαίο αφηγηματικό νήμα που διατρέχει όλους τους χώρους.

Τα λουτρά χρωματίζονται σε παστέλ αποχρώσεις με τσιμεντένια πλακίδια και κόκκινες μπαταρίες, ενώ ένα master υπνοδωμάτιο που ξεχωρίζει χάρη σε μια custom ντουλάπα σε μπορντό απόχρωση και λευκή επένδυση τοίχων, καθώς και ο επάνω όροφος με έναν χώρο εργασίας που εποπτεύει το καθιστικό και ανοίγει σε μπαλκόνι με ζαρντινιέρα, συγκροτούν ένα πολυεπίπεδο και ευφάνταστο οικιακό τοπίο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που διατηρεί και τιμά την αρχική της ταυτότητα, επανερμηνεύοντάς την με ενέργεια, ελαφρότητα και σύγχρονη ευαισθησία.

 

Οργανική αίσθηση

Το εστιατόριο βρίσκεται στη γραφική συνοικία των Άνω Πετραλώνων, στην καρδιά της Αθήνας. Αν και κοντά στο πολυσύχναστο κέντρο της πόλης, το έργο αποπνέει μια εσωστρεφή γοητεία, αντανακλώντας τη ζεστή ατμόσφαιρα της γύρω περιοχής. Η έντονη υλικότητα σε συνδυασμό με τη σκούρα χρωματική παλέτα είναι προσεκτικά ισορροπημένες με το οργανικό εσωτερικό, δημιουργώντας έναν φιλόξενο και οικείο χώρο.

 

Λειτουργική οργάνωση

Βασικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτέλεσε η ανοιχτή κουζίνα στο πίσω μέρος του εστιατορίου, ορατή από κάθε σημείο του εσωτερικού. Με αυτό το φόντο διαμορφώνονται δύο σάλες φαγητού σε διαφορετικά επίπεδα, που οργανώνονται γύρω από ένα καμπύλο ανοιχτό bar, κεντρικά τοποθετημένο. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τη δράση μέσα στην κουζίνα, σε συνδυασμό με τις διάφορες σχεδιαστικές λεπτομέρειες και τις εναλλαγές των υλικών στις επιφάνειες.

Το bar στο μπροστινό μέρος του εστιατορίου αποτελεί μια φιλόξενη υποδοχή, πριν τους χώρους φαγητού. Με τρεις ξεχωριστές επιλογές καθισμάτων, οι επισκέπτες μπορούν να επιλέξουν να καθίσουν κατά μήκος του κεντρικού bar, μπροστά από τη ζωντανή ανοιχτή κουζίνα ή σε μια ζεστή γωνιά στη δεύτερη αίθουσα, που παρέχει μεγαλύτερη ιδιωτικότητα και απομόνωση.

Custom κατασκευές

Για να ενισχυθεί η ξεχωριστή εμπειρία που προσφέρει κάθε επιμέρους ενότητα και για να ελαχιστοποιηθούν οι περισπάσεις από εξωτερικά ερεθίσματα, χρησιμοποιούνται ημιδιαφανείς κουρτίνες στη τζαμαρία της όψης, εμποδίζοντας την άμεση οπτική επαφή με τον πολυσύχναστο δρόμο. Η σύνδεση με το περιβάλλον επιτυγχάνεται μέσω της ανοιγόμενης οροφής, που επιτρέπει τη θέα στον ουρανό και προσδίδει μια αίσθηση φρεσκάδας στην αίθουσα.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Η σχεδιαστική ιδέα επικεντρώνεται στην υφή και δίνει έμφαση στη χρήση φυσικών υλικών για να εμποτίσει τον χώρο με αυθεντικότητα. Οι κατακόρυφες επιφάνειες είναι επενδυμένες με ειδικά κατασκευασμένα πλακίδια από τερακότα, ενισχύοντας αυτήν την οργανική αίσθηση, ενώ τα δάπεδα και η κεντρική μπάρα διαθέτουν πλακάκια αδρής υφής. Η κύρια τραπεζαρία είναι διακοσμημένη με ειδικά εφαρμοσμένο terrazzo, προσθέτοντας μια παιχνιδιάρικη πινελιά στο κατά τα άλλα γήινο, ματ περιβάλλον μέσω των λεπτών αντανακλάσεών του. Στο σύνολο της διαμόρφωσης δίνεται έμφαση στη δεξιοτεχνία και τις χειροποίητες κατασκευές κάθε κλίμακας, από τα δάπεδα μέχρι τα κεραμικά βάζα.

Τα φωτιστικά σώματα -ξύλινες απλίκες και κρεμαστά κεραμικά- καθώς και η κεραμική διακόσμηση, σχεδιάστηκαν κατά παραγγελία και κατασκευάστηκαν για να επιτευχθεί η επιθυμητή αισθητική. Η χρήση των υφασμάτων ταπετσαρίας, από δέρμα και σουέτ μέχρι λινό σε ποικιλία χρωμάτων, επιλέχθηκε προσεκτικά για να αναδείξει τη φυσική και αρμονική ατμόσφαιρα του χώρου.

 

Concrete frame

An existing concrete structure forms the point of departure for the project. Such frames became a familiar presence in the Greek landscape following a regulation that allowed building permits to remain valid if only the structural skeleton was constructed. By the time the project began, this concrete frame had stood unfinished for more than a decade. Its reuse was a deliberate choice, directly addressing issues of sustainability, economy, and legislation – concerns that are particularly pressing in the context of overtourism in the Cycladic islands.

 

Reuse Strategy

The intervention was based on a strategy of subtraction and addition using elementary geometries. Only the necessary portions of the existing structure were carefully removed, while new L-shaped and rectangular volumes were introduced to establish formal and programmatic clarity. This measured approach produced a solution that both transcended the limitations imposed by the site’s past and navigated its complex regulatory framework.

The plot is characterized by its flat terrain and proximity to the port and village. Surrounded by neighboring developments on all sides except the western edge – which is expected to remain undeveloped due to its protected forestry status – the site lacks the extroverted qualities typical of a seaside plot. As a result, the house is conceived as a balance between introversion and openness.

 

 

Functional Layout

At ground level, volumes are arranged around a central pool to form an inner courtyard, mediating between privacy and openness toward anticipated or existing construction. This configuration moves away from a conventional sequence of enclosed rooms, proposing instead a communal mode of living in which water becomes the focal point of daily life.

On the upper floor, the living area and master suite are oriented toward both the active port and the island’s northern landscape. A large opening frames views of the port, allowing daily activity to remain visually present. An external staircase provides independent access to the upper level and the roof, where unobstructed views extend across the surroundings. With its restrained geometry, the house emerges quietly, maintaining a measured dialogue with its context.

 

 

Sustainable Design

Beyond standard strategies such as cross-ventilation and high-performance thermal insulation, a skylight positioned above the interior staircase transforms it into a passive cooling tower. Photovoltaic panels generate sufficient energy for autonomous operation, reducing reliance on the local grid. Native trees and vegetation, selected for their low water demand, help filter views toward neighboring hotel facilities, ensuring privacy while acknowledging the realities of building within an existing village fabric.

 

Μία αστική καντίνα

Το Tanpopo είναι η ιαπωνική λέξη για το φυτό ταραξάκο και ο τίτλος μιας καλτ ιαπωνικής ταινίας του 1985 που ακολουθεί την ιστορία μιας νεαρής μητέρας που παίρνει μαθήματα από έναν οδηγό φορτηγού για το πώς να φτιάξει το τέλειο ramen. Είναι επίσης, ένας ιδιότυπος χώρος πίσω από την πλατεία Κλαυθμώνος, όπου προσφέρεται ιαπωνικό φαγητό σε μια casual ατμόσφαιρα που θυμίζει καντίνα, ακουμπισμένη στο πεζοδρόμιο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σχεδιαστική πρόθεση ήταν να θολώσουν τα όρια δημόσιου και ιδιωτικού, φέρνοντας τη δράση της μαγειρικής σε συνεχή αλληλεπίδραση με τους περαστικούς. Χωρικά, αυτό μεταφράστηκε με την τοποθέτηση του χώρου παρασκευής φαγητού στην όψη, στον πυρήνα της ροής του κόσμου από και προς το εσωτερικό. Η περιμετρικά ανοιχτή κουζίνα εντάσσεται σε ένα μεταλλικό στερεό το οποίο αναπτύσσεται σε διπλό ύψος, ενώ ενσωματώνεται στη δομή χωρίς στήριξη από τα υπάρχοντα δομικά στοιχεία, προσφέροντας ακόμα και τη δυνατότητα μεταφοράς του.

 

 

Χωρική οργάνωση

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η λειτουργία της κουζίνας προσομοιάζει με αυτή ενός ανεξάρτητου σύμπαντος που έχει τον δικό του ρυθμό και τους δικούς του κανόνες. Η ανεμπόδιστη ορατότητα όλων των διαδικασιών προετοιμασίας του φαγητού ενισχύει το αίσθημα αμεσότητας, μεταφέροντας ταυτόχρονα τον παλμό της κουζίνας στους επισκέπτες. Σημεία διάδρασης και συνάντησης των δύο κόσμων, παρασκευής και κατανάλωσης, αποτελούν οι πάγκοι φαγητού στους οποίους ο μάγειρας προσφέρει το ράμεν, απευθείας.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι υλικότητες που επιλέχθηκαν για να ντύσουν το γρήγορο και εφήμερο eat and go concept είναι αδρές, με το μέταλλο να κυριαρχεί. Οι inox επιφάνειες, στο εσωτερικό της κουζίνας, συνδυάζονται και δημιουργούν μια αίσθηση ροής με τις κυριαρχούσες γκρι αποχρώσεις και τις λεπτομέρειες από μάρμαρο Αλιβερίου στη σάλα του καθιστικού. Η ποικιλία στις υφές και η μετάβαση από το λείο του inox στο αδρό του σοβά των τοίχων και του επεξεργασμένου χτυπητού μαρμάρου, διαφοροποιεί απτικά ό,τι οι αποχρώσεις ενοποιούν οπτικά, θέτοντας παρασκευή και κατανάλωση σε μια συνεχή διαπραγμάτευση των ορίων και των διαφορών τους.

