Διάτρητο στοιχείο

Το έργο αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την εσωτερική διαμόρφωση μιας μονάδας boutique ξενοδοχείου στο νησί της Τήνος. Η επιμέρους μονάδα αποτελείται από ισόγειο επιφάνειας 50m2, στο οποίο ενσωματώνεται ένας προθάλαμος, και από πατάρι επιφάνειας 27m2. Παράλληλα, εκπονήθηκε ένα γενικό masterplan ως πρόταση χωροθέτησης 13 μονάδων φιλοξενίας σε έκταση 15 στρεμμάτων.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Η σχεδιαστική σύλληψη αντλεί άμεση έμπνευση από τoυς παραδοσιακούς περιστεριώνες της Τήνου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική, ιστορική και πολιτισμική τους αξία. Η πρόταση βασίζεται σε εις βάθος μελέτη της δομικής λογικής, της μορφολογίας και της αρχικής λειτουργίας αυτών των ιδιαίτερων κατασκευών. Οι αναλογίες, ο όγκος και η συνολική μάζα της ξενοδοχειακής μονάδας επαναδιατυπώνουν εκείνες ενός τυπικού περιστεριώνα, μεταφέροντας αρχές της τοπικής αρχιτεκτονικής σε ένα σύγχρονο πλαίσιο φιλοξενίας.

Η μορφολογία του κελύφους παραπέμπει ευθέως στην εικόνα του περιστεριώνα. Η είσοδος ορίζεται από ένα στοιχείο “κλωστρά” – ένα διάτρητο αρχιτεκτονικό φίλτρο με έντονη γεωμετρική έκφραση. Το στοιχείο αυτό αναφέρεται στην παραδοσιακή όψη των περιστεριώνων, που λειτουργούσε ως σημείο εισόδου των πουλιών. Αντιθετικά, οι υπόλοιπες επιφάνειες διαμορφώνονται ως συμπαγείς, δημιουργώντας μια σκόπιμη ένταση ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την περίκλειστη αίσθηση του όγκου.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Οι μονάδες τοποθετούνται σε άμεσο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον προσανατολισμό όσο και την τοπογραφία. Το συγκρότημα ενσωματώνεται στο τοπίο, με θέα προς τη θάλασσα σε απόσταση περίπου 200 μέτρων, στο νότιο τμήμα του νησιού. Καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό έπαιξε η μορφολογία του τοπίου της Τήνου και ιδιαίτερα οι χαρακτηριστικές ξερολιθιές, οι οποίες επηρέασαν τόσο τη χωρική οργάνωση όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

Πέρα από την αναφορά στην αρχιτεκτονική των περιστεριώνων, το έργο επιδιώκει να επανασυνδέσει τον επισκέπτη με τη γη μέσα από μια προσέγγιση αγροτουρισμού. Η καλλιέργεια και η σχέση με το τοπίο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Το νερό συνιστά επίσης βασικό σχεδιαστικό στοιχείο, σε αναφορά στη χωροθέτηση των περιστεριώνων κοντά σε πηγές ή ρέοντα ύδατα. Οι ιδιωτικές πισίνες εντάσσονται οργανικά στο οικόπεδο, ακολουθώντας τη λογική των ξερολιθιών και αναπτύσσονται σταδιακά στον χώρο.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Το συνολικό εμβαδόν κάθε μονάδας ανέρχεται σε 77m2. Η είσοδος διαχωρίζεται από έναν προθάλαμο, τοποθετημένο ανάμεσα στο διάτρητο στοιχείο κλωστρά και την υαλοστάσια πρόσοψη, εξασφαλίζοντας μια σταδιακή μετάβαση και αυξημένο βαθμό ιδιωτικότητας. Η σκίαση ελέγχεται από τον χρήστη, προσφέροντας ευελιξία ως προς τον φωτισμό και τον βαθμό ανοίγματος προς το περιβάλλον.

Ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται ως ενιαίος, όπου οι καμπύλες γραμμές και τα φυσικά υλικά διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα θαλπωρής, σε αρμονία με το φυσικό τοπίο. Στο ισόγειο, ο χώρος καθιστικού λειτουργεί ως κεντρικό σημείο αναφοράς και συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και την κουζίνα. Μια κυκλική κλίμακα οδηγεί στο επίπεδο του παταριού, όπου χωροθετείται το υπνοδωμάτιο, ένα ανοιχτό ντους και ένα WC.

Τα πλευρικά τοιχώματα φέρουν τραχιά υφή, εσοχές και ανοίγματα που επανερμηνεύουν τις λειτουργικές κοιλότητες των παραδοσιακών περιστεριώνων -χώρους που αρχικά φιλοξενούσαν τα πουλιά. Η ενσωμάτωση φυτεύσεων στο εσωτερικό ενισχύει περαιτέρω τη σύνδεση με τη γη και τους φυσικούς κύκλους.

Τέλος, οι μονάδες φιλοξενίας αντιμετωπίζονται ως καταφύγια: χώροι απόσυρσης και ενδοσκόπησης. Προάγουν την αίσθηση απομόνωσης, ηρεμίας και αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα, προσφέροντας στους επισκέπτες μια ξεχωριστή χωρική εμπειρία που ευνοεί τη χαλάρωση και την επανασύνδεση με τη φύση και τον εαυτό τους.

