Συνέχεια του ανάγλυφου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην άκρη του παραδοσιακού οικισμού της Οίας, στην κορυφή των ηφαιστειακών βράχων της Καλντέρας. Το οικόπεδο έχει έντονη κλίση, νοτιοδυτικό προσανατολισμό και απεριόριστη θέα προς τη θάλασσα και το ηφαίστειο.  

 

Στρατηγική αποκατάστασης

Στο εσωτερικό του οικοπέδου υπήρχαν ερειπωμένα υπόσκαφα που χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες, στάβλοι και κελάρια, καθώς επίσης και μία παλιά κυβιστική κατοικία στη βορειοανατολική γωνία. Σκοπός του έργου ήταν η ανακατασκευή των παλιών κτιρίων που προϋπήρχαν και η προσθήκη νέων υπόσκαφων δωματίων και κοινόχρηστων χώρων, για τη δημιουργία ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος.

Ως αποτέλεσμα, το ξενοδοχείο περιλαμβάνει μία μικρή reception, δεκαέξι δωμάτια, εστιατόριο, κοινόχρηστη πισίνα και γυμναστήριο-spa. Αυτοί οι χώροι διαρθρώνονται σταδιακά στα έξι επίπεδα του συγκροτήματος. Η είσοδος, με πρόσβαση από τον κεντρικό πεζόδρομο του οικισμού, βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο, μαζί με τη reception και μία υπαίθρια περιοχή καθιστικού.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό υπαίθριο κλιμακοστάσιο οδηγεί από την πάνω στάθμη στο εστιατόριο και την πισίνα, συνδέοντας τα τρία ενδιάμεσα επίπεδα τα οποία φιλοξενούν τα δωμάτια με τις ιδιωτικές τους αυλές και πισίνες. Το χαμηλότερο επίπεδο περιλαμβάνει τη reception του spa, ένα μικρό γυμναστήριο, δωμάτια μασάζ, χαμάμ, σάουνα, χώρους υγιεινής και αποθήκες, καθώς επίσης και μία προστατευμένη αυλή χαλάρωσης στην άκρη του βράχου.

Η πρόταση είχε ως στόχο τόσο την πιστή αποκατάσταση των κτιρίων που προϋπήρχαν όσο και την κατασκευή νέων υπόσκαφων στο πνεύμα μιας σύγχρονης και διακριτής επανερμηνείας της κυβιστικής μορφολογίας του παλιού οικισμού, σε αδιάκοπη, όμως, συνέχεια με το ανάγλυφο του εδάφους της Καλντέρας. Το σχήμα των νέων υπόσκαφων χώρων του ξενοδοχείου διατηρεί τη δομή των παραδοσιακών, τα γεωμετρικά σχήματα, την υλικότητα και το λευκό τους χρώμα.

Οι τυπολογίες των κατόψεων, όμως, όπως και τα ανοίγματα, στρέφονται ώστε να πλαισιώνουν τη θέα της θάλασσας. Συνεπώς, οι όψεις ακολουθούν, ως τεθλασμένες γραμμές, τις φυσικές υψομετρικές καμπύλες, σαν αναδιπλωμένοι αναλημματικοί τοίχοι που εντάσσονται ήπια στο περιβάλλον.

Η επικάλυψη των παραπάνω συνθετικών στρωμάτων οδηγεί στην τελική μορφή του κτιρίου και την έντονη δυναμική του. Η κατηφορική κίνηση του κεντρικού εξωτερικού κλιμακοστασίου από την είσοδο του ξενοδοχείου μέχρι το χαμηλότερο επίπεδο μοιάζει με ”ρωγμή” στο ”σώμα“ του κτιρίου, η οποία καθοδηγεί τις κινήσεις και τους επισκέπτες προς τις επιμέρους ιδιωτικές και κοινόχρηστες περιοχές.

Υλικά & φωτισμός

Ο σχεδιασμός του εσωτερικού ακολουθεί μια αυστηρή, μινιμαλιστική προσέγγιση βασισμένη στους κανόνες της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής. Στα προϋπάρχοντα υπόσκαφα επικρατεί διάθεση ”total white“, με ελάχιστες πινελιές ιριδίζοντος χρυσού και πράσινου, ενώ φυσικές καμπύλες και ελεύθερα έπιπλα σε οργανικά σχήματα αναδεικνύουν και εμπλουτίζουν τη φυσική τους πλαστικότητα.

Η αισθητική των νέων υπόσκαφων χαρακτηρίζεται από τα έντονα χρώματα, στο πνεύμα μιας ”vie en bleu“, με αφαιρετικές παραπομπές στα κοσμοπολίτικα θέρετρα του μεσογειακού νότου, οι οποίες όμως γίνονται πιο γεωμετρικές, συνδέοντας τα σχήματα και τους όγκους του εσωτερικού με τις μορφές της εξωτερικής σύνθεσης.

Ο φωτισμός του συγκροτήματος λειτουργεί με διακριτικό τρόπο, ενισχύοντας την πλαστικότητα των λευκών όγκων και την εμπειρία κίνησης μέσα στο τοπίο. Κατά μήκος των υπαίθριων διαδρομών και των κλιμακοστασίων ενσωματώνονται χαμηλής έντασης γραμμικά φωτιστικά, τα οποία υπογραμμίζουν τη γεωμετρία των τοίχων και καθοδηγούν την πορεία των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι φωτισμένες πισίνες λειτουργούν ως διάχυτες φωτεινές επιφάνειες μέσα στη σύνθεση, δημιουργώντας ένα ήπιο παιχνίδι αντανακλάσεων πάνω στους υπόσκαφους όγκους. Στους εσωτερικούς χώρους, ο φωτισμός παραμένει ήπιος και ενσωματωμένος στις καμπύλες επιφάνειες, αναδεικνύοντας τη μινιμαλιστική αισθητική και τη γλυπτική ποιότητα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής.

Οριζόντια μορφή

Η ιδιωτική κατοικία βρίσκεται στον Άγιο Τύχωνα της Κύπρου και διαμορφώνεται ως μια καθαρή αρχιτεκτονική σύνθεση οριζόντιων και κατακόρυφων όγκων που ανταποκρίνονται στη φυσική κλίση του οικοπέδου. Το κτίριο εδράζεται σε έναν εμφανή φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα, ο οποίος λειτουργεί ως στιβαρή βάση, ενώ ο λευκός όγκος του επάνω επιπέδου προσδίδει αίσθηση ελαφρότητας στη σύνθεση. Τα συνεχή υαλοστάσια με νότιο προσανατολισμό και τα ξύλινα σκίαστρα ενισχύουν τη σχέση του εσωτερικού χώρου με το τοπίο, δημιουργώντας διαφάνεια και θερμή ατμόσφαιρα. Η αρχιτεκτονική χειρονομία δίνει έμφαση στην οριζοντιότητα, κατευθύνοντας τη θέα προς τον ορίζοντα και την πισίνα υπερχείλισης, η οποία λειτουργεί ως φυσική προέκταση των εσωτερικών χώρων διαβίωσης. Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του έργου ισορροπεί ανάμεσα στην αδρή υφή του σκυροδέματος και τη θερμότητα των ξύλινων επιφανειών και του γυαλιού, διαμορφώνοντας έναν σύγχρονο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον.

 

Χωρική οργάνωση

Η λειτουργική διάταξη οργανώνεται γύρω από έναν ενιαίο ισόγειο χώρο ανοιχτής κάτοψης, όπου το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα αναπτύσσονται σε άμεση συνέχεια με την υπαίθρια βεράντα και την πισίνα. Η διάταξη αυτή ενισχύει τη σύνδεση του εσωτερικού με το εξωτερικό περιβάλλον, επεκτείνοντας την καθημερινή ζωή προς τον κήπο.

Στον πρώτο όροφο χωροθετούνται οι ιδιωτικοί χώροι της κατοικίας. Τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά οργανώνονται κατά μήκος ενός γραμμικού διαδρόμου, ενώ περιμετρικοί εξώστες ενισχύουν την ιδιωτικότητα και επιτρέπουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό. Η σαφήνεια της κάτοψης δημιουργεί ισχυρούς οπτικούς άξονες που κατευθύνουν το βλέμμα προς το τοπίο, ενώ παράλληλα εξασφαλίζουν ευελιξία χρήσης και άνεση στην καθημερινή κατοίκηση.

