Ροή και ηρεμία

Στο Hudayriyat Island του Abu Dhabi, ανάμεσα στην έρημο και τη θάλασσα, το Ilios Beach Club και το Nalu Surf Club επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία του surf και της φιλοξενίας. Οι δύο πολυτελείς χώροι τοποθετούνται στον πυρήνα του Surf Abu Dhabi, της μεγαλύτερης και πιο προηγμένης τεχνητής εγκατάστασης κυμάτων παγκοσμίως.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αφετηρία της συνθετικής ιδέας αποτέλεσε η δυναμική εμπειρία της στιγμής κατά την οποία ο surfer συναντά το κύμα – τη βύθιση, την αντίσταση, τη ροή και τελικά την επιστροφή στην ηρεμία. Αυτή η διαδοχή έντασης και εκτόνωσης μεταφράστηκε σε μια αρχιτεκτονική αφήγηση, όπου ο ρυθμός, η παύση και η κίνηση οργανώνουν τη μετάβαση ανάμεσα στους δύο χώρους και καθοδηγούν την εμπειρία του επισκέπτη.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το Ilios Beach Club αποτυπώνει την αρμονία και την κομψότητα της surf κουλτούρας. Το ισόγειο επίπεδο ανοίγεται οπτικά προς το τοπίο, ενώ το lounge του πρώτου ορόφου λειτουργεί ως σημείο παύσης με πανοραμική θέα προς το περιβάλλον. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ο φωτισμός και η ατμόσφαιρα μεταβάλλονται σταδιακά, διαμορφώνοντας μια μετάβαση από το φως της ημέρας σε ένα πιο θεατρικό νυχτερινό σκηνικό.

Αντίστοιχα, το Nalu Surf Club ενσαρκώνει τον ζωντανό και ανεπιτήδευτο παλμό του surf lifestyle. Θερμοί τόνοι και υφές που θυμίζουν άμμο, αλάτι και φθαρμένο ξύλο συγκροτούν ένα πιο γήινο περιβάλλον. Το ισόγειο επίπεδο παραμένει ενεργό και ζωντανό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ στον πρώτο όροφο το VIP lounge προσφέρει μια πιο ιδιωτική και εσωστρεφή εμπειρία.

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το εντυπωσιακό wave pool, μήκους 65 μέτρων και πλάτους 14 μέτρων, το οποίο καθορίζει την κλίμακα, τον ρυθμό και την ένταση της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Οι καμπύλες των κυμάτων μεταφράζονται σε κυματοειδείς οροφές, ρευστές γραμμές, πολλαπλά επίπεδα και αξονικές πορείες που διαμορφώνουν την κίνηση σε ολόκληρο το συγκρότημα.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Η επιλογή των υλικών ενισχύει την ίδια αίσθηση ροής και συνέχειας. Τραβερτίνο, ξυλεία δρυός, teak και iroko, ραβδωτό γυαλί, γλυπτικές λεπτομέρειες και επενδύσεις από φυσικές ίνες συνθέτουν ένα θερμό και απτικό περιβάλλον.

Ο φυσικός φωτισμός και ο διαμπερής αερισμός μεγιστοποιούνται, ενισχύοντας τη σύνδεση του χώρου με τον άνεμο και τον ήλιο – στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την εμπειρία του surf. Παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο σύστημα τεχνητού φωτισμού υπογραμμίζει τις καμπύλες και τις γεωμετρίες του χώρου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική μορφή κατά τις βραδινές ώρες.

Μέσα από τα Ilios και Nalu διαμορφώνεται ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στη ροή και την ηρεμία. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία φιλοξενίας βασισμένη στον ρυθμό, την ισορροπία και την αυθεντικότητα της surf κουλτούρας.

 

Οικιακό τοπίο

Ο επανασχεδιασμός του συγκεκριμένου μικρού αστικού διαμερίσματος προέκυψε μέσα από μια στενή και ουσιαστική συνεργασία με τους χρήστες του χώρου, με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης, εργασίας και καθημερινής ευελιξίας. Το έργο βασίστηκε στην αρχή ότι η ποιότητα του χώρου δεν καθορίζεται από το μέγεθος, αλλά από τη σαφήνεια της οργάνωσης, τη ροή του φωτός και τη συνειδητή ενσωμάτωση των λειτουργιών.

 

Χωρική οργάνωση

Η αρχική κάτοψη επανασχεδιάστηκε μέσα από μια διαδικασία χωρικού επαναπρογραμματισμού, με βασική στρατηγική τη δημιουργία ενός ενιαίου, ανοιχτού περιβάλλοντος. Η επιλεκτική απομάκρυνση τοίχων επέτρεψε την ανάπτυξη νέων οπτικών φυγών και χωρικών συσχετισμών, ενισχύοντας τόσο τη διάχυση του φυσικού φωτός όσο και τη συνέχεια της κίνησης μέσα στο διαμέρισμα.

Κομβικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το ειδικά διαμορφωμένο άνοιγμα μεταξύ εισόδου και τραπεζαρίας. Η χειρονομία αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο φωτός, μεταβατικό όριο και οργανωτικό στοιχείο της κάτοψης, προσδίδοντας σαφήνεια στη χωρική αλληλουχία και ενισχύοντας την αντίληψη του βάθους στο εσωτερικό του διαμερίσματος.

Παλέτα υλικών

 

Η υλικότητα του έργου διαμορφώνεται μέσα από μια περιορισμένη αλλά εκφραστική παλέτα φυσικών υλικών. Το ξύλο και το μάρμαρο συνδυάζονται σε ειδικά σχεδιασμένες, ενσωματωμένες κατασκευές που φιλοξενούν αποθηκευτικούς χώρους, επιφάνειες εργασίας και καθημερινές λειτουργίες.

Τα έπιπλα αντιμετωπίζονται ως αρχιτεκτονικά στοιχεία και όχι ως ανεξάρτητα αντικείμενα. Με αυτόν τον τρόπο, εντάσσονται οργανικά στη σύνθεση του χώρου, ενισχύοντας την αίσθηση συνοχής και καθαρότητας της εσωτερικής διάταξης. Οι ενσωματωμένες αυτές λύσεις επιτρέπουν την αποδοτική αξιοποίηση του διαθέσιμου χώρου χωρίς να επιβαρύνουν οπτικά το περιβάλλον.

 

 

Custom κατασκευές

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ευελιξία και την πολυλειτουργικότητα του διαμερίσματος. Έπιπλα γραφείου, αποθηκευτικές μονάδες και επιφάνειες, προσαρμόζονται και ενσωματώνονται έτσι ώστε ο χώρος να μεταβάλλεται εύκολα ώστε να υποστηρίζει διαφορετικά σενάρια χρήσης: εργασία από το σπίτι, καθημερινή κατοίκηση ή κοινωνικές συναθροίσεις.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα φωτεινό και ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης, όπου η καθαρότητα της σύνθεσης, η συνέπεια των υλικών και η επεξεργασία των λεπτομερειών μετατρέπουν ένα μικρό διαμέρισμα σε ένα ευέλικτο και σύγχρονο οικιακό τοπίο. Μέσα από στοχευμένες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις, το έργο αναδεικνύει πώς η συμπαγής κατοίκηση μπορεί να μετασχηματιστεί σε μια ποιοτική και ολοκληρωμένη χωρική εμπειρία.

 

Το αίθριο ως προέκταση

Η μελέτη αφορά την ανακαίνιση διαμερίσματος σε πολυκατοικία της δεκαετίας του ’70, στο Παλαιό Ψυχικό. Το διαμέρισμα αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, ισόγειο και υπόγειο, με έναν υπαίθριο χώρο–αίθριο στην πίσω πλευρά, ο οποίος λειτουργεί ως φυσική προέκταση της κατοικίας.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Κεντρική αρχιτεκτονική πρόθεση αποτέλεσε ο σεβασμός στη μορφολογία και την υλικότητα του υφιστάμενου κελύφους. Δεν πραγματοποιήθηκαν επεμβάσεις στις εξωτερικές όψεις, πέραν της συντήρησης και της ανάδειξης των αρχικών υλικών, διατηρώντας τον χαρακτήρα της πολυκατοικίας.

Ο εσωτερικός σχεδιασμός οργανώθηκε βάσει καθαρής γεωμετρίας, ανεμπόδιστης κίνησης και λειτουργικής απλότητας, με στόχο την άνεση και την ευελιξία στην καθημερινή χρήση των χώρων.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αισθητική προσέγγιση κινείται σε minimal κατεύθυνση, με γήινη χρωματική παλέτα, επιφάνειες με εφέ ξύλου και διακριτικές εναλλαγές υφών σε τοίχους και έπιπλα. Ο θερμός φωτισμός ενισχύει την αίσθηση ηρεμίας, ενώ οι κρυφοί φωτισμοί και τα προσεγμένα φινιρίσματα στα λουτρά συγκροτούν μια ατμόσφαιρα χαλάρωσης και ιδιωτικότητας.

 

 

Σχεδιασμός αίθριου

Στον ακάλυπτο χώρο διαμορφώνεται ένα προστατευμένο αίθριο, όπου η διατήρηση της υφιστάμενης πέτρας και η ένταξη καθιστικών με ζαρντινιέρες ενισχύουν τη σύνδεση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Το μεγάλο άνοιγμα του καθιστικού ενοποιεί οπτικά και λειτουργικά τα δύο επίπεδα εμπειρίας, ολοκληρώνοντας μια κατοικία ήρεμης ποιότητας και διαχρονικού χαρακτήρα.

 

Pocket Nursery

Μέσα σε έναν κήπο της βελγικής εξοχής βρίσκεται ο νεόδμητος ξύλινος χώρος του Pocket Nursery, ενός νηπιαγωγείου ”τσέπης”, με επιφάνεια 120m2, που με την αρχιτεκτονική του αποσκοπεί στην υποστήριξη της μάθησης μέσω της δράσης και της σωματικής εμπλοκής.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για το απαιτούμενο πρόγραμμα και τη συγκεκριμένη παιδαγωγική προσέγγιση, η δημιουργία ενός χώρου που να αναπτύσσει μια σχεδιαστική ευαισθησία στα παιδιά ήταν όχι μόνο απαραίτητη, αλλά θεμελιώδης. Το περιθώριο δημιουργικότητας του σχεδιασμού υπαγορεύτηκε από το πάχος των τοίχων, καθώς το χαμηλότερο τμήμα τους περιλαμβάνει μικρές σκάλες για τα νήπια που μαθαίνουν να στέκονται όρθια, ενώ οι κεκλιμένες πλευρές τους λειτουργούν ως επιφάνειες για ζωγραφική. Τα ανοίγματα τοποθετούνται στο ύψος των παιδιών, επιτρέποντάς τους την οπτική σύνδεση με τον κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως χωρική προέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της παιδαγωγικής εμπειρίας που προσφέρεται. Στους τοίχους ενσωματώνεται ακόμη ένα τραπέζι με ανάκλιση που χρησιμοποιείται από τα παιδιά ως βάση αγγειοπλαστικής, ή για να μοιράζονται ένα γεύμα.

 

 

Custom κατασκευή

Η οροφή, αυτό το τόσο συχνά παραμελημένο αρχιτεκτονικό στοιχείο που συνήθως εγκαταλείπεται στους ανιχνευτές καπνού και σε λοιπές τέτοιες συσκευές, εδώ παίζει σημαντικό ρόλο. Δεδομένου ότι τα νήπια περνούν τους πρώτους εννιά μήνες της ζωής τους είτε ανάσκελα είτε μπουσουλώντας, στον σχεδιασμό της οροφής περιλαμβάνονται, εκτός από τη δομή, η ακουστική και ο φωτισμός, ενώ οι απαραίτητες συσκευές κρύβονται ανάμεσα στα επίπεδα των ξύλινων πάνελ που σηματοδοτούν την κυκλοφορία προς τον κήπο και τους κοιτώνες.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εξοικονόμηση του χρόνου κατασκευής έπαιξε κομβικό ρόλο στη σχεδιαστική προσέγγιση του έργου. Μένοντας μακριά από έτοιμα επιτυχία συστήματα και ακριβά ψυχοκινητικά έπιπλα, η δομή του χώρου σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ενσωματώνει τον σκελετό και την επίπλωση σε μια σειρά πλαισίων από ξυλεία. σε φύλλα πολύστρωτα αντικολλητά. Τα τορνευτά ξύλινα πλαίσια προ-συναρμολογήθηκαν σε ενότητες τριών έως τεσσάρων τμημάτων, μόλις σε λίγες ημέρες, για να μεταφερθούν έπειτα στο οικόπεδο, όπου και ενώθηκαν, δημιουργώντας έναν χώρο σύνδεσης μεταξύ του αλληλεπιδραστικού σχεδιασμού και της παιδείας.

 

Ενδιάμεση ζώνη

Η κατοικία τοποθετείται στην περιοχή της Αργολίδας και συγκεκριμένα στην Ερμιόνη, σε ένα αμφιθεατρικό οικόπεδο με θέα προς τη θάλασσα στα βόρεια και τους ορεινούς όγκους στα ανατολικά. Το ίδιο το πεδίο σχεδιασμού υπέδειξε εξαρχής τον τρόπο με τον οποίο το κτίριο θα αναπτυχθεί, οργανώνοντας μια αρχιτεκτονική χειρονομία που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον δρόμο και το ανοιχτό τοπίο.

 

Χωρική οργάνωση

Το κτίσμα οργανώνεται έτσι ώστε να ορίζει με σαφήνεια τα όρια προς τον δρόμο και τις γειτονικές εκτάσεις, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα, ενώ ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτό και εξωστρεφές προς τις θεάσεις. Η κατοικία στρέφεται προς τη θάλασσα και το βουνό, με τη χαρακτηριστική καμπύλη στο νοτιοδυτικό της άκρο να αποτυπώνει συμβολικά και λειτουργικά αυτήν την κίνηση, αλλά και τη διαδικασία εισόδου.

Οι εσωτερικοί χώροι διατάσσονται με τρόπο που διασφαλίζει την άμεση οπτική σύνδεση με το περιβάλλον. Στο ισόγειο αναπτύσσονται οι χώροι διημέρευσης, ο ξενώνας και οι βοηθητικές λειτουργίες του υπαίθριου χώρου, ενώ στον όροφο τοποθετούνται τα υπνοδωμάτια, διατηρώντας την ιδιωτικότητα και την ανεμπόδιστη θέα.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μπροστά από την κατοικία εκτείνεται η πισίνα, της οποίας η γεωμετρία ακολουθεί τη χάραξη του κτιρίου, ενισχύοντας τη συνοχή της σύνθεσης. Το υδάτινο στοιχείο λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη μεταξύ του χτισμένου και του φυσικού τοπίου, πολλαπλασιάζοντας οπτικά τη σχέση με τον ορίζοντα και εδραιώνοντας τη συνομιλία με τη θάλασσα. Η συνολική διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου υπογραμμίζει τη συνέχεια εσωτερικού και εξωτερικού, μετατρέποντας την κίνηση σε μια διαδοχή εμπειριών φωτός, σκιάς και θέας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών, όπως η πέτρα, το ξύλο και οι γήινες αποχρώσεις, ενισχύει τη σχέση με τον τόπο και αγκυρώνει το κτίσμα στο τοπίο της Αργολίδας. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση παραμένει λιτή και δωρική, με καθαρές γεωμετρίες που επιτρέπουν στον χρήστη να βιώσει άμεσα τη σχέση με τη φύση – τη θάλασσα, το βουνό και τη γη.

Μέσα από την ανθρώπινη κλίμακα και τα φυσικά υλικά, διατυπώνεται μια σύγχρονη εκδοχή πολυτέλειας: απλή, ουσιαστική και βαθιά συνδεδεμένη με το περιβάλλον και την εμπειρία του τοπίου.

 

Διάτρητο στοιχείο

Το έργο αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την εσωτερική διαμόρφωση μιας μονάδας boutique ξενοδοχείου στο νησί της Τήνος. Η επιμέρους μονάδα αποτελείται από ισόγειο επιφάνειας 50m2, στο οποίο ενσωματώνεται ένας προθάλαμος, και από πατάρι επιφάνειας 27m2. Παράλληλα, εκπονήθηκε ένα γενικό masterplan ως πρόταση χωροθέτησης 13 μονάδων φιλοξενίας σε έκταση 15 στρεμμάτων.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Η σχεδιαστική σύλληψη αντλεί άμεση έμπνευση από τoυς παραδοσιακούς περιστεριώνες της Τήνου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική, ιστορική και πολιτισμική τους αξία. Η πρόταση βασίζεται σε εις βάθος μελέτη της δομικής λογικής, της μορφολογίας και της αρχικής λειτουργίας αυτών των ιδιαίτερων κατασκευών. Οι αναλογίες, ο όγκος και η συνολική μάζα της ξενοδοχειακής μονάδας επαναδιατυπώνουν εκείνες ενός τυπικού περιστεριώνα, μεταφέροντας αρχές της τοπικής αρχιτεκτονικής σε ένα σύγχρονο πλαίσιο φιλοξενίας.

Η μορφολογία του κελύφους παραπέμπει ευθέως στην εικόνα του περιστεριώνα. Η είσοδος ορίζεται από ένα στοιχείο “κλωστρά” – ένα διάτρητο αρχιτεκτονικό φίλτρο με έντονη γεωμετρική έκφραση. Το στοιχείο αυτό αναφέρεται στην παραδοσιακή όψη των περιστεριώνων, που λειτουργούσε ως σημείο εισόδου των πουλιών. Αντιθετικά, οι υπόλοιπες επιφάνειες διαμορφώνονται ως συμπαγείς, δημιουργώντας μια σκόπιμη ένταση ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την περίκλειστη αίσθηση του όγκου.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Οι μονάδες τοποθετούνται σε άμεσο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον προσανατολισμό όσο και την τοπογραφία. Το συγκρότημα ενσωματώνεται στο τοπίο, με θέα προς τη θάλασσα σε απόσταση περίπου 200 μέτρων, στο νότιο τμήμα του νησιού. Καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό έπαιξε η μορφολογία του τοπίου της Τήνου και ιδιαίτερα οι χαρακτηριστικές ξερολιθιές, οι οποίες επηρέασαν τόσο τη χωρική οργάνωση όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

Πέρα από την αναφορά στην αρχιτεκτονική των περιστεριώνων, το έργο επιδιώκει να επανασυνδέσει τον επισκέπτη με τη γη μέσα από μια προσέγγιση αγροτουρισμού. Η καλλιέργεια και η σχέση με το τοπίο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Το νερό συνιστά επίσης βασικό σχεδιαστικό στοιχείο, σε αναφορά στη χωροθέτηση των περιστεριώνων κοντά σε πηγές ή ρέοντα ύδατα. Οι ιδιωτικές πισίνες εντάσσονται οργανικά στο οικόπεδο, ακολουθώντας τη λογική των ξερολιθιών και αναπτύσσονται σταδιακά στον χώρο.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Το συνολικό εμβαδόν κάθε μονάδας ανέρχεται σε 77m2. Η είσοδος διαχωρίζεται από έναν προθάλαμο, τοποθετημένο ανάμεσα στο διάτρητο στοιχείο κλωστρά και την υαλοστάσια πρόσοψη, εξασφαλίζοντας μια σταδιακή μετάβαση και αυξημένο βαθμό ιδιωτικότητας. Η σκίαση ελέγχεται από τον χρήστη, προσφέροντας ευελιξία ως προς τον φωτισμό και τον βαθμό ανοίγματος προς το περιβάλλον.

Ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται ως ενιαίος, όπου οι καμπύλες γραμμές και τα φυσικά υλικά διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα θαλπωρής, σε αρμονία με το φυσικό τοπίο. Στο ισόγειο, ο χώρος καθιστικού λειτουργεί ως κεντρικό σημείο αναφοράς και συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και την κουζίνα. Μια κυκλική κλίμακα οδηγεί στο επίπεδο του παταριού, όπου χωροθετείται το υπνοδωμάτιο, ένα ανοιχτό ντους και ένα WC.

Τα πλευρικά τοιχώματα φέρουν τραχιά υφή, εσοχές και ανοίγματα που επανερμηνεύουν τις λειτουργικές κοιλότητες των παραδοσιακών περιστεριώνων -χώρους που αρχικά φιλοξενούσαν τα πουλιά. Η ενσωμάτωση φυτεύσεων στο εσωτερικό ενισχύει περαιτέρω τη σύνδεση με τη γη και τους φυσικούς κύκλους.

Τέλος, οι μονάδες φιλοξενίας αντιμετωπίζονται ως καταφύγια: χώροι απόσυρσης και ενδοσκόπησης. Προάγουν την αίσθηση απομόνωσης, ηρεμίας και αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα, προσφέροντας στους επισκέπτες μια ξεχωριστή χωρική εμπειρία που ευνοεί τη χαλάρωση και την επανασύνδεση με τη φύση και τον εαυτό τους.

Ήρεμο πλαίσιο

Η αρχιτεκτονική αντιμετωπίζεται ως ένα διακριτικό πλαίσιο που εντείνει τη σχέση μεταξύ εσωτερικού χώρου και φυσικού περιβάλλοντος. Αντί να ανταγωνίζεται το τοπίο, το κτίριο λειτουργεί ως μηχανισμός πλαισίωσης, ρυθμίζει το φως και ενίσχυει την αντίληψη των εξωτερικών συνθηκών, τοποθετώντας την κατοικία ως μια ακριβή και συνειδητή ένθεση ανάμεσα στο δάσος, τον ουρανό και το έδαφος.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο χωροθετείται σε περιοχή χαμηλής οικιστικής πυκνότητας κοντά στον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν μια κατοικία που να χαρακτηρίζεται από χωρική σαφήνεια, ιδιωτικότητα και στενή σχέση με το φυσικό τοπίο. Το οικόπεδο βρίσκεται στο όριο της οικιστικής ζώνης και διαθέτει πλούσια βλάστηση, καθώς και μακρινές θέες προς τη θάλασσα. Στη νότια πλευρά εκτείνεται ένας μανταρινόκηπος, ενώ το δυτικό όριο ορίζεται από ένα ώριμο δάσος μπαμπού. Το ήπια επικλινές οικόπεδο έχει έκταση περίπου 5.200m2, με βασική σχεδιαστική πρόκληση την χωροθέτηση της κατοικίας μέσα σε ένα εκτεταμένο και σε μεγάλο βαθμό αδόμητο τοπίο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό οργανωτικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί η πισίνα, μήκους 20m, πλάτους 5m και μέγιστου βάθους 2.5m. Η πισίνα ορίζει τον κύριο άξονα του έργου και ευθυγραμμίζεται με τον μανταρινόκηπο, καθορίζοντας τη χωρική διάταξη της κατοικίας. Οι κύριοι χώροι οργανώνονται σε άμεση σχέση με αυτό το γραμμικό στοιχείο, εξασφαλίζοντας οπτική συνέχεια σε όλο το οικόπεδο και καθιστώντας την πισίνα τόσο χωρικό όσο και προσανατολιστικό εργαλείο. Η ανακλαστική επιφάνεια του νερού λειτουργεί ως ενδιάμεσο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου και παραμένει ορατή από όλους τους βασικούς εσωτερικούς χώρους.

