Στην άκρη της πόλης

Ενταγμένο στο πολεοδομικό σχέδιο Matosinhos Sul του Álvaro Siza, το πρώην εργοστάσιο κονσερβοποιίας Brandão & Companhia καταλαμβάνει μια προνομιακή θέση κοντά στην ακτογραμμή, διατηρώντας μια ισχυρή σύνδεση με το βιομηχανικό παρελθόν και τη θαλάσσια ταυτότητα της περιοχής. Η επέμβαση επανερμηνεύει αυτήν την κληρονομιά μέσα από ένα πρόγραμμα μικτής χρήσης που ενοποιεί λειτουργίες υγείας, εμπορίου, γραφείων και κατοικίας σε ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό σύστημα, αποκαθιστώντας το αρχικό κέλυφος και την καμινάδα, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό στρώμα.

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η πρόταση αντιμετωπίζει τον κατακερματισμό της υφιστάμενης δομής, επανασυστήνοντας τη συνέχεια στον αστικό ιστό. Ενώ η αρχική ογκοπλασία κάλυπτε σχεδόν το σύνολο του οικοπέδου, η νέα παρέμβαση εισάγει διαπερατούς και φυτεμένους κενούς χώρους, επιτρέποντας στο φυσικό φως και την κίνηση να διαχέονται στο εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου. Οι ενδιάμεσοι αυτοί χώροι δημιουργούν οπτικές και λειτουργικές σχέσεις μεταξύ των επιμέρους χρήσεων, ενισχύοντας την προσβασιμότητα προς τα ανώτερα επίπεδα και προάγοντας την αλληλεπίδραση σε ένα πυκνό, πολυλειτουργικό αστικό περιβάλλον. Το ισόγειο φιλοξενεί εμπορικές και υποστηρικτικές λειτουργίες, τα γραφεία αναπτύσσονται στον πρώτο όροφο, ενώ οι κατοικίες τοποθετούνται στους ανώτερους όγκους.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην είσοδο των κατοικιών, ένας χώρος υποδοχής ανοίγεται προς ένα εσωτερικό αίθριο, το οποίο λειτουργεί ως κεντρικός κόμβος κυκλοφορίας, συνδέοντας τις κοινόχρηστες ζώνες και οργανώνοντας τη ροή εντός του συγκροτήματος. Η χωρική ιεράρχηση επιδιώκει την ισορροπία μεταξύ ιδιωτικότητας και συλλογικότητας, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις μεταξύ των διαφορετικών χρήσεων. Η κατανομή της συνολικής δόμησης σε διακριτούς όγκους συγκροτεί μια δυναμική ογκοπλαστική σύνθεση, η οποία ανταποκρίνεται τόσο στην κλίμακα του οικοπέδου όσο και στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αρχιτεκτονική γλώσσα αρθρώνεται μέσα από τη συνύπαρξη υλικών διαφορετικής πυκνότητας, όπως το χρωματισμένο σκυρόδεμα και το διάτρητο φύλλο αλουμινίου. Η αντίθεση αυτή αποτυπώνει τον διάλογο μεταξύ παλαιού και νέου, αναδεικνύοντας τόσο τη μάζα του υφιστάμενου κελύφους όσο και την ελαφρότητα των νέων προσθηκών. Αναρτημένοι πάνω από το εσωτερικό αίθριο, οι νέοι όγκοι εισάγουν μια αίσθηση αιώρησης και διαπερατότητας, με μια υλικότητα εμπνευσμένη από την εγγύτητα στη θάλασσα. Η παρέμβαση διαμορφώνει τελικά μια ισορροπημένη σχέση με τον δημόσιο χώρο και τα γειτονικά κτίρια, συμβάλλοντας στην αναζωογόνηση του οικοδομικού τετραγώνου και υποστηρίζοντας μια ευρύτερη στρατηγική βιώσιμης αστικής ανάπτυξης.

