Αισθητηριακός σχεδιασμός

Το διαμέρισμα εμβαδού 100m2 βρίσκεται στον 6ο όροφο μίας τυπικής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1960, στο κέντρο της Αθήνας, με θέα τον λόφο του Υμηττού.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος αρχικά αποτελούνταν από καθιστικό-τραπεζαρία, χολ, εσωτερική κουζίνα και δύο μικρά υπνοδωμάτια με ένα λουτρό. Με την ανακατασκευή, τα εσωτερικά χωρίσματα καθαιρέθηκαν ώστε ο χώρος διημέρευσης να τοποθετηθεί στο μπροστινό μέρος, αξιοποιώντας το ανατολικό φως από την κύρια όψη της πολυκατοικίας. Τα δύο υπνοδωμάτια, αναδιαμορφώθηκαν έτσι ώστε να αποκτήσουν ένα μπάνιο στο εσωτερικό τους και η εσωτερική σκάλα που οδηγούσε στο δώμα του κτιρίου, τοποθετήθηκε στο χολ, σε άμεση σύνδεση με την είσοδο του διαμερίσματος.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το εσωτερικό έχει σχεδιαστεί ως ένας χώρος αντανακλάσεων και κρυφών περασμάτων που στοχεύει αφενός στη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης ως προς το μέγεθος του χώρου,  δίνοντας βάθος και αφετέρου στη δημιουργία ενός μεταβλητού, ζωντανού χώρου μέσω των αλλαγών του φυσικού φωτός και του καθρεφτίσματος της πόλης στο εσωτερικό του. Μεγάλες επιφάνειες των εσωτερικών τοίχων επενδύονται με διάφανους καθρέφτες, προκειμένου να επιτευχθεί η οπτική συνέχεια του μέσα με το έξω και γυάλινες επιφάνειες με χρώματα ή μεταλλικά αντανακλαστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά ώστε να ενισχύσουν την ιδέα αυτή.

Για να σηματοδοτηθεί η μετάβαση στους πιο ιδιωτικούς χώρους- υπνοδωμάτια, το πίσω μέρος του διαμερίσματος, αλλάζει ρυθμό και αποκτά μία πιο ήπια χρωματική παλέτα, με λιγοστά διακριτικά αντικείμενα να προστίθενται, στοχεύοντας σε ένα χώρο που απορροφά τον θόρυβο της πόλης.

 

 

Παλέτα υλικών

Ως προς τη χρήση των υλικών, το παλιό ξύλινο δάπεδο της κατοικίας αντικαταστάθηκε με φαρδιές μασίφ σανίδες δρυ σε ματ απόχρωση, ενώ το δάπεδο των υπνοδωματίων καλύπτεται με μοκέτα σε υπόλευκο χρώμα. Φυσική δρυς σε μαύρο και σκούρο καφέ βερνίκι χρησιμοποιείται για τα ερμάρια και τις σταθερές κατασκευές των κοινόχρηστων χώρων, ενώ ξύλινες επιφάνειες σε ματ και γυαλιστερή μπεζ λάκα χρησιμοποιούνται στα ερμάρια και στα έπιπλα των πιο ιδιωτικών χώρων. Γκρι-καφέ μάρμαρο και υφάσματα σε διαφορετικές υφές και χρωματισμούς επιλέγονται για το καθιστικό και την κουζίνα, ενώ μπεζ-υπόλευκο μάρμαρο και μαλακά, υπόλευκα υφάσματα για τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά. Οι εσωτερικοί τοίχοι του διαμερίσματος καλύπτονται από λείο μπεζ κονίαμα, ενοποιώντας τον χώρο στο σύνολο του. Κεραμικά, μεταλλικά διακοσμητικά στοιχεία και χρωματιστά φωτιστικά σώματα αποτελούν συμπληρωματικά αντικείμενα που ολοκληρώνουν την εσωτερική αίσθηση του χώρου της κατοικίας.

Η προσέγγιση της αναδιαμόρφωσης του παλιού διαμερίσματος, μέσω ενός αισθητηριακού σχεδιασμού, τροφοδοτεί τις αισθήσεις της όρασης, της αφής και του ήχου, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη σύνδεση του υφιστάμενου χώρου με το αστικό περιβάλλον στο οποίο ανήκει και αλλάζει συνεχώς.