Βιοκλιματική στρατηγική

Οι περιβαλλοντικές παράμετροι ενσωματώθηκαν στη μελέτη από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού. Ο προσανατολισμός και η μορφή του κτιρίου ανταποκρίνονται στα ιδιαίτερα κλιματικά χαρακτηριστικά του τόπου, επιτρέποντας την παθητική ρύθμιση της θερμοκρασίας και του φυσικού φωτισμού.

Κατάλληλα διαμορφωμένες προεξοχές και πρόβολοι, σε συνδυασμό με ρυθμιζόμενα ξύλινα σκίαστρα, περιορίζουν την ηλιακή ακτινοβολία κατά τους θερινούς μήνες, ενώ επιτρέπουν τη διείσδυση του χαμηλού χειμερινού ήλιου στους εσωτερικούς χώρους. Τα μεγάλα ανοίγματα ενισχύουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό και τη φυσική ψύξη, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα λειτουργεί ως θερμική μάζα, αποθηκεύοντας και αποδίδοντας θερμότητα με σταθερό τρόπο.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός τοπίου

Η αρχιτεκτονική έκφραση της κατοικίας προκύπτει από τον διάλογο της υλικότητας με το τοπίο. Το σκυρόδεμα, το ξύλο, το γυαλί και το λευκό επίχρισμα χρησιμοποιούνται με λιτότητα, συγκροτώντας μια ισορροπημένη σύνθεση που αποτυπώνει τη σαφήνεια του μοντέρνου σχεδιασμού και την ευαισθησία απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Η στρατηγική φύτευση στην περίμετρο του οικοπέδου συμβάλλει στη βελτίωση του μικροκλίματος, ενώ η παρουσία της πισίνας και των φυτεμένων επιφανειών ενισχύει το φαινόμενο της εξάτμισης και του φυσικού δροσισμού. Η συνολική μορφή του κτιρίου προσαρμόζεται στην τοπογραφία του οικοπέδου, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση και διαμορφώνοντας ένα ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η κατοικία λειτουργεί ως ένα σύγχρονο καταφύγιο, όπου ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος ενοποιούνται οργανικά. Κάθε όγκος, άνοιγμα και υλικό συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας χωρικής εμπειρίας που δίνει έμφαση στη βιωσιμότητα, τη σαφήνεια της σύνθεσης και τη στενή σχέση με το φυσικό τοπίο.

 

Κατοικώντας τη σκιά

Η κατοικία, που βρίσκεται δίπλα στο γήπεδο γκολφ του Sotogrande, σχεδιάστηκε με κεντρική της ιδέα τη σκιά ανάμεσα στο έδαφος και την επίπεδη στέγη που αιωρείται πάνω του. Αυτός ο τολμηρός πρόβολος προστατεύει τόσο από τον δυνατό ήλιο του Cadiz αλλά και από την έντονη βροχόπτωση που έρχεται από τη γειτονική οροσειρά της Grazalema, την ισχυρότερη σε ολόκληρη την Ιβηρική Χερσόνησο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός δημιουργεί τέσσερα διαφορετικά αρχιτεκτονικά όρια, τα οποία καθορίζουν την αίσθηση του χώρου. Κάτω, το έδαφος, το οποίο παραλαμβάνει στην επιφάνειά του το σχήμα της σκιάς. Πάνω, η πλάκα της στέγης, που διαμορφώνεται με μια επιφάνεια νερού η οποία λειτουργεί τόσο ως αισθητικό όσο και ως βιοκλιματικό στοιχείο. Περιμετρικά, το συνεχές υαλοπέτασμα από το δάπεδο έως την οροφή, το οποίο επιτρέπει τη ρύθμιση του κλίματος στο εσωτερικό, αφήνοντας ανεμπόδιστη τη θέα και τη ροή της κίνησης προς το τοπίο. Τέλος, η εσώτερη περιοχή, στην οποία δημιουργείται ένας ξύλινος όγκος που διασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα στα δωμάτια ενώ προσθέτει ζεστασιά στο σύνολο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η πρόσβαση στο κτίριο γίνεται από τον ψηλότερο δρόμο, ένα στρατηγικό σημείο που προσφέρει προνομιακή θέα προς το τοπίο και την επιφάνεια νερού στην πλάκα της οροφής, ένα απροσδόκητο στοιχείο που παρέχει θερμική και ηχητική μόνωση, απορροφά τη ζέστη κατά τη διάρκεια της μέρας και την απελευθερώνει ελεγχόμενα τη νύχτα, περιορίζοντας τις απαιτήσεις για τεχνητή θέρμανση και ψύξη.

Οι πλάκες της στέγης και του εδάφους ολισθαίνουν νοητά μεταξύ τους, με τρόπο που δημιουργεί μία στεγασμένη πρόσβαση προς την κεντρική είσοδο, παράλληλη με μία infinity πισίνα που εκτείνεται προς τη μεριά του γηπέδου του γκολφ. Εσωτερικά, το σφιχτό λειτουργικό πρόγραμμα κατανέμεται διαμέσου ενός κεντρικού πυρήνα κυκλοφορίας, όπου περιλαμβάνονται επίσης οι ηλιοροφές που φέρνουν φυσικό φωτισμό και κατευθύνουν την κίνηση προς την επιφάνεια νερού στο δώμα.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Μία από τις αρχικές προδιαγραφές του σχεδιασμού ήταν να χρησιμοποιηθούν υλικά που να συνθέτουν μία θερμή χρωματική παλέτα. Έτσι, ολόκληρη η διαμορφωμένη περιοχή του εδάφους διαστρώνεται εσωτερικά και εξωτερικά με μεγάλων διαστάσεων υπόλευκες κεραμικές πλάκες, οι οποίες συνδυάζονται χρωματικά με τις ξύλινες επενδύσεις του πυρήνα και των ελεύθερων τοιχίων που ορίζουν επιμέρους περιοχές στο εσωτερικό.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το φυσικό φως διαχέεται πάνω στις υφές και τα φυσικά υλικά, αναδεικνύοντας το βάθος και τις σχέσεις φωτός και σκιάς, ενώ παράλληλα ενισχύει τη συνέχεια ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Παράλληλα, ο τεχνητός φωτισμός, μέσα από κρυφά φωτιστικά σώματα αναδεικνύει βασικά χωρικά στοιχεία και διαδρομές κίνησης δημιουργώντας μια απαλή, ατμοσφαιρική λάμψη που διατηρεί τον γαλήνιο χαρακτήρα της κατοικίας, επιτρέποντας στην αρχιτεκτονική και την υλικότητα του χώρου να παραμένουν στο επίκεντρο της χωρικής εμπειρίας.

Στα έπιπλα κυριαρχούν το φυσικό ξύλο και τα λευκά υφάσματα με έντονη πλέξη, ενώ ο γραμμικός φωτισμός σε θερμή λευκή απόχρωση αναδεικνύει το σύνολο. Στόχος του σχεδιασμού ήταν να ελαχιστοποιηθεί το αποτύπωμα του κτιρίου στο περιβάλλον και να φιλοξενηθεί η καθημερινή ζωή μέσα στη σκιασμένη ζώνη που οριοθετείται ανάμεσα στα δύο βασικά επίπεδα. Έτσι, μέσα από μία απλή αρχιτεκτονική χειρονομία, σκηνοθετείται μια εμπειρία με ισχυρή ταυτότητα και διαχρονικό χαρακτήρα.

 

Γεωμετρικά στοιχεία

Χτισμένη ανάμεσα σε χωράφια με σιτάρι, η κατοικία ορίζεται από τον γεωμετρικό χειρισμό τριών στοιχείων της φύσης: της γης, του νερού και του φωτός. Η σύνθεση αλλάζει διαρκώς εντυπώσεις μέσα στη διάρκεια της μέρας, με την ποιητική του χώρου να δημιουργεί μια απόσταση από το περιβάλλον, ως σχέδιο που υψώνεται πάνω από το τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οικία και εικαστικό: το ένα βιώνεται πρακτικά, στο άλλο βρίσκονται αφορμές και ιδέες. Μια κάτοψη και μια καθαρή γραμμή που αποτυπώνεται διαγώνια σε έναν απλό όγκο ορίζουν την κατοικία. Πρόκειται για έναν επιμήκη όγκο από εμφανές σκυρόδεμα, τοποθετημένο ανάμεσα στο έδαφος και τον ουρανό. Το ύφος περιγράφεται κομψά, με απλές γραμμές που χωρίζουν και ενώνουν.