 

Πολυεπίπεδη συνέχεια

Στην καρδιά της ιστορικής περιοχής Imperial Kiln στο Jingdezhen, η αναγέννηση ενός πρώην συγκροτήματος εργοστασίου πορσελάνης προτείνει μια σύγχρονη στρατηγική για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, μέσω μιας προσέγγισης που οι αρχιτέκτονες περιγράφουν ως “Plugin Architecture”. Αντί να αντικατασταθούν τα υφιστάμενα κτίρια, η παρέμβαση εισάγει νέες αρχιτεκτονικές προσθήκες μέσα και γύρω από το υπάρχον κτιριακό σύνολο, επαναζωογονώντας τον χώρο και διατηρώντας τη χωρική και πολιτισμική του συνέχεια. Το Jingdezhen –γνωστό ως η “Πρωτεύουσα της Πορσελάνης”– συνδέεται με την παραγωγή πορσελάνης για περισσότερο από μία χιλιετία, γεγονός που καθιστά την προσεκτική ενσωμάτωση νέων αρχιτεκτονικών στοιχείων σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο ιδιαίτερα σημαντική.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η βασική ιδέα του έργου στηρίζεται σε ένα σύστημα αρχιτεκτονικών “plugins” – νέων χωρικών μονάδων που εισάγονται μέσα στα υφιστάμενα κτίρια με στόχο την αναβάθμιση της λειτουργικότητάς τους, διατηρώντας παράλληλα τον ιστορικό τους χαρακτήρα. Οι σύγχρονες αυτές παρεμβάσεις ανανεώνουν τα παλαιά εργαστήρια και τις βοηθητικές εγκαταστάσεις, ώστε να φιλοξενήσουν νέες χρήσεις, όπως γραφεία, χώρους συναντήσεων και χώρους φιλοξενίας.

Αντί να μιμούνται τις ιστορικές μορφές, οι νέες κατασκευές εκφράζονται συνειδητά ως σύγχρονα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η σαφής μορφολογική τους διάκριση δημιουργεί έναν διάλογο ανάμεσα στο παλαιό και το νέο, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά ιστορικά στρώματα του χώρου και επιτρέποντας στο συγκρότημα να λειτουργήσει ως ένας σύγχρονος πολιτιστικός προορισμός. Στοιχεία κυκλοφορίας, όπως κλίμακες και διάδρομοι, εισάγονται τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό των κτιρίων, βελτιώνοντας τη συνδεσιμότητα και επιτρέποντας την επανάχρηση χώρων που προηγουμένως παρέμεναν αποσπασματικοί.

 

 

Γυάλινο περίπτερο & φωτισμός

Στο κέντρο του συγκροτήματος δεσπόζει ένα τριώροφο γυάλινο περίπτερο, το οποίο λειτουργεί ως νέο αρχιτεκτονικό τοπόσημο μέσα στο ιστορικό περιβάλλον. Σχεδιασμένο ως ένας διαφανής όγκος που επιστέφεται από δίρριχτη στέγη καλυμμένη με παραδοσιακά κεραμίδια, το κτίριο φιλοξενεί εκθεσιακούς χώρους και ένα café, αποτελώντας ταυτόχρονα το σημείο αναφοράς της κεντρικής δημόσιας πλατείας.

Η αντίθεση ανάμεσα στο διαφανές γυάλινο κέλυφος και τα συμπαγή κτίρια από τοιχοποιία που το περιβάλλουν διαμορφώνει έναν σαφή διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη αρχιτεκτονική και το ιστορικό πλαίσιο. Η στέγη μοιάζει να αιωρείται πάνω από τον γυάλινο όγκο, ενισχύοντας την αίσθηση διαφάνειας και δημιουργώντας μια φυσική συνέχεια της δημόσιας πλατείας προς το εσωτερικό του κτιρίου. Από απόσταση, η δίρριχτη στέγη αναδύεται μέσα από το σύνολο των κεραμοσκεπών της περιοχής, παραπέμποντας διακριτικά στη μορφολογία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Jingdezhen.

Ο φωτισμός παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής παρουσίας του περιπτέρου, ιδιαίτερα κατά τις βραδινές ώρες. Θερμοί, εντοιχισμένοι φωτισμοί στο ξύλινο ταβάνι της στέγης φωτίζουν ομοιόμορφα το γυάλινο περίβλημα, μετατρέποντας το κτίριο σε ένα φωτεινό «φανάρι» μέσα στο ιστορικό συγκρότημα. Στο εσωτερικό, διακριτικός γραμμικός και σημειακός φωτισμός τονίζει τον πυρήνα από εμφανή τοιχοποιία και τα έντονα πορτοκαλί στοιχεία κυκλοφορίας, αναδεικνύοντας τη χωρική διαστρωμάτωση του κτιρίου και δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ελεγχόμενης έντασης. Η διαφάνεια της πρόσοψης επιτρέπει στο εσωτερικό φως να διαχέεται προς τη δημόσια πλατεία, ενισχύοντας τη σχέση ανάμεσα στη δραστηριότητα του εσωτερικού χώρου και το ιστορικό αστικό περιβάλλον.

