Η κατοικία, επιφάνειας 450m², έχει θέα προς μια λιμνοθάλασσα, μέσα στο τοπίο του δέλτα του ποταμού Παρανά. Ο βορινός προσανατολισμός της οδήγησε στον σχεδιασμό μιας αυλής με πλούσια βλάστηση, η οποία γίνεται ο μεταβατικός χώρος ανάμεσα στον δρόμο και τον ιδιωτικό χώρο, προσανατολίζοντας όλες τις κινήσεις προς την καρδιά του κτιρίου.

Αρχιτεκτονική σκηνογραφία της εισόδου

Στη δυτική όψη, μία συρόμενη ξύλινη αυλόπορτα που κρύβεται πίσω από το μπετονένιο κέλυφος του κτιρίου, εισάγει μια σκηνογραφική χειρονομία στην αρχή της πορείας προς την κύρια είσοδο, ξεκινώντας μια διαδρομή που χαρακτηρίζεται από τις εναλλαγές ανάμεσα στις χωρικές εντυπώσεις.

Σχεδιασμός και οργάνωση της κάτοψης

Αμέσως μετά την πύλη βρίσκεται το οικογενειακό δωμάτιο μουσικής, το οποίο ανοίγεται προς έναν στεγασμένο υπαίθριο χώρο πολλαπλών χρήσεων που λειτουργεί και ως parking. Η διαδρομή συνεχίζεται προς την κεντρική αυλή, με την είσοδο της κατοικίας να περνά σχεδόν απαρατήρητη, καθώς είναι ενσωματωμένη σε μία μεγάλη ξύλινη επένδυση.

Προχωρώντας προς το βάθος, η υπαίθρια διαδρομή περνά κάτω από έναν όγκο σε πρόβολο και καταλήγει στη στεγασμένη βεράντα του καθιστικού, η οποία καδράρει τη θέα του τοπίου. Μπροστά της, η infinity πισίνα ενώνεται νοητά με το νερό της λιμνοθάλασσας στο βάθος. Η βεράντα μετατρέπεται σε ανεξάρτητη είσοδο προς τον κλειστό χώρο, παρακάμπτοντας την κεντρική.

Εσωτερικά η κατοικία χωρίζεται σε δύο πτέρυγες, με την κύρια είσοδο και το κλιμακοστάσιο στο σημείο σύνδεσής τους. Στο ισόγειο, η σκάλα με τα ελεύθερα πατήματα μετατρέπεται σε κεντρικό στοιχείο, ακριβώς μπροστά από το χολ εισόδου. Ο ενιαίος χώρος καθιστικού και τραπεζαρίας βρίσκεται στα ανατολικά και επεκτείνεται στον κήπο μέσα από ένα συνεχόμενο άνοιγμα. Η κουζίνα βρίσκεται κρυμμένη πίσω από το κλιμακοστάσιο, έχοντας διάταξη διαδρόμου. Η δυτική πλευρά περιλαμβάνει το δωμάτιο μουσικής και έναν ανεξάρτητο ξενώνα.

Οι ιδιωτικοί χώροι βρίσκονται στον όροφο και η διάταξή τους ακολουθεί την οργάνωση της κάτοψης του ισογείου, ξεχωρίζοντας δύο ενότητες: Στην ανατολική πλευρά, όπου βρίσκεται η master σουίτα με ενσωματωμένο χώρο οικιακού γραφείου και θέα προς τη λιμνοθάλασσα και στη δυτική, όπου φιλοξενούνται δύο παιδικά υπνοδωμάτια με ανεξάρτητο λουτρό.

Παλέτα υλικών και ανεπίχριστο μπετόν

Κυρίαρχο υλικό της κατοικίας είναι το ανεπίχριστο μπετόν, άλλοτε με εμφανή ξυλότυπο από σανίδες και άλλοτε λείο. Η παλέτα των υλικών επιπλέον περιλαμβάνει κουφώματα αλουμινίου, ξύλο σε φυσική απόχρωση και δάπεδα από τραβερτίνη.

The post Casa Sakura was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.

Η μονοκατοικία Casa Hormiga βρίσκεται στη San Fernando, στα βόρεια του Buenos Aires, διατηρώντας την κλίμακα και την αίσθηση της γειτονιάς.

Η ανακαίνιση διατηρεί το υπάρχον κτίριο, προσθέτοντας μια ελαφριά κατασκευή. Η τούβλινη όψη μένει ανεπίχριστη, αφήνοντας ορατή την αρχική κατασκευή. Πάνω της, ο νέος όροφος χτίζεται με ξηρά δόμηση (balloon frame) με λευκά μεταλλικά πάνελ. Η όψη προς τον δρόμο δείχνει τη συνύπαρξη ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που είναι τώρα η κατοικία: η νέα κατασκευή, με συρόμενα και αναδιπλούμενα μεταλλικά σκίαστρα, προσδίδει δυναμισμό.

Αξιοποιώντας τις δυνατότητες του παλαιού κτιρίου, αφαιρέθηκαν οι εσωτερικοί τοίχοι απελευθερώνοντας την κάτοψη, δημιουργώντας μεγαλύτερους χώρους και επιτρέποντας περισσότερο φυσικό φως στο εσωτερικό. Από αυτή την αφαίρεση προέκυψε μία αυλή, που ανοίγεται στο φως και στο τοπίο. Αυτή η διαμπερότητα δημιουργεί οπτική συνέχεια ανάμεσα στην αυλή, έναν στεγασμένο ημιυπαίθριο και τον κήπο. Νέα στοιχεία προστέθηκαν μόνο εκεί όπου ήταν απολύτως απαραίτητα, για λόγους άνεσης και λειτουργικότητας.

The post Casa Hormiga was originally published on ek magazine | Architectural Publications | ek magazine – Architectural Publications.