Η πρόσβαση στην κατοικία σχεδιάζεται ως μια συμπιεσμένη χωρική ακολουθία. Η είσοδος πραγματοποιείται μέσω μιας μερικώς κλειστής πορείας, η οποία οδηγεί σε έναν χαμηλά φωτισμένο μεταβατικό χώρο. Από εκεί, ένα ζεύγος φαρδιών, βαριών θυρών ανοίγει προς τον κύριο χώρο διαβίωσης, αποκαλύπτοντας το πλήρες μήκος της πισίνας και τον οπωρώνα πέρα από αυτήν. Η ακολουθία αυτή, που βασίζεται στην εναλλαγή συμπίεσης και εκτόνωσης του χώρου, αρθρώνεται μέσα από αντιθέσεις στο ύψος, την κλίμακα και την ένταση του φωτισμού και αντλεί από αρχές της παραδοσιακής ιαπωνικής αρχιτεκτονικής. Οι αντιθέσεις αυτές επιλύονται τελικά σε έναν ενιαίο δομικό κάνναβο με σταθερό ύψος 3.5m, ο οποίος προσδίδει συνοχή και ρυθμό στο εσωτερικό.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αίθουσα τσαγιού τοποθετείται στο πιο απομονωμένο σημείο της κάτοψης και διαφοροποιείται σκόπιμα από τους υπόλοιπους χώρους ως προς τη φωτεινότητα και τον βαθμό εγκλεισμού. Ο προσανατολισμός της προς το γειτονικό δάσος μπαμπού ενισχύει τον χαρακτήρα εσωστρέφειας. Ο χώρος επανερμηνεύει το παραδοσιακό “σαλόνι τσαγιού” -όπως φυσικά επιχρίσματα, κορμούς ξύλου με διατηρημένο φλοιό και αναφορές στο έργο του Sen no Rikyū- μέσα από ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό πρίσμα, με έμφαση στην εγκράτεια, την αναλογία και την υλική αίσθηση.

Το πρόγραμμα συμπληρώνεται από μια κάβα κρασιών, δύο ξενώνες και έναν χώρο άσκησης, οι οποίοι εντάσσονται στην ίδια δομική και υλική λογική. Η περιορισμένη παλέτα υλικών, σε συνδυασμό με τον αυστηρό έλεγχο της λεπτομέρειας, ενισχύει τον μινιμαλιστικό χαρακτήρα του έργου και την καθαρότητα της αρχιτεκτονικής πρόθεσης.

 

 

Λειτουργική συνύπαρξη

Το Ergon Bakehouse είναι ξενοδοχείο, ταυτόχρονα όμως και ένας χώρος παρασκευής αρτοποιημάτων, κατάστημα και εστιατόριο: Ένας πολυδιάστατος προορισμός γαστρονομίας και φιλοξενίας στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, σε ένα διατηρητέο κτίριο σχεδιασμένο από τον Βασίλη Τσαγρή στις αρχές του εικοστού αιώνα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το κτίριο προηγουμένως φιλοξενούσε κατοικίες και γραφεία, ενώ το ισόγειο ήταν εμπορικό κατάστημα. Το σύνολο αποτελεί παράδειγμα κλασικής αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, η οποία έχει επιτυχώς διατηρηθεί, με το νέο design να έχει προσαρμοστεί σε αυτή. Σήμερα, είναι ορατές οι λεπτομέρειες τόσο του αισθητικού, όσο και του λειτουργικού παρελθόντος του κτιρίου, όπως οι γύψινοι διάκοσμοι, ένα από τα υφιστάμενα κλιμακοστάσια και ο ανελκυστήρας. Από την κύρια είσοδο μέχρι και το εσωτερικό των δωματίων, ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί ως βασικό άξονά του τον κύκλο ζωής της ζύμης και την ατμόσφαιρα ενός παραδοσιακού φούρνου.

Στον κυρίως χώρο του ισογείου βρίσκεται το 72H Artisanal Bakery, όπου ψωμί και άλλα αρτοποιήματα προετοιμάζονται και ψήνονται μετά από 72 ώρες “ξεκούρασης”. Η επιβλητική βιτρίνα οδηγεί τον επισκέπτη σε τρεις διακριτές περιοχές: στο κατάστημα, όπου πωλούνται προϊόντα για σπιτικές αρτοπαρασκευές, τον χώρο μαγειρέματος και το 72Η Lab -τον χώρο προπαρασκευής, με τα υφιστάμενα ανοίγματα να αφήνουν ορατό το open-plan workshop, διάταξη που συνήθως παραμένει κρυμμένη στα πιο συμβατικά αρτοποιεία.

Κεντρικά βρίσκεται ο υφιστάμενος χώρος εισόδου, που οδηγεί σε τρία κομβικά σημεία :το κατάστημα και το 72Η Eatery, τη reception του ξενοδοχείου και τον χώρο αναμονής. Στο κτίριο υπάρχουν δύο κλιμακοστάσια και δύο ανελκυστήρες, ένας ο οποίος προϋπήρχε και ένας νέος, που εντάχθηκε για να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες κυκλοφορίας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η διάταξη των δωματίων, σε τρεις ορόφους, εναρμονίζεται με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική, ακολουθώντας τα ανοίγματα των όψεων τα οποία ορίζουν το ευρύχωρο μέγεθός τους. Κάθε δωμάτιο είναι σχεδιασμένο ώστε να αναπαράγονται στοιχεία που αφορούν τον φούρνο και την επαγγελματική κουζίνα: σκούρο πυρότουβλο, επενδύσεις στους τοίχους, πάγκοι από ανοξείδωτο ατσάλι και λινά υφάσματα σχηματίζουν τη συνολική εικόνα.

Custom στοιχεία & φωτισμός

Τα εσωτερικά σκίαστρα προτάθηκαν ως επίλυση συσκότισης, ενσωματωμένα στα υφιστάμενα ανοίγματα, διαμορφώνοντας το φως και δημιουργώντας μία γαλήνια, φιλόξενη ατμόσφαιρα. Ο οντάς, ως μοναδικό στοιχείο του δωματίου, εξυπηρετεί ως επιπρόσθετο κρεβάτι, αλλά και ως επιφάνεια ανάπαυσης, παραδοσιακά παρούσα σε ελληνικά σπίτια, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα.

Ο φωτισμός είναι λιγοστός, σημειακός και στοχευμένος. Μέσω ενός συστήματος ανοξείδωτων λεπτών σωληνώσεων που διατρέχουν όλο το δωμάτιο επιτυγχάνεται ένα σύνολο λύσεων. Λόγω των στατικών ενισχύσεων στους εξωτερικούς περιμετρικούς τοίχους, η διέλευση καλωδιώσεων ήταν αδύνατη, οπότε μέσω των σωληνώσεων τρέχουν καλωδιώσεις ενώ δημιουργείται φορέας φωτισμού και ανάρτησης υφασμάτων.

 

Χωρικές μεταβάσεις

Στον μοναδικό χώρο της μαρίνας του Αστέρα Βουλιαγμένης, το Bagatelle Athens επαναπροσδιορίζει τη σχέση αρχιτεκτονικής, φυσικού περιβάλλοντος και πολιτισμικής παράδοσης. Με την κομψότητα της γαλλικής Ριβιέρας να συναντά τη γεωμετρική αρμονία της ελληνικής αρχιτεκτονικής, ο σχεδιασμός επιδιώκει να δημιουργήσει έναν χώρο που δεν εντυπωσιάζει μόνο οπτικά, αλλά προκαλεί όλες τις αισθήσεις.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

To εστιατόριο φιλοξενείται στο κτιρίο Β’ της εμπορικής ζώνης, όπου βασική πηγή έμπνευσης ήταν η μορφολογία των εντυπωσιακών σκαφών που ελλιμενίζονται στη μαρίνα. Μιλώντας τη γλώσσα τους, οι όψεις χαρακτηρίζονται από καμπύλα και πτυχωτά, κεκλιμένα ή μη αναπτύγματα εξωτερικών τοίχων από λευκό λείο εμφανές σκυρόδεμα, τα οποία προσδίδουν την αίσθηση της κίνησης και της ενέργειας. Η πολυτέλεια και η λάμψη των yacht επηρέασε την αισθητική των υλικών στα κτίρια, όπως τα εντυπωσιακά στιλπνά στέγαστρα από ειδικής επεξεργασίας αλουμίνιο, τα οποία πλαισιώνουν τα καταστήματα, καθώς και οι μαρμάρινες παραστάδες από πράσινο μάρμαρο Τήνου που τα διαχωρίζουν.

Το Bagatelle Athens, σχεδιάστηκε ως μια αρχιτεκτονική εμπειρία που δεν εξαντλείται στην εικόνα ενός κομψού χώρου εστίασης, αλλά προσεγγίζεται ως σκηνή ζωής: ένας τόπος με εναλλαγές, διαδρομές και έντονες χωρικές αφηγήσεις. Βασική αρχή της σύνθεσης είναι η μετάβαση, καθώς ο επισκέπτης δεν εισέρχεται απλώς στον χώρο, αλλά τον διαβαίνει μέσα από σκηνές που χτίζουν σταδιακά τη συνολική εμπειρία. Η ογκοπλασία είναι ρευστή και πολυεπίπεδη, επιτρέποντας στον χώρο να διαβάζεται άλλοτε ως lounge, άλλοτε ως θεατρικό σκηνικό και άλλοτε ως ήσυχο ηλιόλουστο κατάστρωμα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι επιμέρους περιοχές -όπως η είσοδος, το bar, η σάλα του εστιατορίου, η βεράντα και το χαλαρό lounge- δεν διαχωρίζονται με αυστηρά όρια, αλλά ενοποιούνται μέσω διακριτικών μεταβάσεων, υψομετρικών διαφορών και ελεγχόμενου φωτισμού. Το φυσικό φως εισέρχεται και διαχέεται χωρίς να κυριαρχεί, ενώ ο τεχνητός φωτισμός λειτουργεί σκηνογραφικά, δημιουργώντας νησίδες ζεστασιάς και αίσθηση ιδιωτικότητας. Η συνολική διαδρομή, από την είσοδο έως τη βεράντα, έχει σχεδιαστεί ως ένα ταξίδι αισθήσεων, όπου κάθε στοιχείο, από τα υλικά μέχρι τον φωτισμό, προσκαλεί τον επισκέπτη να ανακαλύψει τον χώρο βήμα-βήμα. Το πρώτο επίπεδο του χώρου σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως σημείο μετάβασης.

 

 

Επίπλωση & υλικά

Η γκαρνταρόμπα, το bar και τα μικρά καθιστικά δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας και ιδιωτικότητας. Η κεντρική σκάλα, με τη σχεδιαστική της δυναμική, λειτουργεί ως ένα ηχητικό capsule, προσφέροντας μια σταδιακή εισαγωγή στο ζωντανό περιβάλλον του ανώτερου επιπέδου. Εκεί, με έμφαση στις γλυπτικές φόρμες και τη λεπτομέρεια, ο χώρος του εστιατορίου αποτελεί έναν διάλογο μεταξύ κοσμοπολίτικης φινέτσας και μεσογειακής απλότητας. Στη βεράντα, η πανοραμική θέα 360° και η επαφή με το φυσικό φως αναδεικνύουν τη σύνδεση του χώρου με το τοπίο της Βουλιαγμένης. Τέλος, το Lounge είναι ένας πιο χαλαρός, αλλά εξίσου εκλεπτυσμένος χώρος που συμπληρώνει το concept του “Bagatelle on a Boat“.

Η υλικότητα είναι βασισμένη σε έναν σύγχρονο επαναπροσδιορισμό της μεσογειακής αισθητικής: φυσική δρυς, ψάθα, κεραμικά, γήινες αποχρώσεις όπως τερακότα και πράσινο λαδί, μεταλλικά στοιχεία με πατίνα και διακριτικά γεωμετρικά μοτίβα εμπνευσμένα από την ελληνική αρχαιότητα. Η χρωματική παλέτα ισορροπεί ανάμεσα σε οργανική ζεστασιά και ατμοσφαιρική κομψότητα, με μπλε του Αιγαίου, ώχρα και μεταλλικές αντανακλάσεις που θυμίζουν τα χρώματα της δύσης πάνω στη θάλασσα. Αυτό που κάνει τον χώρο να ξεχωρίζει είναι η απουσία θεματικής υπερβολής.

 

 

Οργανική αίσθηση

Το εστιατόριο βρίσκεται στη γραφική συνοικία των Άνω Πετραλώνων, στην καρδιά της Αθήνας. Αν και κοντά στο πολυσύχναστο κέντρο της πόλης, το έργο αποπνέει μια εσωστρεφή γοητεία, αντανακλώντας τη ζεστή ατμόσφαιρα της γύρω περιοχής. Η έντονη υλικότητα σε συνδυασμό με τη σκούρα χρωματική παλέτα είναι προσεκτικά ισορροπημένες με το οργανικό εσωτερικό, δημιουργώντας έναν φιλόξενο και οικείο χώρο.

 

Λειτουργική οργάνωση

Βασικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτέλεσε η ανοιχτή κουζίνα στο πίσω μέρος του εστιατορίου, ορατή από κάθε σημείο του εσωτερικού. Με αυτό το φόντο διαμορφώνονται δύο σάλες φαγητού σε διαφορετικά επίπεδα, που οργανώνονται γύρω από ένα καμπύλο ανοιχτό bar, κεντρικά τοποθετημένο. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τη δράση μέσα στην κουζίνα, σε συνδυασμό με τις διάφορες σχεδιαστικές λεπτομέρειες και τις εναλλαγές των υλικών στις επιφάνειες.

Το bar στο μπροστινό μέρος του εστιατορίου αποτελεί μια φιλόξενη υποδοχή, πριν τους χώρους φαγητού. Με τρεις ξεχωριστές επιλογές καθισμάτων, οι επισκέπτες μπορούν να επιλέξουν να καθίσουν κατά μήκος του κεντρικού bar, μπροστά από τη ζωντανή ανοιχτή κουζίνα ή σε μια ζεστή γωνιά στη δεύτερη αίθουσα, που παρέχει μεγαλύτερη ιδιωτικότητα και απομόνωση.

Custom κατασκευές

Για να ενισχυθεί η ξεχωριστή εμπειρία που προσφέρει κάθε επιμέρους ενότητα και για να ελαχιστοποιηθούν οι περισπάσεις από εξωτερικά ερεθίσματα, χρησιμοποιούνται ημιδιαφανείς κουρτίνες στη τζαμαρία της όψης, εμποδίζοντας την άμεση οπτική επαφή με τον πολυσύχναστο δρόμο. Η σύνδεση με το περιβάλλον επιτυγχάνεται μέσω της ανοιγόμενης οροφής, που επιτρέπει τη θέα στον ουρανό και προσδίδει μια αίσθηση φρεσκάδας στην αίθουσα.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Η σχεδιαστική ιδέα επικεντρώνεται στην υφή και δίνει έμφαση στη χρήση φυσικών υλικών για να εμποτίσει τον χώρο με αυθεντικότητα. Οι κατακόρυφες επιφάνειες είναι επενδυμένες με ειδικά κατασκευασμένα πλακίδια από τερακότα, ενισχύοντας αυτήν την οργανική αίσθηση, ενώ τα δάπεδα και η κεντρική μπάρα διαθέτουν πλακάκια αδρής υφής. Η κύρια τραπεζαρία είναι διακοσμημένη με ειδικά εφαρμοσμένο terrazzo, προσθέτοντας μια παιχνιδιάρικη πινελιά στο κατά τα άλλα γήινο, ματ περιβάλλον μέσω των λεπτών αντανακλάσεών του. Στο σύνολο της διαμόρφωσης δίνεται έμφαση στη δεξιοτεχνία και τις χειροποίητες κατασκευές κάθε κλίμακας, από τα δάπεδα μέχρι τα κεραμικά βάζα.

Τα φωτιστικά σώματα -ξύλινες απλίκες και κρεμαστά κεραμικά- καθώς και η κεραμική διακόσμηση, σχεδιάστηκαν κατά παραγγελία και κατασκευάστηκαν για να επιτευχθεί η επιθυμητή αισθητική. Η χρήση των υφασμάτων ταπετσαρίας, από δέρμα και σουέτ μέχρι λινό σε ποικιλία χρωμάτων, επιλέχθηκε προσεκτικά για να αναδείξει τη φυσική και αρμονική ατμόσφαιρα του χώρου.

 

Καταφύγιο-γλυπτό

Το έργο επαναπροσδιορίζει έναν χώρο 70m2 στο ισόγειο μιας ιδιωτικής κατοικίας, μετατρέποντάς τον σε ένα κελάρι κρασιού και γυμναστήριο. Το αποτέλεσμα είναι ένα ακατέργαστο αλλά εκλεπτυσμένο εσωτερικό, όπου η δεξιοτεχνία και η υλικότητα αναβαθμίζουν έναν μέχρι πρότινος παραμελημένο βοηθητικό χώρο σε ένα έντονο, ατμοσφαιρικό καταφύγιο.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος, αρχικά απομονωμένος, παρουσίαζε προκλήσεις όπως η ακανόνιστη γεωμετρία, η υψηλή υγρασία και ο ανεπαρκής αερισμός. Η επέμβαση ξεκίνησε με εκτεταμένες εργασίες υγρομόνωσης και την εγκατάσταση νέου συστήματος εξαερισμού, δημιουργώντας τις απαραίτητες συνθήκες για ένα σταθερό και ελεγχόμενο μικροκλίμα. Παράλληλα, οι έντονες υψομετρικές διαφορές των δαπέδων, από 1m έως 2,5m, σε συνδυασμό με τους στενούς διαδρόμους, συντέθηκαν και επιλύθηκαν μέσα από μια ενιαία χωρική στρατηγική.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση αντλεί έμπνευση από τα αρχαία ελληνικά θέατρα, όπου η διαδοχική διάταξη των καθισμάτων δημιουργεί βάθος και έντονη δραματικότητα. Αυτή η αναφορά διαμόρφωσε τη γλυπτική γλώσσα του έργου, καθορίζοντας τη σχέση ανάμεσα στο φως, τα υλικά και τις υψομετρικές μεταβολές. Η δυναμική εμπρόσθια σύνθεση φιλοξενεί τα ψυγεία κρασιού και επενδύεται με βουρτσισμένο, θερμικά επεξεργασμένο μασίφ ξύλο, προσφέροντας μια πλούσια, απτική εμπειρία. Περιμετρικά, η αποθήκευση των φιαλών διαμορφώνεται από εμφανείς δομικές ράβδους οπλισμού, μια ιδέα που επαναλαμβάνεται στα οξειδωμένα μεταλλικά ράφια για τα ποτήρια.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα χειροποίητα στοιχεία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας. Το κελάρι κρασιού αναπτύσσεται σε αποχρώσεις του γκρι και του κεχριμπαριού, σε αντίθεση με τις συρόμενες μεταλλικές πόρτες με όψη Corten, οι οποίες αποκρύπτουν διακριτικά όλο τον τεχνικό εξοπλισμό. Στον πυρήνα του χώρου, ένα μονολιθικό τραπέζι-πάγκος από μαύρη πέτρα λειτουργεί ως ισχυρό σημείο αναφοράς και εστία συγκέντρωσης.

 

Κλασική ανανέωση

Η Αίγλη έχει αποτελέσει για πάνω από 120 χρόνια έναν κόμβο της αθηναϊκής κοινωνικής ζωής από το ξεκίνημά της το 1904 ως ένα μικρό καφέ δίπλα στο νεοκλασικό κτίριο του Ζαππείου, ενώ παράλληλα εξελίχθηκε σε κοινό σημείο αναφοράς στην πόλη. Η νέα Αίγλη βασίζεται σε αυτή την κληρονομιά, αλλά στοχεύει να διευρύνει την εμβέλειά της για να είναι πιο περιεκτική, ανοιχτή και δυναμική.

 

Υφιστάμενο κτίριο

Το πρώτο βήμα για τη διαμόρφωση της μελέτης ήταν η προσεκτική ανάλυση του υφιστάμενου κτιρίου αλλά και του δημόσιου χώρου του οποίου αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα. Αναπτύχθηκε έτσι μια σχεδιαστική γλώσσα τόσο κλασική όσο και σύγχρονη, που αναγνωρίζει και αξιοποιεί τα υπάρχοντα διακοσμητικά στοιχεία (κίονες, μαρμάρινα μοτίβα, περίτεχνη ξυλεία), σε μια μορφή που ωστόσο δεν έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε βάρος της καθημερινής λειτουργίας.

Επίσης, ενώ το κτίριο ιστορικά ήταν στραμμένο προς τα μέσα, το νέο σχέδιο αναδεικνύει την φυσική ομορφιά των γειτονικών κήπων ανοίγοντας θέες και πρόσβαση όπου αυτό ήταν δυνατόν. Πρωταρχικός στόχος ήταν η αρχιτεκτονική της νέας Αίγλης να είναι μοναδική και ετερογενής, και καθένας από τους ποικίλους χώρους της -το All-Day Café, το εστιατόριο, ο κινηματογράφος, οι αίθουσες εκδηλώσεων, μουσικής, τέχνης κ.λπ- να έχει μια μοναδική ταυτότητα, βάσει ενός “κοινού DNA“ σχεδιαστικών στοιχείων και υλικών.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το All-Day Café συνίσταται σε έναν εσωτερικό και εξωτερικό χώρο 320 θέσεων, ακολουθώντας την παράδοση των μεγάλων καφέ του 19ου αιώνα στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Τέσσερις χειρονομίες οργανώνουν και καθορίζουν τον χαρακτήρα του έργου: Πρώτον, τα εσωτερικά δάπεδα, αλλά και οι τοίχοι έως το ύψος του bar, επενδύονται με τοπικά εξορυσσόμενο πράσινο μάρμαρο Τήνου. Οι ακμές του μαρμάρου αφήνονται τραχείες, όπως σε έναν εξωτερικό κήπο. Δεύτερον, το μαρμάρινο bar μήκους 20m κυριαρχεί στον ιστορικό χώρο, περιλαμβάνοντας stations για καφέ, χυμούς, κοκτέιλ, φαγητό και το booth του DJ. Τρίτον, ένα μεγάλο εσωτερικό παράθυρο ανοίγεται προς την κεντρική κουζίνα, δημιουργώντας ένα ζωντανό θεατρικό σκηνικό μέσα στον χώρο εστίασης. Αντίστοιχα ανοίγματα στο πίσω μέρος της κουζίνας συνδέουν το καφέ και την κουζίνα με τον κήπο. Τέλος, για να ενισχυθεί περαιτέρω αυτή η σύνδεση, δύο μεγάλες ζαρντινιέρες με φίκους διαμορφώνονται στο κέντρο της αίθουσας.

