Ρευστά πεδία γνώσης

Η πρόταση βασίζεται σε μια φυσική φιλοσοφία που προσεγγίζει τον σχεδιασμό ως διαμόρφωση ενός ενιαίου ρέοντος πεδίου γνώσης, μνήμης και συλλογικότητας. Εμπνεόμενη από την ιδέα μιας “πολιτισμικής δομής” – εκείνων των διαχρονικών χωρικών σχέσεων που καθιστούν έναν τόπο μοναδικό – η προσέγγιση αναγνωρίζει το ιστορικό κτίριο ως συμμέτοχο στη συνεχή ροή και ανανέωση της τοπικής παράδοσης. Η μεταφορά των “συγκοινωνούντων δοχείων” μεταφράζει ακριβώς αυτή την επιδίωξη: για ένα ανοιχτό σύστημα όπου η γνώση, ως ρευστό, διανέμεται ισόρροπα, φέρνοντας το παρελθόν σε δημιουργικό διάλογο με το παρόν και το μέλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η πρόταση εστιάζει στη μέθεξη του παλιού και του νέου, αξιοποιώντας το εργαλείο της μίμησης ως μέσο για έναν αρχιτεκτονικό διάλογο. Εδώ η μίμηση δεν νοείται ως πιστή αντιγραφή του παλιού, αλλά ως μηχανισμός αναγνώρισης αυτών των αμετάβλητων αρχιτεκτονικών στοιχείων που μπορούν μέσω μίας αφαιρετικής διεργασίας να ενσωματωθούν στη νέα έκφραση της επέκτασης της Καρραδείου. Τα υφιστάμενα και τα νέα στοιχεία συντονίζονται σε μια αρχιτεκτονική ισορροπίας, αμοιβαιότητας και εξέλιξης. Οι χώροι σχεδιάζονται ως ένα ανοιχτό και πορώδες σύστημα, όπου η γνώση δεν περιορίζεται σε κλειστούς χώρους αλλά διαχέεται σε διαδρόμους, περάσματα και υπαίθριους χώρους, ενθαρρύνοντας τυχαίες συναντήσεις και ανταλλαγές.

Το νεοκλασικό κτίριο, ως αυθεντικό δείγμα της χαρακτηριστικής “χιακής αστικής κατοικίας” με επιρροές από τη Σμύρνη, θεωρείται σημείο υποδοχής και δημόσιας παρουσίας. Η αποκατάστασή του ακολουθεί τις αρχές της ολοκληρωμένης διατήρησης, σεβόμενη την ιστορική του ταυτότητα ενώ το επαναπροσδιορίζει ως ενεργό δημόσιο χώρο στην καθημερινότητα του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η νέα επέκταση προκύπτει ως συνέχεια και εξέλιξη αυτού του πλαισίου, διαμορφώνοντας έναν χώρο που λειτουργεί ως μέσο φυσικής, κοινωνικής και πνευματικής καλλιέργειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σχέση των δύο κτιρίων υλοποιείται μέσω πολλαπλών στρατηγικών. Τα δύο κτίρια συνδέονται με μια εσωτερική ράμπα προστατευμένη με συνεχές υαλοστάσιο και μια στεγασμένη γέφυρα (δώμα) που τα ενώνει στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Αυτό δημιουργεί μια λειτουργική συνέχεια, επιτρέποντας, για παράδειγμα, στην φοιτητική λέσχη να επεκτείνεται από το νέο κτίριο στο ισόγειο του νεοκλασικού (εντευκτήριο). Παράλληλα, τα υπόγεια σχηματίζουν έναν ενιαίο πυρήνα εξυπηρετήσεων και βοηθητικών χώρων. Η δομή της πρότασης ενισχύει τη σχέση συνέχειας. Το εντευκτήριο στο νεοκλασικό επικοινωνεί άμεσα με τη λέσχη σίτισης στο νέο. Τα γραφεία του δεύτερου ορόφου και των δύο κτιρίων συνδέονται μέσω της υπάρχουσας βεράντας και της επέκτασής της. Οι χρήσεις επαυξάνονται αμοιβαία, δημιουργώντας ένα ενιαίο λειτουργικό σύνολο.

Με τη μονολιθική της μορφή, η επέκταση σέβεται την πολυφωνία του αστικού περιβάλλοντος και ταυτόχρονα εγκαθιδρύει μια σχέση μορφολογικής συνέχειας με το νεοκλασικό, μέσω της αφαιρετικής επανερμηνείας των βασικών του γεωμετρικών και αναλογικών αρχών. Αυτή η δομή εντοπίζεται στις βαθιές, μη-γραμμικές χωρικές σχέσεις του νεοκλασικού και στις μορφολογικές του αρχές που αφηγούνται έναν τρόπο ζωής.

Τέλος, το γεωμετρικό σύστημα των εννέα τετραγώνων της κάτοψης του παλιού κτιρίου χρησιμοποιείται ως δομικό εργαλείο για τη σύνθεση του νέου, επεκτεινόμενο και περιστρεφόμενο για να δημιουργήσει νέες γεωμετρίες. Μορφολογικά στοιχεία (βεράντες, ημιυπαίθριοι χώροι) επανεμφανίζονται με αφαιρετικό τρόπο. Η διπλή δίριχτη στέγη του νέου κτιρίου, πέρα από τη μείωση της όψης μάζας, εδράζεται στη μορφολογική παράδοση και δημιουργεί ένα σύγχρονο τοπόσημο που συνδέεται με την ιστορία.

Στρατηγική αποκατάστασης & υλικά

Ενώ το νεοκλασικό αποκαθίσταται με σεβασμό στην υφιστάμενη υλικότητά του (ξύλινες επενδύσεις, τοιχογραφίες, τζάκι), η υλικότητα της επέκτασης εμπνέεται από την τοπική παράδοση χωρίς να την αντιγράφει. Η κύρια πρόσοψη επενδύεται με κεραμικά πλακίδια τοπικής παραγωγής, που αναφέρονται στην παραγωγή δομικών κεραμικών της Χίου. Το δάπεδο του νέου κτιρίου θα είναι ένα μωσαϊκό από αδρανή και κεραμίδια που προέρχονται από κατεδαφισμένα στοιχεία του οικοπέδου και από το παλιό κτίριο, ενσωματώνοντας συμβολικά τη μνήμη του παλιού στο νέο, υλοποιώντας πρακτικά την ιδέα των “συγκοινωνούντων δοχείων”.

Μεγάλα ανοίγματα, ειδικά στη νότια όψη του νέου κτιρίου και το διαμπερές υαλοστάσιο της σύνδεσης, διασφαλίζουν οπτική επαφή και συνέχεια μεταξύ των κτιρίων και με τον κήπο. Ο υπαίθριος χώρος αποτελεί τον ενιαίο συνδετικό ιστό του συγκροτήματος και υλοποιεί τη βασική φυσική φιλοσοφία ως μέσο καλλιέργειας της κοινότητας και του τόπου. Συγκεκριμένα, διατηρεί το μέγιστο δυνατό ποσοστό πρασίνου, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μορφολογία της νέας επέκτασης και επανενεργοποιεί υδάτινα στοιχεία (πηγάδι, ιστορική δεξαμενή, ρυάκι) ως τριπλό υδάτινο ίχνος που βελτιώνει το μικροκλίμα και επαναφέρει τη μνήμη του τόπου.

 

Ελικοειδής δομή

Το οινοποιείο αποτελεί μέρος μιας οικογενειακής ανάπτυξης οινοτουρισμού στην περιοχή Alto Douro της Πορτογαλίας, η οποία έχει αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Φυσικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Μαζί με το ξενοδοχείο που βρίσκεται υπό κατασκευή, το οινοποιείο εντάσσεται αρμονικά στο τοπίο, συνδυάζοντας την παράδοση με την καινοτομία και τη βιωσιμότητα.

 

Ένταξη στο τοπίο

Ο σχεδιασμός έχει στόχο την ελαχιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και ως αποτέλεσμα, το έργο αξιοποιεί τις υφιστάμενες υποδομές, προβλέποντας παράλληλα μελλοντικές προσαρμογές. Η καμπυλόγραμμη αρχιτεκτονική του αντλεί έμπνευση από τη ζιγκ-ζαγκ γεωμετρία των αμπελώνων, χωρίς να θυσιάζει τη λειτουργικότητα. Η χρήση τοπικών υλικών, όπως σχιστόλιθος και γρανίτης, μειώνει τις εκπομπές από μεταφορές, ενώ οι ξύλινες κατασκευές αντικαθιστούν, όπου είναι δυνατόν, το σκυρόδεμα, περιορίζοντας τις εκπομπές CO₂. Με την πάροδο του χρόνου, οι ροζ-γκρι, πράσινες και καφέ αποχρώσεις αποκτούν νέες υφές και χρωματικές μεταβολές, ενισχύοντας περαιτέρω την ένταξη του κτιρίου στο φυσικό περιβάλλον.

Η διάταξη του κτιρίου οργανώνεται ως ένα σύνολο αλληλοσυνδεόμενων όγκων που ακολουθούν τις φυσικές κλίσεις του εδάφους, οι οποίες αναπαράγονται και στον εσωτερικό λειτουργικό μηχανισμό του οινοποιείου, όπου η οινοποίηση πραγματοποιείται μέσω βαρύτητας. Το βαρυτικό σύστημα αποτελεί μια παραδοσιακή λύση στις όχθες του ποταμού Douro, και το συγκεκριμένο κελάρι το αναδεικνύει με όλες τις σύγχρονες επιχειρησιακές του δυνατότητες.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η γεωμετρία της στέγης του κελαριού ερμηνεύει τη λαϊκή δίρριχτη στέγη, δομημένη από ξύλο. Η κατασκευή αυτή παραμένει εμφανής στο εσωτερικό του οινοποιείου και μετατρέπεται σε ένα ρευστό, συνεχές και οργανικό γλυπτικό στοιχείο, που διατρέχει τις εφαπτόμενες καμπύλες των αμπελώνων.

Η κύρια είσοδος στεγάζει το κέντρο επισκεπτών, με χώρο υποδοχής και κατάστημα οίνου, το οποίο οδηγεί στην αίθουσα συσκέψεων και στον χώρο γευσιγνωσίας, τοποθετημένο σε μια ευρύχωρη, εξώστη-γκαλερί. Από εκεί, ο επισκέπτης έχει θέα τόσο στον χώρο παλαίωσης των οίνων στον κεντρικό ναό του κτιρίου όσο και στο ευρύτερο τοπίο. Οι χώροι αυτοί συνδέονται με τον αμπελώνα και ένα μικρό παλαιό πέτρινο εκκλησάκι, μέσω μιας μεγάλης βεράντας με θέα στον ποταμό Douro. Εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου οινοτουρισμού μπορούν να φιλοξενηθούν, προβάλλοντας το οινοποιείο και την περιοχή, και γιορτάζοντας τη συνύπαρξη φύσης και αρχιτεκτονικής.

 

 

Βιώσιμος σχεδιασμός & φύτευση

Η ανάπτυξη αξιοποιεί ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και συγκεκριμένα τη γεωθερμία, για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τη δημιουργία ιδανικών υδροθερμικών συνθηκών τόσο για την παραγωγή κρασιού όσο και για την άνεση των χρηστών. Η ενεργειακή αποδοτικότητα αποτελεί βασική αρχή του σχεδιασμού. Ο βόρειος προσανατολισμός του κτιρίου και η ειδική θερμομόνωση εξασφαλίζουν βέλτιστες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στο εσωτερικό, με περιορισμένη χρήση μηχανικών συστημάτων κλιματισμού. Τα λιγοστά ανοίγματα και φεγγίτες πλαισιώνουν το τοπίο και μεγιστοποιούν τη χρήση φυσικού φωτισμού.

Η εξοικονόμηση νερού είναι επίσης κομβικής σημασίας, δεδομένου ότι η περιοχή δεν διαθέτει δημόσιο δίκτυο ύδρευσης. Το νερό της βροχής συλλέγεται, το πόσιμο νερό αντλείται από αρτεσιανές γεωτρήσεις, ενώ τα λύματα υποβάλλονται σε επεξεργασία και επαναχρησιμοποιούνται για άρδευση, καθαρισμό και πυροπροστασία. Οι διαπερατές διαδρομές επιτρέπουν την επιστροφή του βρόχινου νερού στη γεωργική χρήση, μειώνοντας τις απώλειες και διατηρώντας τους φυσικούς πόρους.

Ο σχεδιασμός του τοπίου αναβιώνει την τοπική χλωρίδα, ενισχύοντας τη βιοποικιλότητα και υποστηρίζοντας οικοσυστήματα που ωφελούν την υγεία των αμπελώνων και προάγουν παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες, συμπληρωματικές της οινοπαραγωγής.

 

Concrete frame

An existing concrete structure forms the point of departure for the project. Such frames became a familiar presence in the Greek landscape following a regulation that allowed building permits to remain valid if only the structural skeleton was constructed. By the time the project began, this concrete frame had stood unfinished for more than a decade. Its reuse was a deliberate choice, directly addressing issues of sustainability, economy, and legislation – concerns that are particularly pressing in the context of overtourism in the Cycladic islands.

 

Reuse Strategy

The intervention was based on a strategy of subtraction and addition using elementary geometries. Only the necessary portions of the existing structure were carefully removed, while new L-shaped and rectangular volumes were introduced to establish formal and programmatic clarity. This measured approach produced a solution that both transcended the limitations imposed by the site’s past and navigated its complex regulatory framework.

The plot is characterized by its flat terrain and proximity to the port and village. Surrounded by neighboring developments on all sides except the western edge – which is expected to remain undeveloped due to its protected forestry status – the site lacks the extroverted qualities typical of a seaside plot. As a result, the house is conceived as a balance between introversion and openness.

 

 

Functional Layout

At ground level, volumes are arranged around a central pool to form an inner courtyard, mediating between privacy and openness toward anticipated or existing construction. This configuration moves away from a conventional sequence of enclosed rooms, proposing instead a communal mode of living in which water becomes the focal point of daily life.

On the upper floor, the living area and master suite are oriented toward both the active port and the island’s northern landscape. A large opening frames views of the port, allowing daily activity to remain visually present. An external staircase provides independent access to the upper level and the roof, where unobstructed views extend across the surroundings. With its restrained geometry, the house emerges quietly, maintaining a measured dialogue with its context.

 

 

Sustainable Design

Beyond standard strategies such as cross-ventilation and high-performance thermal insulation, a skylight positioned above the interior staircase transforms it into a passive cooling tower. Photovoltaic panels generate sufficient energy for autonomous operation, reducing reliance on the local grid. Native trees and vegetation, selected for their low water demand, help filter views toward neighboring hotel facilities, ensuring privacy while acknowledging the realities of building within an existing village fabric.