Το άνοιγμα που προκύπτει από το δάπεδο μέχρι και η οροφή έχει αναλογίες που επιτρέπουν την απρόσκοπτη θέα στον ουρανό. Ο όγκος της κατοικίας αφαιρείται και αυτός από το έδαφος, επιτρέποντας στον διευρυμένο υπαίθριο χώρο κάτωθεν αυτού να ρέει ανεμπόδιστος, γεγονός που τονίζεται με τον άξονα του νερού που χαράζεται κάθετα στο κτίριο.

 

 

Μορφολογία όψης

Το κέλυφος χαρακτηρίζεται ως εσωστρεφές, με ελάχιστες οπές και χαράξεις στην επιφάνειά του, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα του όγκου συμπληρώνεται με μία επιφάνεια από διάτρητα, πτυχωτά σκίαστρα ορείχαλκου. Η επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον εναπόκειται στη διάθεση του κατοίκου. Κάθε ιδέα απαιτεί και μία πρακτική εφαρμογή. Ολόκληρη η εμπειρία της κατοικίας είναι εσωστρεφής, με την υλικότητα του μπετόν να ενισχύει αυτή την εντύπωση. Η έντονη χειρονομία της εισόδου, ένα τεράστιο πρίσμα που απορροφά δυσανάλογο ποσοστό του όλου, λειτουργεί ως γέφυρα για ένα υποσχόμενο εσωτερικό, ενώ παράλληλα τονίζει με τη γεωμετρία και το μέγεθός του την απόσταση μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού. Οι οπές είναι λίγες και συγκεκριμένες: ένα παράθυρο στην κουζίνα κοιτάζει προς τα κάτω, ένας φωταγωγός στην κατάληξη του διαδρόμου επισημαίνει το γλυπτό στον χώρο και τονίζει την άφιξη.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Στο πρίσμα της εισόδου, μια κατακόρυφη σχισμή βρίσκεται σε αντίθεση με την ανάλογη οπή της κουζίνας. Μια λωρίδα φωτός τη διαπερνά κατά το απόγευμα, ως αποτέλεσμα. Αυτά τα στοιχεία έρχονται σε έντονη αντίθεση με τις άλλες δύο πλευρές του όγκου, όπου ο τοίχος εκφράζεται σαν απουσία. Ένα συνεχές υαλοστάσιο συμπληρώνεται με το διαφανές, πτυχωτό πέπλο του διάτρητου ορείχαλκου και προσφέρει απρόσκοπτη θέα. Το στοιχείο του σκίαστρου λειτουργεί και ως ένας μηχανισμός, ένα φίλτρο μιας περιβαλλοντικής προσέγγισης.

Το αυξημένο ύψος των χώρων κάνει και μια αναφορά στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική, όπου ο μεγάλος όγκος του αέρα σταθεροποιεί την εσωτερική θερμοκρασία. Η θερμική μάζα της τοιχοποιίας προσφέρει επιπρόσθετη υποστήριξη σε αυτό. Το τεκτονικό κέλυφος του έργου τυλίγει το εσωτερικό με μια αυστηρή γραμμή, χωρίς επιπόλαιες κινήσεις.

 

Συνομιλία με τη φύση

Ο νέος εκθεσιακός χώρος βρίσκεται στην καρδιά των Πλατρών, ανάμεσα στα πεύκα και στις λιθόκτιστες υφές του ορεινού τοπίου του Τροόδους, και συγκροτεί μια σύγχρονη, χαμηλόφωνη αρχιτεκτονική χειρονομία. Η πρόθεση είναι εξαρχής σαφής: η δημιουργία ενός χώρου που δεν επιβάλλεται στο περιβάλλον, αλλά η διαμόρφωση μιας δομής που αναδύεται οργανικά από το φυσικό της υπόβαθρο, συνομιλώντας με αυτό σε όρους ισορροπίας και συνέχειας.

 

Παλέτα υλικών

Η σύνθεση εδράζεται στη χρήση φυσικών υλικών – τοπικής πέτρας και εμφανών επιφανειών σκυροδέματος – τα οποία αντλούν χρωματικές τονικότητες και υφές από τη γη. Το κτίριο δεν αντιπαρατίθεται στο ορεινό ανάγλυφο· αντίθετα, ενσωματώνεται σε αυτό, υιοθετώντας μια ήρεμη, γήινη παρουσία. Οι καθαρές χαράξεις και ο μινιμαλιστικός χαρακτήρας του όγκου ενισχύουν την αίσθηση μέτρου, συγκροτώντας έναν στοχαστικό διάλογο ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό, στο συμπαγές και το διάφανο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μορφολογική άρθρωση του κτιρίου επιτυγχάνεται μέσω οριζόντιων πλακών σκυροδέματος, οι οποίες διαφοροποιούνται σε ύψη και προεξοχές, δημιουργώντας ένα ελεγχόμενο παιχνίδι φωτός και σκιάς. Η διαδοχή αυτών των επιπέδων εισάγει ρυθμό και μια υπαινικτική αίσθηση κίνησης, σαν η αρχιτεκτονική να ερμηνεύει τη φυσική γεωμετρία του τοπίου. Η υλικότητα και η γεωμετρία λειτουργούν ως φορείς ατμόσφαιρας, συνθέτοντας έναν χώρο που αποπνέει συνέχεια, γαλήνη και χωρική σαφήνεια.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η μετάβαση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου αντιμετωπίζεται με απόλυτη ρευστότητα. Υαλοστάσια πλήρους ύψους από αλουμίνιο καταργούν τα οπτικά όρια, επιτρέποντας στο φυσικό φως, στον αέρα και στους ήχους του δάσους να διαπερνούν το εσωτερικό. Ο εκθεσιακός χώρος λειτουργεί ως ανοιχτή πλατφόρμα τέχνης και πολιτισμού, φιλοξενώντας εκθέσεις, εγκαταστάσεις και δράσεις της τοπικής κοινότητας. Περισσότερο από ένα αυτόνομο κτίσμα, συνιστά μια εμπειρία κατοίκησης της φύσης μέσω της αρχιτεκτονικής – μια ποιητική σύνθεση που προσκαλεί τον επισκέπτη να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με το τοπίο μέσα από το φίλτρο της τέχνης, του φωτός και της ύλης.

 

Ειλικρινής γεωμετρία

Η κατοικία αποτελεί μια αρχιτεκτονική χειρονομία που γεννιέται μέσα από το ίδιο το τοπίο. Η μορφή του κτιρίου προκύπτει από μια ενεργή αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας έναν όγκο που ταυτόχρονα δηλώνει με σαφήνεια την παρουσία του και παραμένει ανοιχτός στις συνθήκες του τόπου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι καθαρές γραμμές και οι αυστηρά μελετημένες αναλογίες συγκροτούν μια “ειλικρινή” γεωμετρία, η οποία ενισχύεται από την υλικότητα του ανεπίχριστου μπετόν. Ο σχεδιασμός απορρίπτει κάθε μιμητική πρόθεση και υιοθετεί μια στάση αυθεντικότητας και πειθαρχίας. Υλικότητα, μορφή και χώρος αντιμετωπίζονται με συνέπεια, αποδίδοντας μια κατοικία που ισορροπεί ανάμεσα στη μονολιθική μορφή και τη διαφάνεια.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η κατοικία βρίσκεται σε μια απότομη πλαγιά και ξεδιπλώνεται μέσα από μια αλληλουχία συμπαγών και κενών. Τα μεγάλα ορθογώνια ανοίγματα αποδομούν τη στιβαρότητα του βασικού όγκου, λειτουργώντας ως καίρια περάσματα που ενοποιούν τον εσωτερικό χώρο με το φυσικό περιβάλλον. Η κάτοψη διαμορφώνεται σε διαφορετικά επίπεδα και οριζόντιες επιφάνειες, δημιουργώντας διώροφους χώρους και προστατευμένους υπαίθριους πυρήνες. Παράλληλα, δομικά στοιχεία όπως μια κλίμακα από σκυρόδεμα που οδηγεί σε έναν ημιβυθισμένο υπαίθριο χώρο υπογραμμίζουν τη γλυπτική λιτότητα του έργου. Η συνολική διάταξη παραμένει ουσιαστική και χωρικά πολυεπίπεδη, διατηρώντας έναν σταθερό διάλογο ανάμεσα στην περίκλειση και την ανοιχτότητα.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Η κατοικία εντάσσεται με ακρίβεια στο φυσικό ανάγλυφο και αναδύεται μέσα από ττο φυσικό τοπίο ως μια καθαρή, γεωμετρική επέμβαση. Αντί να μιμείται το περιβάλλον της, λειτουργεί ως συνειδητός αντιθετικός όγκος: η αυστηρή, συμπαγής μορφή του σκυροδέματος αντιπαραβάλλεται οργανικά με τη ρευστότητα και την πυκνότητα της φυσικής βλάστησης, διαμορφώνοντας μια σχέση ισορροπίας και αλληλεπίδρασης με το τοπίο.