Σε αντίθεση με το All-Day Café, με τη ζωντανή ατμόσφαιρά του, το εστιατόριο δημιουργεί μικρούς χώρους οικειότητας και πολυτέλειας. Ανάμεσα στις φυλλωσιές των δέντρων του κήπου, το εσωτερικό και εξωτερικό τμήμα του έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αξιοποιεί πλήρως τη θέα προς τον περιβάλλοντα χώρο, αλλά και την Ακρόπολη. Βασική πρόθεση της μελέτης ήταν να διασφαλίσει ότι οι επισκέπτες θα μπορούν να απολαύσουν πλήρως τη φυσική ομορφιά που τους περιβάλλει.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Το υφιστάμενο κοκκινόλευκο μαρμάρινο τριγωνικό μοτίβο στο δάπεδο αποκαλύφθηκε και ανακαινίστηκε, μια γεωμετρία που αντανακλάται στο σύγχρονο ξύλινο μοτίβο της οροφής. Περιμετρικά στον χώρο σχεδιάστηκαν ευρύχωρα καθίσματα τύπου booth, ενώ ένα γλυπτικό bar δημιουργεί έναν κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η δραστηριότητα του εστιατορίου. Οι στρώσεις χρωμάτων και υφών, που αναδεικνύονται μέσα από custom έπιπλα και υφάσματα, συμβάλλουν σε μια πλούσια και φιλόξενη ατμόσφαιρα εστίασης.

 

 

Βιώσιμη φιλοξενία

Το Tella Thera επαναπροσδιορίζει τη μεσογειακή φιλοξενία μέσω ενός αρχιτεκτονικού ιδιώματος που βασίζεται στην παράδοση και την ίδια στιγμή είναι προσανατολισμένο στη βιωσιμότητα. Υλοποιημένο ως ένα καταφύγιο έξω από τα Χανιά, το έργο διερευνάcπώς η πολιτισμική μνήμη και ο σύγχρονος σχεδιασμός μπορούν να συγκλίνουνcγια να δημιουργήσουν ένα νέο μοντέλο αναγεννητικής φιλοξενίας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Σε πλήρη αρμονία με το φυσικό τοπίο, η μελέτη ενσωματώνει φυτεμένα δώματα με ελιές και μεσογειακά δέντρα σε όλα τα κτίρια, ενισχύοντας τη θερμομόνωση, ενθαρρύνοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα και συσχετίζοντας το έργο με το περιβάλλον του. Οι προσόψεις αρθρώνονται μέσα από μια ακολουθία αψίδων -ολόκληρων και μισών μορφών- που αποτελούν αφαιρετικές διατυπώσεις των παραδοσιακών γεωμετριών της ενετικής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Χανίων. Αυτό το μοτίβο συνεχίζεται εσωτερικά, όπου οι συνεχόμενες επιφάνειες μικροτσιμέντου ενοποιούν δάπεδα, οροφές και τοίχους.

Η σπηλαιώδης ατμόσφαιρα παραπέμπει σε φυσικά καταφύγια, προσφέροντας μια απτική ηρεμία όπου το φως και η σκιά διαμορφώνουν τη χωρική εμπειρία. Συνολικά, 21 πολυτελείς σουίτες προσφέρουν πανοραμική θέα και μέγιστη ιδιωτικότητα, ενσωματώνοντας τόσο το πολιτιστικό βάθος όσο και την περιβαλλοντική διαχείριση.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μελέτη του έργου καθοδηγείται από τον οικο-συναισθηματικό σχεδιασμό, μια φιλοσοφία όπου η οικολογική νοημοσύνη και η συναισθηματική απήχηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Ο παθητικός σχεδιασμός, ο φυσικός αερισμός και οι μικροκλιματικές στρατηγικές ελαχιστοποιούν την εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, ενώ η αναδιαμορφωση του τοπίου διατηρεί και ενισχύει τους ελαιώνες.

 

 

Φωτισμός, υλικά & βιωσιμότητα

Μέσω της διεπιστημονικής συνεργασίας, κάθε πτυχή -από τον φωτισμό έως το branding- συνέβαλλε σε μια ολιστική αφήγηση, ενώ η συμβουλευτική αειφορίας διασφάλισε ότι η περιβαλλοντική ευθύνη και η ποικιλία εμπειριών εξελίχθηκαν ταυτόχρονα.

Το συγκρότημα δεν πατάει απλώς πάνω στο έδαφος, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται στο “αίσθημα του ανήκειν”, όπου οι επισκέπτες βιώνουν την πολυτέλεια μέσα από την αυθεντικότητα και την οικειότητα με το διαχρονικό τοπίο της Κρήτης.

 

Μπαρόκ αντανακλάσεις

Το Semiramis, ιδιοκτησίας του συλλέκτη Δάκη Ιωάννου, ανήκει σε ένα portfolio μοναδικών ξενοδοχείων που έχουν σχεδιαστεί από καταξιωμένους designers. Όταν άνοιξε τις πόρτες του, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η τολμηρή διαμόρφωση του Karim Rashid έφερε αναστάτωση στην Κηφισιά, προκαλώντας την προαστιακή αισθητική της. Με την πάροδο του χρόνου, διαδοχικές ανακαινίσεις απομάκρυναν το bar-restaurant από την ταυτότητα του ξενοδοχείου. Ο νέος χώρος, Koumkan, εντάσσεται εκ νέου στο DNA του Semiramis, αντανακλώντας τις σύγχρονες πολιτιστικές, γαστρονομικές και κοινωνικές αθηναϊκές τάσεις.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το Koumkan συνδυάζει τη μοναδικότητα του Semiramis με τη διαχρονική αίσθηση των grand hotel lounges, μέσα από ένα μινιμαλιστικό πρίσμα. Σκηνοθετώντας διαδοχικές ατμόσφαιρες, δημιουργεί έναν μικρόκοσμο που συμπυκνώνει τον χαρακτήρα των χώρων υποδοχής εμβληματικών ξενοδοχείων σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι επισκέπτες κατεβαίνουν ένα κλιμακοστάσιο από travertino με κατεύθυνση προς έναν κήπο, ο οποίος αντανακλάται στους καθρέφτες που επενδύουν τον τοίχο.

Μία επιβλητικού μεγέθους περιστροφική πόρτα οδηγεί στο Foyer, έναν χώρο υποδοχής σε ροζ απόχρωση με απαλό διάχυτο φωτισμό. Εκεί, δύο επιφάνειες travertino σε συμμετρική διάταξη, πλαισιωμένες από καθρέφτη, αποδίδουν την έννοια της πολυτέλειας μέσα από μια ισχυρή δήλωση, αναδεικνύοντας την ανεκτίμητη αξία του σχεδόν άδειου χώρου. Μία κρυφή πόρτα οδηγεί στο Parlor, έναν πρώτο χώρο bar που επενδύεται ολόκληρος με σκούρο πράσινο μάρμαρο Τήνου. Το συγκεκριμένο πέτρωμα, το οποίο για μεγάλο διάστημα θεωρούνταν ευτελές εξαιτίας των ακανόνιστων αποχρωματισμών του, μετατρέπεται σε banquettes, DJ booth, ράφια και bar, σαν να έχουν βγει όλα από τον ίδιο μονόλιθο. Η επένδυση καθρέφτη στην οροφή διευρύνει τον χώρο, ενώ vintage απλίκες από ανοξείδωτο χάλυβα και ένας custom πολυέλαιος προσφέρουν θερμό, έμμεσο φωτισμό.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το δωμάτιο, σαν να ήταν ορυχείο, έχει περίκλειστη ατμόσφαιρα, συνδυάζοντας τα ακατέργαστα υλικά με τις εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες. Σε συνέχεια του Parlor, δύο διάδρομοι οριοθετούν τη Grande Salle, έναν χώρο lounge, cocktail bar και εστιατορίου με χαρακτηριστικό του το καλειδοσκοπικό αίθριο με καθρέφτες ύψους 7m. Custom κρεμαστά φωτιστικά με ανακλαστήρες δημιουργούν το εφέ μιας ντισκομπάλας που έχει γυρίσει την εξωτερική της επιφάνεια στο εσωτερικό. Καμπύλες banquettes δημιουργούν σχήματα boomerang που μοιάζουν να αιωρούνται πάνω στο ανοιχτόχρωμο ροζ χαλί από κοκοφοίνικα.

Οι ελεύθερα τοποθετημένες banquettes στο κέντρο γίνονται περίοπτες, ενώ τα τραπέζια στην πλευρά των τοίχων προσφέρουν μεγαλύτερη ιδιωτικότητα. Ένα “banana bar” από ροζ travertino ξεπροβάλλει στον χώρο, ενισχύοντας τις δυναμικές του καμπύλες. Η αισθητική της Grande Salle έχει ως έμπνευση τα αφηρημένα ζωγραφικά έργα του βρετανού εικαστικού William Streng, με σκούρους και ανοιχτούς σαρκώδεις τόνους σε μοτίβα που μοιάζουν σαν σημάδια σε επιδερμίδα.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Custom υφάσματα χρωματισμένα με παραδοσιακές τεχνικές και ανάγλυφα επιχρίσματα στους τοίχους εντείνουν την αδρή ατμόσφαιρα. Η Grande Salle επεκτείνεται στο Grotto, ένα στεγασμένο υπαίθριο lounge που συνδέει το εσωτερικό με την περιοχή της πισίνας. Στη διαμόρφωση, που μοιάζει με σπήλαιο, χρησιμοποιούνται τοπικά υλικά και χειροποίητες επεξεργασίες.

Το Grotto τυλίγεται γύρω από την καμπύλη της πισίνας, ανακαλώντας τον τροπικό μοντερνισμό και την αρχιτεκτονική κληρονομιά της Δυτικής Ακτής. Τοίχοι από ροδακινί τερακότα και ροζ παστέλ travertinoαναδεικνύουν τη θερμή απόχρωση του φωτισμού, με το pool bar, σε σχήμα ανάστροφου ζιγκουράτ, να συμπληρώνει τον χαλαρό, κομψό σχεδιασμό. Η στάθμη του Grotto είναι βυθισμένη λίγο κάτω από την επιφάνεια του νερού της πισίνας, φέρνοντας το ύψος του ματιού στη στάθμη των κολυμβητών. Έτσι, σκηνοθετείται ένα διφορούμενο παιχνίδι του βλέμματος, παράλληλα με τη διασκέδαση. Σε ολόκληρο το έργο, ένας συνδυασμός από αντίκες, κατά παραγγελία έργα τέχνης και custom έπιπλα επαναφέρει τον ρετρό-φουτουριστικό χαρακτήρα του Semiramis στις αρχικές του καταβολές.

Ξεχωρίζουν οι επιχρωμιωμένες καρέκλες από ανοξείδωτο χάλυβα με έμπνευση από το μεσογειακό Riviera Styleτης δεκαετίας του ’50, γιγάντια κεραμικά της Ελίνας Βασιλάκη και καθρέφτες της Όλγας Μηλιαρέση-Φωκά. Περιλαμβάνονται επίσης έργα ανερχόμενων εικαστικών από τη συλλογή του Δάκη Ιωάννου, όπως οι μαύρες καρέκλες της Έλλης Ιωάννου και το προκλητικό “Mama Issues” της Αλεξάνδρας Ντορέ στην είσοδο.

Το Koumkan διατηρεί το πνεύμα ενός μεσοπολεμικού bar στο Μιλάνο ή τη Βιέννη, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή διακόσμηση με μια ιδιοσυγκρατική αρχιτεκτονική επεξεργασία. Η διαρρύθμιση, με τις πολλαπλές χωρικές διαδοχές, τις ανακλαστικές οροφές και τον σύγχρονο μπαρόκ χαρακτήρα, δημιουργεί έναν νέο προορισμό στην Αθήνα, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους μόνιμους κατοίκους.

 

Αρχή της εσωστρέφειας

Η κατοικία εντάσσεται στην τοπική κλίμακα της περιοχής της Λακατάμειας στη Λευκωσία, σε μια γειτονιά με αδόμητα οικόπεδα, την απουσία πρασίνου και απέναντι από ένα παλιό, εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παπουτσιών.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο αρχικός στόχος για τον σχεδιασμό, βάσει των χαρακτηριστικών της περιοχής, ήταν η δημιουργία μιας ισόγειας κατοικίας που θα εστιάζει στις αρχές της εσωστρέφειας και της ιδιωτικότητας, καθώς και στην άμεση σύνδεση του εσωτερικού χώρου με το πράσινο. Παράλληλα, επιδιώκεται η παροχή ενός ασφαλούς και άνετου εσωτερικού μεσογειακού περιβάλλοντος βιωματικής εμπειρίας, μέσα από μια σύγχρονη τοπική αρχιτεκτονική προσέγγιση με τη χρήση σύγχρονων συστημάτων και υλικών.

Οι βασικές συνθετικές αρχές που έχουν καθοριστεί από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του χρήστη, εστιάζουν κυρίως στη δημιουργία ενδιάμεσων υπαίθριων χώρων-αίθριων και την τοποθέτηση ενός κύριου προστατευτικού φίλτρου στην πρόσοψη της κατοικίας, η οποία λειτουργεί ως αναφορά στον παραδοσιακό μαντρότοιχο.

 

 

Χωρική οργάνωση

Την οργανική ευελιξία των χώρων, με τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και τον γραφειακό όγκο να “κρέμεται” ως σημείο αναφοράς στο εσωτερικό της κατοικίας, προσφέροντας τη δυνατότητα πολλαπλών κινήσεων. Η “εσωστρεφής και διαμπερής” κάτοψη και η σχέση της με τον περιβάλλοντα χώρο, δημιουργούν έναν πυρήνα ιδιωτικότητας και ασφάλειας για τους ενοίκους. Οι εξωτερικοί τοίχοι, αλλά και ο ανατολικός τοίχος από συρματοκιβώτια με πλήρωση τοπικής πέτρα (gabion-basket), λειτουργούν ως διάφραγμα που διαχωρίζει τον δημόσιο από τον ιδιωτικό χώρο, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εκτονώνονται προς τα αίθρια, εξασφαλίζοντας διαμπερότητα με φυσικό φωτισμό και αερισμό.

Κεντρικό αρχιτεκτονικό στοιχείο του εσωτερικού της κατοικίας είναι ο γραφειακός χώρος, ο οποίος αιωρείται σαν ξύλινος όγκος πάνω από την κουζίνα και τον χώρο του καθημερινού. Το γραφείο αναδεικνύεται ως η δεύτερη κύρια λειτουργική χρήση της κατοικίας, εξυπηρετώντας την ανάγκη για αποθήκευση βιβλίων και την παροχή ενός χώρου μελέτης για τους ενοίκους.

Η τοποθέτηση του γραφείου πάνω από την κουζίνα και το καθημερινό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα δυναμική στην εμπειρία του χώρο. Από τη μία πλευρά, το γραφείο παραμένει μέρος της ευρύτερης ενότητας της κατοικίας, ενώ από την άλλη εξασφαλίζει έναν βαθμό ιδιωτικότητας για τους χρήστες του. Αυτή η διττή σχέση προωθεί την ισορροπία ανάμεσα στον κοινόχρηστο και τον προσωπικό χώρο.

 

 

Εξωτερικός σχεδιασμός & φύτευση

Ένα από τα πιο κύρια χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία της κατοικίας που αναδεικνύουν την μεταβλητότητα των εσωτερικών χώρων να εκτείνονται προς τον εξωτερικό, είναι τα αναδιπλούμενα διάτρητα πανέλα σκίασης, τα οποία επιτρέπουν στους χρήστες να ρυθμίζουν την ιδιωτικότητά τους και να ελέγχουν τον ηλιασμό στον εσωτερικό χώρο, σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

Τα αίθρια σαν τα κύρια βιοκλιματικά στοιχεία της κατοικίας αποτελούν το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού, χωροθετούνται δίπλα στους κοινόχρηστους χώρους και τα υπνοδωμάτια. Προσφέρουν ιδιωτικούς εξωτερικούς χώρους για κάθε δωμάτιο, επιτρέποντας την ροή του φυσικού φωτισμού και αερισμού με γνώμονα την ιδιωτικότητα. Επιπλέον, τα αίθρια φυτεμένα με κυπριακά φυτά χαμηλής βλάστησης, δημιουργούν μικροκλίματα που εισάγουν τη φυσική βλάστηση στο εσωτερικό της κατοικίας. Έτσι, η κατοικία «αγκαλιάζει» τον φυσικό χώρο, επιτυγχάνοντας την οργανική σύνδεση της με το περιβάλλον.

 

Ήπια ατμόσφαιρα

Το έργο αποτελεί ένα ήρεμο, συνεκτικό περιβάλλον κατοίκησης, όπου ο εσωτερικός χώρος ενισχύει την αίσθηση καθαρότητας και οπτικής άνεσης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο στόχος ήταν η δημιουργία μιας κατοικίας που αποπνέει αίσθηση ανοικτότητας και ηρεμίας, επιτρέποντας στο φυσικό τοπίο να καθορίζει τη διάθεση των εσωτερικών χώρων. Η προσέγγιση βασίζεται στις καθαρές γραμμές, τις ήπιες μεταβάσεις και μια υποτονική ατμόσφαιρα που ενθαρρύνει τη συγκέντρωση και την άνεση.

Η σύνθεση ενισχύει τη σχέση του σπιτιού με το περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, η επιμήκης βεράντα λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη που θολώνει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Πλαισιωμένες θέες, μεγάλες υαλώσεις και προσεκτικός προσανατολισμός εξασφαλίζουν ότι το φυσικό τοπίο παραμένει καθοριστικό στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κάτοψη αναπτύσσεται κατά μήκος ενός γραμμικού άξονα κίνησης, με όλους τους κύριους χώρους οργανωμένους διαδοχικά. Η διάταξη αυτή υποστηρίζει μια φυσική και διαισθητική ροή, ενώ διατηρεί την οπτική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μεγάλα ανοίγματα καδράρουν το γύρω τοπίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να μεταβάλλει την ατμόσφαιρα του χώρου στη διάρκεια της ημέρας.

Οι λειτουργίες του σπιτιού συγκεντρώνονται γύρω από έναν κεντρικό διάδρομο που συνδέει την είσοδο με τους κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους. Κάθε δωμάτιο είναι σαφώς καθορισμένο, αλλά παραμένει οπτικά συνδεδεμένο, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις και συνεχή ροή. Η μακριά βεράντα που εκτείνεται σε όλο το μήκος του σπιτιού διευρύνει την καθημερινή ζωή προς τον υπαίθριο χώρο, ενισχύοντας τη σύνδεση με τον κήπο.

 

 

Υλικά & χρώματα

Η συνολική ατμόσφαιρα διαμορφώνεται από φυσικές υφές και μια ήπια, γήινη χρωματική παλέτα. Οι επιφάνειες αποδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, καλλιεργώντας αίσθηση γαλήνης. Η ουδέτερη βάση λειτουργεί ως υπόβαθρο που αναδεικνύει το φως, τη σκιά και τα έργα τέχνης, τα οποία συμβάλλουν καθοριστικά στη χωρική εμπειρία.

 

Γλυπτικό αποτύπωμα

Η κατοικία επιχειρεί να αποτυπώσει χωρικά τη συνάντηση μνήμης και λήθης, έχοντας γεννηθεί μέσα από τα βιώματα του τόπου, εκεί όπου το παιχνίδι των παιδικών χρόνων μετουσιώθηκε σε υλική πρόθεση. Μια αρχιτεκτονική χειρονομία ριζωμένη στο φως, στον αέρα, στο άυλο και στη σιωπή της μεσογειακής ενδοχώρας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο βρίσκεται στην Κάτω Δευτερά, στα προάστια της Λευκωσίας, σε περιοχή με ήπιο ξηροθερμικό μικροκλίμα και μορφολογία χαμηλών κοιλάδων και πεδιάδων. Η γεωργική χρήση του τοπίου επιβιώνει και συνομιλεί με τη νέα δόμηση. Η κατοικία δεν εισβάλλει, αλλά ενσωματώνεται, ενώ ο τόπος παραμένει πρωταγωνιστής.

Η συνθετική διαδικασία ξεκινά από την κάτοψη, η οποία οργανώνει τη λογική της κατοίκησης μέσα από έναν αυστηρό, τυπολογικά συμπαγή πυρήνα. Δύο καθαροί ισόγειοι όγκοι -τοποθετημένοι παράλληλα- ορίζουν ένα ενδιάμεσο αίθριο, το οποίο λειτουργεί ως χωρικός και βιωματικός πυρήνας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι όγκοι φιλοξενούν τις βασικές λειτουργίες της κατοικίας, ενώ δύο “μαντρότοιχοι” συμπληρώνουν το εσωστρεφές περίβλημα, διαμορφώνοντας συνθήκες προστασίας και απομόνωσης. Η κάτοψη απορρίπτει τους περιττούς χώρους κίνησης και καθοδηγεί τη ροή μέσα από συντεταγμένες, ευδιάκριτες λειτουργίες. Η κατοίκηση εστιάζει στο αίθριο: έναν χώρο ηλιακό, κοινωνικό, συλλογικό αλλά και ψυχικό.

Η κατοικία αναπτύσσεται από μέσα προς τα έξω, με την αδόμητη περιμετρική ζώνη να λειτουργεί ως φυσικό περίβλημα. Η φύτευση προγραμματίζεται να συνομιλήσει με το χτισμένο, προσφέροντας οργανική ένταξη στο τοπίο και αμβλύνοντας την παρουσία της κατασκευής στο πέρασμα του χρόνου. Ο προσανατολισμός υπακούει σε βιοκλιματικά κριτήρια: οι χώροι διημέρευσης βλέπουν νότια, προς το αίθριο∙ οι βοηθητικοί οργανώνονται βόρεια, με θέα προς την πεδιάδα και τον Πενταδάκτυλο. Ο πρώτος όγκος, στραμμένος προς τον δρόμο, συγκροτεί την πρόσοψη και φιλτράρει την επαφή με το δημόσιο. Στεγάζει αποθήκες, ατελιέ, βοηθητικούς χώρους της κολυμβητικής δεξαμενής και ένα μαγειρείο εξωτερικού χώρου.

 

 

Υλικότητα & γεωμετρία

Η κατοικία δεν αναζητεί την εντύπωση, ενώ απορρίπτει την υλική υπερβολή, τις επιφανειακές υφές και τις φλύαρες γεωμετρίες. Το αρχιτεκτονικό της ιδίωμα βασίζεται στη λιτότητα, στην καθαρότητα του χώρου και στην πρωτοκαθεδρία του φωτός. Η έδρασή της σε ένα λιτό βάθρο από εμφανές σκυρόδεμα τη μετατρέπει σε μια γλυπτική επινόηση, ένα ήπιο αποτύπωμα μέσα στο τοπίο. Ένα κτίσμα που ακούει και θυμάται.