 

Αλληλοτομία όγκων

Η μελέτη αφορά σε ακίνητο εντός του συνεκτικού ιστού στην πόλη του νησιού της Χίου, όπου η δόμηση είναι πυκνή με το συγκεκριμένο να γειτνιάζει βορειοανατολικά με όμορο ακίνητο με τις υπόλοιπες πλευρές του ελεύθερες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος της σύνθεσης ήταν η αναζήτηση αρχιτεκτονικής έκφρασης που αντιστέκεται στη μηχανιστική εφαρμογή μορφοπλαστικών περιορισμών. Τη σύνθεση της ογκοπλασίας του κτιρίου πλάθουν διαφορετικές γεωμετρίες μορφώνοντας τις όψεις, επιτυγχάνοντας την περιμετρική πλαστικότητα του οικοδομήματος. Η αλληλοτομία των όγκων δημιουργεί το συμπαγή κορμό του κτιρίου το οποίο αγκιστρώνεται στον πυρήνα του κλιμακοστασίου μεταφέροντας την κίνηση από το υπόγειο μέχρι το δώμα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ισόγειο διαμέρισμα επωφελείται αποκλειστικά της πρόσβασης τόσο ανατολικά στον υπαίθριο χώρο από τους εσωτερικούς χώρους διημέρευσης όσο και δυτικά μέσω των υπνοδωματίων σε ιδιωτικό οριοθετημένο μικρό κήπο. Τα μεγάλα ανοίγματα στις όψεις του συμβάλλουν στην οπτική εκτόνωση του εσωτερικού προς το εξωτερικό διαμορφωμένο πράσινο και στην εξωστρέφεια του διαμερίσματος, την ιδιωτικότητα του οποίου εξασφαλίζει η περιμετρική περίφραξη από συμπαγές τοιχίο και κλωστρά.

Το διαμέρισμα του ορόφου οργανώνεται σε δύο επίπεδα, το πρώτο επίπεδο και τη σοφίτα. Όλοι οι χώροι έχουν πρόσβαση σε βεράντες σε διαφορετικά σημεία των όψεων, με διαφορετικές γεωμετρίες και οπτικές φυγές. Με τη σοφίτα να οριοθετείται πάνω από τα υπνοδωμάτια εξασφαλίζεται διπλό ύψος στους κοινόχρηστους χώρους το οποίο σε συνδυασμό με τη μεταλλική κατασκευή στο νότο και τα μεγάλα ανοίγματα βορειοδυτικά δίνουν διαφορετικές ποιότητες στο σύνολο του διαμερίσματος. Χαρακτηριστικό στοιχείο της όψης είναι το καφασωτό περίβλημα που λειτουργεί ηλιοπροστατευτικά χωρίς ωστόσο να εμποδίζει τη θέα από το εσωτερικό της κατοικίας. Αντίθετα το μεγάλο υαλοστάσιο προς το νότο, αφήνει με ένα σύστημα εσωτερικών περσίδων στον ήλιο να εισέρχεται τη χειμερινή περίοδο επιτρέποντας το άμεσο κέρδος.

 

 

Υλικά & βλάστηση

Επί της κεντρικής οδού η καμπύλη που κατευθύνει την πρόσβαση στην είσοδο ενισχύει παράλληλα την αίσθηση του περίκλειστου ενώ η σύνθεση διαφορετικών υλικών – έγχρωμα επιχρίσματα, εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικές κατασκευές, υαλοστάσια – αναδεικνύει τις γεωμετρίες των όγκων. Τέλος, προτεραιότητα ήταν το κτίριο να περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση γι’ αυτό τα τμήματα που διαστρώνονται με χυτό υλικό στον ακάλυπτο χώρο είναι τα απολύτως απαραίτητα για την εξασφάλιση των προσβάσεων.

 

Δυναμική όψη

Το έργο αφορά στη μετατροπή ενός υφιστάμενου εμπορικού κέντρου επί της οδού Πειραιώς σε ένα βιώσιμο και πρωτοποριακό συγκρότημα γραφείων, με την παράλληλη προσθήκη ενός νέου ανεξάρτητου πενταώροφου κτιρίου, το οποίο αφενός λειτουργεί ως τοπόσημο και αφετέρου ως πυρήνας αναζωογόνησης και ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο σχεδιασμός βασίζεται στη διαχείριση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος, μετατρέποντάς το σε ένα ενεργειακά αποδοτικό κτίριο με σύγχρονες χρήσεις. Η προσέγγιση ακολουθεί τις αρχές της αειφορίας, της βιωσιμότητας και της κυκλικής οικονομίας, ενσωματώνοντας την αξιοποίηση των υλικών.

Το υφιστάμενο κτίριο χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις, με κυριότερη την εσωστρέφεια των εξωτερικών όψεων σε αντίθεση με την εξωστρέφεια των εσωτερικών. Ο ανασχεδιασμός αξιοποιεί αυτές τις αντιθέσεις ως συνθετικά στοιχεία, επαναπροσδιορίζοντας την όψη και δημιουργώντας ένα νέο αρχιτεκτονικό κέλυφος.

Μέσα από τη διαδικασία αφαίρεσης και προσθήκης -δύο αντίθετες αλλά συμπληρωματικές συνθήκες- η όψη ανασχηματίζεται, υιοθετώντας τη λογική του (bar)code ως κεντρική σχεδιαστική αναφορά. Το τελικό αποτέλεσμα αποδίδεται ως ένας γραμμικός κώδικας, ένας δυναμικός συνδυασμός κενών και πλήρων με μεταβαλλόμενες διαστάσεις.

 

Νέα συστήματα κατασκευής

Η σύνθεση αυτή διαμορφώνεται από μεταλλικούς κυλίνδρους, οι οποίοι, έπειτα από ειδική χρωματική επεξεργασία, επανατοποθετούνται σε νέες θέσεις, ενισχύοντας τη διαδραστικότητα της όψης με το περιβάλλον. Το σύστημα αυτό επιτρέπει τη μελλοντική προσαρμογή της όψης στις εκάστοτε απαιτήσεις, καθιστώντας την ευμετάβλητη και ευέλικτη. Η διάταξη των κυλινδρικών υποστυλωμάτων, που υποστηρίζουν το ενεργειακό στέγαστρο, διαμορφώνει την πρώτη ζώνη της νέας όψης, ακολουθώντας τον ρυθμό και τον δυναμισμό του υφιστάμενου κελύφους.

Σε δεύτερο επίπεδο, ένα τρισδιάστατο κέλυφος από ινοπλισμένη τσιμεντοσανίδα ενσωματώνει υαλοπετάσματα μέσω εσοχών, διατηρώντας την αυτονομία των υλικών, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη συνοχή της σύνθεσης. Το νέο κτίριο, χωροθετημένο νοτιοδυτικά του υπάρχοντος, αναπτύσσεται σε ισόγειο, τέσσερις ορόφους και φυτεμένο δώμα.

 

 

Φύτευση & βιωσιμότητα

Παράλληλα, ο περιβάλλον χώρος λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο κατασκευών, ενώ το ενεργειακό στέγαστρο και τα υποστυλώματα ενισχύουν τη συνολική ενότητα του συγκροτήματος. Ο ενδιάμεσος χώρος προσφέρει ένα μεταβατικό τοπίο που προάγει την αλληλεπίδραση και την εκτόνωση των χρηστών. Η φύτευση και οι επιλεγμένες επιστρώσεις των δαπέδων ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική σύνθεση.

Η δημιουργία του φυτεμένου δώματος αποφέρει σημαντικά περιβαλλοντικά και λειτουργικά οφέλη. Συμβάλλει στον καθαρισμό του αέρα, στη διαχείριση των ομβρίων υδάτων, στη μείωση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ηχομόνωσης. Παράλληλα, ενισχύει τη βιοποικιλότητα, βελτιώνει την απόδοση των ηλιακών συστημάτων, προστατεύει από τη διάβρωση και προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση.

Το έργο έχει λάβει πιστοποίηση LEED σε επίπεδο Gold, τόσο για το υφιστάμενο όσο και για το νέο κτίριο. Η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σημερινή συγκυρία, όπου η κλιματική αλλαγή καθιστά επιτακτική τη δημιουργία βιώσιμων, ανθεκτικών και υγιών χώρων εργασίας.

 

Βιώσιμη φιλοξενία

Το Tella Thera επαναπροσδιορίζει τη μεσογειακή φιλοξενία μέσω ενός αρχιτεκτονικού ιδιώματος που βασίζεται στην παράδοση και την ίδια στιγμή είναι προσανατολισμένο στη βιωσιμότητα. Υλοποιημένο ως ένα καταφύγιο έξω από τα Χανιά, το έργο διερευνάcπώς η πολιτισμική μνήμη και ο σύγχρονος σχεδιασμός μπορούν να συγκλίνουνcγια να δημιουργήσουν ένα νέο μοντέλο αναγεννητικής φιλοξενίας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Σε πλήρη αρμονία με το φυσικό τοπίο, η μελέτη ενσωματώνει φυτεμένα δώματα με ελιές και μεσογειακά δέντρα σε όλα τα κτίρια, ενισχύοντας τη θερμομόνωση, ενθαρρύνοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα και συσχετίζοντας το έργο με το περιβάλλον του. Οι προσόψεις αρθρώνονται μέσα από μια ακολουθία αψίδων -ολόκληρων και μισών μορφών- που αποτελούν αφαιρετικές διατυπώσεις των παραδοσιακών γεωμετριών της ενετικής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Χανίων. Αυτό το μοτίβο συνεχίζεται εσωτερικά, όπου οι συνεχόμενες επιφάνειες μικροτσιμέντου ενοποιούν δάπεδα, οροφές και τοίχους.

Η σπηλαιώδης ατμόσφαιρα παραπέμπει σε φυσικά καταφύγια, προσφέροντας μια απτική ηρεμία όπου το φως και η σκιά διαμορφώνουν τη χωρική εμπειρία. Συνολικά, 21 πολυτελείς σουίτες προσφέρουν πανοραμική θέα και μέγιστη ιδιωτικότητα, ενσωματώνοντας τόσο το πολιτιστικό βάθος όσο και την περιβαλλοντική διαχείριση.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μελέτη του έργου καθοδηγείται από τον οικο-συναισθηματικό σχεδιασμό, μια φιλοσοφία όπου η οικολογική νοημοσύνη και η συναισθηματική απήχηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Ο παθητικός σχεδιασμός, ο φυσικός αερισμός και οι μικροκλιματικές στρατηγικές ελαχιστοποιούν την εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, ενώ η αναδιαμορφωση του τοπίου διατηρεί και ενισχύει τους ελαιώνες.

 

 

Φωτισμός, υλικά & βιωσιμότητα

Μέσω της διεπιστημονικής συνεργασίας, κάθε πτυχή -από τον φωτισμό έως το branding- συνέβαλλε σε μια ολιστική αφήγηση, ενώ η συμβουλευτική αειφορίας διασφάλισε ότι η περιβαλλοντική ευθύνη και η ποικιλία εμπειριών εξελίχθηκαν ταυτόχρονα.

Το συγκρότημα δεν πατάει απλώς πάνω στο έδαφος, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται στο “αίσθημα του ανήκειν”, όπου οι επισκέπτες βιώνουν την πολυτέλεια μέσα από την αυθεντικότητα και την οικειότητα με το διαχρονικό τοπίο της Κρήτης.

 

Αρχή της εσωστρέφειας

Η κατοικία εντάσσεται στην τοπική κλίμακα της περιοχής της Λακατάμειας στη Λευκωσία, σε μια γειτονιά με αδόμητα οικόπεδα, την απουσία πρασίνου και απέναντι από ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παπουτσιών.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο αρχικός στόχος για τον σχεδιασμό, βάσει των χαρακτηριστικών της περιοχής, ήταν η δημιουργία μιας ισόγειας κατοικίας που θα εστιάζει στις αρχές της εσωστρέφειας και της ιδιωτικότητας, καθώς και στην άμεση σύνδεση του εσωτερικού χώρου με το πράσινο. Παράλληλα, επιδιώκεται η παροχή ενός ασφαλούς και άνετου εσωτερικού μεσογειακού περιβάλλοντος βιωματικής εμπειρίας, μέσα από μια σύγχρονη τοπική αρχιτεκτονική προσέγγιση με τη χρήση σύγχρονων συστημάτων και υλικών.

Οι βασικές συνθετικές αρχές που έχουν καθοριστεί από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του χρήστη, εστιάζουν κυρίως στη δημιουργία ενδιάμεσων υπαίθριων χώρων-αίθριων και την τοποθέτηση ενός κύριου προστατευτικού φίλτρου στην πρόσοψη της κατοικίας, η οποία λειτουργεί ως αναφορά στον παραδοσιακό μαντρότοιχο.

 

 

Χωρική οργάνωση

Την οργανική ευελιξία των χώρων, με τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και τον γραφειακό όγκο να “κρέμεται” ως σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της κατοικίας, προσφέροντας τη δυνατότητα πολλαπλών κινήσεων. Η “εσωστρεφής και διαμπερής” κάτοψη και η σχέση της με τον περιβάλλοντα χώρο, δημιουργούν έναν πυρήνα ιδιωτικότητας και ασφάλειας για τους ενοίκους. Οι εξωτερικοί τοίχοι, αλλά και ο ανατολικός τοίχος από συρματοκιβώτια με πλήρωση τοπικής πέτρα (gabion-basket), λειτουργούν ως διάφραγμα που διαχωρίζει τον δημόσιο από τον ιδιωτικό χώρο, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εκτονώνονται προς τα αίθρια, εξασφαλίζοντας διαμπερότητα με φυσικό φωτισμό και αερισμό.

Κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο του εσωτερικού της κατοικίας είναι ο γραφειακός χώρος, ο οποίος αιωρείται σαν ξύλινος όγκος πάνω από την κουζίνα και τον χώρο του καθημερινού. Το γραφείο αναδεικνύεται ως η δεύτερη κύρια λειτουργική χρήση της κατοικίας, εξυπηρετώντας την ανάγκη για αποθήκευση βιβλίων και την παροχή ενός χώρου μελέτης για τους ενοίκους.

Η τοποθέτηση του γραφείου πάνω από την κουζίνα και το καθημερινό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα δυναμική στην εμπειρία του χώρο. Από τη μία πλευρά, το γραφείο παραμένει μέρος της ευρύτερης ενότητας της κατοικίας, ενώ από την άλλη εξασφαλίζει έναν βαθμό ιδιωτικότητας για τους χρήστες του. Αυτή η διττή σχέση προωθεί την ισορροπία ανάμεσα στον κοινόχρηστο και τον προσωπικό χώρο.

 

 

Εξωτερικός σχεδιασμός & φύτευση

Ένα από τα πιο κύρια χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της κατοικίας που αναδεικνύουν την μεταβλητότητα των εσωτερικών χώρων να εκτείνονται προς τον εξωτερικό, είναι τα αναδιπλούμενα διάτρητα πανέλα σκίασης, τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να ρυθμίζουν την ιδιωτικότητά τους και να ελέγχουν τον ηλιασμό στον εσωτερικό χώρο, σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

Τα αίθρια σαν τα κύρια βιοκλιματικά στοιχεία της κατοικίας αποτελούν το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, χωροθετούνται δίπλα στους κοινόχρηστους χώρους και τα υπνοδωμάτια. Προσφέρουν ιδιωτικούς εξωτερικούς χώρους για κάθε δωμάτιο, επιτρέποντας την ροή του φυσικού φωτισμού και αερισμού με γνώμονα την ιδιωτικότητα. Επιπλέον, τα αίθρια φυτεμένα με κυπριακά φυτά χαμηλής βλάστησης, δημιουργούν μικροκλίματα που εισάγουν τη φυσική βλάστηση στο εσωτερικό της κατοικίας. Έτσι, η κατοικία «αγκαλιάζει» τον φυσικό χώρο, επιτυγχάνοντας την οργανική σύνδεση της με το περιβάλλον.

