Χωρικός διαμεσολαβητής

Εντός των υψηλών περιμετρικών τοίχων ενός ανενεργού εργοστασίου, το έργο αναπτύσσεται ως μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επέμβαση που επανακαθορίζει τη σχέση μεταξύ κατοίκησης, βιομηχανικής μνήμης και τοπίου. Αντί της κατεδάφισης του υφιστάμενου κελύφους, η πρόταση διατηρεί τη λιθοδομή, μετατρέποντας τους περιορισμούς σε χωρικές δυνατότητες. Πίσω από μια διακριτική είσοδο, η κατοικία αποκαλύπτεται σταδιακά, οργανωμένη γύρω από έναν κεντρικό υπαίθριο κήπο που λειτουργεί ως πυρήνας της αρχιτεκτονικής σύνθεσης.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Με πρόσωπο σε μια δημόσια πλατεία στο Lendinara, το έργο διατηρεί ένα συγκρατημένο, σχεδόν αδιαπέραστο εξωτερικό. Ένας ψηλός τοίχος, με ακανόνιστο περίγραμμα, ανακαλεί τη διαστρωμάτωση της βιομηχανικής ιστορίας της περιοχής. Το μοναδικό εμφανές άνοιγμα – μια μικρή μεταλλική θύρα – αποκρύπτει τη χωρική πολυπλοκότητα που αναπτύσσεται στο εσωτερικό. Με την είσοδο, η αντίληψη μεταβάλλεται ριζικά, αποκαλύπτοντας έναν καταπράσινο, περιμετρικά οριοθετημένο κήπο με υψηλούς τοίχους και αναρριχώμενη βλάστηση.

Ενταγμένο σε ένα περιβάλλον όπου τα ίχνη της βιομηχανικής δραστηριότητας συνυπάρχουν με τον οικιστικό ιστό και τους ελεύθερους χώρους πρασίνου, το έργο συνομιλεί άμεσα με το περιβάλλον του. Η εγγύτητα με το δημόσιο πάρκο και τον ιστορικό κήπο της Ca’ Dolfin-Marchiori καθορίζει τη σχεδιαστική προσέγγιση, εισάγοντας το τοπίο ως ουσιώδες στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται ο κήπος, αντιληπτός ως ένας υπαίθριος χώρος-δωμάτιο που οργανώνει το σύνολο του οικιακού προγράμματος. Προκύπτει από τη μερική αποξήλωση της στέγης του εργοστασίου και την επανατοποθέτηση του νέου όγκου, εισάγοντας φως, αέρα και οπτική συνέχεια σε ένα κατά τα άλλα εσωστρεφές κέλυφος.

Η κατοικία αναπτύσσεται ως ένας συμπαγής, διώροφος όγκος ενταγμένος εντός των διατηρημένων περιμετρικών τοίχων. Η χωρική του οργάνωση εγκαθιδρύει έναν συνεχή διάλογο με τον κήπο, με κυρίαρχο στοιχείο τον διπλού ύψους χώρο διημέρευσης που ανοίγεται πλήρως προς αυτόν μέσω μιας εκτεταμένης όψης από υαλοστάσια. Πλαισιωμένη από ξύλινη δικτυωτή κατασκευή, η διαφανής αυτή επιφάνεια λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, ενισχύοντας τον κατακόρυφο ρυθμό της σύνθεσης και επεκτεινόμενη στη γεωμετρία της στέγης.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο συγκροτείται μέσα από μια συνειδητή ισορροπία ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την εσωστρέφεια, την αποκάλυψη και την απόκρυψη. Από τον δρόμο, η κατοικία παραμένει πλήρως αθέατη, ενώ στο εσωτερικό της ξεδιπλώνεται μέσω επιλεγμένων οπτικών φυγών προς το πράσινο. Η ακολουθία αυτή των χωρικών μεταβάσεων συγκροτεί μια ελεγχόμενη αλλά δυναμική εμπειρία κίνησης και αντίληψης.

Σε επίπεδο υλικότητας και κατασκευής, η επέμβαση συνδυάζει ξύλο, χάλυβα και γυαλί εντός του υφιστάμενου λιθόκτιστου κελύφους. Η νέα κατασκευή αντηχεί το βιομηχανικό αποτύπωμα του παρελθόντος, εισάγοντας παράλληλα ένα εκλεπτυσμένο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο που δίνει έμφαση στη διαφάνεια, την ελαφρότητα και τη χωρική συνέχεια.

Καθοδηγούμενος από την αντίληψη του τοπίου ως αρχιτεκτονικού εργαλείου, ο σχεδιασμός υπερβαίνει τις νοσταλγικές αναφορές στη βιομηχανική κληρονομιά. Αντιθέτως, επανατοποθετεί τον κήπο ως θεμελιώδη συνθήκη της σύγχρονης κατοίκησης – όχι ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως ουσιαστικό χωρικό και περιβαλλοντικό μηχανισμό που συγκροτεί την ταυτότητα της κατοικίας.

Οριζόντια μορφή

Η ιδιωτική κατοικία βρίσκεται στον Άγιο Τύχωνα της Κύπρου και διαμορφώνεται ως μια καθαρή αρχιτεκτονική σύνθεση οριζόντιων και κατακόρυφων όγκων που ανταποκρίνονται στη φυσική κλίση του οικοπέδου. Το κτίριο εδράζεται σε έναν εμφανή φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα, ο οποίος λειτουργεί ως στιβαρή βάση, ενώ ο λευκός όγκος του επάνω επιπέδου προσδίδει αίσθηση ελαφρότητας στη σύνθεση. Τα συνεχή υαλοστάσια με νότιο προσανατολισμό και τα ξύλινα σκίαστρα ενισχύουν τη σχέση του εσωτερικού χώρου με το τοπίο, δημιουργώντας διαφάνεια και θερμή ατμόσφαιρα. Η αρχιτεκτονική χειρονομία δίνει έμφαση στην οριζοντιότητα, κατευθύνοντας τη θέα προς τον ορίζοντα και την πισίνα υπερχείλισης, η οποία λειτουργεί ως φυσική προέκταση των εσωτερικών χώρων διαβίωσης. Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του έργου ισορροπεί ανάμεσα στην αδρή υφή του σκυροδέματος και τη θερμότητα των ξύλινων επιφανειών και του γυαλιού, διαμορφώνοντας έναν σύγχρονο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον.

 

Χωρική οργάνωση

Η λειτουργική διάταξη οργανώνεται γύρω από έναν ενιαίο ισόγειο χώρο ανοιχτής κάτοψης, όπου το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα αναπτύσσονται σε άμεση συνέχεια με την υπαίθρια βεράντα και την πισίνα. Η διάταξη αυτή ενισχύει τη σύνδεση του εσωτερικού με το εξωτερικό περιβάλλον, επεκτείνοντας την καθημερινή ζωή προς τον κήπο.

Στον πρώτο όροφο χωροθετούνται οι ιδιωτικοί χώροι της κατοικίας. Τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά οργανώνονται κατά μήκος ενός γραμμικού διαδρόμου, ενώ περιμετρικοί εξώστες ενισχύουν την ιδιωτικότητα και επιτρέπουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό. Η σαφήνεια της κάτοψης δημιουργεί ισχυρούς οπτικούς άξονες που κατευθύνουν το βλέμμα προς το τοπίο, ενώ παράλληλα εξασφαλίζουν ευελιξία χρήσης και άνεση στην καθημερινή κατοίκηση.

Βιοκλιματική στρατηγική

Οι περιβαλλοντικές παράμετροι ενσωματώθηκαν στη μελέτη από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού. Ο προσανατολισμός και η μορφή του κτιρίου ανταποκρίνονται στα ιδιαίτερα κλιματικά χαρακτηριστικά του τόπου, επιτρέποντας την παθητική ρύθμιση της θερμοκρασίας και του φυσικού φωτισμού.

Κατάλληλα διαμορφωμένες προεξοχές και πρόβολοι, σε συνδυασμό με ρυθμιζόμενα ξύλινα σκίαστρα, περιορίζουν την ηλιακή ακτινοβολία κατά τους θερινούς μήνες, ενώ επιτρέπουν τη διείσδυση του χαμηλού χειμερινού ήλιου στους εσωτερικούς χώρους. Τα μεγάλα ανοίγματα ενισχύουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό και τη φυσική ψύξη, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα λειτουργεί ως θερμική μάζα, αποθηκεύοντας και αποδίδοντας θερμότητα με σταθερό τρόπο.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός τοπίου

Η αρχιτεκτονική έκφραση της κατοικίας προκύπτει από τον διάλογο της υλικότητας με το τοπίο. Το σκυρόδεμα, το ξύλο, το γυαλί και το λευκό επίχρισμα χρησιμοποιούνται με λιτότητα, συγκροτώντας μια ισορροπημένη σύνθεση που αποτυπώνει τη σαφήνεια του μοντέρνου σχεδιασμού και την ευαισθησία απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Η στρατηγική φύτευση στην περίμετρο του οικοπέδου συμβάλλει στη βελτίωση του μικροκλίματος, ενώ η παρουσία της πισίνας και των φυτεμένων επιφανειών ενισχύει το φαινόμενο της εξάτμισης και του φυσικού δροσισμού. Η συνολική μορφή του κτιρίου προσαρμόζεται στην τοπογραφία του οικοπέδου, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση και διαμορφώνοντας ένα ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η κατοικία λειτουργεί ως ένα σύγχρονο καταφύγιο, όπου ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος ενοποιούνται οργανικά. Κάθε όγκος, άνοιγμα και υλικό συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας χωρικής εμπειρίας που δίνει έμφαση στη βιωσιμότητα, τη σαφήνεια της σύνθεσης και τη στενή σχέση με το φυσικό τοπίο.

 

Η 7η αρχιτεκτονική εκδήλωση της σειράς Material Matters, σε διοργάνωση του ek magazine, θα πραγματοποιηθεί στις 16 Ιουνίου του 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Banquet Hall.

Στόχος των εκδηλώσεων Material Matters είναι η ανάδειξη της σημασίας μιας σειράς σύγχρονων και παραδοσιακών υλικών και των εφαρμογών τους στην αρχιτεκτονική, μέσα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το έργο Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Με αφετηρία την ιστορία του κάθε υλικού και τα κατασκευαστικά ή εκφραστικά του χαρακτηριστικά, οι παρουσιάσεις εστιάζουν στις δυνατότητες αξιοποίησής του με σύγχρονους όρους, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Το Material Matters vol.7 είναι αφιερωμένο σε μία οικογένεια υλικών και εφαρμογών που εντοπίζονται στο πρώτο επίπεδο “ανάγνωσης” ενός κτιρίου: την όψη. Ειδικότερα η φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στις όψεις κτιρίων με κυρίαρχα υλικά κατασκευής το μέταλλο και το γυαλί. Η όψη των κτιρίων, ως όριο διαλεκτικής μεταξύ της οργάνωσης των εσωτερικών χώρων και του εξωτερικού περιβάλλοντος, αποτελεί αντικείμενο σύνθετων συσχετισμών, τόσο σε επίπεδο νοήματος και συμβολισμού όσο και σε επίπεδο μηχανικής. Με στόχο την εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών αλλά και την ανάδειξη και προβολή των κτιρίων, αποκτά συχνά μια αυτονομία, ως διακριτό αντικείμενο σχεδιασμού.

Δέκα ομιλητές από τον χώρο της αρχιτεκτονικής και του design θα αναλύσουν τον ρόλο της όψης στην αρχιτεκτονική, τόσο στο έργο τους όσο και σε επιλεγμένα έργα άλλων αρχιτεκτόνων, σε ενδιαφέρουσες 10λεπτες παρουσιάσεις.

 

Οι ομιλητές στη φετινή εκδήλωση είναι οι:

– Νικόλαος Σιαπκαράς & Άννα Ασσανά | A&S Architects
– Ματίλντα Μπεράχα | ARID
– Λουκάς Μπομπότης | Bobotis + Bobotis Architects
– Δήμητρα Κατσώτα | Buerger Katsota Architects
– Νικόλας Τραβασάρος | Divercity Architects
– Ανάργυρος Μουγιάκος | ISV
– Νατάσσα Λιανού & Ερμής Χαλβατζής | LC Architects
– Ήβη Νανοπούλου & Έρη Νικολούδη | Thymio Papayannis & Associates
– Ηρακλής Παπαχρήστου | Eraclis Papachristou Architects

Keynote ομιλητές:

– Massimiliano & Doriana Fuksas | Studio Fuksas

 

Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

 

 

Πλατινένιος Χορηγός: Elval Colour

Χρυσός Χορηγός: F|Nous

Ασημένιος Χορηγός: VOUTSADAKIS S.A.

Stage Design Sponsor: Rouchotas

Χορηγοί: AkzoNobel, Alumil, ETEM, ilicon, MIPECO, Vitex

Υποστηρικτές: Domiki Papanikolaou, Koligas Wood, TEXTURE AND TILES

Hospitality Sponsor: Electra Rhythm Athens, INNATHENS

 

 

Pocket Nursery

Μέσα σε έναν κήπο της βελγικής εξοχής βρίσκεται ο νεόδμητος ξύλινος χώρος του Pocket Nursery, ενός νηπιαγωγείου ”τσέπης”, με επιφάνεια 120m2, που με την αρχιτεκτονική του αποσκοπεί στην υποστήριξη της μάθησης μέσω της δράσης και της σωματικής εμπλοκής.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για το απαιτούμενο πρόγραμμα και τη συγκεκριμένη παιδαγωγική προσέγγιση, η δημιουργία ενός χώρου που να αναπτύσσει μια σχεδιαστική ευαισθησία στα παιδιά ήταν όχι μόνο απαραίτητη, αλλά θεμελιώδης. Το περιθώριο δημιουργικότητας του σχεδιασμού υπαγορεύτηκε από το πάχος των τοίχων, καθώς το χαμηλότερο τμήμα τους περιλαμβάνει μικρές σκάλες για τα νήπια που μαθαίνουν να στέκονται όρθια, ενώ οι κεκλιμένες πλευρές τους λειτουργούν ως επιφάνειες για ζωγραφική. Τα ανοίγματα τοποθετούνται στο ύψος των παιδιών, επιτρέποντάς τους την οπτική σύνδεση με τον κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως χωρική προέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της παιδαγωγικής εμπειρίας που προσφέρεται. Στους τοίχους ενσωματώνεται ακόμη ένα τραπέζι με ανάκλιση που χρησιμοποιείται από τα παιδιά ως βάση αγγειοπλαστικής, ή για να μοιράζονται ένα γεύμα.

