Ρευστό εσωτερικό

Το έργο αποτελεί ένα all-day café/bar που βρίσκεται στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου, στην καρδιά της ζωντανής Κυψέλης στην Αθήνα. Ένας χώρος που μεταμορφώνεται με την πάροδο της ημέρας, διαμορφωμένος από το φως και την ατμόσφαιρα.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι απαλές φυσικές αποχρώσεις αναδεικνύουν τις υφές και τα υλικά, δημιουργώντας μια ήρεμη, γήινη ατμόσφαιρα. Το βράδυ, ο φωτισμός βαθαίνει και εντείνεται, προσφέροντας ένα πιο οικείο και καθηλωτικό περιβάλλον. Αυτή η διπλή ταυτότητα -ένα χαλαρό καταφύγιο για καφέ και συζήτηση την ημέρα και ένα ζωντανό bar για ποτό και κοινωνικές συναναστροφές το βράδυ- βρίσκεται στον πυρήνα της αρχιτεκτονικής προσέγγισης του έργου.

 

 

Λειτουργική Διάταξη

Η διάταξη του χώρου ορίζεται από δύο φέροντες κίονες που πλαισιώνουν ένα κυκλικό άνοιγμα στον τοίχο -μια διακριτική αλλά χαρακτηριστική αρχιτεκτονική χειρονομία που καθοδηγεί την κίνηση και ορίζει τον ρυθμό του εσωτερικού. Επιλεγμένες επιφάνειες από καθρέφτη και ασημί αποχρώσεις αντανακλούν το φως με ποικίλους τρόπους, προσθέτοντας επίπεδα μεταβαλλόμενης οπτικής υφής και κίνησης στον χώρο.

 

 

Σχεδιασμός όψης & υλικά

Στην πρόσοψη, οι ιριδίζουσες μεμβράνες και το λογότυπο του Diosa παίζουν με την οπτική του θεατή και το μεταβαλλόμενο φως της ημέρας, αντανακλώντας το παιχνιδιάρικο και σύγχρονο πνεύμα του έργου. Ένας τοίχος με πλακίδια σε διαβάθμιση χρωμάτων που σβήνουν σταδιακά εισάγει μια αίσθηση συνέχειας και ροής, σε αρμονία με το φωτιστικό σύστημα και τα ανακλαστικά στοιχεία, δημιουργώντας μια συνεκτική και ενοποιημένη οπτική γλώσσα. Ρευστός, φωτεινός και διαρκώς μεταβαλλόμενος, ο σχεδιασμός προσφέρει μια ανανεωμένη χωρική εμπειρία σε κάθε επίσκεψη, προσκαλώντας τους επισκέπτες να τον ανακαλύπτουν ξανά και ξανά.

 

Οριζόντιες συγκεντρώσεις

Η σχεδιαστική φιλοσοφία του έργου ενσωματώνει την ιδέα ενός πολυλειτουργικού προβόλου στον αστικό ιστό, εξυπηρετώντας παράλληλα την καρδιά του επιχειρηματικού κέντρου της πόλης.

 

Κτιριολογικό πρόγραμμα

Το κτίριο μικτής χρήσης αποτελεί ένα νέο ορόσημο και σημαντικό χώρο συγκέντρωσης, φιλοξενώντας ποικίλες κοινοτικές εκδηλώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Λειτουργεί τόσο ως drive-in εστιατόριο όσο και ως υπαίθρια πλατεία. Το δώμα σχεδιάζεται ως ένας χώρος χαλάρωσης, με παιδική χαρά και χώρους εστίασης που προσφέρουν πανοραμική θέα στην πόλη, χρησιμοποιώντας μια σειρά αρχιτεκτονικών στοιχείων όπως καθίσματα και τσουλήθρες. Παράλληλα, ο χώρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως υπαίθριο θέατρο ή κινηματογράφος. Τέλος, ο πρώτος όροφος διαθέτει εσωτερικό εστιατόριο καθώς και όλους τους απαραίτητους βοηθητικούς χώρους.

 

 

Φιλοσοφία κατασκευής

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του κτιρίου είναι μια κόκκινη σπειροειδής σκάλα, που συνδέει τους τρεις ορόφους και ενώνει το εσωτερικό με το εξωτερικό. Η κατασκευαστική φιλοσοφία στηρίζεται στη χρήση ακατέργαστων, φυσικών υλικών, σε συνδυασμό με περίπλοκες τεχνικές συναρμολόγησης, με στόχο τη δημιουργία χώρων και επίπλων που είναι ταυτόχρονα λειτουργικά αλλά και άρτια κατασκευασμένα.

