Γλυπτικό περίγραμμα

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά. O εμβληματικός σχεδιασμός βασίζεται στην ιδέα της λάξευσης ενός συμπαγούς λίθου, δηλαδή στη δημιουργία κοιλωμάτων και ενός πορώδους από μια στιβαρή δομή. Ανάμεσα σε αυτόν τον νέο ιστό και τα κοιλώματα αναπτύσσεται το πρόγραμμα, αντανακλώντας τη φιλοσοφία του χρήστη -τη μορφοποίηση της συνεχούς ροής των πληροφοριών. Έτσι, όπως το νερό λαξεύει την πέτρα, αντίστοιχα έχει δημιουργηθεί μια σχεδιασμένη φύση. Το κτίριο αποκτά μια γλυπτική σιλουέτα με έντονη δυναμική, χρησιμοποιώντας ασβεστολιθικό πέτρωμα και λεπτομέρειες αλουμινίου, μπρούντζου και ξύλου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην κεντρική είσοδο δημιουργείται μία “κοιλότητα” ύψους τριών ορόφων η οποία ντύνεται με γραμμικά ξύλινα στοιχεία, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό στιγμιότυπο που καλωσορίζει τους επισκέπτες. Η ιδέα της λάξευσης και του πορώδους συνεχίζεται και στο εσωτερικό, όπου σχηματίζεται ένα κεντρικό φωτεινό “φαράγγι”. Aπό την αφαίρεση του πλήρους αναπτύσσονται αφενός γεφυρώσεις που συνδέουν λειτουργικά τις εκατέρωθεν πτέρυγες γραφείων και αφετέρου κενά, που επιτρέπουν την είσοδο του φυσικού φωτός από τη γυάλινη οροφή, ακόμα και στους χαμηλότερους ορόφους.

Σε επίπεδο κάτοψης, το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε πεταλοειδή δομή, με τις δύο αντικριστές ζώνες που φιλοξενούν τους γραφειακούς χώρους να κοιτούν προς το κεντρικό φωτεινό φαράγγι-αίθριο. Στο εσωτερικό αυτού του διαπερατού χώρου, ο οποίος εκτείνεται σε πέντε ορόφους, αναπτύσσονται επιμέρους αίθρια και γλυπτικές γεφυρώσεις των γραφειακών πτερύγων, δημιουργώντας ένα παιχνίδι οπτικών μεταξύ των ορόφων, των κενών και των πλήρων, επαυξάνοντας την οπτική επικοινωνία και τη διαφάνεια.

Λόγω της υψομετρικής διαφοράς του οικοπέδου, δημιουργείται στην πίσω πλευρά του μια δευτερεύουσα είσοδος, σε συνδυασμό με την είσοδο των οχημάτων στον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Η είσοδος αυτή έχει απευθείας πρόσβαση στον χώρο των studios όπου αναπτύσσονται συνεπίπεδα και οι χώροι εξυπηρέτησής τους, το newsroom, τα control rooms, κ.λπ., δημιουργώντας έτσι ένα ενιαίο επίπεδο, αποκλειστικά για τα media, με άμεση πρόσβαση από και προς τον περιβάλλοντα χώρο.

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Τα τηλεοπτικά studios, ο σχεδιασμός των οποίων βασίζεται επίσης στην έννοια του πορώδους, επενδύονται εξωτερικά με διάτρητα πάνελ αλουμινίου που φωτίζονται εσωτερικά. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι όγκοι τους φαίνονται ως δύο συμπαγείς μεταλλικοί κύβοι που συνομιλούν με το αίθριο του κεντρικού κτιρίου, ενώ τη νύχτα ο φωτισμός διαχέεται διακριτικά μέσα από το διάτρητο κέλυφός τους, προβάλλοντας την ανάλαφρη όψη τους και υποδηλώνοντας τη ζωντανή λειτουργία των τηλεοπτικών προγραμμάτων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό τους.

Ο περιβάλλων χώρος αναπτύσσεται με βάση τη λειτουργικότητα και τη ροή, τόσο των οχημάτων των εργαζομένων όσο και των επισκεπτών, αλλά και τις ανάγκες και τη χρήση των τηλεοπτικών studios, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται πολλαπλές εξωτερικές περιοχές πρασίνου και εκτόνωσης των γραφείων. Αυτοί οι κήποι συνδυάζουν καθιστικά ανάμεσα σε ζώνες με ποικιλία φυτών και δέντρων, με σκοπό να αναπτυχθεί ένας αστικός θύλακας πρασίνου ο οποίος βελτιώνει το τοπικό μικρόκλιμα, εσωτερικά, εξωτερικά αλλά και στο “σώμα“ του κτιρίου, μέσω των sky gardens του.

Το έργο έχει σχεδιαστεί με τις υψηλότερες περιβαλλοντικές και ακουστικές προδιαγραφές. Η αρμονική ενσωμάτωση των ειδικών λύσεων και των τεχνικών απαιτήσεων που έχουν χώροι όπως τα studios, στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό, αποτέλεσε βασικό παράγοντα ώστε ο τεχνικός κόσμος να συνομιλεί με τον αρχιτεκτονικό, χωρίς να θυσιάζονται οι ποιότητες και προθέσεις του. Έτσι, το σύνολο διατηρεί την αρχιτεκτονική γλώσσα και τη μοναδικότητα της ταυτότητάς του.

 

Συνεκτικό πλαίσιο

Το έργο αποτελεί ένα νέο αρχιτεκτονικό τοπόσημο για τη Νότια Τιρόλο και ανταποκρίνεται στην ανάγκη για μια ενιαία εγκατάσταση αφιερωμένη στην προστασία, τη συντήρηση και τη δημόσια προσβασιμότητα των πολιτιστικών αγαθών της περιοχής. Παράλληλα, επανεξετάζει το κατακερματισμένο σύστημα των υφιστάμενων αποθηκών, ενοποιώντας ετερόκλητες συλλογές σε μια ενιαία δομή που φιλοξενεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντικείμενα, από έργα τέχνης και μουσειακά εκθέματα έως αρχαιολογικά ευρήματα και οπτικοακουστικά αρχεία.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η πρόταση έχει διπλό στόχο: να λειτουργεί ως μια αποδοτική υποδομή διατήρησης, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται στις πολιτιστικές και θεσμικές απαιτήσεις της περιοχής. Αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα σύνολο απομονωμένων αποθηκευτικών μονάδων, το κτίριο συγκροτεί ένα συνεκτικό πλαίσιο που ενσωματώνει την έρευνα, τη συντήρηση και την έκθεση. Γραφεία, εργαστήρια, χώροι επεξεργασίας, αποθήκευσης και δημόσιες εκθεσιακές αίθουσες συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύστημα, ενισχύοντας τη συνεργασία και την ανταλλαγή μεταξύ φορέων.

Η χωρική οργάνωση δίνει έμφαση στις σχέσεις και τις ροές εργασίας, διαρθρώνοντας το πρόγραμμα γύρω από μια κεντρική αυλή που εισάγει φυσικό φως στους χώρους εργασίας και προσφέρει οπτική και φυσική σύνδεση με έναν διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο. Η διάταξη αυτή ενισχύει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την εμπειρία των χρηστών, αναδεικνύοντας το depot ως μια ενεργή πολιτιστική υποδομή και όχι ως έναν καθαρά τεχνικό αποθηκευτικό μηχανισμό.

 

 

 

Χωρική στρατηγική & βιωσιμότητα

Καθοριστικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτελεί η προσεκτική κατανομή των λειτουργιών σε διαφορετικά επίπεδα. Οι χώροι αποθήκευσης και έκθεσης τοποθετούνται υπόγεια, εξασφαλίζοντας σταθερές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, απαραίτητες για τη μακροχρόνια διατήρηση ευαίσθητων τεκμηρίων. Στο επίπεδο του εδάφους, οι διοικητικές και ερευνητικές λειτουργίες επωφελούνται από τον φυσικό φωτισμό και τη διαφάνεια, διαμορφώνοντας ένα ισορροπημένο εργασιακό περιβάλλον.

Η κυκλοφορία οργανώνεται ως ένα συνεχές και ευανάγνωστο σύστημα που συνδέει τα επιμέρους προγράμματα, ενισχύοντας την αλληλεξάρτησή τους. Το εσωτερικό συγκροτείται μέσα από σαφείς χωρικές ακολουθίες και ελεγχόμενες μεταβάσεις, επιτρέποντας τόσο στο προσωπικό όσο και στους επισκέπτες να κινούνται με ευχέρεια στον χώρο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική μορφή αντλεί από τις τοπικές τυπολογίες των αλπικών τοπίων της περιοχής, μεταφράζοντας παραδοσιακά στοιχεία σε μια σύγχρονη γλώσσα. Η ανυψωμένη, επικλινής στέγη διαμορφώνει τη χαρακτηριστική σιλουέτα του κτιρίου, ενώ η είσοδος προς τον δρόμο ανοίγεται σε ένα διαφανές και φιλόξενο foyer.

Μερικώς ενταγμένο στο έδαφος, το κτίριο μειώνει την οπτική του κλίμακα και εδραιώνει μια διακριτική σχέση με το τοπίο. Η φυτεμένη στέγη λειτουργεί ως συνέχεια του φυσικού εδάφους, ενισχύοντας τη μετάβαση μεταξύ αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος. Η ενσωμάτωση αυτή υπογραμμίζεται περαιτέρω από τη χρήση υλικών και τη διαμόρφωση των όγκων, που συνομιλούν με τις τοπικές αρχιτεκτονικές αναφορές, διατηρώντας παράλληλα μια σαφή σύγχρονη ταυτότητα.