 

 

Custom κατασκευή

Η οροφή, αυτό το τόσο συχνά παραμελημένο αρχιτεκτονικό στοιχείο που συνήθως εγκαταλείπεται στους ανιχνευτές καπνού και σε λοιπές τέτοιες συσκευές, εδώ παίζει σημαντικό ρόλο. Δεδομένου ότι τα νήπια περνούν τους πρώτους εννιά μήνες της ζωής τους είτε ανάσκελα είτε μπουσουλώντας, στον σχεδιασμό της οροφής περιλαμβάνονται, εκτός από τη δομή, η ακουστική και ο φωτισμός, ενώ οι απαραίτητες συσκευές κρύβονται ανάμεσα στα επίπεδα των ξύλινων πάνελ που σηματοδοτούν την κυκλοφορία προς τον κήπο και τους κοιτώνες.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εξοικονόμηση του χρόνου κατασκευής έπαιξε κομβικό ρόλο στη σχεδιαστική προσέγγιση του έργου. Μένοντας μακριά από έτοιμα επιτυχία συστήματα και ακριβά ψυχοκινητικά έπιπλα, η δομή του χώρου σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενσωματώνει τον σκελετό και την επίπλωση σε μια σειρά πλαισίων από ξυλεία. σε φύλλα πολύστρωτα αντικολλητά. Τα τορνευτά ξύλινα πλαίσια προ-συναρμολογήθηκαν σε ενότητες τριών έως τεσσάρων τμημάτων, μόλις σε λίγες ημέρες, για να μεταφερθούν έπειτα στο οικόπεδο, όπου και ενώθηκαν, δημιουργώντας έναν χώρο σύνδεσης μεταξύ του αλληλεπιδραστικού σχεδιασμού και της παιδείας.

 

Καθαρές λεπτομέρειες

Βασική πρόθεση του έργου αποτέλεσε η δημιουργία μιας κατοικίας που προσφέρει προστασία χωρίς να θυσιάζει την αίσθηση της ανοικτότητας -ένα περιβάλλον όπου οι χώροι αποκαλύπτονται σταδιακά, οδηγώντας από το αστικό μέτωπο σε έναν φωτεινό εσωτερικό κόσμο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική σύνθεση οργανώνεται μέσα από οριζόντιους όγκους που ολισθαίνουν μεταξύ τους, σχηματίζοντας σκιασμένα καθιστικά και στοχευμένα ανοίγματα. Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν την κεντρική ιδέα του έργου: έναν διάλογο ανάμεσα στη διαφάνεια και την ιδιωτικότητα. Προς τον δρόμο, το κτίριο διατηρεί μια πιο κλειστή στάση, επιτρέποντας επιλεκτικές θεάσεις. Προς τον κήπο, όμως, η αρχιτεκτονική αποκτά σχεδόν διάφανη ποιότητα, καθώς μεγάλες συρόμενες επιφάνειες ανοίγουν ολόκληρες όψεις, ενσωματώνοντας το εξωτερικό στο καθημερινό βίωμα των εσωτερικών χώρων. Η υλικότητα ακολουθεί την ίδια λογική: καθαρές οριζόντιες γραμμές, υφές επιχρισμάτων και στιβαρές επιφάνειες αποπνέουν σταθερότητα, ενώ η χρήση μεγάλων υαλοστασίων εισάγει φως και ελαφρότητα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στο εσωτερικό, κυριαρχεί η αίσθηση της συνέχειας. Το ισόγειο λειτουργεί ως ενιαίο κοινωνικό πεδίο όπου το καθιστικό, η κουζίνα και η τραπεζαρία επικοινωνούν μεταξύ τους. Κεντρικό στοιχείο αποτελεί ο χώρος της τραπεζαρίας με διπλό ύψος. Το μεγάλο υαλοστάσιο στην οροφή του επιτρέπει στο φυσικό φως να εισχωρεί βαθιά στην κατοικία, δημιουργώντας μια μεταβαλλόμενη ατμόσφαιρα που συνοδεύει τη ροή της ημέρας. Το φωτεινό αυτό κενό λειτουργεί ως κατακόρυφος σύνδεσμος, προσδίδοντας στο σπίτι τον χαρακτήρα μιας εσωτερικής “αυλής” που ενώνει τα επίπεδα.

Ο επάνω όροφος συγκεντρώνει τις ιδιωτικές λειτουργίες. Η κύρια κρεβατοκάμαρα τοποθετείται στην πιο προστατευμένη πλευρά του οικοπέδου και συνοδεύεται από άνετους βοηθητικούς χώρους. Τα υπόλοιπα υπνοδωμάτια σχεδιάζονται ως ευέλικτες ενότητες, προσφέροντας ανεξαρτησία στα μέλη της οικογένειας, ενώ η σοφίτα λειτουργεί ως χώρος εργασίας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εσωτερική παλέτα υλικών παραμένει ήρεμη και γήινη: θερμές αποχρώσεις, απαλές υφές και καθαρή λεπτομέρεια δημιουργούν ένα περιβάλλον ισορροπίας και γαλήνης -μια αρχιτεκτονική που στηρίζεται στη λιτότητα και στο φως.

 

Ελικοειδής δομή

Το οινοποιείο αποτελεί μέρος μιας οικογενειακής ανάπτυξης οινοτουρισμού στην περιοχή Alto Douro της Πορτογαλίας, η οποία έχει αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Φυσικής και Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Μαζί με το ξενοδοχείο που βρίσκεται υπό κατασκευή, το οινοποιείο εντάσσεται αρμονικά στο τοπίο, συνδυάζοντας την παράδοση με την καινοτομία και τη βιωσιμότητα.

 

Ένταξη στο τοπίο

Ο σχεδιασμός έχει στόχο την ελαχιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και ως αποτέλεσμα, το έργο αξιοποιεί τις υφιστάμενες υποδομές, προβλέποντας παράλληλα μελλοντικές προσαρμογές. Η καμπυλόγραμμη αρχιτεκτονική του αντλεί έμπνευση από τη ζιγκ-ζαγκ γεωμετρία των αμπελώνων, χωρίς να θυσιάζει τη λειτουργικότητα. Η χρήση τοπικών υλικών, όπως σχιστόλιθος και γρανίτης, μειώνει τις εκπομπές από μεταφορές, ενώ οι ξύλινες κατασκευές αντικαθιστούν, όπου είναι δυνατόν, το σκυρόδεμα, περιορίζοντας τις εκπομπές CO₂. Με την πάροδο του χρόνου, οι ροζ-γκρι, πράσινες και καφέ αποχρώσεις αποκτούν νέες υφές και χρωματικές μεταβολές, ενισχύοντας περαιτέρω την ένταξη του κτιρίου στο φυσικό περιβάλλον.

Η διάταξη του κτιρίου οργανώνεται ως ένα σύνολο αλληλοσυνδεόμενων όγκων που ακολουθούν τις φυσικές κλίσεις του εδάφους, οι οποίες αναπαράγονται και στον εσωτερικό λειτουργικό μηχανισμό του οινοποιείου, όπου η οινοποίηση πραγματοποιείται μέσω βαρύτητας. Το βαρυτικό σύστημα αποτελεί μια παραδοσιακή λύση στις όχθες του ποταμού Douro, και το συγκεκριμένο κελάρι το αναδεικνύει με όλες τις σύγχρονες επιχειρησιακές του δυνατότητες.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η γεωμετρία της στέγης του κελαριού ερμηνεύει τη λαϊκή δίρριχτη στέγη, δομημένη από ξύλο. Η κατασκευή αυτή παραμένει εμφανής στο εσωτερικό του οινοποιείου και μετατρέπεται σε ένα ρευστό, συνεχές και οργανικό γλυπτικό στοιχείο, που διατρέχει τις εφαπτόμενες καμπύλες των αμπελώνων.

Η κύρια είσοδος στεγάζει το κέντρο επισκεπτών, με χώρο υποδοχής και κατάστημα οίνου, το οποίο οδηγεί στην αίθουσα συσκέψεων και στον χώρο γευσιγνωσίας, τοποθετημένο σε μια ευρύχωρη, εξώστη-γκαλερί. Από εκεί, ο επισκέπτης έχει θέα τόσο στον χώρο παλαίωσης των οίνων στον κεντρικό ναό του κτιρίου όσο και στο ευρύτερο τοπίο. Οι χώροι αυτοί συνδέονται με τον αμπελώνα και ένα μικρό παλαιό πέτρινο εκκλησάκι, μέσω μιας μεγάλης βεράντας με θέα στον ποταμό Douro. Εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου οινοτουρισμού μπορούν να φιλοξενηθούν, προβάλλοντας το οινοποιείο και την περιοχή, και γιορτάζοντας τη συνύπαρξη φύσης και αρχιτεκτονικής.

 

 

Βιώσιμος σχεδιασμός & φύτευση

Η ανάπτυξη αξιοποιεί ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και συγκεκριμένα τη γεωθερμία, για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τη δημιουργία ιδανικών υδροθερμικών συνθηκών τόσο για την παραγωγή κρασιού όσο και για την άνεση των χρηστών. Η ενεργειακή αποδοτικότητα αποτελεί βασική αρχή του σχεδιασμού. Ο βόρειος προσανατολισμός του κτιρίου και η ειδική θερμομόνωση εξασφαλίζουν βέλτιστες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στο εσωτερικό, με περιορισμένη χρήση μηχανικών συστημάτων κλιματισμού. Τα λιγοστά ανοίγματα και φεγγίτες πλαισιώνουν το τοπίο και μεγιστοποιούν τη χρήση φυσικού φωτισμού.

Η εξοικονόμηση νερού είναι επίσης κομβικής σημασίας, δεδομένου ότι η περιοχή δεν διαθέτει δημόσιο δίκτυο ύδρευσης. Το νερό της βροχής συλλέγεται, το πόσιμο νερό αντλείται από αρτεσιανές γεωτρήσεις, ενώ τα λύματα υποβάλλονται σε επεξεργασία και επαναχρησιμοποιούνται για άρδευση, καθαρισμό και πυροπροστασία. Οι διαπερατές διαδρομές επιτρέπουν την επιστροφή του βρόχινου νερού στη γεωργική χρήση, μειώνοντας τις απώλειες και διατηρώντας τους φυσικούς πόρους.

Ο σχεδιασμός του τοπίου αναβιώνει την τοπική χλωρίδα, ενισχύοντας τη βιοποικιλότητα και υποστηρίζοντας οικοσυστήματα που ωφελούν την υγεία των αμπελώνων και προάγουν παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες, συμπληρωματικές της οινοπαραγωγής.

 

Καθημερινή διαβίωση

Η συνολική προσέγγιση αποπνέει μια σύγχρονη κατοικία υψηλής αισθητικής, όπου η άνεση, η λειτουργικότητα και η υλικότητα συνυπάρχουν, προσφέροντας έναν χώρο καθημερινής διαβίωσης με χαρακτήρα, ηρεμία και διαχρονική αξία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το διαμέρισμα βρίσκεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, επί της οδού Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η νέα κάτοψη έχει μελετηθεί σε ζώνες, σύμφωνα με την καθημερινότητα της οικογένειας. Ένας μεγάλος κοινός χώρος με πρόσβαση στα δύο ανοίγματα της πρόσοψης περιλαμβάνει μεγάλη κουζίνα με πάσο και τραπεζαρία, και ένα άνετο καθιστικό. Το κρυφό μπαρ, και ένα μικρό γραφείο με αποθηκευτικούς χώρους συμμετρικά του για καθημερινή χρήση, ξεχωρίζουν για τον χαρακτήρα που προσδίδουν.

Έμφαση δόθηκε στους αποθηκευτικούς χώρους όπου μελετήθηκαν με προσοχή τόσο στην όψη τους όσο και στην εσωτερική τους διαμόρφωση για την μέγιστη εκμετάλλευση χώρου. Το κύριο υπνοδωμάτιο φιλοξενεί walk-in γκαρνταρόμπα, ένα ακόμη γραφείο και ιδιωτικό λουτρό. Δύο παιδικά δωμάτια και ένα μεγαλύτερο λουτρό ολοκληρώνουν την διαμόρφωση της κατοικίας.

 

 

Custom κατασκευές

Έχοντας ως αφετηρία τη μορφολογία του διαμερίσματος, σχεδιάστηκαν custom κατασκευές, έτσι ώστε να “ντυσουν” τα σημεία που το απαιτούσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μεγάλο δοκάρι που διέκοπτε τον ενιαίο χώρο και επανασχεδιάστηκε ως δοκιδωτή πλάκα, ενσωματωμένη πλέον στη συνολική σύνθεση. Η επιλογή αποκλειστικά custom επίπλωσης παρείχε τη δυνατότητα πλήρους σχεδιαστικού ελέγχου κάθε στοιχείου, χωρίς περιορισμούς σε υλικά, διαστάσεις ή τυποποιημένες λύσεις, εξασφαλίζοντας συνοχή, λειτουργικότητα και ενιαία αισθητική ταυτότητα στον χώρο.

 

 

Υλικότητα και φωτισμός

Η έμφαση στο συνδυασμό ιδιαίτερων και ποικίλων υλικών αποτέλεσε το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, δίνοντας χαρακτήρα και ενδιαφέρον σε κάθε σημείο του διαμερίσματος, διατηρώντας ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Η εναλλαγή τους χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο χωρικής αφήγησης, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από τον έναν χώρο στον άλλο, όπως το πλακάκι με το έντονο μοτίβο στην είσοδο και το χολ που λειτουργεί ως σαφές όριο αλλά και ως σημείο εισαγωγής στον χώρο. Ο φωτισμός, φυσικός και τεχνητός, έχει μελετηθεί ώστε να ενισχύει τις υφές και τα υλικά αλλά και να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα.

 

 

Τρεις φάσεις σχεδιασμού

Η μελέτη επικεντρώνεται στον ανασχεδιασμό του καθιστικού με βασική αρχή τη διατήρηση της υφιστάμενης κάτοψης στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Η αρχική διάταξη περιλάμβανε ένα σαφώς οριοθετημένο χωλ εισόδου και μια κλειστή κουζίνα, η οποία συνδεόταν με τους ιδιωτικούς χώρους μέσω διαδρόμου. Η πρόκληση του έργου ήταν η αναδιοργάνωση των κοινόχρηστων χώρων ώστε να προκύψει ένα πιο ανοιχτό, λειτουργικό και σύγχρονο περιβάλλον, χωρίς να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του διαμερίσματος.

 

Λειτουργική διάταξη

Σε πρώτη φάση, ο μετασχηματισμός βασίζεται σε στοχευμένες επεμβάσεις μικρής κλίμακας αλλά μεγάλης χωρικής επίδρασης. Η πόρτα προς τους ιδιωτικούς χώρους καταργείται, επιτρέποντας την αναδιάταξη και τη λειτουργική αναβάθμιση της κουζίνας. Οι τοίχοι του χωλ εισόδου αφαιρούνται, ενοποιώντας τον χώρο και ενισχύοντας τη ροή από την είσοδο προς το καθιστικό. Παράλληλα, η κουζίνα συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και το καθιστικό, συγκροτώντας έναν ενιαίο χώρο καθημερινής ζωής.