 

 

Υλικά & αστική κίνηση

Το έργο ενισχύει τη σχέση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο μέσω της προσεκτικής διαμόρφωσης του τοπίου της αυλής. Η λιθόστρωση από πλίνθους επεκτείνεται από τη δημόσια πλατεία προς το εσωτερικό του γυάλινου κτιρίου, καταργώντας το σαφές όριο ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Μέσα στην αυλή, το δάπεδο μετασχηματίζεται σε ένα σύστημα βαθμίδων που καλύπτει τις υψομετρικές διαφορές, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως άτυπος χώρος καθιστικών για το κοινό. Στην απέναντι πλευρά της πλατείας, τοιχεία από πλινθοδομή συγκροτούν τη βάση του κτιρίου, εντάσσοντάς το μορφολογικά και υλικά στο ιστορικό περιβάλλον.

Για τη βελτίωση της προσβασιμότητας και της χωρικής συνέχειας σε όλο το συγκρότημα, ένα από τα υφιστάμενα κτίρια περιστράφηκε, ενοποιώντας δύο ξεχωριστές αυλές σε έναν ενιαίο δημόσιο χώρο. Η αναδιαμόρφωση αυτή επιτρέπει στους επισκέπτες να κινούνται απρόσκοπτα ανάμεσα στη δημόσια πλατεία, το γυάλινο περίπτερο και τα γύρω εργαστήρια, μετατρέποντας το πρώην βιομηχανικό συγκρότημα σε ένα συνεκτικό πολιτιστικό περιβάλλον.

Το έργο βρίσκεται δίπλα στην Chimney Square, μέσα σε ένα πυκνό ιστορικό τοπίο που περιλαμβάνει το Imperial Kiln Museum και τον αρχαιολογικό χώρο του Imperial Porcelain Factory στα δυτικά, ενώ στα βόρεια βρίσκεται το ιστορικό Xu Family Kiln – ο παλαιότερος, πληρέστερα διατηρημένος και μεγαλύτερος ξυλόφουρνος κεραμικής στο Jingdezhen. Μέσα σε αυτό το πολυστρωματικό ιστορικό περιβάλλον, η επέμβαση επιτυγχάνει μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση και τη σύγχρονη παρέμβαση, μετατρέποντας τον πρώην βιομηχανικό χώρο σε έναν ζωντανό δημόσιο προορισμό που τιμά τόσο την κληρονομιά όσο και το μέλλον της πορσελάνης.

 

Σπειροειδής όγκος

Το έργο σχεδιάστηκε ως ένα σύγχρονο κτίριο γραφείων που επαναπροσδιορίζει τον χαρακτήρα της περιοχής Μπονφίμ. Δημιουργεί μια νέα αστική παρουσία, ενώ διατηρεί τον διάλογο με το περιβάλλον πλαίσιο, ισορροπώντας τη σύγχρονη έκφραση με την αστική συνέχεια.

 

Χωρική οργάνωση

Οι όγκοι του κτιρίου οργανώνονται με τρόπο που ενισχύει τη διαπερατότητα και την αλληλεπίδραση με την πόλη. Μια ακολουθία χώρων, που περιλαμβάνει εσωτερικές αυλές και ταράτσες, δημιουργεί οπτική συνέχεια και καλλιεργεί ένα αίσθημα κοινότητας μεταξύ των χρηστών. Οι συνδέσεις με τους δημόσιους δρόμους και τους υπαίθριους χώρους ενισχύουν την προσβασιμότητα και την ένταξη στον αστικό ιστό.