 

Συμβολικές διαδρομές

Η αναδιαμόρφωση του εσωτερικού του Minos Palace Resort είχε σαν στόχο τη δημιουργία μιας εμπειρίας που ενεργοποιεί τα συναισθήματα και τις αισθήσεις, σηματοδοτώντας την εξέλιξη ενός παραδοσιακού χώρου φιλοξενίας σε έναν επιμελημένο κόσμο συναισθηματικής, σωματικής και πνευματικής ανανέωσης.

 

Στόχος του έργου

Σχεδιασμένο ως “τόπος της ευεξίας”, το έργο ανταποκρίνεται στη διεθνή στροφή προς μια εξέλιξη ενός τρόπου ζωής που βασίζεται σε επιστημονικά τεκμήρια και αποτελεί τη βάση μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας φιλοξενίας. Η εντολή αφορούσε τον επανασχεδιασμό των κοινόχρηστων ζωνών και των χώρων ευεξίας ως βιωματικά, ασφαλή περιβάλλοντα προσωπικού μετασχηματισμού.

Το masterplan υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις: αρχικά με την ανακαίνιση του lobby, του εστιατορίου, του bar και του pool lounge και στη συνέχεια με την ανάπτυξη του Nao, συναισθηματικού πυρήνα του θερέτρου. Ο σχεδιασμός μετέφρασε την πορεία της αυτογνωσίας σε αρχιτεκτονική εμπειρία, μέσα από υπαίθρια πανοράματα, γαλήνιους εσωτερικούς χώρους και γήινους τόνους που αποπνέουν ηρεμία.

Η εισαγωγή ενός στοιχείου έκπληξης σε ένα ιστορικά αυστηρό, ορθογώνιο κτίριο αποτέλεσε ιδιαίτερη πρόκληση. Κατασκεασμένο τη δεκαετία του ‘80, το θέρετρο παρουσίαζε σοβαρούς περιορισμούς: αμετακίνητα φέροντα υποστυλώματα και ξεπερασμένη λογική κυκλοφορίας. Η απελευθέρωση από αυτό το άκαμπτο πλέγμα ήταν ταυτόχρονα τεχνική πρόκληση και καινοτόμος φιλοδοξία.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για τον σκοπό αυτό, υιοθετήθηκε μια σχεδιαστική λογική ροής και συνέχειας, οπτικά αποτυπωμένη μέσα από το σπείραμα, το σύμβολο του θέρετρου. Το σπείραμα γέννησε οργανικές γραμμές, ρευστές διαδρομές και γλυπτικές μορφές που διαλύουν τη στατικότητα και αντανακλούν την άπειρη κίνηση της ζωής και της φύσης. Η αρχιτεκτονική γίνεται έτσι μια εξελισσόμενη εμπειρία: ένα περιβάλλον 360° που ρέει προς τα μέσα, στην ενδοσκόπηση και προς τα έξω, στη θάλασσα.

Αντίστοιχη καίρια παρέμβαση ήταν και ο επανασχεδιασμός της εισόδου. Η αρχική σκάλα αντικαταστάθηκε από μια εκτεταμένη ράμπα, ενώ το επίπεδο της υποδοχής χαμήλωσε και εναρμονίστηκε με το εξωτερικό δάπεδο, ώστε με την είσοδο ο επισκέπτης να ευθυγραμμίζεται αμέσως με τον ορίζοντα, την αρχιτεκτονική και τη θάλασσα. Δημιουργείται έτσι μια στιγμή αποκάλυψης, όπου τα όρια ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό διαλύονται. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις του Nao είναι προσβάσιμες και στην τοπική κοινότητα και στο προσωπικό, προωθώντας μια κουλτούρα φροντίδας και αλληλεγγύης.

Η ροή εξυπηρέτησης σε εστιατόριο και bar βελτιστοποιήθηκε διακριτικά για μεγαλύτερη αποδοτικότητα και σύνδεση. Σημεία εξυπηρέτησης τοποθετήθηκαν στρατηγικά για διευκόλυνση της κυκλοφορίας, ενώ η ανοιχτή κουζίνα ενισχύει τη διαφάνεια και την άμεση επαφή με τους επισκέπτες, δημιουργώντας πιο βιωματική γαστρονομική εμπειρία.

 

 

Φύτευση & υλικά

Για να εξισορροπηθεί ο μινιμαλισμός με τη ζεστασιά, ενσωματώθηκε απαλός φωτισμός, φυσικές υφές και καμπύλες γραμμές, ώστε ο σχεδιασμός να είναι ταυτόχρονα βιώσιμος και φιλόξενος. Επιλέχθηκαν υλικά όπως γυαλισμένο μπετόν, μαλακός σοβάς, μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και ειδικές μεταλλικές κατασκευές για λόγους βιωσιμότητας και απτικής εμπειρίας. Στους εξωτερικούς χώρους, η ενσωμάτωση νερού και φωτιάς απαιτούσε ακριβή μηχανολογικό σχεδιασμό, ώστε να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η κομψότητα. Η πυκνή φύτευση με μπαμπού δημιούργησε φυσικούς ηχοφράκτες και οπτική απομόνωση. Ο φωτισμός σχεδιάστηκε με την ίδια πρόθεση: αιωρούμενα φανάρια και φωτισμένα μονοπάτια ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και εμβύθισης.

Για την κατασκευή, επιλέχθηκαν τοπική κρητική πέτρα και ξυλεία για λόγους ανθεκτικότητας και περιορισμένων αναγκών συντήρησης. Οικολογικά έπιπλα, φύτευση ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς και υπεύθυνες πρακτικές κατεδάφισης (επαναχρησιμοποίηση σωληνώσεων και δομικών στοιχείων) συνέβαλαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Στο Nao, τέσσερα περίπτερα -συμπεριλαμβανομένου ενός κεντρικού ναού με διαλογιστικό Βούδα- καθοδηγούν τους επισκέπτες σε μια συμβολική διαδρομή εμπνευσμένη από τις φιλοσοφίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ οι περιβάλλοντες κήποι αντηχούν τη βιοποικιλότητα της κρητικής χλωρίδας και των επικονιαστών της.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική γίνεται μέσο σύνδεσης με τον εαυτό, τους άλλους και τη φύση. Το έργο αμφισβητεί τις συμβάσεις της πολυτέλειας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την υλική υπερβολή στον εσωτερικό πλούτο, προσφέροντας μια εμπειρία φιλοξενίας μεταμορφωτική, αισθητηριακή, συναισθηματική και τελικά, βαθιά ανθρώπινη.

 

Ήπια προσαρμογή

Το ξενοδοχείο στη Σαντορίνη, με καθαρές γεωμετρικές μορφές, δίνει την εικόνα ενός διακριτού κτιστού περιβάλλοντος που είναι ενταγμένο στο φυσικό τοπίο και βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο, επιφάνειας περίπου 17.000m2, βρίσκεται στην περιοχή Θόλος Οίας, με τη γεωμορφολογία του να παρουσιάζει ήπιες κλίσεις. Ο προσανατολισμός του από την πλευρά της θάλασσας είναι βόρειος και διαθέτει εξαιρετική θέα προς το Αιγαίο Πέλαγος και τα νησιά Ίος, Σίκινος και Φολέγανδρος, ενώ απέχει από την ακτή περίπου 300m. Το σκεπτικό της μελέτης ξεκίνησε λαμβάνοντας ως δεδομένη την ήπια προσαρμογή του συγκροτήματος στο φυσικό τοπίο. Έτσι, όλα τα κτίρια κατασκευάστηκαν ισόγεια, ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους, ενώ οι επιφάνειές τους καλύφθηκαν με έγχρωμο κονίαμα με βάση τη θηραϊκή γη σε απόχρωση κόκκινης ώχρας, αντίστοιχης των ερυθρών ηφαιστειακών πετρωμάτων της περιοχής. Δεύτερη παράμετρος που καθόρισε τον σχεδιασμό ήταν το κάθε δωμάτιο να έχει ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα και ταυτόχρονα οι όγκοι να δημιουργούν μια προστασία από τους έντονους, βόρειους ανέμους που είναι συνήθεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επομένως, οι παραπάνω απαιτήσεις καθόρισαν τον τρόπο τοποθέτησης και προσανατολισμού των κτιρίων στο οικόπεδο.

 

 

Χωρική διαμόρφωση

Το σύνολο εμφανίζει την εικόνα μιας σύνθετης γεωμετρίας, με στροφές των αξόνων και γωνιώδεις απολήξεις, θυμίζοντας την πυκνότητα και τη δομή ενός παραδοσιακού οικισμού με στενά σοκκάκια και κτίρια σφιχτά δεμένα μεταξύ τους, σε σύγχρονη, όμως, απόδοση. Τα δωμάτια, όλα με ιδιωτικές πισίνες, είναι 52, εκ των οποίων τα τέσσερα είναι σουίτες και δύο είναι διαμορφωμένα για διαμονή ΑμεΑ. Εσωτερικά επικρατούν οι μοντέρνες, μεγάλες επιφάνειες από κεραμικά δάπεδα και τσιμεντοκονία σε γήινες αποχρώσεις, ενώ επιλεγμένοι τονισμοί με φυσικό ξύλο δρυός προσδίδουν στους χώρους αίσθηση ζεστασιάς. Ανάγλυφα γραφικά μοτίβα στους τοίχους πίσω από τα κρεβάτια είναι μια σύγχρονη ερμηνεία της τοπικής παράδοσης, ακολουθώντας το πνεύμα του συνολικού σχεδιασμού. Στην ενότητα των κοινοχρήστων χώρων περιλαμβάνονται χώροι υποδοχής, εστιατόριο, καταστήματα και spa.

 

 

Φύτευση & σχεδιασμός πισίνας

Εξωτερικά φιλοξενείται η κοινόχρηστη κεντρική πισίνα, με εκτεταμένο ξύλινο deck ηλιοθεραπείας που μετατρέπεται σε “πλατεία“ και σημείο αναφοράς ολόκληρου του συγκροτήματος. Στον υπαίθριο χώρο χαράχθηκαν διαδρομές με στόχο την άνετη κυκλοφορία, με έμφαση στα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Προβλέφθηκε η εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο, καθώς και επαρκής χώρος στάθμευσης των οχημάτων των φιλοξενούμενων. Για τη φύτευση προτιμήθηκαν φυτά χαμηλού ύψους από το τοπίο της Σαντορίνης, ώστε να μην παρεμποδίζουν τη θέα, καθώς και μία γκάμα αρωματικών φυτών όπως η λεβάντα, τα οποία συμβάλλουν σε μια ευχάριστη εμπειρία διαμονής.

 

Οικοσυναισθηματική διαβίωση

To συγκρότημα, με συνολικό εμβαδόν 5.500m2 είναι το πρώτο κτίριο κατοικιών στην Ελλάδα με διεθνή πιστοποίηση αειφορίας BREEAM. Αποτελείται από 27 διαμερίσματα ενός, δύο, ή τριών υπνοδωματίων τα οποία αναπτύσσονται σε ένα ή δύο επίπεδα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μορφή του κτιρίου είναι εμπνευσμένη από τα βασικά στοιχεία της φύσης, όπως είναι το νερό, η γη και ο ουρανός. Ο κυματισμός στις όψεις των εξωστών δημιουργεί χώρους πρασίνου και ταυτόχρονα διαχωρίζει τις κατοικίες προσφέροντάς τους ιδιωτικότητα. Οι κολώνες σε σχήμα Υ παραπέμπουν σε κορμό δένδρου και επισημαίνουν τον αειφόρο χαρακτήρα του κτιρίου.

 

 

Στόχος του έργου

Το οξυγόνο, που δίνει το όνομά του στο συγκρότημα, αποτελεί το πιο βασικό στοιχείο της φύσης και καθορίζει την ποιότητα ζωής μας. Με την ίδια λογική, στόχος της μελέτης, πέρα από το άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα, ήταν η εφαρμογή ενός αρχιτεκτονικού σχεδιασμού που θα έδινε ολιστικές λύσεις σε τομείς όπως η υγεία και ευεξία, η βιοκλιματική καινοτομία μέσα από τα οικολογικά υλικά και τις μεθόδους κατασκευής και η διαχείριση νερού και αποβλήτων.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Τα μεγάλα ανοίγματα στις τζαμαρίες, οι ιδιόχρηστοι κήποι στο ισόγειο και οι γενναιόδωροι εξώστες με τις ζαρντινιέρες στους ορόφους, προσδίδουν ποιότητα ζωής και επισημαίνουν τον αειφόρο σχεδιασμό ο οποίος γίνεται αντιληπτός στους κατοίκους, όχι μόνο μέσα από τις χαμηλές ενεργειακές καταναλώσεις αλλά κυρίως βιωματικά. Τα μποστάνια στους εξώστες, η παροχή ηλεκτρικής φόρτισης σε κάθε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτου, η κομποστοποίηση και η εύκολη δυνατότητα παρακολούθησης των καταναλώσεων της κατοικίας μέσα από συστήματα smart home και εφαρμογές είναι κάποιες από τις στρατηγικές αειφορίας που ενθαρρύνουν τον ένοικο να υιοθετήσει έναν σύγχρονο, οικολογικό τρόπο ζωής.

 

Βαθμιδωτή ανάπτυξη

Το συγκρότημα κατοικιών που βρίσκεται ανατολικά του ιστορικού κέντρου της Λεμεσού, είναι ένα εναλλακτικό μοντέλο οριζόντιας ανάπτυξης, με αναφορές στην παραδοσιακή κυπριακή τυπολογία χαμηλής δόμησης. Με κεντρική ιδέα έναν κοινόχρηστο κήπο, το έργο υιοθετεί τον υπαίθριο μεσογειακό τρόπο ζωής και συνδυάζει τα χαρακτηριστικά της κατοικίας με τις απαιτήσεις της φιλοξενίας.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το συγκρότημα αποτελείται από τέσσερα διακριτά κτίρια, δύο εκ των οποίων βρίσκονται υπό κατασκευή. Σε οικόπεδο δίπλα στον ποταμό Άμαθο, περίπου μισό χιλιόμετρο μακριά από το θαλάσσιο μέτωπο, βρίσκεται το κτίριο Α, το οποίο περιλαμβάνει 68 μονάδες με 11 ρετιρέ διαμερίσματα, κατανεμημένα σε 7 επίπεδα. Τα κτίρια Β και Γ αποτελούνται από πέντε ορόφους, συμπεριλαμβανομένου του roof garden, ενώ φιλοξενούν 44 και 29 μονάδες αντίστοιχα. Τα τρία κτίρια οργανώνονται γύρω από έναν κεντρικό κήπο και βρίσκονται μέσα σε έναν διαμορφωμένο δασώδη χώρο που προσφέρει ιδιωτικότητα στις κατοικίες, παρέχοντας παράλληλα θέα στα βουνά προς τα βόρεια και στη Μεσόγειο προς τα νότια.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Αντλώντας έμπνευση από το θαλάσσιο περιβάλλον και τους κυματοειδείς λόφους κατά μήκος του ορίζοντα, η κατασκευή του κεντρικού κτιρίου Α κατεβαίνει από το ψηλότερο σημείο με απαλές επίπεδες βαθμίδες σε ένα καταπράσινο επίπεδο τοπίο. Φαρδιές οριζόντιες ζώνες σχηματίζουν συνεχή στηθαία που περιβάλλουν τις μονάδες και εκτείνονται σε μήκος άνω των 300m. Μεγάλες στεγασμένες βεράντες τονίζουν την οριζόντια φύση της ανάπτυξης ελαχιστοποιώντας παράλληλα τις επιπτώσεις του θερμού μεσογειακού κλίματος.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Ακτινωτά μονοπάτια οδηγούν τους κατοίκους μέσα από τους κεντρικούς κήπους σε μια βεράντα στο μεσαίο επίπεδο, με πλούσια φυτεμένους χώρους, καθιστικά και τμήματα γκαζόν, που τονίζονται με ελαιόδεντρα και εσπεριδοειδή. Η ποικιλία των χώρων προσφέρει ευκαιρίες για ψυχαγωγία, ανεπίσημες συναντήσεις και περισυλλογή, επιτρέποντας έτσι στο κτίριο να λειτουργεί περισσότερο ως καταλύτης για τη δημιουργία μικρο-κοινοτήτων παρά ως ένα τυποποιημένο συγκρότημα κατοικιών.