Κεντρικό στοιχείο της πρώτης φάσης αποτελεί η εισαγωγή συρόμενων διαχωριστικών πετασμάτων από κόντρα πλακέ. Τα πετάσματα λειτουργούν ως ευέλικτο φίλτρο: επιτρέπουν την οπτική και λειτουργική απόκρυψη της κουζίνας όταν αυτό απαιτείται, ενώ ταυτόχρονα προσδίδουν υλικότητα και θερμότητα στη μινιμαλιστική, λευκή παλέτα του χώρου.

 

 

Custom κατασκευές

Έπειτα από μεγάλο χρονικό διάστημα, η κατοίκηση του χώρου ανέδειξε την ανάγκη για μια βιβλιοθήκη στον τοίχο δίπλα στην είσοδο. Η εγγύτητα της πόρτας προς τους ιδιωτικούς χώρους αποτέλεσε ταυτόχρονα περιορισμό και σχεδιαστική αφορμή. Ως αποτέλεσα, αναπτύχθηκε -κατά τη δεύτερη φάση του σχεδιασμού- ένα αρθρωτό σύστημα βιβλιοθήκης, αποτελούμενο από τρεις διασυνδεδεμένες μονάδες αυξανόμενου μεγέθους. Η βαθμιαία αυτή κλιμάκωση επιτρέπει τη φιλοξενία βιβλίων διαφορετικών διαστάσεων, με το μεγαλύτερο τμήμα να τοποθετείται πλησιέστερα στην πόρτα.

Η κατασκευή, από κόντρα πλακέ και γκρι-μπλε φορμάικα, εισάγει μια διακριτική χρωματική αντίστιξη στο χώρο, παραμένοντας ωστόσο συνεπής με τη λιτή αισθητική της πρώτης φάσης. Η πόρτα, αρχικά λευκή και οπτικά αποσπασματική, επενδύθηκε με ρίγες από κόντρα πλακέ, ενσωματώνοντάς την πλήρως στη συνολική σύνθεση.

 

 

Βοηθητικοί χώροι & υλικά

Τέλος, σε τρίτη φάση μελέτης και κατασκευής, προέκυψε η ανάγκη για επιπλέον αποθηκευτικό χώρο, με αποτέλεσμα την επέκταση του συστήματος βιβλιοθήκης, σύμφωνα με τη γλώσσα και τις αναλογίες της υφιστάμενης κατασκευής, αλλά και με προσαρμογή στις νέες λειτουργικές απαιτήσεις των κατοίκων.

Η νέα επέμβαση κλήθηκε να συνδυάσει πολλαπλές χρήσεις: εκτεταμένα ράφια βιβλίων, κλειστούς αποθηκευτικούς χώρους, θέση για την αφαίρεση και φύλαξη υποδημάτων κατά την είσοδο, καθώς και ένα διακριτικό σύστημα γάντζων για πανωφόρια. Ο σχεδιασμός απέφυγε τη δημιουργία μιας τυπικής “γκαρνταρόμπας”, επιδιώκοντας μια λύση που λειτουργεί τόσο όταν χρησιμοποιείται όσο και όταν παραμένει κενή, χωρίς να διαταράσσει την ισορροπία του χώρου.

Κρίσιμη παράμετρος υπήρξε η ομαλή ένταξη της επέκτασης στο υφιστάμενο σύστημα, με ιδιαίτερη έμφαση στις σωστές αναλογίες πλάτους και βάθους. Τα τρία κεντρικά ράφια της νέας κατασκευής αναπαράγουν τις αναλογίες των τριών συρόμενων πετασμάτων της πρώτης φάσης, εγκαθιδρύοντας έναν διακριτικό οπτικό διάλογο μεταξύ των διαφορετικών χρονικών στρωμάτων του έργου. Ένα γωνιακό ράφι λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ παλαιού και νέου, ενώ κάτω από τα κύρια ράφια, κινητά κουτιά από κόντρα πλακέ με ρόδες προσφέρουν ευέλικτες και μεταβαλλόμενες λύσεις αποθήκευσης.

 

Οικιακή προέλευση

Το νέο ιατρείο Daras Dental στον Πειραιά αμφισβητεί τις συμβάσεις μιας τυπικής κλινικής, επαναπροσδιορίζονται την ως τόπο ίασης αντί για τόπο ταλαιπωρίας. Φωτεινές επιφάνειες, ζεστοί ξύλινοι τόνοι, ημιδιαφανή υλικά και οικιακές λεπτομέρειες συνδυάζονται ώστε να κατευνάσουν το άγχος των ασθενών και να δημιουργήσουν ένα πιο φιλόξενο περιβάλλον.

 

Χωρική οργάνωση

Στεγασμένο σε μια πολυκατοικία της δεκαετίας του ’60 κοντά στο λιμάνι, το διαμέρισμα των 110m2μετατρέπεται σε πολυϊατρείο για τρεις οδοντιάτρους και το προσωπικό τους. Ο αρχικός χώρος καθιστικού–τραπεζαρίας καθαιρείται και στη θέση του κατασκευάζεται ένα ξύλινο και υαλόφρακτο module από κανάλι–γυαλί, το οποίο περιλαμβάνει τη ρεσεψιόν, το γραφείο, το δωμάτιο αξονικής τομογραφίας, την αίθουσα αναμονής και το βασικό ιατρείο. Τα δύο επιπλέον ιατρεία, τα λουτρά και οι χώροι προσωπικού οργανώθηκαν μέσα στα υφιστάμενα χωρίσματα του διαμερίσματος.

Υλικά & κατασκευή

Η ταυτότητα του πολυϊατρείου αναδύεται από τον συνδυασμό ξύλου και γυαλιού, συγχωνεύοντας την τυπολογία κλινικής και κατοικίας. Αντί να αποκρύψει τη μετατροπή, ο σχεδιασμός αγκαλιάζει την οικιακή προέλευση του χώρου, δημιουργώντας αίσθημα άνεσης. Οι σύγχρονες λεπτομέρειες παραπέμπουν στον μοντερνισμό της δεκαετίας του ’60, εποχή κατασκευής του κτιρίου.

 

 

Μορφολογία & φωτισμός

Ο ίδιος ο Πειραιάς – το πιο πολυσύχναστο επιβατικό λιμάνι της Ευρώπης και πύλη προς το Αιγαίο – υπήρξε επίσης πηγή έμπνευσης. Οι φωτεινές υαλόφρακτες επιφάνειες παραπέμπουν στα βάθη της θάλασσας, ενώ τα κυκλικά ανοίγματα και η λεπτοδουλεμένη ξυλουργική θυμίζουν την τέχνη των γιοτ. Ένα διακριτικό δάπεδο σε ανοιχτό πράσινο-μέντας γεφυρώνει την κλινική και ναυτική αναφορά. Πάνω απ’ όλα, το φως ζωντανεύει τον χώρο: οι φωταυγείς οροφές προσφέρουν μια καθαρή, φρέσκια αντίστιξη στους πιο οικιακούς χώρους εξυπηρέτησης.

 

Σχηματικές αντιθέσεις

Στον κεντρικό δρόμο της περιοχής της Αβάνας, η οποία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τα καταστήματα εστίασης, δημιουργείται μια νέα σύγχρονη ιταλική trattoria, με έμφαση στη διαλλακτική σχέση μεταξύ υλικοτήτων και σχημάτων.

 

Υπαίθριος σχεδιασμός & διάταξη

Κατά μήκος του πεζοδρομίου συναντάται η υπαίθρια πρώτη σάλα του εστιατορίου. Τους θερινούς μήνες, η μεταλλική πέργκολα ανοίγει, με τα μεγάλα πλατάνια του πεζοδρομίου να προσφέρουν σκίαση κατά τη διάρκεια της μέρας, χωρίς να αποκρύπτουν τον ουρανό το βράδυ. Η περιμετρική φύτευση λειτουργεί ως φυσικό φίλτρο από τους περαστικούς και την κίνηση του δρόμου, σε συνδυασμό με τα πανέλα κόντρα πλακέ θαλάσσης που, μελετημένα ως προς τον σχεδιασμό και την τοποθέτησή τους, επιτρέπουν στο φυσικό φως να εισχωρήσει στον χώρο, δημιουργώντας δραματικές σκιές και ατμόσφαιρα.

Η κύρια αίθουσα συνυπάρχει με την ανοιχτή κουζίνα, με τη χαμηλή μπάρα μπροστά στον πάγκο των chef να ενισχύει την αμεσότητα και το ανεπιτήδευτο ύφος, αρχές που βρίσκονταν στο πνεύμα του σχεδιασμού. Οι αναπαυτικοί καναπέδες από ξύλο παλίσανδρου αναπτύσσονται περιμετρικά και στρέφονται προς την καρδιά του εστιατορίου, την κουζίνα, δίνοντας την αίσθηση ενός μεγάλου καθιστικού. Τραπέζια για μικρότερες και μεγαλύτερες παρέες εναλλάσσονται στον χώρο. Η υπάρχουσα κεντρική κολώνα, δεσπόζον στοιχείο της αίθουσας, αγκαλιάστηκε από ένα ειδικής κατασκευής μαρμάρινο τραπέζι και αποτέλεσε τη βάση για τη μεταλλική εναέρια ζαρντινιέρα.

Παλέτα υλικών

Το εσωτερικό επενδύθηκε με συμμετρικά διάτρητα πάνελ από ξυλεία δρυός και παλίσανδρου, τα οποία ‘’ντύθηκαν’’ με κρυφό φωτισμό, χρωματίζοντας τον χώρο με τις αντανακλάσεις των ξύλων. Τα υφάσματα των καθισμάτων είναι εμπνευσμένα από την ιταλική φινέτσα, τόσο ως προς τον συνδυασμό τους όσο και ως προς τη ραφή τους. Οι τοίχοι με τον τραβηχτό σοβά παίρνουν λάμψη από τους χωνευτούς διάσπαρτους καθρέπτες, ενώ η αντίθεση των υλικών ενισχύεται με τις σανίδες οικοδομής στο δάπεδο και την μπρούτζινη επένδυση όλων των βιομηχανικών inox μηχανημάτων της κουζίνας. Συνολικά, ο διάλογος απλών υλικών, όπως αυτός των σανίδων οικοδομής και του σοβά, με πιο εκλεπτυσμένα υλικά, όπως το μάρμαρο και ο ορείχαλκος, πετυχαίνουν μία ισορροπία που αντικατοπτρίζει το πνεύμα του εστιατορίου.

 

 

Μορφολογίες & χρωματισμοί

Στη σύνθεση κυριαρχούν κυκλικά στοιχεία και καμπύλες, τόσο στην κάτοψη, όσο και στον επιμέρους σχεδιασμό, από το σχήμα των τραπεζιών, των φωτιστικών, αλλά και των οπών στις ξύλινες επενδύσεις. Ο κύκλος χρησιμοποιήθηκε σε επανάληψη δημιουργώντας ένα κυρίαρχο μοτίβο, ενώ το τετράγωνο πλακίδιο που καλύπτει τους χώρους των παρασκευαστηρίων και ο εμφανής πράσινος αρμός επιλέχθηκαν ώστε να δημιουργηθεί σχηματική αντίθεση.

Στη χρωματική παλέτα κυριαρχούν το πράσινο -στην πόρτα, στα τραπέζια, σε μερικούς τοίχους, στα καθίσματα και στους αρμούς των πλακιδίων- και το κίτρινο -στους καναπέδες και στους τόνους του ξύλου- με λεπτομέρειες σε τόνους ορείχαλκου, όπως στην επένδυση του bar και σε κάποια φωτιστικά.

 

Χειροποίητη αισθητική

Κατά τον σχεδιασμό του εστιατορίου επιχειρήθηκε η δημιουργία ενός αντισυμβατικού χώρου ο οποίος να κάνει τους επισκέπτες ενεργούς συμμέτοχους σε μία εμπειρία που αναδεικνύει τις αξίες της τέχνης, του design και της γαστρονομίας, μεταφράζοντάς τες σε απτές μορφές, υλικά και υφές.

 

Λειτουργική οργάνωση

Το υφιστάμενο εστιατόριο διαθέτει χαρακτηριστικό διπλό ύψος με πατάρι και ελικοειδή σκάλα, ενώ οι όψεις επενδύονται με μεγάλα μεταλλικά ανοίγματα που προσφέρουν πλήρη ορατότητα σε όλα τα μέρη του εσωτερικού. Κατά την είσοδο, συναντάται η κεντρική ζώνη με τα τραπεζοκαθίσματα σε open plan διάταξη, το bar με τον πάγκο, και η ανοιχτή κουζίνα στην πίσω ζώνη που επιτρέπει στους επισκέπτες να παρακολουθούν τη διαδικασία προετοιμασίας των προϊόντων.

Με έμφαση στη λεπτομέρεια, σχεδιάζονται τα custom made μαρμάρινα τραπέζια και οι καρέκλες από ανοξείδωτο ατσάλι και μαξιλάρι από εύκαμπτο gel που προσδίδει μια ασυνήθιστη, μαλακή υφή. Το δάπεδο είναι καλυμμένο με μωσαϊκό από διάφορα ελληνικά μαρμάρινα κομμάτια και κατά παραγγελία κεραμικά πλακίδια του καλλιτέχνη Βασίλη Παπαγεωργίου.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Ενώ με μια πρώτη ματιά το υλικό που φαίνεται να κυριαρχεί είναι το ξύλο σε φυσική απόχρωση, στον σχεδιασμό εντάσσονται και υλικά πιο αδρής αισθητικής, όπως ο ανοξείδωτος χάλυβας και το μάρμαρο, τα οποία απορροφούνται απρόσκοπτα από την απαλότητα του ξύλου.

Κεντρικό στοιχείο αποτελεί ένας γλυπτικός φωτιστικός σωλήνας που εκτείνεται μέχρι την οροφή και μαγνητίζει το βλέμμα από όλες τις κατευθύνσεις, ακόμη και εξωτερικά του εστιατορίου. Ένα χειροποίητο χαλί από μαλλί και μετάξι του καλλιτέχνη Γιάννη Βαρελά διακοσμεί τον τοίχο μπροστά από τη φωτεινή στήλη, ενώ η ποικιλία των χρωμάτων του το καθιστά επίκεντρο του χώρου. Ο συνδυασμός αυτών των δύο βασικών στοιχείων αναδεικνύει μια αίσθηση ζεστασιάς και άνεσης, που συμπληρώνεται εξαιρετικά από τον περιβάλλοντα φωτισμό με μικρότερα κρεμαστά φωτιστικά και απλίκες τοίχου.

 

 

Σχεδιασμός σκάλας

Η ανοξείδωτη σκάλα στο πίσω μέρος δημιουργεί μια μοναδική γεωμετρία στον χώρο και οδηγεί τον επισκέπτη στο πατάρι, το οποίο επενδύεται με ξύλινες επιτοίχιες βιβλιοθήκες κρασιού. Η ίδια χρήση επεκτείνεται και στο υπόγειο, η είσοδος στο οποίο μοιάζει με ένα ξύλινο τούνελ, το οποίο φωτίζεται από ένα σωλήνα 90ο ως συνέχεια της στήλης του ισογείου.