Η κάτοψη φιλοξενεί ευέλικτους χώρους γραφείων, σχεδιασμένους ώστε να προσαρμόζονται σε διαφορετικές ανάγκες χρηστών. Οι χώροι του ισογείου ανοίγονται προς τον δημόσιο χώρο, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ του κτιρίου και της πόλης. Οι πυρήνες κυκλοφορίας τοποθετήθηκαν στρατηγικά ώστε να βελτιστοποιούν την αποδοτικότητα, διατηρώντας παράλληλα σαφή προσανατολισμό.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η πρόσοψη συνδυάζει επιφάνειες από πέτρα και γυαλί, εξασφαλίζοντας ανθεκτικότητα και διαφάνεια. Το φυσικό φως διεισδύει βαθιά στους εσωτερικούς χώρους, μειώνοντας την εξάρτηση από τον τεχνητό φωτισμό. Οι αρχές της βιωσιμότητας καθοδήγησαν την επιλογή των δομικών συστημάτων και των τελικών υλικών, ενσωματώνοντας τόσο την απόδοση όσο και τους αισθητικούς στόχους. Τέλος, το έργο πήρε πιστοποίηση BREEAM EXCELLENT στον σχεδιασμό και VERY GOOD στην κατασκευή.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή Μπονφίμ του Πόρτο, και συμβάλλει στην αναγέννηση μιας ιστορικής συνοικίας. Ο σχεδιασμός αναβαθμίζει το αστικό τοπίο, δημιουργώντας ένα τοπόσημο που λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την περιοχή, ενώ παράλληλα σέβεται την κλίμακα και τον χαρακτήρα της. Το κτίριο γραφείων λειτουργεί ως καταλύτης για τη σύγχρονη εργασιακή κουλτούρα και τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη.

 

Ο Ρέινερ Μπάνχαμ, στο έργο του «Los Angeles: The Architecture of Four Ecologies», ανέδειξε τους αυτοκινητόδρομους ως βασικό συστατικό του αστικού ιστού του Λος Άντζελες, θεωρώντας τους σύμβολο της ιδιαίτερης «αυτο-ουτοπίας» της πόλης και κύριο μοχλό της αχανούς προαστιοποίησής της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στο πλαίσιο αυτό, η έννοια των Carpool Lanes επανανοηματοδοτείται ως μια ποιητική χειρονομία, όπου ο ανοιχτός δρόμος συναντά τα δροσερά νερά, συνυφαίνοντας το ταξίδι με την αναψυχή σε έναν υπερρεαλιστικό διάλογο με το τοπίο. Οι υπερυψωμένες τσιμεντένιες λωρίδες μεταμορφώνονται σε διαύλους τιρκουάζ νερών, προσφέροντας μια ρευστή αντιπαράθεση ανάμεσα στην κίνηση και την ακινησία. Αυτή η φαντασιακή παρέμβαση αποσκοπεί στο να μετριάσει τη διαρκή συμφόρηση και τη μονοτονία της εμπειρίας του αυτοκινητόδρομου, προσφέροντας στιγμές γαλήνης μέσα στη φρενήρη καθημερινότητα.

Το έργο αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης δημιουργικής έρευνας γύρω από τους αυτοκινητόδρομους του Λος Άντζελες και την καθοριστική τους επίδραση στο αστικό και πολιτισμικό τοπίο της πόλης. Μέσω της χρήσης γενετικής τεχνητής νοημοσύνης, επιχειρείται η οπτικοποίηση εναλλακτικών μελλοντικών σεναρίων. Οι AI-παραγόμενες εικόνες ανακαλούν ταυτόχρονα το παρελθόν και το μέλλον, επανερμηνεύοντας το Λος Άντζελες μέσα από έναν τεχνολογικά εμποτισμένο φακό φαντασίας.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Η αρχική προτροπή αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης. Μέσα από πολλαπλούς κύκλους δημιουργίας, λεπτές λεκτικές προσαρμογές και προσεκτικό καδράρισμα και εστίαση στις λεπτομέρειες, διαμορφώθηκαν οι τελικές εικόνες.