Η κύρια είσοδος συνδέεται άμεσα με τον αστικό ιστό και την παρακείμενη πλατεία, ενώ παράλληλες προσβάσεις μέσω υπόγειου χώρου στάθμευσης εξασφαλίζουν λειτουργική ευελιξία. Στο εσωτερικό, μια γλυπτική σπειροειδής σκάλα λειτουργεί ως κεντρικό χωρικό και συμβολικό στοιχείο, συνδέοντας τους υπόγειους εκθεσιακούς χώρους με τα επίπεδα του ισογείου και του ορόφου.

Με την ολοκλήρωσή του, το Museum Depot δεν θα προσφέρει μόνο βέλτιστες συνθήκες διατήρησης για συλλογές που έως σήμερα ήταν κατακερματισμένες, αλλά θα τις επανατοποθετήσει ως ενεργά και προσβάσιμα στοιχεία του πολιτιστικού τοπίου της περιοχής, ενισχύοντας τη σημασία τους τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο.

 

Ενδιάμεση ζώνη

Η κατοικία τοποθετείται στην περιοχή της Αργολίδας και συγκεκριμένα στην Ερμιόνη, σε ένα αμφιθεατρικό οικόπεδο με θέα προς τη θάλασσα στα βόρεια και τους ορεινούς όγκους στα ανατολικά. Το ίδιο το πεδίο σχεδιασμού υπέδειξε εξαρχής τον τρόπο με τον οποίο το κτίριο θα αναπτυχθεί, οργανώνοντας μια αρχιτεκτονική χειρονομία που διαμεσολαβεί ανάμεσα στον δρόμο και το ανοιχτό τοπίο.

 

Χωρική οργάνωση

Το κτίσμα οργανώνεται έτσι ώστε να ορίζει με σαφήνεια τα όρια προς τον δρόμο και τις γειτονικές εκτάσεις, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα, ενώ ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτό και εξωστρεφές προς τις θεάσεις. Η κατοικία στρέφεται προς τη θάλασσα και το βουνό, με τη χαρακτηριστική καμπύλη στο νοτιοδυτικό της άκρο να αποτυπώνει συμβολικά και λειτουργικά αυτήν την κίνηση, αλλά και τη διαδικασία εισόδου.

Οι εσωτερικοί χώροι διατάσσονται με τρόπο που διασφαλίζει την άμεση οπτική σύνδεση με το περιβάλλον. Στο ισόγειο αναπτύσσονται οι χώροι διημέρευσης, ο ξενώνας και οι βοηθητικές λειτουργίες του υπαίθριου χώρου, ενώ στον όροφο τοποθετούνται τα υπνοδωμάτια, διατηρώντας την ιδιωτικότητα και την ανεμπόδιστη θέα.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μπροστά από την κατοικία εκτείνεται η πισίνα, της οποίας η γεωμετρία ακολουθεί τη χάραξη του κτιρίου, ενισχύοντας τη συνοχή της σύνθεσης. Το υδάτινο στοιχείο λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη μεταξύ του χτισμένου και του φυσικού τοπίου, πολλαπλασιάζοντας οπτικά τη σχέση με τον ορίζοντα και εδραιώνοντας τη συνομιλία με τη θάλασσα. Η συνολική διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου υπογραμμίζει τη συνέχεια εσωτερικού και εξωτερικού, μετατρέποντας την κίνηση σε μια διαδοχή εμπειριών φωτός, σκιάς και θέας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή υλικών, όπως η πέτρα, το ξύλο και οι γήινες αποχρώσεις, ενισχύει τη σχέση με τον τόπο και αγκυρώνει το κτίσμα στο τοπίο της Αργολίδας. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση παραμένει λιτή και δωρική, με καθαρές γεωμετρίες που επιτρέπουν στον χρήστη να βιώσει άμεσα τη σχέση με τη φύση – τη θάλασσα, το βουνό και τη γη.

Μέσα από την ανθρώπινη κλίμακα και τα φυσικά υλικά, διατυπώνεται μια σύγχρονη εκδοχή πολυτέλειας: απλή, ουσιαστική και βαθιά συνδεδεμένη με το περιβάλλον και την εμπειρία του τοπίου.

 

Διάτρητο στοιχείο

Το έργο αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την εσωτερική διαμόρφωση μιας μονάδας boutique ξενοδοχείου στο νησί της Τήνος. Η επιμέρους μονάδα αποτελείται από ισόγειο επιφάνειας 50m2, στο οποίο ενσωματώνεται ένας προθάλαμος, και από πατάρι επιφάνειας 27m2. Παράλληλα, εκπονήθηκε ένα γενικό masterplan ως πρόταση χωροθέτησης 13 μονάδων φιλοξενίας σε έκταση 15 στρεμμάτων.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Η σχεδιαστική σύλληψη αντλεί άμεση έμπνευση από τoυς παραδοσιακούς περιστεριώνες της Τήνου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική, ιστορική και πολιτισμική τους αξία. Η πρόταση βασίζεται σε εις βάθος μελέτη της δομικής λογικής, της μορφολογίας και της αρχικής λειτουργίας αυτών των ιδιαίτερων κατασκευών. Οι αναλογίες, ο όγκος και η συνολική μάζα της ξενοδοχειακής μονάδας επαναδιατυπώνουν εκείνες ενός τυπικού περιστεριώνα, μεταφέροντας αρχές της τοπικής αρχιτεκτονικής σε ένα σύγχρονο πλαίσιο φιλοξενίας.

Η μορφολογία του κελύφους παραπέμπει ευθέως στην εικόνα του περιστεριώνα. Η είσοδος ορίζεται από ένα στοιχείο “κλωστρά” – ένα διάτρητο αρχιτεκτονικό φίλτρο με έντονη γεωμετρική έκφραση. Το στοιχείο αυτό αναφέρεται στην παραδοσιακή όψη των περιστεριώνων, που λειτουργούσε ως σημείο εισόδου των πουλιών. Αντιθετικά, οι υπόλοιπες επιφάνειες διαμορφώνονται ως συμπαγείς, δημιουργώντας μια σκόπιμη ένταση ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την περίκλειστη αίσθηση του όγκου.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Οι μονάδες τοποθετούνται σε άμεσο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον προσανατολισμό όσο και την τοπογραφία. Το συγκρότημα ενσωματώνεται στο τοπίο, με θέα προς τη θάλασσα σε απόσταση περίπου 200 μέτρων, στο νότιο τμήμα του νησιού. Καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό έπαιξε η μορφολογία του τοπίου της Τήνου και ιδιαίτερα οι χαρακτηριστικές ξερολιθιές, οι οποίες επηρέασαν τόσο τη χωρική οργάνωση όσο και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.

Πέρα από την αναφορά στην αρχιτεκτονική των περιστεριώνων, το έργο επιδιώκει να επανασυνδέσει τον επισκέπτη με τη γη μέσα από μια προσέγγιση αγροτουρισμού. Η καλλιέργεια και η σχέση με το τοπίο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Το νερό συνιστά επίσης βασικό σχεδιαστικό στοιχείο, σε αναφορά στη χωροθέτηση των περιστεριώνων κοντά σε πηγές ή ρέοντα ύδατα. Οι ιδιωτικές πισίνες εντάσσονται οργανικά στο οικόπεδο, ακολουθώντας τη λογική των ξερολιθιών και αναπτύσσονται σταδιακά στον χώρο.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Το συνολικό εμβαδόν κάθε μονάδας ανέρχεται σε 77m2. Η είσοδος διαχωρίζεται από έναν προθάλαμο, τοποθετημένο ανάμεσα στο διάτρητο στοιχείο κλωστρά και την υαλοστάσια πρόσοψη, εξασφαλίζοντας μια σταδιακή μετάβαση και αυξημένο βαθμό ιδιωτικότητας. Η σκίαση ελέγχεται από τον χρήστη, προσφέροντας ευελιξία ως προς τον φωτισμό και τον βαθμό ανοίγματος προς το περιβάλλον.

Ο εσωτερικός χώρος οργανώνεται ως ενιαίος, όπου οι καμπύλες γραμμές και τα φυσικά υλικά διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα θαλπωρής, σε αρμονία με το φυσικό τοπίο. Στο ισόγειο, ο χώρος καθιστικού λειτουργεί ως κεντρικό σημείο αναφοράς και συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και την κουζίνα. Μια κυκλική κλίμακα οδηγεί στο επίπεδο του παταριού, όπου χωροθετείται το υπνοδωμάτιο, ένα ανοιχτό ντους και ένα WC.

Τα πλευρικά τοιχώματα φέρουν τραχιά υφή, εσοχές και ανοίγματα που επανερμηνεύουν τις λειτουργικές κοιλότητες των παραδοσιακών περιστεριώνων -χώρους που αρχικά φιλοξενούσαν τα πουλιά. Η ενσωμάτωση φυτεύσεων στο εσωτερικό ενισχύει περαιτέρω τη σύνδεση με τη γη και τους φυσικούς κύκλους.

Τέλος, οι μονάδες φιλοξενίας αντιμετωπίζονται ως καταφύγια: χώροι απόσυρσης και ενδοσκόπησης. Προάγουν την αίσθηση απομόνωσης, ηρεμίας και αποστασιοποίησης από την καθημερινότητα, προσφέροντας στους επισκέπτες μια ξεχωριστή χωρική εμπειρία που ευνοεί τη χαλάρωση και την επανασύνδεση με τη φύση και τον εαυτό τους.