 

Ευεξίας ως σχεδιαστική αρχή

Ο σχεδιασμός του φαρμακείου Pharmalesis επιδιώκει να διαμορφώσει μια χωρική εμπειρία που υπερβαίνει την απλή έννοια της υγιεινής. Η αρχιτεκτονική σύνθεση εδράζεται στην έννοια της ευεξίας ως θεμελιώδη σχεδιαστική αρχή.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Καθοδηγούμενος από το ιδεώδες του ευ ζην, ο σχεδιασμός αρθρώνεται μέσα από φυσικές υφές και θερμές χρωματικές τονικότητες, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον φιλικό και ανθρώπινο. Η ολιστική προσέγγιση στην υγεία –σωματική, ψυχολογική και κοινωνική– εκφράζεται χωρικά μέσα από την αναφορά στη φύση, η οποία λειτουργεί ως οργανωτική και αισθητική αφετηρία του έργου.

 

 

Χωρική διάταξη

Ο συνολικός χώρος των 67m2 διαρθρώνεται σε δύο κύριες ενότητες: τον κύριο χώρο φαρμακείου και έκθεσης προϊόντων και τους βοηθητικούς χώρους – εργαστήριο, κουζίνα, τουαλέτα και αποθήκη. Στο κέντρο του κύριου χώρου, μια νησίδα χαμηλού ύψους οργανώνει την κυκλοφορία γύρω της και ταυτόχρονα ενσωματώνει λειτουργίες έκθεσης και αποθήκευσης. Ο χώρος εξυπηρέτησης από τον φαρμακοποιό τοποθετείται αξονικά με την κύρια είσοδο, δημιουργώντας άμεση οπτική επαφή και λειτουργική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Τα περιμετρικά ράφια οργανώνονται σε καθαρές γεωμετρίες, με ενσωματωμένες βάσεις αποθήκευσης, εξασφαλίζοντας λειτουργικότητα και καθαρή αισθητική γραμμή.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός όψης

Η υλική παλέτα και η χρωματική σύνθεση στοχεύουν στη δημιουργία αίσθησης θερμής οικειότητας και φυσικής ηρεμίας. Οι ραφιέρες χαρακτηρίζονται από ένα ισορροπημένο διάλογο μεταξύ παστέλ πράσινου, ουδέτερων μπεζ επιφανειών, διαφάνειας του γυαλιού και θερμής υφής του ξύλου, συγκροτώντας μια αρμονική σύνθεση που υποστηρίζει την ταυτότητα του χώρου. Τα υπόλοιπα ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα –η κεντρική νησίδα, το ταμείο-πάγκος εξυπηρέτησης και κάποια καθιστικά– ακολουθούν κοινή σχεδιαστική γλώσσα: πράσινη βάση, μπεζ όγκος αποθήκευσης και ξύλινη επίστεψη, συνθέτοντας ένα ενιαίο οπτικό και λειτουργικό σύστημα.

Η πρόσοψη του καταστήματος χαρακτηρίζεται από μια μεταλλική σιδεριά σε πράσινη απόχρωση, η οποία αρθρώνεται σε τέσσερα επιμέρους τμήματα που παραπέμπουν συμβολικά σε φύλλα βοτάνων – μια αισθητική και εννοιολογική αναφορά στη φυσική προέλευση και παραγωγή των φαρμάκων. Η μεταλλική κατασκευή λειτουργεί ως αισθητικό και λειτουργικό φίλτρο: παραπέμπει στη φύση και την έννοια της ευεξίας, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει την απαραίτητη ασφάλεια του καταστήματος, υποκαθιστώντας το παραδοσιακό ρολό με μια οργανική σχεδιαστική χειρονομία. Έτσι, ο πελάτης λαμβάνει ήδη από το εξωτερικό τη χωρική αφήγηση που επιδιώκει να μεταδώσει ο σχεδιασμός – την ταύτιση της υγείας με την ισορροπία, τη φύση και την ηρεμία.

 

Διακριτική παρουσία

“Ένας εξώστης στη θάλασσα, ένα παρατηρητήριο στο πέρασμα.”

Σε έναν ελαιώνα έξι στρεμμάτων, με έντονη κλίση και θέα στο στενό πέρασμα της βόρειας Κέρκυρας, σχεδιάστηκε μια κατοικία με σεβασμό στην Κερκυραϊκή γη και το φυσικό περιβάλλον. Μια κατοικία που καδράρει κάθε πρωί τις πιο συγκλονιστικές ανατολές του ηλίου, με τα πλοία να περνούν αργά μπροστά του, σαν σε φυσικό σκηνικό.
Η πρόκληση ήταν να ενταχθεί διακριτικά στο τοπίο, να σέβεται τον ελαιώνα, να αφουγκράζεται τη γη και τη θάλασσα χωρίς να τα ανταγωνίζεται.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική σύνθεση ακολουθεί τη μορφολογία του εδάφους, με τις ξερολιθιές να οργανώνουν τη ροή και τα επίπεδα. Το τοπίο υπαγόρευσε τους κανόνες και οι ξερολιθιές χάραξαν τα επίπεδα, ο ελαιώνας έθεσε τα όρια, η θάλασσα έδωσε τον ρυθμό. Δύο λευκά δοκάρια αναδύονται από τον βράχο, σαν άξονες προσανατολισμού, συνομιλώντας σιωπηλά με τα καράβια που διέρχονται. Το νερό στις πισίνες, το ξύλο και τα φυτεμένα δώματα διαμορφώνουν ένα ήπιο αποτύπωμα στο τοπίο, αφήνοντας τη φύση να πρωταγωνιστεί, όπως ακριβώς της αξίζει. Μια κατοικία που παραμένει παρούσα αλλά ταυτόχρονα αθέατη, με τον κύριο όγκο της να αναπτύσσεται υπόσκαφα, γεγονός που ελαχιστοποιεί την οπτική παρέμβαση κυρίως από το επίπεδο του δρόμου.

Οι κύριοι όγκοι αναπτύσσονται σταδιακά από την πίσω πλευρά προς τη θέα, τη θάλασσα, την πισίνα και τον περιβάλλοντα χώρο, ακολουθώντας τη φυσική μορφολογία και ενσωματώνοντας στρατηγικά ανοίγματα και προβόλους. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που μοιάζει να αναδύεται από τον βράχο, δίνοντας την αίσθηση αιώρησης πάνω από την πλαγιά, χωρίς να διαταράσσει τη συνέχεια του ελαιώνα. Πλησιάζοντας κανείς την κατοικία από το δρόμο, βλέπει ολόκληρο το δώμα της μαζί με το τοπίο και τη θάλασσα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα λειτουργική ενότητα και ιδιωτικότητα. Το ανώτερο επίπεδο περιλαμβάνει τον χώρο στάθμευσης, την κεντρική είσοδο, το master bedroom, ιδιωτική πισίνα και βεράντα. Η εκτεταμένη βεράντα γίνεται μια λειτουργική προέκταση του υπνοδωματίου, με συνεχή ροή μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου το οποίο επιτυγχάνεται μέσω συρόμενων υαλοπετασμάτων τα οποία εξαφανίζονται μέσα στις διπλές τοιχοποιίες, δημιουργώντας μια αδιάλειπτη σύνδεση με τους γύρω ελαιώνες και εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα.

Στο μεσαίο επίπεδο βρίσκονται οι κύριοι χώροι διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένων του καθιστικού, της κουζίνας, δύο υπνοδωματίων, του ξενώνα και της μεγάλης κρεμαστής σε πρόβολο πισίνας, η οποία δημιουργεί την αίσθηση ότι συγχωνεύεται οπτικά με τον ορίζοντα. Η επιλογή του ανοιχτού σχεδιασμού στην κάτοψη σε συνδυασμό με τα μεγάλων διαστάσεων συρόμενα υαλοστάσια συμβάλλει στην κατάργηση των ορίων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, μεγιστοποιώντας την οπτική και λειτουργική σύνδεση με το περιβάλλον.

Το υπόγειο φιλοξενεί χώρους αναψυχής, όπως γυμναστήριο με αποδυτήρια, αίθουσα προβολών και μπιλιάρδου. Ο φωτισμός του είναι φυσικός και διαμπερής. Επιτυγχάνεται δε λόγω της μεγάλης γυάλινης πλευράς της πισίνας που επιτρέπει τη διείσδυση φωτός από την πισίνα του ισογείου, καθώς και των υαλοστασίων που αποκαλύπτουν τον εμφανή βράχο στην πίσω υπόσκαφη πλευρά της κατοικίας,  η οποία φωτίζεται φυσικά μέσωskylight. Το εσωτερικό αίθριο στην πίσω πλευρά της κατοικίας μεταξύ του κλιμακοστάσιου και του φωτιζόμενου βράχου, ενισχύει τον φυσικό φωτισμό κι έτσι ενοποιούνται οπτικά όλα τα επίπεδα της κατοικίας.

Η κεντρική πισίνα αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα στοιχεία του σχεδιασμού, καθώς είναι κατασκευασμένη σε πρόβολο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι αιωρείται πάνω από τη φυσική πλαγιά. Η προέκτασή της σε πρόβολο πέρα από το κέλυφος της κατοικίας δίνει την αίσθηση της αιωρούμενης υδάτινης επιφάνειας. Το βασικό μορφολογικό στοιχείο της αιώρησης με τους λευκούς προβόλους  χαρακτηρίζει συνολικά την αρχιτεκτονική σύνθεση.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η επιλογή υλικών αποσκοπεί στη διατήρηση της αισθητικής συνέχειας με το τοπίο, αλλά και στη μακροχρόνια αντοχή και ελαχιστοποίηση των αναγκών συντήρησης. Η τοπική πέτρα, το εμφανές σκυρόδεμα και οι γκρι αποχρώσεις στις τοιχοποιίες ενσωματώνουν την κατοικία στη βραχώδη πλαγιά, ενώ τα εκτεταμένα ξύλινα δάπεδα deck του εξωτερικού χώρου προσδίδουν ζεστασιά στην εξωτερική διαμόρφωση. Η χρήση τοπικής φυσικής πέτρας για τους τοίχους αντιστήριξης και τα μονοπάτια δένει αρμονικά με το τοπίο δίνοντας την αίσθηση της συνέχειας του φυσικού εδάφους, ενώ οι φυτεμένες οροφές συμβάλλουν περαιτέρω στην περιβαλλοντική ενσωμάτωση της κατοικίας στο περιβάλλον του ελαιώνα.

Το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της κατοικίας πραγματοποιείται κάτω από το έδαφος, σε συνδυασμό με το σωστό προσανατολισμό και τη χρήση φυτεμένων δωμάτων, παρέχουν φυσική μόνωση στο κτίριο και το καθιστούν μία σύγχρονη βιοκλιματική κατοικία. Παράλληλα, η ενσωμάτωση ηλιοθερμικών συστημάτων παραγωγής ζεστού νερού χρήσης όσο και η κατασκευή βιοκλιματικής πέργκολας στο επίπεδο του πάρκινγκ, εξασφαλίζει πλήρη ενεργειακή αυτονομία, καθιστώντας την κατοικία ενεργειακά αυτάρκη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, γεγονός το οποίο αποτυπώνεται και στην ενεργειακή κατάταξη του κτιρίου, κατατάσσοντας το στην Α+ ενεργειακή κλάση. Η βιοκλιματική πέργκολα συνολικής επιφάνειας 65m2 με περσιδωτή φωτοβολταϊκή κάλυψη, αποτελείται από 108 τεμάχια μονοκρυσταλλικών φωτοβολταϊκών περσίδων με διαμήκη τοποθέτηση στον άξονα βορρά -νότου. Η ειδική του ενεργειακή κατανάλωση ανέρχεται σε μόλις 4,8 KWh/m2, καθιστώντας το επί της ουσίας Κτίριο Μηδενικής Κατανάλωσης Ενέργειας (Zero Energy Building) ενώ υπάρχει εγκατεστημένη υποδομή τόσο για την τοποθέτηση φορτιστών ηλεκτρικών οχημάτων όσο και για την ενσωμάτωση συστήματος αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με συσσωρευτές.

 

Συμβολικές διαδρομές

Η αναδιαμόρφωση του εσωτερικού του Minos Palace Resort είχε σαν στόχο τη δημιουργία μιας εμπειρίας που ενεργοποιεί τα συναισθήματα και τις αισθήσεις, σηματοδοτώντας την εξέλιξη ενός παραδοσιακού χώρου φιλοξενίας σε έναν επιμελημένο κόσμο συναισθηματικής, σωματικής και πνευματικής ανανέωσης.

 

Στόχος του έργου

Σχεδιασμένο ως “τόπος της ευεξίας”, το έργο ανταποκρίνεται στη διεθνή στροφή προς μια εξέλιξη ενός τρόπου ζωής που βασίζεται σε επιστημονικά τεκμήρια και αποτελεί τη βάση μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας φιλοξενίας. Η εντολή αφορούσε τον επανασχεδιασμό των κοινόχρηστων ζωνών και των χώρων ευεξίας ως βιωματικά, ασφαλή περιβάλλοντα προσωπικού μετασχηματισμού.

Το masterplan υλοποιήθηκε σε δύο φάσεις: αρχικά με την ανακαίνιση του lobby, του εστιατορίου, του bar και του pool lounge και στη συνέχεια με την ανάπτυξη του Nao, συναισθηματικού πυρήνα του θερέτρου. Ο σχεδιασμός μετέφρασε την πορεία της αυτογνωσίας σε αρχιτεκτονική εμπειρία, μέσα από υπαίθρια πανοράματα, γαλήνιους εσωτερικούς χώρους και γήινους τόνους που αποπνέουν ηρεμία.

Η εισαγωγή ενός στοιχείου έκπληξης σε ένα ιστορικά αυστηρό, ορθογώνιο κτίριο αποτέλεσε ιδιαίτερη πρόκληση. Κατασκεασμένο τη δεκαετία του ‘80, το θέρετρο παρουσίαζε σοβαρούς περιορισμούς: αμετακίνητα φέροντα υποστυλώματα και ξεπερασμένη λογική κυκλοφορίας. Η απελευθέρωση από αυτό το άκαμπτο πλέγμα ήταν ταυτόχρονα τεχνική πρόκληση και καινοτόμος φιλοδοξία.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Για τον σκοπό αυτό, υιοθετήθηκε μια σχεδιαστική λογική ροής και συνέχειας, οπτικά αποτυπωμένη μέσα από το σπείραμα, το σύμβολο του θέρετρου. Το σπείραμα γέννησε οργανικές γραμμές, ρευστές διαδρομές και γλυπτικές μορφές που διαλύουν τη στατικότητα και αντανακλούν την άπειρη κίνηση της ζωής και της φύσης. Η αρχιτεκτονική γίνεται έτσι μια εξελισσόμενη εμπειρία: ένα περιβάλλον 360° που ρέει προς τα μέσα, στην ενδοσκόπηση και προς τα έξω, στη θάλασσα.

Αντίστοιχη καίρια παρέμβαση ήταν και ο επανασχεδιασμός της εισόδου. Η αρχική σκάλα αντικαταστάθηκε από μια εκτεταμένη ράμπα, ενώ το επίπεδο της υποδοχής χαμήλωσε και εναρμονίστηκε με το εξωτερικό δάπεδο, ώστε με την είσοδο ο επισκέπτης να ευθυγραμμίζεται αμέσως με τον ορίζοντα, την αρχιτεκτονική και τη θάλασσα. Δημιουργείται έτσι μια στιγμή αποκάλυψης, όπου τα όρια ανάμεσα στο δομημένο και το φυσικό διαλύονται. Επιπλέον, οι εγκαταστάσεις του Nao είναι προσβάσιμες και στην τοπική κοινότητα και στο προσωπικό, προωθώντας μια κουλτούρα φροντίδας και αλληλεγγύης.

Η ροή εξυπηρέτησης σε εστιατόριο και bar βελτιστοποιήθηκε διακριτικά για μεγαλύτερη αποδοτικότητα και σύνδεση. Σημεία εξυπηρέτησης τοποθετήθηκαν στρατηγικά για διευκόλυνση της κυκλοφορίας, ενώ η ανοιχτή κουζίνα ενισχύει τη διαφάνεια και την άμεση επαφή με τους επισκέπτες, δημιουργώντας πιο βιωματική γαστρονομική εμπειρία.

 

 

Φύτευση & υλικά

Για να εξισορροπηθεί ο μινιμαλισμός με τη ζεστασιά, ενσωματώθηκε απαλός φωτισμός, φυσικές υφές και καμπύλες γραμμές, ώστε ο σχεδιασμός να είναι ταυτόχρονα βιώσιμος και φιλόξενος. Επιλέχθηκαν υλικά όπως γυαλισμένο μπετόν, μαλακός σοβάς, μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και ειδικές μεταλλικές κατασκευές για λόγους βιωσιμότητας και απτικής εμπειρίας. Στους εξωτερικούς χώρους, η ενσωμάτωση νερού και φωτιάς απαιτούσε ακριβή μηχανολογικό σχεδιασμό, ώστε να διασφαλιστούν η ασφάλεια και η κομψότητα. Η πυκνή φύτευση με μπαμπού δημιούργησε φυσικούς ηχοφράκτες και οπτική απομόνωση. Ο φωτισμός σχεδιάστηκε με την ίδια πρόθεση: αιωρούμενα φανάρια και φωτισμένα μονοπάτια ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και εμβύθισης.

Για την κατασκευή, επιλέχθηκαν τοπική κρητική πέτρα και ξυλεία για λόγους ανθεκτικότητας και περιορισμένων αναγκών συντήρησης. Οικολογικά έπιπλα, φύτευση ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς και υπεύθυνες πρακτικές κατεδάφισης (επαναχρησιμοποίηση σωληνώσεων και δομικών στοιχείων) συνέβαλαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Στο Nao, τέσσερα περίπτερα -συμπεριλαμβανομένου ενός κεντρικού ναού με διαλογιστικό Βούδα- καθοδηγούν τους επισκέπτες σε μια συμβολική διαδρομή εμπνευσμένη από τις φιλοσοφίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ οι περιβάλλοντες κήποι αντηχούν τη βιοποικιλότητα της κρητικής χλωρίδας και των επικονιαστών της.

Μέσα από αυτό το πρίσμα, η αρχιτεκτονική γίνεται μέσο σύνδεσης με τον εαυτό, τους άλλους και τη φύση. Το έργο αμφισβητεί τις συμβάσεις της πολυτέλειας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την υλική υπερβολή στον εσωτερικό πλούτο, προσφέροντας μια εμπειρία φιλοξενίας μεταμορφωτική, αισθητηριακή, συναισθηματική και τελικά, βαθιά ανθρώπινη.

 

Υπόσκαφη οργάνωση

Το ξενοδοχείο, που είναι εξολοκλήρου υπόσκαφο, βρίσκεται στο Ημεροβίγλι, τον οικισμό στο υψηλότερο σημείο της καλντέρας. Αναπτύχθηκε σε υπάρχουσες σπηλιές με γνώμονα να προσφέρει μια σύγχρονη εκδοχή της υπόσκαφης εμπειρίας διαμονής.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κεντρική ιδέα της σύνθεσης είναι μία ασπόνδυλη οργανική φόρμα που διαχέεται και δημιουργεί το περίγραμμα του υπόσκαφου. Σε αυτό δίδεται έμφαση με τη χρήση ενός και μόνο υλικού σε όλες τις επιφάνειες οι οποίες χάνουν το σαφές όριο μεταξύ τους και με χρώμα που προσομοιάζει με εκείνο του πετρώματος της άσπας των υπαρχουσών σπηλιών. Στην είσοδο από τον δρόμο, ένα οξυγώνιο σχήμα από διάτρητα τοιχία με μαύρο πυρότουβλο δείχνει την πορεία προς το εσωτερικό.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Ο χώρος είναι επίπεδος, με τον όγκο του κτιρίου να είναι βυθισμένος στο περιβάλλον, διατηρώντας τη δυναμική απουσία του. Εκεί ξεχωρίζει μία κυκλική πλατεία περιστοιχισμένη από το υγρό στοιχείο, που παραπέμπει στο αρχικό σχήμα και όνομα του νησιού, “Στρογγυλή“. Η πλατεία, καθώς και ένας πυλώνας, αποτελούν τη μετάβαση από το επίγειο στο υπόγειο, μέσω μιας σκάλας με καθοδική πορεία η οποία, με μια ενδιάμεση ανάσα καθιστικού, καταλήγει σε μία αξονικά περιστρεφόμενη πόρτα που οδηγεί σε έναν θολωτό επικλινή διάδρομο μήκους 37m.

Στη μία επιμήκη πλευρά του αναπτύσσονται δέκα δωμάτια, ενώ στην απέναντι έχουν διαταχθεί κοινόχρηστοι και βοηθητικοί χώροι, μία ευθύγραμμη και μία κυκλική σκάλα κατακόρυφης κίνησης, η reception, το spa, κοινόχρηστοι χώροι υγιεινής καθώς και γραφείο, παρασκευαστήριο και μηχανοστάσιο. Στον διάδρομο εισέρχεται φυσικό φως και αέρας μέσω πέντε φεγγιτών στην οροφή, οι οποίοι είναι η μόνη οπτική διέξοδος προς τον ουρανό.

Ο τεχνητός φωτισμός δεν ακολουθεί άξονα συμμετρίας σε σχέση με τον θόλο αλλά γέρνει προς τις πόρτες των δωματίων. Επαναλαμβανόμενα φωτιστικά με 360° δέσμη διαιρούν σε τομές το μήκος του. Η διάταξη των δωματίων διατηρεί τη χαρακτηριστική διαίρεση των τριών χώρων που συναντάμε στα παραδοσιακά υπόσκαφα. Μπαίνοντας βρίσκονται οι χώροι υγιεινής, ακολουθεί η ζώνη του ύπνου και συνεχίζει ο χώρος του καθιστικού.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Το θολωτό σχήμα επεκτείνεται έξω από το όριο του δωματίου και δημιουργεί στεγασμένο υπαίθριο χώρο με ατομικό jacuzzi και καθιστικά σε κάθε δωμάτιο. Το μονολιθικό υλικό επικάλυψης και το ανθρακί κυριαρχούν μονοδιάστατα στο κέλυφος, ενώ ο τεχνητός φωτισμός διαπερνά κατά μήκος τα δωμάτια, οδηγώντας στην καθηλωτική θέα της καλντέρας και της Οίας. Η επίπλωση εξυπηρετεί την ανάγκη χαλάρωσης και ηρεμίας, με στοιχεία minimal πολυτέλειας.

