Εκλεπτυσμένη Υλικότητα

Η κατοικία στα περίχωρα του Σαν Φρανσίσκο σχεδιάστηκε ως τόπος συνάντησης για μία οικογένεια που ζει σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Ο ιδιοκτήτης, συλλέκτης έργων τέχνης, επιθυμούσε ένα κτίριο με έντονη την παρουσία της φύσης για τη σύζυγο και τα δύο παιδιά τους, καθώς και τη δυνατότητα συχνής φιλοξενίας και ψυχαγωγίας συγγενών από το εξωτερικό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο έχει σχήμα Γ με στενόμακρη είσοδο και φαρδύ κάθετο σκέλος, το οποίο περιβάλλεται από ψηλά δέντρα και πλούσια βλάστηση. Το κτίριο, επιφάνειας 455m², αποτελείται από δύο ορόφους σε κάθετη διάταξη μεταξύ τους. Στο ισόγειο, η κουζίνα, η τραπεζαρία και ένα οικογενειακό καθιστικό ανοίγονται προς το ύπαιθρο. Οι εσωτερικές λειτουργίες συγκεντρώνονται γύρω από ένα σαλόνι διπλού ύψους που δροσίζεται με φυσικό τρόπο, καθώς στρατηγικά τοποθετημένα ανοίγματα βοηθούν τον ψυχρό αέρα να ανεβαίνει ανεμπόδιστα στον δεύτερο όροφο.

Μία στεγασμένη αυλή στο πίσω μέρος της κατοικίας και μια πέργκολα μπροστά της επεκτείνουν το κτίριο προς το περιβάλλον, το οποίο γίνεται μέρος της αρχιτεκτονικής μέσα από σοφά επιλεγμένα πλαίσια θέασης και ενισχυμένη διαφάνεια. Το σχήμα Γ της κάτοψης περικλείει μία προστατευμένη, ιδιωτική αυλή με πισίνα ανάμεσα στην κατοικία και τον λόφο, η οποία συνδέεται με έναν ανεξάρτητο ξενώνα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Ο όροφος, ο οποίος εδράζεται στη μία του άκρη στο χαμηλότερο επίπεδο και στην άλλη στον λόφο, διατηρεί μία ευαίσθητη ισορροπία. Η master σουίτα προεξέχει πάνω από έναν κήπο με αιωνόβιες βελανιδιές και απολαμβάνει τη θέα του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο στο βάθος.

Στην απέναντι πλευρά, τα δωμάτια των παιδιών ακολουθούν συμμετρική διάταξη και μοιράζονται μία εσοχή για μελέτη. Ένα τζάκι διπλού ύψους που επενδύεται με πέτρα συνδέει τα δύο επίπεδα, ενώ κατακόρυφες ξύλινες περσίδες δημιουργούν ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς πάνω στα διαφορετικά υλικά της διαμόρφωσης.

Στο υπόγειο βρίσκονται ένα γραφείο, ξενώνας και δωμάτιο προσωπικού, με όλους τους χώρους να διαθέτουν άπλετο φυσικό φωτισμό μέσα από ανοίγματα στην οροφή. Το γραφείο συνδέεται μέσω υπαίθριου κλιμακοστασίου με τη στεγασμένη αυλή, η οποία εξοπλίζεται με τζάκι και προστατεύεται από τον νότιο ήλιο με συρόμενα ξύλινα περσιδωτά πανέλα, ώστε να μπορεί να φιλοξενεί μεγάλες οικογενειακές συγκεντρώσεις.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα του κτιρίου είναι διακριτική και εκλεπτυσμένη, με κυρίαρχες τις φυσικές υφές και τις οπτικές αντιθέσεις. Η όψη επενδύεται με σφυρήλατο travertino και παλαιωμένες ξύλινες σανίδες από επανάχρηση.

Στο εσωτερικό, η απλή, θερμή παλέτα υλικών περιλαμβάνει πανέλα από λευκή δρυ, μαύρο laminate και λευκό μάρμαρο με μπρούντζινες λεπτομέρειες, επιτρέποντας στο φως και τα χρώματα του τοπίου να κυριαρχούν. Η άνετη, ανοιχτόχρωμη επίπλωση προσδίδει στον χώρο ηρεμία και ζεστασιά, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός συνόλου αρμονικά δεμένου με το τοπίο και τους κατοίκους του.

 

Urban shelter

Located along one of Mashhad’s main boulevards, the project emerged as an architectural pause within the density and disorder of the city, seeking to reintroduce calmness, intimacy and balance into a fragmented urban landscape. The residence is conceived not merely as a five-storey building, but as a vertical garden and contemplative retreat. It negotiates movement and stillness, presence and seclusion, urban exposure and domestic introspection. An architecture that breathes with the city while offering refuge from it.

 

Context Integration

Situated at minimal distance from a major boulevard, the project confronts the intensity of traffic, noise and visual clutter that define this urban edge. The surrounding fabric is composed primarily of low-rise, aging houses of limited architectural value; The project was the first contemporary intervention on the street and therefore assumed a dual role: to act as a prototype for future development while remaining a respectful neighbor.