Ρευστά πεδία γνώσης

Η πρόταση βασίζεται σε μια φυσική φιλοσοφία που προσεγγίζει τον σχεδιασμό ως διαμόρφωση ενός ενιαίου ρέοντος πεδίου γνώσης, μνήμης και συλλογικότητας. Εμπνεόμενη από την ιδέα μιας “πολιτισμικής δομής” – εκείνων των διαχρονικών χωρικών σχέσεων που καθιστούν έναν τόπο μοναδικό – η προσέγγιση αναγνωρίζει το ιστορικό κτίριο ως συμμέτοχο στη συνεχή ροή και ανανέωση της τοπικής παράδοσης. Η μεταφορά των “συγκοινωνούντων δοχείων” μεταφράζει ακριβώς αυτή την επιδίωξη: για ένα ανοιχτό σύστημα όπου η γνώση, ως ρευστό, διανέμεται ισόρροπα, φέρνοντας το παρελθόν σε δημιουργικό διάλογο με το παρόν και το μέλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η πρόταση εστιάζει στη μέθεξη του παλιού και του νέου, αξιοποιώντας το εργαλείο της μίμησης ως μέσο για έναν αρχιτεκτονικό διάλογο. Εδώ η μίμηση δεν νοείται ως πιστή αντιγραφή του παλιού, αλλά ως μηχανισμός αναγνώρισης αυτών των αμετάβλητων αρχιτεκτονικών στοιχείων που μπορούν μέσω μίας αφαιρετικής διεργασίας να ενσωματωθούν στη νέα έκφραση της επέκτασης της Καρραδείου. Τα υφιστάμενα και τα νέα στοιχεία συντονίζονται σε μια αρχιτεκτονική ισορροπίας, αμοιβαιότητας και εξέλιξης. Οι χώροι σχεδιάζονται ως ένα ανοιχτό και πορώδες σύστημα, όπου η γνώση δεν περιορίζεται σε κλειστούς χώρους αλλά διαχέεται σε διαδρόμους, περάσματα και υπαίθριους χώρους, ενθαρρύνοντας τυχαίες συναντήσεις και ανταλλαγές.

Το νεοκλασικό κτίριο, ως αυθεντικό δείγμα της χαρακτηριστικής “χιακής αστικής κατοικίας” με επιρροές από τη Σμύρνη, θεωρείται σημείο υποδοχής και δημόσιας παρουσίας. Η αποκατάστασή του ακολουθεί τις αρχές της ολοκληρωμένης διατήρησης, σεβόμενη την ιστορική του ταυτότητα ενώ το επαναπροσδιορίζει ως ενεργό δημόσιο χώρο στην καθημερινότητα του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η νέα επέκταση προκύπτει ως συνέχεια και εξέλιξη αυτού του πλαισίου, διαμορφώνοντας έναν χώρο που λειτουργεί ως μέσο φυσικής, κοινωνικής και πνευματικής καλλιέργειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σχέση των δύο κτιρίων υλοποιείται μέσω πολλαπλών στρατηγικών. Τα δύο κτίρια συνδέονται με μια εσωτερική ράμπα προστατευμένη με συνεχές υαλοστάσιο και μια στεγασμένη γέφυρα (δώμα) που τα ενώνει στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Αυτό δημιουργεί μια λειτουργική συνέχεια, επιτρέποντας, για παράδειγμα, στην φοιτητική λέσχη να επεκτείνεται από το νέο κτίριο στο ισόγειο του νεοκλασικού (εντευκτήριο). Παράλληλα, τα υπόγεια σχηματίζουν έναν ενιαίο πυρήνα εξυπηρετήσεων και βοηθητικών χώρων. Η δομή της πρότασης ενισχύει τη σχέση συνέχειας. Το εντευκτήριο στο νεοκλασικό επικοινωνεί άμεσα με τη λέσχη σίτισης στο νέο. Τα γραφεία του δεύτερου ορόφου και των δύο κτιρίων συνδέονται μέσω της υπάρχουσας βεράντας και της επέκτασής της. Οι χρήσεις επαυξάνονται αμοιβαία, δημιουργώντας ένα ενιαίο λειτουργικό σύνολο.

Με τη μονολιθική της μορφή, η επέκταση σέβεται την πολυφωνία του αστικού περιβάλλοντος και ταυτόχρονα εγκαθιδρύει μια σχέση μορφολογικής συνέχειας με το νεοκλασικό, μέσω της αφαιρετικής επανερμηνείας των βασικών του γεωμετρικών και αναλογικών αρχών. Αυτή η δομή εντοπίζεται στις βαθιές, μη-γραμμικές χωρικές σχέσεις του νεοκλασικού και στις μορφολογικές του αρχές που αφηγούνται έναν τρόπο ζωής.

Τέλος, το γεωμετρικό σύστημα των εννέα τετραγώνων της κάτοψης του παλιού κτιρίου χρησιμοποιείται ως δομικό εργαλείο για τη σύνθεση του νέου, επεκτεινόμενο και περιστρεφόμενο για να δημιουργήσει νέες γεωμετρίες. Μορφολογικά στοιχεία (βεράντες, ημιυπαίθριοι χώροι) επανεμφανίζονται με αφαιρετικό τρόπο. Η διπλή δίριχτη στέγη του νέου κτιρίου, πέρα από τη μείωση της όψης μάζας, εδράζεται στη μορφολογική παράδοση και δημιουργεί ένα σύγχρονο τοπόσημο που συνδέεται με την ιστορία.

Στρατηγική αποκατάστασης & υλικά

Ενώ το νεοκλασικό αποκαθίσταται με σεβασμό στην υφιστάμενη υλικότητά του (ξύλινες επενδύσεις, τοιχογραφίες, τζάκι), η υλικότητα της επέκτασης εμπνέεται από την τοπική παράδοση χωρίς να την αντιγράφει. Η κύρια πρόσοψη επενδύεται με κεραμικά πλακίδια τοπικής παραγωγής, που αναφέρονται στην παραγωγή δομικών κεραμικών της Χίου. Το δάπεδο του νέου κτιρίου θα είναι ένα μωσαϊκό από αδρανή και κεραμίδια που προέρχονται από κατεδαφισμένα στοιχεία του οικοπέδου και από το παλιό κτίριο, ενσωματώνοντας συμβολικά τη μνήμη του παλιού στο νέο, υλοποιώντας πρακτικά την ιδέα των “συγκοινωνούντων δοχείων”.

Μεγάλα ανοίγματα, ειδικά στη νότια όψη του νέου κτιρίου και το διαμπερές υαλοστάσιο της σύνδεσης, διασφαλίζουν οπτική επαφή και συνέχεια μεταξύ των κτιρίων και με τον κήπο. Ο υπαίθριος χώρος αποτελεί τον ενιαίο συνδετικό ιστό του συγκροτήματος και υλοποιεί τη βασική φυσική φιλοσοφία ως μέσο καλλιέργειας της κοινότητας και του τόπου. Συγκεκριμένα, διατηρεί το μέγιστο δυνατό ποσοστό πρασίνου, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μορφολογία της νέας επέκτασης και επανενεργοποιεί υδάτινα στοιχεία (πηγάδι, ιστορική δεξαμενή, ρυάκι) ως τριπλό υδάτινο ίχνος που βελτιώνει το μικροκλίμα και επαναφέρει τη μνήμη του τόπου.

 

Αλληλοτομία όγκων

Η μελέτη αφορά σε ακίνητο εντός του συνεκτικού ιστού στην πόλη του νησιού της Χίου, όπου η δόμηση είναι πυκνή με το συγκεκριμένο να γειτνιάζει βορειοανατολικά με όμορο ακίνητο με τις υπόλοιπες πλευρές του ελεύθερες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος της σύνθεσης ήταν η αναζήτηση αρχιτεκτονικής έκφρασης που αντιστέκεται στη μηχανιστική εφαρμογή μορφοπλαστικών περιορισμών. Τη σύνθεση της ογκοπλασίας του κτιρίου πλάθουν διαφορετικές γεωμετρίες μορφώνοντας τις όψεις, επιτυγχάνοντας την περιμετρική πλαστικότητα του οικοδομήματος. Η αλληλοτομία των όγκων δημιουργεί το συμπαγή κορμό του κτιρίου το οποίο αγκιστρώνεται στον πυρήνα του κλιμακοστασίου μεταφέροντας την κίνηση από το υπόγειο μέχρι το δώμα.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ισόγειο διαμέρισμα επωφελείται αποκλειστικά της πρόσβασης τόσο ανατολικά στον υπαίθριο χώρο από τους εσωτερικούς χώρους διημέρευσης όσο και δυτικά μέσω των υπνοδωματίων σε ιδιωτικό οριοθετημένο μικρό κήπο. Τα μεγάλα ανοίγματα στις όψεις του συμβάλλουν στην οπτική εκτόνωση του εσωτερικού προς το εξωτερικό διαμορφωμένο πράσινο και στην εξωστρέφεια του διαμερίσματος, την ιδιωτικότητα του οποίου εξασφαλίζει η περιμετρική περίφραξη από συμπαγές τοιχίο και κλωστρά.