Ο χώρος του spa κινείται στην ίδια φιλοσοφία, με την αντανάκλαση του φωτισμού μέσω του υγρού στοιχείου και τη θερμοκρασία του νερού να δημιουργούν το αρχέγονο εμβρυακό περιβάλλον. Επιστρέφοντας στην επίγεια στάθμη, βρίσκονται ατομικά day bed καθιστικά και περιοχή φαγητού με μερική ιδιωτικότητα, καθώς και κοινόχρηστο καθιστικό, bar, πισίνα και χώροι υγιεινής. Η γεωθερμία και η χρήση σύγχρονων μονωτικών υλικών καθιστούν το συγκρότημα βιοκλιματικό με μικρές μεταβολές της θερμοκρασίας, ανεπηρέαστο από τις εξωτερικές συνθήκες, με θετικό ενεργειακό αποτύπωμα στο περιβάλλον.

 

Διάσπαση όγκων

Το ξενοδοχείο 5 αστέρων βρίσκεται ανάμεσα στα Χανιά και το Ρέθυμνο, στη βόρεια Κρήτη σε οικόπεδο 20 στρεμμάτων, από το οποίο οικοδομούνται τα τέσσερα από αυτά. Βασικό χαρακτηριστικό αλλά και πρόκληση του σχεδιασμού είναι η διάταξη των δωματίων και ο στρατηγικός προσανατολισμός τους στην περιορισμένη αυτή έκταση.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο κτιριακός όγκος του συγκροτήματος τοποθετείται στην εξωτερική πλευρά του οικοδομήσιμου τμήματος του οικοπέδου. Πιο συγκεκριμένα,  η νότια πλευρά λειτουργεί
ως οπτικό και ακουστικό όριο με την εθνική οδό, ενώ το  βορειοδυτικό τμήμα σχεδιάζεται ως “βεντάλια”, αξιοποιώντας την ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα. Ταυτόχρονα, η μελετημένη τοποθέτηση των όγκων δημιουργεί ένα κεντρικό, διαμπερές αίθριο που εξασφαλίζει τον αερισμό και φυσικό φωτισμό των κτιρίων.

 

 

Λειτουργικός σχεδιασμός

Η κάτοψη διαμορφώνεται από μία βασική, κεντρική διαδρομή που οδηγεί στην υποδοχή και τους κοινόχρηστους χώρους -εστιατόριο και πισίνα- και προς την παραλία. Τα δωμάτια στρέφονται προς τη θάλασσα, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και αδιάκοπη θέα, ενώ η κεντρική κολυμβητική δεξαμενή λειτουργεί ως πυρήνας της σύνθεσης, καθώς γύρω της αναπτύσσεται το εστιατόριο, οι χώροι διέλευσης και τα δωμάτια.

Η διάσπαση των κτιριακών όγκων και οι διάδρομοι κυκλοφορίας που διαχωρίζονται μεταξύ ιδιωτικών και κοινόχρηστων, βρίσκονται σε συνεχή ροή μεταξύ τους, εξυπηρετώντας τις λειτουργικές απαιτήσεις του καταλύματος, ενώ παράλληλα διαμορφώνουν διαφορετικές πορείες κίνησης εντός του συγκροτήματος. Η είσοδος του ξενοδοχείου αποτελεί σημείο αναφοράς καθώς αναδεικνύεται μέσω μίας χαρακτηριστικής μεταλλικής κατασκευής με εντυπωσιακό διάχυτο φωτισμό, που υπογραμμίζει τις σύνθετες λεπτομέρειες.

 

 

Παλέτα υλικών

Γήινοι τόνοι και φυσικά υλικά, όπως πέτρα, ξύλο και τσιμεντοκονία χρησιμοποιούνται στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, συνθέτοντας μια ατμόσφαιρα ζεστασιάς και ηρεμίας. Η αρχιτεκτονική γλώσσα σε συνδυασμό με την επιλογή υλικών διαμορφώνει μια μοναδική ταυτότητα, προωθώντας τον χώρο ως ένα σύγχρονο και φιλόξενο ξενοδοχειακό κατάλυμα.

 

 

Παραθαλάσσια φιλοξενία

Αντικρίζοντας την ανεξερεύνητη παραλία της Αγίας Παρασκευής, το έργο εντάσσεται αρμονικά στα σμαραγδένια νερά, τα άγρια τοπία και τη μοναδική χλωρίδα της περιοχής. Αναδύεται μέσα από χαμηλή βλάστηση, σχηματισμένα βράχια και φυσικούς αμμόλοφους, προσφέροντας ένα ήρεμο καταφύγιο σε αυτόν τον παρθένο κόλπο.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η προσέγγιση βασίζεται στην αρμονική ένωση αισθητικής και λειτουργικότητας, με σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και τον χαρακτήρα του τόπου. Κάθε χώρος έχει μελετηθεί ώστε να προσφέρει άνεση, ευελιξία και μια φυσική ροή ανάμεσα σε σαλόνι, κουζίνα και υπνοδωμάτια, ενισχύοντας την αίσθηση ελευθερίας και ηρεμίας. Ο σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην εμπειρία των φιλοξενούμενων, δημιουργώντας συνθήκες που επιτρέπουν τόσο κοινωνικές στιγμές όσο και ιδιωτικότητα, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Οι ευρύχωροι χώροι διαβίωσης, οι ανοιχτές κουζίνες και τα προσεκτικά διατεταγμένα υπνοδωμάτια εξασφαλίζουν φυσική ροή και ευελιξία.

 

 

Custom στοιχεία

Η χρήση μεγάλων γυάλινων επιφανειών εκμεταλλεύεται τη θέα προς το Αιγαίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να πλημμυρίζει τους χώρους και δημιουργώντας αίσθηση συνέχειας μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Φυτά, φυσικά διακοσμητικά στοιχεία και χρωματικές παλέτες εμπνευσμένες από την άμμο, τα βράχια και το ξύλο ενισχύουν την αίσθηση σύνδεσης με το τοπίο.

 

 

Παλέτα υλικών & φωτισμός

Υλικά όπως το εμφανές σκυρόδεμα, η πέτρα Καρύστου και το ζεστό ξύλο συνδυάζονται με γήινες αποχρώσεις και διακριτές υφές, ενώ η καλλιτεχνική πατίνα προσδίδει βάθος και αίσθηση χειροποίητης λεπτομέρειας. Ο φωτισμός έχει σχεδιαστεί με λεπτομέρεια: κρυφοί φωτισμοί και επιτραπέζια φωτιστικά δημιουργούν ζεστή και διακριτική ατμόσφαιρα, υπογραμμίζοντας τα υλικά και τις υφές του χώρου.

Κάθε στοιχείο του έργου υπηρετεί τη φιλοσοφία να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου η ηρεμία, η κομψότητα και η λειτουργικότητα συνυπάρχουν αρμονικά, προσφέροντας στους φιλοξενούμενους μια μοναδική εμπειρία παραθαλάσσιας φιλοξενίας.

 

Ήπια προσαρμογή

Το ξενοδοχείο στη Σαντορίνη, με καθαρές γεωμετρικές μορφές, δίνει την εικόνα ενός διακριτού κτιστού περιβάλλοντος που είναι ενταγμένο στο φυσικό τοπίο και βρίσκεται σε διαλεκτική σχέση με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο, επιφάνειας περίπου 17.000m2, βρίσκεται στην περιοχή Θόλος Οίας, με τη γεωμορφολογία του να παρουσιάζει ήπιες κλίσεις. Ο προσανατολισμός του από την πλευρά της θάλασσας είναι βόρειος και διαθέτει εξαιρετική θέα προς το Αιγαίο Πέλαγος και τα νησιά Ίος, Σίκινος και Φολέγανδρος, ενώ απέχει από την ακτή περίπου 300m. Το σκεπτικό της μελέτης ξεκίνησε λαμβάνοντας ως δεδομένη την ήπια προσαρμογή του συγκροτήματος στο φυσικό τοπίο. Έτσι, όλα τα κτίρια κατασκευάστηκαν ισόγεια, ακολουθώντας το ανάγλυφο του εδάφους, ενώ οι επιφάνειές τους καλύφθηκαν με έγχρωμο κονίαμα με βάση τη θηραϊκή γη σε απόχρωση κόκκινης ώχρας, αντίστοιχης των ερυθρών ηφαιστειακών πετρωμάτων της περιοχής. Δεύτερη παράμετρος που καθόρισε τον σχεδιασμό ήταν το κάθε δωμάτιο να έχει ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα και ταυτόχρονα οι όγκοι να δημιουργούν μια προστασία από τους έντονους, βόρειους ανέμους που είναι συνήθεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επομένως, οι παραπάνω απαιτήσεις καθόρισαν τον τρόπο τοποθέτησης και προσανατολισμού των κτιρίων στο οικόπεδο.

 

 

Χωρική διαμόρφωση

Το σύνολο εμφανίζει την εικόνα μιας σύνθετης γεωμετρίας, με στροφές των αξόνων και γωνιώδεις απολήξεις, θυμίζοντας την πυκνότητα και τη δομή ενός παραδοσιακού οικισμού με στενά σοκκάκια και κτίρια σφιχτά δεμένα μεταξύ τους, σε σύγχρονη, όμως, απόδοση. Τα δωμάτια, όλα με ιδιωτικές πισίνες, είναι 52, εκ των οποίων τα τέσσερα είναι σουίτες και δύο είναι διαμορφωμένα για διαμονή ΑμεΑ. Εσωτερικά επικρατούν οι μοντέρνες, μεγάλες επιφάνειες από κεραμικά δάπεδα και τσιμεντοκονία σε γήινες αποχρώσεις, ενώ επιλεγμένοι τονισμοί με φυσικό ξύλο δρυός προσδίδουν στους χώρους αίσθηση ζεστασιάς. Ανάγλυφα γραφικά μοτίβα στους τοίχους πίσω από τα κρεβάτια είναι μια σύγχρονη ερμηνεία της τοπικής παράδοσης, ακολουθώντας το πνεύμα του συνολικού σχεδιασμού. Στην ενότητα των κοινοχρήστων χώρων περιλαμβάνονται χώροι υποδοχής, εστιατόριο, καταστήματα και spa.

 

 

Φύτευση & σχεδιασμός πισίνας

Εξωτερικά φιλοξενείται η κοινόχρηστη κεντρική πισίνα, με εκτεταμένο ξύλινο deck ηλιοθεραπείας που μετατρέπεται σε “πλατεία“ και σημείο αναφοράς ολόκληρου του συγκροτήματος. Στον υπαίθριο χώρο χαράχθηκαν διαδρομές με στόχο την άνετη κυκλοφορία, με έμφαση στα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Προβλέφθηκε η εύκολη πρόσβαση με αυτοκίνητο, καθώς και επαρκής χώρος στάθμευσης των οχημάτων των φιλοξενούμενων. Για τη φύτευση προτιμήθηκαν φυτά χαμηλού ύψους από το τοπίο της Σαντορίνης, ώστε να μην παρεμποδίζουν τη θέα, καθώς και μία γκάμα αρωματικών φυτών όπως η λεβάντα, τα οποία συμβάλλουν σε μια ευχάριστη εμπειρία διαμονής.

 

Αισθητηριακός σχεδιασμός

Το διαμέρισμα εμβαδού 100m2 βρίσκεται στον 6ο όροφο μίας τυπικής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1960, στο κέντρο της Αθήνας, με θέα τον λόφο του Υμηττού.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Ο χώρος αρχικά αποτελούνταν από καθιστικό-τραπεζαρία, χολ, εσωτερική κουζίνα και δύο μικρά υπνοδωμάτια με ένα λουτρό. Με την ανακατασκευή, τα εσωτερικά χωρίσματα καθαιρέθηκαν ώστε ο χώρος διημέρευσης να τοποθετηθεί στο μπροστινό μέρος, αξιοποιώντας το ανατολικό φως από την κύρια όψη της πολυκατοικίας. Τα δύο υπνοδωμάτια, αναδιαμορφώθηκαν έτσι ώστε να αποκτήσουν ένα μπάνιο στο εσωτερικό τους και η εσωτερική σκάλα που οδηγούσε στο δώμα του κτιρίου, τοποθετήθηκε στο χολ, σε άμεση σύνδεση με την είσοδο του διαμερίσματος.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το εσωτερικό έχει σχεδιαστεί ως ένας χώρος αντανακλάσεων και κρυφών περασμάτων που στοχεύει αφενός στη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης ως προς το μέγεθος του χώρου,  δίνοντας βάθος και αφετέρου στη δημιουργία ενός μεταβλητού, ζωντανού χώρου μέσω των αλλαγών του φυσικού φωτός και του καθρεφτίσματος της πόλης στο εσωτερικό του. Μεγάλες επιφάνειες των εσωτερικών τοίχων επενδύονται με διάφανους καθρέφτες, προκειμένου να επιτευχθεί η οπτική συνέχεια του μέσα με το έξω και γυάλινες επιφάνειες με χρώματα ή μεταλλικά αντανακλαστικά στοιχεία χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά ώστε να ενισχύσουν την ιδέα αυτή.

Για να σηματοδοτηθεί η μετάβαση στους πιο ιδιωτικούς χώρους- υπνοδωμάτια, το πίσω μέρος του διαμερίσματος, αλλάζει ρυθμό και αποκτά μία πιο ήπια χρωματική παλέτα, με λιγοστά διακριτικά αντικείμενα να προστίθενται, στοχεύοντας σε ένα χώρο που απορροφά τον θόρυβο της πόλης.

 

 

Παλέτα υλικών

Ως προς τη χρήση των υλικών, το παλιό ξύλινο δάπεδο της κατοικίας αντικαταστάθηκε με φαρδιές μασίφ σανίδες δρυ σε ματ απόχρωση, ενώ το δάπεδο των υπνοδωματίων καλύπτεται με μοκέτα σε υπόλευκο χρώμα. Φυσική δρυς σε μαύρο και σκούρο καφέ βερνίκι χρησιμοποιείται για τα ερμάρια και τις σταθερές κατασκευές των κοινόχρηστων χώρων, ενώ ξύλινες επιφάνειες σε ματ και γυαλιστερή μπεζ λάκα χρησιμοποιούνται στα ερμάρια και στα έπιπλα των πιο ιδιωτικών χώρων. Γκρι-καφέ μάρμαρο και υφάσματα σε διαφορετικές υφές και χρωματισμούς επιλέγονται για το καθιστικό και την κουζίνα, ενώ μπεζ-υπόλευκο μάρμαρο και μαλακά, υπόλευκα υφάσματα για τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά. Οι εσωτερικοί τοίχοι του διαμερίσματος καλύπτονται από λείο μπεζ κονίαμα, ενοποιώντας τον χώρο στο σύνολο του. Κεραμικά, μεταλλικά διακοσμητικά στοιχεία και χρωματιστά φωτιστικά σώματα αποτελούν συμπληρωματικά αντικείμενα που ολοκληρώνουν την εσωτερική αίσθηση του χώρου της κατοικίας.

Η προσέγγιση της αναδιαμόρφωσης του παλιού διαμερίσματος, μέσω ενός αισθητηριακού σχεδιασμού, τροφοδοτεί τις αισθήσεις της όρασης, της αφής και του ήχου, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη σύνδεση του υφιστάμενου χώρου με το αστικό περιβάλλον στο οποίο ανήκει και αλλάζει συνεχώς.

 

Διατήρηση της κληρονομιάς

Η κατοικία βρίσκεται σε έναν λόφο στην περιοχή του Ωρωπού και εναρμονίζεται απόλυτα με το φυσικό της περιβάλλον. Η ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε χωρίς επεκτάσεις, διατηρώντας τον υπάρχοντα όγκο και σεβόμενη τους ισχύοντες πολεοδομικούς περιορισμούς. Το αποτέλεσμα είναι ένα διακριτικό, κομψό σπίτι που αποδεικνύει πως η ευαισθησία απέναντι στο υπάρχον μπορεί να συνδυαστεί με τις ανάγκες της σύγχρονης ζωής και της βιωσιμότητας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο μεταμορφώνει ένα φθαρμένο προκατασκευασμένο εξοχικό των δεκαετιών του 1970 σε ένα φωτεινό και σύγχρονο καταφύγιο με θέα προς τον Ευβοϊκό κόλπο. Σεβόμενο τον αρχικό του όγκο, το σχέδιο ισορροπεί ανάμεσα στη διατήρηση και την ανανέωση, υιοθετώντας μια καθαρή, σύγχρονη αισθητική εμπνευσμένη από το φυσικό τοπίο. Στόχος ήταν ο επαναπροσδιορισμός της ταυτότητας του σπιτιού – από ένα παρωχημένο εποχικό κατάλυμα σε ένα φιλόξενο καταφύγιο του Σαββατοκύριακου, σε συνεχή διάλογο με το περιβάλλον του καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία διατηρεί το συμπαγές της αποτύπωμα, επιτυγχάνοντας ωστόσο αίσθηση ευρυχωρίας μέσα από στοχευμένες εσωτερικές παρεμβάσεις. Με την αφαίρεση της ψευδοροφής και την αποκάλυψη των λευκά βαμμένων δοκών, ο σχεδιασμός ενίσχυσε την κάθετη ανάπτυξη και το φυσικό φως. Οι βασικές λειτουργίες (κουζίνα, βιβλιοθήκη και τζάκι) οργανώνονται περιμετρικά, αφήνοντας τον κεντρικό χώρο ελεύθερο για πολλαπλές χρήσεις. Εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι συνδέονται αρμονικά μέσω της σκιασμένης βεράντας και των θεάσεων προς τον κήπο.

Η αποθήκευση έχει ενσωματωθεί στην αρχιτεκτονική, δημιουργώντας έναν ήρεμο και λειτουργικό χώρο χωρίς περιττά έπιπλα. Ένα κινητό τραπέζι σε έντονη κοραλλί απόχρωση λειτουργεί ως εστιακό στοιχείο, προσαρμόζοντας τη χρήση του ανάλογα με τις ανάγκες, όπως φαγητό, εργασία ή χαλάρωση. Κάθε παρέμβαση συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας συνεκτικής χωρικής εμπειρίας που συνδυάζει άνεση και ευελιξία.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα βασίζεται στην αντίθεση και τη συνοχή. Σκούρα δάπεδα από terazzo, λευκοί τοίχοι και αποχρώσεις του πράσινου, εμπνευσμένες από τους γύρω ελαιώνες, συνθέτουν μια ήρεμη αλλά δυναμική χρωματική αρμονία. Η χρωματική “ζώνη” λειτουργεί ως ενωτικό στοιχείο: τα σκούρα υλικά στα χαμηλά μέρη γειώνουν τον χώρο, ενώ οι λευκές και φυστικί αποχρώσεις αποπνέουν φρεσκάδα και φως. Τα επιμέρους υλικά διαφοροποιούνται διακριτικά ανάλογα με τη χρήση, διατηρώντας πάντα την αίσθηση της συνέχειας και της αφής.

 

Δύο εποχές, ένας διάλογος

To εμβληματικό ξενοδοχείο Grace La Margna, στην κεντρική οδό του St. Moritz, άνοιξε ξανά τις πόρτες του μετά από μια εκτεταμένη ανακαίνιση και επέκταση. Το έργο δίνει νέα ζωή σε ένα ιστορικό τοπόσημο του 1906, σχεδιασμένο από τον Ελβετό αρχιτέκτονα Nicolaus Hartmann, συνδυάζοντας το παρελθόν του με τη σύγχρονη αισθητική. Ο Hartmann αρχικά σχεδίασε το κτίριο ισορροπώντας ανάμεσα στο Art Nouveau και το παραδοσιακό ύφος “Heimastil“, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα και την τοπική χειροτεχνία, σε μια περίοδο που το αρχιτεκτονικό τοπίο του St. Moritz χαρακτηριζόταν από τον εκλεκτικισμό.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το ξενοδοχείο, στρατηγικά τοποθετημένο στην πλαγιά της κοιλάδας Engadin, βρίσκεται δίπλα στον ιστορικό σιδηροδρομικό σταθμό του οικισμού -μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco- προσφέροντας μοναδική θέα προς τους γύρω παγετώνες και το αλπικό τοπίο. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση σέβεται και αναδεικνύει την ιστορική αξία του ξενοδοχείου, διαμορφώνοντας παράλληλα μια ριζικά ανανεωμένη ταυτότητα. Το έργο αποτελείται από δύο πτέρυγες: το προσεκτικά ανακαινισμένο αρχικό κτίριο και τη νέα επέκταση, που συνδέονται μέσω μιας μεγάλης βεράντας στη βάση τους. Η συνύπαρξη των δύο εποχών δημιουργεί έναν δυναμικό διάλογο, με τη νέα πτέρυγα, που επενδύεται με μπεζ ασβεστόλιθο Moleanos, να ακολουθεί αισθητικά τις γραμμές του ιστορικού κτιρίου και τη ρυθμική διάταξη των αρχικών παραθύρων.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι κοινόχρηστοι χώροι, στο επίπεδο της βεράντας, εξυπηρετούν τις δύο εισόδους του ξενοδοχείου, προσφέροντας ομαλή μετάβαση από το ιστορικό στο σύγχρονο περιβάλλον. Στην είσοδο του αρχικού κτιρίου, οι επισκέπτες συναντούν μια γλυπτική υποδοχή από γρανίτη και μπρούντζο, με φόντο τον προσεκτικά αποκατεστημένο ξύλινο διάκοσμο. Το κοινόχρηστο σαλόνι διατηρεί πλήθος αυθεντικών στοιχείων, όπως τα παράθυρα με θέα τη λίμνη του St. Moritz, πολυελαίους, τζάκια από μάρμαρο και χαλιά εμπνευσμένα από το ArtNouveau. Το bar “no. 5“ είναι κομβικό σημείο της κοινωνικής ζωής του ξενοδοχείου, όπου ξεχωρίζουν ο εντυπωσιακός πάγκος εξυπηρέτησης από μάρμαρο Carrara και οι bespoke βελούδινες καρέκλες.

 

Custom κατασκευές & υλικά

Τα έπιπλα και οι ειδικές επεξεργασίες, όπως η τοπική παραδοσιακή τεχνική “sgraffito“ στους τοίχους, τονίζουν την έμφαση στη λεπτομέρεια και την κατασκευαστική δεξιοτεχνία. Οι χώροι εστίασης διαμορφώνονται με έμπνευση από το τοπίο της περιοχής. Το εστιατόριο The View, κυκλικό με πανοραμικά παράθυρα από το δάπεδο μέχρι την οροφή, συμβολίζει τον ήλιο του St. Moritz με μια ιδιαίτερη ξύλινη οροφή που παραπέμπει σε ακτίνες. Στον κάτω όροφο, το εστιατόριο The Stack φιλοξενεί μια φωτεινή brasserie θαλασσινών δίπλα σε ένα steakhouse με πιο σκοτεινή, ατμοσφαιρική αίσθηση, δίνοντας έμφαση στην υλικότητα και τα vintage στοιχεία.

