Δοχείο ζωής και παιχνιδιού

Κι αν η κατοικία δεν είναι μονάχα ένας προστατευμένος και ασφαλής χώρος–κατάλυμα, ένα “δοχείο ζωής”, όπως έχει αναφερθεί, αλλά ένας χώρος που δημιουργεί μια ποικιλία αισθητικών ερεθισμάτων;

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο αντιμετωπίζεται ως ένα περιβάλλον καθημερινής κατοίκησης που καλλιεργεί τη βιωματική σχέση του χρήστη με τον χώρο. Η σύνθεση επιδιώκει να διεγείρει την αισθητηριακή εγρήγορση και να ενεργοποιήσει τον “μυ της αυτενέργειας”, διαμορφώνοντας συνθήκες που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή, το παιχνίδι και την αυθόρμητη έκφραση – όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά για όλους τους κατοίκους. Η κατοικία οργανώνεται ως ένα ευέλικτο πεδίο εμπειριών, όπου η κίνηση, η αντίληψη και η αλληλεπίδραση αποτελούν βασικά στοιχεία της καθημερινής λειτουργίας.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Η υλικότητα και η επίπλωση λειτουργούν ως ενεργά συστατικά της αρχιτεκτονικής εμπειρίας. Επιλέγονται καθαρές, ευανάγνωστες γεωμετρίες, με εναλλαγές πλήρους και κενού που παραπέμπουν σε χωρικά παιχνίδια ταξινόμησης, ενθαρρύνοντας την εξερεύνηση και τη συνεχή ανακάλυψη. Κατοπτρικές επιφάνειες αποκαλύπτονται απροσδόκητα, πολλαπλασιάζοντας το βάθος του χώρου, ενώ γυάλινες επιφάνειες και μαυροπίνακες λειτουργούν ως καμβάδες καθημερινής καλλιτεχνικής έκφρασης. Τα υλικά επιλέγονται με κριτήριο την αισθητηριακή τους απόδοση – διαφορετικές υφές, θερμοκρασίες και στιλπνότητες δημιουργούν ένα σύνολο που προσκαλεί σε αφή, παρατήρηση και αλληλεπίδραση.

 

 

Σχεδιασμός φωτισμού

Ο φωτισμός αποτελεί θεμελιώδες εργαλείο ανάδειξης της χωρικής αφήγησης. Ο κρυφός τεχνητός φωτισμός, ενεργοποιούμενος μέσω συστημάτων αυτοματισμού, διαμορφώνει σκηνογραφικές μεταβάσεις και προσαρμόζεται στις ανάγκες και στις κινήσεις των χρηστών. Η σύζευξη φωτός και υλικών ενισχύει τις αντιθέσεις και τις επιφανειακές ποιότητες, δημιουργώντας προσδοκίες αφής και νέες αισθητηριακές αφορμές. Οι μεταβαλλόμενες, μεγάλες ρίψεις σκιών, που ακολουθούν τη διαδρομή του φυσικού φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας και του έτους, συγκροτούν μια ποιητική ανάγνωση του χρόνου μέσα στον χώρο. Έτσι, η κατοικία λειτουργεί όχι μόνο ως φορέας σύγχρονων αναγκών αλλά και ως σκηνικό μοναδικών, βιωματικών εμπειριών, ιδιαίτερα για τα νεότερα μέλη της οικογένειας.