Τον σχεδιασμό συμπληρώνουν ξύλινοι πάγκοι που φέρουν μνήμες από παραδοσιακές καντίνες, κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο οικεία, διευκολύνοντας παράλληλα τη λειτουργικότητα και τη ροή της κίνησης. Η ιδιαίτερη έμφαση στην αρμονική σύμπραξη υλικών και δομών στοχεύει στο να εμπλουτίσει το εκάστοτε concept, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του brand.

 

 

Αλληλοτομία όγκων

Η μελέτη αφορά σε ακίνητο εντός του συνεκτικού ιστού στην πόλη του νησιού της Χίου, όπου η δόμηση είναι πυκνή με το συγκεκριμένο να γειτνιάζει βορειοανατολικά με όμορο ακίνητο με τις υπόλοιπες πλευρές του ελεύθερες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος της σύνθεσης ήταν η αναζήτηση αρχιτεκτονικής έκφρασης που αντιστέκεται στη μηχανιστική εφαρμογή μορφοπλαστικών περιορισμών. Τη σύνθεση της ογκοπλασίας του κτιρίου πλάθουν διαφορετικές γεωμετρίες μορφώνοντας τις όψεις, επιτυγχάνοντας την περιμετρική πλαστικότητα του οικοδομήματος. Η αλληλοτομία των όγκων δημιουργεί το συμπαγή κορμό του κτιρίου το οποίο αγκιστρώνεται στον πυρήνα του κλιμακοστασίου μεταφέροντας την κίνηση από το υπόγειο μέχρι το δώμα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ισόγειο διαμέρισμα επωφελείται αποκλειστικά της πρόσβασης τόσο ανατολικά στον υπαίθριο χώρο από τους εσωτερικούς χώρους διημέρευσης όσο και δυτικά μέσω των υπνοδωματίων σε ιδιωτικό οριοθετημένο μικρό κήπο. Τα μεγάλα ανοίγματα στις όψεις του συμβάλλουν στην οπτική εκτόνωση του εσωτερικού προς το εξωτερικό διαμορφωμένο πράσινο και στην εξωστρέφεια του διαμερίσματος, την ιδιωτικότητα του οποίου εξασφαλίζει η περιμετρική περίφραξη από συμπαγές τοιχίο και κλωστρά.

Το διαμέρισμα του ορόφου οργανώνεται σε δύο επίπεδα, το πρώτο επίπεδο και τη σοφίτα. Όλοι οι χώροι έχουν πρόσβαση σε βεράντες σε διαφορετικά σημεία των όψεων, με διαφορετικές γεωμετρίες και οπτικές φυγές. Με τη σοφίτα να οριοθετείται πάνω από τα υπνοδωμάτια εξασφαλίζεται διπλό ύψος στους κοινόχρηστους χώρους το οποίο σε συνδυασμό με τη μεταλλική κατασκευή στο νότο και τα μεγάλα ανοίγματα βορειοδυτικά δίνουν διαφορετικές ποιότητες στο σύνολο του διαμερίσματος. Χαρακτηριστικό στοιχείο της όψης είναι το καφασωτό περίβλημα που λειτουργεί ηλιοπροστατευτικά χωρίς ωστόσο να εμποδίζει τη θέα από το εσωτερικό της κατοικίας. Αντίθετα το μεγάλο υαλοστάσιο προς το νότο, αφήνει με ένα σύστημα εσωτερικών περσίδων στον ήλιο να εισέρχεται τη χειμερινή περίοδο επιτρέποντας το άμεσο κέρδος.

 

 

Υλικά & βλάστηση

Επί της κεντρικής οδού η καμπύλη που κατευθύνει την πρόσβαση στην είσοδο ενισχύει παράλληλα την αίσθηση του περίκλειστου ενώ η σύνθεση διαφορετικών υλικών – έγχρωμα επιχρίσματα, εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικές κατασκευές, υαλοστάσια – αναδεικνύει τις γεωμετρίες των όγκων. Τέλος, προτεραιότητα ήταν το κτίριο να περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση γι’ αυτό τα τμήματα που διαστρώνονται με χυτό υλικό στον ακάλυπτο χώρο είναι τα απολύτως απαραίτητα για την εξασφάλιση των προσβάσεων.

 

Στοά του γλυκού

Κεντρικό ζητούμενο για τον ισόγειο χώρο ενός κτιρίου της δεκαετίας του ’60 στην περιοχή της Μητρόπολης ήταν η δημιουργία μιας «Στοάς του γλυκού»: ενός καταστήματος πολλών ταχυτήτων που θα έπρεπε να περιλαμβάνει εργαστήριο-παρασκευαστήριο, τμήμα λιανεμπορίου και ένα εστιατόριο γλυκών.

 

Πολιτιστικό πλαίσιο

Η σκέψη που γεννήθηκε κατά την επεξεργασία του θέματος, ήταν αυτή της αθηναϊκής στοάς. Ο τύπος-υπόδειγμα στεγασμένου, ελεύθερου χώρου που συνδέει αβίαστα χρήσεις εμπορίου, συνάθροισης και ψυχαγωγίας. Η πρώτη στοά επί αθηναϊκού εδάφους, στην πλατεία Καπνικαρέας, οικοδομήθηκε το 1883 σε σχέδια του Ernst Ziller, στο τετραώροφο νεοκλασικό μέγαρο Μελά, “μετά της υαλοσκεπούς διόδου“ στα πρότυπα των παρισινών galeries, κατασκευασμένων από μέταλλο και γυαλί.

Από τους ζωτικότερους τόπους της εμπορικής ζωής, οι στοές ήταν κυρίως θεματικές, αποτελώντας πιάτσα δραστηριοτήτων ή καταστημάτων πώλησης συγκεκριμένων αντικειμένων. Οικοδομήθηκαν ως χώροι συγκέντρωσης εμπορευμάτων και κατέληξαν “να εξυπηρετήσουν την αναζήτηση της απόλαυσης στην πόλη, μέσω περιπάτων και άλλων ψυχαγωγιών“.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Με έμπνευση την εμπορική στοά και κίνητρο τη συμπεριληπτική ζωτικότητα της, το ζαχαροπλαστείο σχεδιάζεται πρωτίστως με μέταλλο και γυαλί· διαρθρώνεται δε ως μια σειρά τριών διακριτών χωρικών ενοτήτων (καταστήματα), το καθένα από τα οποία έχει την δική του όψη (βιτρίνα) προς έναν επιμήκη, κεντρικό, κοινό χώρο (στοά).

Η λαδοπράσινη στοά των 9x3m, με το παλαιό μωσαϊκό δάπεδο, σχηματίζει σε όλο το εύρος του εξωτερικού της άκρου την κεντρική, δίδυμη είσοδο. Μια επιμήκης, ψηλόλιγνη κατασκευή τοποθετημένη κατά τον άξονα, οργανώνει κινήσεις, προσφέρει χρηστική επιφάνεια πάγκου και φέρει κρεμαστή φωτιζόμενη φύτευση η οποία εντείνει την αίσθηση δημόσιου ανοικτού χώρου. Εκατέρωθεν της εισόδου και στο βάθος, από μέταλλο και ανάγλυφο γυαλί, βρίσκονται οι βιτρίνες των τριών καταστημάτων και η δίοδος προς τους χώρους υγιεινής.

 

 

Οργάνωση & υλικά

Το εμπορικό κατάστημα αριστερά και το εστιατόριο δεξιά βρίσκονται πίσω από δύο αντικριστές μεταλλικές αψίδες που λειτουργούν ως ανοίγματα στις αντίστοιχες ενότητες. Στην πρώτη, μια κατάφωτη κεντρική τράπεζα λευκού μαρμάρου φέρει την έκθεση των προϊόντων, δίπλα στον φωτεινό τοίχο από υαλότουβλα που φιλτράρει την αέναη κίνηση του εργαστηρίου. Στη δεύτερη, το θερμό πορτοκαλί πλακάκι, τα ξύλινα τραπέζια και ο διακριτικός φωτισμός δημιουργούν μια φιλόξενη σάλα για το à la carte γλυκό. Στο βάθος, πίσω από ένα ανασυρόμενο διαχωριστικό, βρίσκεται το παρασκευαστήριο. Το τελευταίο ανοίγει τα φώτα και το παράθυρό του μετά το μεσημέρι, όταν ο σεφ, ορατός πια στο κοινό, ετοιμάζει τα γλυπτικά πιάτα, τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της Στοάς του Γλυκού.

 

Καταφύγιο-γλυπτό

Το έργο επαναπροσδιορίζει έναν χώρο 70m2 στο ισόγειο μιας ιδιωτικής κατοικίας, μετατρέποντάς τον σε ένα κελάρι κρασιού και γυμναστήριο. Το αποτέλεσμα είναι ένα ακατέργαστο αλλά εκλεπτυσμένο εσωτερικό, όπου η δεξιοτεχνία και η υλικότητα αναβαθμίζουν έναν μέχρι πρότινος παραμελημένο βοηθητικό χώρο σε ένα έντονο, ατμοσφαιρικό καταφύγιο.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος, αρχικά απομονωμένος, παρουσίαζε προκλήσεις όπως η ακανόνιστη γεωμετρία, η υψηλή υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός. Η επέμβαση ξεκίνησε με εκτεταμένες εργασίες υγρομόνωσης και την εγκατάσταση νέου συστήματος εξαερισμού, δημιουργώντας τις απαραίτητες συνθήκες για ένα σταθερό και ελεγχόμενο μικροκλίμα. Παράλληλα, οι έντονες υψομετρικές διαφορές των δαπέδων, από 1m έως 2,5m, σε συνδυασμό με τους στενούς διαδρόμους, συντέθηκαν και επιλύθηκαν μέσα από μια ενιαία χωρική στρατηγική.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση αντλεί έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά θέατρα, όπου η διαδοχική διάταξη των καθισμάτων δημιουργεί βάθος και έντονη δραματικότητα. Αυτή η αναφορά διαμόρφωσε τη γλυπτική γλώσσα του έργου, καθορίζοντας τη σχέση ανάμεσα στο φως, τα υλικά και τις υψομετρικές μεταβολές. Η δυναμική εμπρόσθια σύνθεση φιλοξενεί τα ψυγεία κρασιού και επενδύεται με βουρτσισμένο, θερμικά επεξεργασμένο μασίφ ξύλο, προσφέροντας μια πλούσια, απτική εμπειρία. Περιμετρικά, η αποθήκευση των φιαλών διαμορφώνεται από εμφανείς δομικές ράβδους οπλισμού, μια ιδέα που επαναλαμβάνεται στα οξειδωμένα μεταλλικά ράφια για τα ποτήρια.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα χειροποίητα στοιχεία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας. Το κελάρι κρασιού αναπτύσσεται σε αποχρώσεις του γκρι και του κεχριμπαριού, σε αντίθεση με τις συρόμενες μεταλλικές πόρτες με όψη Corten, οι οποίες αποκρύπτουν διακριτικά όλο τον τεχνικό εξοπλισμό. Στον πυρήνα του χώρου, ένα μονολιθικό τραπέζι-πάγκος από μαύρη πέτρα λειτουργεί ως ισχυρό σημείο αναφοράς και εστία συγκέντρωσης.

