Γλυπτικό περίγραμμα

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά. O εμβληματικός σχεδιασμός βασίζεται στην ιδέα της λάξευσης ενός συμπαγούς λίθου, δηλαδή στη δημιουργία κοιλωμάτων και ενός πορώδους από μια στιβαρή δομή. Ανάμεσα σε αυτόν τον νέο ιστό και τα κοιλώματα αναπτύσσεται το πρόγραμμα, αντανακλώντας τη φιλοσοφία του χρήστη -τη μορφοποίηση της συνεχούς ροής των πληροφοριών. Έτσι, όπως το νερό λαξεύει την πέτρα, αντίστοιχα έχει δημιουργηθεί μια σχεδιασμένη φύση. Το κτίριο αποκτά μια γλυπτική σιλουέτα με έντονη δυναμική, χρησιμοποιώντας ασβεστολιθικό πέτρωμα και λεπτομέρειες αλουμινίου, μπρούντζου και ξύλου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην κεντρική είσοδο δημιουργείται μία “κοιλότητα” ύψους τριών ορόφων η οποία ντύνεται με γραμμικά ξύλινα στοιχεία, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό στιγμιότυπο που καλωσορίζει τους επισκέπτες. Η ιδέα της λάξευσης και του πορώδους συνεχίζεται και στο εσωτερικό, όπου σχηματίζεται ένα κεντρικό φωτεινό “φαράγγι”. Aπό την αφαίρεση του πλήρους αναπτύσσονται αφενός γεφυρώσεις που συνδέουν λειτουργικά τις εκατέρωθεν πτέρυγες γραφείων και αφετέρου κενά, που επιτρέπουν την είσοδο του φυσικού φωτός από τη γυάλινη οροφή, ακόμα και στους χαμηλότερους ορόφους.

Σε επίπεδο κάτοψης, το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε πεταλοειδή δομή, με τις δύο αντικριστές ζώνες που φιλοξενούν τους γραφειακούς χώρους να κοιτούν προς το κεντρικό φωτεινό φαράγγι-αίθριο. Στο εσωτερικό αυτού του διαπερατού χώρου, ο οποίος εκτείνεται σε πέντε ορόφους, αναπτύσσονται επιμέρους αίθρια και γλυπτικές γεφυρώσεις των γραφειακών πτερύγων, δημιουργώντας ένα παιχνίδι οπτικών μεταξύ των ορόφων, των κενών και των πλήρων, επαυξάνοντας την οπτική επικοινωνία και τη διαφάνεια.

Λόγω της υψομετρικής διαφοράς του οικοπέδου, δημιουργείται στην πίσω πλευρά του μια δευτερεύουσα είσοδος, σε συνδυασμό με την είσοδο των οχημάτων στον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Η είσοδος αυτή έχει απευθείας πρόσβαση στον χώρο των studios όπου αναπτύσσονται συνεπίπεδα και οι χώροι εξυπηρέτησής τους, το newsroom, τα control rooms, κ.λπ., δημιουργώντας έτσι ένα ενιαίο επίπεδο, αποκλειστικά για τα media, με άμεση πρόσβαση από και προς τον περιβάλλοντα χώρο.

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Τα τηλεοπτικά studios, ο σχεδιασμός των οποίων βασίζεται επίσης στην έννοια του πορώδους, επενδύονται εξωτερικά με διάτρητα πάνελ αλουμινίου που φωτίζονται εσωτερικά. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι όγκοι τους φαίνονται ως δύο συμπαγείς μεταλλικοί κύβοι που συνομιλούν με το αίθριο του κεντρικού κτιρίου, ενώ τη νύχτα ο φωτισμός διαχέεται διακριτικά μέσα από το διάτρητο κέλυφός τους, προβάλλοντας την ανάλαφρη όψη τους και υποδηλώνοντας τη ζωντανή λειτουργία των τηλεοπτικών προγραμμάτων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό τους.

Ο περιβάλλων χώρος αναπτύσσεται με βάση τη λειτουργικότητα και τη ροή, τόσο των οχημάτων των εργαζομένων όσο και των επισκεπτών, αλλά και τις ανάγκες και τη χρήση των τηλεοπτικών studios, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται πολλαπλές εξωτερικές περιοχές πρασίνου και εκτόνωσης των γραφείων. Αυτοί οι κήποι συνδυάζουν καθιστικά ανάμεσα σε ζώνες με ποικιλία φυτών και δέντρων, με σκοπό να αναπτυχθεί ένας αστικός θύλακας πρασίνου ο οποίος βελτιώνει το τοπικό μικρόκλιμα, εσωτερικά, εξωτερικά αλλά και στο “σώμα“ του κτιρίου, μέσω των sky gardens του.