 

Ήσυχο καταφύγιο

Το έργο γεννήθηκε ως μια γαλήνια προέκταση της οικογενειακής κατοικίας, δημιουργώντας έναν χώρο αφιερωμένο στην κίνηση, τη χαλάρωση και τη σιωπηλή απόσυρση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ενταγμένο μέσα σε ώριμα δέντρα, το περίπτερο ισορροπεί ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την προστασία, διαμορφώνοντας μια ατμόσφαιρα όπου κυριαρχούν το φως, η ηρεμία και η σύνδεση με τη φύση. Τοποθετημένο πάνω από την κεκλιμένη πλαγιά, ακουμπά στο έδαφος με διακριτικότητα, στηριζόμενο σε λεπτούς στύλους. Τα υφιστάμενα δέντρα διατηρούνται και ενσωματώνονται στον σχεδιασμό των υπαίθριων χώρων, ενισχύοντας την αίσθηση βύθισης στο φυσικό περιβάλλον.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η νέα κατασκευή λειτουργεί ως συνομιλητής της υπάρχουσας κατοικίας, σχηματίζοντας μια υπαίθρια αυλή που λειτουργεί ως κεντρικός τόπος συνάντησης. Στο εσωτερικό, οι χώροι οργανώνονται γύρω από έναν θερμό, ξύλινο πυρήνα, ενώ οι μεγάλες ανοιγόμενες επιφάνειες επιτρέπουν στο τοπίο να “πλαισιώνει” τις εσωτερικές ζώνες.

Η κατοικία της δεκαετίας του 1970 συνδέεται με το περίπτερο μέσω γέφυρας, οδηγώντας σε χώρους άσκησης, ευεξίας και συναθροίσεων. Η διάταξη περιλαμβάνει χώρο γυμναστικής, σάουνα, μπάνιο και μια ευέλικτη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων. Το υπερυψωμένο deck επεκτείνει τη λειτουργία προς τα έξω, δημιουργώντας επιπλέον ζώνες χαλάρωσης και κοινωνικοποίησης.

Παλέτα υλικών

Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από φυσικούς τόνους και απαλές υφές, επιτρέποντας στο φυσικό φως να καθορίζει την ατμόσφαιρα μέσα στην ημέρα. Τα εμφανή δομικά στοιχεία φιλτράρουν το φως από ψηλά, σχηματίζοντας λεπτές φωτοσκιάσεις που echo την παρουσία του γύρω φυλλώματος. Τα υφιστάμενα δέντρα – κυρίως δρύες και σεκόγια –  διαπερνούν το νέο deck, οργανώνοντας και ορίζοντας τον χώρο με τρόπο εξίσου καθοριστικό με τις ίδιες τις κατακόρυφες επιφάνειες του περιπτέρου.

 

 

Χαμηλό προφίλ

Η κατοικία βρίσκεται κοντά στην ακτογραμμή του North Berwick στη Σκωτία και εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Το χαμηλό της προφίλ περιορίζει την οπτική της παρουσία στο τοπίο, ενώ ο προσανατολισμός της εξασφαλίζει ιδανική ηλιοφάνεια και απρόσκοπτες θέες προς τη θάλασσα. Οι υπαίθριοι χώροι – οι προστατευμένες αυλές και ο κεντρικός περίβολος – επεκτείνουν τη ζωή προς το ύπαιθρο, δημιουργώντας μια συνεχόμενη εμπειρία κατοίκησης μέσα στο τοπίο. Το έργο αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή της παραθαλάσσιας κατοικίας: μια αρχιτεκτονική ριζωμένη στο τοπικό πλαίσιο, προσαρμοσμένη στο κλίμα και διαχρονική μέσα από την απλότητά της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, το τοπίο και τη διαρκή μεταβολή του παράκτιου περιβάλλοντος. Η κατοικία, χαμηλή και προστατευμένη, σχεδιάστηκε με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες του τόπου – τον προσανατολισμό, τους ανέμους και το φυσικό φως. Ο σχεδιασμός επιδιώκει να συνδυάσει την αίσθηση της προστασίας με την εμπειρία της ανοιχτότητας: να προσφέρει πλαίσια θέας προς τη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει ιδιωτικότητα και προφύλαξη από τις κλιματικές συνθήκες.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία οργανώνεται γύρω από μια κεντρική αυλή, που λειτουργεί ως ο κοινωνικός και κλιματικός πυρήνας της σύνθεσης. Ο χώρος αυτός μεσολαβεί ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ενώ η κυκλοφορία αναπτύσσεται περιμετρικά του, συνδέοντας τα διαφορετικά πτερύγια του σπιτιού. Η εναλλαγή στενών και ανοιχτών χώρων δημιουργεί έναν ρυθμό κίνησης και εμπειρίας, όπου το φως, η σκιά και η θέα εναλλάσσονται διαρκώς.

Η κάτοψη οργανώνεται σε τρεις βασικές ζώνες: τους χώρους διημέρευσης, τα υπνοδωμάτια και τους βοηθητικούς χώρους. Οι ζώνες αυτές συνδέονται οπτικά και λειτουργικά μέσω διαφανών διαδρόμων, που διατηρούν την αίσθηση της συνέχειας χωρίς να διαταράσσουν την άνεση. Οι ενιαίοι χώροι καθιστικού και τραπεζαρίας ανοίγουν προς τις βεράντες, προσφέροντας ευελιξία και εναλλαγές χρήσης ανάλογα με την εποχή. Η καθαρότητα της μορφής και η αυστηρή γεωμετρική δομή εξασφαλίζουν σαφήνεια και λειτουργικότητα.

 

 

Υλικά και βιωσιμότητα

Επιλέχθηκε μια εκλεπτυσμένη παλέτα φυσικών υλικών που εναρμονίζει το κτίριο με το τοπίο. Το φυσικό ξύλο, η πέτρα και οι εκτεταμένες υαλόφρακτες επιφάνειες συνδυάζονται ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και τη διαφάνεια. Η θερμή υφή του ξύλου αντιπαρατίθεται στην ακρίβεια των μεταλλικών λεπτομερειών, ενώ η πέτρινη βάση “εδραιώνει” το κτίσμα στο έδαφος. Η βιωσιμότητα αποτέλεσε θεμελιώδη παράμετρο του σχεδιασμού: χρησιμοποιήθηκαν υλικά τοπικής προέλευσης, υψηλής απόδοσης θερμομόνωση και παθητικά συστήματα ελέγχου του ηλιασμού, με στόχο την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη μακροχρόνια αντοχή της κατασκευής.

 

Καθαρή ιεραρχία

Το έργο εκφράζει μια προσέγγιση που επικεντρώνεται στον επαναπροσδιορισμό του εσωτερικού χώρου μέσα από τη λεπτή αλληλεπίδραση γεωμετρίας, αναλογίας και υλικού. Η σύλληψη προέκυψε από την ανάγκη αναδιαμόρφωσης ενός υπάρχοντος διαμερίσματος σε ένα σύγχρονο περιβάλλον κατοίκησης που συνδυάζει ζεστασιά, ακρίβεια και ευελιξία. Η προσοχή στη λεπτομέρεια καθοδήγησε κάθε στάδιο της διαδικασίας -από τον χωρικό σχεδιασμό έως την επιλογή υφών και χρωμάτων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η διαρρύθμιση του διαμερίσματος επανασχεδιάστηκε ώστε να δημιουργεί ρευστές συνδέσεις μεταξύ των χώρων, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση της ιδιωτικότητας όπου ήταν απαραίτητο. Οι τοίχοι αναδιατάχθηκαν για να βελτιστοποιήσουν την κυκλοφορία και να επιτρέψουν στο φυσικό φως να διαχέεται βαθύτερα στο εσωτερικό. Οι μεταβάσεις μεταξύ των δωματίων μελετήθηκαν προσεκτικά, ώστε να διαμορφώνουν μια συνεχόμενη ροή που ενισχύει την αίσθηση ευρυχωρίας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το πρόγραμμα οργανώνεται γύρω από μια σαφή ιεραρχία χώρων. Οι κοινόχρηστοι χώροι -όπως το καθιστικό, η κουζίνα και η τραπεζαρία- συνδέονται οπτικά, σχηματίζοντας ένα συνεκτικό σύνολο για τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι ιδιωτικοί χώροι, συμπεριλαμβανομένων των υπνοδωματίων και των λουτρών, διαχωρίζονται στρατηγικά ώστε να εξασφαλίζεται άνεση και ιδιωτικότητα. Κάθε στοιχείο, από τη διάταξη των επίπλων έως τον φωτισμό, σχεδιάστηκε για να προάγει τη λειτουργικότητα.

 

 

Παλέτα υλικών

Το κόκκινο ξύλο σημύδας διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του διαμερίσματος, προσδίδοντας βάθος και ζεστασιά στη μινιμαλιστική σύνθεση. Η φυσική νεύρωση και οι χρωματικές διακυμάνσεις του δημιουργούν έναν οπτικό ρυθμό που αντιπαραβάλλεται με τις ουδέτερες επιφάνειες και τις λεπτοδουλεμένες λεπτομέρειες. Η πέτρα, το μέταλλο και το φως ενσωματώθηκαν ως συμπληρωματικά στοιχεία, αναδεικνύοντας τη δεξιοτεχνία και την υλικότητα του χώρου.

 

Πολύχρωμη διαδρομή

Η παιδοδοντιατρική κλινική Happy Tooth εκτείνεται σε χώρο 230m2 στον 3ο όροφο ενός κτιρίου γραφείων στη Βούλα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα του σχεδιασμού ήταν να δημιουργηθεί ένα φιλικό και παιχνιδιάρικο περιβάλλον που μειώνει το άγχος των παιδιών, ενώ ταυτόχρονα αποπνέει επαγγελματισμό και λειτουργικότητα για το ιατρικό προσωπικό.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ο σχεδιασμός οργανώθηκε γύρω από έναν κεντρικό διάδρομο που συνδέει τους χώρους υποδοχής, τις αίθουσες αναμονής και τα εξεταστήρια. Οι χώροι κατανέμονται με τρόπο που επιτρέπει άμεση πρόσβαση αλλά και σαφή διαχωρισμό μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών λειτουργιών. Οι αίθουσες θεραπείας και τα εξεταστήρια σχεδιάστηκαν με γνώμονα την άνεση των παιδιών και την εργονομία για τους οδοντιάτρους. Η χρήση χρωμάτων και παιχνιδιάρικων στοιχείων συμβάλλει στη δημιουργία θετικής εμπειρίας για τους μικρούς επισκέπτες.

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών επικεντρώθηκε σε ανθεκτικές και φιλικές προς τα παιδιά επιφάνειες. Ξύλο, ζεστά χρώματα και υφές συνδυάστηκαν με μοντέρνα στοιχεία για να διαμορφώσουν έναν χώρο που ισορροπεί την οικειότητα με την υγιεινή και την ασφάλεια. Η κλινική εκμεταλλεύεται τη θέση της στον 3ο όροφο για να επιτρέψει στο φυσικό φως να διαχέεται στους εσωτερικούς χώρους. Η θέα προς την πόλη δημιουργεί μια αίσθηση ανοιχτότητας, ενώ η εσωτερική διαρρύθμιση ενισχύει την αίσθηση ηρεμίας και προστασίας.

 

Αναιρώντας την τυποποίηση

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση ενός οδοντιατρείου και την επέκτασή του, με σκοπό να καλύπτει τις ανάγκες περισσότερων ασθενών. Η αρχική επιφάνεια του οδοντιατρείου ήταν 60m2 και η τελική επιφάνεια της κλινικής είναι 85m2.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος που να αποπνέει καθαρότητα, καταρρίπτοντας ταυτόχρονα την τυποποίηση των ιατρικών χώρων καθώς η ιατρική εξέλιξη πρέπει πλέον να συμβαδίζει με την αρχιτεκτονική. Η κλινική περιλαμβάνει άνετο χώρο αναμονής, της οποίας κεντρικό στοιχείο αποτελεί το δρύινο τραπέζι που συνεχίζει νοητά μέσα στο χώρο γραφείου και μετατρέπεται σε έπιπλο για τον θεράποντα. Κατακόρυφα ξύλινα στοιχεία πλαισιώνουν το χώρο αναμονής, με τα κλωστρά να ξεχωρίζουν καθώς η διάταξή τους προωθεί νοητά τον ασθενή προς το χώρο των εξεταστηρίων.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το γραφείο περιβάλλεται από γυαλί, έχοντας όμως custom σχέδιο με λεπτεπίλεπτες κατακόρυφες γραμμές που εξασφαλίζουν την ιδιωτικότητα ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε δέσμες φωτός, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο χώρος μεταλλάσσεται διαρκώς. Ακριβώς δίπλα από το γραφείο, βρίσκεται η είσοδος του εξεταστηρίου 2, το οποίο συνδέεται και εσωτερικά μέσω μίας συρόμενης πόρτας με το εξεταστήριο 1. Για το εξεταστήριο 1, που ήταν η νέα προσθήκη χώρου, έγινε μία κατασκευή από κάθετα πηχάκια που γυρνάνε στην οροφή και ενδιάμεσα τους σε διαφορετικά ύψη τοποθετούνται dimmable led ταινίες. Έτσι η εμπειρία ενός ασθενή, που συνήθως είναι στραμμένος προς την οροφή, διαφοροποιείται ριζικά.

 

Παλέτα υλικών

Τα υλικά και οι αποχρώσεις που χρησιμοποιήθηκαν σε όλους τους χώρους όπως το γκρι πλακάκι και το λευκό χρώμα στους τοίχους κατέχουν τον σημαντικότερο ρόλο καθώς επιτρέπουν την διαρκή ανάκλαση του φωτός με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν έναν διαχρονικό χώρο που αποπνέει καθαρότητα.

 

Αντίθεση και ρυθμός

Η πρόταση έχει σχεδιαστεί ως ένα αρχιτεκτονικό εγχείρημα, όπου η εμπειρία και η ισχύς του brand ενώνονται. Στόχος δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού χώρου για την κομμωτική, αλλά ενός συμβολικού περιβάλλοντος που εκφράζει τις αξίες και την ταυτότητα της εταιρείας. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως στρατηγικό εργαλείο, ενισχύοντας την παρουσία του brand μέσα από την ατμόσφαιρα, τα υλικά και την αλληλουχία των χώρων. Με αυτόν τον τρόπο, η εκπαίδευση μετατρέπεται σε βιωματική εμπειρία, αναδεικνύοντας τον αδιάρρηκτο δεσμό ανάμεσα στον σχεδιασμό και την ταυτότητα.

 

Χωρική οργάνωση

Η ακαδημία διαμορφώνεται ως ένα προσεκτικά οργανωμένο περιβάλλον, όπου η κυκλοφορία, ο προσανατολισμός και η ορατότητα έχουν σχεδιαστεί ώστε να ενισχύουν τη συμμετοχή και την αλληλεπίδραση. Οι χώροι συνδέονται οπτικά και λειτουργικά, δημιουργώντας μια ενιαία αφήγηση που καθοδηγεί τον επισκέπτη και ταυτόχρονα επικοινωνεί τις αξίες του brand.