 

Χειροποίητη αισθητική

Κατά τον σχεδιασμό του εστιατορίου επιχειρήθηκε η δημιουργία ενός αντισυμβατικού χώρου ο οποίος να κάνει τους επισκέπτες ενεργούς συμμέτοχους σε μία εμπειρία που αναδεικνύει τις αξίες της τέχνης, του design και της γαστρονομίας, μεταφράζοντάς τες σε απτές μορφές, υλικά και υφές.

 

Λειτουργική οργάνωση

Το υφιστάμενο εστιατόριο διαθέτει χαρακτηριστικό διπλό ύψος με πατάρι και ελικοειδή σκάλα, ενώ οι όψεις επενδύονται με μεγάλα μεταλλικά ανοίγματα που προσφέρουν πλήρη ορατότητα σε όλα τα μέρη του εσωτερικού. Κατά την είσοδο, συναντάται η κεντρική ζώνη με τα τραπεζοκαθίσματα σε open plan διάταξη, το bar με τον πάγκο, και η ανοιχτή κουζίνα στην πίσω ζώνη που επιτρέπει στους επισκέπτες να παρακολουθούν τη διαδικασία προετοιμασίας των προϊόντων.

Με έμφαση στη λεπτομέρεια, σχεδιάζονται τα custom made μαρμάρινα τραπέζια και οι καρέκλες από ανοξείδωτο ατσάλι και μαξιλάρι από εύκαμπτο gel που προσδίδει μια ασυνήθιστη, μαλακή υφή. Το δάπεδο είναι καλυμμένο με μωσαϊκό από διάφορα ελληνικά μαρμάρινα κομμάτια και κατά παραγγελία κεραμικά πλακίδια του καλλιτέχνη Βασίλη Παπαγεωργίου.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Ενώ με μια πρώτη ματιά το υλικό που φαίνεται να κυριαρχεί είναι το ξύλο σε φυσική απόχρωση, στον σχεδιασμό εντάσσονται και υλικά πιο αδρής αισθητικής, όπως ο ανοξείδωτος χάλυβας και το μάρμαρο, τα οποία απορροφούνται απρόσκοπτα από την απαλότητα του ξύλου.

Κεντρικό στοιχείο αποτελεί ένας γλυπτικός φωτιστικός σωλήνας που εκτείνεται μέχρι την οροφή και μαγνητίζει το βλέμμα από όλες τις κατευθύνσεις, ακόμη και εξωτερικά του εστιατορίου. Ένα χειροποίητο χαλί από μαλλί και μετάξι του καλλιτέχνη Γιάννη Βαρελά διακοσμεί τον τοίχο μπροστά από τη φωτεινή στήλη, ενώ η ποικιλία των χρωμάτων του το καθιστά επίκεντρο του χώρου. Ο συνδυασμός αυτών των δύο βασικών στοιχείων αναδεικνύει μια αίσθηση ζεστασιάς και άνεσης, που συμπληρώνεται εξαιρετικά από τον περιβάλλοντα φωτισμό με μικρότερα κρεμαστά φωτιστικά και απλίκες τοίχου.

 

 

Σχεδιασμός σκάλας

Η ανοξείδωτη σκάλα στο πίσω μέρος δημιουργεί μια μοναδική γεωμετρία στον χώρο και οδηγεί τον επισκέπτη στο πατάρι, το οποίο επενδύεται με ξύλινες επιτοίχιες βιβλιοθήκες κρασιού. Η ίδια χρήση επεκτείνεται και στο υπόγειο, η είσοδος στο οποίο μοιάζει με ένα ξύλινο τούνελ, το οποίο φωτίζεται από ένα σωλήνα 90ο ως συνέχεια της στήλης του ισογείου.

 

Λιτή αισθητική

Το Skrew είναι ένα all-day bar-restaurant σχεδιασμένο για χαλάρωση και διασκέδαση, αποτελώντας το αγαπημένο σημείο συνάντησης των επισκεπτών του από το πρωί έως το βράδυ. Η επιθυμία των ιδιοκτητών για έναν φρέσκο αλλά διαχρονικό χώρο, στεγασμένο σε ένα υφιστάμενο βιομηχανικό κτίριο, καθόρισε τη σχεδιαστική προσέγγιση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η διαμόρφωση διατηρεί τη λιτή αισθητική του εμφανoύς σκυροδέματος, ενώ ενσωματώνει ξεχωριστά στοιχεία όπως ένα εντυπωσιακό bar με φόντο ύψους 3,5m και πάγκο με επένδυση από κασσίτερο. Ο χώρος της τραπεζαρίας προσφέρει ποικιλία επιλογών, όπως οι μπανκέτες σε συνδυασμό με ειδικά σχεδιασμένα μαρμάρινα τραπέζια και vintage καρέκλες. Στο πίσω μέρος, η ανοιχτή κουζίνα, με γυάλινη πρόσοψη, προσθέτει ζωντάνια και διαδραστικότητα. Η παρουσία φυτών και η ποικιλία επίπλων και αρχιτεκτονικών στοιχείων δημιουργεί μια ολοκληρωμένη εμπειρία με διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά σε κάθε γωνιά.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Κεντρικό στοιχείο του εστιατορίου αποτελεί η γλυπτική μεταλλική σκάλα που οδηγεί στο απομονωμένο πατάρι, λειτουργώντας παράλληλα ως επιφάνεια προβολής κρασιών. Με το βιομηχανικό της ύφος, ενισχύει τον χαρακτήρα του κτιρίου, ενώ το έντονο χρώμα της προσθέτει καλλιτεχνική διάσταση στο ουδέτερο περιβάλλον. Ο επάνω όροφος φιλοξενεί έναν lounge χώρο, ιδανικό για εργασία και διάβασμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και ένα retail corner με επιλεγμένα αξεσουάρ και ρούχα.

 

 

Παλέτα υλικών

Το υπάρχον δάπεδο από terrazzo με τις τριχρωμίες του προσδίδει μια νοσταλγική πινελιά στο σύνολο. Οι κίτρινες δερμάτινες λεπτομέρειες στα σκαμπό του μπαρ έρχονται να συμπληρώσουν αρμονικά τη χρωματική παλέτα. Η σύνθεση διαφορετικών στυλ και υφών, όπως το ακατέργαστο σκυρόδεμα, το γυαλισμένο τσιμέντο, οι γυάλινοι πλίνθοι και η δερμάτινη πρόσοψη του bar, δημιουργεί μια ατμοσφαιρική και δραματική εμπειρία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας χώρος δύο επιπέδων που συνδυάζει pop και κλασική κουλτούρα, πολυτέλεια και χαλαρή ατμόσφαιρα, ήρεμες στιγμές και έντονη ζωή τη νύχτα.

 

Χωρική διαφάνεια

Η γαλήνη, η διαφάνεια και η καθαρότητα του συγκεκριμένου έργου δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ανάπαυσης μέσα στο ετερογενές βεβαρυμμένο περιβάλλον της πόλης και της πολυκατοικίας.

 

Υφιστάμενη διαμόρφωση

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε πολυκατοικία του 1967 στο Κολωνάκι. Η τυπική κάτοψη της εποχής όριζε πέντε διακριτούς χώρους: υπνοδωμάτιο, καθιστικό, κουζίνα, λουτρό και χώρο εισόδου (χολ). Μία δίφυλλη συρόμενη πόρτα μεταξύ του υπνοδωματίου και του καθιστικού ενοποιούσε, ως ένα βαθμό,  τους δύο κύριους χώρους, ενώ όλοι οι χώροι συνδέονταν δια μέσου του χολ. Σε αυτή τη συνθήκη η υπηρεσιακή ζώνη εισόδου και υγρών χώρων ήταν αποκομμένη από το φυσικό φως και την όψη του διαμερίσματος προς το εξωτερικό περιβάλλον. Η ισότιμη κατανομή των δύο κύριων χώρων και τα σκληρά όρια αυτών, περιόριζαν την κατοίκηση σε μικρούς χώρους με περιορισμένες οπτικές φυγές και φυσικό φως.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η νέα κάτοψη ενοποιεί όλους τους επιμέρους χώρους του διαμερίσματος διατηρώντας μόνο το χώρο του λουτρού. Από την είσοδο είναι ορατή η πόλη μέσω της μπαλκονόπορτας και του παραθύρου που βρίσκονται πλέον σε συνέχεια το ένα με το άλλο στην εσωτερική όψη προς το δρόμο. Τη θέση των συμπαγών διαχωριστικών στοιχείων των επιμέρους χώρων  παίρνουν διάτρητα μεταλλικά στοιχεία λεπτών διατομών, όπως η βιβλιοθήκη, που είναι το κέντρο της κάτοψης και  κινητά στοιχεία όπως συρόμενες και κρυφές πόρτες ώστε το φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το χώρο και οι οπτικές φυγές να πολλαπλασιάζονται. Όλες οι νέες κάθετες επιφάνειες -συρόμενα πετάσματα, μεταλλική βιβλιοθήκη, ντουλάπες ερμάρια, κουρτίνες-  εκτείνονται από το δάπεδο ως την οροφή ενοποιώντας το χώρο και στο επίπεδο της τομής, δημιουργώντας κρυφές κόγχες και αποθηκευτικούς χώρους.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Κάθε επιμέρους σημείο της μικρής αυτής κατοικίας φέρει περισσότερες από μία δραστηριότητες. Ο πάγκος εργασίας της κουζίνας είναι και τραπέζι φαγητού ενώ το γραφείο είναι και κάθισμα για να χαζεύει κάποιος έξω από το παράθυρο. Το κρεβάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μέρος του καθιστικού ενώ το βράδυ απομονώνεται σε ένα ήσυχο λευκό κουτί ύπνου. Η κεντρική μεταλλική κατασκευή έχει δύο όψεις και η τηλεόραση, ως μέρος αυτής, περιστρέφεται σε ένα στύλο 180 μοίρες.