Ο χώρος ευεξίας εμπνέεται από τη γεωλογική μορφολογία της περιοχής, με το μοναδικό σχήμα της οροφής του να αντανακλά την κορυφογραμμή των βουνών της κοιλάδας Engadin. Τέλος, τα 74 δωμάτια των δύο πτερύγων σχεδιάζονται με διαρκείς αναφορές στο αλπικό περιβάλλον. Τα παραδοσιακά υλικά με Art Nouveau λεπτομέρειες στην ιστορική πτέρυγα συνδιαλέγονται αρμονικά με τη σύγχρονη αισθητική της νέας επέκτασης, προσφέροντας άνετους χώρους σε απόλυτη σύνδεση με το μοναδικό τοπίο του St. Moritz.

 

Ρέουσα κίνηση

Η ανακαίνιση του διαμερίσματος στη Βούλα περιλαμβάνει την πλήρη αναδιαρρύθμιση και ανακατασκευή διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων, σε συγκρότημα πολυκατοικιών του 1988, με στόχο να αντιμετωπισθούν οι επιπρόσθετες ανάγκες μιας μεγαλύτερης οικογένειας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Τόσο η λειτουργία του χώρου όσο και η υλικότητά του αναθεωρούνται, εξασφαλίζοντας μια νέα προσέγγιση που ταιριάζει με τις ιδιαίτερες καθημερινές απαιτήσεις και τον τρόπο ζωής της οικογένειας. Το όριο μεταξύ των δωματίων και του ενιαίου καθιστικού – τραπεζαρίας – κουζίνας ορίζεται από μια επιμήκη, καμπύλη επιφάνεια από ξύλο καρυδιάς, μια συνεχή ρέουσα κίνηση στο χώρο. Στην επιφάνεια αυτή ενσωματώνονται ντουλάπες κουζίνας και γκαρνταρόμπας, καθώς και η πόρτα εισόδου του διαμερίσματος. Μια παρόμοια καμπύλη επιφάνεια έχει σχεδιαστεί στο κύριο υπνοδωμάτιο, ενσωματώνοντας την ντουλάπα, βιβλιοθήκη και ένα μικρό πάγκο εργασίας.

Παλέτα υλικών

Τα λουτρά είναι κατασκευασμένα από λευκό και μαύρο μάρμαρο, terrazzo και ρητίνη. Σε όλο το χώρο υπάρχει ξύλο δρυός στο δάπεδο, σε αντίθεση με τα κατακόρυφα στοιχεία όπου χρησιμοποιείται ξύλο καρυδιάς. Το εμφανές σκυρόδεμα έχει αποκαλυφθεί στην οροφή του σαλονιού και στην κεντρική κολώνα.

 

 

Custom κατασκευές

Το τζάκι έχει επανασχεδιαστεί με έναν πάγκο από εμφανές σκυρόδεμα, όπου ακουμπάει ένα μεταλλικό κουτί, διαμορφώνοντας την εστία στην όψη και ψηλά ράφια στις δύο πλευρές.

 

 

Ιστορική συνέχεια

Το παραδοσιακό κατάλυμα φιλοξενείται σε ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της Παλιάς Πόλης των Χανίων, το οποίο χρονολογείται από τα τέλη του 16ου-αρχές του 17ου αιώνα και αποκαταστάθηκε με σχολαστικότητα για να διατηρηθούν και να αναδειχθούν τα ιστορικά χαρακτηριστικά του. Με αναγνωρίσιμο στοιχείο της ιστορικές κολόνες της όψης, το Aisha προσφέρει μια ξεχωριστή γοητεία, με ένα μείγμα αρχιτεκτονικών επιρροών που αντικατοπτρίζει το πλούσιο παρελθόν της περιοχής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Στο ξενοδοχείο φιλοξενούνται επτά σουίτες -πέντε στο ισόγειο και δύο στον όροφο- με την καθεμία να παίρνει το όνομά της από τον σκοπό που εξυπηρετούσε ο αντίστοιχος χώρος στο αρχικό κτίριο. Ο επιλογές της νέας διαμόρφωσης στηρίζονται στα φυσικά υλικά όπως πέτρα, ξύλο, μάρμαρο και μέταλλο, ενώ η χρωματική παλέτα παραμένει γήινη και ουδέτερη, ώστε τα δωμάτια να παραμένουν φωτεινά και άνετα. Η φιλοσοφία πίσω από τη δημιουργία του ξενοδοχείου αντλεί έμπνευση από την αρμονική συνύπαρξη του παλιού και του καινούριου. Ο σχεδιασμός εστιάζει στην επιθυμία να αιχμαλωτίσει την αίσθηση της νοσταλγίας, δημιουργώντας έναν χώρο που συνδυάζει την παράδοση με τις σύγχρονες ανέσεις.

Στρατηγική επανάχρησης

Στο πλαίσιο αυτό, έγινε επανάχρηση και αποκατάσταση υλικών που βρέθηκαν στο κτίριο, όπως τα τσιμεντένια παραδοσιακά πλακάκια της αυλής και ένας μαρμάρινος νεροχύτης που μετατράπηκε σε νιπτήρα. Παράλληλα, ανακατασκευάστηκαν και διατηρήθηκαν στην αρχική τους μορφή στοιχεία όπως ο ξύλινος τσατμάς στο διάδρομο του πρώτου ορόφου, το παλιό τζάκι στο δωμάτιο ‘’Fournos’’ και η πέτρινη σκάφη πλυσίματος, η οποία επίσης μετατράπηκε σε νιπτήρα. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες, οι οποίοι συνέβαλαν με την τέχνη και την τεχνογνωσία τους.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνολική διαμόρφωση επικεντρώνεται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε αντιθέσεις, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα ζεστή και φιλόξενη. Κάθε στοιχείο, από τα έπιπλα μέχρι τα διακοσμητικά αξεσουάρ, έχει επιλεγεί με προσοχή ώστε να προσφέρει μια συνεκτική εμπειρία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τη χαλάρωση και τη σύνδεση με το παρελθόν. Στόχος ήταν οι επισκέπτες του Aisha Hotel να έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν μια μοναδική διαμονή, περιτριγυρισμένοι από την ομορφιά και την παράδοση της Παλιάς Πόλης.

 

Διάλογος σε μικροκλίμακα

Το έργο αφορά ένα συγκρότημα δύο κατοικιών στην Κηφισιά, στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Το οικόπεδο περιβάλλεται από σύγχρονες πολυκατοικίες, οι οποίες συνυπάρχουν με χαμηλότερης κλίμακας μονοκατοικίες και δημόσιους χώρους πρασίνου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κύριος στόχος της μελέτης υπήρξε η εξασφάλιση της αυτονομίας και της ιδιωτικότητας κάθε κατοικίας, μέσα από τη διαμόρφωση μιας κατασκευής που βρίσκεται σε διάλογο με τη μικροκλίμακα της γειτονιάς. Η βασική συνθετική χειρονομία επικεντρώνεται στη διαμόρφωση ενός ενιαίου και συνεκτικού όγκου, εναρμονισμένου με την κλίμακα του περιβάλλοντος αστικού ιστού. Παράλληλα, μέσω επιλεκτικών αφαιρέσεων από την αρχική κτιριακή μάζα, διαμορφώνονται υπαίθριοι χώροι εκτόνωσης, οι οποίοι συμβάλλουν στη χωρική ποιότητα των κατοικιών. Η αξιοποίηση τμήματος του ισογείου ως αυλή, σε συνδυασμό με την απόληξη του όγκου σε επικλινή στέγη – τυπολογικά στοιχεία χαρακτηριστικά της γειτονιάς – διαμόρφωσαν το τελικό συνθετικό αποτέλεσμα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η πρώτη κατοικία τοποθετήθηκε στο ισόγειο, ενώ η δεύτερη καταλαμβάνει τους δύο ανώτερους ορόφους, υποχωρώντας από το περίγραμμα της βάσης, με στόχο την ενίσχυση της χωρικής ποικιλομορφίας. Και οι δύο κατοικίες ενσωματώνουν στεγασμένους υπαίθριους χώρους με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά, οπτικές διασυνδέσεις και δυναμικές εναλλαγές φωτός και σκιάς, ενώ σχεδιαστικές αρχές τόσο του κτιρίου όσο και του περιβάλλοντος χώρου λήφθηκαν υπόψη για τη βελτίωση του μικροκλίματος.

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η μελέτη λαμβάνει υπόψη τον προσανατολισμό του οικοπέδου και τις ανάγκες ιδιωτικότητας, ορίζοντας στρατηγικά τις δημόσιες και ιδιωτικές ζώνες εντός κάθε κατοικίας. Τα ανοίγματα τοποθετούνται με τρόπο ώστε να ευνοείται ο διαμπερής αερισμός, η μέγιστη αξιοποίηση του φυσικού φωτός και η οπτική σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο πρασίνου.

 

Διαδοχική εμπειρία

Το έργο διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη δεξιοτεχνία και τη βιωματική διάσταση του χώρου, υπερβαίνοντας την απλή λογική της σύνθεσης ή της πρόσθεσης. Η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται κάτω από μια αλληλουχία θολωτών οροφών, που διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα κάθε χώρου ενώ ταυτόχρονα τους ενοποιούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αντί να διαιρούν, οι καμπύλες αυτές καθοδηγούν το βλέμμα, επεκτείνουν τις οπτικές φυγές και αποδίδουν στο εσωτερικό μια αίσθηση ελαφρότητας και ροής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό ρόλο στη χωρική σύνθεση κατέχει ένα ειδικά σχεδιασμένο σταθερό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο αποθήκευσης και ως αρχιτεκτονική χειρονομία. Ακολουθεί μια συνεχή πορεία από την είσοδο προς τον κύριο χώρο διημέρευσης και, χωρίς διακοπή, οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους. Αυτή η αδιάλειπτη ροή οργανώνει το οικιακό περιβάλλον με σαφήνεια και συνοχή, επιτρέποντας στις λειτουργίες να διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη, ενώ διατηρείται μια αίσθηση οπτικής και χωρικής συνέχειας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών στηρίζεται στη φυσικότητα και την ισορροπία. Το μάρμαρο προσθέτει βάθος και ποικιλία μέσα από την υφή και τα νερά του, ενώ η συνύπαρξή του με τις θερμές αποχρώσεις του ξύλου και το απαλό φως δημιουργεί λεπτές αντιθέσεις. Οι υλικές αυτές αλληλεπιδράσεις ενισχύουν την ταυτότητα κάθε χώρου, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα του χωρίς να διαταράσσουν την συνολική αρμονία του εσωτερικού.

 

 

Ειδικές κατασκευές

Η δεξιοτεχνία διαπερνά κάθε λεπτομέρεια του έργου. Οι προσεκτικά εκτελεσμένες ξυλουργικές κατασκευές προσδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, σε αρμονία με τη γεωμετρική ακρίβεια του διαμερίσματος. Η διακόσμηση αποφεύγεται συνειδητά, δίνοντας τη θέση της σε μια αυστηρή γλώσσα αναλογιών, καθαρότητας και υλικής ειλικρίνειας. Με την ευθυγράμμιση του χωρικού ρυθμού και της χειροποίητης ακρίβειας, το έργο συνθέτει ένα φωτεινό και συνεκτικό οικιακό περιβάλλον – ένα διαμέρισμα που εκφράζει ταυτόχρονα την πειθαρχία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας.

 

Υδάτινη σύνθεση

Το ξενοδοχείο, χτισμένο μέσα σε ένα φυσικό τοπίο λίγο έξω από την τοποθεσία Πλάνος στη Ζάκυνθο, συνδυάζει αρμονικά την κομψότητα και τη λειτουργικότητα, προσφέροντας μια αυθεντική εμπειρία φιλοξενίας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το συγκρότημα κατασκευάστηκε σε μια έκταση επιφάνειας 24.237m2 η οποία χαρακτηρίζεται από τις έντονες κλίσεις. Με αφετηρία τη φυσική μορφολογία του εδάφους, δημιουργήθηκαν διαφορετικά επίπεδα, ενσωματώνοντας έτσι τους όγκους στο τοπίο.

Το κεντρικό κτίριο, οι βίλλες και τα bungalows τοποθετήθηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να ενισχύσουν τη σύνδεση των επισκεπτών με το περιβάλλον, προσφέροντας πανοραμική θέα και φυσική σκιά. Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του σχεδιασμού είναι η χρήση του νερού ως κυρίαρχου στοιχείου της σύνθεσης. Μεγάλες υδάτινες επιφάνειες, είτε ως κολυμβητικές δεξαμενές είτε ως διακοσμητικά στοιχεία, τοποθετούνται στρατηγικά. Ακολουθώντας τη φυσική κλίση του εδάφους, οι επιφάνειες αυτές, όχι μόνο προσφέρουν οπτική ηρεμία, αλλά συνδυάζονται με τους υπόλοιπους χώρους, ενισχύοντας την αίσθηση γαλήνης και πολυτέλειας για τους επισκέπτες. Το νερό γίνεται το συνδετικό στοιχείο που ενσωματώνει τη φύση στο δομημένο περιβάλλον, δημιουργώντας μια αρμονική εμπειρία.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα, με τη λειτουργικότητα να είναι βασική παράμετρος στον σχεδιασμό των κοινόχρηστων χώρων. Η είσοδος γίνεται μέσω μιας εντυπωσιακής στοάς που επιτρέπει την ανεμπόδιστη θέα και την άμεση πρόσβαση στο σύνολο των χώρων του ξενοδοχείου. Η ροή της κίνησης είναι φυσική και απρόσκοπτη, ενισχύοντας τις οπτικές συνδέσεις.

Το ισόγειο περιλαμβάνει τη reception και το κεντρικό bar, ενώ στη συνέχεια το εστιατόριο και η βιβλιοθήκη προσφέρουν άνεση και πολυτέλεια, διατηρώντας παράλληλα έναν ζεστό και φιλόξενο χαρακτήρα. Κάθε δωμάτιο του συγκροτήματος έχει σχεδιαστεί με προσοχή, εξασφαλίζοντας από όλες τις γωνίες την πανοραμική θέα προς τη θάλασσα.

 

 

Παλέτα υλικών

Η χρήση φυσικών υλικών, όπως η τοπική πέτρα και οι γήινες αποχρώσεις στις όψεις, ενισχύει τη σύνδεση με το περιβάλλον, δημιουργώντας έναν ολιστικό σχεδιασμό που αγκαλιάζει τη φύση.

 

Φυσική γραμμή

Tο έργο προτείνει μια αρχιτεκτονική γλώσσα λιτή αλλά εκφραστική, όπου η μορφή, η υλικότητα και το φως συνδιαλέγονται για να διαμορφώσουν μια εμπειρία ολιστική, που υπερβαίνει την εμπορική λειτουργία και αναδεικνύει τον χώρο ως φορέα αισθητικής και νοηματικής αξίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του καταστήματος βασίστηκε στην καμπύλη, ως αναφορά στη φυσική γραμμή του γυναικείου σώματος. Η ροϊκότητα του χώρου και οι οργανικές μορφές σε γήινους τόνους, με κυρίαρχο υλικό την πατητή τσιμεντοκονία, διαμόρφωσαν ένα καθαρό, ενιαίο και λιτό αισθητικό αποτέλεσμα. Αυτή η απλότητα των γραμμών και η επιλεγμένη υλικότητα λειτουργούν ταυτόχρονα ως φόντο, αναδεικνύουν τα ρούχα ως πρωταγωνιστές και προσφέρουν στον επισκέπτη μια εμπειρία ηρεμίας, κομψότητας και αισθητικής συνέχειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η συνθετική πρόθεση στηρίζεται στη διαμόρφωση ενός χωρικού κελύφους όπου οι καμπύλες λειτουργούν όχι απλώς ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ως εργαλεία οργάνωσης της κίνησης και ιεράρχησης των οπτικών φυγών. Η ένταξη του φωτισμού, φυσικού και τεχνητού, αντιμετωπίστηκε ως αρχιτεκτονικό μέσο που αποκαλύπτει τις υφές, εντείνει την πλαστικότητα των επιφανειών και ορίζει διαφορετικές ατμόσφαιρες κατά την περιήγηση.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα της τσιμεντοκονίας, σε συνδυασμό με τη θερμή παλέτα των χρωματικών τόνων, εγκαθιδρύει μια αίσθηση μονολιθικότητας, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την απαλότητα και τη ρευστότητα που προϋποθέτει το concept του χώρου. Μέσα από αυτήν την ισορροπία, η αρχιτεκτονική του καταστήματος δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό για τα εκθέματα, αλλά ως χωρική αφήγηση, όπου το σώμα του επισκέπτη γίνεται μέρος της συνθετικής διαδικασίας.

 

Φυσικές υφές

Το έργο εισάγει ένα νέο αρχιτεκτονικό πρότυπο στον χώρο του luxury retail. Ο χώρος δεν λειτουργεί απλώς ως ένα σημείο πώλησης, αλλά – μέσω του προσεγμένου στην κάθε λεπτομέρεια  σχεδιασμού – ως μια ολοκληρωμένη εμπειρία σχεδιασμού, που αναδεικνύει τον μινιμαλισμό μέσα από την πολυτελή κομψότητα των φυσικών υλικών.

 

Παλέτα υλικών & χρωματισμών

Κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας του καταστήματος αποτελεί η χρήση φυσικών υλικών, με κυρίαρχο την πολυτελή πέτρα όνυχα σε πράσινες και μπλε αποχρώσεις. Επενδύσεις τοίχων, επιφάνειες πάγκων και βάθρα δημιουργούν ένα πλαίσιο πολυτέλειας με γήινη αίσθηση, ενώ η αντανάκλαση του φωτός πάνω στις επιφάνειες αναδεικνύει τη φυσική τους υφή και βάθος.

Η θερμή παλέτα χρωμάτων λειτουργεί ως ήρεμο φόντο που αφήνει τα ενδύματα να πρωταγωνιστούν. Η λιτή αισθητική ενισχύεται από καθαρές γραμμές και γεωμετρίες, που επιτρέπουν αβίαστη κίνηση και αίσθηση ελευθερίας. Αιωρούμενα ράφια και μεταλλικές κατασκευές από ανοξείδωτο ατσάλι τονίζουν την αίσθηση ελαφρότητας, ενώ καθρέφτες με χρυσές κορνίζες προσδίδουν διακριτική λάμψη και διευρύνουν την αίσθηση του χώρου.

 

 

Σχεδιασμός φωτισμού

Ο φωτισμός, με θερμή απόχρωση στους 3000 Kelvin, δημιουργεί ατμόσφαιρα οικειότητας και αναδεικνύει με ακρίβεια τις υφές των υφασμάτων. Παράλληλα, μέσω τη δημιουργία ζωνών, το φως κατευθύνει τη ροή των επισκεπτών, αναδεικνύοντας τα προϊόντα και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ τα φωτιστικά υψηλού CRI εξασφαλίζουν πιστή απόδοση χρωμάτων και υφών.

 

 

Custom κατασκευές

Ως απρόσμενη πινελιά, τα δοκιμαστήρια διαφοροποιούνται από την κυρίαρχη παλέτα, υιοθετώντας μια πράσινη απόχρωση που αποπνέει ζεστασιά και ιδιωτικότητα, χωρίς να χάνουν τη σύνδεση με τον φυσικό χαρακτήρα του χώρου. Η διαφοροποίηση αυτή προσθέτει ενδιαφέρον και λειτουργεί ως χωρικό όριο που ενισχύει την εμπειρία του επισκέπτη.

Ο σχεδιασμός αποδεικνύει πως ο μινιμαλισμός, όταν συνδυάζεται με φυσικά υλικά και προσεγμένη λεπτομέρεια, μπορεί να μετατραπεί σε συνώνυμο πολυτέλειας. Ένας χώρος που ξεπερνά την καταναλωτική εμπειρία και γίνεται μια ολοκληρωμένη εμπειρία σχεδιασμού, όπου μόδα και αρχιτεκτονική συνυπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία.

 

Χαμηλό προφίλ

Η κατοικία βρίσκεται κοντά στην ακτογραμμή του North Berwick στη Σκωτία και εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Το χαμηλό της προφίλ περιορίζει την οπτική της παρουσία στο τοπίο, ενώ ο προσανατολισμός της εξασφαλίζει ιδανική ηλιοφάνεια και απρόσκοπτες θέες προς τη θάλασσα. Οι υπαίθριοι χώροι – οι προστατευμένες αυλές και ο κεντρικός περίβολος – επεκτείνουν τη ζωή προς το ύπαιθρο, δημιουργώντας μια συνεχόμενη εμπειρία κατοίκησης μέσα στο τοπίο. Το έργο αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή της παραθαλάσσιας κατοικίας: μια αρχιτεκτονική ριζωμένη στο τοπικό πλαίσιο, προσαρμοσμένη στο κλίμα και διαχρονική μέσα από την απλότητά της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, το τοπίο και τη διαρκή μεταβολή του παράκτιου περιβάλλοντος. Η κατοικία, χαμηλή και προστατευμένη, σχεδιάστηκε με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες του τόπου – τον προσανατολισμό, τους ανέμους και το φυσικό φως. Ο σχεδιασμός επιδιώκει να συνδυάσει την αίσθηση της προστασίας με την εμπειρία της ανοιχτότητας: να προσφέρει πλαίσια θέας προς τη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει ιδιωτικότητα και προφύλαξη από τις κλιματικές συνθήκες.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία οργανώνεται γύρω από μια κεντρική αυλή, που λειτουργεί ως ο κοινωνικός και κλιματικός πυρήνας της σύνθεσης. Ο χώρος αυτός μεσολαβεί ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ενώ η κυκλοφορία αναπτύσσεται περιμετρικά του, συνδέοντας τα διαφορετικά πτερύγια του σπιτιού. Η εναλλαγή στενών και ανοιχτών χώρων δημιουργεί έναν ρυθμό κίνησης και εμπειρίας, όπου το φως, η σκιά και η θέα εναλλάσσονται διαρκώς.

Η κάτοψη οργανώνεται σε τρεις βασικές ζώνες: τους χώρους διημέρευσης, τα υπνοδωμάτια και τους βοηθητικούς χώρους. Οι ζώνες αυτές συνδέονται οπτικά και λειτουργικά μέσω διαφανών διαδρόμων, που διατηρούν την αίσθηση της συνέχειας χωρίς να διαταράσσουν την άνεση. Οι ενιαίοι χώροι καθιστικού και τραπεζαρίας ανοίγουν προς τις βεράντες, προσφέροντας ευελιξία και εναλλαγές χρήσης ανάλογα με την εποχή. Η καθαρότητα της μορφής και η αυστηρή γεωμετρική δομή εξασφαλίζουν σαφήνεια και λειτουργικότητα.

 

 

Υλικά και βιωσιμότητα

Επιλέχθηκε μια εκλεπτυσμένη παλέτα φυσικών υλικών που εναρμονίζει το κτίριο με το τοπίο. Το φυσικό ξύλο, η πέτρα και οι εκτεταμένες υαλόφρακτες επιφάνειες συνδυάζονται ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και τη διαφάνεια. Η θερμή υφή του ξύλου αντιπαρατίθεται στην ακρίβεια των μεταλλικών λεπτομερειών, ενώ η πέτρινη βάση “εδραιώνει” το κτίσμα στο έδαφος. Η βιωσιμότητα αποτέλεσε θεμελιώδη παράμετρο του σχεδιασμού: χρησιμοποιήθηκαν υλικά τοπικής προέλευσης, υψηλής απόδοσης θερμομόνωση και παθητικά συστήματα ελέγχου του ηλιασμού, με στόχο την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη μακροχρόνια αντοχή της κατασκευής.