 

Βιομηχανική μνήμη

Σε μια ήσυχη συνοικία του Παγκρατίου, ένα ισόγειο κατάστημα 100m2 αναγεννιέται μέσα από τη διαδικασία της αρχιτεκτονικής επέμβασης. Ένας χώρος με βαριά ιστορία και ποικίλες χρήσεις από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα –από βιοτεχνία χειροποίητων υφασμάτινων λουλουδιών, συνεργείο αυτοκινήτων, στούντιο φωτογραφίας, μέχρι τη σημερινή του λειτουργία ως κατάστημα ρούχων και κοσμημάτων– αποκτά νέα ταυτότητα, σύγχρονη, φιλική και οικεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός επιχειρεί να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν. Διατηρεί και αναδεικνύει την υλικότητα και την ιστορία του χώρου, τιμώντας τις προηγούμενες χρήσεις του, χωρίς να τις μιμείται. Η επιλογή της διχρωμίας στους τοίχους με το μπεζ στη βάση τους και μια βαθιά, ζεστή μπορντό απόχρωση στο πάνω τμήμα μετριάζει τον επιβλητικό κάθετο άξονα του κελύφους και δημιουργεί μια πιο οικεία κλίμακα, αναδεικνύοντας παράλληλα το αυθεντικό μωσαϊκό δάπεδο που διατηρείται ως οργανικό κομμάτι της μνήμης.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Το φυσικό ξύλο προσθέτει θερμότητα και υλικό πλούτο στον χώρο, ενισχύοντας την αίσθηση φιλικότητας και απλότητας. Οι τσιμεντόλιθοι, ως αναφορά στην αδρή βιομηχανική αισθητική, χρησιμοποιούνται δημιουργικά τόσο σε κατασκευές (διαχωριστικό χώρων) όσο και σε μικρότερες επιμέρους παρεμβάσεις, όπως τραπεζάκια και γλάστρες.

Οι custom κατασκευές χαρακτηρίζονται από καθαρές, λιτές γραμμές, ώστε να προβληθεί το περιεχόμενο -τα ίδια τα προϊόντα. Στα τραπέζια έκθεσης των κοσμημάτων, δημιουργήθηκαν    εσοχές-προθήκες, που καδράρουν διακριτικά τα αντικείμενα. Οι υφασμάτινες κουρτίνες που επιλέγονται για να καλύψουν τους παλιούς εσωτερικούς εξώστες προσδίδουν μια σκηνογραφική διάσταση, ενισχύοντας την καθαρότητα του κεντρικού χώρου και την αίσθηση συνέχειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Εξίσου καθοριστική είναι η επανατοποθέτηση του εργαστηρίου των κοσμημάτων: από αφανής, λειτουργικός χώρος μετατρέπεται σε ενεργό σκηνικό εντός του καταστήματος, επιτρέποντας στους επισκέπτες να παρακολουθήσουν τη διαδικασία δημιουργίας σε πραγματικό χρόνο -μια άμεση σύνδεση ανάμεσα στο χειροποίητο έργο και την εμπειρία του κοινού.

Η επέμβαση εστιάζει στις λεπτομέρειες και στη συνοχή. Χωρίς υπερβολές, με σεβασμό στον χαρακτήρα του χώρου, η ανακαίνιση δημιουργεί μια ήσυχη αλλά σαφή μετάβαση –από το παρελθόν στο παρόν, ο χώρος μετασχηματίζεται σε ένα σύγχρονο τοπόσημο της γειτονιάς.

 