Οι τοίχοι, η οροφή, οι κατασκευές, τα κινητά πετάσματα και οι εξοπλισμοί είναι λευκοί με στόχο την ομοιογένεια και την καθαρότητα ενός μικρού χώρου που συντίθεται από πολλαπλά στοιχεία. Η επιφάνεια του καθρέφτη, κάθετα στην εξωτερική όψη, επεκτείνει το χώρο, πολλαπλασιάζει το άνοιγμα της μπαλκονόπορτας  και αντανακλά στον εσωτερικό χώρο το εξωτερικό περιβάλλον της πόλης.

 

 

Το καταφύγιο ενός δέσμιου του πνεύματος

Το έργο αποτελεί ένα στούντιο φωτογραφίας που δεν είναι απλώς ένας λειτουργικός χώρος αλλά ένα βαθύ, ενδοσκοπικό περιβάλλον που αντλεί έμπνευση από την έννοια της ενδομήτριας κατοίκησης και της προγεννητικής άνεσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί σύμβολα σχεδιασμού που ενσωματώνουν τη ζεστασιά, την προστασία και την αίσθηση του κουκουλιού της μήτρας, με στόχο την προώθηση της δημιουργικότητας σε ένα γαλήνιο και οικείο περιβάλλον. Κεντρικό στοιχείο είναι η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, μια σκόπιμη επιλογή που αντικατοπτρίζει την τεχνογνωσία και το δημιουργικό ταξίδι του φωτογράφου. Ο χώρος γίνεται ένα καταφύγιο -ένα μέρος όπου μπορεί να καλλιεργηθεί η δημιουργικότητα και όπου τα προσωπικά και καλλιτεχνικά ταξίδια του φωτογράφου συμπλέκονται σε ένα ουσιαστικό περιβάλλον που μοιάζει με μήτρα.

 

 

Custom κατασκευές

Συγκεκριμένα, για το στούντιο σχεδιάστηκαν ειδικές μεταλλικές κατασκευές, που χρησιμοποιούνται για οργάνωση και αποθήκευση εξοπλισμού, που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της οπτικής δυναμικής του χώρου. Αυτές οι δωρικές, ανακλαστικές επιφάνειες αιχμαλωτίζουν και διαχειρίζονται το φως, παράγοντας εντυπωσιακές αντανακλάσεις που μετατοπίζονται ανάλογα με την ώρα της ημέρας και τη θέση των πηγών φωτός. Η επιλογή του μετάλλου εξυπηρετεί τόσο λειτουργικούς όσο και αισθητικούς σκοπούς, παρέχοντας ανθεκτικές, πρακτικές λύσεις για τις ανάγκες του φωτογράφου, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη συνολική καλλιτεχνική ατμόσφαιρα. Καθώς το φως αλληλεπιδρά με αυτές τις δομές, αναπηδά με απροσδόκητους τρόπους, ρίχνοντας λεπτά μοτίβα στους περιβάλλοντες τοίχους, δίνοντας περαιτέρω έμφαση στο παιχνίδι του φωτός και της σκιάς που είναι βασικό στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Τα υλικά που επέλεξε ο αρχιτέκτονας, τα οποία επιτυγχάνουν μια λεπτή ισορροπία μεταξύ αδιαφάνειας και ημιδιαφάνειας, τονίζουν αυτή τη σχέση μεταξύ φωτός και σκότους. Αυτή η σχεδιαστική επιλογή όχι μόνο ενισχύει την αισθητική του χώρου, αλλά παραπέμπει και στην εσωτερική πάλη του φωτογράφου – αυτό που περιγράφεται ως “δέσμιο πνεύματος” ή αλλιώς ένας συνεχής διάλογος μεταξύ φωτός και σκιάς. Αυτή η ποιητική ένταση αναπαρίσταται οπτικά στο χώρο μέσω της στοχαστικής τοποθέτησης παραθύρων, φεγγιτών και φωτιστικών, δημιουργώντας στρώματα φωτός που μετατοπίζονται και αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το φυσικό και το τεχνητό φως παίζουν σημαντικούς ρόλους στο στούντιο, όχι μόνο ως λειτουργικά στοιχεία αλλά ως καλλιτεχνικά μέσα από μόνα τους. Ο τρόπος με τον οποίο το φως φιλτράρει τα υλικά δημιουργεί μια ατμόσφαιρα διαλογισμού που ενθαρρύνει τον φωτογράφο να αναστοχαστεί και να εξερευνήσει τα δημιουργικά του βάθη. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα εκτείνεται πέρα ​​από την απλή χρησιμότητα, μετατρέποντας το στούντιο σε έναν συμβολικό χώρο που προωθεί τη βαθιά, εσωστρεφή δημιουργικότητα.

 

Το έργο βρίσκεται στην καρδιά της ιταλικής υπαίθρου, αυτό το σφαιρικό καταφύγιο μοιάζει με έναν απαλό ψίθυρο από το μέλλον· έναν ψίθυρο που τιμά τη γη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ανακυκλωμένο μέταλλο, η ζεστή, παλαιωμένη επιφάνειά του συλλαμβάνει το χρυσό φως του τοσκανικού ήλιου, ενσωματώνοντας αρμονικά το κτίσμα στο βραχώδες, γεμάτο ελιές τοπίο. Δεν είναι απλώς μια δομή· είναι μια ψυχή με κέλυφος.

Το καταφύγιο αποτελεί το αποτέλεσμα μιας συνεχούς διερεύνησης για το πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει αρχιτέκτονες και σχεδιαστές να μετατρέψουν εσωτερικά οράματα σε απτή μορφή. Αναδυόμενο μέσα από μια σειρά πειραματικών διαδικασιών, το σχέδιο επιχειρεί να γεφυρώσει τη φαντασία με τη χωρική πραγματικότητα.

Η ιδέα ξεκίνησε από μια οπτική διαίσθηση: έναν αυτάρκη μικρόκοσμο, κρυμμένο στη φύση, κυκλικό σαν κουκούλι, ταυτόχρονα γειωμένο και φουτουριστικό. Σταδιακά, αυτό το όραμα διαμορφώθηκε σε μια μεταλλική κάψουλα που αντανακλά τους ζεστούς τόνους της γης και αναπαύεται σιωπηλά στην ιταλική ύπαιθρο.

Φαντασμένο ως ένας συμπαγής χώρος κατοίκησης, το καταφύγιο χρησιμοποιεί ανακυκλωμένο μέταλλο και διαθέτει κυκλικά ανοίγματα που επαναλαμβάνουν την απαλή γεωμετρία του, ενώ πλαισιώνουν θέες με ελαιόδεντρα και μακρινούς λόφους. Βιώσιμο, ποιητικό και μινιμαλιστικό, προσφέρει έναν τόπο για απόσυρση, στοχασμό και επανασύνδεση. Στη δημιουργία του, ο σχεδιασμός συναντά την αφήγηση και τη διαίσθηση, υποδηλώνοντας νέους τρόπους σκέψης πέρα από την παραδοσιακή απόδοση.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Imagine prompt: ένα υπερ-φουτουριστικό και ζεστό σφαιρικό σπίτι καλυμμένο με μέταλλο με χρωματικές διαβαθμίσεις, τοποθετημένο στην ιταλική ύπαιθρο. Το σπίτι έχει δύο κυκλικά παράθυρα με έντονα μαύρα πλαίσια. Το γύρω τοπίο είναι γεμάτο βότανα, πέτρες και φυσικά στοιχεία κάτω από τον ηλιόλουστο ουρανό. Το μονοπάτι που οδηγεί στο σπίτι είναι μικρό και ενσωματώνεται φυσικά στο περιβάλλον. Ο συνολικός σχεδιασμός είναι πρωτοποριακός, δημιουργικός και μοναδικός, με έμφαση στην αρμονία με τη φύση και στη σύνθεση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. –ar 3:4 –s 750 –v6.1

Δημιουργήθηκε με Midjourney

 

Αντίθεση και ρυθμός

Η πρόταση έχει σχεδιαστεί ως ένα αρχιτεκτονικό εγχείρημα, όπου η εμπειρία και η ισχύς του brand ενώνονται. Στόχος δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού χώρου για την κομμωτική, αλλά ενός συμβολικού περιβάλλοντος που εκφράζει τις αξίες και την ταυτότητα της εταιρείας. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως στρατηγικό εργαλείο, ενισχύοντας την παρουσία του brand μέσα από την ατμόσφαιρα, τα υλικά και την αλληλουχία των χώρων. Με αυτόν τον τρόπο, η εκπαίδευση μετατρέπεται σε βιωματική εμπειρία, αναδεικνύοντας τον αδιάρρηκτο δεσμό ανάμεσα στον σχεδιασμό και την ταυτότητα.

 

Χωρική οργάνωση

Η ακαδημία διαμορφώνεται ως ένα προσεκτικά οργανωμένο περιβάλλον, όπου η κυκλοφορία, ο προσανατολισμός και η ορατότητα έχουν σχεδιαστεί ώστε να ενισχύουν τη συμμετοχή και την αλληλεπίδραση. Οι χώροι συνδέονται οπτικά και λειτουργικά, δημιουργώντας μια ενιαία αφήγηση που καθοδηγεί τον επισκέπτη και ταυτόχρονα επικοινωνεί τις αξίες του brand.