 

Ήπια ατμόσφαιρα

Το έργο αποτελεί ένα ήρεμο, συνεκτικό περιβάλλον κατοίκησης, όπου ο εσωτερικός χώρος ενισχύει την αίσθηση καθαρότητας και οπτικής άνεσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο στόχος ήταν η δημιουργία μιας κατοικίας που αποπνέει αίσθηση ανοικτότητας και ηρεμίας, επιτρέποντας στο φυσικό τοπίο να καθορίζει τη διάθεση των εσωτερικών χώρων. Η προσέγγιση βασίζεται στις καθαρές γραμμές, τις ήπιες μεταβάσεις και μια υποτονική ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει τη συγκέντρωση και την άνεση.

Η σύνθεση ενισχύει τη σχέση του σπιτιού με το περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, η επιμήκης βεράντα λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη που θολώνει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Πλαισιωμένες θέες, μεγάλες υαλώσεις και προσεκτικός προσανατολισμός εξασφαλίζουν ότι το φυσικό τοπίο παραμένει καθοριστικό στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κάτοψη αναπτύσσεται κατά μήκος ενός γραμμικού άξονα κίνησης, με όλους τους κύριους χώρους οργανωμένους διαδοχικά. Η διάταξη αυτή υποστηρίζει μια φυσική και διαισθητική ροή, ενώ διατηρεί την οπτική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μεγάλα ανοίγματα καδράρουν το γύρω τοπίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να μεταβάλλει την ατμόσφαιρα του χώρου στη διάρκεια της ημέρας.

Οι λειτουργίες του σπιτιού συγκεντρώνονται γύρω από έναν κεντρικό διάδρομο που συνδέει την είσοδο με τους κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους. Κάθε δωμάτιο είναι σαφώς καθορισμένο, αλλά παραμένει οπτικά συνδεδεμένο, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις και συνεχή ροή. Η μακριά βεράντα που εκτείνεται σε όλο το μήκος του σπιτιού διευρύνει την καθημερινή ζωή προς τον υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας τη σύνδεση με τον κήπο.

 

 

Υλικά & χρώματα

Η συνολική ατμόσφαιρα διαμορφώνεται από φυσικές υφές και μια ήπια, γήινη χρωματική παλέτα. Οι επιφάνειες αποδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, καλλιεργώντας αίσθηση γαλήνης. Η ουδέτερη βάση λειτουργεί ως υπόβαθρο που αναδεικνύει το φως, τη σκιά και τα έργα τέχνης, τα οποία συμβάλλουν καθοριστικά στη χωρική εμπειρία.

 

Διάλογος μεταξύ τόπου και αρχιτεκτονικής

Το κτιριακό έργο εκφράζει την πεποίθηση του Νίκου Κτενά ότι η αρχιτεκτονική γεννιέται μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στον τόπο, την αρχιτεκτονική και τον άνθρωπο. Το κτίριο βρίσκεται σε αστικό προάστιο της Αθήνας και διερευνά τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ιδιωτικότητα της κατοίκησης και το ανοικτό αστικό τοπίο που το περιβάλλει.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο αντιμετωπίζεται ως μια διαδικασία έρευνας, όπου ο σχεδιασμός αντλεί άμεσα από τα χαρακτηριστικά του τόπου και τελικά επιστρέφει στο τοπίο μια νέα κλίμακα και μορφολογική ταυτότητα. Η σύνθεση παραμένει καθαρή, αναδεικνύοντας την ειλικρίνεια των υλικών και αποφεύγοντας κάθε μιμητική ή επιφανειακή χειρονομία. Το ανεπίχριστο μπετόν – δημοφιλές, αλλά συχνά παρεξηγημένο– χρησιμοποιείται εδώ ως υλικό αυθεντικότητας, υπηρετώντας τόσο τη δομική ακεραιότητα όσο και την υλικότητα της κατασκευής.

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία αναπτύσσεται κατακόρυφα, οργανώνοντας μια αλληλουχία εσωτερικών και εξωτερικών χώρων που εναλλάσσονται καθώς ο χρήστης κινείται στο κτίριο. Ένας διαφανής κατακόρυφος πυρήνας στην άκρη της όψης στεγάζει το κεντρικό κλιμακοστάσιο, το οποίο λειτουργεί ως κύρια πορεία κίνησης και επιτρέπει φυσικό φως να εισέλθει στο εσωτερικό. Κάθε επίπεδο διαμορφώνει διαφορετικές οπτικές φυγές προς την πόλη, ενισχύοντας την εμπειρία της σχέσης με το αστικό περιβάλλον. Οι όγκοι του σκυροδέματος υποχωρούν στρατηγικά, δημιουργώντας βεράντες, ενδιάμεσους εξώστες και βαθιές εσοχές που προσφέρουν μια κατοίκηση ταυτόχρονα προστατευμένη και ανοιχτή.

 

 

Παλέτα υλικών

Το ανεπίχριστο μπετόν αποτελεί την κεντρική υλική χειρονομία του έργου, με την υφή και την παρουσία του να παραμένουν σκόπιμα εκτεθειμένες. Αντιθετικά, ο γυάλινος όγκος του κλιμακοστασίου εισάγει ελαφρότητα και διαφάνεια, αποδομώντας τη στιβαρότητα της κατασκευής. Στο εσωτερικό, μεταλλικά στοιχεία, ρολά και κιγκλιδώματα προσθέτουν λεπτότητα και ακρίβεια, ενισχύοντας τον σύγχρονο, μοντερνιστικό χαρακτήρα του κτιρίου.

 

Γλυπτικό αποτύπωμα

Η κατοικία επιχειρεί να αποτυπώσει χωρικά τη συνάντηση μνήμης και λήθης, έχοντας γεννηθεί μέσα από τα βιώματα του τόπου, εκεί όπου το παιχνίδι των παιδικών χρόνων μετουσιώθηκε σε υλική πρόθεση. Μια αρχιτεκτονική χειρονομία ριζωμένη στο φως, στον αέρα, στο άυλο και στη σιωπή της μεσογειακής ενδοχώρας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο βρίσκεται στην Κάτω Δευτερά, στα προάστια της Λευκωσίας, σε περιοχή με ήπιο ξηροθερμικό μικροκλίμα και μορφολογία χαμηλών κοιλάδων και πεδιάδων. Η γεωργική χρήση του τοπίου επιβιώνει και συνομιλεί με τη νέα δόμηση. Η κατοικία δεν εισβάλλει, αλλά ενσωματώνεται, ενώ ο τόπος παραμένει πρωταγωνιστής.

Η συνθετική διαδικασία ξεκινά από την κάτοψη, η οποία οργανώνει τη λογική της κατοίκησης μέσα από έναν αυστηρό, τυπολογικά συμπαγή πυρήνα. Δύο καθαροί ισόγειοι όγκοι -τοποθετημένοι παράλληλα- ορίζουν ένα ενδιάμεσο αίθριο, το οποίο λειτουργεί ως χωρικός και βιωματικός πυρήνας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι όγκοι φιλοξενούν τις βασικές λειτουργίες της κατοικίας, ενώ δύο “μαντρότοιχοι” συμπληρώνουν το εσωστρεφές περίβλημα, διαμορφώνοντας συνθήκες προστασίας και απομόνωσης. Η κάτοψη απορρίπτει τους περιττούς χώρους κίνησης και καθοδηγεί τη ροή μέσα από συντεταγμένες, ευδιάκριτες λειτουργίες. Η κατοίκηση εστιάζει στο αίθριο: έναν χώρο ηλιακό, κοινωνικό, συλλογικό αλλά και ψυχικό.