 

Ήσυχος μινιμαλισμός

Το διαμέρισμα βρίσκεται σε συγκρότημα κατοικιών στο Χαλάνδρι, αποτελούμενο από δύο πανομοιότυπα κτίρια με κοινόχρηστο πολυλειτουργικό χώρο στο ισόγειο, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Βικέλα το 1972. Παρότι ο εσωτερικός του χώρος αναδιαμορφώθηκε, η σύνθεση διατήρησε την φιλοσοφία της αρχικής κάτοψης.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες των ιδιοκτητών, αφαιρέθηκαν τα περισσότερα εσωτερικά χωρίσματα και αντικαταστάθηκαν με νέα. Ωστόσο, ο σχεδιασμός επιδίωξε να διατηρήσει τη λογική της αρχικής διάταξης. Ο πυρήνας του διαμερίσματος παραμένει ο κεντρικός διάδρομος που συνδέει την είσοδο με το καθιστικό και την τραπεζαρία, ενώ οι υπόλοιποι χώροι οργανώνονται συμμετρικά εκατέρωθεν αυτού. Τα υπνοδωμάτια και το μπάνιο βρίσκονται στη βόρεια πλευρά, ενώ η κουζίνα, το WC και ο βοηθητικός χώρος τοποθετούνται στη νότια.

Ο υφιστάμενος διάδρομος στένεψε ελαφρώς και μετατράπηκε σε χωλ, με τον επιπλέον χώρο να αξιοποιείται για τη δημιουργία αποθηκευτικών επιφανειών, εντοιχισμένων ντουλαπών και επίπλων εισόδου με ενσωματωμένο κάθισμα, καθώς και για τη χωροθέτηση ενός WC. Στη νότια πλευρά, ο πρώην βοηθητικός χώρος αφαιρέθηκε ώστε να επεκταθεί η κουζίνα, δημιουργώντας περιοχή για καφέ και μικρό τραπέζι. Η ζώνη των υπνοδωματίων επανασχεδιάστηκε ώστε κάθε δωμάτιο να διαθέτει το δικό του μπάνιο, εντοιχισμένες ντουλάπες και χώρο εργασίας ή τουαλέτα μακιγιάζ.

 

 

Χωρική οργάνωση & φωτισμός

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του διαμερίσματος είναι η αίσθηση ευρυχωρίας και φωτεινότητας. Οι χώροι καθιστικού και τραπεζαρίας είναι ανοιχτοί και φωτεινοί, με διπλό προσανατολισμό –βόρειο και νότιο– και μπαλκόνια και στις δύο όψεις που ενισχύουν τον φυσικό αερισμό. Η κουζίνα, λουσμένη από το νότιο φως, αποτελεί το πρώτο χώρο που αντικρίζει κανείς με την είσοδο, καθώς ανοίγεται προς τον διάδρομο. Αντίθετα, ένα μικρό ενδιάμεσο χωλ διαχωρίζει τα υπνοδωμάτια από τους κοινόχρηστους χώρους, προσφέροντας ιδιωτικότητα και ηρεμία.

 

 

Υλικά & ειδικές κατασκευές

Η αισθητική προσέγγιση βασίστηκε σε μια ήρεμη, μινιμαλιστική λογική, με έμφαση στην καθαρότητα των γραμμών και τη συνέπεια της υλικής παλέτας. Οι εντοιχισμένες ντουλάπες, οι κρυφές πόρτες και τα ξυλουργικά στοιχεία διαμορφώθηκαν στην ίδια υπόλευκη απόχρωση με τους τοίχους, δημιουργώντας μια ενιαία και ομοιογενή εικόνα. Το ξύλο δρυός χρησιμοποιήθηκε επιλεκτικά σε στοιχεία που επιδιώκονταν να αναδειχθούν -όπως η νησίδα και το bar της κουζίνας, τα έπιπλα εισόδου και η κύρια πόρτα- προσδίδοντας θερμότητα και υφή.

Το δάπεδο του διαμερίσματος, εκτός από τα μπάνια, καλύφθηκε με ανοιχτόχρωμο laminate δρυός, ενοποιώντας οπτικά τους χώρους. Στην κουζίνα, το μπεζ χαλαζιακό υλικό συμπληρώνει την γήινη παλέτα, ενώ στη σουίτα του κυρίως υπνοδωματίου το ύφος αυτό συνεχίζεται με πλακίδια σε απόχρωση τραβερτίνης. Το δεύτερο υπνοδωμάτιο διαφοροποιείται με έντονα μπλε στοιχεία τόσο στα ξυλουργικά όσο και στο μπάνιο. Υαλότουβλα χρησιμοποιήθηκαν στα μπάνια και το WC, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε αυτούς τους εσωτερικούς χώρους χωρίς παράθυρα. Τέλος, οι καμπύλοι τοίχοι που αντικατέστησαν τις ευθείες γραμμές προσδίδουν μια πιο απαλή αισθητική και ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και συνοχής σε όλο το διαμέρισμα.

 

Κινήσεις εδάφους

Η κατοικία βρίσκεται σε επικλινές οικόπεδο στην περιοχή Κεφαλοκρεμμύνος στη Λεμεσό, σε ένα σημείο όπου το φυσικό ανάγλυφο και οι θέες προς τη θάλασσα καθορίζουν τον χαρακτήρα του τόπου. Το έργο επιχειρεί να εναρμονίσει την αρχιτεκτονική με το τοπίο, διαμορφώνοντας έναν χώρο κατοίκησης που αναδύεται οργανικά μέσα από τη γη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση βασίστηκε στην ένταξη της αρχιτεκτονικής στον φυσικό περίγυρο, με στόχο τη δημιουργία μιας κατοικίας που ακολουθεί την τοπογραφία και αγκαλιάζει το τοπίο. Ο σχεδιασμός προσεγγίζει την έννοια της κατοικίας ως καταφυγίου, όπου η σχέση εσωτερικού και εξωτερικού γίνεται αδιάκοπη, επιτρέποντας στον κάτοικο να βιώνει τη φύση σε κάθε στιγμή της καθημερινότητας. Η μορφή και οι χαράξεις προκύπτουν από τις κινήσεις του εδάφους, μεταφράζοντας τη φυσική ροή του τόπου σε αρχιτεκτονική χειρονομία.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η διάταξη οργανώνεται σε επίπεδα που ανταποκρίνονται στην κλίση του εδάφους, επιτρέποντας την ομαλή ροή μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Η κατοικία εκμεταλλεύεται τις οπτικές προς τη θάλασσα, ενώ προστατεύεται από τον άνεμο και τον ήλιο μέσω προσεκτικά τοποθετημένων στοών και ημιυπαίθριων περιοχών. Οι στοές και οι ημιυπαίθριοι χώροι λειτουργούν ως φίλτρα που προστατεύουν από τον ήλιο και τον άνεμο, προσφέροντας ταυτόχρονα σκίαση και διαβαθμίσεις ιδιωτικότητας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών – σκυρόδεμα, πέτρα και ξύλο – αντικατοπτρίζει τη σχέση του κτιρίου με το φυσικό περιβάλλον, συνδυάζοντας ανθεκτικότητα και απλότητα. Η κατοικία αποτυπώνει τη σύγχρονη κυπριακή αρχιτεκτονική μέσα από τη σύνθεση καθαρών όγκων και την αίσθηση γαλήνης που προσφέρει.

 

Κατασκευή από τη γη

Ενσωματωμένη στο κυπριακό τοπίο, η κατοικία ανταποκρίνεται στο κλίμα και στο πολιτισμικό της πλαίσιο. Η στιβαρή τοιχοποιία προσφέρει θερμομόνωση, ενώ οι σκιασμένες αυλές και τα ανοίγματα υποστηρίζουν τον φυσικό αερισμό. Αντλώντας από την τοπική οικοδομική παράδοση και επανερμηνεύοντάς την, το σπίτι εντάσσεται αρμονικά στο περιβάλλον του, αποτελώντας μια δήλωση συνέχειας ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο ξεκινά από τη γη, νοημένο ως ένα σπίτι βαθιά ριζωμένο στον τόπο του. Το όραμα ήταν να επανερμηνευθεί η μεσογειακή τυπολογία της αυλής μέσα από ένα σύγχρονο πρίσμα, αγκαλιάζοντας το τοπίο ενώ ταυτόχρονα πλαισιώνονται χώροι ιδιωτικότητας και συνάθροισης. Πρόκειται για μια κατοικία όπου οι παραδοσιακές μορφές συναντούν τον μινιμαλισμό, και όπου η στιβαρότητα των μονολιθικών τοίχων αποπνέει προστασία και γαλήνη.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Το σπίτι οργανώνεται γύρω από μια κεντρική αυλή, ενισχύοντας τόσο την εσωστρέφεια όσο και την ανοιχτότητα. Οι χώροι διημέρευσης στρέφονται προς το εσωτερικό για να δημιουργήσουν οικειότητα, ενώ τα ανοίγματα πλαισιώνουν στρατηγικά θέες προς το γύρω τοπίο. Η κάτοψη καθιερώνει έναν ρυθμό ανάμεσα σε κλειστούς και ανοιχτούς χώρους, καθοδηγώντας την κίνηση μέσα από ακολουθίες φωτός και σκιάς.

Το λειτουργικό πρόγραμμα συνδυάζει με σαφήνεια τους κοινωνικούς και ιδιωτικούς χώρους. Οι κοινόχρηστες ζώνες τοποθετούνται γύρω από την αυλή, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση, ενώ τα υπνοδωμάτια και οι ιδιωτικοί χώροι παραμένουν απομονωμένοι. Η κυκλοφορία είναι προσεκτικά χορογραφημένη, επιτρέποντας ομαλές μεταβάσεις ανάμεσα στη συλλογική ζωή και την ατομική απομόνωση.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλική στρατηγική βασίζεται σε φυσικές και απτικές επιφάνειες: σοβατισμένους τοίχους από τοιχοποιία, εμφανές σκυρόδεμα και ζεστές λεπτομέρειες από ξύλο. Αυτές οι επιλογές αντανακλούν τόσο τη διάρκεια όσο και τη σύνδεση με την παράδοση. Ο μονολιθικός χαρακτήρας της κατασκευής τονίζει τη μονιμότητα, ενώ οι εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες εισάγουν άνεση και σύγχρονη ευαισθησία.

 

Ρυθμικό μοτίβο

Το έργο αφορά στη μετατροπή ενός παλιού ελαιοτριβείου, χτισμένου στα μέσα του 19ου αιώνα, σε ένα αρχαίο χωριό του νησιού της Λευκάδας, το οποίο εγκαταλείφθηκε και ερειπώθηκε τη δεκαετία του 1950. Το εσωτερικό του μύλου ήταν ένας σκοτεινός χώρος, φωτιζόμενος κυρίως μέσα από μικρά παράθυρα αερισμού, με την αρχική ξύλινη στέγη να καταλαμβάνει σχεδόν το μισό ύψος του δωματίου.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Στόχος του έργου είναι η μεταμόρφωση του υπάρχοντος χώρου σε έναν ευέλικτο, πολυλειτουργικό χώρο, γεμάτο φυσικό φως. Η παρέμβαση ξεκινά με την ενίσχυση των υπαρχόντων τοίχων και την αντικατάσταση της παλιάς, φθαρμένης στέγης με μια νέα, στην οποία ενσωματώνονται μεγάλα ανοίγματα.

 

 

Λειτουργική Οργάνωση

Η στρατηγική σχεδιασμού για το νέο εσωτερικό επικεντρώνεται στην εισαγωγή μόνο των απολύτως αναγκαίων στοιχείων που ορίζουν τον χώρο με τρόπο ιδιαίτερα προσαρμοστικό. Μία στρατηγικά τοποθετημένη μεσοτοιχία μισού ύψους στο κέντρο χωρίζει τον χώρο, διαχωρίζοντας την πλήρους ύψους μπροστινή ζώνη από το πίσω πατάρι. Κάτω από το πατάρι βρίσκονται ένα υπνοδωμάτιο, ένα μπάνιο και ένας αποθηκευτικός χώρος, ενώ το επάνω επίπεδο προσφέρει μια ανοιχτή, ευέλικτη περιοχή για ποικίλες δραστηριότητες. Όλοι οι χώροι συνδέονται αρμονικά μέσω μίας κυκλικής κίνησης 360 μοιρών και ταυτόχρονα επικοινωνούν με το γειτονικό σπίτι.

Το καθοριστικό αυτό στοιχείο, που διαμορφώνει και αρθρώνει το νέο εσωτερικό, κατασκευάζεται από κατακόρυφα ξύλινα δομικά στοιχεία, στα οποία ενσωματώνονται οι πόρτες που οδηγούν στους πίσω χώρους κάτω από το πατάρι. Όταν είναι κλειστές, οι πόρτες γίνονται σχεδόν αόρατες, ενσωματώνονται και συνεχίζουν αρμονικά τον ρυθμικό χαρακτήρα της κατασκευής.

 

Παλέτα Υλικών

Οι αποχρώσεις της τερακότας σε συνδυασμό με το ροζ γεμίζουν τον χώρο με ζεστασιά, η οποία μεταβάλλεται συνεχώς ανάλογα με το φυσικό φως κάθε εποχής. Το χαμηλό στοιχείο της κουζίνας, επενδεδυμένο σε σκούρο μπλε, προσανατολίζεται προς τη θέα της θάλασσας, η οποία πλαισιώνεται από ένα νέο, μεγάλο άνοιγμα.

 

Κατοικώντας τα επίπεδα

Στο San Miguel de Allende, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, η κατοικία αναγνωρίζει τον πολιτιστικό και περιβαλλοντικό πλούτο του τόπου. Η αρχιτεκτονική της ανοίγει έναν διάλογο με το γεωλογικό και το αστικό τοπίο, δημιουργώντας ένα σπίτι που είναι ταυτόχρονα ριζωμένο στο περιβάλλον του και στραμμένο στο μέλλον. Μέσα από τη σύνδεση γεωλογίας, μνήμης και αρχιτεκτονικής, το έργο μετατρέπεται σε μια σύγχρονη έκφραση του ανήκειν.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία αντιμετωπίζεται ως μία ζωντανή κατασκευή που αναδύεται από το έδαφος. Η έμπνευση προέρχεται από τη στρωματογραφία της γης, όπου ο χρόνος, η μνήμη και η υλική καθίζηση συνθέτουν την παρουσία της. Αντί να επιβάλλεται στο τοπίο, το σπίτι μοιάζει να αναδύεται οργανικά μέσα από αυτό, σβήνοντας τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και το δομημένο περιβάλλον.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η διάρθρωση του χώρου βασίζεται σε μια ακολουθία οριζόντιων στρωμάτων που ορίζουν τόσο τη λειτουργία όσο και την εμπειρία του. Αυτά τα στρώματα κατευθύνουν την κίνηση, πλαισιώνουν τις θέες και οδηγούν τους κατοίκους και τους επισκέπτες σε ένα ταξίδι ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την προστασία. Κάθε επίπεδο προσαρμόζεται στην τοπογραφία και τον προσανατολισμό του οικοπέδου, επιτυγχάνοντας αρμονική ενσωμάτωση με τον χώρο. Το πρόγραμμα οργανώνεται σε διακριτές αλλά αλληλοσυμπληρούμενες ζώνες: οι δημόσιοι χώροι επεκτείνονται προς το τοπίο, ενώ οι ιδιωτικοί αποσύρονται σε πιο προστατευμένα στρώματα της κατοικίας. Ο σχεδιασμός ισορροπεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και τη συλλογικότητα, προσφέροντας ευελιξία χρήσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα της κατοικίας αναδεικνύει τη συνέχεια με τη γη. Οι τοίχοι από συμπιεσμένο χώμα παραπέμπουν σε γεωλογικές διεργασίες, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα και ο χάλυβας προσφέρουν σαφήνεια και δυναμική αντίθεση. Οι υφές, οι πυκνότητες και οι αποχρώσεις των υλικών ενισχύουν την αίσθηση της κατοίκησης μέσα σε ένα ζωντανό στρώμα της γης.

 

Υλικότητα ως αφήγηση

Η αρχιτεκτονική της κατοικίας δεν επιδιώκει να κυριαρχήσει στο τοπίο, αλλά να ενσωματωθεί σε αυτό με διακριτικότητα. Οι όγκοι και τα ανοίγματα προσαρμόζονται στη φυσική κλίση του εδάφους, ενώ η φύτευση συμπληρώνει και ενοποιεί την εικόνα. Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθεση όπου η κατοίκηση βιώνεται ως συνέχεια του τοπίου, δημιουργώντας μια εμπειρία που αγκαλιάζει τη φύση και την πνευματικότητα του τόπου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική προσέγγιση του έργου βασίστηκε στη δύναμη της λιτότητας και στη διατήρηση της μνήμης του τόπου. Η επέμβαση επιδίωξε να σεβαστεί την αυθεντικότητα του μοναστηριακού χαρακτήρα, αναδεικνύοντας την πνευματικότητα και την αίσθηση ηρεμίας. Η φιλοσοφία του σχεδιασμού ενσωμάτωσε τις αρχές του μινιμαλισμού, δημιουργώντας έναν χώρο που ενθαρρύνει τη σιωπή, τη συγκέντρωση και την εσωτερική αναζήτηση. Η επιλογή να διατηρηθούν οι καθαρές γραμμές και η απλότητα δεν αποτελεί απλώς αισθητική επιλογή αλλά στρατηγική που τονίζει την ουσία της αρχιτεκτονικής.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η οργάνωση των χώρων βασίστηκε στη μοναστηριακή τυπολογία, με καθαρούς, λειτουργικούς άξονες που ενώνουν τους κύριους χώρους. Οι εσωτερικές διαδρομές σχεδιάστηκαν ώστε να κατευθύνουν τον επισκέπτη σε μια σταδιακή εμπειρία αποκάλυψης, από τον δημόσιο στον πιο ιδιωτικό χώρο. Τα ανοίγματα τοποθετήθηκαν με τρόπο που πλαισιώνει το τοπίο της Λέρου, ενισχύοντας τη σχέση με το φως και τη θάλασσα. Η διάταξη αυτή δημιουργεί έναν αρμονικό διάλογο ανάμεσα στο μέσα και στο έξω, όπου το αρχιτεκτονικό κέλυφος λειτουργεί ως πλαίσιο θέασης και στοχασμού.

Παράλληλα, οι εσωτερικοί χώροι σχεδιάστηκαν για να υπηρετούν πολλαπλές λειτουργίες, χωρίς να χάνεται η αίσθηση της ενότητας. Ο κύριος χώρος φιλοξενίας λειτουργεί ως σημείο συγκέντρωσης, ενώ οι ιδιωτικοί χώροι διατηρούν την αίσθηση της απόσυρσης. Οι μεταβάσεις είναι ομαλές και σχεδιασμένες ώστε να υποστηρίζουν την εμπειρία του επισκέπτη -από τη συλλογική δραστηριότητα έως τη στιγμή της απομόνωσης. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως υπόβαθρο για τη ζωή, επιτρέποντας στους κατοίκους να βιώσουν τον χώρο με ευελιξία και προσωπικότητα.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών βασίστηκε σε μια στρατηγική ισορροπίας ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Οι πέτρινοι τοίχοι διατηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του κτιρίου, ενώ νέες παρεμβάσεις έγιναν με ξύλο, μέταλλο και εμφανές μπετόν. Τα φυσικά χρώματα και οι υφές ενισχύουν την αίσθηση γείωσης και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα γαλήνης. Η υλικότητα έγινε μέσο αφήγησης, όπου κάθε στοιχείο κουβαλά τη μνήμη του τόπου και συνδέει το παρελθόν με το παρόν.

 

Ενιαία πλινθοδομή

Η κατοικία αναπτύσσεται κάτω από το γενναιόδωρο θόλο ενός κατάφυτου προαστίου του Σάο Πάολο, κοντά στο Πάρκο Ιμπιραπουέρα. Σχεδιασμένη για μια οικογένεια που εκτιμά την ανοιχτότητα και το φυσικό φως, η κατοικία των 560m² αντανακλά μια φιλοσοφία που στηρίζεται στην αρμονία με τη φύση και στη βιώσιμη διαβίωση.

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Αντί να κατεδαφιστεί η υφιστάμενη δομή, το έργο επιδίωξε να τη διατηρήσει και να την επανερμηνεύσει -μειώνοντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και τιμώντας τη μνήμη του κτισμένου περιβάλλοντος. Αυτή η προσέγγιση συνδέεται με τη μακρόχρονη δέσμευση των ιδιοκτητών στην προστασία του περιβάλλοντος και την ευημερία των ζώων, μετατρέποντας την κατοικία σε ένα σπίτι αλλά και σε δήλωση αξιών. Η εγγύτητα με το Πάρκο Ιμπιραπουέρα ενισχύει τη σύνδεση με τη βλάστηση της πόλης. Διατηρήθηκαν τα υφιστάμενα δέντρα, προστέθηκαν νέα τροπικά είδη, και το τοπίο σχεδιάστηκε ως φυσική προέκταση της αρχιτεκτονικής -δημιουργώντας ένα γαλήνιο αστικό καταφύγιο.

Η κατοικία σέβεται τόσο το φυσικό όσο και το πολιτιστικό πλαίσιο της γειτονιάς. Ο σχεδιασμός διατηρεί τις αρχικές αναλογίες και τα ανοίγματα, ενσωματώνοντας διακριτικά σύγχρονες παρεμβάσεις. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που βελτιώνει την αισθητική και τη λειτουργικότητα χωρίς να σβήνει την ταυτότητά του.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία οργανώνεται σε δύο όγκους: τον κύριο διώροφο όγκο στο μπροστινό μέρος του οικοπέδου και ένα δευτερεύον κτίσμα στο πίσω μέρος. Ένα κεντρικό αίθριο τα συνδέει φυσικά και οπτικά, ενισχύοντας τον διαμπερή αερισμό και τον διάλογο με τον κήπο. Το πίσω κτίσμα στεγάζει γραφείο και βοηθητικούς χώρους στο ισόγειο, ενώ στον επάνω όροφο φιλοξενεί μία ιδιωτική σουίτα επισκεπτών, προσφέροντας άνεση και απομόνωση. Στον κύριο όγκο, οι ρευστοί κοινωνικοί χώροι ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση και τη συνέχεια. Το ισόγειο χαρακτηρίζεται από φωτεινά εσωτερικά, όπου μεγάλα υαλοστάσια και στρατηγικά τοποθετημένα φεγγίτες πλημμυρίζουν το σπίτι με φυσικό φως. Ένα γλυπτικό κλιμακοστάσιο δεσπόζει στο κέντρο, καθοδηγώντας το βλέμμα και την κίνηση προς τα επάνω.