 

Ενιαία πλινθοδομή

Η κατοικία αναπτύσσεται κάτω από το γενναιόδωρο θόλο ενός κατάφυτου προαστίου του Σάο Πάολο, κοντά στο Πάρκο Ιμπιραπουέρα. Σχεδιασμένη για μια οικογένεια που εκτιμά την ανοιχτότητα και το φυσικό φως, η κατοικία των 560m² αντανακλά μια φιλοσοφία που στηρίζεται στην αρμονία με τη φύση και στη βιώσιμη διαβίωση.

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Αντί να κατεδαφιστεί η υφιστάμενη δομή, το έργο επιδίωξε να τη διατηρήσει και να την επανερμηνεύσει -μειώνοντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και τιμώντας τη μνήμη του κτισμένου περιβάλλοντος. Αυτή η προσέγγιση συνδέεται με τη μακρόχρονη δέσμευση των ιδιοκτητών στην προστασία του περιβάλλοντος και την ευημερία των ζώων, μετατρέποντας την κατοικία σε ένα σπίτι αλλά και σε δήλωση αξιών. Η εγγύτητα με το Πάρκο Ιμπιραπουέρα ενισχύει τη σύνδεση με τη βλάστηση της πόλης. Διατηρήθηκαν τα υφιστάμενα δέντρα, προστέθηκαν νέα τροπικά είδη, και το τοπίο σχεδιάστηκε ως φυσική προέκταση της αρχιτεκτονικής -δημιουργώντας ένα γαλήνιο αστικό καταφύγιο.

Η κατοικία σέβεται τόσο το φυσικό όσο και το πολιτιστικό πλαίσιο της γειτονιάς. Ο σχεδιασμός διατηρεί τις αρχικές αναλογίες και τα ανοίγματα, ενσωματώνοντας διακριτικά σύγχρονες παρεμβάσεις. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που βελτιώνει την αισθητική και τη λειτουργικότητα χωρίς να σβήνει την ταυτότητά του.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία οργανώνεται σε δύο όγκους: τον κύριο διώροφο όγκο στο μπροστινό μέρος του οικοπέδου και ένα δευτερεύον κτίσμα στο πίσω μέρος. Ένα κεντρικό αίθριο τα συνδέει φυσικά και οπτικά, ενισχύοντας τον διαμπερή αερισμό και τον διάλογο με τον κήπο. Το πίσω κτίσμα στεγάζει γραφείο και βοηθητικούς χώρους στο ισόγειο, ενώ στον επάνω όροφο φιλοξενεί μία ιδιωτική σουίτα επισκεπτών, προσφέροντας άνεση και απομόνωση. Στον κύριο όγκο, οι ρευστοί κοινωνικοί χώροι ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση και τη συνέχεια. Το ισόγειο χαρακτηρίζεται από φωτεινά εσωτερικά, όπου μεγάλα υαλοστάσια και στρατηγικά τοποθετημένα φεγγίτες πλημμυρίζουν το σπίτι με φυσικό φως. Ένα γλυπτικό κλιμακοστάσιο δεσπόζει στο κέντρο, καθοδηγώντας το βλέμμα και την κίνηση προς τα επάνω.

Η κουζίνα, η τραπεζαρία και ο χώρος του γκουρμέ βρίσκονται στον ίδιο άξονα. Η κουζίνα έχει σχεδιαστεί με ευελιξία, με δύο ζώνες: έναν κοινωνικό χώρο με πάγκο φαγητού και έναν ξεχωριστό τεχνικό χώρο για την προετοιμασία, οι οποίοι ενώνονται μέσω μιας συρόμενης πόρτας. Το σαλόνι ορίζεται από ποιητικά φωτιστικά εφέ – κυκλικά ανοίγματα στην οροφή φιλτράρουν το φως απαλά, ενώ ένα κεντρικό τζάκι λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Στους επάνω ορόφους βρίσκονται οι ιδιωτικοί και ψυχαγωγικοί χώροι. Τρία υπνοδωμάτια καταλαμβάνουν τον πρώτο όροφο, ενώ η ταράτσα είναι αφιερωμένη στη χαλάρωση και τον στοχασμό. Τέλος το home theater και η αίθουσα παιχνιδιών ενισχύουν την κοινωνική ατμόσφαιρα.

 

 

Παλέτα υλικών

Ο κύριος όγκος επενδύεται με λευκή βαμμένη τοιχοποιία, που αποπνέει καθαρότητα και διαχρονικότητα. Σε επιλεγμένα σημεία, η τοιχοποιία συνεχίζεται και στο εσωτερικό, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Θερμότητα προστίθεται μέσα από ξύλινα στοιχεία –όπως η πόρτα εισόδου, τα παράθυρα της πρόσοψης, η πίσω ξύλινη εξέδρα και οι ξύλινες επενδύσεις– που εναρμονίζονται με την καταπράσινη φύτευση.

Στο εσωτερικό, μια ενιαία παλέτα από μονολιθικά δάπεδα, τοίχους με επίχρισμα και ουδέτερες λεπτομέρειες από τοιχοποιία ενισχύει τη συνέχεια των χώρων και πολλαπλασιάζει τη διάχυση του φυσικού φωτός. Τα λουτρά ακολουθούν την ίδια καθαρότητα, συνδυάζοντας δάπεδα και πάγκους από τεραζο ή πέτρα, ανοιχτόχρωμα πλακίδια και ξύλινα έπιπλα. Η επιλογή επίπλων τιμά εμβληματικά κομμάτια του μοντέρνου και σύγχρονου σχεδιασμού. Μαζί, αυτά τα στοιχεία συνθέτουν μια ατμόσφαιρα εκλεπτυσμένη, άνετη και διαχρονική.

 

Οικολογική ευαισθησία

Η πρόταση “στήνει” έναν διάλογο με το τοπίο. Η διαμόρφωση του τοπίου επιδιώκει να θολώσει τα όρια ανάμεσα στο δομημένο χώρο και στη φύση, ενσωματώνοντας την αρχιτεκτονική στο περιβάλλον της μέσα από ποικίλα στρώματα βλάστησης. Η πρόθεση δεν είναι μόνο να πλαισιωθεί το σπίτι με πράσινο, αλλά και να δημιουργηθεί μια ακολουθία βιωματικών εμπειριών που αποκαλύπτονται καθώς κανείς κινείται στον χώρο. Αυτή η προσέγγιση τονίζει τη ρευστότητα, τη βιοποικιλότητα και τη συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, αναδεικνύοντας τον ουσιαστικό ρόλο της φύσης στη σύγχρονη κατοίκηση.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο αποτελεί παράδειγμα αρχιτεκτονικής τοπίου που διαμορφώνει τον χαρακτήρα και την ατμόσφαιρα μιας κατοικίας. Αντί να αντιμετωπίζεται ο κήπος ως συμπληρωματικό στοιχείο, το έργο τον καθιστά το βασικό μέσο αρχιτεκτονικής έκφρασης. Μέσα από τη βιοποικιλότητα, την οικολογική ευαισθησία και τη χωρική διαστρωμάτωση, ο σχεδιασμός τοποθετεί την κατοικία στο ευρύτερο πλαίσιο, όπου το δομημένο περιβάλλον και η φύση συνυπάρχουν σε γνήσια συμβίωση.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η κατοικία βρίσκεται σε οικόπεδο 3.125m2, με 1.400m2 δομημένης επιφάνειας που τοποθετείται στρατηγικά ώστε να σέβεται και να αναδεικνύει την υφιστάμενη τοπογραφία. Ο κήπος οργανώνεται σε διακριτές αλλά αλληλένδετες ζώνες, καθεμία με ξεχωριστή ατμόσφαιρα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ενότητα του συνόλου. Ο σχεδιασμός ενσωματώνει χλοοτάπητες, σκιερούς χώρους καθιστικών και πυκνοφυτεμένα όρια που δημιουργούν ιδιωτικότητα χωρίς να αποκόπτουν το σπίτι από το φυσικό του περιβάλλον. Η κυκλοφορία καθοδηγείται από ένα δίκτυο διαδρομών που εγκαθιδρύει οπτικές και φυσικές συνδέσεις ανάμεσα στους κήπους και στους εσωτερικούς χώρους.

Το πρόγραμμα ισορροπεί τις κοινωνικές και τις ιδιωτικές λειτουργίες σε ένα πλαίσιο όπου το τοπίο είναι διαρκώς παρόν. Τα μεγάλα ανοίγματα στην αρχιτεκτονική αναιρούν τα όρια, εξασφαλίζοντας συνεχή διάλογο μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Η πισίνα και το deck αναψυχής εντάσσονται οργανικά στις φυτεμένες περιοχές, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία και ο στοχασμός συνυπάρχουν. Οι βοηθητικοί χώροι σχεδιάζονται διακριτικά, ώστε η λειτουργικότητα να μην διαταράσσει τη βιωματική ποιότητα της συνολικής σύνθεσης.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι επιλογές υλικών ενισχύουν την ενσωμάτωση σπιτιού και κήπου. Τα λιθόστρωτα δάπεδα συγχωνεύονται με τις φυτεμένες επιφάνειες, ενώ τα ξύλινα deck προσθέτουν ζεστασιά και υφή στους κοινωνικούς χώρους. Η παλέτα φύτευσης είναι πλούσια και πολυεπίπεδη: ψηλά δέντρα προσφέρουν σκιά και κλίμακα· θάμνοι και αγρωστώδη μαλακώνουν τα όρια των κτισμάτων· αναρριχώμενα φυτά δημιουργούν κατακόρυφες συνδέσεις, ενώνοντας την αρχιτεκτονική με το πράσινο περιβάλλον της. Υδάτινα στοιχεία εμπλουτίζουν περαιτέρω τις ποιότητες του κήπου, αντανακλώντας το φως και εισάγοντας τον ήχο στο τοπίο.

Αρχιτεκτονική τοπίου: Rodrigo Oliveira Paisagismo

 

 

Χωρικό πείραμα

Το έργο αντανακλά την εξελισσόμενη αστική κουλτούρα της Σαγκάης. Δημιουργώντας ένα επιμελημένο, καθηλωτικό περιβάλλον, το καφέ λειτουργεί τόσο ως σημείο συνάντησης της γειτονιάς όσο και ως δήλωση της παγκόσμιας κουλτούρας του καφέ. Συνδέει το τοπικό πλαίσιο με τις διεθνείς τάσεις σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τον πολιτιστικό ιστό της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύλληψη του έργου αποτελεί έναν εμπορικό χώρο που υπερβαίνει τις παραδοσιακές λειτουργίες. Αντί για ένα συμβατικό καφέ, αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή εμπειρία, όπου ο σχεδιασμός, το εμπόριο και η κοινότητα αλληλοσυνδέονται. Ο σχεδιασμός δίνει έμφαση σε έναν νέο αστικό τρόπο ζωής -ανοιχτό, πειραματικό και επικεντρωμένο στην ανταλλαγή ιδεών.

Ο ευρύχωρος σχεδιασμός και τα ανθεκτικά βιομηχανικά χαρακτηριστικά του αρχικού κτιρίου προσέφεραν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες. Αντί για συμβατικά χωρίσματα, ο σχεδιασμός ενσωματώνει χαμηλά ξύλινα διαχωριστικά και αρθρωτές προθήκες, δημιουργώντας έναν χώρο που είναι ταυτόχρονα ανοιχτός και οργανωμένος. Οι φυτεύσεις στην είσοδο και ο χώρος εκθέσεων συνυφαίνονται, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός εμπορικού μετασχηματισμού, ενώ ταυτόχρονα αφηγούνται μια πολιτιστική ιστορία. Ο χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσεται οργανικά: οι αρθρωτές προθήκες μπορούν να αναδιαταχθούν για να ανανεώσουν τις εμπορικές εκθέσεις, ενώ ο κεντρικός χώρος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χώρο συνεδρίων ή εκδηλώσεων μετακινώντας τον πάγκο καφέ και αναπροσαρμόζοντας τη διάταξη καθισμάτων. Αυτή η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργία και την αισθητική του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η χωρική σύλληψη συνδυάζει κυκλοφορία, έκθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση. Πολλαπλά επίπεδα από πλατφόρμες και διαδρόμους συνδέονται αδιάλειπτα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν το καφέ δυναμικά, από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η διάταξη ενθαρρύνει την κίνηση, την αλληλεπίδραση και την εξερεύνηση, μετατρέποντας τον χώρο σε καφέ, γκαλερί και κοινωνικό κόμβο ταυτόχρονα. Ζώνες για καφέ, εκθέσεις και δημιουργικά εργαστήρια ενσωματώνονται σε ένα ενιαίο, συνεκτικό αφήγημα. Ευέλικτα έπιπλα και αρθρωτές εγκαταστάσεις επιτρέπουν στον χώρο να προσαρμόζεται σε διαφορετικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ο λειτουργικός σχεδιασμός εξασφαλίζει τόσο την καθημερινή λειτουργία του καφέ όσο και τη δυνατότητα φιλοξενίας επιμελημένων εκδηλώσεων ή καλλιτεχνικών παρουσιάσεων.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Φυσικές υφές όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο συνδυάζονται με πειραματικά φινιρίσματα. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ακατέργαστα και εκλεπτυσμένα υλικά αντικατοπτρίζουν το μείγμα εμπορίου και δημιουργικότητας. Ο φωτισμός παίζει καίριο ρόλο, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές χειρονομίες και διαμορφώνοντας οικείες ατμόσφαιρες. Τέλος, τα αρθρωτά συστήματα εκθέσεων και οι ευέλικτες φυτεύσεις καθιστούν τον χώρο προσαρμόσιμο σε εποχικές αλλαγές, εκδηλώσεις και στους φυσικούς ρυθμούς των φυτών. Αυτή η μέθοδος ξεπερνά τον παραδοσιακό σχεδιασμό, δίνοντας στον χώρο τη δυνατότητα να προσαρμόζεται και να παραμένει ζωντανός. Είναι βιώσιμη όχι μόνο επειδή χρησιμοποιεί φυσικά στοιχεία για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και επειδή ο σχεδιασμός επιτρέπει στις εμπορικές δραστηριότητες να συγχωνεύονται αρμονικά με τη φυσική ροή του χώρου.