Η κατοικία αναπτύσσεται από μέσα προς τα έξω, με την αδόμητη περιμετρική ζώνη να λειτουργεί ως φυσικό περίβλημα. Η φύτευση προγραμματίζεται να συνομιλήσει με το χτισμένο, προσφέροντας οργανική ένταξη στο τοπίο και αμβλύνοντας την παρουσία της κατασκευής στο πέρασμα του χρόνου. Ο προσανατολισμός υπακούει σε βιοκλιματικά κριτήρια: οι χώροι διημέρευσης βλέπουν νότια, προς το αίθριο∙ οι βοηθητικοί οργανώνονται βόρεια, με θέα προς την πεδιάδα και τον Πενταδάκτυλο. Ο πρώτος όγκος, στραμμένος προς τον δρόμο, συγκροτεί την πρόσοψη και φιλτράρει την επαφή με το δημόσιο. Στεγάζει αποθήκες, ατελιέ, βοηθητικούς χώρους της κολυμβητικής δεξαμενής και ένα μαγειρείο εξωτερικού χώρου.

 

 

Υλικότητα & γεωμετρία

Η κατοικία δεν αναζητεί την εντύπωση, ενώ απορρίπτει την υλική υπερβολή, τις επιφανειακές υφές και τις φλύαρες γεωμετρίες. Το αρχιτεκτονικό της ιδίωμα βασίζεται στη λιτότητα, στην καθαρότητα του χώρου και στην πρωτοκαθεδρία του φωτός. Η έδρασή της σε ένα λιτό βάθρο από εμφανές σκυρόδεμα τη μετατρέπει σε μια γλυπτική επινόηση, ένα ήπιο αποτύπωμα μέσα στο τοπίο. Ένα κτίσμα που ακούει και θυμάται.

 

Σμιλευμένη Επιδερμίδα

Το κτίριο, μέσω της δομής του, πραγματεύεται την επανεφεύρεση της τυπολογίας της πολυκατοικίας, όπου ο ακάλυπτος προτείνεται ως κεντρικός χώρος εισόδου, καθώς και ως μεταβατικός χώρος μεταξύ της πόλης και των χώρων διαβίωσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο ακάλυπτος συνιστά μια στάση, αλλά ταυτόχρονα και ένα σημείο αλλαγής της πορείας του επισκέπτη, από οριζόντια σε κάθετη, από το δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο. Η ερμηνεία αυτή του ακάλυπτου χώρου του αστικού οικοδομικού τετραγώνου, του προσδίδει μια ουσιαστική και αναπόσπαστη στο κτίριο χωρική λειτουργία, αποδίδοντάς του εν μέρει την κλασική υπόσταση του αιθρίου, όπου μέσω αυτού, ο επισκέπτης εισέρχεται στους χώρους διαβίωσης, οι οποίοι τον περιβάλλουν και οι οποίοι με τη σειρά τους προβάλλονται προς την πόλη, συμπληρώνοντας την εξωτερική όψη του οικοδομικού τετραγώνου.

 

 

 

Φέρουσα δομή & όψη

Κατά συνέπεια, η φέρουσα δομή του κτιρίου, από εμφανές οπλισμένο σκυρόδεμα περιβάλλει αποκλειστικά τον προαναφερθέντα κεντρικό χώρο του αιθρίου, ενώ ταυτόχρονα φέρει τις πλάκες των ορόφων εν είδει προβόλων. Η δομή αυτή επιτρέπει τη μέγιστη ελευθερία στην διαμόρφωση των κατόψεων των κατοικιών, καθώς και των εξωτερικών όψεων του κτιρίου.

Οι τελευταίες, αυτοφερόμενες, προτείνονται ως μία “σμιλευμένη επιδερμίδα”, η οποία εμπεριέχει κάποιες από τις ζωτικές λειτουργίες των κατοικιών, με θετικούς και αρνητικούς όγκους, έρκερ και πλήρως ανοιγόμενα υαλοστάσια, καθιστώντας το συνολικό όγκου του κτιρίου μονολιθικό, αλλά ταυτόχρονα διαφανή, ενώ, μέσα από τους εσωτερικούς χώρους, πλαισιώνει αποσπασματικά το άμεσο αστικό περιβάλλον.

 

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Το τελευταίο επίπεδο του κτιρίου προτείνεται, τέλος, ως ένας “κρεμαστός κήπος”, ο οποίος περιβάλλεται προς το εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου, από ένα συνεχόμενο συμπαγές τοιχίο εμφανούς οπλισμένου σκυροδέματος, ενώ εξωτερικά, προς την πόλη, από την κατάληξη της αυτοφερόμενης όψης του συνόλου. Συνεπώς, στο επίπεδο αυτό, η διαλεκτική σχέση των δύο βασικών αυτών δομικών συντελεστών του κτιρίου, επιτρέπει στους επισκέπτες του ανοιχτού αυτού δωματίου έναν εκ νέου προσανατολισμό της θέσης του κτιρίου σε σχέση με το αστικό σύνολο στο οποίο βρίσκεται.

 

 

Ο Νίκος Κτενάς έγινε ευρύτερα γνωστός χάρη στο “Inside-Ou”, μία από τις πιο εμβληματικές πολυκατοικίες της Αθήνας. Το έργο δεν άλλαξε απλώς το αστικό τοπίο του Νέου Ψυχικού, ξεχωρίζοντας ως μια ριζοσπαστικά σύγχρονη πρόταση, αλλά τιμήθηκε και με το Βραβείο Αρχιτεκτονικής 2013-2017 του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής. Ως αρχιτεκτονική χειρονομία, το “Inside-Out” κατάφερε να καθιερωθεί ως τοπόσημο, προτείνοντας μια δημιουργική και επίκαιρη ανανέωση της τυπολογίας της πολυκατοικίας, με σαφές αποτύπωμα τόσο στην εσωτερική οργάνωση όσο και στην εξωτερική μορφή του κτιρίου.

Χωρική ευημερία

Η κατοικία συνδυάζει την απλότητα με τον χωρικό πλούτο, προσφέροντας μοναδικές εμπειρίες σε κάθε της σημείο.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Η κατοικία εκφράζει την ισορροπία ανάμεσα στην απλότητα και τον χωρικό πλούτο, δημιουργώντας διαδοχικές εμπειρίες που αναδεικνύουν τη σχέση της αρχιτεκτονικής με τον τόπο. Ανοιχτή και ταυτόχρονα προστατευμένη, περιβάλλεται από ένα πράσινο πέπλο που διαφυλάσσει την ιδιωτικότητα και τη λεπτότητά της. Τοποθετημένη ανάμεσα στα δέντρα και ακολουθώντας τις φυσικές καμπύλες του εδάφους, διατηρεί έναν διαρκή διάλογο με τη φύση. Ανοιχτή αλλά οικεία, προσκαλεί τους κατοίκους της να ζουν σε πλήρη αρμονία με το τοπίο της ζούγκλας, συντονισμένοι με τον ρυθμό του φωτός, του αέρα και των ήχων.

 

 

Ένταξη στο τοπίο & διάταξη

Η κλίση του εδάφους αποτέλεσε ταυτόχρονα πρόκληση και πηγή έμπνευσης για τη διαδικασία σχεδιασμού. Η μορφή του σπιτιού ακολουθεί την πολυπλοκότητα του φυσικού ανάγλυφου, προσαρμόζεται στις καμπύλες του και διατηρεί το ριζικό σύστημα των δέντρων, επιτρέποντας στη βλάστηση να ενσωματώνεται οργανικά στην αρχιτεκτονική σύνθεση. Οι χώροι διαβίωσης ανοίγουν πλήρως προς το τοπίο, αφήνοντας το φως, τον ήχο και τον αέρα να διαλύουν τα όρια ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Η βίλα, σχεδιασμένη ως μόνιμη κατοικία αλλά και εποχιακό καταφύγιο, αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Ο κύριος χώρος διαβίωσης στον επάνω όροφο ανοίγει προς τη θέα του ωκεανού, ενώ το κατώτερο επίπεδο, όπου βρίσκονται τα υπνοδωμάτια, ενσωματώνεται διακριτικά στο φυσικό περιβάλλον. Ένα σύστημα από βεράντες, την πισίνα και τις συνδετικές σκάλες δημιουργεί αδιάκοπη ροή ανάμεσα στους χώρους, εξαλείφοντας τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

 

 

Παλέτα υλικών

Η γήινη παλέτα της κατοικίας βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τη γύρω βλάστηση. Πατημένο χώμα, σκυρόδεμα, χάλυβας, γυαλί και ξύλο κέδρου συνδυάζονται για να εκφράσουν ανθεκτικότητα και φυσική ισορροπία. Οι επιφάνειες παραμένουν ανεπεξέργαστες και αυθεντικές, αγκαλιάζοντας τον χρόνο ως στοιχείο που εμπλουτίζει την υφή και τον χαρακτήρα τους.