Το έργο έχει σχεδιαστεί με τις υψηλότερες περιβαλλοντικές και ακουστικές προδιαγραφές. Η αρμονική ενσωμάτωση των ειδικών λύσεων και των τεχνικών απαιτήσεων που έχουν χώροι όπως τα studios, στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό, αποτέλεσε βασικό παράγοντα ώστε ο τεχνικός κόσμος να συνομιλεί με τον αρχιτεκτονικό, χωρίς να θυσιάζονται οι ποιότητες και προθέσεις του. Έτσι, το σύνολο διατηρεί την αρχιτεκτονική γλώσσα και τη μοναδικότητα της ταυτότητάς του.

 

Κυματοειδής μορφή

Η πρόταση αφορά την ανακατασκευή ενός επταώροφου κτιρίου γραφείων στη Λεωφόρο Συγγρού και επιδιώκει να αποδώσει κεντρικό ρόλο στην αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου, ώστε να διαμορφώσει το αστικό και πολιτισμικό τοπίο και να λειτουργήσει ως βασικό μέσο ανάδειξης του ως σύγχρονου τοπόσημου της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αναλύοντας τη σχέση του κτιρίου με την ευρύτερη περιοχή, προτάθηκε η μεταφορά του κεντρικού άξονα κίνησης επάνω στην όψη που βλέπει προς τη Λεωφόρο Συγγρού. Η χειρονομία αυτή αποτέλεσε το γεωμετρικό υπόβαθρο για τη διαμόρφωση της νέας αρχιτεκτονικής έκφρασης της πρόσοψης.

Αξιοποιώντας την εμπειρία της κίνησης στον αστικό άξονα, σχεδιάστηκε ένα σύστημα που θυμίζει χρονοφωτογραφία: μια εικόνα που συμπυκνώνει την αίσθηση της διαδοχικής κίνησης σε μια ενιαία μορφή. Με αυτό τον τρόπο, η κίνηση μεταφράζεται σε αρχιτεκτονική γλώσσα, αποδίδοντας στο κτίριο μια δυναμική και αναγνωρίσιμη παρουσία μέσα στον αστικό ιστό.

Η σύνθεση υλοποιείται μέσα από ένα σύστημα κατακόρυφων στοιχείων που αποτελείται από εξήντα τέσσερις ειδικά κατασκευασμένες περσίδες κυματοειδούς μορφής, καθεμία με μοναδική γεωμετρία ανάπτυξης. Η επανάληψη και η διαφοροποίησή τους δημιουργούν μια ρυθμική επιφάνεια, η οποία μεταβάλλεται ανάλογα με τη θέση του παρατηρητή και την πορεία του φωτός.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Κεντρική επιδίωξη της μελέτης ήταν η ένταξη του έργου στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Το κτίριο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με στόχο την πιστοποίηση LEED Gold, ενσωματώνοντας στρατηγικές που βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση και την περιβαλλοντική του συμπεριφορά.

Στο πλαίσιο αυτό εκπονήθηκε εξειδικευμένη παραμετρική μελέτη για το σύστημα των περσίδων της όψης, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη διείσδυση φυσικού φωτός στους εσωτερικούς χώρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίζονται συνθήκες θερμικής και οπτικής άνεσης. Η δυναμική μορφή της πρόσοψης δεν λειτουργεί μόνο ως αισθητικό χαρακτηριστικό, αλλά και ως ενεργό φίλτρο φωτός και σκίασης, που συμβάλλει στον έλεγχο του μικροκλίματος και στη συνολική περιβαλλοντική απόδοση του κτιρίου.

 

Φωτισμός όψης

Η αίσθηση κίνησης που δημιουργούν οι κυματοειδείς περσίδες ενισχύεται από το παιχνίδι φωτός και σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι συνεχείς εναλλαγές φωτεινότητας μεταμορφώνουν την εικόνα της πρόσοψης, προσδίδοντάς της έναν μεταβαλλόμενο χαρακτήρα που ακολουθεί τη διαδρομή του ήλιου.

Τις βραδινές ώρες, η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου αναδεικνύεται μέσα από ένα μόνιμο σύστημα φωτισμού, σχεδιασμένο ειδικά για κάθε σημείο και γωνία της πρόσοψης. Μια διακριτική αλληλουχία πολύ ήπιων διακυμάνσεων λευκού φωτός διατρέχει το περίβλημα του κτιρίου, δημιουργώντας έναν ήπιο διάλογο με το νυχτερινό τοπίο της πόλης.

Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στον περιορισμό της φωτορύπανσης. Τα φωτιστικά σώματα ελέγχονται από εξειδικευμένα συστήματα, λειτουργώντας σε χαμηλές λαμπρότητες ώστε να προστατεύεται το αστικό περιβάλλον.

Στο δώμα του κτιρίου διαμορφώνεται χώρος αναψυχής με θέα προς την Ακρόπολη, πλαισιωμένος από φύτευση. Ο χώρος αυτός λειτουργεί ως σημείο εκτόνωσης για τους εργαζόμενους, εισάγοντας ένα στοιχείο πρασίνου και ανάπαυσης μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του κέντρου της Αθήνας.

 

Αστική αναβάθμιση

Στον άξονα που, από την αρχαιότητα έως σήμερα, συνδέει το λιμάνι του Πειραιά με το κέντρο της Αθήνας, την οδό Πειραιώς, κατασκευάστηκε ένα κτίριο από εμφανές σκυρόδεμα, συνολικής επιφάνειας περίπου 10.000 m², που στεγάζει μία εταιρεία μόδας και γραφειακές λειτουργίες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του κτιρίου επιχειρεί να απαντήσει σε δύο κρίσιμα ζητήματα της σύγχρονης πόλης: τη μεγιστοποίηση του πρασίνου σε σχέση με τον δομημένο χώρο και τη βελτιστοποίηση της περιβαλλοντικής του απόδοσης. Η αρχιτεκτονική σύνθεση οργανώνεται μέσα από τη συνύπαρξη δύο διακριτών όγκων: ενός μονώροφου εμπορικού καταστήματος επιφάνειας 1.300 m² και ενός πενταώροφου κτιρίου γραφείων σε σχήμα γάμμα, το οποίο το περιβάλλει, συγκροτώντας ένα σαφές όριο προς τα γειτονικά κτίσματα και προς την οδό Πειραιώς.

Η οροφή του ισόγειου όγκου μετατρέπεται σε έντονα φυτεμένο δώμα, λειτουργώντας ως υπερυψωμένος αστικός κήπος, τόσο για τους εργαζομένους όσο και για την πόλη. Με αυτόν τον τρόπο, το έργο εισάγει μια νέα τοπογραφία, όπου το πράσινο επεκτείνεται κατακόρυφα, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση του χρήστη με το περιβάλλον.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν άμεση οπτική και λειτουργική σύνδεση με τον κήπο, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και απομάκρυνση από τον θόρυβο της έντονης κυκλοφορίας. Παράλληλα, οι ράμπες που οδηγούν στο φυτεμένο δώμα, σε συνδυασμό με τη γεωμετρία του καμπύλου όγκου, συγκροτούν μια χωρική συνέχεια που συνδέει το ισόγειο με έναν ανώτερο δημόσιο επίπεδο, προσφέροντας πρόσβαση στους πολίτες.

Οι όψεις διαφοροποιούνται ανάλογα με τον προσανατολισμό, μέσω συστημάτων σκίασης όπως περσίδες και ανοξείδωτα πλέγματα, τα οποία ελέγχουν την ηλιακή ακτινοβολία, μειώνοντας τη θερμική επιβάρυνση των εσωτερικών χώρων χωρίς να περιορίζουν τη θέα προς το εξωτερικό. Η αρχιτεκτονική αντιμετωπίζει κάθε επιφάνεια ως ενεργό φίλτρο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος.

 

 

Βιωσιμότητα & τεχνολογία

Το φυτεμένο δώμα συντηρείται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους μέσω αυτόματου συστήματος άρδευσης, το οποίο αξιοποιεί δεξαμενές συλλογής και επαναχρησιμοποίησης βρόχινου νερού. Η αποθήκευση σημαντικών ποσοτήτων νερού επιτρέπει τη διατήρηση της βλάστησης ακόμη και κατά τους θερινούς μήνες.

Παράλληλα, η χρήση εναλλακτών αέρος–εδάφους επιτρέπει την εισαγωγή φυσικού αέρα μέσω υπόγειων αγωγών, συμβάλλοντας στη βελτίωση του μικροκλίματος του κτιρίου. Το σύστημα BMS (Building Management System) ελέγχει τον φωτισμό, τον αερισμό και τον κλιματισμό, καθώς και τα ανοίγματα και τις εσωτερικές σκιάσεις, διασφαλίζοντας βέλτιστες συνθήκες άνεσης και σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας. Το έργο αναδεικνύει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση βιώσιμου σχεδιασμού, όπου η αρχιτεκτονική, η τεχνολογία και το τοπίο συνυπάρχουν σε ένα συνεκτικό σύστημα που επαναπροσδιορίζει τον σύγχρονο χώρο εργασίας.