Το διαμέρισμα του ορόφου οργανώνεται σε δύο επίπεδα, το πρώτο επίπεδο και τη σοφίτα. Όλοι οι χώροι έχουν πρόσβαση σε βεράντες σε διαφορετικά σημεία των όψεων, με διαφορετικές γεωμετρίες και οπτικές φυγές. Με τη σοφίτα να οριοθετείται πάνω από τα υπνοδωμάτια εξασφαλίζεται διπλό ύψος στους κοινόχρηστους χώρους το οποίο σε συνδυασμό με τη μεταλλική κατασκευή στο νότο και τα μεγάλα ανοίγματα βορειοδυτικά δίνουν διαφορετικές ποιότητες στο σύνολο του διαμερίσματος. Χαρακτηριστικό στοιχείο της όψης είναι το καφασωτό περίβλημα που λειτουργεί ηλιοπροστατευτικά χωρίς ωστόσο να εμποδίζει τη θέα από το εσωτερικό της κατοικίας. Αντίθετα το μεγάλο υαλοστάσιο προς το νότο, αφήνει με ένα σύστημα εσωτερικών περσίδων στον ήλιο να εισέρχεται τη χειμερινή περίοδο επιτρέποντας το άμεσο κέρδος.

 

 

Υλικά & βλάστηση

Επί της κεντρικής οδού η καμπύλη που κατευθύνει την πρόσβαση στην είσοδο ενισχύει παράλληλα την αίσθηση του περίκλειστου ενώ η σύνθεση διαφορετικών υλικών – έγχρωμα επιχρίσματα, εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικές κατασκευές, υαλοστάσια – αναδεικνύει τις γεωμετρίες των όγκων. Τέλος, προτεραιότητα ήταν το κτίριο να περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση γι’ αυτό τα τμήματα που διαστρώνονται με χυτό υλικό στον ακάλυπτο χώρο είναι τα απολύτως απαραίτητα για την εξασφάλιση των προσβάσεων.

 

Το έργο οραματίζεται μια βιοφιλική, κλιματικά ευαίσθητη αστική περιοχή που συνδυάζει την ίαση, την καινοτομία και τη βιώσιμη διαβίωση μέσα σε ένα ενιαίο πλαίσιο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σχεδιασμένο ως ένα ολοκληρωμένο ιατρικό και εκπαιδευτικό συγκρότημα, το έργο επαναπροσδιορίζει τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη φύση και την ανθρώπινη ευεξία. Ο σχεδιασμός καθοδηγείται από αρχές φυσικής γεωμετρίας, περιβαλλοντικής δεξιοτεχνίας και τη στοχαστική χρήση τοπικών υλικών -δημιουργώντας ένα δομημένο περιβάλλον που λειτουργεί ως ζωντανό σύστημα, και όχι ως στατικό σύνολο.

Μέσα σε αυτό το όραμα, τα κτίρια, τα τοπία και οι υποδομές αντιμετωπίζονται ως αλληλοεξαρτώμενα στοιχεία, σχηματίζοντας ένα ολιστικό οικοσύστημα όπου η αρχιτεκτονική καλλιεργεί τόσο το σώμα όσο και το πνεύμα. Η περιοχή έχει σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζει την υγεία και τη μάθηση, ενώ παράλληλα προάγει την οικολογική ισορροπία και ενθαρρύνει τη βαθύτερη σύνδεση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον.

Οι οργανικές φόρμες και οι καμπύλες γεωμετρίες χαρακτηρίζουν τη χωρική γλώσσα, ενισχύοντας την αίσθηση ρευστότητας και συνέχειας σε όλη την έκταση. Διαφανείς περιβλητικές επιφάνειες και θερμοκηπιακές δομές χρησιμοποιούνται για τη μέγιστη διείσδυση φυσικού φωτός και την προσαρμογή στις εποχικές μεταβολές, εξασφαλίζοντας άνεση και ευελιξία στις κλιματικές συνθήκες της Ρωσίας. Το γυαλί και τα φυσικά υλικά συνεργάζονται για να θολώσουν τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, δημιουργώντας φωτεινούς, «αναπνεύσιμους» χώρους που εξελίσσονται σύμφωνα με τους ρυθμούς της φύσης.

Αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα συμβατικό πολεοδομικό σχέδιο, το Sirius Masterplan νοείται ως ένα εξελισσόμενο τοπίο -όπου το κτισμένο και το φυσικό συνυπάρχουν σε αρμονία, και κάθε αρχιτεκτονική χειρονομία συμβάλλει στον ευρύτερο στόχο της ίασης, της μάθησης και της βιώσιμης συνύπαρξης.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Αεροφωτογραφία, βραβευμένο μεγα-έργο, αρχιτεκτονική φωτογραφία, αποδόσεις τύπου MIR, απεικονίσεις με φυσικό φωτισμό και ηλιακή λάμψη, λήψη από drone, οπτικοποίηση του Masterplan με οργανικές, θερμοκηπιακές δομές, βιώσιμη αρχιτεκτονική, γυάλινες κατασκευές, φυσικά υλικά: επεξεργασμένο ξύλο, πλεγμένο μπαμπού, δημιουργικά ορόσημα, διαδρομές, κλειστές βιολογικές θόλοι που φιλοξενούν κοινόχρηστες λειτουργίες, εργαστήρια, αίθουσες ενσωματωμένες με φυτά, θερμοκηπιακές δομές για εκπαίδευση, ευεξία και συγκέντρωση, οργανικές μορφές, θόλοι, αυλές, δίκτυα πλατειών ορατά από εναέρια ή αξονομετρική προοπτική. Έμφαση στην περιβαλλοντική απόδοση, τη δημόσια υγεία, την ισότητα στην εκπαίδευση και την κοινωνικοοικονομική ποικιλομορφία. Λιγότερη φύτευση, πιο δομημένα αστικά τετράγωνα, ενεργά μέτωπα και μικτής χρήσης πυκνότητα. Φωτορεαλιστική απεικόνιση πολεοδομικού σχεδιασμού, καθαρά χρώματα ζωνών και μάζες κτιρίων. Τοποθεσία: Σότσι, Ρωσία. Ξηρό τοπίο, χαμηλή δόμηση, υψηλή ανάλυση, χωρίς δάσος, λήψη με Canon Mark V.

Δημιουργήθηκε με Midjourney.

 

Το έργο ξεδιπλώνεται όχι απλώς ως ένας διάλογος ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον -αλλά ως ένας στοχασμός πάνω στη συνύπαρξη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Εδώ, ο πρωτογενής λίθος και η οραματική μορφή δεν συναντιούνται απλώς· συνωμοτούν σιωπηρά στη δημιουργία. Το φαράγγι, σμιλεμένο από την αργή επιμονή του γεωλογικού χρόνου, μεταμορφώνεται σε ένα φυσικό αμφιθέατρο όπου η αρχιτεκτονική αιωρείται σαν ψίθυρος από το μέλλον – αιθέρια, ανακλαστική, και με έναν τρόπο, αναπόφευκτη. Η μονολιθική σφαίρα δεν διακόπτει το τοπίο· το τονίζει, σαν την τελική κατάληξη σε μια φράση που η φύση άρχισε να συνθέτει πριν από εκατομμύρια χρόνια.

Δεν πρόκειται ούτε για πράξη νοσταλγίας ούτε για προβολή μιας ουτοπίας. Είναι μια χωρική συμφιλίωση ανάμεσα στη μνήμη και τη φαντασία. Το ακατέργαστο ίζημα της γης αγκαλιάζει την ακρίβεια της ανθρώπινης τέχνης, αναγνωρίζοντας τη συνέχεια ανάμεσα στη φυσική εξέλιξη και την πολιτισμική επινόηση. Ό,τι κάποτε χρειάστηκε αιώνες διάβρωσης για να διαμορφωθεί, τώρα συνυπάρχει με δομές που γεννήθηκαν μέσα σε ένα ψηφιακό κλάσμα του δευτερολέπτου. Κι όμως, εδώ δεν υπάρχει ιεραρχία -καμία υπεροχή της μιας εποχής έναντι της άλλης. Κάθε μορφή, αρχαία ή νέα, γίνεται καθρέφτης της ουσίας της άλλης.

Σ’ αυτή τη χορογραφία των εποχών, η αρχιτεκτονική υπερβαίνει τον ρόλο της ως απλού δοχείου του χώρου. Μετατρέπεται σε γέφυρα ανάμεσα στις χρονικότητες -σε ένα αγγείο μέσα από το οποίο το παρελθόν και το μέλλον συναντιούνται στο αιώνιο παρόν. Λίθος, ατσάλι και φως συνθέτουν έναν ατέρμονο διάλογο, αντηχώντας μέσα στο φαράγγι σαν τον απόηχο δύο κόσμων που μαθαίνουν επιτέλους να μιλούν την ίδια γλώσσα.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Βραβευμένο μουσείο σχεδιασμού στο κέντρο ενός παλιού λατομείου μαρμάρου, κατασκευασμένο από ακατέργαστους λίθινους όγκους· το κτίριο έχει σχήμα φτερών που ανοίγουν, με γωνιακή γεωμετρία. Εμβληματικός σχεδιασμός, τραχιά επιφάνεια βράχου· στο εσωτερικό αιωρείται μια μαύρη, γυαλιστερή, φουτουριστική σφαίρα που φωτίζεται δραματικά από μέσα· φωτισμένο τοπίο, σχεδιασμός όπου το έδαφος και η αρχιτεκτονική αναδύονται ως ένα ενιαίο σύνολο· ενσωματωμένα γυαλιά και καθρέφτες, υψηλή λεπτομέρεια, άποψη από ψηλά. Φωτορεαλιστικό.

–chaos 20 –ar 13:16 –style raw –v 6 –stylize 250

 

Δημιουργήθηκε με Midjourney.