 

Ομαλή ενσωμάτωση

Η κατοικία διαθέτει δομημένη επιφάνεια 300 m² σε οικόπεδο 200 m². Το σχέδιο διαμορφώθηκε για έναν κοινωνικό τρόπο ζωής, με ρευστούς εσωτερικούς χώρους και έντονη ενσωμάτωση με τη φύση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βρισκόμενη σε δρόμο γεμάτο πράσινο στο Jardim Paulistano, η κατοικία αντιπροσωπεύει την καλοσχεδιασμένη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Η έντονη αντίθεση μεταξύ των ορόφων καθορίζει την αρχιτεκτονική αισθητική της: ενώ το ισόγειο χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και χωρική ρευστότητα, ο επάνω όροφος εμφανίζεται ως διακριτός μονολιθικός όγκος. Ο πρώτος όροφος περιβάλλεται από κάθετα στοιχεία που λειτουργούν ως κινητά σκίαστρα, κρύβοντας τις δομικές επιφάνειες και ρυθμίζοντας το ηλιακό φως. Αυτή η στρατηγική υπερβαίνει την αισθητική, εξασφαλίζοντας θερμική ισορροπία, ιδιωτικότητα και μια μοναδική ταυτότητα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στο ισόγειο, ένας μεγάλος ενιαίος κοινωνικός χώρος ενώνει την κουζίνα με το καθιστικό, ανοίγοντας στον κήπο μέσω γενναιόδωρων ανοιγμάτων. Στον πρώτο όροφο, δύο ευρύχωρες σουίτες εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα και άνεση. Το ρετιρέ περιλαμβάνει έναν ευέλικτο χώρο και ένα ηλιόλουστο κατάστρωμα, προσφέροντας θέα στις κορυφές των δέντρων και βύθιση στη φύση μέσα στο αστικό περιβάλλον. Στοιχεία προσβασιμότητας, όπως φαρδιές διόδους και ανελκυστήρας, επιτρέπουν τη μακροχρόνια χρήση.

 

 

Παλέτα υλικών & βλάστηση

Η ανθεκτικότητα και η χαμηλή συντήρηση καθοδήγησαν τις επιλογές υλικών. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν πορσελάνινες πλάκες στο ισόγειο, ενώ οι εξωτερικοί τοίχοι και τα δάπεδα επενδύθηκαν με φυσική πέτρα. Επιπλέον, το ξύλο κυριάρχησε στο εσωτερικό, χρησιμοποιούμενο για τα σκίαστρα, τα πάνελ και τις ξυλουργικές κατασκευές.

Τέλος, η διαμόρφωση του τοπίου διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τροπική βλάστηση περιβάλλει την κατοικία, δημιουργώντας ιδιωτικότητα και μια ζεστή ατμόσφαιρα. Μια διατηρημένη Pitangueiras tree στο γκαράζ προσφέρει σκιά και σεβασμό στη φυσική κληρονομιά, ενώ άλλα είδη ενισχύουν την ένταξη της κατοικίας στο αστικό τοπίο.

 

Σημείο αναφοράς

Ο σχεδιασμός του έργου λαμβάνει υπόψη του τόσο την υπάρχουσα κατάσταση της περιοχής όσο και τη μελλοντική ανάπτυξή της. Δημιουργείται μια σύνθεση ιδιαίτερης και σύγχρονης αρχιτεκτονικής γλώσσας με στόχο να αποτελέσει σημείο αναφοράς στη Βούλα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική ιδέα είναι η δημιουργία ενός διπλού κελύφους που περιβάλλει το κτίριο, παρέχοντας τις απαραίτητες συνθήκες ιδιωτικότητας για τους χρήστες. Η ιδιομορφία του οικοπέδου και οι στενές όψεις επί των γειτονικών οδών, με τις μεγάλες πλευρές στα πλάγια όρια των οικοπέδων, καθορίζουν μια ανάγκη για ιδιωτικούς χώρους, αλλά και τη διατήρηση μιας “συνέχειας” των ακάλυπτων με τα όμορα οικόπεδα.

Το κέλυφος διατρέχεται από μια αραιή διάτρηση, η οποία συμβάλλει στο φυσικό φωτισμό του εσωτερικού του κτιρίου, ενώ εξασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα όπου είναι αναγκαία. Οι διατρήσεις επενδύονται με αδρά ημιδιαφανή γυάλινα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρουσες ανακλάσεις στο εσωτερικό. Οι καμπύλες πλάκες με την ελαφριά περιστροφή τους δίνουν την εντύπωση ενός όχι τόσο συμπαγούς όγκου, προσφέροντας ενδιαφέρουσες σκιάσεις και διαφορετικές οπτικές φυγές από τους εξώστες.

 

Ένταξη στο τοπίο

Επιδιώκοντας την αειφόρο ανάπτυξη, ενσωματώθηκαν τα τοπικά κλιματικά δεδομένα στον σχεδιασμό. Οι υδάτινες επιφάνειες και οι πράσινες ζώνες παίζουν κεντρικό ρόλο, στη δημιουργία ενός μικροκλίματος για τους κατοίκους, αλλά και τη γειτονιά. Στο ισόγειο, η σχεδιασμένη αβαθής λίμνη με ακανόνιστες νησίδες και μια κολυμβητική δεξαμενή αποτελούν μέρος της προσέγγισης. Η σύνθεση αυτή, σε συνδυασμό με την πλούσια φύτευση των κήπων, που αποτελείται από ενδιαφέρουσες ποικιλίες ψηλών δέντρων, δημιουργεί ένα εναρμονισμένο φυσικό κλίμα δροσιάς και ηρεμίας στο επίπεδο της πιλοτής, το οποίο επεκτείνεται στο περιβάλλοντα χώρο της γειτονιάς.

 

 

Custom κατασκευές

Στους εξώστες, δημιουργούνται τοπικά χώροι πρασίνου που προσθέτουν στην αισθητική ποιότητα της εξωτερικής διαμόρφωσης και συμβάλλουν στον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Η διάτρητη πέργκολα στο επίπεδο του δώματος αποτελεί ένα επιπλέον αρχιτεκτονικό στοιχείο που λειτουργώντας διαφραγματικά, δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες σκίασης και αερισμού, ενισχύοντας τον αισθητικό και λειτουργικό χαρακτήρα του χώρου.

 

 

Έμφαση στη βιοποικιλότητα

Περιτριγυρισμένο από την πλούσια βλάστηση του Ατλαντικού Δάσους, στις ακτές του Ρίο ντε Τζανέιρο, το έργο συνοδεύει την κατασκευή μιας νέας παραθαλάσσιας κατοικίας αναψυχής με προνομιακή θέα στο αρχιπέλαγος του Άνγκρα ντος Ρέις. Το οικόπεδο, συνολικής έκτασης 7.000m2, διατηρεί σχεδόν ανέπαφο το φυσικό του περιβάλλον, με αιωνόβια δέντρα, αυτοφυή τροπική βλάστηση και εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αναπόσπαστο κομμάτι του αρχιτεκτονικού συνόλου, ο σχεδιασμός του τοπίου ακολουθεί μια νατουραλιστική προσέγγιση. Στόχος είναι να αποδοθεί η αυθόρμητη αίσθηση της φύσης, να ενισχυθεί η βιοποικιλότητα και να ανακληθούν τα χαρακτηριστικά οικοσυστήματα του Ατλαντικού Δάσους -σαν τα νέα φυτεύματα να βρίσκονταν εκεί ανέκαθεν. Εμπνευσμένη από ιαπωνική φιλοσοφία εμβύθισης, η μελέτη βασίζεται σε πέντε θεμελιώδεις αρχές: να παραμένει ανεξήγητη, χωρίς ανάγκη λογικής δικαιολόγησης· ατελής, βρίσκοντας την ομορφιά στην ασυμμετρία και την ακανόνιστη μορφή· διαισθητική, καθοδηγούμενη από την ευαισθησία αντί της λογικής· συναρπαστική, προκαλώντας περιέργεια· και απρόβλεπτη, αντικατοπτρίζοντας τη ζωντανή και διαρκώς μεταβαλλόμενη φύση της ζωής.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Οι αρχές αυτές εκφράζονται σε δύο διακριτές ενότητες. Η πρώτη, στη βάση του βουνού, είναι εσωστρεφής και ενσωματώνεται στη δασώδη βλάστηση. Η δεύτερη είναι ανοιχτή και φωτεινή, διαμορφωμένη σε ξέφωτο που ευνοεί την κοινωνικότητα και τη θέαση του ωκεανού και των νησιών στον ορίζοντα.

Η πρόσβαση στην κατοικία γίνεται είτε από τη θάλασσα, μέσω ιδιωτικής αποβάθρας που εκτείνεται στα γαλήνια νερά, είτε από ξηράς, μέσω ελικοειδούς δρόμου που ανηφορίζει στο βουνό, οδηγώντας στην ανώτερη είσοδο. Στο υψηλότερο σημείο, ένας καταπράσινος κήπος υποδέχεται τον επισκέπτη και προετοιμάζει την εμπειρία που ακολουθεί. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά είδη συναντώνται η Calathea lutea (Maranta charuto), το Philodendronundulatum (Φιλόδενδρο-ονδουλάτουμ), η Chamaedorea erumpens (Φοίνικας-μπαμπού) και η Maranta burle-marxii.

Η αρχιτεκτονική, ελαφρώς υπερυψωμένη από το έδαφος, «μαλακώνει» με φυτεύσεις Philodendron bipinnatifidum(Γκουαϊμπέ), που καλύπτουν τις πέτρινες τοιχοποιίες και δημιουργούν την εντύπωση ότι η κατοικία αναδύεται φυσικά από το τοπίο. Η βλάστηση λειτουργεί επίσης ως φυσικό φίλτρο ανάμεσα στη βεράντα και τον χλοοτάπητα, ενώ οι μεγάλες πέτρες διατηρούν τον αυθεντικό χαρακτήρα του τόπου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η εναλλαγή υψών, όγκων και υφών εξασφαλίζει ομαλή μετάβαση από τη θαμνώδη βλάστηση μέχρι το δασικό θόλο. Η καμπυλόμορφη πισίνα, που ακολουθεί τις φυσικές γραμμές του εδάφους, λειτουργεί ως οπτικός συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο κτίσμα και το περιβάλλον. Από το ξέφωτο, λιθόστρωτα μονοπάτια καθοδηγούν τους κατοίκους μέσα από μια εναλλασσόμενη ακολουθία εμπειριών -από ανοιχτούς, ηλιόλουστους χώρους έως δροσερά περάσματα βυθισμένα στο φύλλωμα.

Δίπλα στην πισίνα, ένα μεγάλο αυτοφυές δέντρο σκιάζει έναν άνετο υπαίθριο χώρο καθιστικού, ενώ στο ανώτερο επίπεδο ο διάδρομος που συνδέει τα υπνοδωμάτια ανοίγεται προς το πίσω τμήμα του οικοπέδου, αποκαλύπτοντας την τοπογραφία και τη βιοποικιλότητα. Από τα μπαλκόνια, στραμμένα προς τη θάλασσα, ο κήπος εκτείνεται χαμηλότερα σαν φυσική συνέχεια του δάσους.

 

Το Αιγαίο ως παρασκήνιο

Η κατοικία βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Αντιπάρου, σε μια πλαγιά με θέα τη θάλασσα και τη Σίφνο. Αν και η έκταση του οικοπέδου είναι 8 στρέμματα, η κλίση του εδάφους, η επιθυμία για απόλυτη εκμετάλλευση της θέας σε όλους τους χώρους και η εναρμόνιση με το τοπίο, ήταν οι παράμετροι που οδήγησαν στην επιλογή της υπόσκαφης κατασκευής.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η πρόσβαση σχεδιάστηκε μέσω μιας σκάλας στην πίσω όψη, η οποία οδηγεί τον επισκέπτη από τον χώρο στάθμευσης στην κεντρική είσοδο. Πρώτη εικόνα από το εσωτερικό είναι το εκτεταμένο άνοιγμα με θέα προς τη θάλασσα, καδράροντας τη Σίφνο στο βάθος. Το καθιστικό και η κουζίνα οργανώνονται στον ίδιο ανοιχτό χώρο, κεντρικά, με τα υπνοδωμάτια εκατέρωθεν. Η διάταξη είναι γραμμική, ώστε όλα τα δωμάτια να έχουν θέα προς τη θάλασσα μέσα από μεγάλα, συρόμενα minimal κουφώματα, καθώς και άμεση πρόσβαση στην πισίνα που διατρέχει το κτίριο κατά μήκος.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Έτσι, στη μία πλευρά των χώρων διημέρευσης βρίσκεται το master υπνοδωμάτιο με δικό του τζάκι, en suite λουτρό και βεράντα ενώ στην άλλη τοποθετούνται τέσσερις ξενώνες με en suite λουτρό, ένα παιδικό δωμάτιο και το δωμάτιο προσωπικού. Η επιλογή των υλικών ήταν σημαντική, καθώς έπρεπε να συνδυάζουν τις προσωπικές προτιμήσεις των ιδιοκτητών με τις σύγχρονες τάσεις κατασκευής στο κυκλαδικό τοπίο. Κυρίαρχο χρώμα στις όψεις είναι το λευκό, με παράλληλη εφαρμογή φυσικών υλικών όπως η πέτρα, δημιουργώντας αντιθέσεις στην υφή των όψεων και επιτυγχάνοντας την ένταξη του κτιρίου στο τοπίο.

 

 

Παλέτα υλικών & φύτευση

Για τους εσωτερικούς χώρους επιλέχθηκαν υλικά όπως η τσιμεντοκονία σε τοίχους και πατώματα, μάρμαρα για τους πάγκους στα μπάνια και ξύλινες ειδικές κατασκευές για την επίπλωση. Η τοποθέτηση του κτιρίου στο οικόπεδο έγινε με τρόπο που διατηρεί και ενσωματώνει στη σύνθεση τους υπάρχοντες κέδρους, που αποτελούν χαρακτηριστικό δέντρο της Αντιπάρου και των Κυκλάδων γενικότερα. Για τη φύτευση της οροφής και του περιβάλλοντα χώρου της πισίνας επιλέχθηκαν θαμνώδη φυτά, αειθαλείς πόες και ξηρανθεκτικά φρύγανα που αντέχουν στην ξηρασία του μεσογειακού καλοκαιριού και τη μειωμένη φροντίδα.

 

Αναδιάρθρωση του αστικού στοιχείου

Το κτίριο στο Lieferinger Spitz του Σάλτσμπουργκ, μια πρώην μονολειτουργική και δομικά κατακερματισμένη εμπορική ζώνη, επανασχεδιάστηκε ως ένας ζωντανός αστικός μικρόκοσμος. Σε έναν κομβικό κυκλοφοριακό κόμβο κατά μήκος της Münchner Bundesstraße, ο χώρος -που κάποτε χαρακτηριζόταν από θόρυβο, κυριαρχία οχημάτων και ανωνυμία- μεταμορφώνεται μέσα από μια τολμηρή αρχιτεκτονική παρέμβαση σε σημείο κοινωνικής συναναστροφής, οικολογικής ευαισθητοποίησης και χωρικής σαφήνειας.

 

Σχεδιαστική Φιλοσοφία

Το κτίριο σε σχήμα “Γ” εδραιώνει τη θέση του στο τοπίο, γεφυρώνοντας διαφορετικές κλίμακες και δημιουργώντας σαφή αστικά όρια μέσω μιας προσεκτικά διαμορφωμένης γεωμετρίας. Τα αναβαθμισμένα επίπεδα, οι υποχωρήσεις και οι αρθρώσεις του όγκου λειτουργούν προστατευτικά απέναντι στον θόρυβο, ενώ παράλληλα προσδίδουν χαρακτήρα και ρυθμό στο σύνολο. Εκεί όπου προηγουμένως υπήρχαν έξι μονάδες, σήμερα φιλοξενούνται 47 υβριδικές κατοικίες και εμπορικοί χώροι, συνδυάζοντας την πυκνότητα με την ποιότητα ζωής.