Το κτίριο στεγάζει ποικίλες λειτουργίες: αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, εκθεσιακούς χώρους και χώρους συγκέντρωσης. Η ροή ανάμεσά τους είναι συνεχής, εξασφαλίζοντας τη συνύπαρξη μάθησης, πειραματισμού και κοινωνικής ανταλλαγής. Η ευέλικτη διαρρύθμιση επιτρέπει την προσαρμογή σε διαφορετικές δραστηριότητες, υποστηρίζοντας τόσο την ατομική εστίαση όσο και τη συλλογική εμπειρία. Οι κοινωνικοί χώροι ενσωματώνονται οργανικά στους εκπαιδευτικούς, ενδυναμώνοντας την αίσθηση κοινότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών στοχεύει στην ενίσχυση του καθηλωτικού χαρακτήρα του έργου. Υφές, χρώματα και φινιρίσματα διαμορφώνουν ατμόσφαιρες που αντανακλούν τη γλώσσα αισθητικής του brand. Σκυρόδεμα, ξύλο, γυαλί και φωτισμός χρησιμοποιούνται στρατηγικά για να δημιουργήσουν αντιθέσεις και ρυθμούς, ενισχύοντας τόσο την οικειότητα όσο και τη μνημειακότητα του χώρου.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το έργο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το αστικό και πολιτισμικό του περιβάλλον, αντλώντας ενέργεια από τη δυναμική της πόλης και μετατρέποντάς τη σε δημιουργικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η σύνδεση της αρχιτεκτονικής με την ταυτότητα του brand καθιστά την ακαδημία όχι μόνο ορόσημο για την εταιρεία, αλλά και σημείο αναφοράς για την πόλη, αναδεικνύοντας πώς ο σχεδιασμός μπορεί να διαμορφώσει πολιτιστική και εκπαιδευτική παρουσία στο αστικό τοπίο.

 

Χωρικό πείραμα

Το έργο αντανακλά την εξελισσόμενη αστική κουλτούρα της Σαγκάης. Δημιουργώντας ένα επιμελημένο, καθηλωτικό περιβάλλον, το καφέ λειτουργεί τόσο ως σημείο συνάντησης της γειτονιάς όσο και ως δήλωση της παγκόσμιας κουλτούρας του καφέ. Συνδέει το τοπικό πλαίσιο με τις διεθνείς τάσεις σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τον πολιτιστικό ιστό της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύλληψη του έργου αποτελεί έναν εμπορικό χώρο που υπερβαίνει τις παραδοσιακές λειτουργίες. Αντί για ένα συμβατικό καφέ, αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή εμπειρία, όπου ο σχεδιασμός, το εμπόριο και η κοινότητα αλληλοσυνδέονται. Ο σχεδιασμός δίνει έμφαση σε έναν νέο αστικό τρόπο ζωής -ανοιχτό, πειραματικό και επικεντρωμένο στην ανταλλαγή ιδεών.

Ο ευρύχωρος σχεδιασμός και τα ανθεκτικά βιομηχανικά χαρακτηριστικά του αρχικού κτιρίου προσέφεραν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες. Αντί για συμβατικά χωρίσματα, ο σχεδιασμός ενσωματώνει χαμηλά ξύλινα διαχωριστικά και αρθρωτές προθήκες, δημιουργώντας έναν χώρο που είναι ταυτόχρονα ανοιχτός και οργανωμένος. Οι φυτεύσεις στην είσοδο και ο χώρος εκθέσεων συνυφαίνονται, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός εμπορικού μετασχηματισμού, ενώ ταυτόχρονα αφηγούνται μια πολιτιστική ιστορία. Ο χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσεται οργανικά: οι αρθρωτές προθήκες μπορούν να αναδιαταχθούν για να ανανεώσουν τις εμπορικές εκθέσεις, ενώ ο κεντρικός χώρος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χώρο συνεδρίων ή εκδηλώσεων μετακινώντας τον πάγκο καφέ και αναπροσαρμόζοντας τη διάταξη καθισμάτων. Αυτή η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργία και την αισθητική του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η χωρική σύλληψη συνδυάζει κυκλοφορία, έκθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση. Πολλαπλά επίπεδα από πλατφόρμες και διαδρόμους συνδέονται αδιάλειπτα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν το καφέ δυναμικά, από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η διάταξη ενθαρρύνει την κίνηση, την αλληλεπίδραση και την εξερεύνηση, μετατρέποντας τον χώρο σε καφέ, γκαλερί και κοινωνικό κόμβο ταυτόχρονα. Ζώνες για καφέ, εκθέσεις και δημιουργικά εργαστήρια ενσωματώνονται σε ένα ενιαίο, συνεκτικό αφήγημα. Ευέλικτα έπιπλα και αρθρωτές εγκαταστάσεις επιτρέπουν στον χώρο να προσαρμόζεται σε διαφορετικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ο λειτουργικός σχεδιασμός εξασφαλίζει τόσο την καθημερινή λειτουργία του καφέ όσο και τη δυνατότητα φιλοξενίας επιμελημένων εκδηλώσεων ή καλλιτεχνικών παρουσιάσεων.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Φυσικές υφές όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο συνδυάζονται με πειραματικά φινιρίσματα. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ακατέργαστα και εκλεπτυσμένα υλικά αντικατοπτρίζουν το μείγμα εμπορίου και δημιουργικότητας. Ο φωτισμός παίζει καίριο ρόλο, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές χειρονομίες και διαμορφώνοντας οικείες ατμόσφαιρες. Τέλος, τα αρθρωτά συστήματα εκθέσεων και οι ευέλικτες φυτεύσεις καθιστούν τον χώρο προσαρμόσιμο σε εποχικές αλλαγές, εκδηλώσεις και στους φυσικούς ρυθμούς των φυτών. Αυτή η μέθοδος ξεπερνά τον παραδοσιακό σχεδιασμό, δίνοντας στον χώρο τη δυνατότητα να προσαρμόζεται και να παραμένει ζωντανός. Είναι βιώσιμη όχι μόνο επειδή χρησιμοποιεί φυσικά στοιχεία για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και επειδή ο σχεδιασμός επιτρέπει στις εμπορικές δραστηριότητες να συγχωνεύονται αρμονικά με τη φυσική ροή του χώρου.

 

Ομαλή ενσωμάτωση

Η κατοικία διαθέτει δομημένη επιφάνεια 300 m² σε οικόπεδο 200 m². Το σχέδιο διαμορφώθηκε για έναν κοινωνικό τρόπο ζωής, με ρευστούς εσωτερικούς χώρους και έντονη ενσωμάτωση με τη φύση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βρισκόμενη σε δρόμο γεμάτο πράσινο στο Jardim Paulistano, η κατοικία αντιπροσωπεύει την καλοσχεδιασμένη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Η έντονη αντίθεση μεταξύ των ορόφων καθορίζει την αρχιτεκτονική αισθητική της: ενώ το ισόγειο χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και χωρική ρευστότητα, ο επάνω όροφος εμφανίζεται ως διακριτός μονολιθικός όγκος. Ο πρώτος όροφος περιβάλλεται από κάθετα στοιχεία που λειτουργούν ως κινητά σκίαστρα, κρύβοντας τις δομικές επιφάνειες και ρυθμίζοντας το ηλιακό φως. Αυτή η στρατηγική υπερβαίνει την αισθητική, εξασφαλίζοντας θερμική ισορροπία, ιδιωτικότητα και μια μοναδική ταυτότητα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στο ισόγειο, ένας μεγάλος ενιαίος κοινωνικός χώρος ενώνει την κουζίνα με το καθιστικό, ανοίγοντας στον κήπο μέσω γενναιόδωρων ανοιγμάτων. Στον πρώτο όροφο, δύο ευρύχωρες σουίτες εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα και άνεση. Το ρετιρέ περιλαμβάνει έναν ευέλικτο χώρο και ένα ηλιόλουστο κατάστρωμα, προσφέροντας θέα στις κορυφές των δέντρων και βύθιση στη φύση μέσα στο αστικό περιβάλλον. Στοιχεία προσβασιμότητας, όπως φαρδιές διόδους και ανελκυστήρας, επιτρέπουν τη μακροχρόνια χρήση.

 

 

Παλέτα υλικών & βλάστηση

Η ανθεκτικότητα και η χαμηλή συντήρηση καθοδήγησαν τις επιλογές υλικών. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν πορσελάνινες πλάκες στο ισόγειο, ενώ οι εξωτερικοί τοίχοι και τα δάπεδα επενδύθηκαν με φυσική πέτρα. Επιπλέον, το ξύλο κυριάρχησε στο εσωτερικό, χρησιμοποιούμενο για τα σκίαστρα, τα πάνελ και τις ξυλουργικές κατασκευές.

Τέλος, η διαμόρφωση του τοπίου διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τροπική βλάστηση περιβάλλει την κατοικία, δημιουργώντας ιδιωτικότητα και μια ζεστή ατμόσφαιρα. Μια διατηρημένη Pitangueiras tree στο γκαράζ προσφέρει σκιά και σεβασμό στη φυσική κληρονομιά, ενώ άλλα είδη ενισχύουν την ένταξη της κατοικίας στο αστικό τοπίο.

 

Ενδιάμεση διαφάνεια

Η διώροφη κατοικία σχεδιάστηκε για μια τετραμελή οικογένεια, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, λιτού και λειτουργικού χώρου που εντάσσεται ομαλά στο μεσογειακό τοπίο. Η σύνθεση βασίζεται σε καθαρούς γεωμετρικούς όγκους και οριζόντιες γραμμές, με έντονη έμφαση στη διαφάνεια και στη συνέχεια μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Ο συνδυασμός λευκών επιφανειών, ξύλου και μετάλλου δημιουργεί ένα σύνολο διακριτικής κομψότητας και ηρεμίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία προσφέρει έναν σύγχρονο τρόπο διαβίωσης που εστιάζει στη λειτουργικότητα και στη συνεχή επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση συνδυάζει τη λιτότητα με την ποιότητα του φωτός και του χώρου, δημιουργώντας ένα οικιστικό σύνολο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της οικογένειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το ισόγειο αναπτύσσεται γύρω από έναν κεντρικό χώρο διημέρευσης, όπου το καθιστικό και η τραπεζαρία συνδέονται άμεσα με τις μεγάλες βεράντες και τον κήπο. Η κουζίνα, σε επαφή με τον κύριο χώρο, εξυπηρετείται από βοηθητικούς χώρους και συνδέεται με την καλυμμένη βεράντα που φιλοξενεί υπαίθρια ψησταριά. Η εσωτερική διαρρύθμιση ακολουθεί τη λογική του ανοιχτού πλάνου, επιτρέποντας την οπτική συνέχεια και τη ροή του φυσικού φωτός. Στον όροφο χωροθετούνται τρία υπνοδωμάτια και οι αντίστοιχοι χώροι υγιεινής, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα για τα μέλη της οικογένειας.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι φυσικές υφές και οι γήινοι τόνοι. Το ξύλινο δάπεδο, τα δερμάτινα έπιπλα και οι μεταλλικές λεπτομέρειες στη σκάλα υπογραμμίζουν τη μινιμαλιστική αισθητική και την αίσθηση ζεστασιάς. Η διακριτική ενσωμάτωση του φωτισμού αναδεικνύει τη λιτότητα της μορφής και ενισχύει την καθαρότητα των γραμμών.

 

Διατήρηση υλικότητας

Κοντά στην εμβληματική Πλατεία Πόρ-ντο-Σολ, στη γειτονιά Άλτο ντε Πινιέιρος του Σάο Πάολο, ένα ζευγάρι με δύο κόρες και έναν σκύλο απέκτησε μια όμορφη κατοικία με θολωτές στέγες. Το σπίτι είχε σχεδιαστεί από τον Βραζιλιάνο μοντέρνο αρχιτέκτονα Ennes Silveira Melo και ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1970. Η ανακαίνιση ακολούθησε μια προσέγγιση που σεβάστηκε τη γεωμετρία και την υλικότητα του υφιστάμενου κτιρίου, διατηρώντας τον αυθεντικό χαρακτήρα του ενώ ενσωμάτωσε νέες λειτουργικές και αισθητικές παρεμβάσεις.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Πέρα από τις χαρακτηριστικές στέγες, το σπίτι περιλάμβανε εμφανή δομικά στοιχεία από σκυρόδεμα, τα οποία χρειάζονταν αναβάθμιση για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της νέας οικογένειας. Η αρχική διαρρύθμιση σε split-level περιόριζε την επικοινωνία μεταξύ των χώρων, καθιστώντας απαραίτητη μια αναδιάρθρωση του εσωτερικού.

Η βασική παρέμβαση ήταν η μεταφορά της κουζίνας -αρχικά μικρής και απομονωμένης στο ενδιάμεσο επίπεδο- στο ισόγειο, προκειμένου να ενσωματωθεί στους κοινωνικούς χώρους του σπιτιού: το καθιστικό με την τηλεόραση, το μπάρμπεκιου και τον κήπο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ενδιάμεσο επίπεδο, που αποτελεί και το σημείο εισόδου στην κατοικία, φιλοξενεί ένα ευρύχωρο σαλόνι με δύο διακριτές ζώνες: η πρώτη είναι αφιερωμένη στη μουσική εξάσκηση, ενώ η δεύτερη, πιο ζεστή και οικεία, διαθέτει τζάκι και λειτουργεί ως βιβλιοθήκη για τη συλλογή βιβλίων των κατοίκων.

Στον επάνω όροφο βρίσκεται το γραφείο, προστατευμένο οπτικά από το φύλλωμα των ντόπιων δέντρων. Κατά μήκος της πλαϊνής όψης, μια ανακαινισμένη ξύλινη κονσόλα προσφέρει κομψότητα και πρακτικότητα. Παρά τις διαφορετικές στάθμες και τις μεγάλες επιφάνειες, οι χώροι σχεδιάστηκαν με στόχο τη θαλπωρή και τη συνοχή, επιτρέποντας οπτική σύνδεση ανάμεσα στις κοινωνικές ζώνες. Επιπλέον, δημιουργήθηκε ένα γραμμικό μπαλκόνι που συνδέει τα υπνοδωμάτια και προσφέρει σκίαση στο σαλόνι του ισογείου.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Η διακόσμηση βασίζεται σε χαλιά και προσεκτικά επιλεγμένα έπιπλα, που συνδυάζουν καινούργια κομμάτια με υπάρχοντα αντικείμενα από τη συλλογή των ιδιοκτητών. Οι ταπετσαρίες κινούνται σε γήινες αποχρώσεις, με καναπέδες και πολυθρόνες από ύφασμα και δέρμα σε αποχρώσεις του καραμέλ.

Τα αρχικά υλικά, όπως τα ξύλινα δάπεδα και τα σκυρόδετα κιγκλιδώματα, αποκαταστάθηκαν με προσοχή, όπως και τα παράθυρα και οι πόρτες. Το φυσικό φως εισέρχεται άπλετα από τη γυάλινη πρόσοψη και αντανακλάται στις λευκές επιφάνειες και τις καμπύλες στέγες, ενισχύοντας τη φωτεινότητα των εσωτερικών χώρων.