Το κτίριο στεγάζει ποικίλες λειτουργίες: αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, εκθεσιακούς χώρους και χώρους συγκέντρωσης. Η ροή ανάμεσά τους είναι συνεχής, εξασφαλίζοντας τη συνύπαρξη μάθησης, πειραματισμού και κοινωνικής ανταλλαγής. Η ευέλικτη διαρρύθμιση επιτρέπει την προσαρμογή σε διαφορετικές δραστηριότητες, υποστηρίζοντας τόσο την ατομική εστίαση όσο και τη συλλογική εμπειρία. Οι κοινωνικοί χώροι ενσωματώνονται οργανικά στους εκπαιδευτικούς, ενδυναμώνοντας την αίσθηση κοινότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών στοχεύει στην ενίσχυση του καθηλωτικού χαρακτήρα του έργου. Υφές, χρώματα και φινιρίσματα διαμορφώνουν ατμόσφαιρες που αντανακλούν τη γλώσσα αισθητικής του brand. Σκυρόδεμα, ξύλο, γυαλί και φωτισμός χρησιμοποιούνται στρατηγικά για να δημιουργήσουν αντιθέσεις και ρυθμούς, ενισχύοντας τόσο την οικειότητα όσο και τη μνημειακότητα του χώρου.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το έργο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το αστικό και πολιτισμικό του περιβάλλον, αντλώντας ενέργεια από τη δυναμική της πόλης και μετατρέποντάς τη σε δημιουργικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η σύνδεση της αρχιτεκτονικής με την ταυτότητα του brand καθιστά την ακαδημία όχι μόνο ορόσημο για την εταιρεία, αλλά και σημείο αναφοράς για την πόλη, αναδεικνύοντας πώς ο σχεδιασμός μπορεί να διαμορφώσει πολιτιστική και εκπαιδευτική παρουσία στο αστικό τοπίο.

 

Χωρικό πείραμα

Το έργο αντανακλά την εξελισσόμενη αστική κουλτούρα της Σαγκάης. Δημιουργώντας ένα επιμελημένο, καθηλωτικό περιβάλλον, το καφέ λειτουργεί τόσο ως σημείο συνάντησης της γειτονιάς όσο και ως δήλωση της παγκόσμιας κουλτούρας του καφέ. Συνδέει το τοπικό πλαίσιο με τις διεθνείς τάσεις σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τον πολιτιστικό ιστό της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύλληψη του έργου αποτελεί έναν εμπορικό χώρο που υπερβαίνει τις παραδοσιακές λειτουργίες. Αντί για ένα συμβατικό καφέ, αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή εμπειρία, όπου ο σχεδιασμός, το εμπόριο και η κοινότητα αλληλοσυνδέονται. Ο σχεδιασμός δίνει έμφαση σε έναν νέο αστικό τρόπο ζωής -ανοιχτό, πειραματικό και επικεντρωμένο στην ανταλλαγή ιδεών.

Ο ευρύχωρος σχεδιασμός και τα ανθεκτικά βιομηχανικά χαρακτηριστικά του αρχικού κτιρίου προσέφεραν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες. Αντί για συμβατικά χωρίσματα, ο σχεδιασμός ενσωματώνει χαμηλά ξύλινα διαχωριστικά και αρθρωτές προθήκες, δημιουργώντας έναν χώρο που είναι ταυτόχρονα ανοιχτός και οργανωμένος. Οι φυτεύσεις στην είσοδο και ο χώρος εκθέσεων συνυφαίνονται, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός εμπορικού μετασχηματισμού, ενώ ταυτόχρονα αφηγούνται μια πολιτιστική ιστορία. Ο χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσεται οργανικά: οι αρθρωτές προθήκες μπορούν να αναδιαταχθούν για να ανανεώσουν τις εμπορικές εκθέσεις, ενώ ο κεντρικός χώρος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χώρο συνεδρίων ή εκδηλώσεων μετακινώντας τον πάγκο καφέ και αναπροσαρμόζοντας τη διάταξη καθισμάτων. Αυτή η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργία και την αισθητική του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η χωρική σύλληψη συνδυάζει κυκλοφορία, έκθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση. Πολλαπλά επίπεδα από πλατφόρμες και διαδρόμους συνδέονται αδιάλειπτα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν το καφέ δυναμικά, από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η διάταξη ενθαρρύνει την κίνηση, την αλληλεπίδραση και την εξερεύνηση, μετατρέποντας τον χώρο σε καφέ, γκαλερί και κοινωνικό κόμβο ταυτόχρονα. Ζώνες για καφέ, εκθέσεις και δημιουργικά εργαστήρια ενσωματώνονται σε ένα ενιαίο, συνεκτικό αφήγημα. Ευέλικτα έπιπλα και αρθρωτές εγκαταστάσεις επιτρέπουν στον χώρο να προσαρμόζεται σε διαφορετικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ο λειτουργικός σχεδιασμός εξασφαλίζει τόσο την καθημερινή λειτουργία του καφέ όσο και τη δυνατότητα φιλοξενίας επιμελημένων εκδηλώσεων ή καλλιτεχνικών παρουσιάσεων.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Φυσικές υφές όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο συνδυάζονται με πειραματικά φινιρίσματα. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ακατέργαστα και εκλεπτυσμένα υλικά αντικατοπτρίζουν το μείγμα εμπορίου και δημιουργικότητας. Ο φωτισμός παίζει καίριο ρόλο, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές χειρονομίες και διαμορφώνοντας οικείες ατμόσφαιρες. Τέλος, τα αρθρωτά συστήματα εκθέσεων και οι ευέλικτες φυτεύσεις καθιστούν τον χώρο προσαρμόσιμο σε εποχικές αλλαγές, εκδηλώσεις και στους φυσικούς ρυθμούς των φυτών. Αυτή η μέθοδος ξεπερνά τον παραδοσιακό σχεδιασμό, δίνοντας στον χώρο τη δυνατότητα να προσαρμόζεται και να παραμένει ζωντανός. Είναι βιώσιμη όχι μόνο επειδή χρησιμοποιεί φυσικά στοιχεία για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και επειδή ο σχεδιασμός επιτρέπει στις εμπορικές δραστηριότητες να συγχωνεύονται αρμονικά με τη φυσική ροή του χώρου.

 

Παράθυρο στην πόλη

Το έργο αποτελείται από έναν χώρο κατοίκησης με συνεχείς οπτικές μεταβάσεις μεταξύ των δύο (μη) ορίων, στη μεθόριο της φύσης και του πολιτισμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

“ἐν ἀρχῇ ἦν… η θέα…” κατά παράφραση της γνωστής ησιόδειας γραφής. Μία θέα μοναδική, προνομιακή αυτή του αστικού περιβάλλοντος της Θεσσαλονίκης, του Θερμαϊκού κόλπου. Στο αντίποδα, ένα σύνολο κωνοφόρων, ανθοφόροι ενδημικοί θάμνοι και φυσικά πετρώματα συνθέτουν ένα πολυχρωματικό -τεχνητό- φυσικό περιβάλλον. In medias res – στο ενδιάμεσο, η δημιουργία ενός χώρου κατοίκησης, λιτότητας, που αναδεικνύει την οπτική εμπειρία των δύο αυτών (μη) ορίων.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό κιβωτιόσχημο έπιπλο ορίζει τις χρήσεις (είσοδος, διημέρευση, κουζίνα, βοηθητικό δωμάτιο) χωρίς αυστηρά όρια, καθοδηγώντας την κίνηση και δημιουργώντας στοχευμένα παράθυρα θέασης. Ένας nonfinito μεταλλικός κάναβος συνθέτει έναν ‘τοίχο μνήμης’ στο χώρο διημέρευσης, όπου εκτίθενται οι ταξιδιωτικές μνήμες ενώ παράλληλα, ένα γραφείο με διττή χρήση (χώρος εργασίας και κάθισμα) εντείνει την εμπειρία της ανάγνωσης και της θέασης του ηλιοβασιλέματος στον Όλυμπο.

 

 

Παλέτα υλικών

Χρησιμοποιούνται αντιπαραβολές απουσίας και υλικής παρουσίας, καθώς και μεταλλικός κάναβος, που δημιουργούν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Κατοπτρικές επιφάνειες προσφέρουν εναλλασσόμενες οπτικές εμπειρίες, ‘εξαφανίζοντας’ τα είδωλα των χρηστών κατά την αποχώρησή τους. Τέλος, ο σχεδιασμός πλαισιώνει την εμπειρία του φυσικού και αστικού τοπίου, ενσωματώνοντας τη μοναδική θέα ως βασικό στοιχείο κατοίκησης.

 

Ενδιάμεση διαφάνεια

Η διώροφη κατοικία σχεδιάστηκε για μια τετραμελή οικογένεια, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, λιτού και λειτουργικού χώρου που εντάσσεται ομαλά στο μεσογειακό τοπίο. Η σύνθεση βασίζεται σε καθαρούς γεωμετρικούς όγκους και οριζόντιες γραμμές, με έντονη έμφαση στη διαφάνεια και στη συνέχεια μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Ο συνδυασμός λευκών επιφανειών, ξύλου και μετάλλου δημιουργεί ένα σύνολο διακριτικής κομψότητας και ηρεμίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία προσφέρει έναν σύγχρονο τρόπο διαβίωσης που εστιάζει στη λειτουργικότητα και στη συνεχή επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση συνδυάζει τη λιτότητα με την ποιότητα του φωτός και του χώρου, δημιουργώντας ένα οικιστικό σύνολο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της οικογένειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το ισόγειο αναπτύσσεται γύρω από έναν κεντρικό χώρο διημέρευσης, όπου το καθιστικό και η τραπεζαρία συνδέονται άμεσα με τις μεγάλες βεράντες και τον κήπο. Η κουζίνα, σε επαφή με τον κύριο χώρο, εξυπηρετείται από βοηθητικούς χώρους και συνδέεται με την καλυμμένη βεράντα που φιλοξενεί υπαίθρια ψησταριά. Η εσωτερική διαρρύθμιση ακολουθεί τη λογική του ανοιχτού πλάνου, επιτρέποντας την οπτική συνέχεια και τη ροή του φυσικού φωτός. Στον όροφο χωροθετούνται τρία υπνοδωμάτια και οι αντίστοιχοι χώροι υγιεινής, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα για τα μέλη της οικογένειας.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι φυσικές υφές και οι γήινοι τόνοι. Το ξύλινο δάπεδο, τα δερμάτινα έπιπλα και οι μεταλλικές λεπτομέρειες στη σκάλα υπογραμμίζουν τη μινιμαλιστική αισθητική και την αίσθηση ζεστασιάς. Η διακριτική ενσωμάτωση του φωτισμού αναδεικνύει τη λιτότητα της μορφής και ενισχύει την καθαρότητα των γραμμών.