Βιωματική έκθεση

Ο εκθεσιακός χώρος βρίσκεται σε ένα εμπορικό κέντρο ειδικά διαμορφωμένο για οικοδομικά υλικά σε μια ζωντανή εμπορική περιοχή της πόλης. Στόχος του έργου είναι η δημιουργία ενός επιμελώς σχεδιασμένου χώρου στον οποίο παρουσιάζονται τα προϊόντα του πελάτη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική έμπνευση για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό αποτέλεσαν οι πίνακες του Ρώσου καλλιτέχνη Καζιμίρ Μάλεβιτς, ιδίως το Black Square (1915) και η Suprematist Composition (1916). Τα minimal αλλά και ζωηρά χρώματα, σχήματα και μοτίβα των έργων του κατευθύνουν τη λειτουργική οργάνωση καθώς και τα υλικά που χρησιμοποιούνται στον χώρο. Κίτρινα, κόκκινα και πράσινα σχήματα τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο στην υφιστάμενη κάτοψη, δημιουργώντας μια σειρά από διασυνδεδεμένα δωμάτια με διαφορετική κλίμακα καθώς και μια ευέλικτη ροή κυκλοφορίας.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος αποτελείται από πέντε βασικές ζώνες: την είσοδο, τον εκθεσιακό χώρο, την αίθουσα συνεδριάσεων και μια διαδραστική ζώνη. Μια εντυπωσιακά φωτισμένη σκηνή είναι άμεσα ορατή από την είσοδο, με διάφορα αντικείμενα, όπως μια παραδοσιακή ξύλινη καρέκλα, καθώς και ένα ορθογώνιο άνοιγμα που οριοθετείται από ένα πράσινο μεταλλικό στέγαστρο. Τέλος, ένας κόκκινος πάγκος συνδέει οπτικά και λειτουργικά το άνοιγμα με έναν χώρο πολλαπλών χρήσεων.

Ο διάδρομος φωτίζεται από μια λωρίδα χαμηλών ανοιγμάτων, λειτουργώντας ως ζώνη κυκλοφορίας και φιλοξενώντας ταυτόχρονα μια σειρά από ειδικά διαμορφωμένες επιδείξεις που παρουσιάζουν τα βασικά χρώματα και υλικά κατασκευής της εταιρείας. Στην άλλη πλευρά του διαδρόμου, ένα έντονα βαμμένο κίτρινο παράθυρο παρέχει αδιάλειπτη θέα προς το καθιστικό. Στον κύριο εκθεσιακό χώρο, οι επισκέπτες συναντούν μια ψηλή λευκή κουρτίνα βαμμένη σε ζωηρά χρώματα και κρεμασμένη από μια κυκλική ράγα, η οποία προβάλλει τα προϊόντα της εταιρείας με τον πιο “άτυπο” και μη συμβατικό τρόπο.

 

Βιωματικός σχεδιασμός

Ο διαδραστικός χώρος περιλαμβάνει μια σειρά από πινέλα και βούρτσες εμποτισμένες με διάφορα χρώματα, οι οποίες είναι στερεωμένες στον τοίχο και λειτουργούν ως συμπληρωματική προϊοντική έκθεση. Οι επισκέπτες καλούνται να δοκιμάσουν οι ίδιοι τις βαφές στους λευκούς καμβάδες που υπάρχουν στο χώρο, με αποτέλεσμα να προωθείται περεταίρω η αντοχή και το αποτέλεσμα των χρωμάτων. Ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από την τοπική κουλτούρα καθώς και από το ιδιαίτερο στυλ του Ρώσου ζωγράφου και μετατρέπει έναν συμβατικό εκθεσιακό χώρο προϊόντων σε μια ευφάνταστη εμπειρία.

Ενεργός πυρήνας

Το σύμπλεγμα κατοικιών βρίσκεται στις παρυφές του οικισμού Ποτός, στη Θάσο. Στόχος του έργου είναι η δημιουργία ενός ενεργού, κεντρικού “πυρήνα” γύρω από τον οποίο οργανώνονται όλοι οι χώροι – εσωτερικοί και εξωτερικοί.

 

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό αίθριο με νερό, αποτελεί το επίκεντρο του συγκροτήματος και φιλοξενεί όλες τις υπαίθριες δραστηριότητες, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως ένας κενός που έρχεται σε αντίθεση με τους διαδοχικούς όγκους εντός του οικοπέδου. Ο “άδειος πυρήνας” επιτρέπει την είσοδο άφθονου φυσικού φωτός και αερισμού στους εσωτερικούς χώρους, και αποτελεί τον βασικό, υπαίθριο χώρο κυκλοφορίας.

 

Αρχιτεκτονική μορφολογία

Τέσσερις λιτοί και minimal όγκοι ενσωματώνονται αρμονικά στο υφιστάμενο περιβάλλον και απαρτίζονται από ένα εστιατόριο και τέσσερις οικιστικές μονάδες. Οι εσωτερικοί χώροι εκτείνονται σε δύο επίπεδα, ενώ στο ισόγειο φυτεύονται μια σειρά από ημι-ιδιωτικούς κήπους. Τέλος, στρατηγικά τοποθετημένα ανοίγματα ευνοούν μια δυναμική σχέση μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου, θολώνοντας τα όρια μεταξύ των δύο.

 

Επιλογή υλικών

Τα υλικά ακολουθούν την παραδοσιακή αισθητική των ελληνικών νησιών: οι τοίχοι είναι επενδυμένοι με τοπική πέτρα ή επικαλύπτονται με λευκό σοβά, ενώ τα εσωτερικά δάπεδα αποτελούνται από ανοιχτά γκρι πλακάκια. Το ξύλο χρησιμοποιείται ως στοιχείο ανάδειξης στα κουφώματα των ανοιγμάτων καθώς επίσης και στα έπιπλα. Τέλος, πέργκολες από ξύλο και ψάθα παρέχουν άφθονη σκίαση στους εξωτερικούς χώρους.