Στο επίπεδο των υπνοδωματίων, η αρχική διάταξη -μία σουίτα, δύο υπνοδωμάτια και ένα μπάνιο- μετατράπηκε σε τρεις σουίτες. Στα νέα μπάνια προστέθηκαν φεγγίτες, αξιοποιώντας τη δομική λογική της αρχικής αρχιτεκτονικής. Παράλληλα, φωτιστικά έμμεσου φωτισμού, όπως γραμμικά LED και απλίκες, αναδεικνύουν τη θολωτή οροφή με διακριτική λάμψη.

 

Το όριο ως πέρασμα

“… μήπως είναι θολό εκείνο που κρύβει τις μορφές; Και τις κρύβει επειδή εξαλείφει την αντίθεση φωτός και σκιάς.”

41. Wittgenstein, «Παρατηρήσεις πάνω στα χρώματα», μτφ. Π. Χριστοδουλίδη, Αθήνα: Γ.Α. Πνευματικού, 1987, σ.41.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η στιβαρότητα ενός ορίου, ενός τοίχου και το πέρασμα από τον έναν χώρο στον άλλον μέσω μίας θύρας, αναιρείται. Το όριο γίνεται ταυτόχρονα και το πέρασμα. Ο χρόνος, ο βιωμένος χρόνος είναι αυτός που επιλέγει ο κάτοικος να λειτουργήσει και να δώσει νόημα στο χώρο. Οι διακριτές χωρικές ποιότητες καταρρίπτονται. Οι ενδιάμεσες στάσεις του πετάσματος δίνουν τέτοια πολυπλοκότητα που θα αποτελέσει το πεδίο ανάπτυξης των σχέσεων των δύο χώρων μέσω των κατοίκων.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η μη αναμενόμενη θέση του “ντουζ” στην είσοδο του διαμερίσματος, καταστρατηγήθηκε με την χρήση του ημιδιαφανούς υαλότουβλου, της χρωματιστής πόρτας αλλά και της καμπύλης γεωμετρίας που χαράχθηκε. Η δημιουργία του ορίου εντείνει και καθοδηγεί την κίνηση του σώματος στους υπόλοιπους χώρους με την διάχυση του φωτός, από και προς αυτούς.

 

 

Υλικότητα & γεωμετρία

Η συνέργεια της υλικότητας με τη γεωμετρία δημιουργούν ένα πεδίο που δεν στοχεύει στις δυνατότητες και στην ευελιξία χρήσης του χώρου, αλλά στις ποιότητες ανάπτυξης σχέσεων  κατοίκων. Το φυσικό ξύλο, το αμμώδες έδαφος, η ώχρα και το γυαλί δεν είναι επιλογές για μία αισθητική προσέγγιση αλλά για μία αισθητηριακή αντίληψη του χώρου που «κινείται» μέσα από τα υλικά.

“Πιστεύω ότι κάθε ιδέα «κουβαλάει» και τα υλικά της.”

Νίκος Κτενάς, «Τοπογραφίες Διαβίωσης _ πιστεύω, ερευνώ, θεωρώ»: Διάλεξη «Έξι διαλέξεις για την κατοίκηση», Αθήνα: Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 2014, σ.245.

 

Μεταβαλλόμενες επιφάνειες

Το έργο αφορά ένα all‑day bar‑restaurant που βρίσκεται στη λίμνη της Εύβοιας, στην Ελλάδα. Ο εσωτερικός του σχεδιασμός συνδυάζει κλασικά και σύγχρονα στοιχεία, αναδεικνύοντας τον νεοκλασικό χαρακτήρα του κτιρίου.

 

Λειτουργική διάταξη

Ο εσωτερικός χώρος διαμορφώνεται γύρω από το κεντρικά τοποθετημένο μπαρ, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα της πρόσοψης προσφέρουν ανεμπόδιστη θέα προς τη λίμνη. Η αρχική μορφή του κτιρίου καθόρισε την κατανομή των καθισμάτων, προσφέροντας πολυμορφία επιλογών: από γραμμικά καθίσματα και booths έως ένα κεντρικό στοιχείο καναπέ, αλλά και ελεύθερες καρέκλες, συνοδευόμενες από ειδικά σχεδιασμένα μαρμάρινα τραπέζια με ξύλινη βάση. Στον εξωτερικό χώρο συνυπάρχουν σφυρήλατες σιδερένιες καρέκλες, ριγέ μαξιλάρια καναπέδων και ξύλινα τραπέζια, συνθέτοντας ένα αρμονικό σκηνικό.

 

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Από την αρχή, στόχος του σχεδιασμού ήταν να δημιουργηθεί ένας ζεστός και φιλόξενος χώρος που ξυπνά μνήμες του παρελθόντος. Η κεντρική ιδέα αντλεί έμπνευση από την Art Deco εποχή, αποδίδοντάς την με αφαιρετική και μοντέρνα προσέγγιση. Σημαντικό στοιχείο που ταξιδεύει τον επισκέπτη στα ευρωπαϊκά κέντρα της δεκαετίας του ’20 αποτελεί το κλασικό δάπεδο από ασπρόμαυρο μαρμάρινο μωσαϊκό, συνδυασμένο με μαρμάρινα σοβατεπί. Το χαρακτηριστικό μοτίβο, μαζί με τη φωτεινότητα των λευκών μαρμάρων, ξυπνά την αίσθηση των παρισινών μπιστρό.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Το μάρμαρο χρησιμοποιείται επιλεκτικά στο δάπεδο του μπαρ, προσδίδοντας κομψότητα και οριοθετώντας διακριτικά το πέρασμα από το μπαρ στην αίθουσα εστίασης. Οι ξύλινες επιφάνειες, οι ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις των τοίχων και των δαπέδων, οι σκούρες πράσινες πινελιές του καναπέ και της οροφής, οι μπρούτζινες λεπτομέρειες των φωτιστικών σωμάτων και τα πολύχρωμα βιτρό συνθέτουν μια φρέσκια παλέτα αντιθέσεων. Ο χώρος χαρακτηρίζεται από συνεχείς εναλλαγές μεταξύ λείων και ανάγλυφων επιφανειών, αιχμηρών και καμπύλων μορφών, συμπαγών και διάφανων στοιχείων. Παράλληλα, φυσικά φυτά ενσωματώθηκαν στην κεντρική κατασκευή του καναπέ, προσδίδοντας μία καλοκαιρινή και ζωντανή αίσθηση στο εσωτερικό.

 

Ομαλή ένταξη

Το έργο γεννήθηκε από μια ουσιαστική επιθυμία: μια νεαρή οικογένεια με δύο παιδιά αναζητούσε ένα εξοχικό καταφύγιο που να προσφέρει θαλπωρή, συντροφικότητα και λειτουργικότητα. Η αφετηρία ήταν ένα υφιστάμενο σπίτι, του οποίου η δομή δεν μπορούσε να καλύψει το εκτεταμένο πρόγραμμα απαιτήσεων: πέντε σουίτες, αίθουσα παιχνιδιών, γυμναστήριο, σάουνα, κελάρι κρασιών, γκουρμέ κουζίνα, μεταξύ άλλων. Η πρόκληση ήταν να αναβαθμιστεί η αρχική αρχιτεκτονική μέσα από μια ευαίσθητη, συνεκτική και σύγχρονη επέκταση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η παρέμβαση ήταν εκτεταμένη, τόσο δομικά όσο και εννοιολογικά, με βασικό στόχο την επανασύνδεση του σπιτιού με τη φύση. Τμήμα της αρχικής στέγης διατηρήθηκε, αποτίοντας φόρο τιμής στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική γλώσσα, ενώ οι νέοι χώροι αναπτύχθηκαν μέσω όγκων από επικολλητή ξυλεία – υλικό-κλειδί της νέας σύνθεσης. Η επιλογή αυτή προσέφερε δομική ελαφρότητα και πλαστικότητα, ενισχύοντας την οπτική και λειτουργική συνέχεια μεταξύ χώρων όπως η master σουίτα, το γυμναστήριο και η σάουνα, που συνδέονται μέσω μιας πέργκολας.

 

 

Λειτουργική Διάταξη

Η εσωτερική διαρρύθμιση ανασχεδιάστηκε πλήρως ώστε να φιλοξενήσει πέντε σουίτες. Ο στενός διάδρομος της ιδιωτικής ζώνης φωτίστηκε φυσικά μέσω φεγγιτών τύπου shed, μεταμορφώνοντάς τον σε ένα φωτεινό και ευχάριστο πέρασμα. Η παλιά κουζίνα επαναπροσδιορίστηκε γύρω από μια κεντρική νησίδα και ανοίχτηκε προς το καθιστικό, δημιουργώντας έναν υβριδικό χώρο που εξυπηρετεί τόσο καθημερινή οικιακή χρήση όσο και πιο απαιτητικές, επαγγελματικού τύπου μαγειρικές δραστηριότητες. Αυτή η ευελιξία ενισχύεται και από τα συστήματα διαχωρισμού, τα οποία επιτρέπουν εναλλαγές μεταξύ ανοιχτών και πιο ιδιωτικών διαρρυθμίσεων.

Η παλιά σοφίτα πάνω από το σαλόνι, που δεν ήταν σε κλίμακα με τον χώρο, απομακρύνθηκε για να δημιουργηθεί ένας νέος όγκος από επικολλητή ξυλεία, που στεγάζει μια παιχνιδιάρικη και ευέλικτη παιδική σουίτα. Το τζάκι απέκτησε πλέον κεντρικό ρόλο σε έναν ρευστό χώρο καθιστικού, με ένα ενιαίο, ειδικά σχεδιασμένο έπιπλο από σκυρόδεμα και ξυλουργικές λεπτομέρειες. Το στοιχείο αυτό οργανώνει λειτουργικά διαφορετικές ζώνες – τραπεζαρία, χαλάρωση, παιχνίδι, αποθήκευση κρασιών – και προσαρμόζεται φυσικά σε κάθε χρήση.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & υλικά

Ένα από τα βασικά στοιχεία του έργου ήταν η επέκταση της βεράντας. Δημιουργήθηκε μια νέα μεταλλική κατασκευή με μαύρες δοκούς, που έρχεται σε αντίθεση με τα ξύλινα και αλουμινένια κουφώματα, προσδίδοντας οπτική ελαφρότητα και αίσθηση διαφάνειας. Το δάπεδο από τραχιά γρανιτένια πέτρα διατρέχει εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ενισχύοντας τη συνέχεια μεταξύ τους. Ο σχεδιασμός του τοπίου λειτουργεί συμπληρωματικά με την αρχιτεκτονική, ενσωματώνοντας φυσικά στοιχεία και δημιουργώντας οπτικές παύσεις, ενισχύοντας τη σύνδεση του σπιτιού με το περιβάλλον.

Οι επιλογές υλικών αναδεικνύουν τον διάλογο ανάμεσα στη ρουστίκ αισθητική και τον σύγχρονο σχεδιασμό: πράσινα υδραυλικά πλακάκια στα μπάνια, εξαγωνικά μαύρα πλακάκια στην κουζίνα, και ανακυκλωμένο ξύλο που προσθέτει ζεστασιά σε υπνοδωμάτια και διαδρόμους. Στα μπάνια, οι πάγκοι από ξαναχρησιμοποιημένη ξυλεία ενισχύουν τη βιώσιμη φιλοσοφία του έργου. Ένα σημαντικό τεχνικό επίτευγμα ήταν η χρήση shed-style φεγγιτών πάνω από τους διαδρόμους, που προσέδωσαν φυσικό φως και ποιότητα σε χώρους συνήθως σκοτεινούς και παραμελημένους. Σε όλο το σπίτι, η ειδικά σχεδιασμένη επιπλοποιία -αποτέλεσμα συνεργασίας του αρχιτεκτονικού γραφείου με τοπικό τεχνίτη- λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, προσφέροντας ενιαία αφήγηση και αρμονία στον χώρο.

 

Πολυλειτουργική διάταξη

Στο κτιριακό σύμπλεγμα του εργοστασίου και των γραφείων της Colgate-Palmolive στον Πειραιά, τα 55 τετραγωνικά μέτρα της τελευταίας στάθμης φιλοξενούν έναν χώρο διημέρευσης και διαλείμματος για τους εργαζόμενους. Ο χώρος αυτός, με χρήση break room, προέκυψε από την αναδιαμόρφωση ενός μέχρι πρότινος κενού και ανενεργού τμήματος, το οποίο ενεργοποιείται πλέον μέσω της νέας αρχιτεκτονικής πρότασης και της νέας χρήσης που του αποδίδεται.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μια κοινόχρηστη κουζίνα, ένα “μπαρ” και ένας χώρος αμφιθεατρικών καθισμάτων συνθέτουν ένα μοντέλο υβριδικού χώρου που γεφυρώνει τον παραδοσιακό γραφειακό χώρο εργασίας με έναν χώρο χαλάρωσης και διαλείμματος (καφετέρια/εστιατόριο, κλπ.). Η πολυλειτουργική αυτή διάταξη δύναται να φιλοξενήσει unofficialmeetings, lunch ή coffee breaks, σύντομα calls ή ακόμη και να λειτουργήσει ως χώρος εργασίας για εργαζόμενους και επισκέπτες.

Ο υπό μελέτη χώρος, πριν την παρέμβαση, λειτουργούσε εν μέρει ως χώρος διέλευσης ανάμεσα στους κατακόρυφους άξονες κίνησης (κλιμακοστάσιο, ανελκυστήρας), χωρίς δυνατότητα στάσης ή παραμονής. Στο υπόλοιπο τμήμα φιλοξενούσε ένα ευρύχωρο γραφείο, το οποίο χρησιμοποιούταν περιστασιακά από εξωτερικούς συνεργάτες. Βασικό ζητούμενο της αρχιτεκτονικής μελέτης ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος “διαλείμματος” για τους εργαζόμενους του εργοστασίου και των γραφείων του Ομίλου της Colgate-Palmolive. Ένας νέος χώρος που θα ενισχύει το πνεύμα της ομαδικότητας και της συνεργασίας, καθώς και θα ενδυναμώνει την επικοινωνία ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες εργασίας.

