Χωρικό πείραμα

Το έργο αντανακλά την εξελισσόμενη αστική κουλτούρα της Σαγκάης. Δημιουργώντας ένα επιμελημένο, καθηλωτικό περιβάλλον, το καφέ λειτουργεί τόσο ως σημείο συνάντησης της γειτονιάς όσο και ως δήλωση της παγκόσμιας κουλτούρας του καφέ. Συνδέει το τοπικό πλαίσιο με τις διεθνείς τάσεις σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τον πολιτιστικό ιστό της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύλληψη του έργου αποτελεί έναν εμπορικό χώρο που υπερβαίνει τις παραδοσιακές λειτουργίες. Αντί για ένα συμβατικό καφέ, αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή εμπειρία, όπου ο σχεδιασμός, το εμπόριο και η κοινότητα αλληλοσυνδέονται. Ο σχεδιασμός δίνει έμφαση σε έναν νέο αστικό τρόπο ζωής -ανοιχτό, πειραματικό και επικεντρωμένο στην ανταλλαγή ιδεών.

Ο ευρύχωρος σχεδιασμός και τα ανθεκτικά βιομηχανικά χαρακτηριστικά του αρχικού κτιρίου προσέφεραν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες. Αντί για συμβατικά χωρίσματα, ο σχεδιασμός ενσωματώνει χαμηλά ξύλινα διαχωριστικά και αρθρωτές προθήκες, δημιουργώντας έναν χώρο που είναι ταυτόχρονα ανοιχτός και οργανωμένος. Οι φυτεύσεις στην είσοδο και ο χώρος εκθέσεων συνυφαίνονται, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός εμπορικού μετασχηματισμού, ενώ ταυτόχρονα αφηγούνται μια πολιτιστική ιστορία. Ο χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσεται οργανικά: οι αρθρωτές προθήκες μπορούν να αναδιαταχθούν για να ανανεώσουν τις εμπορικές εκθέσεις, ενώ ο κεντρικός χώρος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χώρο συνεδρίων ή εκδηλώσεων μετακινώντας τον πάγκο καφέ και αναπροσαρμόζοντας τη διάταξη καθισμάτων. Αυτή η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργία και την αισθητική του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η χωρική σύλληψη συνδυάζει κυκλοφορία, έκθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση. Πολλαπλά επίπεδα από πλατφόρμες και διαδρόμους συνδέονται αδιάλειπτα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν το καφέ δυναμικά, από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η διάταξη ενθαρρύνει την κίνηση, την αλληλεπίδραση και την εξερεύνηση, μετατρέποντας τον χώρο σε καφέ, γκαλερί και κοινωνικό κόμβο ταυτόχρονα. Ζώνες για καφέ, εκθέσεις και δημιουργικά εργαστήρια ενσωματώνονται σε ένα ενιαίο, συνεκτικό αφήγημα. Ευέλικτα έπιπλα και αρθρωτές εγκαταστάσεις επιτρέπουν στον χώρο να προσαρμόζεται σε διαφορετικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ο λειτουργικός σχεδιασμός εξασφαλίζει τόσο την καθημερινή λειτουργία του καφέ όσο και τη δυνατότητα φιλοξενίας επιμελημένων εκδηλώσεων ή καλλιτεχνικών παρουσιάσεων.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Φυσικές υφές όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο συνδυάζονται με πειραματικά φινιρίσματα. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ακατέργαστα και εκλεπτυσμένα υλικά αντικατοπτρίζουν το μείγμα εμπορίου και δημιουργικότητας. Ο φωτισμός παίζει καίριο ρόλο, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές χειρονομίες και διαμορφώνοντας οικείες ατμόσφαιρες. Τέλος, τα αρθρωτά συστήματα εκθέσεων και οι ευέλικτες φυτεύσεις καθιστούν τον χώρο προσαρμόσιμο σε εποχικές αλλαγές, εκδηλώσεις και στους φυσικούς ρυθμούς των φυτών. Αυτή η μέθοδος ξεπερνά τον παραδοσιακό σχεδιασμό, δίνοντας στον χώρο τη δυνατότητα να προσαρμόζεται και να παραμένει ζωντανός. Είναι βιώσιμη όχι μόνο επειδή χρησιμοποιεί φυσικά στοιχεία για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και επειδή ο σχεδιασμός επιτρέπει στις εμπορικές δραστηριότητες να συγχωνεύονται αρμονικά με τη φυσική ροή του χώρου.