Κεντρική ιδέα της πρότασης είναι η έξυπνη πυκνοποίηση χωρίς περαιτέρω “κατανάλωση” γης. Η στάθμευση αποσυνδέεται από τα μισθωτήρια, επιτρέποντας μεγαλύτερη ευελιξία και απελευθερώνοντας πολύτιμο χώρο για πράσινες και κοινόχρηστες υποδομές. Η πρόβλεψη για ποδηλατικές διαδρομές, κοινόχρηστα ποδήλατα και φορτηγά ποδήλατα, καθώς και η ενίσχυση της μη μηχανοκίνητης μετακίνησης, ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας αστικής κοινωνίας που αλλάζει. Οι οροφόκηποι, τα κάθετα συστήματα πρασίνου και οι υπαίθριες ταράτσες ενισχύουν τη βιοποικιλότητα, μετριάζουν τις θερμικές νησίδες και ενδυναμώνουν την κοινωνική ζωή.

 

 

Αστικός σχεδιασμός

Παρότι το οικόπεδο είναι στενό και εκτεθειμένο στην κυκλοφορία, ο σχεδιασμός επιβάλλει μια νέα λογική: δημιουργεί μια δημόσια πλατεία με σιντριβάνι, ενσωματώνει νέο ποδηλατόδρομο και προσφέρει μια παιδική χαρά στην ταράτσα, αναβαθμίζοντας την ποιότητα της καθημερινότητας. Το έργο επαναπροσδιορίζει τον ρόλο των υπολειμματικών χώρων, αποδεικνύοντας πως η αρχιτεκτονική μπορεί να μετατρέψει παραμελημένες ζώνες σε ζωντανά σημεία του αστικού ιστού. Παρά τους περιορισμούς, η περιοχή διαθέτει πλέον περισσότερο πράσινο απ’ ό,τι πριν, αποδεικνύοντας πως η πυκνότητα και η οικολογία όχι μόνο συνυπάρχουν, αλλά αλληλοενισχύονται.

Το MB110 δεν είναι απλώς ένα κτίριο, αλλά προσφέρει απτά δημόσια και οικολογικά οφέλη. Οι κάτοικοι απολαμβάνουν καθαρότερο αέρα, μειωμένο θόρυβο και πολλαπλές αστικές ανέσεις. Η ευρύτερη περιοχή ωφελείται από νέους δημόσιους χώρους πρασίνου, βελτιωμένο μικροκλίμα και εκσυγχρονισμένες υποδομές κινητικότητας. Σε ευρύτερη κλίμακα, το έργο συμβάλλει στη μείωση της κάλυψης εδάφους, στην ενίσχυση της βιοποικιλότητας και στην προώθηση ενός βιώσιμου τρόπου ζωής.

 

 

Καινοτομία και βιωσιμότητα

Αυτό που καθιστά τον σχεδιασμό μοναδικό είναι η ικανότητά του να παράγει περισσότερο ανοιχτό και πράσινο χώρο μέσα από την ίδια την πράξη της πυκνοποίησης -μια φαινομενική αντίφαση που μετατρέπεται σε στρατηγική σχεδιασμού. Το έργο αποδεικνύει ότι ακόμη και οι πιο δύσκολες ή παραμελημένες αστικές εκτάσεις μπορούν, μέσα από την αρχιτεκτονική, να αποκτήσουν ζωή και νόημα. Το κτίριο αποτελεί πρότυπο ανθεκτικού αστικού μετασχηματισμού, ισορροπώντας ρεαλιστικές λύσεις με προοδευτική σκέψη.

 

Η ζούγκλα στο κτίριο

Η παρούσα μελέτη αφορά στον σχεδιασμό – μετάπλαση ενός εγκαταλελειμμένου αστικού κελύφους σε χώρο εργασίας μιας εξωστρεφούς, φιλοπερίεργης και φιλοπράγμονος ομάδας νέων μηχανικών.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ένας χώρος που πέρα από την κάλυψη των συναφών εργασιακών αναγκών, θα διεγείρει την αισθητηριακή όρεξη και θα συμβάλει στην πυροδότηση εξαιρετικών εμπειριών μεταξύ των μελών της ομάδας, αλλά και των γνωρίμων τους. Η ιδέα είναι απλή: “Ας βάλουμε λίγη ζούγκλα μέσα στο κτίριο“. Μία κυκλοτερής επιφάνεια με τροπικά φυτά (strelitzia nicolai, howea forsteriana, beaucarnea, asparagus setaceus) και φυσικά πετρώματα τοποθετείται στην είσοδο του γραφείου.

Ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα άρδευσης με σταλάκτες και τεχνητές συσκευές φωτισμού κατάλληλου μήκους κύματος, εξασφαλίζουν τις βέλτιστες συνθήκες διατήρησης και βλαστικής ανάπτυξης των φυτών. Ένα αίσθημα δροσισμού, λόγω του φαινομένου της εξατμισοδιαπνόης των φυτών καθώς και το πετριχώρ -το άρωμα που αναδύεται από το νοτισμένο χώμα- επενεργεί και ποδηγετεί τους χρήστες “ως εάν“ ήταν κάπου στη φύση.

 

Λειτουργική διάταξη

Ο κύριος εργασιακός χώρος, υπερυψωμένος σε ένα περίοπτο και περιφανές ξύλινο “κουτί“, σχηματοποιεί και διαχωρίζει με σαφήνεια τους άξονες κίνησης και τους επιπρόσθετους βοηθητικούς χώρους εργασίας- συναντήσεων, ενώ παράλληλα ενσωματώνει τις επιμέρους δευτερεύουσες χρήσεις στον υποκείμενο αποθηκευτικό χώρο. Μια κίτρινη χρωματική μονοκοντυλιά (folie jaune), φιλοτεχνεί ένα κινηματογραφικό σκηνικό μικρό-κατοίκησης (κουζίνα, λουτρό, κρεβάτι).

 

Φωτισμός & ατμόσφαιρα

H διάδραση χρήστη-φωτισμού υπαγορεύει το μέγεθος και την ένταση των σκιών, μετουσιώνοντας διαρκώς τις προσλαμβάνουσες εικόνες του παρατηρητή, ο οποίος μέσα από τις μεταβαλλόμενες οπτικές γωνίες θέασης ανακαλύπτει κάθε φορά και έναν διαφορετικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην αέναη συμμετρία των σχημάτων και του φωτός.

Ένας σύγχρονος εργασιακός χώρος οφείλει να μετατρέπει την εργασία από μια επώδυνη αναγκαιότητα σε μια δημιουργική δραστηριότητα, τόσο με όρους καθαυτό εργασιακούς, όσο και κοινωνικής συναναστροφής κι επικοινωνίας, όπως μια μπασκετική πρόκληση, ένα πάρτι με φίλους ή μια κινηματογραφική προβολή. Στη διαμορφωμένη αρχιτεκτονική σεκάνς, πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζει μια πολυμήχανη και ιδιαίτερα ευρηματική χελώνα (Testudo graeca Linnaeus), ο “Οδυσσέας“.

Οπτικός διάλογος

Η κατοικία των 7.000m2 είναι χτισμένη σε ένα μοναδικό δασικό οικόπεδο, το οποίο περιβάλλεται από ποτάμι και στις δύο πλευρές. Αυτό το φυσικό περιβάλλον προσφέρει απόλυτη ιδιωτικότητα, δημιουργώντας την αίσθηση ενός απομονωμένου νησιού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο σηματοδοτεί μια νέα φάση στην εξέλιξη της αρχιτεκτονικής, εξερευνώντας τρόπους ενσωμάτωσης οργανικών μορφών στη σύγχρονη ιδιωτική κατοικία. Η έννοια των λείων, κυματιστών στεγών λειτουργεί ως αναπαράσταση της κίνησης του νερού, θυμίζοντας φυσικό καταρράκτη. Αυτός ο δυναμικός σχεδιασμός της στέγης καθορίζει τα όρια μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων χώρων, εξασφαλίζοντας την ιδιωτικότητα των υπνοδωματίων και των μπάνιων, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί έναν οπτικό διάλογο με το γύρω τοπίο. Οι πλήρως πανοραμικές τζαμαρίες ενισχύουν τη διαφάνεια του εσωτερικού, προάγοντας μια ισχυρή συγχώνευση του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο.

 

Σχεδιασμός στέγης

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του έργου είναι η γλυπτική οροφή από φυσικό σχιστόλιθο. Η γεωμετρία και τα υλικά της αντλούν έμπνευση από το φυσικό περιβάλλον, αντικατοπτρίζοντας τις απαλές γραμμές των όχθεων του ποταμού και τα ομαλά περιγράμματα του τοπίου. Η χωρική διάρθρωση της κατοικίας βασίζεται στις αρχές της ανοιχτότητας και της ενότητας. Το κτίριο έχει σχεδιαστεί ως ένας ενιαίος όγκος, αντί να χωρίζεται σε ξεχωριστά τμήματα, ενισχύοντας έτσι τη συνολική αρχιτεκτονική ακεραιότητα.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η κεντρική αυλή, που φιλοξενεί τα υφιστάμενα πεύκα, αποτελεί έναν βασικό συνθετικό πυρήνα του σχεδιασμού. Στόχος ήταν η προστασία αυτών των δέντρων, ενώ παράλληλα επιδιώχθηκε η πλήρης ενσωμάτωση του φυσικού τοπίου στο χώρο διαβίωσης. Οι πανοραμικές τζαμαρίες επιτρέπουν στο περιβάλλον να επεκτείνεται οπτικά στον εσωτερικό χώρο, κάνοντάς το αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας.

Φυσικό κατώφλι

Στόχος του έργου αποτελεί η δημιουργία μιας μοντέρνας κατοικίας τριών υπνοδωματίων που συνδυάζει αρμονικά την εσωτερική και την εξωτερική ζωή. Με συνολικό εμβαδόν 137m2, η εξωτερική όψη χαρακτηρίζεται από καθαρές γραμμές, λευκούς τοίχους και φυσικές ξύλινες λεπτομέρειες, ακολουθώντας μια διαχρονική και minimal αισθητική.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μια μεγάλη πισίνα βρίσκεται το επίκεντρο του εξωτερικού χώρου, και περικλείεται από καταπράσινο τοπίο και προσεκτικά τοποθετημένους χώρους καθιστικού, ιδανικούς για χαλάρωση και φιλοξενία. Σημαντικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτελεί ο όγκος της εξωτερικής αποθήκης που διαπερνά το σπίτι, σχηματίζοντας μια αρχιτεκτονική ιεραρχία. Επενδυμένος με αυλακωτή, παραδοσιακή κυπριακή πέτρα Κιβίδας, ο όγκος γεφυρώνει τη μοντέρνα αισθητική με μια αναφορά στην τοπική κληρονομιά, προσδίδοντας υφή και πολιτιστική αναφορά στον σχεδιασμό.

 

Σύνδεση εσωτερικού και εξωτερικού

Η είσοδος προσεγγίζεται σταδιακά, τοποθετημένη πίσω από τον τοίχο της πρόσοψης, ο οποίος με τη σειρά του είναι κατασκευασμένος από τετράγωνους διάτρητους κυβόλιθους. Ο επισκέπτης εισέρχεται στην είσοδο της κατοικίας διαμέσου ανθώνων. Αυτή η καλλιτεχνική αλλά και συνάμα λειτουργική σχεδίαση προσθέτει βάθος και ιδιωτικότητα, ενώ το παιχνίδι φωτός και σκιάς μέσα από τα κούφια τετράγωνα δημιουργεί μια συνεχώς μεταβαλλόμενη οπτική δυναμική. Ο διάδρομος της εισόδου, με τον πέτρινο όγκο, τα φυτά και τις ξύλινες λεπτομέρειες, δημιουργεί μια φιλόξενη και ήρεμη μετάβαση από τον έξω κόσμο στο εσωτερικό του σπιτιού, εκεί όπου ο σχεδιασμός αποπνέει ζεστασιά και άνεση.

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Τα υλικά που επιλέχθηκαν υιοθετούν τις γήινες αποχρώσεις και τις φυσικές υφές. Η ανοιχτή διάταξη εξασφαλίζει ροή σύνδεσης μεταξύ της τραπεζαρίας και του σαλονιού, ενώ οι μεγάλες συρόμενες γυάλινες πόρτες προσκαλούν το άφθονο φυσικό φως και παρέχουν εύκολη πρόσβαση στην αυλή. Το σπίτι ενσωματώνει στοιχεία βιοφιλικού σχεδιασμού, με φυτά και φυσικά υλικά που ενισχύουν τη σύνδεση με τη φύση ενώ αντίστοιχα η βιοκλιματική προσέγγιση στοχεύει στην αποφυγή υπερθέρμανσης του εσωτερικού τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού αλλά και φυσικής ζεστασιάς τον χειμώνα.

Ο όλος σχεδιασμός ισορροπεί τη λειτουργικότητα, την αισθητική και την αίσθηση της ηρεμίας, δημιουργώντας ένα αληθινό μοντέρνο καταφύγιο στην καρδιά της Αγλαντζιάς, με προσεκτικές αναφορές στην πολιτιστική και αρχιτεκτονική παράδοση.

Σύγχρονη ταυτότητα

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και τον επαναπροσδιορισμό ενός παλαιού σχολικού κτηρίου 400m2., το οποίο πλέον φιλοξενεί το κέντρο δια βίου μάθησης Practica. Το έργο συνδύασε την αρχιτεκτονική ευαισθησία με τις σύγχρονες λειτουργικές απαιτήσεις, ενώ παράλληλα ανέδειξε τη νέα εταιρική ταυτότητα.

 

Εταιρική Ταυτότητα

Το λογότυπο της εταιρείας σχεδιάζεται εκ νέου, ενώ ο επαναπροσδιορισμός της οπτικής επικοινωνίας περιλαμβάνει εσωτερικές και εξωτερικές εφαρμογές. Για την ομαλή λειτουργία της εκπαίδευσης και την καθοδήγηση του επισκέπτη τοποθετήθηκαν σημάνσεις, εσωτερικά και εξωτερικά, με την υπόδειξη των χρήσεων ανά χώρο. Οι επιγραφές, η σήμανση και οι γραφιστικές παρεμβάσεις εναρμονίζονται με την αισθητική του κτηρίου, εξασφαλίζοντας μια συνεκτική και επαγγελματική εικόνα.

 

Χωρική οργάνωση

Το κτίριο οργανώνεται σε δύο επίπεδα με το αποτύπωμά του να σχηματίζει ένα Τ και  το ισόγειο να βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον προαύλιο χώρο (130m2), ο οποίος επανασχεδιάζεται με στόχο την αποκατάσταση της φυσικής του μορφής και τη βελτίωση της λειτουργικότητάς του. Δημιουργείται μια νέα αυλή που ενσωματώνει αρμονικά στοιχεία αισθητικής και πρακτικότητας, παρέχοντας έναν καλαίσθητο και λειτουργικό χώρο διαλείμματος και εκπαιδευτικών συγκεντρώσεων. Επιπλέον, προστίθεται το πράσινο που είχε απομακρυνθεί δημιουργώντας έξι παρτέρια με αρωματικά φυτά και δέντρα εμπνευσμένα από τις φυτεύσεις της περιοχής, ενώ παράλληλα τοποθετείται πέργκολα σκίασης και μονολιθικά τραπέζια και παγκάκια για τους χρήστες.