Σύνθεση υφών

Το διαμέρισμα βρίσκεται στους πρόποδες του Λυκαβηττού μεταξύ Εξαρχείων και Κολωνακίου και αποτελεί τυπικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του ’70. Στόχος του έργου είναι η ανακαίνιση του χώρου, έκτασης 58m2, προκειμένου να γίνει το σπίτι δύο νεαρών επαγγελματιών που εργάζονται στον τομέα της τέχνης. Λόγω της φύσης του επαγγέλματός τους, της αγάπης τους για την τέχνη και καθώς ταξιδεύουν πολύ, οι ένοικοι έχουν στην κατοχής τους μια προσεγμένη συλλογή από έργα τέχνης, κεραμικά και έπιπλα. Ήταν συνεπώς εξαρχής δεδομένο πως το διαμέρισμα θα φιλοξενούσε ένα ευρύ φάσμα από αντικείμενα από όλο τον κόσμο, τα οποία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο κατά τη διαδικασία σχεδιασμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος ήταν εξαρχής η σύνθεση ενός χώρου γεμάτου με χρώμα, διαφορετικές υφές, υλικά, ιδιαίτερα σχήματα και φως, ενός χώρου που να αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργία, αλλά και παράλληλα να αναγνωρίζει και να εντάσσει δημιουργικά κάποια παραμελημένα –μέχρι αρκετά πρόσφατα– στοιχεία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Τα αυθεντικά αξιόλογα στοιχεία του διαμερίσματος διατηρήθηκαν, αποκαταστάθηκαν και να εντλαχθηκαν στο νέο σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων των καφέ μαρμάρινων δαπέδων, των πολύχρωμων μωσαϊκών, των ξύλινων παρκέ, καθώς και τον παλιό μαρμάρινο νεροχύτη. Καθώς η κάτοψη του διαμερίσματος αναδιοργανώθηκε, με σκοπό το φυσικό φως να εισέλθει όσο το δυνατό περισσότερο μέσα στο χώρο, μέσω της αφαίρεσης των διαμήκων εσωτερικών τοίχων. Με αυτό τον τρόπο, το καθιστικό συνενώθηκε με την τραπεζαρία, την κουζίνα και τον προθάλαμο, δημιουργώντας έτσι έναν ανοιχτό, ρευστό και διασυνδεδεμένο χώρο. Κλειδί για την οργάνωση αυτής της ανοιχτής κάτοψης ήταν ο σχεδιασμός και η τοποθέτηση συγκεκριμένων στοιχείων που σχεδιάστηκαν ειδικά για το διαμέρισμα, έτσι ώστε η οικιακή ζωή να μπορεί να αναπτυχθεί τριγύρω τους.

 

 

Custom κατασκευές

Κατά την είσοδό του στο διαμέρισμα, ο επισκέπτης συναντά μια λευκή μεταλλική κατασκευή τύπου βιβλιοθήκης, που δημιουργεί έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο για μερικά από τα αγαπημένα αντικείμενα και έργα τέχνης των ενοίκων. Το έπιπλο αυτό χτίστηκε στο σημείο που ο παλιός διαμήκης τοίχος χώριζε τον προθάλαμο από τον εσωτερικό διάδρομο. Το πάντρεμα αυτής της σύγχρονης εγκατάστασης με τον παλιό τούβλινο τοίχο αποτέλεσε ένα κρίσιμο ζήτημα τόσο για τη σύλληψη της όλης σύνθεσης, όσο και για τη λειτουργία και την ορθή κατασκευαστική αποπεράτωση του διαμερίσματος. Έτσι, κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ένα οριοθετημένο τμήμα του παλιού τοίχου διατηρήθηκε, και στη συνέχεια κατασκευάζεται γύρω του το μεταλλικό έπιπλο, αφήνοντας παράλληλα την επαρκή επιφάνεια τοίχου προκειμένου να τοποθετηθεί ένας ζωγραφικός πίνακας απέναντι από την είσοδο του διαμερίσματος, υποδεχόμενος τους επισκέπτες.

 

 

Παλέτα υλικών & φωτισμός

Καθώς το μαγείρεμα αποτελεί μια αγαπημένη καθημερινή συνήθεια των ενοίκων, ιδιαίτερη βάση δόθηκε στο σχεδιασμό της κουζίνας και τη σύνδεσή της με τους υπόλοιπους χώρους. Η μεγάλη, ειδικά σχεδιασμένη νησίδα με τα πράσινα πλακάκια, που τοποθετείται μεταξύ της κουζίνας και της τραπεζαρίας, αποτελεί το βασικότερο στοιχείο του διαμερίσματος και το επίκεντρο της καθημερινής ζωής. Το σχήμα της νησίδας δημιουργεί μια άνετη ζώνη εργασίας όπου ποικίλες δραστηριότητες της καθημερινότητας μπορούν να συμβαίνουν παράλληλα με το μαγείρεμα, καθώς οι εστίες είναι τοποθετημένες επίσης εκεί, πάνω στο μαρμάρινο πάγκο. Περιμετρικά της νησίδας, προσεκτικά σχεδιασμένες κόγχες και χειροποίητα μαρμάρινα ράφια επιτρέπουν την αποθήκευση και έκθεση οικιακών σκευών, βιβλίων μαγειρικής, κεραμικών και άλλων αντικειμένων. Ακριβώς πάνω από τη νησίδα, μια κρεμαστή διαμπερής λευκή μεταλλική κατασκευή οριοθετεί το χώρο μεταξύ κουζίνας και τραπεζαρίας, και δημιουργεί ένα συνεχές παιχνίδισμα φωτός και σκιάς με τα ανοιχτά της ράφια.