 

Σχεδιαστική ισορροπία

Ζωντανά χρώματα και υφές συνυπάρχουν, δημιουργώντας μια ξεχωριστή εμπειρία κατοίκησης στο εσωτερικό του διαμερίσματος. Μέσα από τον συνδυασμό λειτουργικότητας και μιας σύγχρονης προσέγγισης στα υλικά, το έργο αναδεικνύει τη δημιουργικότητα σε κάθε λεπτομέρεια.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Με συνολικό εμβαδόν 97m2, το διαμέρισμα ξεχωρίζει χάρη στην τολμηρή χρωματική του παλέτα και τις συνθετικές επιλογές που αξιοποιούν την αντίθεση, τις πολυεπίπεδες επιφάνειες και τις γεωμετρικές φόρμες. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα δυναμική και ταυτόχρονα προσεκτικά μελετημένη.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι κοινωνικοί χώροι ενοποιούνται με φυσικότητα, καθώς διαχωρίζονται σε ζώνες μέσω διαφοροποιήσεων στο χρώμα της οροφής. Η είσοδος χαρακτηρίζεται από λευκή οροφή, ενώ το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα ενώνονται κάτω από πράσινη – μια οπτική μετάβαση που διατηρεί τη συνέχεια του χώρου, ορίζοντας παράλληλα επιμέρους λειτουργίες. Τα οργανικά και ελαφριά έπιπλα ενισχύουν την ταυτότητα του διαμερίσματος, συμβάλλοντας σε μια φιλόξενη και ισορροπημένη ατμόσφαιρα. Η διάταξη επιτυγχάνει αρμονία ανάμεσα στην αισθητική και τη λειτουργικότητα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες της καθημερινότητας χωρίς να χάνει τη ζωντάνια και την εκφραστικότητά της.

 

 

Παλέτα υλικών

Ο διάλογος ανάμεσα στις τολμηρές γεωμετρίες, τα σύγχρονα υλικά και την έμφαση στην ευεξία δημιουργεί μια εκλεπτυσμένη ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και δημιουργικής πρόθεσης. Το έργο εκφράζει την ουσία της σύγχρονης κατοίκησης, προσφέροντας ένα ρευστό και εκφραστικό περιβάλλον όπου η άνεση και ο σχεδιασμός συνυπάρχουν αρμονικά.

 

Διάλογος σε μικροκλίμακα

Το έργο αφορά ένα συγκρότημα δύο κατοικιών στην Κηφισιά, στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Το οικόπεδο περιβάλλεται από σύγχρονες πολυκατοικίες, οι οποίες συνυπάρχουν με χαμηλότερης κλίμακας μονοκατοικίες και δημόσιους χώρους πρασίνου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κύριος στόχος της μελέτης υπήρξε η εξασφάλιση της αυτονομίας και της ιδιωτικότητας κάθε κατοικίας, μέσα από τη διαμόρφωση μιας κατασκευής που βρίσκεται σε διάλογο με τη μικροκλίμακα της γειτονιάς. Η βασική συνθετική χειρονομία επικεντρώνεται στη διαμόρφωση ενός ενιαίου και συνεκτικού όγκου, εναρμονισμένου με την κλίμακα του περιβάλλοντος αστικού ιστού. Παράλληλα, μέσω επιλεκτικών αφαιρέσεων από την αρχική κτιριακή μάζα, διαμορφώνονται υπαίθριοι χώροι εκτόνωσης, οι οποίοι συμβάλλουν στη χωρική ποιότητα των κατοικιών. Η αξιοποίηση τμήματος του ισογείου ως αυλή, σε συνδυασμό με την απόληξη του όγκου σε επικλινή στέγη – τυπολογικά στοιχεία χαρακτηριστικά της γειτονιάς – διαμόρφωσαν το τελικό συνθετικό αποτέλεσμα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η πρώτη κατοικία τοποθετήθηκε στο ισόγειο, ενώ η δεύτερη καταλαμβάνει τους δύο ανώτερους ορόφους, υποχωρώντας από το περίγραμμα της βάσης, με στόχο την ενίσχυση της χωρικής ποικιλομορφίας. Και οι δύο κατοικίες ενσωματώνουν στεγασμένους υπαίθριους χώρους με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά, οπτικές διασυνδέσεις και δυναμικές εναλλαγές φωτός και σκιάς, ενώ σχεδιαστικές αρχές τόσο του κτιρίου όσο και του περιβάλλοντος χώρου λήφθηκαν υπόψη για τη βελτίωση του μικροκλίματος.

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η μελέτη λαμβάνει υπόψη τον προσανατολισμό του οικοπέδου και τις ανάγκες ιδιωτικότητας, ορίζοντας στρατηγικά τις δημόσιες και ιδιωτικές ζώνες εντός κάθε κατοικίας. Τα ανοίγματα τοποθετούνται με τρόπο ώστε να ευνοείται ο διαμπερής αερισμός, η μέγιστη αξιοποίηση του φυσικού φωτός και η οπτική σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο πρασίνου.

 

Διαδοχική εμπειρία

Το έργο διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη δεξιοτεχνία και τη βιωματική διάσταση του χώρου, υπερβαίνοντας την απλή λογική της σύνθεσης ή της πρόσθεσης. Η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται κάτω από μια αλληλουχία θολωτών οροφών, που διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα κάθε χώρου ενώ ταυτόχρονα τους ενοποιούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αντί να διαιρούν, οι καμπύλες αυτές καθοδηγούν το βλέμμα, επεκτείνουν τις οπτικές φυγές και αποδίδουν στο εσωτερικό μια αίσθηση ελαφρότητας και ροής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό ρόλο στη χωρική σύνθεση κατέχει ένα ειδικά σχεδιασμένο σταθερό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο αποθήκευσης και ως αρχιτεκτονική χειρονομία. Ακολουθεί μια συνεχή πορεία από την είσοδο προς τον κύριο χώρο διημέρευσης και, χωρίς διακοπή, οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους. Αυτή η αδιάλειπτη ροή οργανώνει το οικιακό περιβάλλον με σαφήνεια και συνοχή, επιτρέποντας στις λειτουργίες να διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη, ενώ διατηρείται μια αίσθηση οπτικής και χωρικής συνέχειας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών στηρίζεται στη φυσικότητα και την ισορροπία. Το μάρμαρο προσθέτει βάθος και ποικιλία μέσα από την υφή και τα νερά του, ενώ η συνύπαρξή του με τις θερμές αποχρώσεις του ξύλου και το απαλό φως δημιουργεί λεπτές αντιθέσεις. Οι υλικές αυτές αλληλεπιδράσεις ενισχύουν την ταυτότητα κάθε χώρου, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα του χωρίς να διαταράσσουν την συνολική αρμονία του εσωτερικού.

 

 

Ειδικές κατασκευές

Η δεξιοτεχνία διαπερνά κάθε λεπτομέρεια του έργου. Οι προσεκτικά εκτελεσμένες ξυλουργικές κατασκευές προσδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, σε αρμονία με τη γεωμετρική ακρίβεια του διαμερίσματος. Η διακόσμηση αποφεύγεται συνειδητά, δίνοντας τη θέση της σε μια αυστηρή γλώσσα αναλογιών, καθαρότητας και υλικής ειλικρίνειας. Με την ευθυγράμμιση του χωρικού ρυθμού και της χειροποίητης ακρίβειας, το έργο συνθέτει ένα φωτεινό και συνεκτικό οικιακό περιβάλλον – ένα διαμέρισμα που εκφράζει ταυτόχρονα την πειθαρχία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας.