 

Υφιστάμενο κτίριο

Το εξωτερικό κέλυφος του κτιρίου διατηρείται σχεδόν ακέραιο, σεβόμενο την αρχιτεκτονική του ταυτότητα. Ωστόσο, έγιναν επιλεκτικές επεμβάσεις σε ορισμένα δομικά στοιχεία για να ενισχυθεί η λειτουργικότητα και η αισθητική αρτιότητα. Οι όγκοι διαχωρίζονται με σκοπό την ανάδειξη του πυρήνα του κτιρίου και της υποδοχής,  ενώ ταυτόχρονα συμπληρώνονται κάποια επιπλέον διακοσμητικά στοιχεία στις όψεις με σκοπό την ολοκλήρωση της ογκοπλασίας. Τα χρώματα που εφαρμόστηκαν στο κτίριο εναρμονίζονται με τη νέα εταιρική ταυτότητα, αντανακλώντας τη δυναμική και σύγχρονη προσέγγισή της.

Διαφανές κέλυφος

Το Σουράτ, ένας ακμάζων κόμβος εμπορίου και πολιτισμού στο Γκουτζαράτ, έχει εξελιχθεί σε μια πόλη που συνδυάζει με αρμονία την παράδοση με τον ταχύ εκσυγχρονισμό. Γνωστή για την έντονη δραστηριότητα στην κλωστοϋφαντουργία και το εμπόριο διαμαντιών, η πόλη αποτελεί σύμβολο ανθεκτικότητας, καινοτομίας και ανάπτυξης. Στο κέντρο αυτού του ζωντανού σκηνικού, το έργο των 2400m² αναδύεται ως φάρος σύγχρονου σχεδιασμού, που ενσωματώνεται άψογα στο φυσικό του περιβάλλον.

 

Φιλοσοφία έργου

Στον πυρήνα του σχεδιασμού του γραφείου βρίσκεται η φιλοσοφία της ανοιχτότητας και της ρευστότητας. Όπως ο μονοκύτταρος οργανισμός από τον οποίο πήρε το όνομά του, η αρχιτεκτονική είναι δυναμική και διαρκώς προσαρμοστική, αντλώντας έμπνευση από τις φυσικές μορφές και τα στοιχεία του περιβάλλοντος. Το γραφείο αποτελείται από τέσσερις γυάλινους κύβους -δύο για τους διευθυντές, μία αίθουσα συνεδριάσεων και έναν χώρο προσωπικού- τοποθετημένους στρατηγικά γύρω από μια κεντρική βεράντα. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια εντυπωσιακή οπτική ταυτότητα, αλλά και μια λειτουργική δομή, όπου οι εσωτερικοί χώροι συγχωνεύονται αρμονικά με τους εξωτερικούς ημιυπαίθριους χώρους. Η βεράντα λειτουργεί ως κοινόχρηστος κόμβος, εμπνευσμένος από τα ινδικά σπίτια, ενθαρρύνοντας τις ανεπίσημες αλληλεπιδράσεις, τη δημιουργικότητα και τις ελεύθερες συζητήσεις.

 

Αρχιτεκτονικά στοιχεία

Η διαφάνεια αποτελεί κεντρικό στοιχείο του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού του έργου. Οι γυάλινοι κύβοι επιτρέπουν στο φυσικό φως να διαχέεται στους εσωτερικούς χώρους, ενισχύοντας την αίσθηση ανοιχτότητας και τη σύνδεση με τον περιβάλλοντα κήπο. Ωστόσο, η διαφάνεια δεν περιορίζεται σε μια απλή αισθητική επιλογή, αλλά αντικατοπτρίζει τις αξίες της σύγχρονης εταιρικής κουλτούρας: σαφήνεια, ορατότητα και συμμετοχικότητα. Η έννοια του γραφείου στον κήπο ενισχύει τη σύνδεση με τη φύση, κάνοντάς τον χώρο εργασίας αναπόσπαστο κομμάτι του τοπίου, και όχι κάτι που επιβάλλεται σε αυτό. Οι μεγάλες, προβαλλόμενες στέγες παρέχουν σκιά, προστατεύοντας τις γυάλινες κατασκευές από τον έντονο ήλιο του Σουράτ, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν συνεχώς μεταβαλλόμενα μοτίβα φωτός και σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό το αέναο παιχνίδι των φυσικών στοιχείων διαμορφώνει ένα δυναμικό περιβάλλον, όπου η ατμόσφαιρα αλλάζει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, προάγοντας έναν χώρο εργασίας που είναι εξίσου ευέλικτος και ευχάριστος.

 

Βιώσιμος σχεδιασμός

Πέρα από την αισθητική του γοητεία, το έργο αποτελεί πρότυπο βιώσιμου σχεδιασμού. Η έμφαση στο φυσικό φως της ημέρας μειώνει σημαντικά την ανάγκη για τεχνητό φωτισμό, ενισχύοντας την ενεργειακή απόδοση. Επιπλέον, η προσεκτική ενσωμάτωση τοπικών υλικών μειώνει το αποτύπωμα άνθρακα του κτιρίου και στηρίζει την τοπική οικονομία. Το εκτεθειμένο σκυρόδεμα, τα μαύρα πλακάκια δαπέδου και τα έπιπλα, κατασκευασμένα από τοπικούς τεχνίτες, αποδεικνύουν τη βιοκλιματική προσέγγιση του αρχιτέκτονα. Με τη συμμετοχή τοπικών ξυλουργών και την προμήθεια υλικών από κοντινές περιοχές, το έργο μειώνει το κόστος μεταφοράς και ενισχύει τη συνεργασία με την κοινότητα. Ο σχεδιασμός προσφέρει επίσης υψηλό επίπεδο φυσικού αερισμού, μειώνοντας τις ανάγκες για κλιματισμό, ενώ τα καινοτόμα συστήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων εξοικονομούν νερό, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευση του έργου στις αρχές της πράσινης αρχιτεκτονικής.

 

Φύτευση & διακόσμηση

Οι καταπράσινοι κήποι είναι προσεκτικά σχεδιασμένοι με ενδημικά είδη φυτών, τα οποία όχι μόνο ευδοκιμούν στο τοπικό κλίμα, αλλά συμβάλλουν και στην οικολογική ισορροπία υποστηρίζοντας την τοπική χλωρίδα και πανίδα. Ο κήπος δεν αποτελεί απλώς μια δεύτερη σκέψη, αλλά αναπόσπαστο μέρος του σχεδιασμού, ενισχύοντας τη σύνδεση μεταξύ των χώρων εργασίας και του φυσικού περιβάλλοντος. Εσωτερικά, το γραφείο μοιάζει με γκαλερί. Οι ανοιχτοί χώροι διακοσμούνται με γλυπτά και έργα τέχνης που εμπλουτίζουν το περιβάλλον με δημιουργικότητα και έμπνευση.

Νικητής του Ευρωπαϊκού Βραβείου για τον Αστικό Δημόσιο Χώρο 2024 στη γενική κατηγορία

Το έργο αναδεικνύει τη μνήμη του πάρκου μέσα από την υλικότητά του. Συγκεκριμένα, τα ερείπια από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που σχημάτισαν το ύψωμα, αξιοποιούνται ως σκυρόδεμα για την κατασκευή των νέων δομών του πάρκου.

 

Υφιστάμενη κατασκευή

Το πάρκο, το οποίο λειτούργησε ως χώρος απόρριψης των ερειπίων της πόλης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται σε μία από τις πιο κεντρικές συνοικίες της Βαρσοβίας, σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη κατοικημένη περιοχή. Στη δεκαετία του 1990, ανεγέρθηκε μνημείο με σύμβολα του πολωνικού αντιστασιακού κινήματος, καθιστώντας τον χώρο σημείο εκδηλώσεων.

 

Σχεδιαστική προσέγγιση

Οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν κυρίως στην προσαρμογή του αναχώματος ώστε να καλύπτει τις ανάγκες όλων των χρηστών. Η πολυπλοκότητα του εδάφους απαίτησε τη δημιουργία πεζογεφυρών και τεχνητών ρεμάτων. Με τη συμβολή ειδικών στη χρήση σκυροδέματος, εφαρμόστηκε τεχνολογία για την παρασκευή σκυροδέματος από μπάζα, ενσωματώνοντας σύγχρονες αρχές κυκλικής οικονομίας. Τα πρανή των ρεμάτων, που παραπέμπουν σε γεωλογικά στρώματα ενός ανθρωπογενούς λόφου, λειτουργούν ως μνημείο. Το έργο περιλάμβανε επίσης χώρους αναψυχής, με τη δημιουργία πολυάριθμων σημείων ξεκούρασης και περιπάτου, καθώς και παιδικής χαράς.

 

Σχεδιασμός τοπίου

Στον τομέα της βλάστησης, εκπονήθηκε ένα σχέδιο φύτευσης σε συνεργασία με ειδικό φυτοκοινωνιολόγο. Το σχέδιο βασίστηκε στην ανάλυση των φυσικών διεργασιών που ξεκίνησαν με πρωτοπόρα είδη βλάστησης, οδηγώντας στη διαμόρφωση ενός μοντέλου για νέα οικοσυστήματα. Παράλληλα, στο πλαίσιο δράσεων εκπαίδευσης και προβολής, δημιουργήθηκε μια υπαίθρια έκθεση που αναδεικνύει την ανοικοδόμηση της Βαρσοβίας και τον νέο τύπο τοπίου που προέκυψε.

 

Αστική επίδραση

Το έργο ενίσχυσε την αίσθηση του ανήκειν στους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι πλέον κατανοούν βαθύτερα την ιστορία του τόπου τους και εκτιμούν τη δημιουργική αξιοποίηση των ερείπιων που σχημάτισαν το ύψωμα. Παράλληλα, ο σχεδιασμός πρόσφερε στην πόλη έναν νέο χώρο πρασίνου, ανθεκτικό στην κλιματική αλλαγή, εφαρμόζοντας στρατηγικές βιώσιμης διαχείρισης του τοπίου και βελτιώνοντας την πρόσβαση στο πάρκο.

Συνδιαλλαγή με το υπάρχον

Το έργο αφορά στον επανασχεδιασμό ενός πρώην βιομηχανικού χώρου 450m², συμπεριλαμβανομένου αίθριου, με στόχο να διαμορφωθεί ένα all day bar & restaurant με έμφαση στη βιωσιμότητα.

 

Λειτουργική διάταξη

Η είσοδος στο εσωτερικό γίνεται από μια βαριά ξύλινη πόρτα και έναν μικρό προθάλαμο που οριοθετείται από μία σκουρόχρωμη πυκνή κουρτίνα. Ανοίγοντάς την, αποκαλύπτεται η σάλα με σημείο κατατεθέν το μακρόστενο bar και σε συνέχεια εκτείνεται το ανοιχτό εργαστήριο και το δωμάτιο ψυγείων, που επιτρέπουν στους επισκέπτες να δουν όλη τη διαδικασία προετοιμασίας των προϊόντων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η διαμόρφωση του ψηλοτάβανου χώρου, που διακρίνεται σε τέσσερα τμήματα, χαρακτηρίζεται από ροή και ενοποιεί το εσωτερικό με το εξωτερικό μέσα από μεγάλα μεταλλικά ανοίγματα που αναδεικνύουν το αίθριο και τον κήπο, τα δυο επιπλέον τμήματα που ολοκληρώνουν με φυσικότητα τον σχεδιασμό. Η αρχιτεκτονική ποιότητα του κτιρίου αξιοποιήθηκε με σεβασμό, διατηρώντας το υπάρχον κέλυφος.

 

Υλικά & διακόσμηση

Aναδεικνύοντας τα υλικά που τονίζουν τον βιομηχανικό του χαρακτήρα, χωρίς επιτηδευμένους χειρισμούς. Τα μεταλλικά στοιχεία παρέμειναν αναλλοίωτα στην αυτούσια μορφή τους και η τοιχοποιία ντύθηκε με πεταχτό σοβά. Στοιχεία που υπήρχαν ήδη στον χώρο ενσωματώνονται στο νέο εγχείρημα και γίνονται κομμάτι του σχεδιασμού για να εξυπηρετήσουν τη νέα λειτουργία του. Έτσι, ένα κομμάτι πηγαδιού και ένα μαρμάρινο σιντριβάνι -και τα δύο παλιάς αθηναϊκής αισθητικής- μεταμορφώνονται σε ένα τραπέζι και σε μία βάση στήριξης για το tap, από το οποίο βγαίνει η μπύρα.

Για τη διακόσμηση επιλέχθηκαν ξύλινα έπιπλα με μεταλλικές βάσεις και κατασκευάστηκε ειδική ξύλινη επένδυση για το πίσω μέρος του bar. Οι λευκές ελεύθερες όψεις εμπλουτίστηκαν με φυτά εσωτερικού χώρου ενώ επιλέχθηκε γραμμικός και σημειακός φωτισμός για να αναδειχθούν αβίαστα τα κυρίαρχα σημεία του χώρου.

Εργαστήριο στους αγρούς

Η βασική ιδέα του έργου είναι η δημιουργία ενός χώρου όπου κάθε λεπτομέρεια αναδεικνύει τη σύνδεση με τη φύση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει την προσεκτική διαδικασία παρασκευής των πιάτων του εστιατορίου.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος διαθέτει δύο τύπους καθισμάτων: μεγάλα τραπέζια που μπορούν να φιλοξενήσουν έως και 12 άτομα και μικρότερα τραπέζια για έως τέσσερα άτομα. Στο κέντρο δεσπόζει μια μεγάλη νησίδα-μπαρ από ανοξείδωτο ατσάλι, με τη βάση της κατασκευασμένη από τουρκικό μάρμαρο, προσδίδοντας σταθερότητα και κομψότητα στη συνολική κατασκευή. Στο κεντρικό τμήμα της νησίδας, γυάλινες φιάλες γεμάτες με φωτεινό λικέρ είναι τοποθετημένες με “άτακτο” τρόπο, ενώ ένας διακριτικός, κρυφός φωτισμός αναδεικνύει τη νησίδα-μπαρ, δημιουργώντας μια ατμοσφαιρική εμπειρία.

 

Υλικά & επίπλωση

Η παλέτα των υλικών αντλεί έμπνευση από τις φυσικές υφές και τα συστατικά των τροφίμων. Οι τοίχοι είναι επενδυμένοι με ειδικά κατασκευασμένη πέτρα, που συνδυάζει μάρμαρο με τσόφλια αυγών. Το λινό ύφασμα, το οποίο κυριαρχεί στον χώρο, δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με τις υφές του ανοξείδωτου μετάλλου και της πέτρας, ενώ προσεκτικά επιλεγμένα έπιπλα συμπληρώνουν το συνολικό σχεδιασμό. Κομψές γραμμές και γεωμετρικά σχήματα εμπνευσμένα από τον σχεδιασμό του 20ού αιώνα συνδυάζονται αρμονικά με τα υπόλοιπα στοιχεία του χώρου. Τα τραπέζια είναι φτιαγμένα από καπλαμά λεύκας, πέτρα, ανοξείδωτο μέταλλο και τραβερτίνη, προσφέροντας μια σύνθεση υφών που ενισχύει τη συνολική φυσική αισθητική.