Τα ντουλάπια της κουζίνας από ξανθό καπλαμά δρυός αποτελούν το φόντο της μαγειρικής διαδικασίας. Με το ιδιαίτερο σχήμα τους, τα ντουλάπια έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ‘κυκλώνουν’ το μικρό παράθυρο της κουζίνας και τον φεγγίτη που ανοίξαμε προκειμένου να φέρουμε φυσικό φως στο προηγουμένως σκοτεινό μπάνιο που βρίσκεται πίσω από την κουζίνα. Ένας δεύτερος φεγγίτης στον τοίχο μεταξύ προθαλάμου και γραφείου φωτίζει την είσοδο, αποκαλύπτοντας παράλληλα το μεγάλο συνολικό βάθος του διαμπερούς διαμερίσματος. Ο φεγγίτης προσφέρει άπλετο φυσικό φως στο εσωτερικό καθόλη τη διάρκεια της μέρας καθώς ο ήλιος γυρνά από τα βορειοανατολικά δωμάτια της κρεβατοκάμαρας και του γραφείου στους νοτιοδυτικούς χώρους διημέρευσης.

 

Πολυδιάστατη υφή

Το έργο αποτελεί ισόγειο κατάστημα εστίασης στην περιοχή του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης καθώς και αντικείμενο μελέτης με σκοπό την μετατροπή του σε κατοικία βραχυχρόνιας μίσθωσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Πρωταρχικός σκοπός ήταν η μεγιστοποίηση της ελκυστικότητας και της λειτουργικότητας του χώρου, με σκοπό να προσελκύσει το μέγιστο δυνατό αριθμό δυνητικών χρηστών, δημιουργώντας έναν πολυμορφικό χώρο με ανοιχτή διαρρύθμιση, ιδανική για πάρτι και άλλες εκδηλώσεις. Βασικός στόχος ήταν ο σχεδιασμός της πρόσοψης της κατοικίας, με ιδιαίτερη έμφαση στη διατήρηση της ιδιωτικότητας του χώρου. Αυτό επιτεύχθηκε με τη χρήση υαλότουβλων και με την τοποθέτηση ενός μεταλλικού ηλεκτρικού κουφώματος.

 

 

Εσωτερική διαρρύθμιση

Στον χώρο των υπνοδωματίων, χρησιμοποιήθηκαν συρόμενα μεταλλικά διαχωριστικά με γυαλί , τα οποία οριοθετούν τους επιμέρους χώρους, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη διείσδυση του φυσικού φωτός. Ταυτόχρονα, με τη χρήση των παραπάνω υλικών επιτρέπεται η δημιουργία ενός ευέλικτου χώρου που προσαρμόζεται στις ανάγκες των χρηστών, χωρίς να στερείται φωτεινότητας και αίσθησης επικοινωνίας. Η τοποθέτηση κουρτίνας συμβάλλει τόσο στη σκίαση, όταν αυτό επιθυμείτε από τους χρήστες, όσο και στη δημιουργία ενός αισθήματος ζεστασιάς και οικειότητας στον χώρο, παρέχοντας τη δυνατότητα ελέγχου του φωτισμού και της ιδιωτικότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή και ο συνδυασμός διαφορετικών υλικών δημιούργησαν έναν χώρο με έντονη προσωπικότητα και παιχνιδιάρικο χαρακτήρα. Υλικά όπως το μάρμαρο, οι διάφορες τεχνοτροπίες και οι μεταλλικές λεπτομέρειες ενώνονται με διαπερατά στοιχεία, όπως τα υαλοτούβλα, προσφέροντας μια αίσθηση πολυδιάστατης υφής και ζωντανών χρωμάτων. Το αποτέλεσμα είναι ένας χώρος γεμάτος ενέργεια και πρωτοτυπία, που χαρίζει στους επισκέπτες μια ιδιαίτερη αισθητική εμπειρία και ξεχωριστή ατμόσφαιρα.