 

Δημιουργική αναβίωση

Το νέο ξενοδοχείο και swim club στο θαλάσσιο μέτωπο της Γλυφάδας δημιουργήθηκε με τη ριζική ανακαίνιση ενός συγκροτήματος από τη δεκαετία του ’70, διατηρώντας τον ξεχωριστό χαρακτήρα της εποχής του, αλλά και εξασφαλίζοντας τα πιο απαιτητικά πρότυπα φιλοξενίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Δίνοντας έμφαση στον πλούτο και τη ζωντάνια της σύγχρονης αθηναϊκής δημιουργικής σκηνής και εντάσσοντας στους χώρους του εμβληματικά κομμάτια διεθνούς τέχνης και design, το ξενοδοχείο δεν υποδέχεται μόνο τους επισκέπτες του αλλά επιπλέον μετατρέπεται σε προορισμό και σημείο αναφοράς για τους μόνιμους κατοίκους της πόλης. Το κτίριο αποτελείται από δύο συνδεδεμένες πτέρυγες διαφορετικού ύψους, στις οποίες πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη στατική, λειτουργική και ενεργειακή αναβάθμιση, με στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας, της ενεργειακής απόδοσης και της προσβασιμότητας για άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Ο εσωτερικός σχεδιασμός ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία, προσαρμόζοντας όλους τους χώρους ώστε να εξισορροπούν την άνεση, τη λειτουργικότητα και τη σχεδιαστική συνοχή. Οι κοινόχρηστοι χώροι περιλαμβάνουν ένα ευρύχωρο lobby και εστιατόριο στο ισόγειο, εξωτερική πισίνα με pool bar, cafe και εκθεσιακό χώρο, καθώς και rooftop bar, δεύτερο εστιατόριο και πισίνα στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου. Το lobby, κοινόχρηστος χώρος κομβικής σημασίας, λειτουργεί τόσο ως περιοχή συνάθροισης όσο και ως γκαλερί τέχνης, συνδυάζοντας τη μπρουταλιστική αισθητική του κτιρίου με μια σύγχρονη μοντερνιστική προσέγγιση.

 

 

Υλικά, φωτισμός & επίπλωση

Η χρήση τοπικών υλικών, όπως το μάρμαρο Διονύσου, το ξύλο και τα κεραμικά πλακίδια, συνδέει το ξενοδοχείο με την πόλη της Αθήνας. Ο χώρος διατηρεί καθαρές γραμμές και γεωμετρικές φόρμες, σε συνέχεια με την αρχική εντύπωση του κτιρίου, ενώ ενσωματώνει νέα στοιχεία, όπως λεπτομέρειες από ακατέργαστο χαλκό και custommade δάπεδα από terrazzo.

Ο φωτισμός είναι τόσο λειτουργικός όσο και ανάδειξης, προσδίδοντας δυναμισμό στην κατά τα άλλα λιτή και μετρημένη διαμόρφωση. Τα 120 δωμάτια έχουν σχεδιαστεί σε μινιμαλιστικές γραμμές, αντλώντας στοιχεία από τις εμβληματικές αρχές του μοντερνισμού. Με έμπνευση από τα εσωτερικά του Le Corbusier, η διάταξη δίνει έμφαση στη λειτουργικότητα, διατηρώντας παράλληλα μια άνετη αίσθηση.

Επιπλωμένα με custom made κομμάτια που συνδυάζουν τη σύγχρονη αισθητική με διακριτικές αναφορές στο ελληνικό design των μέσων του 20ού αιώνα, τα δωμάτια διαθέτουν επιπλέον χτιστά έπιπλα, δάπεδα από terrazzo και μια μετρημένη χρωματική παλέτα που αναδεικνύει τα υλικά και τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες.

 

 

Σχεδιασμός πισίνας & υπαίθριου χώρου

Οι σουίτες προσφέρουν πρόσθετες ανέσεις, όπως wet bars, ενώ στο εσωτερικό τους ξεχωρίζουν κατά παραγγελία τοιχογραφίες, προσφέροντας μια διαφορετική εμπειρία χωρίς να απομακρύνονται από τη συνολική φιλοσοφία του σχεδιασμού. Οι υπαίθριοι χώροι του ξενοδοχείου, όπως οι βεράντες και η περιοχή της πισίνας, ακολουθούν την κεντρική ιδέα της διατήρησης του αρχικού χαρακτήρα του κτιρίου, ενσωματώνοντας τις σύγχρονες τάσεις.

Ένα νέο στοιχείο νερού και μια πέργκολα σκίασης βοηθούν τον φυσικό αερισμό και δροσισμό, εξασφαλίζοντας άνεση για τους επισκέπτες. Ο χώρος της πισίνας παραπέμπει στη μεσογειακή κουλτούρα αναψυχής της δεκαετίας του ‘70, με ήπιους χρωματισμούς, λαδοπράσινες ξαπλώστρες και φωτεινές κίτρινες ομπρέλες. Ο απλός αλλά κομψός σχεδιασμός δημιουργεί ένα χαλαρό περιβάλλον, βοηθώντας την αρχιτεκτονική να ενταχθεί αβίαστα στο περιβάλλον της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

 

Κυκλαδικός μινιμαλισμός

Το έργο αποτελεί μια γκαλερί ξυλογλυπτικής που βρίσκεται στο Μεγαλοχώρι, ένα από τα πιο αυθεντικά και γραφικά χωριά της Σαντορίνης, το οποίο συνεχίζει να αποπνέει την ουσία του κυκλαδίτικου πολιτισμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η γκαλερί αποτελεί έναν ύμνο στον σύγχρονο κυκλαδίτικο μινιμαλισμό· έναν χώρο αφιερωμένο στην ανάδειξη της τέχνης της ξυλογλυπτικής, που εκφράζει την ουσία του υλικού και την ταυτότητα του καλλιτέχνη. Αφετηρία του σχεδιασμού αποτέλεσε η απέριττη φυσικότητα και διαχρονική γοητεία της ελληνικής παράδοσης. Το αρχιτεκτονικό όραμα εμπνέεται από τις παραδοσιακές ελληνικές τέχνες και χειροτεχνίες, τις οποίες μεταφράζει σε μια σύγχρονη αισθητική γλώσσα.

 

 

Custom στοιχεία

Μεταλλικά και ξύλινα πάνελ, εμπνευσμένα από παραδοσιακά κεντήματα, επανασχεδιάζονται με μοντέρνα ματιά και χρησιμοποιούνται είτε ως ημιδιαφανή διαχωριστικά είτε ως ράφια προβολής των ξυλόγλυπτων έργων. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο του χώρου είναι οι διατηρημένοι ξυλουργικοί πάγκοι, αυθεντικά εργαλεία του παρελθόντος που ενσωματώνονται αρμονικά στη σύγχρονη αισθητική του χώρου.

 

 

Διάταξη & υλικά

Η γκαλερί έχει ανοιχτή κάτοψη, με σημεία έκθεσης τοποθετημένα σε όλους τους τοίχους. Ένα λεπτό κεντρικό στοιχείο προβολής οργανώνει τον χώρο διακριτικά, διατηρώντας τη συνολική αίσθηση ροής και ανοιχτότητας. Τα υλικά και οι χρωματισμοί αντλούν έμπνευση από την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, με στόχο να αναδείξουν τα ξύλινα γλυπτά του καλλιτέχνη. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα ήρεμο, εκλεπτυσμένο περιβάλλον – ένας δροσερός λευκός καμβάς που επιτρέπει στα έργα να πρωταγωνιστήσουν.

 

 

Μυστικά καταφύγια

Δίπλα στον ιστορικό χώρο του ανακτόρου Mon Repos στην Κέρκυρα, μέσα σε έναν περιφραγμένο κήπο, δύο αποθήκες του 19ου αιώνα μετατρέπονται σε ήσυχους ξενώνες. Τα κτίρια, που διατηρούν τον λιτό χαρακτήρα τους, ανασχεδιάστηκαν με σεβασμό στην ιστορία του τόπου και τη μεσογειακή φύση.

 

Χωρική οργάνωση

Ο μεγαλύτερος από τους δύο χώρους διαμορφώθηκε ως ένα ενιαίο δωμάτιο, όπου η περιοχή ύπνου διαχωρίζεται διακριτικά από τον υπόλοιπο χώρο μέσω συρόμενων διαχωριστικών από ριγωτό γυαλί, με ξύλινο πλαίσιο από μασίφ ιρόκο. Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι λευκές επιφάνειες που τονίζονται από φυσικές υφές και ζεστούς ξύλινους τόνους. Το δάπεδο καλύπτεται από μαύρα πέτρινα πλακίδια, ενώ χρησιμοποιούνται τρεις διαφορετικοί τύποι ξύλου: ιρόκο, αμερικανική δρυς και λακαριστό κόντρα πλακέ.