Επίπεδο πισίνας, καθισμένος μέσα στην πισίνα, πισίνες σε αυτοκινητόδρομο, υπερυψωμένες πισίνες ενσωματωμένες στον αυτοκινητόδρομο. Παράξενα κομψό, εκατοντάδες άνθρωποι παντού – χωρίς αυτοκίνητα στις πισίνες – ar 4:5

Δημιουργήθηκε στο Midjourney v6.1

 

Μικρές Κοινότητες

H Little Athens είναι η νέα, ζωντανή γειτονιά του The Ellinikon που αποτελείται από σύγχρονες κατοικίες υψηλής αισθητικής, σχεδιασμένες από Έλληνες και διεθνείς αρχιτέκτονες. Περιλαμβάνει αρχικά πέντε συγκροτήματα κατοικιών -Park Rise, Pavilion Terraces, Promenade Heights, Atrium Gardens και Trinity Gardens- και θα διαθέτει όλα τα πλεονεκτήματα της διαβίωσης εντός του The Ellinikon όπως την εγγύτητα στο Πάρκο του Ελληνικού και την παραλία, προσφέροντας επιπρόσθετα πληθώρα εμπορικών επιλογών σε καταστήματα, εστιατόρια, υπηρεσίες αναψυχής και ευεξίας.

 

Park Rise

To Park Rise έχει σχεδιαστεί από το διεθνώς αναγνωρισμένο αρχιτεκτονικό γραφείο Bjarke Ingels Group. Περιλαμβάνει 88 κατοικίες σε 12 ορόφους, με πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και το πάρκο και θα έχει πιστοποίηση LEED Gold. Το συγκρότημα διαθέτει προς αποκλειστική χρήση των κατοίκων, εσωτερική πισίνα και γυμναστήριο, ενώ στον κήπο δημιουργείται ένας στεγασμένος χώρος αναψυχής για παιδιά και ενήλικες.

 

Pavilion Terraces

Το Pavilion Terraces είναι ένα συγκρότημα με 156 διαμερίσματα σε επτά εξαώροφα κτιρία (4 μεικτής και 3 αμιγώς οικιστικής χρήσης), σχεδιασμένο από το αρχιτεκτονικό γραφείο 314 Architecture Studio. Τα κτίρια απολαμβάνουν πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και το πάρκο, ενώ τα διαμερίσματα των τελευταίων ορόφων διαθέτουν roof garden και jacuzzi. Στο ισόγειο των κτιρίων μεικτής χρήσης χωροθετούνται εμπορικά καταστήματα γειτονιάς, που ενισχύουν το αίσθημα της κοινότητας.

 

Promenade Heights

Σχεδιασμένο επίσης από το γραφείο 314 Architecture Studio, το Promenade Heights αποτελείται από 2 συγκροτήματα με συνολικά 79 διαμερίσματα σε τυπολογίες ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων. Τα συγκροτήματα αποτελούνται από 9 κτίρια στο σύνολο με ύψος έως 5 ορόφων και αναπτύσσονται σε δύο οικόπεδα με μεγάλους ανοιχτούς πράσινους χώρους.

 

Atrium Gardens

Το συγκρότημα μεικτής χρήσης Atrium Gardens έχει σχεδιαστεί από το γραφείο Deda & Architects, με 56 διαμερίσματα ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων σε τέσσερα πενταώροφα κτίρια. Στο έργο ξεχωρίζει η κεντρική αυλή, αποκλειστικής χρήσης των κατοίκων του συγκροτήματος, ενώ ήπιες εμπορικές χρήσεις διατάσσονται κατά μήκος του δρόμου, εξυπηρετώντας την τοπική κοινότητα.

 

Trinity Gardens

Τα τρία πενταώροφα κτίρια κατοικιών του Trinity Gardens, σχεδιασμένα από το γραφείο Tsolakis Architects, περιλαμβάνουν 80 διαμερίσματα σε τυπολογίες ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων. Το συγκρότημα διαθέτει κεντρική αυλή αποκλειστικής χρήσης των κατοίκων του και έχει εύκολη πρόσβαση στο πάρκο του Ελληνικού και στη θάλασσα, καθώς και στα καταστήματα της γειτονιάς Little Athens.