 

Φύτευση

Το τελικό “συστατικό” του σχεδιασμού είναι η εσωτερική βλάστηση, η οποία προσθέτει μια φυσική διάσταση στον χώρο. Η επιλογή των φυτών αποτέλεσε πρόκληση, καθώς τα περισσότερα δασικά και ποώδη είδη δεν μπορούν να επιβιώσουν σε εσωτερικούς χώρους. Τελικά, επιλέχθηκαν φυτά όπως ο Φίκος Μπέντζαμιν και αποξηραμένα κλαδιά βρώμης, τα οποία τοποθετήθηκαν σε μεγάλες γλάστρες γύρω από την τραπεζαρία. Αυτή η σύνθεση όχι μόνο ενισχύει την ατμόσφαιρα του χώρου, αλλά αναδεικνύει τη σύνδεση με τη φύση καθώς και τη χρήση τοπικών υλικών στη διαδικασία παρασκευής των φαγητών.

Οπτική ταυτότητα

Η σύνθεση αφορά τη δημιουργία ενός εστιατορίου με φόντο το άγριο φυσικό τοπίο της Μυκόνου, του οποίου η μίμηση και η ανάδειξη αποτέλεσε βασικό στοιχείο για την επιλογή των υλικών και της ογκοπλασίας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που παραμένει “άγριο“ και ταυτόχρονα φιλικό προς τον χρήστη.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η ιδιαιτερότητα του οικοπέδου είναι ο μεγαλοπρεπής βράχος που δεσπόζει στο ανατολικό του όριο, o οποίος σχηματίστηκε κατά την εξόρυξη πέτρας για την ανοικοδόμηση του λιμανιού του νησιού τη δεκαετία του ‘60. Λόγω διάβρωσης, σε πολλά σημεία υπήρχε ο κίνδυνος αποκόλλησής του κι έτσι, ενισχύθηκε με κατακόρυφες αντηρίδες από μπετόν, επενδυμένες με φυσική πέτρα Μυκόνου.

Ο σχεδιασμός επιδιώκει την ανάδειξη του βράχου καθ’ όλο το μήκος του έργου, από την είσοδο μέχρι το τελευταίο daybed, αγκαλιάζοντας και ενοποιώντας το έργο. Το εστιατόριο τοποθετείται πάνω σε μια σειρά από πεζούλες που ακολουθούν την κλίση του φυσικού εδάφους που υπήρχε πριν την καταστροφή του λόφου.

 

Χωρική διάταξη

Η είσοδος, πραγματοποιείται από την πίσω μεριά του οικοπέδου, μέσω ενός υπαίθριου διαδρόμου σε επαφή με τον φωτισμένο βράχο, που καταλήγει στο κέντρο της κάτοψης αποκαλύπτοντας τη θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα. Από τη μία μεριά, αναπτύσσεται ο κεντρικός χώρος του εστιατορίου. Οι δευτερεύουσες χρήσεις και η παρασκευή του φαγητού καταλαμβάνουν το πίσω μέρος της κάτοψης, ενώ τα τραπεζοκαθίσματα τοποθετούνται μπροστά, διαμορφωμένα σε open plan διάταξη, με θέα στη θάλασσα. Από την άλλη μεριά, κάτω από τον βράχο, βρίσκεται το bar με πιο χαλαρή διαρρύθμιση και φοίνικες ανάμεσα στο διαμορφωμένο περιβάλλον.

 

Εξωτερικός χώρος & υλικά

Στην infinity pool που διατρέχει όλο το μήκος του εστιατορίου, ξύλινες πλατφόρμες 3x3m χρησιμοποιούνται το πρωί σαν daybeds κάτω από τη σκιά που δημιουργούν οι φοίνικες, ενώ το βράδυ για ένα ρομαντικό δείπνο. Η επαφή με τον βράχο και τις φυσικές γραμμές που σχηματίζει ενέπνευσε τη σύνθεση για κοίλες και κυρτές διαμορφώσεις που προσδίδουν ροϊκότητα στις διατάξεις των στοιχείων. Οι τοίχοι, τα στέγαστρα και άλλα δευτερεύοντα στοιχεία που αποτελούνται κυρίως από πέτρα και ξύλο, διαμορφώνουν ατμόσφαιρα και υφές, ενώ προσαρμόζουν το εστιατόριο στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

 

 

 

 

Πράσινη αναβίωση

Το έργο αφορά την ανάπλαση της Πλατείας Φειδά στην Λαμπρινή. Η παρέμβαση καλύπτει συνολική έκταση 16.343μ² και περιλαμβάνει την πλατεία, τις περιμετρικές της οδούς και πεζοδρόμια. Η ανάπλασή της φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την περιοχή επέμβασης σε έναν βιώσιμο αστικό κόμβο που θα αναβαθμίσει την καθημερινότητα των κατοίκων και θα προάγει την σχέση τους με τον δημόσιο χώρο, με σεβασμό στη φύση και την πόλη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η Πλατεία σήμερα παρουσιάζει εκτεταμένες φθορές όπως ρωγμές στα δάπεδα και στις τοιχοποιίες αντιστήριξης, παραμελημένες χωμάτινες διαδρομές, απουσία χαμηλού πρασίνου, ανεπαρκή πλάτη πεζοδρομίων, ελλείψεις στη σήμανση, κλπ.  Η πρόταση αποσκοπεί αφ’ ενός μεν στην περιβαλλοντική, λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση, αφ’ ετέρου δε στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, φιλικού, αστικού δημόσιου χώρου πρασίνου, αναψυχής και παιχνιδιού.

 

Αρχιτεκτονική διαμόρφωση

Η προσέγγιση διατηρεί τη βασική διάταξη της πλατείας και τα σκληρά δάπεδα του κεντρικού τμήματός της διαμορφώνονται με την χρήση ορθοκανονικού καννάβου 4mx4m. Ο κάνναβος υλοποιείται με συνεχόμενες σειρές μαρμαροκυβόλιθων, ενώ οι επιστρώσεις των τετραγώνων που προκύπτουν, διαφοροποιούνται μέσα από έναν συνδυασμό “ψυχρών” τσιμεντοκυβόλιθων και μαρμαροκυβόλιθων σε τρία διαφορετικά μοτίβα καθώς και αρχιτεκτονικού σκυροδέματος σε δύο αποχρώσεις της ίδιας χρωματικής παλέτας. Τα τετράγωνα επαναλαμβάνονται και εναλλάσσονται, σχηματίζοντας μια συνεκτική γεωμετρική επιφάνεια υφών και χρωμάτων. Οι δενδροδόχοι των υπαρχόντων και νέων δένδρων, πλαισιωμένες από μία ή περισσότερες σειρές κυβόλιθων σε ομόκεντρη κυκλική διάταξη, ενσωματώνονται στο υπόβαθρο.

 

Δημόσιες χρήσεις

Στο κεντρικό τμήμα η δαπεδόστρωση διαφοροποιείται και φιλοξενεί επιδαπέδιους πίδακες, γύρω από τους οποίους αναπτύσσεται κυκλικό καθιστικό. Στο βορειοανατολικό τμήμα της πλατείας διαμορφώνεται παιδική χαρά ενώ τα υπάρχοντα γήπεδα μπάσκετ διατηρούνται. Οι υφιστάμενες χωμάτινες διαδρομές επανασχεδιάζονται με μεταβλητό πλάτος. Τέλος, εγκαθίσταται νέος αστικός εξοπλισμός, με τα παγκάκια να τοποθετούνται ανά ομάδες σε σκιερές θέσεις.

Το πλάτος των περιμετρικών πεζοδρομίων διευρύνεται για να διασφαλιστούν συνθήκες άνετης και ασφαλούς κυκλοφορίας των πεζών και προστίθενται νέες δενδροστοιχίες κατά μήκος τους. Οι κυκλοφοριακές  ρυθμίσεις περιλαμβάνουν μέτρα όπως: η ελάττωση του πλάτους του οδοστρώματος, οι μονοδρομήσεις, η μείωση της ταχύτητας των διερχόμενων οχημάτων και ο περιορισμός και η οργάνωση της στάθμευσης.

 

Βιοκλιματική προσέγγιση

Ένας από τους βασικούς στόχους του σχεδιασμού είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας, μέσω “μπλε και πράσινων” παρεμβάσεων. Με τη μείωση των σκληρών επιφανειών και την επαύξηση των περιοχών φύτευσης, προωθείται η ανάπτυξη πλούσιας βλάστησης και η φυσική αποστράγγιση των ομβρίων. Η διατήρηση της υπάρχουσας βλάστησης, σε συνδυασμό με την προσθήκη σημαντικού αριθμού νέων δέντρων και χαμηλών φυτών, εξασφαλίζει επαρκή σκιασμό και μείωση των θερμοκρασιών τους θερμούς μήνες. Η αυξημένη ποικιλία φυτεύσεων βελτιώνει το μικροκλίμα και ενισχύει τη βιοποικιλότητα, εμπλουτίζοντας το αστικό οικοσύστημα.

Οι επιδαπέδιοι πίδακες πέρα από στοιχείο αναψυχής και παιχνιδιού λειτουργούν και ως στοιχείο δροσισμού ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Με τον νέο φωτισμό led και με την προώθηση της ανακύκλωσης, υιοθετούνται τεχνικές μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Επιπλέον, ενθαρρύνεται η κυκλοφορία των ποδηλάτων, μέσω των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων και την πρόβλεψη θέσεων στάθμευσής τους.

Καμπυλωτές γραμμές

Το έργο τοποθετείται σε ένα ορεινό τοπίο καλυμμένο με άγριους θάμνους και ελαιόδεντρα στη Λευκάδα, προσφέροντας μια από τις ωραιότερες πανοραμικές θεάσεις του νησιού. Με βασική πρόθεση η κατοικία να σχεδιαστεί ως ένα “καταφύγιο πνευματικής ανάτασης“, η σύνθεση συγκροτήθηκε από υπόσκαφους και ημιυπέργειους όγκους που αλληλοσυντάσσονται στο οικόπεδο, μειώνοντας έτσι την ορατότητα της κατοικίας από τη θάλασσα.

 

Πορεία κίνησης

Το έργο αναπτύσσεται γραμμικά σε δύο επίπεδα, ακολουθώντας την καμπυλότητα του ανάγλυφου. Με την είσοδο στην κατοικία εκκινείται μια συνθήκη εξερεύνησης, όπου το βλέμμα στρέφεται προς το τοπίο και τις απαστράπτουσες αντανακλάσεις της θάλασσας. Οι καμπυλωτές γραμμές συνοδεύουν σταδιακά την ανακάλυψη των χώρων, ενώ βασικός στόχος του σχεδιασμού είναι η απρόσκοπτη επέκταση των εσωτερικών σε μια πληθώρα εξωτερικών ζωνών διημέρευσης, όπως οι βεράντες, οι ημιυπαίθριοι χώροι, η πλατεία της πισίνας και η αυλή.

 

 

Χωρική διάταξη

Στο ισόγειο χωροθετούνται οι κοινόχρηστες χρήσεις της κατοικίας και ένας ξενώνας ενσωματωμένος πλήρως σε ένα από τους πέτρινους τοίχους, ενώ στον επάνω όροφο τοποθετούνται τα τρία υπνοδωμάτια εντός του εδάφους. Η ζώνη του καθιστικού και της κουζίνας είναι σχεδιασμένη σε open plan διάταξη, ευρύχωρη κι ανοιχτή από όλες τις πλευρές, με τρόπο που επιτρέπει τον φυσικό αερισμό και δροσισμό του χώρου κατά τις βραδινές ώρες που φυσάει ο βόρειος άνεμος.

Η απόσπαση του καθιστικού από το επικλινές έδαφος επιτρέπει τη δημιουργία μιας αυλής, ως προστατευμένου κήπου που παρέχει σκίαση, ενώ δίνει έμφαση στη θέα, το βουνό και τον ουρανό. Μια ελλειπτική δοκός από σκυρόδεμα οριοθετεί τους κύριους χώρους διημέρευσης, ενώ αντίστοιχα, μια ελλειπτική οροφή διαθέτει δύο κατακόρυφα ανοίγματα που πλαισιώνουν περίτεχνα τα ελαιόδεντρα. Μια πέργκολα χωρίς υποστυλώματα επεκτείνει τη σκιά και το καδράρισμα της θάλασσας. Στον επάνω όροφο, ένας διάδρομος συνδέει το master bedroom και τα δύο υπνοδωμάτια που έχουν θέα στο φυτεμένο δώμα και στην ελλειπτική βεράντα της οροφής.

 

 

Υλικά & φύτευση

Ένας συνδυασμός διαφορετικών τόνων ουδέτερων χρωμάτων σε αποχρώσεις του μπλε, του γκρι και του πράσινου οριοθετεί διακριτικά την κατοικία και συμβάλλει στην ένταξή της στο τοπίο. Η κατασκευή του έργου διευκολύνθηκε από ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία ξυλοτύπου. Τέλος, ο κήπος φυτεύτηκε με ένα μείγμα τοπικής παράκτιας βλάστησης, με άγρια ελαιόδεντρα, θάμνους και μικρούς κήπους με αρωματικά μεσογειακά φυτά, δημιουργώντας μια μοναδική αισθητηριακή εμπειρία.

 

Φυσικοί όγκοι

Το κτίριο αποτελείται από τέσσερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο, ενώ οι υπόγειοι χώροι λειτουργούν ως χώροι γκαράζ και αποθήκευσης. Στόχος του σχεδιασμού είναι η ενσωμάτωση του κτιρίου στο ιδιαίτερο τοπίο του Αιγαίου.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Ο προσανατολισμός και το περίγραμμα του οικοπέδου παίζουν καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό, λόγω του επιμήκους σχήματός του καθώς και του τρόπου με τον οποίο είναι στραμμένο προς τη θάλασσα. Ως αποτέλεσμα, οι κατοικίες διαμορφώνονται έτσι ώστε να παρέχουν θέα στο τοπίο μέσα από όλους τους κοινόχρηστους εσωτερικούς χώρους. Ο αυστηρός κτιριακός όγκος τοποθετείται σε απόσταση από το ανατολικό όριο, προκειμένου να αντισταθμιστεί η υψομετρική διαφορά του οικοπέδου και να εξασφαλιστεί η πρόσβαση μέσω μιας σειράς “πράσινων” αυλών -οι τοίχοι των οποίων ακολουθούν την κλίση του εδάφους.

 

Εσωτερική Διαμόρφωση

Μια κοινόχρηστη σκάλα αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι τέσσερις κατοικίες. Ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τη χωροταξική διάταξη είναι ο ξεχωριστός προσανατολισμός κάθε διαμερίσματος. Ο βόρειος όγκος “σύρεται” προς τα δυτικά και μεγιστοποιεί το φυσικό φως που εισέρχεται στους κοινόχρηστους χώρους, ενώ τα μεγάλα, νότια ανοίγματα παρέχουν φυσικό φως στους πιο ιδιωτικούς χώρους του κτιρίου.

 

Παλέτα Υλικών και Φύτευση

Το κτίριο επενδύεται με φυσικά υλικά όπως η τοπική πέτρα και το ξύλο, ενώ οι υπαίθριες αυλές είναι φυτεμένες με πυκνή βλάστηση τοποθετημένη σε ειδικά διαμορφωμένες γλάστρες κατασκευασμένες από σκυρόδεμα. Τα τοπικά υλικά και ο προσεκτικός σχεδιασμός του τοπίου ενισχύουν την ιδιαίτερη μορφολογία του κτιρίου, εντάσσοντάς το στην υφιστάμενη τοπογραφία.