 

Ενοποιημένη αρχιτεκτονική

Το έργο αποτελεί ένα σύγχρονο συγκρότημα κατοικιών στη Δροσιά Αττικής, σχεδιασμένο με έμφαση στην ένταξη στο φυσικό περιβάλλον και τη λιτή γεωμετρία. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται σε καθαρές γραμμές, φυσικά υλικά και μεγάλες επιφάνειες που ενισχύουν τη σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η ογκοπλασία της κατοικίας επιτυγχάνει έναν διάλογο με τον περιβάλλοντα χώρο, παρακάμπτοντας τους αυστηρούς διαχωρισμούς στην όψη και δημιουργώντας μια αίσθηση ενότητας. Η διάρθρωση των κατοικιών διατηρεί την ιδιωτικότητα χωρίς να γίνεται εμφανής εξωτερικά, επιτρέποντας μια φυσική ροή και συνέχεια στον χώρο που ενισχύει την αίσθηση της ενοποιημένης αρχιτεκτονικής.

 

 

Υλικότητα & χωρική οργάνωση

Οι κατοικίες αναπτύσσονται σε επίπεδα, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα, ανεμπόδιστη θέα και ποιοτικούς εξωτερικούς χώρους. Η υλικότητα κινείται σε γήινους τόνους, με μέταλλο, ξύλο και πέτρα να δημιουργούν μια ήρεμη και διαχρονική αισθητική.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο στοχεύει σε υψηλή ποιότητα διαβίωσης, με έμφαση στη λειτουργικότητα, τη φυσική σκίαση και τη διακριτική ένταξη στο πευκόφυτο τοπίο της περιοχής. Το όνομα Silva (λατ. “δάσος”) αποτυπώνει τον χαρακτήρα του έργου: μια κατοικία που συνομιλεί με τη φύση, χωρίς υπερβολές.

 

Κληρονομιά του παρελθόντος

Οι Forefathers είναι ένα σύγχρονο εγχείρημα στον χώρο της γαστρονομίας και των ποτών, που αντλεί έμπνευση από τις παραδοσιακές αξίες και τρόπους ζωής, τους οποίους αναδεικνύει μέσα από τον σύγχρονο σχεδιασμό. Η ιδέα γεννήθηκε από μια ομάδα νέων επιχειρηματιών και επανερμηνεύει την τοπική κουζίνα και αρχιτεκτονική, συνδυάζοντας αυθεντικά, παραδοσιακά υλικά με σύγχρονες τεχνικές κατασκευής, δημιουργώντας ένα εκλεπτυσμένο και διαχρονικά κομψό περιβάλλον.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο βρίσκεται στην Οδό 45 του Jubilee Hills  -έναν από τους πιο περιζήτητους προορισμούς για πολυτελή εστιατόρια και χώρους διασκέδασης στη Χαϊντεραμπάντ. Το κτίριο διαθέτει φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα και χάλυβα και αναπτύσσεται σε ισόγειο, δύο ορόφους και έναν ενδιάμεσο ημιώροφο, ενσωματωμένο σε έναν τριπλού ύψους εσωτερικό χώρο. Περιβάλλεται από εμπορικά κτήρια στα πλάγια και από έναν καταπράσινο κοινοτικό κήπο στο πίσω μέρος.

Η αρχιτεκτονική αφήγηση ξεκινά από μια επιβλητική είσοδο με λοξούς τοίχους που οδηγούν σε στέγαστρο ύψους 7.5m με κεκλιμένη στέγη. Η πορεία συνεχίζεται σε έναν υποδοχής με επίπεδη στέγη ύψους 3.6m και καταλήγει σε έναν εντυπωσιακό εσωτερικό χώρο ύψους 12 μέτρων. Η διαδρομή ολοκληρώνεται στην πίσω αυλή, κάτω από μια ημιυπαίθρια στέγη ύψους 8.5m. Η εσωτερική ροή και η αλληλουχία των όγκων ενισχύουν την αίσθηση συνοχής και σαφήνειας στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & στέγης

Η κατασκευή διαρθρώνεται γύρω από τρία μεγάλα αετωματικά στέγαστρα επενδυμένα με κεραμιδένια πλακίδια από τερακότα. Οι μπροστινές και πίσω στέγες είναι ημιυπαίθριες και στηρίζονται σε διακλαδιζόμενες μεταλλικές κολώνες που παραπέμπουν σε δέντρα. Τετράγωνα γυάλινα ένθετα ενσωματωμένα στα κεραμίδια επιτρέπουν το φυσικό φως να εισχωρεί και να δημιουργεί παιχνιδίσματα σκιάς, αποδίδοντας ένα δυναμικό και φιλόξενο περιβάλλον.

Η κεντρική στέγη, ύψους 12m, συνδυάζει σκυρόδεμα και χάλυβα για να στεγάσει τον βασικό εσωτερικό χώρο, με πολλαπλά επίπεδα για φαγητό, ζωντανές μουσικές εκδηλώσεις και οπτική επαφή με την ανοιχτή κουζίνα του πρώτου ορόφου. Ένας ημιώροφος με μπαρ εκτείνεται προς την πίσω αυλή, ενισχύοντας τη σύνδεση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου μέσω γυάλινων επιφανειών.

Στην πίσω αυλή, η αρχιτεκτονική τοπίου περιλαμβάνει ανεξάρτητα καθιστικά σε διαφορετικά υψόμετρα, προσφέροντας αίσθηση ιδιωτικότητας χωρίς σταθερά φυσικά εμπόδια. Οι πλατφόρμες αυτές πλαισιώνονται από υδάτινα στοιχεία και φύτευση, δημιουργώντας μια σύνθεση που ενθαρρύνει τη σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον. Η στέγαση με διαφανές γυαλί και κεραμίδι προσδίδει ποικιλία φωτισμού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Υλικά και Φωτισμός

Η υλική παλέτα περιλαμβάνει χειροποίητα τούβλα, κεραμικά πλακίδια και μπλοκ ιπτάμενης τέφρας -υλικά με χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα και έντονο τοπικό χαρακτήρα. Το σύγχρονο δομικό σύστημα από σκυρόδεμα και χάλυβα παρέχει ακρίβεια και ανθεκτικότητα. Η κυρίαρχη χρήση της τερακότας δημιουργεί ένα αίσθημα απλότητας και διαχρονικότητας, ενώ οι επιμελώς σχεδιασμένες υφές και μοτίβα δίνουν βάθος και χαρακτήρα στον χώρο.

Στην καρδιά του σχεδιασμού φωτισμού δεσπόζει μια καλλιτεχνική εγκατάσταση από το στούντιο Baaya Design, με αιωρούμενους υφασμάτινους κύβους που αναδεικνύουν παραδοσιακές τέχνες της Τελανγκάνα -όπως η Καλαμκάρι, το Ποτσάμπαλλι και το δερμάτινο θέατρο σκιών. Η εγκατάσταση αυτή λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση και τον σύγχρονο κόσμο, ενσαρκώνοντας το όραμα του έργου: έναν χώρο που σέβεται τις ρίζες του αλλά απευθύνεται με φρεσκάδα στο σημερινό κοινό.

Μέσα από αυτή τη συνειδητή σύζευξη παραδοσιακών μορφών και μοντέρνας έκφρασης, το εστιατόριο – μπαρ δημιουργεί μια ξεχωριστή εμπειρία όπου η γαστρονομία και η αρχιτεκτονική αφηγούνται μαζί την ιστορία της πολιτιστικής κληρονομιάς, προσαρμοσμένης στις ανάγκες και τις αισθητικές του σήμερα.

 

Φυσικό καταφύγιο

Η κατοικία αντικατοπτρίζει την επιθυμία ενός νεαρού ζευγαριού για ένα φιλόξενο και λειτουργικό σπίτι, απόλυτα εναρμονισμένο με τη φύση. Αν και αρχικά σχεδιάστηκε για σταδιακή επέκταση, η απόφαση να ολοκληρωθεί εξ αρχής το σύνολο του έργου βελτίωσε την αποδοτικότητα της κατασκευής και εξασφάλισε μεγαλύτερη άνεση για τους μελλοντικούς κατοίκους. Η επιλογή μεταλλικής κατασκευής και χαλύβδινων καταστρωμάτων δεν έγινε μόνο για την ταχύτητα και την ακρίβεια στην ανέγερση, αλλά και για τον αισθητικό τους αντίκτυπο, που προσδίδει ελαφρότητα στην αρχιτεκτονική σύνθεση.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η κατοικία έχει σχεδιαστεί σε σχήμα “Η”, μια διάταξη που επιτρέπει σε όλους τους χώρους να ανοίγουν προς τον κήπο, δημιουργώντας μια αδιάκοπη σύνδεση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος. Η κουζίνα, ως ένας από τους κεντρικούς χώρους του σπιτιού, αντανακλά τον τρόπο ζωής των ιδιοκτητών: συνδέεται άμεσα με το καθιστικό, την τραπεζαρία, τον χώρο μπάρμπεκιου και τον κήπο, ο οποίος περιλαμβάνει παρτέρι με λαχανικά. Η σκάλα που οδηγεί στον επάνω όροφο λειτουργεί και ως ημιδιαφανές κελάρι κρασιών, διατηρώντας τη ροή του φυσικού φωτός και την αίσθηση της οπτικής συνέχειας στον χώρο.