Η αναδιαμόρφωση του νέου break room στο κτίριο των γραφείων της Colgate- Palmolive επιδιώκει να δώσει νέα πνοή σε έναν παραμελημένο χώρο, μετατρέποντάς τον σε ενεργό σημείο συνάντησης, χαλάρωσης και εργασιακής ευελιξίας. Μέσα από έναν σχεδιασμό που σέβεται το υπάρχον, αξιοποιεί το φως, τα υλικά και την εργονομία, η πρόταση ενισχύει την έννοια της κοινότητας στο εργασιακό περιβάλλον και προσφέρει στους εργαζόμενους ένα σύγχρονο, φιλόξενο και πολυλειτουργικό καταφύγιο μέσα στην καθημερινότητα της δουλειάς.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η αρχιτεκτονική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε συνέχεια της πανδημίας Covid-19, κατά τη διάρκεια της οποίας η τηλεργασία είχε καταστεί κυρίαρχη πρακτική. Καθώς τα μοντέλα εργασίας μεταβάλλονται έκτοτε διαρκώς μέχρι και σήμερα, η αρχιτεκτονική μελέτη επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον χώρο και τον χρόνο εργασίας καθώς και τις διαφορετικές εναλλαγές που αναζητούν οι εργαζόμενοι στην καθημερινότητά τους. Το breakroom αποτελεί έναν χώρο μεταβατικό, χαλάρωσης και οικειότητας. Δανείζεται στοιχεία από την εμπειρία της εργασίας στο σπίτι και προσφέρει τη δυνατότητα επιλογής διαφορετικών τρόπων εργασίας εντός της ημέρας. Ο χώρος του διαλείμματος αποτελεί κατά κανόνα ένα σημείο αποσυμφόρησης από τον εργασιακό φόρτο και οφείλει να ενισχύει το αίσθημα αυτό. Αρχιτεκτονικά αυτό επιτυγχάνεται μέσα από καθαρές μινιμαλιστικές γραμμές απαλλαγμένες από περιττή πληροφορία, ενώ ενδυναμώνεται από την άμεση επαφή με άπλετο φυσικό φως και με υλικά που προσφέρουν ξεκούραση (π.χ. χρήση ξύλου).

 

 

Υλικά & custom στοιχεία

Η μελέτη προβλέπει μια ποικιλία από διαφορετικές ποιότητες καθισμάτων: μπαρ για όρθιους ή/και καθιστούς, αμφιθέατρο για χαμηλό και άνετο κάθισμα, απομονωμένη μονή θέση καθίσματος στην κουζίνα. Επιτρέπεται έτσι στους εργαζόμενους να διαμορφώσουν την εμπειρία του διαλείμματός τους, είτε πρόκειται για μια σύντομη στάση, είτε για πολύωρη παραμονή με φορητό υπολογιστή στον χώρο, μεταφέροντας έτσι τον εργασιακό τους χώρο στο break room. Ο νέος χώρος χαρακτηρίζεται από έναν minimal, φιλικό και ζωντανό σχεδιασμό που συνδυάζει τη λειτουργικότητα και τη σύγχρονη αισθητική. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό σε ένα υφιστάμενο περιβάλλον στο οποίο δε θα υπήρχε αρχιτεκτονικά καμία επέμβαση, η νέα μελέτη δεν ακυρώνει την υφιστάμενη κατάσταση αλλά αντιθέτως τη χρησιμοποιεί ως υπόβαθρο, πάνω στο οποίο λειτουργεί συμπληρωματικά και όχι ανατρεπτικά.

Η υφιστάμενη κόκκινη μεταλλική σκάλα ήταν ένα στοιχείο του αρχικού σχεδιασμού του που δε θα μπορούσε παρά να ενσωματωθεί στον νέο σχεδιασμό. Το ίδιο αποτέλεσαν και τα χαρακτηριστικά μπλε κουφώματα που συνολικά περιβάλλουν το κέλυφος του κτιρίου. Με αυτά τα δύο επιβλητικά στοιχεία ως δεδομένα, η νέα αρχιτεκτονική μελέτη προσπαθεί να δημιουργήσει ισορροπία ανάμεσα στο υφιστάμενο και τις σύγχρονες παρεμβάσεις. Το λευκό χρώμα χρησιμοποιείται ως ουδέτερος καμβάς, ενώ συμπληρωματικά χρησιμοποιείται το μπλε χρώμα σε σκούρα απόχρωση στο δάπεδο, τα μεταλλικά στοιχεία (ράφια) και τα ηχοαπορροφητικά πάνελ εν είδει ταπετσαρίας. Ο χώρος αποπειράται να γίνει πιο οικείος και ζεστός με τη χρήση του ξύλινου στοιχείου (δάπεδο και επένδυση ξυλουργικών) και με τη χρήση μαξιλαριών και εξοπλισμού σε γήινα χρώματα. Τέλος, μια φρέσκια, παιχνιδιάρικη νότα προσδίδουν τα μπλε ανοιχτόχρωμα πλακάκια στην κουζίνα και το μπαρ, που πέραν της χρήσης τους για πρακτικούς λόγους, συμβάλλουν και στη συνολική αισθητική ελαφρότητα των “ζωνών εργασίας”.

 

Οργανική γεωμετρία

Η κατοικία βασίζεται στη βαθιά σύνδεση αρχιτεκτονικής, τοπίου και τοπογραφίας. Η διαδικασία του σχεδιασμού ξεκίνησε με ενδελεχή οπτική ανάλυση, κατά την οποία δορυφορικές εικόνες χρησιμοποιήθηκαν για να εντοπιστούν σημαντικές οπτικές κατευθύνσεις προς εμβληματικά σημεία όπως το Κάστρο Leopoldskron, η λίμνη Leopoldskroner, το Φρούριο Hohensalzburg και το ορεινό σύμπλεγμα του Untersberg. Οι άξονες αυτοί καθόρισαν όχι μόνο τον προσανατολισμό, αλλά και τη συνολική χωρική στρατηγική του έργου.

 

Χωρική Οργάνωση

Η αρχιτεκτονική σύνθεση εκτυλίσσεται ως μια ρευστή, οργανική γεωμετρία που αναπτύσσεται τρισδιάστατα, επιμελώς σχεδιασμένη ώστε να καθοδηγεί την κίνηση και τη θέα. Το κτίριο δεν αντιμετωπίζεται ως στατικό αντικείμενο, αλλά ως ένα δυναμικό εργαλείο, το οποίο επιμελείται ακολουθίες οπτικών εμπειριών. Παχιά, καμπύλα περιθώρια παραθύρων λειτουργούν ως φίλτρα –πλαισιώνοντας το υποβλητικό, αποκρύπτοντας το κοινό, και ενισχύοντας την επίγνωση του περιβάλλοντος.

Η κάτοψη αποτελείται από δύο επιμήκεις όγκους, ελαφρώς μετατοπισμένους ώστε να δημιουργείται ένας ενδιάμεσος χώρος. Το κενό αυτό δεν είναι απλώς χώρος μετάβασης – αποτελεί ουσιαστικό όριο, σημείο μετάβασης και αλλαγής. Στην είσοδο, η εγγύτητα μεταξύ κύριου και βοηθητικού όγκου συμπυκνώνει το χώρο, προκαλώντας μια διαβαθμισμένη εμπειρία –από τη συμπίεση στην έκρηξη του χώρου.

Ο χαμηλότερος όγκος ανοίγει γενναιόδωρα προς τον κήπο, αποκαλύπτοντας ένα γλυπτικό υδάτινο στοιχείο και μια εξωτερική ελικοειδή σκάλα –στοιχεία που λειτουργούν ως αγκυρώσεις του τοπίου και ενισχύουν τη συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

Στο επίπεδο του εδάφους, η αρχιτεκτονική συναντά τη φύση σε απόλυτη αρμονία. Προσεκτικά διαμορφωμένες γεωμετρίες και ένα λεπτομερές τοπιακό σχέδιο δημιουργούν μια ατμόσφαιρα στοχαστικής ανοιχτότητας, όπου οι εσωτερικοί χώροι διατηρούν συνεχή οπτική και υλική σύνδεση με τον κήπο και το απώτερο τοπίο. Οι οπτικές φυγές εκτείνονται απρόσκοπτα προς τη λίμνη Leopoldskroner και τις Άλπεις, προσφέροντας ένα πλέγμα εμπειριών ανάμεσα στην οικειότητα και τη μεγαλοπρέπεια.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Ο εξωτερικός χώρος λειτουργεί τόσο ως επέκταση της κατοικίας όσο και ως μεσολαβητής ανάμεσα στο χτισμένο και το φυσικό περιβάλλον. Μια ανακλαστική υδάτινη επιφάνεια, ευθυγραμμισμένη με τη γειτονική λίμνη και ελαφρώς υπερυψωμένη, δημιουργεί έναν διάλογο οριζοντίων επιπέδων. Η εξωτερική ελικοειδής σκάλα εμπλουτίζει την αρχιτεκτονική διαδρομή, εντείνοντας τη χωρική σύνθεση μεταξύ κατακόρυφης και οριζόντιας ροής.

Στο ανώτερο επίπεδο, το βασικό όραμα του έργου –η αδιάκοπη σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού– διατηρείται ζωντανό. Εκτεταμένες βεράντες πλαισιώνουν τους κυρίως χώρους: η μία προσφέρει απρόσκοπτη θέα προς το σύνολο κάστρου, φρουρίου και λίμνης· η άλλη διαμορφώνει έναν πιο περιεκτικό, στοχαστικό χώρο. Η εσωτερική κυκλοφορία οργανώνεται ως ένα συνεχές χωρικό βρόχο, συνδέοντας δωμάτια και εξωτερικούς χώρους μέσα από προσεκτικά διαμορφωμένα ανοίγματα και αξονικές σχέσεις.

 

 

Παλέτα υλικών

Η κατασκευή βασίζεται σε φέρουσα ξύλινη δομή, υψηλής ακρίβειας, κατασκευασμένη με CNC τεχνολογία. Τα δομικά στοιχεία επενδύονται με φυσικά ξύλινα πάνελ, ενώ το κέλυφος του κτιρίου ενσωματώνει υψηλής απόδοσης θερμομόνωση, πλήρως ενταγμένη στην ξύλινη κατασκευή. Η εξωτερική επιφάνεια καλύπτεται με πολυουρία –ένα μονολιθικό, ιδιαίτερα ανθεκτικό υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως σε ζωολογικές εγκαταστάσεις. Εδώ, επιλέγεται για τη στιβαρότητά του και την οργανική του υφή, που συντονίζεται με τον φυσικό και αγροτικό χαρακτήρα του περιβάλλοντος.

Το έργο ενσαρκώνει μια ήσυχη ριζοσπαστικότητα –όπου η μορφή συγχωνεύεται με το τοπίο και η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως καλιμπραρισμένος φακός προς τη φύση. Πρόκειται για μια κατοικία όχι απλώς μέσα στον τόπο, αλλά απόλυτα εναρμονισμένη με αυτόν –ευαίσθητη στη θέα, το έδαφος και τους ρυθμούς του φωτός.

 

Ασύνδετη αρχιτεκτονική

Το έργο αφορά την κατασκευή ενός μικρού νηπιαγωγείου για παιδιά ηλικίας 0-6 ετών, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας για την αναζωογόνηση σχολικού συγκροτήματος στη Ματσεράτα, στην περιοχή Sforzacosta. Με στόχο να μετατρέψει τους περιορισμούς του έργου  -όπως το μικρό οικόπεδο και τα στενά χρονοδιαγράμματα κατασκευής- σε ευκαιρίες, ο σχεδιασμός υιοθετεί μια απλή τυπολογική και κατασκευαστική προσέγγιση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το νέο κτίριο διαμορφώνεται μέσα από ένα σύστημα φαινομενικά ασύνδετων όγκων και κενών, τα οποία ενοποιούνται με μια μεγάλη, κεκλιμένη οροφή. Αυτή ορίζει το αποτύπωμα του σχολείου και δημιουργεί μια σειρά μεταβατικών χώρων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Η σύνθεση βασίζεται στη διάταξη τριών μικρών, ανεξάρτητων όγκων που στεγάζουν αίθουσες διδασκαλίας, γραφεία και βοηθητικούς χώρους. Οι διαφορετικές μορφές και αναλογίες τους δημιουργούν μια αλληλουχία χώρων με ποικιλία εμπειριών. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα πορώδες σύστημα που ενσωματώνεται φυσικά με τον κήπο, καθώς οι λοξές προβολές και οι διαφοροποιήσεις στη διατομή της οροφής διευκολύνουν την αλληλεπίδραση με το τοπίο.

Η άρθρωση των χώρων γίνεται αισθητή στις μεταβατικές διασταυρώσεις, όπου αναδεικνύεται η ροή μεταξύ των διαφορετικών περιβαλλόντων. Στους “ενδιάμεσους” αυτούς χώρους, αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως μια επιβλητική πύλη, ένας φεγγίτης που φωτίζει μια περιοχή διπλού ύψους και μια μεμονωμένη κολώνα λειτουργούν ως κομβικά σημεία. Η προσεκτική τοποθέτησή τους και οι διαστάσεις τους προσκαλούν εξερεύνηση και ανακάλυψη, εμπλουτίζοντας την εμπειρία του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το κτίριο φιλοξενεί χώρους υποδοχής για οικογένειες, παιδιά, δασκάλους και εκπαιδευτικούς, ενώ διαθέτει επίσης ένα εργαστήριο μουσικής, ένα εργαστήριο αισθητηριακών ερευνών για την εξερεύνηση οσμών και γεύσεων, καθώς και μια βιβλιοθήκη. Παράλληλα, προσφέρει έναν κοινόχρηστο χώρο όπου τα παιδιά μπορούν να μοιράζονται τα γεύματά τους, καθώς η εγκατάσταση περιλαμβάνει μια πλήρως λειτουργική κουζίνα. Η κατασκευή του κτιρίου είναι εξ ολοκλήρου από ξύλο. Οι τοίχοι των εσωτερικών όγκων, καθώς και η περίμετρος της πρόσοψης, λειτουργούν ως κατακόρυφες φέρουσες δομές. Η διαφάνεια των όψεων αποκαλύπτει τον ρυθμό των κατακόρυφων στηρίξεων, ενισχύοντας την αρχιτεκτονική έκφραση του έργου.

Η περιστροφή των όγκων δημιουργεί αναδιπλώσεις στην πρόσοψη, σχηματίζοντας ευρύχωρους στεγασμένους χώρους που όχι μόνο βελτιώνουν την ποιότητα της μετάβασης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού αλλά συμβάλλουν και στη βιοκλιματική λειτουργία του κτιρίου. Επιπλέον, η χρήση εξ ολοκλήρου ανακυκλώσιμων υλικών καθιστά το έργο σχεδόν μηδενικής ενεργειακής επιβάρυνσης, ενισχύοντας τη βιωσιμότητά του.

 

 

Κοινωνικό αποτύπωμα

Το νέο νηπιαγωγείο αποτελεί μέρος του έργου ανάπλασης του σχολείου στη Σφορζακώστα, το οποίο προέκυψε από διαγωνισμό που διεξήχθη το 2022. Η πρωτοβουλία αυτή υλοποιείται υπό την ηγεσία του Ιδρύματος ABF Andrea Bocelli, σε συνεργασία με τον Δήμο της Ματσεράτα, με στόχο την κάλυψη της έλλειψης εκπαιδευτικών χώρων στην περιοχή. Το έργο αναπτύσσεται σε διάφορες φάσεις, με το νηπιαγωγείο να ολοκληρώνεται το 2023. Η επόμενη φάση, προγραμματισμένη για το 2024, περιλαμβάνει την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού κόμβου, ο οποίος θα περιλαμβάνει την ανακαίνιση των κτιρίων του δημοτικού σχολείου και του γυμναστηρίου.