 

Το έργο βρίσκεται στην καρδιά της ιταλικής υπαίθρου, αυτό το σφαιρικό καταφύγιο μοιάζει με έναν απαλό ψίθυρο από το μέλλον· έναν ψίθυρο που τιμά τη γη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ανακυκλωμένο μέταλλο, η ζεστή, παλαιωμένη επιφάνειά του συλλαμβάνει το χρυσό φως του τοσκανικού ήλιου, ενσωματώνοντας αρμονικά το κτίσμα στο βραχώδες, γεμάτο ελιές τοπίο. Δεν είναι απλώς μια δομή· είναι μια ψυχή με κέλυφος.

Το καταφύγιο αποτελεί το αποτέλεσμα μιας συνεχούς διερεύνησης για το πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει αρχιτέκτονες και σχεδιαστές να μετατρέψουν εσωτερικά οράματα σε απτή μορφή. Αναδυόμενο μέσα από μια σειρά πειραματικών διαδικασιών, το σχέδιο επιχειρεί να γεφυρώσει τη φαντασία με τη χωρική πραγματικότητα.

Η ιδέα ξεκίνησε από μια οπτική διαίσθηση: έναν αυτάρκη μικρόκοσμο, κρυμμένο στη φύση, κυκλικό σαν κουκούλι, ταυτόχρονα γειωμένο και φουτουριστικό. Σταδιακά, αυτό το όραμα διαμορφώθηκε σε μια μεταλλική κάψουλα που αντανακλά τους ζεστούς τόνους της γης και αναπαύεται σιωπηλά στην ιταλική ύπαιθρο.

Φαντασμένο ως ένας συμπαγής χώρος κατοίκησης, το καταφύγιο χρησιμοποιεί ανακυκλωμένο μέταλλο και διαθέτει κυκλικά ανοίγματα που επαναλαμβάνουν την απαλή γεωμετρία του, ενώ πλαισιώνουν θέες με ελαιόδεντρα και μακρινούς λόφους. Βιώσιμο, ποιητικό και μινιμαλιστικό, προσφέρει έναν τόπο για απόσυρση, στοχασμό και επανασύνδεση. Στη δημιουργία του, ο σχεδιασμός συναντά την αφήγηση και τη διαίσθηση, υποδηλώνοντας νέους τρόπους σκέψης πέρα από την παραδοσιακή απόδοση.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Imagine prompt: ένα υπερ-φουτουριστικό και ζεστό σφαιρικό σπίτι καλυμμένο με μέταλλο με χρωματικές διαβαθμίσεις, τοποθετημένο στην ιταλική ύπαιθρο. Το σπίτι έχει δύο κυκλικά παράθυρα με έντονα μαύρα πλαίσια. Το γύρω τοπίο είναι γεμάτο βότανα, πέτρες και φυσικά στοιχεία κάτω από τον ηλιόλουστο ουρανό. Το μονοπάτι που οδηγεί στο σπίτι είναι μικρό και ενσωματώνεται φυσικά στο περιβάλλον. Ο συνολικός σχεδιασμός είναι πρωτοποριακός, δημιουργικός και μοναδικός, με έμφαση στην αρμονία με τη φύση και στη σύνθεση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. –ar 3:4 –s 750 –v6.1

Δημιουργήθηκε με Midjourney

 

Οι εικόνες παρουσιάζουν μια συναρπαστική οπτική μελέτη του μπρουταλισμού, επαναπροσδιορισμένου μέσα από γλυπτική έκφραση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το σκυρόδεμα, ως δομή και ταυτόχρονα ως “δέρμα”, υπερβαίνει τις άκαμπτες, μονολιθικές συνδηλώσεις του παραδοσιακού μπρουταλισμού, μέσα από ρευστές γεωμετρίες, δυναμικές σπείρες και βαθιά λαξευμένες όψεις. Η τεκτονική γλώσσα μετασχηματίζεται, από τη στατική μάζα σε έναν πιο εκφραστικό και ζωντανό ρόλο, όπου η αλληλεπίδραση φωτός, σκιάς και καμπυλότητας ζωντανεύει τη βαριά υλικότητα του σκυροδέματος.

Κάθε κτίριο εξερευνά την ικανότητα της μορφής να προκαλεί κίνηση και συναίσθημα. Ελικοειδείς ράμπες στρέφονται προς τα πάνω σαν κορδέλες, ενώ οι όψεις κυματίζουν, ξεφλουδίζουν ή αγκαλιάζουν τον όγκο, αντιστεκόμενες στις ορθογώνιες και αυστηρές φόρμες του κλασικού μπρουταλισμού. Η σύνθεση μιας μνημειακής παρουσίας με γλυπτικές λεπτομέρειες αντανακλά την επιθυμία για μια “εξανθρώπιση” του μπρουταλισμού, προσφέροντας νέες χωρικές αφηγήσεις και πλούσια απτική εμπειρία. Τα ανοίγματα και τα κενά δεν διατρυπούνται απλώς, αλλά λαξεύονται, δημιουργώντας έναν διάλογο μεταξύ διάβρωσης και κατασκευής.

Η προσέγγιση αυτή υποστηρίζει έναν πιο ποιητικό μπρουταλισμό -έναν μπρουταλισμό που δεν φοβάται τη σκληρή και εκφραστική του φύση, αλλά την κατευθύνει μέσα από δεξιοτεχνία, πλαστικότητα και χωρικό δράμα. Το αποτέλεσμα είναι μια αρχιτεκτονική ταυτόχρονα γειωμένη και υπερβατική, μια ισχυρή επανερμηνεία του σκυροδέματος ως μέσου καλλιτεχνικής και αρχιτεκτονικής έκφρασης.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Λευκό σπειροειδές κτίριο από σκυρόδεμα, σχεδιασμένο στο ύφος του Tadao Ando, εξωτερική άποψη, με φόντο πράσινο λιβάδι και δέντρα.

Δημιουργήθηκε με Midjourney & Magnific AI.

 

Το έργο εξερευνά τη διασταύρωση της αρχιτεκτονικής αφήγησης με τον ψηφιακό ρεαλισμό, προσφέροντας μια καθηλωτική οπτική του σχεδιασμού που ενσωματώνεται στη φύση, μέσα σε ορεινά και δασώδη τοπία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σειρά εκόνων παρουσιάζει μια συλλογή από κυκλικές και ελικοειδείς αρχιτεκτονικές μορφές που αντηχούν τα περιγράμματα της φυσικής τοπογραφίας, ενσωματωμένες αρμονικά σε καταπράσινα περιβάλλοντα. Κάθε σύνθεση αποτυπώνει την αλληλεπίδραση της υλικότητας, της συμπεριφοράς του φωτός και της σχέσης με το περιβάλλον, ωθώντας τα όρια της φωτορεαλιστικής απόδοσης και της χειραγώγησης της κλίμακας.

Ο στόχος του έργου είναι διττός: αφενός να προκαλέσει νέους διαλόγους γύρω από τις αρχές του βιοφιλικού σχεδιασμού και τον κυκλικό χωρικό προγραμματισμό· αφετέρου να αναδείξει τις δυνατότητες των ψηφιακών και AI-βοηθούμενων μεθοδολογιών στον σχεδιασμό μελλοντικών θερέτρων, κέντρων ευεξίας και οικο-ευαίσθητων αναπτύξεων. Τα μοντέλα αυτά καταδεικνύουν πώς η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως εννοιολογικό εργαλείο όσο και ως επιταχυντής σχεδιασμού, γεφυρώνοντας τη σφαίρα της φαντασίας με εκείνη της υλοποίησης.

Κάθε λεπτομέρεια -είτε πρόκειται για θόλους δέντρων που συνυφαίνονται με την αρχιτεκτονική, για υδάτινα στοιχεία που βρίσκονται στον πυρήνα κεντρικών αιθρίων, είτε για την προσεκτική χορογραφία σκιών και αντανακλάσεων- έχει επιμεληθεί ώστε να αποπνέει γαλήνη, ενσωμάτωση και μια αυθεντική αίσθηση ανθρώπινης σύνδεσης με τον τόπο. Πέρα από την αισθητική, η σειρά λειτουργεί και ως ερευνητικό εργαλείο τοπιακής διερεύνησης, όπου η σχεδιαστική μυθοπλασία συγχωνεύεται με την τεχνική ακρίβεια για να φανταστεί νέους τρόπους αρμονικής συνύπαρξης με τον φυσικό κόσμο.

 

 

Λογισμικό

Δημιουργήθηκε με Midjourney

 

Το έργο αξιοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη όχι ως εργαλείο μεταπαραγωγής, αλλά ως καταλύτη για την ανακάλυψη του σχεδιασμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από τα πρώιμα στάδια της υλικής έρευνας, προσαρμοσμένα diffusion models παράγουν υψηλής ανάλυσης μελέτες κεραμικών υαλωμάτων -εξετάζοντας πώς το χρώμα, η πορώδης υφή και η επιφάνεια ανταποκρίνονται στην υγρασία της Στουτγάρδης και στις μεταβαλλόμενες γωνίες φωτισμού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτές οι εικόνες, που παράγονται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, λειτουργούν ως αναλυτικά σκίτσα, διευρύνοντας το πεδίο της πειραματικής διερεύνησης.