 

Αρχιτεκτονικός διάλογος

Το περίπτερο, με συνολική επιφάνεια κατασκευής 192m², είναι στρατηγικά τοποθετημένο δίπλα στην κατοικία, εξασφαλίζοντας άμεση πρόσβαση στο ύπαιθρο, ενώ παράλληλα διατηρεί τη σύνδεσή του με το κύριο κτίσμα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η θέση του επιτρέπει την απρόσκοπτη ενσωμάτωσή του στο ακίνητο, διασφαλίζοντας την προσβασιμότητα χωρίς να αλλοιώνει την κυρίαρχη παρουσία της υπάρχουσας δομής. Για να επιτευχθεί η αίσθηση συνύπαρξης και ισορροπίας, το περίπτερο, μαζί με τον διάδρομο πρόσβασης και την ανοιχτή βεράντα του, έχει τοποθετηθεί μισό επίπεδο χαμηλότερα από το γενικό επίπεδο του ακινήτου. Αυτή η σχεδιαστική επιλογή αποτρέπει τη σκίαση της κύριας κατοικίας, ενώ παράλληλα ενισχύει έναν αρμονικό αρχιτεκτονικό διάλογο μεταξύ των δομών.

Ο σχεδιασμός του περιπτέρου αναδύεται από την αλληλεπίδραση γεωμετρικών γραμμών που εκτείνονται τόσο από τον περιβάλλοντα χώρο όσο και από την υφιστάμενη κατοικία. Η μορφή του αποτελεί άμεση ανταπόκριση στη χωρική και συγκυριακή δυναμική της περιοχής, διαμορφωμένη προσεκτικά σε αρμονία με το φυσικό τοπίο. Στο εσωτερικό, το περίπτερο φιλοξενεί τραπεζαρία, μπαρ, σαλόνι και χώρο για μπιλιάρδο, ενώ στον εξωτερικό χώρο διαθέτει βεράντα με μπάρμπεκιου και αμφιθέατρο. Το αμφιθέατρο λειτουργεί παράλληλα ως σκάλα, διευκολύνοντας την πρόσβαση τόσο στον πίσω όσο και στον κύριο κήπο, καθώς η κατασκευή είναι εν μέρει ενσωματωμένη στο φυσικό ανάγλυφο του εδάφους.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Ο σεβασμός προς το φυσικό περιβάλλον αποτέλεσε θεμελιώδη αρχή του σχεδιασμού. Το περίπτερο αναπτύχθηκε με ελάχιστη παρέμβαση στον υφιστάμενο χώρο πρασίνου, διατηρώντας τη φυσική βλάστηση και ενσωματώνοντας μια πράσινη οροφή για την ενίσχυση της βιωσιμότητας. Η αρχιτεκτονική του φιλοσοφία αποπνέει μια διαχρονική αισθητική -διακριτική και εκλεπτυσμένη στο εξωτερικό, ενώ στο εσωτερικό αναδεικνύει μια δυναμική αντίθεση. Η επιλογή των υλικών ενισχύει αυτή τη δυαδικότητα: το εμφανές σκυρόδεμα ορίζει τον εξωτερικό χαρακτήρα του κτιρίου, ενώ το εσωτερικό διαμορφώνεται από έναν επιμελημένο συνδυασμό φυσικών υλικών, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ζεστασιάς και ισορροπίας.

 

 

Κατασκευαστικές προκλήσεις & υλικά

Διάφοροι περιορισμοί διαμόρφωσαν τη διαδικασία σχεδιασμού. Το περίπτερο έπρεπε να διατηρεί τη λειτουργική του αυτονομία, παραμένοντας εντός ενός καθορισμένου ορίου ύψους, ώστε να μην υπερβαίνει το στηθαίο του παραθύρου της τραπεζαρίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σχέση του με το φυσικό περιβάλλον, με μια επιβλητική βελανιδιά να διατηρείται ως κεντρικό στοιχείο του χώρου επέμβασης. Παράλληλα, η μορφή και η υλικότητά του διαφοροποιήθηκαν συνειδητά, ώστε να αναγνωρίζουν και να σέβονται την αρχιτεκτονική της υπάρχουσας κατοικίας. Η συνολική επιλογή υλικών βασίστηκε στη χρήση φυσικών και ανεπεξέργαστων στοιχείων, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ του δομημένου χώρου και του περιβάλλοντος τοπίου.

 

Διαφάνεια και εξωστρέφεια

To έργο αφορά στην ανακατασκευή και αλλαγή χρήσης ενός κτιρίου γραφείων συνολικής επιφάνειας 1050m² και τη μετατροπή του σε χώρο πολλαπλών χρήσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτοτελών boutique διαμερισμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης στους ορόφους και χώρου γραφείων στο ισόγειο.

 

Αποκατάσταση κτιρίου

Τα περισσότερα εσωτερικά και εξωτερικά στοιχεία του κτιρίου καθαιρέθηκαν, διατηρώντας μόνο τον βασικό στατικό του φορέα, το κλιμακοστάσιο και τον ανελκυστήρα, ενώ προστέθηκαν νέοι πρόβολοι-εξώστες στον δεύτερο, τρίτο και τέταρτο όροφο. Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού ήταν η καθαρότητα και η ειλικρίνεια της κατασκευής, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα δίνουν τη δυνατότητα στους εσωτερικούς του χώρους να έχουν θέαση προς το γειτονικό παραλιακό μέτωπο, προσδίδοντας στο σύνολο εξωστρέφεια.