Παλέτα υλικών

Το στέγαστρο-πρόσοψη είναι κατασκευασμένα από λευκό μεταλλικό πλέγμα, ενώ το δώμα, τα δάπεδα και οι εσωτερικές οροφές χρωματίζονται σε κόκκινη απόχρωση, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή οριζόντια αντίθεση. Επιπλέον, γυαλιστερά κεραμικά πλακίδια επενδύουν σημειακά τους εσωτερικούς τοίχους. Τέλος, μια σειρά από στρατηγικά τοποθετημένα ανοίγματα εξασφαλίζουν φυσικό αερισμό και φωτισμό καθώς και εύκολη πρόσβαση σε όλο το χώρο.

 

Γραμμική αλληλεπίδραση

Ένας πρώην εμπορικός χώρος του 1938 στον Κεραμεικό, σχεδιασμένος από τον Αριστομένη Προβελέγγιο, μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο εστιατόριο.

 

Οργάνωση λειτουργειών

Το εστιατόριο αναπτύσσεται στο υπερυψωμένο ισόγειο, το οποίο φιλοξενεί την κυρίως σάλα, το bar και τμήμα της κουζίνας, στο υπόγειο, όπου βρίσκεται μέρος του παρασκευαστηρίου, καθώς και στο πατάρι. Η σχέση αυτών των διαδοχικών επίπεδων προσδιορίζεται με γνώμονα τη θέση του σημείου υποδοχής και τη θέα προς τον δημόσιο χώρο που βρίσκεται μπροστά του. Βασικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το μονολιθικό στοιχείο του πάγκου. Με συνολικό μήκος 11m, εξυπηρετεί τις λειτουργίες του bar και της κουζίνας του εστιατορίου, ενώνοντάς τες πάνω στον ίδιο όγκο που διατρέχει σε μήκος την κάτοψη του ισογείου. Μάγειρες και επισκέπτες αλληλεπιδρούν, ενώ οι διαδικασίες παρασκευής και κατανάλωσης του φαγητού συνυπάρχουν στο ίδιο πάσο. Στο υπόγειο, η μπλε τζαμαρία καθορίζει το όριο του εργαστηρίου της κουζίνας.

 

Αρχιτεκτονικά στοιχεία

Μέσω της διαφάνειας, δημιουργείται μια χαρακτηριστική ατμόσφαιρα που συμπληρώνει αρχιτεκτονικά, σχεδιαστικά και αισθητικά τον χώρο. Η κύρια όψη ισορροπεί τη σχέση μεταξύ κενού και πλήρους. Τα φέροντα στοιχεία προσδίδουν στιβαρότητα, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα και το διπλό ύψος στο ισόγειο επιτρέπουν τον φυσικό φωτισμό του εσωτερικού και την οπτική συνέχεια με τον εξωτερικό χώρο.

Με απλή και λιτή γεωμετρία, χωρίς διακοσμητική διάθεση, το σκηνικό της όψης λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στον δημόσιο χώρο και την εσωτερική χρήση. Το εξωτερικό τοιχογράφημα, ένα δομημένο έργο τέχνης με χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του δρόμου, επιλέχθηκε ως μέσο συνολικής αντιμετώπισης της όψης. Η επιλογή των υλικών κατά την ανακαίνιση του χώρου έγινε με σκοπό να αναδειχθούν τα αρχικά συνθετικά στοιχεία του.

 

Παλέτα υλικών

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στο εσωτερικό του κτιρίου είναι το μέταλλο, η διάτρητη λαμαρίνα, το μπλε γυαλί και ο πεταχτός σοβάς, μεταφέροντας τη στιβαρότητα της όψης και στο εσωτερικό. Η βιομηχανική αισθητική που υπήρχε ως υπόβαθρο, αφού ο χώρος έχει φιλοξενήσει για χρόνια εργαστήριο κατασκευής παιχνιδιών, διατηρείται και ενισχύεται με την επιλογή του μετάλλου ως κύριου υλικού σε όλα τα επίπεδα του εστιατορίου.

Το εξωτερικό επίχρισμα, στο οποίο έχει εφαρμοστεί η τεχνική αρτιφισιέλ, αποτελεί αφορμή για τη δημιουργία ενός σεναρίου υφών και στο εσωτερικό του κτιρίου. Ο πεταχτός σοβάς, αλλού πιο αδρός και αλλού πιο τραχύς, συνιστά μια σύγχρονη μετάφραση του επιχρίσματος της όψης. Το μπλε, που χρησιμοποιείται στις διαφάνειες των εσωτερικών γυαλιών, εντείνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του χώρου και αποτελεί μια διακριτική αναφορά στο μοντέρνο κίνημα, μέλος του οποίου ήταν ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Αριστομένης Προβελέγγιος.