Η κουζίνα, η τραπεζαρία και ο χώρος του γκουρμέ βρίσκονται στον ίδιο άξονα. Η κουζίνα έχει σχεδιαστεί με ευελιξία, με δύο ζώνες: έναν κοινωνικό χώρο με πάγκο φαγητού και έναν ξεχωριστό τεχνικό χώρο για την προετοιμασία, οι οποίοι ενώνονται μέσω μιας συρόμενης πόρτας. Το σαλόνι ορίζεται από ποιητικά φωτιστικά εφέ – κυκλικά ανοίγματα στην οροφή φιλτράρουν το φως απαλά, ενώ ένα κεντρικό τζάκι λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Στους επάνω ορόφους βρίσκονται οι ιδιωτικοί και ψυχαγωγικοί χώροι. Τρία υπνοδωμάτια καταλαμβάνουν τον πρώτο όροφο, ενώ η ταράτσα είναι αφιερωμένη στη χαλάρωση και τον στοχασμό. Τέλος το home theater και η αίθουσα παιχνιδιών ενισχύουν την κοινωνική ατμόσφαιρα.

 

 

Παλέτα υλικών

Ο κύριος όγκος επενδύεται με λευκή βαμμένη τοιχοποιία, που αποπνέει καθαρότητα και διαχρονικότητα. Σε επιλεγμένα σημεία, η τοιχοποιία συνεχίζεται και στο εσωτερικό, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Θερμότητα προστίθεται μέσα από ξύλινα στοιχεία –όπως η πόρτα εισόδου, τα παράθυρα της πρόσοψης, η πίσω ξύλινη εξέδρα και οι ξύλινες επενδύσεις– που εναρμονίζονται με την καταπράσινη φύτευση.

Στο εσωτερικό, μια ενιαία παλέτα από μονολιθικά δάπεδα, τοίχους με επίχρισμα και ουδέτερες λεπτομέρειες από τοιχοποιία ενισχύει τη συνέχεια των χώρων και πολλαπλασιάζει τη διάχυση του φυσικού φωτός. Τα λουτρά ακολουθούν την ίδια καθαρότητα, συνδυάζοντας δάπεδα και πάγκους από τεραζο ή πέτρα, ανοιχτόχρωμα πλακίδια και ξύλινα έπιπλα. Η επιλογή επίπλων τιμά εμβληματικά κομμάτια του μοντέρνου και σύγχρονου σχεδιασμού. Μαζί, αυτά τα στοιχεία συνθέτουν μια ατμόσφαιρα εκλεπτυσμένη, άνετη και διαχρονική.

 

Λιτή γλώσσα

Το έργο χωροθετείται σε ένα στενό ορθογώνιο οικόπεδο, εντός μίας νέας οικιστικής περιοχής στα προάστια της Λευκωσίας. Τα γύρω κτίρια ακολουθούν ποικίλα αρχιτεκτονικά ρεύματα και τάσεις, δημιουργώντας ένα ευνοϊκό πλαίσιο για τη νέα οικοδομή, η οποία ενσωματώνει μια σύγχρονη και λιτή αρχιτεκτονική γλώσσα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία οργανώνεται κάτω από μια δομή η οποία απευθύνεται προς τον δρόμο με μια λιτή όψη, υπερυψωμένη από το επίπεδο του δρόμου, αξιοποιώντας το νότιο τμήμα του τεμαχίου για τη δημιουργία του κήπου. Το κτίριο ακολουθεί τη χάραξη ενός ορθογώνιου καμβά διαστάσεων 12mx24m, εντός του οποίου οργανώνονται οι επιμέρους χώροι. Περιμετρικά, ένας πρόβολος από εμφανές μπετόν περιβάλλει το σύνολο, προσφέροντας σκίαση και προστασία.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η εσωτερική διάταξη είναι λιτή και λειτουργική, χωρισμένη σε δύο ζώνες: τη δυτική ζώνη, όπου τα υπνοδωμάτια απολαμβάνουν το βραδινό καλοκαιρινό αεράκι, και την ανατολική ζώνη, όπου οι καθημερινές χρήσεις απολαμβάνουν τη θέα προς το πράσινο. Μέσω μεγάλων ανοιγμάτων, ο εσωτερικός χώρος ενοποιείται οπτικά με το εξωτερικό περιβάλλον, προσφέροντας συνέχεια και φυσικό φωτισμό. Ένας τοίχος 17m από εμφανές σκυρόδεμα διαχωρίζει τις δύο ζώνες.

 

 

Παλέτα υλικών & φύτευση

Η λιτότητα της εξωτερικής μορφής και των εσωτερικών χώρων οδήγησε στην επιλογή συγκεκριμένων υλικών: μεγάλες κεραμικές πλάκες για τα δάπεδα στους κοινόχρηστους χώρους, ξύλινα δάπεδα στα υπνοδωμάτια, εμφανές μπετόν σε τοίχους και εξωτερική οροφή, και λευκό επίχρισμα στις κατακόρυφες επιφάνειες. Επιπλέον, τα έπιπλα και οι αποθηκευτικοί χώροι κατασκευάστηκαν από δρυ, προσφέροντας ζεστασιά.

Ο κήπος έχει φυτευτεί αποκλειστικά με μεσογειακή βλάστηση, ώστε να απαιτεί ελάχιστη συντήρηση. Η φύτευση ενισχύει την οπτική προοπτική και συνδέει αρμονικά τον εσωτερικό χώρο με το περιβάλλον.

 

Πολυεπίπεδες προσόψεις

“Να συναντάς τα βουνά, να αγναντεύεις τη θάλασσα, να συνδέεσαι με τους άλλους, να ξαναανακαλύπτεις τον εαυτό σου”. Στον διαρκώς εξελισσόμενο κόσμο των εμπορικών χώρων εστίασης, η έμφαση στρέφεται ολοένα και περισσότερο στη δημιουργία εμπειριών που αγγίζουν το συναίσθημα. Ο σχεδιασμός συνθέτει μια επιμελημένη, πολυαισθητηριακή εμπειρία, η οποία ξεδιπλώνεται σαν ρέουσα τοιχογραφία και μετατρέπει τα συναισθήματα σε απτές μορφές, οδηγώντας τον επισκέπτη σε ένα συνεχές ταξίδι αισθήσεων.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Οι εικόνες βουνών και θάλασσας αποτελούν τον θεμέλιο άξονα του χώρου. Ανοίγματα από το δάπεδο έως την οροφή καταργούν τα όρια εσωτερικού και εξωτερικού, ενώ καμπύλοι τοίχοι φύτευσης και ρέουσες υφές κατευθύνουν την πορεία της εξερεύνησης. Οι όψεις υψώνονται σαν ορεινοί όγκοι, ενώ παράλληλα, τοίχοι διαφορετικών σχημάτων διαμορφώνουν επιμέρους ζώνες εστίασης, επιτρέποντας ελεύθερες και αυθόρμητες διαδρομές.

Το έργο αναστοχάζεται την ανατολική κουλτούρα μέσα από ένα σύγχρονο σχεδιαστικό λεξιλόγιο. Μεταφέροντας τις φυσικές μεταφορές του βουνού και της θάλασσας σε καινοτόμες μορφές, συνδυάζει την παράδοση με τη μοντέρνα αισθητική, δημιουργώντας έναν χώρο αρμονίας, ισορροπίας και ποιητικής ατμόσφαιρας. Ο χώρος λειτουργεί ταυτόχρονα ως αισθητηριακό ταξίδι γεύσης και ως πολιτιστική δήλωση για την ανατολική αισθητική σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

 

 

Λειτουργική Διάταξη

Η ανοιχτή κουζίνα και η ζώνη ψησίματος βρίσκονται στο επίκεντρο, με τον εντυπωσιακό φούρνο ανοιχτής φλόγας να παραπέμπει σε μυστηριακή εστία. Η αλληλουχία των χώρων ξεδιπλώνεται ως μια εμπειρία αφήγησης: υποδοχή, φωτεινό αίθριο, lounge με ατμόσφαιρα καφέ, ιδιωτικοί χώροι και κρυφοί διάδρομοι. Η κλιμακωτή διάταξη καθισμάτων ανταποκρίνεται σε διαφορετικά σενάρια εστίασης, ισορροπώντας ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και την ανοιχτότητα. Στα δωμάτια κυριαρχούν καινοτόμοι πράσινοι τόνοι και έρχονται σε αντίθεση με τις επιχρυσωμένες οροφές της μεγάλης αίθουσας.

 

 

Παλέτα Υλικών

Η επιλογή των υλικών εκφράζει το δίπολο βουνού και θάλασσας. Τα πράσινα κεραμικά δάπεδα παραπέμπουν σε φυσικά τοπία και καταφύγια, ενώ οι λευκές όψεις υψώνονται σαν βουνά. Ο φωτισμός αποπνέει ζωντάνια, ενώ το σκούρο μάρμαρο ενισχύει την αίσθηση μνημειακότητας. Οι επιχρυσωμένες οροφές προσθέτουν μια αντίστιξη πολυτέλειας απέναντι στη λιτή κομψότητα των υπόλοιπων στοιχείων. Φυσική πέτρα, διάφανο γυαλί, πλούσια φύτευση και καμπύλες γραμμές συνυφαίνονται, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ποιητικής αρμονίας.

 

Ημιτελής αρχιτεκτονική

Το Caffè Nazionale ανασχεδιάζεται ώστε να εναρμονίζεται με την πόλη, δημιουργώντας μια άμεση σύνδεση με τον αστικό ιστό του Αρτζινιάνο. Τα ιστορικά στοιχεία εντάσσονται σε έναν δημιουργικό διάλογο που γεννά χωρικό βάθος, μέσα από αρχιτεκτονικά στοιχεία που λειτουργούν σαν θεατρικά σκηνικά. Το έργο συνδυάζει τη συνέχεια της μνήμης με μια πολυδιάστατη και συνεργατική αρχιτεκτονική πρόταση.

 

Χωρική οργάνωση

Ο σχεδιασμός ενοποιεί εσωτερικό και εξωτερικό χώρο κατά μήκος ενός άξονα που συνδέει την κιονοστοιχία, την κεντρική αίθουσα και την αυλή με τις σημύδες. Οι χώροι αναπτύσσονται σαν διαδοχικές σκηνές, δημιουργώντας οπτικούς διαλόγους ανάμεσα στην πλατεία, τον προθάλαμο και τον κήπο. Η διάταξη οργανώνει τις μεταβάσεις από τον δημόσιο χώρο στο καφέ και στον κήπο, αναδεικνύοντας την ισορροπία ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την προστασία.

Η κεντρική αίθουσα ενσωματώνει θραύσματα από διαφορετικά ιστορικά στρώματα. Ένας πτυχωτός τοίχος από ανοξείδωτο χάλυβα άλλοτε αποκαλύπτει κι άλλοτε αποκρύπτει τις θέες, ενώ οι αφίσες του καλλιτέχνη StefanMarx παραπέμπουν στο θέατρο της Belle Époque. Στο ισόγειο βρίσκονται η είσοδος, το μπαρ, η ανοιχτή κουζίνα και η κεντρική αίθουσα του καφέ, ενώ στον όροφο φιλοξενείται η τραπεζαρία, στην οποία οδηγεί κλίμακα. Ξύλινα τραπέζια και πάγκοι οργανώνουν τις θέσεις καθιστικού τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, συνδυάζοντας την παράδοση με σύγχρονες αναφορές.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα υφιστάμενα ιστορικά στοιχεία συνυπάρχουν αρμονικά με τις νέες επεμβάσεις. Τοίχοι από ανοξείδωτο χάλυβα, πόρτες από παλαιωμένο σίδηρο, λαβές από σερπεντινίτη, πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα και ξύλινες, πολυεπίπεδες οροφές συνθέτουν μια θεατρική και πολυδιάστατη υλικότητα. Η πρόθεση του έργου είναι να αναδείξει την ατέλεια και τις αδρές υφές, προβάλλοντας την αυθεντικότητα των επιφανειών και των κατασκευαστικών λεπτομερειών.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Με την αποκατάσταση, το Caffè μετατρέπεται σε ένα ζωντανό αρχιτεκτονικό έργο που συνδέει την πλατεία, την κιονοστοιχία και τον κήπο με την πολιτιστική ταυτότητα του Αρτζινιάνο. Διατηρεί τη μνήμη, ενσωματώνει νέες χρήσεις και δημιουργεί έναν χώρο αστικής συνέχειας και πολυεπίπεδης ιστορίας. Το έργο αποτελεί παράδειγμα αρχιτεκτονικής έρευνας γύρω από την έννοια του “ατελούς”, όπου οι ίδιες οι διαδικασίες και οι τεχνικές κατασκευής γίνονται μέρος της αφήγησης.

 

Άγρια ομορφιά

H κατοικία, τριγυρισμένη από το γαλανό πανόραμα του Αιγαίου σε αρμονική συνύπαρξη με το φυσικό τοπίο της Σαντορίνης, αφηγείται την άγρια ομορφιά του τόπου που τη φιλοξενεί και τη σχέση του με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η υπόσκαφη κατασκευή, που φωλιάζει στο γεωλογικό στρώμα της μινωικής τέφρας, χαρακτηρίζεται από την ανεπιτήδευτη ομορφιά των παραδοσιακών κατοικιών της Σαντορίνης, προσφέροντας παράλληλα όλες τις ανέσεις που απαιτεί η σύγχρονη διαβίωση και ελαχιστοποιώντας το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα.

Η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω μιας ευρύχωρης βεράντας με γραμμική πισίνα υπερχείλισης, υποβαθμισμένα καθιστικά και jacuzzi. Με σεβασμό στην ακατέργαστη γοητεία του άγονου βραχώδους τοπίου και της καταγάλανης θάλασσας, η όψη αναδύεται ως ο μοναδικός ορατός όγκος και επενδύεται με τοπική μαύρη ηφαιστειακή σιδηρόπετρα. Κατά μήκος της εκτείνεται μια επιβλητική πέργκολα από φυσικό ιρόκο και λυγαριά που προστατεύει από τον έντονο δυτικό ήλιο, δημιουργώντας ένα καταφύγιο για χαλάρωση με θέα το Αιγαίο.

 

 

Υλικά και λειτουργική οργάνωση

Ανθρακί και πορφυρά ηφαιστειακά πετρώματα ντύνουν τις επιφάνειες ενώ οι φυτεύσεις περιλαμβάνουν μεσογειακή χλωρίδα από φρύγανα και υπεραιωνόβιες ελιές. Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Στο ισόγειο, οι κοινόχρηστοι χώροι -καθιστικό, κουζίνα και τραπεζαρία- πλαισιώνονται από δύο en-suite υπνοδωμάτια και ένα βοηθητικό wc.

Τα μεγάλα δυτικά ανοίγματα εξασφαλίζουν την αδιάλειπτη συνέχεια με το εξωτερικό, χαρίζοντας φυσικό αερισμό και φωτισμό. Στο κάτω επίπεδο, ένα δεύτερο καθιστικό οδηγεί σε τρία επιπλέον en-suite υπνοδωμάτια, αίθουσα μασάζ και γυμναστήριο. Όλα τα δωμάτια είναι σε επαφή με το καταπράσινο εσωτερικό αίθριο, γεμάτο με αναρριχώμενα φυτά που καλύπτουν τους σοβατισμένους τοίχους και δημιουργούν ένα μικροκλίμα. Το άφθονο φυσικό φως τονίζει τις ήπιες καμπύλες του κελύφους, δημιουργώντας ένα παιχνίδι με τις σκιές, προσδίδοντας σε όλους τους χώρους μία διάχυτη αίσθηση γαλήνης.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η φιλοσοφία του σχεδιασμού, η οποία στηρίζεται σε μια αλληλουχία καμπυλόμορφων στοιχείων, ισορροπεί ανάμεσα στις τοπικές αναφορές και τις σύγχρονες σχεδιαστικές γραμμές. Οι ψηλοτάβανοι θολωτοί λευκοί χώροι και το εντυπωσιακό σταυροθόλιο της τραπεζαρίας προσδίδουν άνεση και ηρεμία στη διαβίωση σε ένα σύγχρονο υπόσκαφο, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα φέρνουν στο εσωτερικό το πανόραμα του Αιγαίου.

Τα υλικά που έχουν επιλεχθεί είναι όλα φυσικά, με μαύρα πετρώματα στα δάπεδα, δρύινη ξυλεία σε σκούρες αποχρώσεις και μαρμάρινες επιφάνειες. Τη νύχτα ο χώρος γίνεται ατμοσφαιρικός, με τον ήπιο φωτισμό να αναδεικνύει τα μοναδικά αρχιτεκτονικά στοιχεία.

 

Τοπογραφική επέκταση

Το έργο Lithos Suites στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης αντλεί έμπνευση από το ίδιο το ηφαιστειακό τοπίο, το οποίο καθορίζει τη μορφολογία και την ανάπτυξη των κτισμάτων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι όγκοι ενσωματώνονται στο φυσικό ανάγλυφο, λειτουργώντας ως προέκτασή του και αποφεύγοντας οποιαδήποτε επιβολή στο περιβάλλον. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες, ακολουθώντας τη φυσική κλίση του οικοπέδου με άξονα Δύση–Ανατολή, ώστε κάθε κατοικία να εξασφαλίζει πλήρη ιδιωτικότητα και ανεμπόδιστη θέα προς το Αιγαίο.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Στα βορειοανατολικά χωροθετείται ο δρόμος, που ξεκινά από την κορυφή του οικοπέδου και διατρέχει τη σύνθεση με κλιμακωτές πορείες και λιθόστρωτα σκαλοπάτια. Ο άξονας αυτός λειτουργεί ως ραχοκοκαλιά του έργου, οργανώνοντας τους υπαίθριους χώρους και τις διαδοχικές πλατφόρμες με τις πισίνες, τις πέργκολες και τα καθιστικά. Παράλληλα, μεγάλα ανοίγματα πλαισιώνουν αποσπασματικά τον ορίζοντα θάλασσας και ουρανού, ενώ οι εξωτερικοί χώροι ρέουν αβίαστα προς το τοπίο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η κατοίκηση γίνεται ένα με τη φύση.

 

 

Λειτουργική οργάνωση & υλικά

Η υλικότητα παραμένει αυστηρά γήινη: εμφανής λιθοδομή, ξύλο και ανεπίχριστο κονίαμα, ώστε τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό να παραμένουν ασαφή. Κάθε κατοικία περιλαμβάνει δύο υπνοδωμάτια, μπάνιο, ενιαίους κοινόχρηστους χώρους και ιδιωτική πισίνα. Το εσωτερικό ακολουθεί τη λιτή κυκλαδίτικη αισθητική, με ανοιχτές αποχρώσεις και φυσικά υλικά που ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και φωτεινότητας. Σημαντικό ρόλο στη λειτουργικότητα έχουν τα κατακόρυφα ανοίγματα (cour anglaise) στο πίσω μέρος, τα οποία εξασφαλίζουν επαρκή φωτισμό και διαμπερή αερισμό σε όλους τους χώρους.

 

Γραμμή στο τοπίο

Οι δύο ενοικιαζόμενες παραθεριστικές κατοικίες, καθεμία από τις οποίες περιλαμβάνει κοινόχρηστο χώρο διαβίωσης, τρία υπνοδωμάτια με ιδιωτικά λουτρά και ευρύχωρες υπαίθριες διαμορφώσεις με πισίνα, βρίσκονται σε επίμηκες επικλινές οικόπεδο σε εκτός σχεδίου περιοχή στην Κίσσαμο Χανίων, με δυτικό προσανατολισμό και θέα προς τη γνωστή τουριστικά αναπτυσσόμενη παραλία Φαλάσαρνα.

 

Ένταξη στο έδαφος

Η μεγάλη κλίση του εδάφους και το επιβλητικό τοπίο, οδήγησαν στην κεντρική σχεδιαστική ιδέα της ένταξης των κατοικιών στο έδαφος, παράλληλα στην ακτογραμμή, με απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα. Οι όγκοι των δύο κατοικιών καλύπτονται από φυτεμένο δώμα και μεταξύ τους διαχωρίζονται από μια ζώνη φυσικού εδάφους με πυκνή βλάστηση, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη ιδιωτικότητα των υπαίθριων χώρων και να ελαχιστοποιηθεί η παρέμβαση στο τοπίο. Η τελική εικόνα του συμπλέγματος από την ακτογραμμή προς το βουνό είναι η ελάχιστη οριζόντια επιφάνεια από σκυρόδεμα και γυαλί της δυτικής όψης.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Οι κατόψεις έχουν γραμμική διάταξη, με τη διαδοχή των χώρων να μεταβαίνει από τους υπαίθριους στους μερικώς καλυμμένους και τους πλήρως στεγασμένους υπόσκαφους. Η ανατολική πλευρά και οι οροφές των κατοικιών ενσωματώνονται στο έδαφος, ενώ η δυτική όψη ανοίγει προς τη θέα. Αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως φεγγίτες στην οροφή και μικρές αυλές-αίθρια μέσα στο έδαφος στην ανατολική πλευρά, προσφέρουν διαμπερότητα, επιτρέποντας τον φυσικό φωτισμό και αερισμό των εσωτερικών.

Οι δύο κατοικίες αξιοποιούν τη φυσική προστασία που παρέχει το έδαφος, προφυλάσσοντας το κέλυφος από τις κλιματικές συνθήκες, την έντονη ηλιακή ακτινοβολία και τους ανέμους, ενώ εκμεταλλεύονται τη σταθερή θερμοκρασία του εδάφους, εξασφαλίζοντας χαμηλότερες απαιτήσεις σε δροσισμό ή θέρμανση και επομένως μειωμένη κατανάλωση ενέργειας. Τα μεγάλα ανοίγματα των δυτικών όψεων σε συνδυασμό με τα ανοίγματα των αιθρίων στην ανατολική πλευρά εξασφαλίζουν τον φυσικό αερισμό των κατοικιών ενώ τα ανοίγματα στην οροφή επιτρέπουν τον αερισμό με κατακόρυφο ελκυσμό.

 

Παλέτα υλικών

Η χρήση σύγχρονων τεχνολογιών στα ανοίγματα, στα υλικά και στις μεθόδους δόμησης συνεισφέρει επίσης στην εξοικονόμηση ενέργειας και στο χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα της κατασκευής. Τα υλικά -σκυρόδεμα και γυαλί- επιλέχθηκαν με στόχο μια απλή και εναρμονισμένη με το τοπίο αρχιτεκτονική χειρονομία, με ελάχιστη επίδραση και μέγιστη προσαρμογή στο φυσικό περιβάλλον. Η αδρή και μινιμαλιστική προσέγγιση της επεξεργασίας των υλικών προσδίδει έναν ανεπίσημο χαρακτήρα στην κατοίκηση, σε σύνδεση με τον τόπο και τη φύση.