Ολιστική γιορτή

Αναμειγνύοντας μεσογειακές γεύσεις και σύγχρονες τεχνικές της Λατινικής Αμερικής, το εστιατόριο έχει ως πυρήνα της φιλοσοφίας του τη μόνιμη αναζήτηση της τελειότητας, την οποία, κατά τον Αριστοτέλη, δεν φτάνει κανείς ποτέ.

 

Πολλαπλές υφές

Το εστιατόριο των 98 θέσεων χωρίζεται σε τρία μέρη: Το bar, το chef’s table και τη μεγάλη σάλα, με το καθένα να προσφέρει τη δική του καθορισμένη ενέργεια. Ο σχεδιασμός του συνόλου είναι φανερά επηρεασμένος από τα μεσογειακά πρότυπα, καθώς ταλαντεύεται στη χρωματική παλέτα του άσπρου και του μαύρου, με αποχρώσεις του μπλε και χαρακτηριστικές θερμές, μαστορικές πινελιές τερακότα. Ένας σκηνογραφικός τοίχος φόντου εμπνευσμένος από τα μεσογειακά λατομεία μαρμάρου, με πολλαπλές επιφάνειες σε διάφορες αποχρώσεις και υφές του λευκού, συνδέει τις επιμέρους ενότητες. Απαλό και τραχύ, γυαλιστερό και ματ, αντικατοπτρίζουν το φως με διαφορετικούς τρόπους, καθιστώντας τον τοίχο πλούσιο σε σημασία και συμβολισμούς.

 

Custom έπιπλα

Κομψές δερμάτινες πλάτες, με θόλους και στρογγυλά τραπέζια για πιο οικείες συναντήσεις, βρίσκονται στον πίσω τοίχο. Πάνω από την κυρίως αίθουσα του εστιατορίου, γυάλινοι λαμπτήρες σε σχήμα σταγόνων, κατασκευασμένοι από τον υαλουργό Simon Klenell, προσφέρουν θερμό φωτισμό που μιμείται τη θαλπωρή του ήλιου πάνω από το Αιγαίο.

Πολλά έπιπλα έγιναν κατά παραγγελία και σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες, ενώ συνδυάστηκαν με διάσημα κομμάτια design, καθορίζοντας το σύνολο. Ένα έπιπλο υποδοχής για τους πελάτες από ξύλο ελιάς σε συνδυασμό με χειροποίητα κεραμικά πλακάκια και δοχεία της εικαστικού Μελίνας Ξενάκη στολίζουν τον χώρο. Το bar διακοσμείται με custom σχεδιασμένα φωτιστικά και μία φωτογραφία μεγάλης διάστασης ενός ελληνικού λατομείου, από τον Γιώργο Κορδάκη.

 

Σύνθεση Υλικών

Χρησιμοποιήθηκαν διάφορα αυθεντικά υλικά υψηλής ποιότητας που περιλαμβάνουν ελληνικά και ιταλικά μάρμαρα καθώς και πηλό και ξύλο από διαφορετικά σημεία του κόσμου, δημιουργώντας αντιθέσεις στην υφή κατά μήκος του χώρου. Το αμάλγαμα όλων των φυσικών υλικών και των τολμηρών μορφών οδηγούν σε μια ολιστική γιορτή και προσδίδουν ισχυρή ταυτότητα, που χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη σύνθεση φαινομενικά εντελώς ασύμβατων στοιχείων, κόσμων και αισθητικών προτύπων.

Νέα εμπειρία φιλοξενίας

Το έργο είναι ανακατασκευή ενός ιστορικού ξενοδοχείου της δεκαετίας του ’50 στα βόρεια προάστια της Αθήνας, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας εμπειρίας φιλοξενίας. Ενταγμένο στο καταπράσινο Άλσος Κεφαλαρίου, το κτίριο χαρακτηρίζεται αρχιτεκτονικά από τη γεωμετρική του όψη και το αυστηρό ύφος που αποπνέει, το οποίο όμως έρχεται σε χαρακτηριστική αντίθεση με το πλούσιο και ποικιλόχρωμο εσωτερικό του.