Αυτός ο ρευστός και ενιαίος σχεδιασμός ενισχύει τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και είναι ιδανικός για τη φιλοξενία συγκεντρώσεων με φίλους και οικογένεια, μία από τις βασικές προτεραιότητες των ιδιοκτητών. Παράλληλα, η αρχιτεκτονική προσέγγιση διασφαλίζει τη λειτουργικότητα των χώρων, χωρίς να θυσιάζει την αίσθηση της ιδιωτικότητας. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται τέσσερις σουίτες, συμπεριλαμβανομένης μιας ειδικά σχεδιασμένης για το πρώτο παιδί του ζευγαριού. Οι διάδρομοι και οι χώροι κυκλοφορίας έχουν βελτιστοποιηθεί ώστε να δημιουργούν δυναμικές κοινόχρηστες ζώνες, όπως το γραφείο στον όροφο, το οποίο αξιοποιεί έναν χώρο που διαφορετικά θα παρέμενε ανεκμετάλλευτος. Στην ίδια λογική ενσωμάτωσης και αποδοτικότητας, τα λουτρά έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν ιδιωτικότητα χωρίς να μειώνεται η αίσθηση ευρυχωρίας, με χαρακτηριστικά όπως τα περιβλήματα ντους από παγωμένο γυαλί, που επιτρέπουν το φυσικό φως να διαχέεται στον χώρο.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητας του έργου, με μια λιτή και φυσική παλέτα που αναδεικνύει την αίσθηση ζεστασιάς και αρμονίας. Το ξύλο κατέχει κυρίαρχο ρόλο, με την ενιαία οροφή από ξύλο Tauari να ενισχύει τη χωρική ροή και να προσδίδει ατμοσφαιρική ζεστασιά στους χώρους.

Στο ισόγειο, ο συνδυασμός ενός τοίχου από χρωματισμένο σκυρόδεμα και δαπέδου από μικροτσιμέντο δημιουργεί μια συνεκτική αισθητική, ενισχύοντας τον σύγχρονο χαρακτήρα του σπιτιού. Παράλληλα, οι οθόνες από ξύλινο πλέγμα Cumaru έρχονται σε αντίθεση με τη μεταλλική δομή, φιλτράροντας το φυσικό φως και εξισορροπώντας την ιδιωτικότητα με την οπτική διαφάνεια. Οι υπαίθριες πέργκολες, με τμήματα καλυμμένα από γυαλί και άχυρο, ολοκληρώνουν τη σύνθεση, δημιουργώντας ένα δυναμικό παιχνίδι φωτός και σκιάς που εξελίσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου & επίπλωση

Ο εξωτερικός χώρος λειτουργεί ως φυσική προέκταση της αρχιτεκτονικής, ενισχύοντας τη σύνδεση με το περιβάλλον. Ο προσεκτικά σχεδιασμένος εξωραϊσμός συμπληρώνει την εντυπωσιακή παρουσία της πισίνας, η οποία έχει τοποθετηθεί πλαγίως, ώστε να προσφέρει ανεμπόδιστη θέα από διάφορα σημεία του σπιτιού.

Η βεράντα επεκτείνει τον κοινωνικό χώρο, διατηρώντας την αδιάλειπτη ροή μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος. Στην επιλογή των επίπλων ακολουθήθηκε μια οργανική προσέγγιση, επιτρέποντας στους κατοίκους να διαμορφώσουν τον χώρο με κομμάτια που αντανακλούν την προσωπικότητά τους. Η αρχιτεκτονική υπαγόρευσε τη διάταξη, τον φωτισμό και τα τελειώματα, εξασφαλίζοντας ότι οι εσωτερικοί χώροι ενσωματώνουν την ουσία του έργου με απλότητα και διακριτική κομψότητα.

 

Γραμμική αλληλεπίδραση

Ένας πρώην εμπορικός χώρος του 1938 στον Κεραμεικό, σχεδιασμένος από τον Αριστομένη Προβελέγγιο, μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο εστιατόριο.

 

Οργάνωση λειτουργειών

Το εστιατόριο αναπτύσσεται στο υπερυψωμένο ισόγειο, το οποίο φιλοξενεί την κυρίως σάλα, το bar και τμήμα της κουζίνας, στο υπόγειο, όπου βρίσκεται μέρος του παρασκευαστηρίου, καθώς και στο πατάρι. Η σχέση αυτών των διαδοχικών επίπεδων προσδιορίζεται με γνώμονα τη θέση του σημείου υποδοχής και τη θέα προς τον δημόσιο χώρο που βρίσκεται μπροστά του. Βασικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το μονολιθικό στοιχείο του πάγκου. Με συνολικό μήκος 11m, εξυπηρετεί τις λειτουργίες του bar και της κουζίνας του εστιατορίου, ενώνοντάς τες πάνω στον ίδιο όγκο που διατρέχει σε μήκος την κάτοψη του ισογείου. Μάγειρες και επισκέπτες αλληλεπιδρούν, ενώ οι διαδικασίες παρασκευής και κατανάλωσης του φαγητού συνυπάρχουν στο ίδιο πάσο. Στο υπόγειο, η μπλε τζαμαρία καθορίζει το όριο του εργαστηρίου της κουζίνας.

 

Αρχιτεκτονικά στοιχεία

Μέσω της διαφάνειας, δημιουργείται μια χαρακτηριστική ατμόσφαιρα που συμπληρώνει αρχιτεκτονικά, σχεδιαστικά και αισθητικά τον χώρο. Η κύρια όψη ισορροπεί τη σχέση μεταξύ κενού και πλήρους. Τα φέροντα στοιχεία προσδίδουν στιβαρότητα, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα και το διπλό ύψος στο ισόγειο επιτρέπουν τον φυσικό φωτισμό του εσωτερικού και την οπτική συνέχεια με τον εξωτερικό χώρο.

Με απλή και λιτή γεωμετρία, χωρίς διακοσμητική διάθεση, το σκηνικό της όψης λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στον δημόσιο χώρο και την εσωτερική χρήση. Το εξωτερικό τοιχογράφημα, ένα δομημένο έργο τέχνης με χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του δρόμου, επιλέχθηκε ως μέσο συνολικής αντιμετώπισης της όψης. Η επιλογή των υλικών κατά την ανακαίνιση του χώρου έγινε με σκοπό να αναδειχθούν τα αρχικά συνθετικά στοιχεία του.

 

Παλέτα υλικών

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στο εσωτερικό του κτιρίου είναι το μέταλλο, η διάτρητη λαμαρίνα, το μπλε γυαλί και ο πεταχτός σοβάς, μεταφέροντας τη στιβαρότητα της όψης και στο εσωτερικό. Η βιομηχανική αισθητική που υπήρχε ως υπόβαθρο, αφού ο χώρος έχει φιλοξενήσει για χρόνια εργαστήριο κατασκευής παιχνιδιών, διατηρείται και ενισχύεται με την επιλογή του μετάλλου ως κύριου υλικού σε όλα τα επίπεδα του εστιατορίου.

Το εξωτερικό επίχρισμα, στο οποίο έχει εφαρμοστεί η τεχνική αρτιφισιέλ, αποτελεί αφορμή για τη δημιουργία ενός σεναρίου υφών και στο εσωτερικό του κτιρίου. Ο πεταχτός σοβάς, αλλού πιο αδρός και αλλού πιο τραχύς, συνιστά μια σύγχρονη μετάφραση του επιχρίσματος της όψης. Το μπλε, που χρησιμοποιείται στις διαφάνειες των εσωτερικών γυαλιών, εντείνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του χώρου και αποτελεί μια διακριτική αναφορά στο μοντέρνο κίνημα, μέλος του οποίου ήταν ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Αριστομένης Προβελέγγιος.

Ανακοινώθηκαν στις 30 Απριλίου τα αποτελέσματα των αρχιτεκτονικών βραβείων ECCA Coated Metal Awards 2024, για τις καλύτερες εφαρμογές βαμμένων μεταλλικών στοιχείων σε σύγχρονα κτίρια από την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο διαγωνισμός, που οργανώθηκε από τον European Coil Coating Association με έδρα τις Βρυξέλλες, συγκέντρωσε 45 συμμετοχές, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία στην ανάδειξη της καινοτομίας και της βιωσιμότητας των λύσεων με βαμμένο μέταλλο στην αρχιτεκτονική και το design.

Η διαλογή των έργων έγινε σε δύο φάσεις, με τα έργα που προκρίθηκαν στη βραχεία λίστα (short list) να παρουσιάζονται από τους αρχιτέκτονές τους ενώπιον της κριτικής επιτροπής, σε ειδική συνεδρίαση που έγινε στις 23 Απριλίου στον χώρο The K Project, στην Κηφισιά. Κριτές ήταν οι Yvonne Barcelona, Managing Director της ECCA, Christophe Perin, VP Global Marketing της εταιρείας Beckers, Αλέξανδρος Ζώμας, Μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, Παύλος Φεραίος, Μέλος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου και Νίκος Πατσαβός, Πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Η κριτική επιτροπή απένειμε τρία βραβεία και έναν έπαινο, σε αρχιτεκτονικά έργα που κατανεμήθηκαν σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με το μέγεθός τους.

Στην κατηγορία S, για έργα έως 500m², βραβεύτηκε το Bioaroma Museum and Experience Store στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, σχεδιασμένο από τους KAAF Architects. Στο κτίριο, τα φυσικά υλικά, με κυρίαρχη την τοπική πέτρα, συνδυάζονται με βαμμένα μεταλλικά στοιχεία όπως η δίφυλλη πόρτα της εισόδου, οι προθήκες, το στέγαστρο και τα εξωτερικά έπιπλα. Η επιλογή του χρώματος εντάσσει το έργο στο περιβάλλον του, παραπέμποντας στο έδαφος και την τοπική χλωρίδα.

Στην κατηγορία M, 500-2.000m², βραβείο απέσπασε το συγκρότημα κατοικιών Residences 316 στην Έγκωμη Λευκωσίας, των Constanti Architects. Το κτίριο, που ισορροπεί ανάμεσα στην ταχύτητα της αστικής ανάπτυξης της Έγκωμης και την επιθυμία για ιδιωτικότητα, χρησιμοποιεί στην όψη του έναν συνδυασμό από πλήρη και διάτρητα μεταλλικά πάνελ σε διαφορετικούς χρωματισμούς, εκφράζοντας με μία συνεχόμενη, ευέλικτη επιφάνεια τον ιδιόμορφο, διττό του χαρακτήρα.