 

Χωροταξική οργάνωση

Το κτίριο αποτελείται από τέσσερις ορόφους -ισόγειο, πρώτος, δεύτερος, τρίτος και δώμα- και δύο υπόγεια. Το δεύτερο υπόγειο είναι χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων, ενώ το πρώτο εξυπηρετεί τις ανάγκες του ισογείου, το οποίο στη μεγαλύτερή του έκταση είναι ένας open space χώρος που φιλοξενεί γραφεία. Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος είναι τυπικοί και αποτελούνται από τρία διαμερίσματα 45-50 m² έκαστο, ο τρίτος όροφος έχει δύο μεγαλύτερα διαμερίσματα 70-80m² έκαστο με προνομιακή θέα στη θάλασσα ενώ τέλος στον τέταρτο όροφο υπάρχει ένα μικρό penthouse: ένα διάφανο pavilion με φυτεμένο δώμα, deck,barbeque και μεγάλη πισίνα με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα.

 

Επιλογή υλικών

Η αρχιτεκτονική των εσωτερικών χώρων βασίστηκε στη λογική του open plan, η δε επιλογή των υλικών κατασκευής, των τελειωμάτων, των επίπλων και εξοπλισμών έγινε με στόχο να υπάρχουν αναφορές σε ελληνικά στοιχεία αλλά ιδωμένα και ειπωμένα μέσα από μία σύγχρονη ματιά. Τα δάπεδα από μικρομωσαϊκό, τα οποία καλύπτουν το σύνολο σχεδόν των εσωτερικών, εξωτερικών και κοινόχρηστων χώρων, πλην των γραφείων και του penthouse, δίνουν ταυτότητα στο έργο, καθώς σχεδιάστηκαν και δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για τις ανάγκες του, ενώ συνδιαλέγονται με τις κατακόρυφες εξωτερικές περσίδες σκίασης, το βασικό νέο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό του κτιρίου: κατασκευασμένες από λευκό σκυρόδεμα με μαρμαροψηφίδες Νάξου και Τήνου, οι περσίδες είναι σύγχρονα, γλυπτικά στοιχεία από μωσαϊκό στις εξωτερικές όψεις.

 

Σχεδιασμός όψης

Οι σταθερές αυτές περσίδες που περιβάλλουν εξωτερικά το κτίριο δημιουργούν ένα δεύτερο κέλυφος, αφενός για λόγους σκίασης και αφετέρου για λόγους ιδιωτικότητας. Το βασικό  χαρακτηριστικό του ευρύτερου περιβάλλοντα χώρου, το υδάτινο στοιχείο που απέχει μόλις 300m από το κτίριο, αποτυπώνεται στον σχεδιασμό των περσίδων, οι οποίες τοποθετούνται στις όψεις υπό διαφορετική γωνία η κάθε μία, με βάση τη “σειρά Fourier“, του μαθηματικού τρόπου δηλαδή για να περιγραφεί ένα κύμα. Η καμπυλόμορφη αίσθηση που προκαλούν τα κατακόρυφα αυτά στοιχεία εντείνεται με την πρόσπτωση του ηλιακού φωτός, αλλά κυρίως μέσω της σκιάς την οποία ρίχνουν πάνω τους οι οριζόντιες αρχιτεκτονικές προεξοχές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η συνεχής κίνηση του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας αποτυπώνεται στις όψεις με τη μορφή διαρκώς κινούμενων ημιτονοειδών κυμάτων.

Κατά τον ίδιο τρόπο επιλύθηκαν τα οριζόντια συστήματα σκίασης- πέργκολες, τόσο στο επίπεδο του ισογείου όσο και στο επίπεδο του φυτεμένου δώματος, με τη διαφορά πως το υλικό που επιλέχθηκε για την υλοποίησή τους, λόγω του μειωμένου του φορτίου, ήταν το αλουμίνιο. Αυτή η κατασκευή ηλιοπροστασίας, αποτελούμενη από σταθερές περσίδες στην τελευταία στάθμη του έργου, τοποθετείται έξω και πάνω από το κλειστό pavilion, βοηθώντας στην εξοικονόμηση ενέργειας και τη βελτιστοποίηση της άνεσης στο εσωτερικό του, αλλά και αποτυπώνοντας στην πέμπτη όψη του κτιρίου την κεντρική ιδέα της νέας επέμβασης. Τέλος, με στόχο τη βελτίωση των θερμικών, οπτικών και περιβαλλοντικών συνθηκών του κτιρίου αλλά και τη βελτίωση του μικροκλίματος της ευρύτερης και ήδη επιβαρυμένης περιοχής, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ενσωμάτωση πρασίνου στον ανασχεδιασμό του έργου.