Ο δεύτερος, μικρότερος χώρος αποτελείται από μία ενιαία κατασκευή από λακαριστό κόντρα πλακέ σε σκούρο πράσινο χρώμα, η οποία λειτουργεί ως κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο και ταυτόχρονα ενσωματώνει αποθηκευτικούς χώρους, τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, την σόμπα και την κλιματιστική μονάδα. Όλα είναι ενσωματωμένα σε καθαρές γραμμές, διατηρώντας το δωμάτιο ελεύθερο και οργανωμένο.

 

 

Custom κατασκευές & υλικά

Στον πρώτο ξενώνα, όλα τα έπιπλα σχεδιάστηκαν από τις αρχιτέκτονες και κατασκευάστηκαν χειροποίητα από μασίφ αμερικανική δρυ, πάχους 5cm. Τα ερμάρια είναι ενσωματωμένα στην αρχιτεκτονική του χώρου και συνδυάζουν λευκό λακαριστό κόντρα πλακέ με λεπτομέρειες από αμερικανική δρυ. Το εσωτερικό τους είναι επενδεδυμένο με καπλαμά δρυός. Παράλληλα, η επιλογή της απόχρωση της κατασκευής του δεύτερου ξενώνα έγινε ώστε να παραπέμπει άμεσα στη βλάστηση του κήπου, ενισχύοντας τη σύνδεση του εσωτερικού με το φυσικό περιβάλλον. Το δάπεδο, επενδεδυμένο με πλάκες στο χρώμα της ώχρας, συμβάλλει στη συνέχεια του εξωτερικού χώρου προς το εσωτερικό.

In the second guesthouse, the choice of a deep green hue for the central built-in element evokes the lush vegetation of the garden, reinforcing the connection between inside and out. The ochre-toned stone flooring continues the visual narrative of the exterior, drawing the natural palette indoors.

 

 

Φιλοσοφία κατασκευής

Στο επίκεντρο και των δύο δωματίων βρίσκεται ο σεβασμός προς τη χειροτεχνία. Η προσεγμένη ξυλουργική και οι ποιοτικές κατασκευαστικές λεπτομέρειες δεν αποτελούν απλώς αισθητικές επιλογές, αλλά πράξεις φροντίδας. Κάθε ένωση, επιφάνεια και ειδική κατασκευή σχεδιάστηκε σε κλίμακα 1:1 και υλοποιήθηκε από έμπειρους ντόπιους ξυλουργούς και τεχνίτες γυαλιού. Μέσα από την χρήση φυσικών υλικών και την ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια, οι χώροι αποπνέουν ηρεμία και διαχρονικότητα, προσφέροντας όχι απλώς μια διαμονή, αλλά ένα καταφύγιο.

 

Ενδιάμεση διαφάνεια

Η διώροφη κατοικία σχεδιάστηκε για μια τετραμελή οικογένεια, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, λιτού και λειτουργικού χώρου που εντάσσεται ομαλά στο μεσογειακό τοπίο. Η σύνθεση βασίζεται σε καθαρούς γεωμετρικούς όγκους και οριζόντιες γραμμές, με έντονη έμφαση στη διαφάνεια και στη συνέχεια μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Ο συνδυασμός λευκών επιφανειών, ξύλου και μετάλλου δημιουργεί ένα σύνολο διακριτικής κομψότητας και ηρεμίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία προσφέρει έναν σύγχρονο τρόπο διαβίωσης που εστιάζει στη λειτουργικότητα και στη συνεχή επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση συνδυάζει τη λιτότητα με την ποιότητα του φωτός και του χώρου, δημιουργώντας ένα οικιστικό σύνολο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της οικογένειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το ισόγειο αναπτύσσεται γύρω από έναν κεντρικό χώρο διημέρευσης, όπου το καθιστικό και η τραπεζαρία συνδέονται άμεσα με τις μεγάλες βεράντες και τον κήπο. Η κουζίνα, σε επαφή με τον κύριο χώρο, εξυπηρετείται από βοηθητικούς χώρους και συνδέεται με την καλυμμένη βεράντα που φιλοξενεί υπαίθρια ψησταριά. Η εσωτερική διαρρύθμιση ακολουθεί τη λογική του ανοιχτού πλάνου, επιτρέποντας την οπτική συνέχεια και τη ροή του φυσικού φωτός. Στον όροφο χωροθετούνται τρία υπνοδωμάτια και οι αντίστοιχοι χώροι υγιεινής, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα για τα μέλη της οικογένειας.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι φυσικές υφές και οι γήινοι τόνοι. Το ξύλινο δάπεδο, τα δερμάτινα έπιπλα και οι μεταλλικές λεπτομέρειες στη σκάλα υπογραμμίζουν τη μινιμαλιστική αισθητική και την αίσθηση ζεστασιάς. Η διακριτική ενσωμάτωση του φωτισμού αναδεικνύει τη λιτότητα της μορφής και ενισχύει την καθαρότητα των γραμμών.

 

 

 

 

 

Βιωματική έκθεση

Ο εκθεσιακός χώρος βρίσκεται σε ένα εμπορικό κέντρο ειδικά διαμορφωμένο για οικοδομικά υλικά σε μια ζωντανή εμπορική περιοχή της πόλης. Στόχος του έργου είναι η δημιουργία ενός επιμελώς σχεδιασμένου χώρου στον οποίο παρουσιάζονται τα προϊόντα του πελάτη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική έμπνευση για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό αποτέλεσαν οι πίνακες του Ρώσου καλλιτέχνη Καζιμίρ Μάλεβιτς, ιδίως το Black Square (1915) και η Suprematist Composition (1916). Τα minimal αλλά και ζωηρά χρώματα, σχήματα και μοτίβα των έργων του κατευθύνουν τη λειτουργική οργάνωση καθώς και τα υλικά που χρησιμοποιούνται στον χώρο. Κίτρινα, κόκκινα και πράσινα σχήματα τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο στην υφιστάμενη κάτοψη, δημιουργώντας μια σειρά από διασυνδεδεμένα δωμάτια με διαφορετική κλίμακα καθώς και μια ευέλικτη ροή κυκλοφορίας.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος αποτελείται από πέντε βασικές ζώνες: την είσοδο, τον εκθεσιακό χώρο, την αίθουσα συνεδριάσεων και μια διαδραστική ζώνη. Μια εντυπωσιακά φωτισμένη σκηνή είναι άμεσα ορατή από την είσοδο, με διάφορα αντικείμενα, όπως μια παραδοσιακή ξύλινη καρέκλα, καθώς και ένα ορθογώνιο άνοιγμα που οριοθετείται από ένα πράσινο μεταλλικό στέγαστρο. Τέλος, ένας κόκκινος πάγκος συνδέει οπτικά και λειτουργικά το άνοιγμα με έναν χώρο πολλαπλών χρήσεων.

Ο διάδρομος φωτίζεται από μια λωρίδα χαμηλών ανοιγμάτων, λειτουργώντας ως ζώνη κυκλοφορίας και φιλοξενώντας ταυτόχρονα μια σειρά από ειδικά διαμορφωμένες επιδείξεις που παρουσιάζουν τα βασικά χρώματα και υλικά κατασκευής της εταιρείας. Στην άλλη πλευρά του διαδρόμου, ένα έντονα βαμμένο κίτρινο παράθυρο παρέχει αδιάλειπτη θέα προς το καθιστικό. Στον κύριο εκθεσιακό χώρο, οι επισκέπτες συναντούν μια ψηλή λευκή κουρτίνα βαμμένη σε ζωηρά χρώματα και κρεμασμένη από μια κυκλική ράγα, η οποία προβάλλει τα προϊόντα της εταιρείας με τον πιο “άτυπο” και μη συμβατικό τρόπο.

 

Βιωματικός σχεδιασμός

Ο διαδραστικός χώρος περιλαμβάνει μια σειρά από πινέλα και βούρτσες εμποτισμένες με διάφορα χρώματα, οι οποίες είναι στερεωμένες στον τοίχο και λειτουργούν ως συμπληρωματική προϊοντική έκθεση. Οι επισκέπτες καλούνται να δοκιμάσουν οι ίδιοι τις βαφές στους λευκούς καμβάδες που υπάρχουν στο χώρο, με αποτέλεσμα να προωθείται περεταίρω η αντοχή και το αποτέλεσμα των χρωμάτων. Ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από την τοπική κουλτούρα καθώς και από το ιδιαίτερο στυλ του Ρώσου ζωγράφου και μετατρέπει έναν συμβατικό εκθεσιακό χώρο προϊόντων σε μια ευφάνταστη εμπειρία.