Αστική ενσωμάτωση

Το έργο για τα νέα περιφερειακά γραφεία της Guardia di Finanza (Οικονομική και Τελωνειακή Αστυνομία) μεταμορφώνει μια περιθωριοποιημένη αστική περιοχή σε ένα αρχιτεκτονικό σύνολο που συνδυάζει αρμονικά την ηρεμία με την αυστηρότητα. Παράλληλα, ενσωματώνει με επιτυχία μια ποικιλία χώρων και δημιουργεί ουσιαστικές συνδέσεις με τον αστικό ιστό και τα χαρακτηριστικά στοιχεία της πόλης της Μπολόνια.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο εντάσσεται σε ένα πολύπλοκο πλαίσιο: εντός μιας περιοχής που περικλείεται από αστικά διαμερίσματα και χαρακτηρίζεται από μια ποικιλία ετερογενών χώρων. Στο βορρά, ο σιδηροδρομικός σταθμός σχηματίζει ένα συνεχές παραπέτασμα διαχωριστικών υποδομών. Στο νότο, βρίσκεται η δυναμική και εξελισσόμενη περιοχή του κοινωνικού κέντρου DumBO, ενώ στα ανατολικά περιορίζεται από τη λεωφόρο Via Tanari. Ως αποτέλεσμα, ο σχεδιασμός εξερευνά την έννοια του “ορίου”, το οποίο θεωρείται ως ένας “τρίτος χώρος” που προάγει καινοτόμες αρχιτεκτονικές δυναμικές και ερμηνεύει αυτή την περιθωριοποιημένη αστική κατάσταση ως ευκαιρία για σύνδεση και αναγέννηση στην περιοχή.

 

Σχεδιαστική προσέγγιση

Η νέα κατασκευή, κάθετη στην οδό Tanari και άρρηκτα ενσωματωμένη στον αρχικό πυρήνα των στρατώνων Bertarini, λειτουργεί ως ένα συμπαγές στοιχείο με περίπλοκη πρόσοψη. Μια σειρά εξωτερικών χώρων, σε αρμονία με τους χώρους γραφείων, σχεδιάστηκαν ως υπαίθριες επεκτάσεις του προγράμματος. Οι ανυψωμένοι αυτοί κήποι, οι οποίοι κατεβαίνουν σταδιακά κατά μήκος των πέντε υπέργειων ορόφων, αποσκοπούν όχι μόνο στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής ποιότητας των εργασιακών χώρων, αλλά και στη δημιουργία μιας οπτικής σύνδεσης με το αστικό τοπίο της πόλης.

Παρόλο που το νέο κτίριο γραφείων ανήκει σε στρατιωτικό συγκρότημα και επομένως βρίσκεται σε μια περιορισμένη και προστατευμένη περιοχή, ο σχεδιασμός του καθορίζει στρατηγικά μια σειρά από συνδέσεις με το αστικό σύστημα. Πιο συγκεκριμένα, στη νότια πρόσοψη σχεδιάζεται ανυψωμένης πεζογέφυρας, η οποία συνδέει τα νέα γραφεία με τους υφιστάμενους στρατώνες. Στο δυτικό τμήμα, η πρόσοψη υψώνεται μπροστά από το όριοπου διαχωρίζει την περιοχή των στρατώνων από τον πρώην σιδηροδρομικό σταθμό μεταφορών. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια επιπλέον ευκαιρία για οπτική αλληλεπίδραση μεταξύ του στρατιωτικού συγκροτήματος και της κοινωνικής ζωής της πόλης.

 

Σχεδιασμός όψης

Το κτίριο αποπνέει ηρεμία και αυστηρότητα στη σύνθεσή του. Οι προσόψεις αποτελούνται από πάνελ με ελάχιστες παραλλαγές στις αναλογίες τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα αρθρωτό μοτίβο, το οποίο αναδεικνύει τα κυρίαρχα κόκκινα χρώματα που χαρακτηρίζουν τις υλικές υφές της πόλης.

Η σχέση μεταξύ των προσόψεων και του τοπίου ενισχύει την τάξη και την μεταμόρφωση στην αρχιτεκτονική σύνθεση. Σε αυτό το πλαίσιο, διάφορα σημεία θέασης συμβάλλουν σε μια οπτική ακολουθία που αναπτύσσεται οριζόντια και κάθετα. Χαρακτηριστικό στοιχείο που διαταράσσει και ταυτόχρονα αναδιαμορφώνει τους εσωτερικούς χώρους είναι μια εντυπωσιακή σκάλα, η οποία εκτείνεται γραμμικά κατά μήκος του χώρου και συνδέει οπτικά όλα τα επίπεδα, δημιουργώντας μια κινητική και οπτική περιήγηση.