Στην κατηγορία L, για έργα μεγαλύτερα των 2.000m², βραβείο δόθηκε στον ανανεωμένο Πύργο του Πειραιά, σε σχέδιο των PILA. Το έργο χαρακτηρίζεται από σχεδιαστική καινοτομία και πρακτική εφαρμογή, επιτυγχάνοντας όχι μόνο αισθητική υπεροχή αλλά και βιωσιμότητα. Οι προκλήσεις που προέκυψαν από τον υπάρχοντα σκελετό αντιμετωπίστηκαν με επιδεξιότητα, συνδυάζοντας τις σχεδιαστικές απαιτήσεις ενός πολυώροφου κτιρίου με την αρχιτεκτονική δημιουργικότητα, με αποτέλεσμα ένα νέο, εμβληματικό τοπόσημο.

Στην ίδια κατηγορία, έπαινο απέσπασε το κτίριο γραφείων The Orbit στην Αθήνα, των LC Architects, για την εκλεπτυσμένη εφαρμογή των μεταλλικών του στοιχείων, τα οποία προσαρμόζονται κατάλληλα για να επαναπροσδιορίσουν ένα υπάρχον κτίριο, θέτοντας νέα πρότυπα για την αστική αρχιτεκτονική και ενισχύοντας την αισθητική και το περιβάλλον της πόλης.

Τα βραβεία τελέστηκαν υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου.

Χορηγός των Βραβείων ήταν η εταιρεία Elval Colour. Τον συντονισμό, την επιμέλεια και τον σχεδιασμό της οπτικής ταυτότητας της διοργάνωσης ανέλαβε το ek magazine.

Τα βραβεία ECCA Coated Metal Awards 2024, τα οποία απευθύνονται σε επαγγελματίες αρχιτέκτονες και designers από την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι μία πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Βαφής Μετάλλου (European Coil Coating Association) με σκοπό την ανάδειξη των καλύτερων υλοποιημένων εφαρμογών προβαμμένων μεταλλικών στοιχείων στην αρχιτεκτονική και την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα σημαντικά περιβαλλοντικά και αισθητικά πλεονεκτήματά τους.

Ανοιχτή προκήρυξη

Ο ECCA απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε αρχιτέκτονες και designers να καταθέσουν, χωρίς κανένα κόστος συμμετοχής, προτάσεις υλοποιημένων έργων όπου να ξεχωρίζουν οι δημιουργικές εφαρμογές του προβαμμένου μετάλλου. Τα έργα, τα οποία μπορεί να αφορούν αρχιτεκτονική, σχεδιασμό εσωτερικού χώρου ή εγκαταστάσεις τέχνης, μπορούν να υποβληθούν σε τρεις κατηγορίες: Μικρά έργα έως 500m², μεσαία από 500-2000m² και μεγάλα έργα άνω των 2000m².

Βραβεία και Έπαινοι

Για κάθε κατηγορία θα απονεμηθεί από ένα χρηματικό βραβείο ύψους 2000€, ενώ επιπλέον η κριτική επιτροπή των βραβείων μπορεί να απονείμει Επαίνους, χωρίς χρηματικό βραβείο.

Η κατάθεση των συμμετοχών γίνεται ψηφιακά, στον ιστότοπο ecca-awards.com και έχει καταληκτική προθεσμία 31 Μαρτίου.

Επιτροπή βραβείων και κριτήρια αξιολόγησης

Η κριτική επιτροπή, η οποία αποτελείται από εκπροσώπους του ECCA και αρχιτέκτονες, θα αξιολογήσει τα έργα ως προς την αισθητική τους διάσταση, τη μεθοδολογία του σχεδιασμού τους, την καινοτομία της εφαρμογής και τη βιωσιμότητα του έργου. Μέλη της κριτικής επιτροπής είναι οι:

– Yvonne Barcelona, Managing Director, ECCA
– Christophe Perin, VP Global Marketing, Beckers
– Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Αντιπρόεδρος ΕΙΑ
– Παύλος Φεραίος, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Κύπρου
– Νίκος Πατσαβός, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Αποτελέσματα και τελετή απονομής

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων θα γίνει στις 30 Απριλίου ενώ η βράβευση θα γίνει στο πλαίσιο του Συνεδρίου του ECCA, το οποίο θα πραγματοποιηθεί φέτος στην Αθήνα από 22-24 Μαΐου.

Τα βραβεία τελούν υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου.

Για αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τα βραβεία και κατάθεση συμμετοχών, τα ενδιαφερόμενα γραφεία μπορούν να επισκεφθούν τη διεύθυνση www.ecca-awards.com

Φορέας διοργάνωσης

Ο ECCA-European Coil Coating Association, με έδρα τις Βρυξέλλες , είναι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Βαφής Μετάλλου. Αποστολή του είναι η αύξηση της αναγνωρισιμότητας του προβαμμένου μετάλλου μέσω της προώθησης των περιβαλλοντικών, οικονομικών, ποιοτικών και σχεδιαστικών πλεονεκτημάτων του.

Ο ECCA αναπτύσσει δράσεις για την ανάπτυξη της αγοράς, των εφαρμογών, των προϊόντων και των διαδικασιών βαφής μετάλλου. Επίσης, αντικείμενό του είναι ο καθορισμός προτύπων ποιοτικών επιδόσεων και η ανάπτυξη μεθόδων δοκιμής βαμμένου μετάλλου, η χορήγηση σημάτων ποιότητας και αειφορίας για το προβαμμένο μέταλλο βάσει των τεχνικών απαιτήσεων και των απαιτήσεων αειφορίας που ορίζονται στο εγχειρίδιο ECCA Premium® Label με βάση τον έλεγχο ανεξάρτητων τρίτων μερών και η εκπροσώ πηση του κλάδου στις επαφές του με δημόσιους λειτουργούς, δημόσιες αρχές, άλλες επαγγελματικές ενώ σεις και επαγγελματικούς φορείς.

Έρημος & πόλη

Το οικόπεδο, έκτασης τριών τετάρτων του στρέμματος, προσφέρει ανεμπόδιστη θέα προς την πόλη του Λας Βέγκας στα ανατολικά και το Red Rock Canyon στα δυτικά. Η τοποθεσία εκτίθεται σε έντονους ανέμους, ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες, καυτά καλοκαίρια και απότομες καταιγίδες κατά την περίοδο των μουσώνων. Οι βασικές απαιτήσεις σχεδιασμού -προστασία από τον ήλιο και τον άνεμο, ανθεκτικότητα και ιδιωτικότητα- καθόρισαν την αρχιτεκτονική μορφή και την επιλογή των υλικών.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική ακολουθεί τη σπαρτιατική αισθητική της ερήμου, μέσω μιας αφαιρετικής διαδικασίας. Από τον αρχικό όγκο αφαιρέθηκαν τμήματα, δημιουργώντας μια προστατευμένη αυλή στα ανατολικά και έναν υπερυψωμένο καθρέφτη νερού που αντικατοπτρίζει τις διαστάσεις του εσωτερικού χώρου διαβίωσης. Η θέα προς την πόλη υποδηλώνει τη φευγαλέα φύση της και την ευαίσθητη σχέση της με το νερό.

Η είσοδος στο σπίτι γίνεται μέσα από ένα στενό άνοιγμα στη συμπαγή μάζα του σκυροδέματος. Το κατώφλι, στο ύψος των ματιών με το επίπεδο του νερού, οδηγεί σε έναν σκοτεινό, δροσερό διάδρομο που ανηφορίζει ελαφρώς και καταλήγει σε αυλή εισόδου ανοιχτή στον ουρανό, φυτεμένη με κατακόρυφες, αυτόχθονες φυτεύσεις. Η σύνθεση συνιστά έναν σιωπηλό διάλογο ανάμεσα στο φυσικό τοπίο της ερήμου και την τεχνητή αστική εμπειρία.

 

 

Υλικά & Αερισμός

Το σκυρόδεμα, από τοπικά υλικά όπως άμμος, χαλίκι και ιπτάμενη τέφρα, αποκτά θερμή, γήινη απόχρωση κάτω από το σκληρό φως της ερήμου -μια απόχρωση που θυμίζει τα μακρινά βουνά. Οι τοίχοι και τα δάπεδα αναδύονται από το έδαφος, συγκροτώντας ένα κατοικήσιμο τοπίο. Πάνω από το 50% του χώρου είναι υπόγειο, με φυσικό αερισμό και φωτισμό μέσω ανοιγμάτων, μερικά από τα οποία βρίσκονται κάτω από τη στάθμη του νερού.

 

 

Στρατηγική βιωσιμότητας

Η κατασκευή, με έμφαση στη μάζα, περιλαμβάνει ανακλαστική οροφή, φωτοβολταϊκό σύστημα 45 KW και συστήματα υαλοπινάκων, μηχανολογικού εξοπλισμού και φωτισμού υψηλής απόδοσης. Τα υπνοδωμάτια στον άνω όροφο βρίσκονται μέσα σε μεταλλικό πλαίσιο επενδυμένο με διάτρητο, καιρικά ανθεκτικό ατσάλι. Τοποθετημένο κατά τον άξονα ανατολής-δύσης, το πλαίσιο προστατεύει την πισίνα από τον άνεμο και την ηλιακή ακτινοβολία. Στη νότια πλευρά, ένα σκιερό κατάστρωμα με διάτρητο πλέγμα εκτείνεται πάνω από τον βασικό όγκο, προσφέροντας σκίαση στον χώρο και στα οχήματα.

Το εντυπωσιακά πρόβολο τμήμα του σπιτιού ανοίγεται προς το Red Rock Canyon στα δυτικά και την αστική θέα στα ανατολικά, δημιουργώντας ισορροπία με τη μνημειώδη λεκάνη του νερού. Η γήινη μορφή του οικοδομήματος, επενδυμένη με πατιναρισμένο ατσάλι, ανακαλεί τη γεωλογική ταυτότητα της Κοιλάδας του Λας Βέγκας και του Red Rock Canyon.