Within this modest green setting, a single Afra tree stood as the only trace of nature in the lane. Opposite the site, views open toward a row of auto-repair workshops and disordered rooftops, conditions that demanded careful mediation rather than confrontation. The project thus positions itself as a composed urban façade toward the boulevard, while cultivating an inward-looking domestic sanctuary for its residents.

 

 

Spatial Organization

The building’s spatial logic is structured around the interplay of light, greenery and privacy. Two primary volumes organize the program: a southern box accommodating private spaces and oriented toward optimal sunlight, and a northern box containing public functions in closer dialogue with the street. A continuous architectural envelope unifies these volumes into a coherent mass, negotiating between exposure and retreat.

As the first structure along the alley, the building establishes its own height datum in relation to pedestrian scale and anticipated neighboring constructions – an act of measured restraint rather than assertion. The presence of the existing Afra tree inspired the creation of a terrace that vertically extends this fragment of greenery across upper levels, enabling residents to cultivate their own planted thresholds over time.

By rotating the northern public volume toward this terrace, the design transforms the outdoor space into a central spatial nucleus rather than a secondary amenity. Anticipating future urban densification, the project avoids dependence on distant views, instead generating internalized qualities through layered sections, filtered light and spatial depth.

 

 

Material Palette

A permeable brick screen wraps the entire building, forming a porous membrane between dwelling and city. Behind it, a narrow green patio runs along the façade, introducing vegetation and diffused daylight into the interior while softening the harsh outlook toward the workshops across the street. This brick layer performs as a climatic and visual filter, moderating light, temperature and privacy, operating less as ornament and more as a responsive skin.

The building’s fluid appearance emerges from a disciplined modular system, lending the mass a subtle dynamism: grounded among its older neighbors, yet gently inclining toward the boulevard as if acknowledging the city’s rhythm. Inside, the layout privileges flexibility and calibrated ambiguity. Rooms adapt to evolving domestic routines; furniture becomes a spatial mediator, and light itself operates as a subtle partition. The kitchen and living areas maintain partial opacity, extending the façade’s conceptual dialogue of “seeing” and “being seen” into the interior realm.

 

Βιώσιμη φιλοξενία

Το Tella Thera επαναπροσδιορίζει τη μεσογειακή φιλοξενία μέσω ενός αρχιτεκτονικού ιδιώματος που βασίζεται στην παράδοση και την ίδια στιγμή είναι προσανατολισμένο στη βιωσιμότητα. Υλοποιημένο ως ένα καταφύγιο έξω από τα Χανιά, το έργο διερευνάcπώς η πολιτισμική μνήμη και ο σύγχρονος σχεδιασμός μπορούν να συγκλίνουνcγια να δημιουργήσουν ένα νέο μοντέλο αναγεννητικής φιλοξενίας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Σε πλήρη αρμονία με το φυσικό τοπίο, η μελέτη ενσωματώνει φυτεμένα δώματα με ελιές και μεσογειακά δέντρα σε όλα τα κτίρια, ενισχύοντας τη θερμομόνωση, ενθαρρύνοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα και συσχετίζοντας το έργο με το περιβάλλον του. Οι προσόψεις αρθρώνονται μέσα από μια ακολουθία αψίδων -ολόκληρων και μισών μορφών- που αποτελούν αφαιρετικές διατυπώσεις των παραδοσιακών γεωμετριών της ενετικής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Χανίων. Αυτό το μοτίβο συνεχίζεται εσωτερικά, όπου οι συνεχόμενες επιφάνειες μικροτσιμέντου ενοποιούν δάπεδα, οροφές και τοίχους.

Η σπηλαιώδης ατμόσφαιρα παραπέμπει σε φυσικά καταφύγια, προσφέροντας μια απτική ηρεμία όπου το φως και η σκιά διαμορφώνουν τη χωρική εμπειρία. Συνολικά, 21 πολυτελείς σουίτες προσφέρουν πανοραμική θέα και μέγιστη ιδιωτικότητα, ενσωματώνοντας τόσο το πολιτιστικό βάθος όσο και την περιβαλλοντική διαχείριση.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μελέτη του έργου καθοδηγείται από τον οικο-συναισθηματικό σχεδιασμό, μια φιλοσοφία όπου η οικολογική νοημοσύνη και η συναισθηματική απήχηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Ο παθητικός σχεδιασμός, ο φυσικός αερισμός και οι μικροκλιματικές στρατηγικές ελαχιστοποιούν την εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, ενώ η αναδιαμορφωση του τοπίου διατηρεί και ενισχύει τους ελαιώνες.

 

 

Φωτισμός, υλικά & βιωσιμότητα

Μέσω της διεπιστημονικής συνεργασίας, κάθε πτυχή -από τον φωτισμό έως το branding- συνέβαλλε σε μια ολιστική αφήγηση, ενώ η συμβουλευτική αειφορίας διασφάλισε ότι η περιβαλλοντική ευθύνη και η ποικιλία εμπειριών εξελίχθηκαν ταυτόχρονα.

Το συγκρότημα δεν πατάει απλώς πάνω στο έδαφος, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται στο “αίσθημα του ανήκειν”, όπου οι επισκέπτες βιώνουν την πολυτέλεια μέσα από την αυθεντικότητα και την οικειότητα με το διαχρονικό τοπίο της Κρήτης.