Τα οπτικά δεδομένα δομούν επίσης την αφηγηματική πορεία του σχεδιασμού. Τα πιο εκφραστικά καρέ επιλέγονται προσεκτικά, σχολιάζονται με περιβαλλοντικά δεδομένα και συντίθενται σε storyboard sheets που αφηγούνται τη διαδρομή ενός κατοίκου από τον δρόμο έως το sky court. Κάθε storyboard λειτουργεί ως κατευθυντήρια οδηγία για το παραμετρικό μοντέλο: τα βάθη των μπαλκονιών, οι διατρήσεις της όψης και οι κοινοί υπαίθριοι χώροι διαστασιολογούνται απευθείας από τις ατμόσφαιρες που αποτυπώνονται στις εικόνες. Αυτός ο επαναληπτικός κύκλος -δημιουργία, αφήγηση, παραμετροποίηση- μετατρέπει την αφηρημένη έρευνα σε χωρικές ακολουθίες που μπορούν να κοστολογηθούν, να κατασκευαστούν και να κατοικηθούν.

Για τη μετάβαση από τα στατικά καρέ σε καθηλωτικές προεπισκοπήσεις, η διαδικασία ενσωματώνει ένα υβριδικό pipeline: diffusion models για γρήγορες παραλλαγές και enhance-focused AI για ακριβή αναβάθμιση της ανάλυσης, εξασφαλίζοντας ευκρίνεια σε κάθε στάδιο. Το αποτέλεσμα είναι μια αρχιτεκτονική ταυτόχρονα βασισμένη σε πραγματικά δεδομένα αλλά και αφηγηματική, όπου κάθε κεραμικό πλακίδιο προκύπτει από τον διάλογο ανάμεσα στη ανθρώπινη διαίσθηση και τη φαντασία “της μηχανής”.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Ένα διαμέρισμα με πρόσοψη από πράσινη κεραμική. Σύγχρονο αρχιτεκτονικό ύφος.

Δημιουργήθηκε με Freepik, Topaz Labs και Photo AI.

 

Οικολογικός συντονισμός

Ο νέος επιβατικός τερματικός σταθμός του Αεροδρομίου Καυκάζ οραματίζεται κάτι περισσότερο από μια απλή μεταφορική εγκατάσταση -σχεδιάστηκε ως ένα συμβολικό σημείο εισόδου στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου. Η αρχιτεκτονική του εκφράζει την επιδίωξη για τη δημιουργία ενός τοπόσημου που συνδυάζει τη λειτουργικότητα με τον σεβασμό προς τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Η μορφή του αντλεί έμπνευση από τα γύρω βουνά, τα ρέματα και τα δάση, μεταφράζοντας αυτά τα φυσικά στοιχεία σε μια δυναμική αρχιτεκτονική γλώσσα. Το έργο ενσαρκώνει την ιδέα ενός σύγχρονου κόμβου υποδομών που τιμά τον τόπο και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται.

 

Χωρική οργάνωση & τοπίο

Ο τερματικός σταθμός οργανώνεται γύρω από έναν κεντρικό άξονα, εξασφαλίζοντας σαφή κυκλοφορία και διαισθητική πλοήγηση για τους επιβάτες. Μεγάλες ανοιχτές αίθουσες προσφέρουν οπτικές συνδέσεις μεταξύ του εξωτερικού τοπίου και των εσωτερικών χώρων, ενισχύοντας την αίσθηση του τόπου. Η διάταξη δίνει προτεραιότητα στην ομαλή κίνηση, διατηρώντας παράλληλα χωρικές ποιότητες, ενσωματώνοντας ζώνες αναμονής, γκισέ check-in και διαδρόμους κυκλοφορίας σε μια συνεκτική ροή. Ο προσανατολισμός του κτιρίου μεγιστοποιεί το φυσικό φως της ημέρας, δημιουργώντας ένα αναζωογονητικό περιβάλλον για τους ταξιδιώτες.

Παράλληλα, ο σχεδιασμός επιδιώκει να ενταχθεί αρμονικά στο ευρύτερο πλαίσιο -γεωγραφικό, πολιτισμικό και οικολογικό. Η αρχιτεκτονική μορφή αντλεί έμπνευση από τα δραματικά τοπία του Καυκάσου, ενώ οι πράσινες στέγες και οι φυτεμένες ταράτσες ενισχύουν την οικολογική αξία. Το έργο στηρίζει την ανάπτυξη του Αρχίζ ως τουριστικού κόμβου, παρέχοντας υποδομή που ενδυναμώνει την προσβασιμότητα στην περιοχή. Έτσι, ο νέος τερματικός σταθμός τοποθετείται ως καταλύτης για βιώσιμη περιφερειακή ανάπτυξη, ισορροπώντας τις σύγχρονες ανάγκες με τη φροντίδα για το περιβάλλον.

 

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Το λειτουργικό πρόγραμμα καλύπτει τις ανάγκες τόσο των εγχώριων όσο και των διεθνών επιβατών. Οι αναχωρήσεις και οι αφίξεις διαχωρίζονται καθαρά, ενώ οι κοινές παροχές εξασφαλίζουν ομαλή εμπειρία μετακίνησης. Οι εμπορικοί και εξυπηρετικοί χώροι ενσωματώνονται στο σύστημα κυκλοφορίας, προσφέροντας ευκολία χωρίς να διακόπτουν τη ροή. Οι βοηθητικοί χώροι για το προσωπικό, την ασφάλεια και τη λειτουργία εντάσσονται διακριτικά στη δομή, εξασφαλίζοντας ασφάλεια και αποδοτικότητα. Η ευελιξία αποτελεί βασική προϋπόθεση, επιτρέποντας στον τερματικό σταθμό να προσαρμόζεται σε μελλοντική αύξηση επιβατικής κίνησης.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλική στρατηγική συνδυάζει σύγχρονες τεχνολογίες κατασκευής με αναφορές στις τοπικές παραδόσεις. Οι υαλοπετάσματα προσδίδουν διαφάνεια και ελαφρότητα, ενώ οι φυσικές λιθοδομές και οι ξύλινες επιφάνειες δημιουργούν σύνδεση με το τοπίο. Οι πράσινες στέγες και οι φυτεμένες στέγες ενισχύουν ακόμη περισσότερο τον διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος. Η χρήση βιώσιμων υλικών και ενεργειακά αποδοτικών συστημάτων βρίσκεται στον πυρήνα της περιβαλλοντικής επίδοσης του έργου.

 

Φουτουριστικό όραμα

Ο σχεδιασμός του Πύργου αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα σύγχρονης αρχιτεκτονικής καινοτομίας, παρουσιάζοντας έναν αρμονικό συνδυασμό αισθητικής, λειτουργικότητας και περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Η ξεχωριστή του μορφή είναι οπτικά συναρπαστική και δομικά εντυπωσιακή, αντιπροσωπεύοντας πρόοοδ στις αρχές της μηχανικής και του σχεδιασμού.

 

Σχεδιαστική μορφολογία

Το κέντρο της κατασκευής είναι κενό, σχηματίζοντας έναν ανοιχτό χώρο που έρχεται σε αντίθεση με το συμπαγές εξωτερικό περίβλημα. Αυτό το κενό ενισχύει την αισθητική αξία και επιτρέπει τον φυσικό αερισμό, μειώνοντας το ενεργειακό αποτύπωμα του κτιρίου. Παράλληλα, συμβολίζει το άνοιγμα προς τον ουρανό, υποδηλώνοντας άπειρες δυνατότητες και ελευθερία.

Το έργο ενσαρκώνει έναν φουτουριστικό σχεδιασμό εμπνευσμένο από το νερό και τον άνεμο, με ρευστή και οργανική εμφάνιση. Η κατακόρυφη διάταξή του εκφράζει φιλοδοξία και πρόοδο, ενώ η ενσωμάτωση πρασίνου και νερού αποτυπώνει ένα βιώσιμο αστικό όραμα. Ο πύργος στέκει ως ορόσημο αλλά και ως δήλωση αρμονίας ανάμεσα στη σύγχρονη αρχιτεκτονική και το περιβάλλον.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατασκευή περιβάλλεται από ένα αστικό τοπίο με δέντρα, φυτεύσεις και υδάτινα στοιχεία. Η αντανάκλαση του νερού συμπληρώνει τις απαλές καμπύλες του πύργου και ενισχύει οπτικά την παρουσία του. Η ενσωμάτωση χώρων πρασίνου και υδάτινων στοιχείων εξισορροπεί την αστική ανάπτυξη με τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, δημιουργώντας αρμονία ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τη φύση.

 

 

Παλέτα Υλικών

Το εξωτερικό περίβλημα καλύπτεται κυρίως από ανακλαστικά γυάλινα πάνελ, χαρίζοντας στο κτίριο μια λαμπερή όψη που αντανακλά το περιβάλλον -την πόλη, τον ουρανό και το ηλιοβασίλεμα. Το ανακλαστικό γυαλί τονίζει το φυσικό φως, τη βιωσιμότητα και την ενεργειακή αποδοτικότητα. Οι χαλύβδινες δομές και οι ομαλές, ρέουσες γραμμές ευθυγραμμίζονται με τις αρχές του φουτουριστικού σχεδιασμού.