 

 

Κεντρικός πυρήνας

Το συγκρότημα βρίσκεται στο παραθαλάσσιο χωριό Μάταλα, στην νότια Κρήτη, και περιβάλλεται από τους χαρακτηριστικούς βραχώδεις σχηματισμούς της περιοχής, που διαμορφώνουν μία αγκαλιά γύρω από το οικόπεδο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική αφετηρία του σχεδιασμού ήταν η δημιουργία μιας συστάδας μικρών κτιρίων που αναφέρονται σε ένα κοινό κεντρικό αίθριο, εν είδει προστατευμένης πλατείας ενός μικρού χωριού. Μια σαφής μνεία στις αξίες και την κληρονομιά στο “μαζί” και την κοινοτική ζωή στα Μάταλα, το έργο επαναπροσδιορίζει την παραδοσιακή, ελληνική, νησιώτικη γειτονιά, δημιουργώντας ένα σύγχρονο κατάλυμα του σήμερα.

Οι όγκοι χωροθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους ενοίκους ιδιωτικότητα, δίνοντας όμως παράλληλα και τη δυνατότητα της συνύπαρξης και αλληλεπίδρασης στην κοινή πλατεία. Η σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους οι κτιριακοί όγκοι δημιουργεί ανοικτούς και κλειστούς χώρους διαβίωσης, τόσο ιδιωτικούς όσο και κοινόχρηστους, ο καθένας από τους οποίους διατηρεί τα δικά του χαρακτηριστικά.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η πρόσβαση στο συγκρότημα γίνεται μέσω μίας αυλόπορτας στα νότια του οικοπέδου, στοιχείο της παραδοσιακής κρητικής αρχιτεκτονικής. Περιμετρικά της αυλής βρίσκονται οι είσοδοι των επιμέρους διαμερισμάτων, το κάθε ένα από αυτά οδηγεί σε μία ιδιωτική αυλή με πισίνα και θέα στους χαρακτηριστικούς βράχους των Ματάλων. Εξωτερικές σκάλες ενώνουν τα διαμερίσματα του ορόφου με τον κοινόχρηστο χώρο συνάντησης στο επίπεδο του ισογείου.

 

 

Παλέτα υλικών

Σε όλες τις επιφάνειες των τοιχοποιιών των κτιρίων, αλλά και της περίφραξης, χρησιμοποιήθηκαν φυσικά επιχρίσματα και υλικά, όπως το ξύλο και οι τοπικοί λίθοι, που προσφέρουν διαφορετικές υφές. Στην ένταξη του κτιρίου στο φυσικό περιβάλλον συμβάλλουν και οι χρωματισμοί που επιλέχθηκαν, οι οποίοι εναρμονίζονται με το φυσικό χρώμα που φέρουν οι βραχώδεις και αμμώδεις σχηματισμοί που το αγκαλιάζουν. Τέλος, για τη συνολική κατασκευή του έργου χρησιμοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο τοπικά συνεργεία και τεχνίτες.

 

Αρμονίες και αντιθέσεις

Η πλήρης ανακαίνιση ενός οκταώροφου κτιρίου επιφάνειας 1800m2 και η μετατροπή του σε σύγχρονο ξενοδοχείο πόλεως 4αρων αστέρων, δυναμικότητας 53 δωμάτιων, είχε ως σκοπό την εξυπηρέτηση του μεγάλου όγκου τουριστών που χρησιμοποιούν καθημερινά το Λιμάνι του Πειραιά.

 

Παλέτα υλικών

Ακολουθώντας τις σύγχρονες τάσεις της αρχιτεκτονικής αισθητικής, επιλέχθηκαν υλικά τα οποία προσφέρουν στον επισκέπτη ζεστασιά, οικειότητα και ταυτόχρονα πολυτέλεια. Βασικό υλικό της νέας διαμόρφωσης είναι το ξύλο, το οποίο έχει επιλεγεί για τα δάπεδα και τις επενδύσεις των δωματίων καθώς και τους διαδρόμους όλων των ορόφων.

Ένα μέρος των εσωτερικών τοιχοποιιών των δωματίων επενδύθηκε με ηχομονωτική ταπετσαρία χρώματος σπασμένου λευκού, ώστε να υπάρχει απόλυτη συνοχή με το κυρίαρχο ξύλο. Στον χώρο του lobby επικρατεί το λευκό χρώμα, το οποίο αποτυπώθηκε με τεχνοτροπία πατητής τσιμεντοκονίας.

 

Σύγχρονη αισθητική

Έτσι, σε συνδυασμό με τα ξύλινα στοιχεία, αναδεικνύεται και εκεί η υψηλή αισθητική του χώρου. Το εστιατόριο του ξενοδοχείου παραπέμπει σε ένα σύγχρονο industrial bistro. Τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί καθώς και οι χρωματικές επιλογές παντρεύουν τις σύγχρονες τάσεις με στοιχεία προηγούμενων δεκαετιών.

 

Ανακαίνιση όψης & βιωσιμότητα

Στην εξωτερική όψη διατηρήθηκε η ορθομαρμάρωση, τοποθετήθηκαν κουφώματα αλουμίνιου μαύρου χρώματος και συμπληρωθήκαν στοιχεία αρχιτεκτονικών προεξοχών περιμετρικά των κουφωμάτων. Η αντίθεση του λευκού χρώματος των μαρμάρων της όψης, σε συνδυασμό με τα ορθογωνικά μεταλλικά στοιχεία etalbond, δημιουργεί ένα επαναλαμβανόμενο γεωμετρικό μοτίβο. Στο μηχανολογικό κομμάτι, χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονα συστήματα εξοπλισμού με σκοπό την εξοικονόμηση ενέργειας, η οποία είναι σημαντική, για την προστασία του περιβάλλοντος στη σημερινή εποχή.

Πολλαπλές χαράξεις

Στην περιοχή του Πλακιά στο νότιο Ρέθυμνο, σε λόφο με έντονη κλίση και συχνούς ισχυρούς ανέμους, δημιουργήθηκε μία κατοικία και τρεις αυτόνομοι υπόσκαφοι ξενώνες. Η κυρίως κατοικία, που προορίζεται για τους ιδιοκτήτες, σχεδιάστηκε στο ψηλότερο σημείο του οικοπέδου. Οι τρεις υπόσκαφες κατοικίες τοποθετήθηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα και η πρόσβαση σε αυτές πραγματοποιείται από τον χαμηλότερο υψομετρικά δρόμο.

Σχεδιαστική φιλοσοφία και ενσωμάτωση στο τοπίο

Κύριο ζητούμενο ήταν ο προσανατολισμός των κτιρίων με τρόπο ώστε να έχουν όλοι οι χώροι άμεση θέα προς τον κόλπο Αμμούδι νοτιοανατολικά και το πέλαγος νότια-νοτιοδυτικά. Η πλήρης ένταξη στο βραχώδες ορεινό τοπίο και η δημιουργία ενός βιώσιμου κτιρίου εξωτερικά, προφυλαγμένου από τους ανέμους των βουνών της Κρήτης, ήταν ακόμα κάποιοι από τους βασικούς συνθετικούς στόχους. Όλο το συγκρότημα ακολουθεί την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία και εξυπηρετεί τους ίδιους σκοπούς. Αποφεύχθηκαν οι περιφράξεις και περιορίστηκαν οι πρόσθετες φυτεύσεις στο ελάχιστο, αφήνοντας τη φύτευση της περιοχής να “αγκαλιάσει” την επέμβαση. Τα υλικά που επιλέχθηκαν είναι η τοπική πέτρα, το κονίαμα και το ξύλο.

 

Χαράξεις και σύνθεση κλειστών-υπαίθριων χώρων

Οι σχεδιαστικές χαράξεις δημιουργήθηκαν με γνώμονα τις υψομετρικές καμπύλες του οικοπέδου.  Επαναλαμβανόμενες σε διαφορετικά επίπεδα, δημιούργησαν κτίρια, διαζώματα, κολυμβητικές δεξαμενές, πέργκολες και τοιχία αντιστήριξης, συνθέτοντας ταυτόχρονα εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους με διαφορετικές θεάσεις και επίπεδα ιδιωτικότητας. Η χρήση εσωτερικών και ημίκλειστων αιθρίων και κήπων, ενέτεινε τον διαχωρισμό των ζωνών με διαφορετική κλίμακα ιδιωτικότητας.

Λειτουργική οργάνωση της κύριας κατοικίας

Η κυρίως κατοικία αποτελείται από δύο επίπεδα. Η πρόσβαση γίνεται μέσω σκαλοπατιών από τον χώρο στάθμευσης, ανατολικά του κτιρίου. Στο επίπεδο αυτό συναντώνται οι ζώνες διημέρευσης που διαχωρίζονται από το κεντρικό υπνοδωμάτιο και τις βοηθητικές χρήσεις με δύο αίθρια. Από εκεί, μέσω κλιμακοστασίου γίνεται η πρόσβαση στο κάτω επίπεδο της κατοικίας, όπου βρίσκονται δύο υπνοδωμάτια, ένα wc και ένα μικρό καθιστικό. Οι εξωτερικοί χώροι του πάνω επιπέδου χωρίζονται, μέσω ενός βραχόκηπου, στους αύλειους χώρους του master bedroom και στους κοινόχρηστους. Σε αυτούς βρίσκεται η πισίνα, η υπαίθρια κουζίνα, η τραπεζαρία και το καθιστικό. Το κάτω επίπεδο καθίσταται σχεδόν αυτόνομο. Ο σχεδιασμός των τοιχίων, σε συνδυασμό με τις κλίσεις του οικοπέδου, κάνουν αδύνατη την πρόσβαση σε επισκέπτες και ζώα, ενώ προστατεύουν πλήρως από τους ισχυρούς ανέμους.

Υπόσκαφες κατοικίες

Οι τρεις υπόσκαφοι ξενώνες αποτελούνται από τους χώρους διημέρευσης, δύο υπνοδωμάτια και δύο λουτρά. Εξωτερικά, σχεδιάστηκαν αυτόνομες πισίνες και χώροι εκτόνωσης. Η τοποθέτησή τους έγινε σε διαφορετικά υψόμετρα, εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστες θεάσεις και ιδιωτικότητα.

Αναβίωση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς με Μοντέρνα Αρχιτεκτονική

Ένα αρχιτεκτονικό τοπόσημο

Το Goethe-Institut της Αθήνας είναι το παλαιότερο πολιτιστικό ίδρυμα της Γερμανίας στο εξωτερικό και αποτελεί το διοικητικό κέντρο όλων των Ινστιτούτων Γκαίτε της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Το 1982 μεταφέρθηκε στην οδό Ομήρου, σε ένα 8όροφο κτίριο γραφείων και τάξεων διδασκαλίας, συνολικής επιφάνειας 4.629m², με δύο υπόγεια, αίθριο στον πρώτο όροφο και μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων 350 ατόμων.

Αντισεισιμική ενίσχυση και ριζική ανακαίνιση

Με αφορμή την απαραίτητη αντισεισμική ενίσχυση του κτιρίου, εκπονήθηκε μελέτη για τη ριζική ανακαίνισή του, που περιλάμβανε, εκτός της επιτηδευμένης στατικής του ενίσχυσης με σύμμικτη πρωτοποριακή κατασκευή, τον πλήρη εκσυγχρονισμό των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, την αναβάθμιση της πυρασφάλειας, την πλήρη προσβασιμότητα για άτομα με ειδικές ανάγκες, καθώς και τη λειτουργική του αναδιάρθρωση, σημαντικό στοιχείο της οποίας ήταν και το «άνοιγμα» του κτιρίου προς την πόλη. Με αυτό το σκεπτικό, αναμορφώθηκε όλη η πρόσοψη τού ισογείου με μεγάλα κρύσταλλα και ξύλινες κάθετες περσίδες, ώστε να «προσκαλεί» πλέον ορατά όλο το 24ωρο το κοινό στους χώρους του.

Λειτουργικές ενότητες και προσβασιμότητα

Μία κεντρική ράμπα συνδέει αξονικά τα δύο επίπεδα του ισογείου και οδηγεί τον επισκέπτη να διασχίσει, από την κεντρική είσοδο και τον χώρο υποδοχής, όλο το βάθος του κτιρίου, που καταλαμβάνεται στο δεύτερο επίπεδο από τη βιβλιοθήκη. Η διακριτική ύπαρξη της καντίνας συνεισφέρει στο να λειτουργεί ο χώρος αυτός ως δημόσιος πολυχώρος ανάλαφρης και φωτεινής παραμονής και μελέτης, υπογραμμίζοντας, οπτικά και πραγματικά, τον χαρακτήρα πολιτιστικής ανταλλαγής του Ινστιτούτου. Οι βιβλιοθήκες συνοδεύουν τον επισκέπτη στο κάτω φουαγέ, που διαμορφώνεται ως ένας άλλος μικρός πολυχώρος, για να οδηγηθεί από εκεί στην εκσυγχρονισμένη μεγάλη αίθουσα.

Στον χώρο υποδοχής της εισόδου υπάρχει η νέα ξύλινη σκάλα που, ορατή από την πρόσοψη του κτιρίου, η οποία οδηγεί στον πρώτο όροφο σε μία νέα αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και στο αίθριο, το οποίο με μελετημένη σκίαση και με δυνατότητα εστίασης, αποτελεί έναν επιπλέον υπαίθριο χώρο εκδηλώσεων, πρασίνου αλλά και ησυχίας στο πολύβουο κέντρο της πόλης.
Οι όροφοι των γραφείων αναμορφώθηκαν πλήρως με διάφανα χωρίσματα, σε σύγχρονους φωτεινούς χώρους διοίκησης σύμφωνα με τις νέες λειτουργικές απαιτήσεις.

Αρχιτεκτονική αισθητική και ένταξη

Η ατμόσφαιρα του Ινστιτούτου καθορίζεται από τον συνδυασμό της εμφανούς τεχνικής υποδομής του κτιρίου με την αισθητική του ξύλου, των χρωμάτων και του επιλεγμένου φωτισμού.

Η διακριτική χρωματική σύλληψη ακολουθεί τη «Θεωρία των χρωμάτων» του ίδιου του Γκαίτε και αποτυπώνεται τόσο στα εντυπωσιακά φωτιστικά του ισογείου όσο και στις κινητές περσίδες σκίασης των προσόψεων.

Μελέτη φωτισμού για συγκέντρωση

Ο διαφοροποιημένα ελεγχόμενος φωτισμός υπογραμμίζει σε όλους τους χώρους, αλλά προπαντός στον διευρυμένο δημόσιο χώρο του ισογείου, στην αίθουσα του πρώτου ορόφου και στο αίθριο, την πρόσκληση για ανάλαφρη παραμονή και μελέτη, σηματοδοτώντας επίσης τη θέση του κτιρίου στον αστικό ιστό.