 

Αρχές ανακαίνισης

Η πρόκληση στον επανασχεδιασμό ξεκίνησε με την αφαίρεση πολλών δομικών στοιχείων μαζί με την πρόσοψη στο σύνολό της καθώς και την ενίσχυση του φέροντα οργανισμού. Η αφαίρεση δομικών στοιχείων επέτρεψε ελευθερία στον σχεδιασμό, με στόχο να δημιουργηθούν λειτουργικές κατόψεις. Ο προσανατολισμός, το μέγεθος του κτιρίου, οι κατακόρυφες λευκές περσίδες της πρόσοψης, έρχονται σε αντίθεση με τα σκούρα επαναλαμβανόμενα συμμετρικά μπαλκόνια και δημιουργούν μια κάθετη γεωμετρία που ανυψώνει οπτικά τον όγκο του κτιρίου.

Το ισόγειο αποτελεί μια ανεξάρτητη ζώνη, για χρήστες εντός και εκτός ξενοδοχείου, με πολλούς χώρους αναψυχής και εστίασης, ενώ, παράλληλα με το ρεύμα του δρόμου, ένας πρόβολος προστατεύει αλλά και σηματοδοτεί την είσοδο. Μπαίνοντας στο ξενοδοχείο, ένας επιμελημένος συνδυασμός χρωμάτων, στοιχείων, σχημάτων και αυθεντικών έργων τέχνης, μαζί με έπιπλα από διαφορετικές εποχές και πολιτισμούς, μεταφέρουν στον επισκέπτη την εκλεκτική προσωπικότητα αυτού του κτιρίου.

 

Παλέτα υλικών

Με πληθώρα υφασμάτων, υφών αλλά και την επικράτηση του βελούδου, που αποδίδει μια αίσθηση νοσταλγίας, το lobby χαρακτηρίζεται από μια τολμηρή χρωματική παλέτα πλημμυρισμένη με έντονο φυσικό φως, που διεισδύει στην περίμετρο του ισογείου. Ένας ευρύς, κεντρικός πυρήνας στο ισόγειο, ντυμένος με ξύλο καρυδιάς και τελειώματα στη μορφή απαλής καμπύλης λειτουργεί ως κύριος άξονας προσανατολισμού, κατευθύνοντας τους επισκέπτες στους διαφορετικούς χώρους. Ο εσωτερικός σχεδιασμός εστιάζει στις “παράλληλες“ δραστηριότητες του ξενοδοχείου. Όλοι οι χώροι του ισογείου φιλοξενούν διαφορετικές χρήσεις και προσφέρουν διαφορετικές εμπειρίες. Το νέο εστιατόριο, ένα ημιυπαίθριο Παριζιάνικο μπιστρό, καθώς και μια ειδική βιβλιοθήκη που φιλοξενεί μερικές από τις σημαντικότερες εκδόσεις τέχνης είναι χώροι οι οποίοι χρησιμοποιούνται για επαγγελματικές συναντήσεις ή χαλάρωση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στόχος για την ατμόσφαιρα του καθενός είναι η δημιουργία αναμνήσεων και μοναδικών εμπειριών για τον επισκέπτη.

 

Εσωτερικός σχεδιασμός και οργάνωση

Μια σπειροειδής σκάλα της δεκαετίας του ’50 οδηγεί στα 28 δωμάτια και σουίτες των πάνω ορόφων. Ανεβαίνοντας, ένα κατακόρυφο γυάλινο παράθυρο που τρέχει καθ’ ύψος της πίσω όψης, προσφέρει μοναδική θέα προς το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Οι κατάλληλα φωτισμένοι διάδρομοι των ορόφων αφήνουν μια αίσθηση μυστηρίου, ενώ τα δωμάτια χωρίζονται σε πέντε διαφορετικές τυπολογίες βασισμένες σε πέντε παλέτες από διαφορετικά υλικά, χρώματα και tailor-made στοιχεία.

 

Custom έπιπλα

Από το κεφαλάρι του κρεβατιού μέχρι την open-concept ντουλάπα και τις ανέσεις του μπάνιου, όλα τα δωμάτια διαθέτουν ειδικά κατασκευασμένα custom έπιπλα από ξύλο δεμένα με μεταλλικές ενώσεις ορείχαλκου. Στο δώμα, ένα wine & cocktail bar με πανοραμική θέα γίνεται προορισμός για φιλοξενούμενους αλλά και εξωτερικούς επισκέπτες, δίνοντάς τους την αίσθηση πως βρίσκονται ανάμεσα στις κορυφές των δέντρων. Ο ευέλικτος αυτός χώρος λειτουργεί όλο τον χρόνο, καθώς ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ένα εντελώς διαφανές περίβλημα επιτρέπει τη χρήση του χωρίς να εμποδίζεται η θέα.