 

Τοπογραφική επέκταση

Το έργο Lithos Suites στο Ημεροβίγλι της Σαντορίνης αντλεί έμπνευση από το ίδιο το ηφαιστειακό τοπίο, το οποίο καθορίζει τη μορφολογία και την ανάπτυξη των κτισμάτων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι όγκοι ενσωματώνονται στο φυσικό ανάγλυφο, λειτουργώντας ως προέκτασή του και αποφεύγοντας οποιαδήποτε επιβολή στο περιβάλλον. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες, ακολουθώντας τη φυσική κλίση του οικοπέδου με άξονα Δύση–Ανατολή, ώστε κάθε κατοικία να εξασφαλίζει πλήρη ιδιωτικότητα και ανεμπόδιστη θέα προς το Αιγαίο.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Στα βορειοανατολικά χωροθετείται ο δρόμος, που ξεκινά από την κορυφή του οικοπέδου και διατρέχει τη σύνθεση με κλιμακωτές πορείες και λιθόστρωτα σκαλοπάτια. Ο άξονας αυτός λειτουργεί ως ραχοκοκαλιά του έργου, οργανώνοντας τους υπαίθριους χώρους και τις διαδοχικές πλατφόρμες με τις πισίνες, τις πέργκολες και τα καθιστικά. Παράλληλα, μεγάλα ανοίγματα πλαισιώνουν αποσπασματικά τον ορίζοντα θάλασσας και ουρανού, ενώ οι εξωτερικοί χώροι ρέουν αβίαστα προς το τοπίο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η κατοίκηση γίνεται ένα με τη φύση.

 

 

Λειτουργική οργάνωση & υλικά

Η υλικότητα παραμένει αυστηρά γήινη: εμφανής λιθοδομή, ξύλο και ανεπίχριστο κονίαμα, ώστε τα όρια ανάμεσα στο φυσικό και το τεχνητό να παραμένουν ασαφή. Κάθε κατοικία περιλαμβάνει δύο υπνοδωμάτια, μπάνιο, ενιαίους κοινόχρηστους χώρους και ιδιωτική πισίνα. Το εσωτερικό ακολουθεί τη λιτή κυκλαδίτικη αισθητική, με ανοιχτές αποχρώσεις και φυσικά υλικά που ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας και φωτεινότητας. Σημαντικό ρόλο στη λειτουργικότητα έχουν τα κατακόρυφα ανοίγματα (cour anglaise) στο πίσω μέρος, τα οποία εξασφαλίζουν επαρκή φωτισμό και διαμπερή αερισμό σε όλους τους χώρους.

 

Οι εικόνες παρουσιάζουν μια εννοιολογική μελέτη που συνδυάζει την πλούσια αρχιτεκτονική παράδοση της Ιαπωνίας με σύγχρονες σχεδιαστικές προσεγγίσεις.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Εμπνευσμένη από τον μινιμαλισμό του Tadao Ando και τις ρευστές γεωμετρίες του γραφείου SANAA, η σειρά εξερευνά πώς οι συμπαγείς μάζες και τα κενά μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά, μέσα από προσεκτικά διαμορφωμένους όγκους, στοιχεία νερού με ανακλαστικές επιφάνειες και διακριτική βλάστηση. Παραδοσιακές ιαπωνικές αρχές, όπως η σύνθεση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, επαναπροσδιορίζονται μέσω καμπύλων διαδρομών και οργανικών ανοιγμάτων, δημιουργώντας δυναμικά όρια που καθοδηγούν την κίνηση χωρίς να περιορίζουν την αίσθηση της ανοιχτότητας.

Η παραγωγή των τεσσάρων θεματικών σειρών έγινε κυρίως με το Midjourney, αξιοποιώντας text-to-image προτροπές που αναφέρονταν στο οπλισμένο σκυρόδεμα του Ando, στις ρευστές γραμμές του SANAA και στην αισθητική των ιαπωνικών κήπων. Ο συνδυασμός κειμένων με εικόνες αναφοράς συχνά οδηγεί σε απρόσμενα και εμπνευσμένα αποτελέσματα. Σε περιπτώσεις όπου απαιτείται μεγαλύτερη ακρίβεια στον όγκο και τις γεωμετρίες, χρησιμοποιούνται εργαλεία όπως το Comfy Flux και το Stable Diffusion με ControlNet, που επιτρέπουν τον συγκερασμό της καλλιτεχνικής ελευθερίας με ρεαλιστικούς σχεδιαστικούς περιορισμούς. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας ποιητικός διάλογος φωτός, υφών και αντανακλάσεων, που θολώνει τα όρια μεταξύ γλυπτικής και αρχιτεκτονικής. Στόχος του έργου είναι να εμπνεύσει αρχιτέκτονες και σχεδιαστές να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, παραμένοντας πιστοί στην ήρεμη δύναμη και πειθαρχία της ιαπωνικής χωρικής φιλοσοφίας.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Φωτογραφία σύγχρονης κατοικίας με αυλή σε ιαπωνικό προάστιο, εμπνευσμένη από τον σύγχρονο ιαπωνικό μινιμαλισμό, κατά τη διάρκεια μιας συννεφιασμένης ημέρας… Το κτίριο διαθέτει επιφάνειες από εμφανές σκυρόδεμα με καμπύλα και κυκλικά ανοίγματα που πλαισιώνουν μια ήσυχη αυλή και ανακλαστικά υδάτινα στοιχεία… Η σύνθεση εστιάζει στη συμμετρία και στο κενό, με απαλά ορεινά περιγράμματα στο βάθος να χάνονται μέσα στην ομίχλη… Φακός Canon L Series, 24mm, f/2.8.

Φωτογραφία σύγχρονης γλυπτικής κατοικίας από σκυρόδεμα σε ιαπωνική γειτονιά, εμπνευσμένη από τον Tadao Ando και τον μινιμαλιστικό μπρουταλισμό, στο απαλό φως του πρωινού… Η πρόσοψη είναι επενδυμένη με λείες, ανοιχτόχρωμες πλάκες σκυροδέματος, διακοπτόμενες από μεγάλες γεωμετρικές τομές, που καθρεφτίζονται στον ήσυχο υδάτινο κήπο… Γυμνά φυλλοβόλα δέντρα και χαμηλή βλάστηση προσθέτουν αντίθεση και εντείνουν την αίσθηση γαλήνης… Φακός Sony G Master, 35mm, f/2.8.

Φωτογραφία μινιμαλιστικής κατοικίας εμπνευσμένης από τον Tadao Ando και το γραφείο SANAA, σε ήσυχο ιαπωνικό προάστιο, υπό την ατμόσφαιρα μιας ομιχλώδους πρωινής ώρας… Το κτίριο αποτελείται από διαπλεκόμενους όγκους λείου, εμφανές σκυροδέματος με μεγάλα, οργανικά ανοίγματα και καμπύλους τοίχους που πλαισιώνουν μια στοχαστική κεντρική αυλή με ρηχό, ανακλαστικό νερό… Η αρχιτεκτονική γλώσσα συνδυάζει την ωμή υλικότητα του μπρουταλισμού με μια αιθέρια διαφάνεια, μέσα από διαφανείς υαλοπετάσματα και ρευστή ροή… Μαλακό, διάχυτο φως περνά μέσα από την ομίχλη, ρίχνοντας ήπιες σκιές και αναδεικνύοντας τις υφές του σκυροδέματος και του νερού… Στο φόντο, οι στέγες των παραδοσιακών γειτονικών σπιτιών προσφέρουν ήπια αντίστιξη στη φουτουριστική σύνθεση… Φακός Zeiss Otus, 24mm, f/2.8.

Δημιουργήθηκε με Midjourney, ChatGPT & Archiprompt

 

Το έργο είναι εμπνευσμένο από την πολυτελή έννοια του θερέτρου μιας ομώνυμης δημοφιλούς σειράς, επανασχεδιασμένο ως ένα ψηφιακό fluid masterplan. Εξερευνά πώς η συμβατική αρχιτεκτονική γλώσσα μπορεί να μεταφραστεί σε μια αδιάσπαστη, συνεκτική ψηφιακή οντότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο παρουσιάζει μια εναέρια άποψη ολόκληρου του θερέτρου  -μια οπτική γωνία που δεν αποκαλύφθηκε ποτέ στη σειρά- ενώ ενσωματώνει αρχές του ψηφιακού fluid design που έχει αναπτύξει το στούντιό μας. Συνδυάζοντας τη φύση με ρευστές φόρμες, αλγοριθμικές και παραμετρικές λύσεις και μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση, το White Lotus σχεδιάστηκε ως ένα αρχιτεκτονικό animation πείραμα. Η πλήρης διαδικασία ξεκινά με AI-παραγόμενες στατικές εναέριες εικόνες, και ακολουθεί η ανάπτυξη προοπτικών στο επίπεδο του ανθρώπινου βλέμματος, εσωτερικών εξερευνήσεων, λεπτομερών συνθέσεων και αφηγήσεων με τις οποίες μπορεί να συνδεθεί ο άνθρωπος.

Το έργο White Lotus σηματοδοτεί την αρχή ενός δημιουργικού ταξιδιού. Είναι ένα πείραμα, ένα βήμα προς την ώθηση των ορίων της ψηφιακής αρχιτεκτονικής, όπου η καινοτομία και η καλλιτεχνική έκφραση συγχωνεύονται για να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τους αρχιτεκτονικούς χώρους.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Κινηματογραφική εναέρια λήψη από ένα παραδεισένιο, μικρό, πολυτελές boutique ξενοδοχείο στην Ταϊλάνδη, σε στυλ fluid design, με πολλούς φοίνικες και οργανωμένο γύρω από πολλαπλές παραμετρικές, συμμετρικές αυλές με πισίνες και πολυτελείς, επιμελώς διαμορφωμένους, τροπικούς κήπους ή κλειστά θερμοκήπια. Fluiddesign, οργανικά σχήματα σαν κελύφη· παραμετρικός, αλγοριθμικός σχεδιασμός· ωκεανός, σύννεφα, κινηματογραφικός φωτισμός, ηλιαχτίδες, άνθρωποι που περπατούν, βραβευμένη αρχιτεκτονική, πολυτελής απλότητα, διακριτική κομψότητα, καθαρές φόρμες, σκοτεινό λευκό, ήσυρη πολυτέλεια, χρήση πολύτιμων υλικών, λευκό μάρμαρο calacatta.

Δημιουργήθηκε με Midjourney, Magnific AI και Kling AI.

 

Ο Ρέινερ Μπάνχαμ, στο έργο του «Los Angeles: The Architecture of Four Ecologies», ανέδειξε τους αυτοκινητόδρομους ως βασικό συστατικό του αστικού ιστού του Λος Άντζελες, θεωρώντας τους σύμβολο της ιδιαίτερης «αυτο-ουτοπίας» της πόλης και κύριο μοχλό της αχανούς προαστιοποίησής της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στο πλαίσιο αυτό, η έννοια των Carpool Lanes επανανοηματοδοτείται ως μια ποιητική χειρονομία, όπου ο ανοιχτός δρόμος συναντά τα δροσερά νερά, συνυφαίνοντας το ταξίδι με την αναψυχή σε έναν υπερρεαλιστικό διάλογο με το τοπίο. Οι υπερυψωμένες τσιμεντένιες λωρίδες μεταμορφώνονται σε διαύλους τιρκουάζ νερών, προσφέροντας μια ρευστή αντιπαράθεση ανάμεσα στην κίνηση και την ακινησία. Αυτή η φαντασιακή παρέμβαση αποσκοπεί στο να μετριάσει τη διαρκή συμφόρηση και τη μονοτονία της εμπειρίας του αυτοκινητόδρομου, προσφέροντας στιγμές γαλήνης μέσα στη φρενήρη καθημερινότητα.

Το έργο αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης δημιουργικής έρευνας γύρω από τους αυτοκινητόδρομους του Λος Άντζελες και την καθοριστική τους επίδραση στο αστικό και πολιτισμικό τοπίο της πόλης. Μέσω της χρήσης γενετικής τεχνητής νοημοσύνης, επιχειρείται η οπτικοποίηση εναλλακτικών μελλοντικών σεναρίων. Οι AI-παραγόμενες εικόνες ανακαλούν ταυτόχρονα το παρελθόν και το μέλλον, επανερμηνεύοντας το Λος Άντζελες μέσα από έναν τεχνολογικά εμποτισμένο φακό φαντασίας.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Η αρχική προτροπή αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης. Μέσα από πολλαπλούς κύκλους δημιουργίας, λεπτές λεκτικές προσαρμογές και προσεκτικό καδράρισμα και εστίαση στις λεπτομέρειες, διαμορφώθηκαν οι τελικές εικόνες.

Επίπεδο πισίνας, καθισμένος μέσα στην πισίνα, πισίνες σε αυτοκινητόδρομο, υπερυψωμένες πισίνες ενσωματωμένες στον αυτοκινητόδρομο. Παράξενα κομψό, εκατοντάδες άνθρωποι παντού – χωρίς αυτοκίνητα στις πισίνες – ar 4:5

Δημιουργήθηκε στο Midjourney v6.1

 

Μέσα στη διαπεραστική σιωπή ενός χειμωνιάτικου δάσους, αναδύεται μια κατασκευή που μοιάζει να έχει αναπτυχθεί οργανικά από τα βάθη της γης, αγκαλιασμένη από τη φύση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο αυτό εκφράζει μια αρμονική συμβίωση ανάμεσα στον σχεδιασμό και το φυσικό περιβάλλον· μια μορφή που δεν επιβάλλεται στο τοπίο, ούτε αποκόπτεται από αυτό, αλλά αναδύεται ως φυσική του συνέχεια. Οι απαλές καμπύλες και οι ρέουσες γραμμές, σχεδιασμένες με αρχιτεκτονική ακρίβεια, αντικατοπτρίζουν τις οργανικές φόρμες του περιβάλλοντος, μεταμορφώνοντας το κτίσμα σε αναπόσπαστο κομμάτι του δάσους.

Οι γυαλιστερές, ανακλαστικές επιφάνειες δημιουργούν ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς, ενώ η αρμονική σύνθεση σύγχρονων υλικών με φυσικές υφές καθιερώνει έναν ζωντανό διάλογο μεταξύ αρχιτεκτονικής και φύσης. Μέσα σε αυτό το παγωμένο τοπίο, η αρχιτεκτονική δεν εκπέμπει μόνο την έννοια της βιωσιμότητας και της ισορροπίας· διαλύει τα όρια μεταξύ ανθρώπινου έργου και φυσικού κόσμου, αποκαλύπτοντας έναν διαχρονικό δεσμό που συνδέει τη σύγχρονη δημιουργία με την πρωταρχική ομορφιά της φύσης -μια λεπτεπίλεπτη, ενσωματωμένη συνύπαρξη.

 

 

Λέξεις-κλειδιά & λογισμικό

Ευρυγώνια λήψη με χαμηλή οπτική γωνία· μαύρα σφαιρικά δεντρόσπιτα με στρογγυλά παράθυρα· μοντέρνο μινιμαλιστικό αρχιτεκτονικό ύφος· επιρροές από τις οργανικές μορφές της Zaha Hadid και την καλλιτεχνική προσέγγιση του Olafur Eliasson· γλυπτικές φόρμες, μεταλλική επένδυση με ξύλινες λεπτομέρειες· γυαλιστερή, ανακλαστική πρόσοψη· υπερ-ρεαλιστική απόδοση, εμπνευσμένη από τη φωτογραφική ματιά του Julius Shulman·διακριτικά ρετρό κινηματογραφικά εφέ· σύνθεση βασισμένη στον κανόνα των τρίτων· σύγχρονη αισθητική σε περιβάλλον χειμερινού δάσους, με απαλό διάχυτο φυσικό φως, χρυσές αποχρώσεις και ατμόσφαιρα γαλήνης καλυμμένης με χιόνι· παλέτα με ήπιους, μονοχρωματικούς τόνους· εξαιρετικά υψηλή ανάλυση 4K· δημιουργία με χρήση Unreal Engine – ar 4:5 – s 300 – style raw – v 6.1 – c 30.

Δημιουργήθηκε με Midjourney AI και Adobe Photoshop.

 

Παραδοσιακή ταυτότητα

Η παρούσα πρόταση αφορά την ανάπτυξη ενός συγκροτήματος 29 βιλών στην περιοχή Μπουρμπούλος της Σαντορίνης, ενός ηφαιστειακού νησιού του νοτίου Αιγαίου. Η Σαντορίνη χαρακτηρίζεται από έντονο ανάγλυφο, βραχώδες τοπίο και σκληρή, αραιή βλάστηση.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η ιδιαιτερότητα του εδάφους έχει οδηγήσει στην ευρεία χρήση της ξηρολιθιάς -μιας παραδοσιακής τεχνικής κατασκευής τοιχίων αντιστήριξης με ξερολιθιές, δηλαδή πέτρες τοποθετημένες χωρίς συνδετικό υλικό. Η τεχνική αυτή εφαρμόστηκε ιστορικά από τους αγρότες για την εξομάλυνση των επιφανειών με σκοπό την καλλιέργεια. Σήμερα, αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της τοπιογραφίας και της ταυτότητας του νησιού, αναπόσπαστο από την ανάγνωση του φυσικού τοπίου.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σύνθεση βασίζεται σε μια ενιαία μονάδα κατοικίας, η οποία επαναλαμβάνεται 29 φορές ώστε να καλύψει τις απαιτήσεις του προγράμματος. Η μορφή της μονάδας αντλεί αναφορές από την παραδοσιακή τυπολογία, ανασχεδιάζεται όμως με γνώμονα τη βελτιστοποίηση της κίνησης, της χωροθέτησης και της λειτουργικότητας εντός του οικοπέδου. Οι μονάδες τοποθετούνται στρατηγικά, και μαζί με δύο είδη κυκλοφορίας  -την εξωτερική για οχήματα και την εσωτερική για πεζούς- διαμορφώνουν χώρους με διαφορετικές ποιότητες και χαρακτήρα. Η πρόθεση είναι ο σχεδιασμός να προκύψει μέσα από την κατανόηση και ενσωμάτωση των φυσικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων του τόπου.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχεδιαστική προσέγγιση εστιάζει στην ανάδειξη των τοπικών στοιχείων, με έμφαση στη χρήση της ξηρολιθιάς ως βασικό συνθετικό εργαλείο. Η σύνδεση μεταξύ φυσικού περιβάλλοντος και αρχιτεκτονικού προγράμματος εκφράζεται τόσο στην κάτοψη όσο και στην τομή. Στην κάτοψη, μέσω του ηφαιστειακού λιθόστρωτου στους εξωτερικούς χώρους κυκλοφορίας και της βαθμιαίας μετάβασης στη βλάστηση στους εσωτερικούς κοινόχρηστους χώρους. Στην τομή, με την ένταξη της ξηρολιθιάς στη θεμελίωση των κτισμάτων, η οποία σταδιακά οδηγεί στον λευκό, επιχρισμένο όγκο των ανωδομών. Η πρόταση επιδιώκει έτσι να ισορροπήσει ανάμεσα στο φυσικό και το κτισμένο, στο παραδοσιακό και το σύγχρονο.

 

Ενοποιημένη αρχιτεκτονική

Το έργο αποτελεί ένα σύγχρονο συγκρότημα κατοικιών στη Δροσιά Αττικής, σχεδιασμένο με έμφαση στην ένταξη στο φυσικό περιβάλλον και τη λιτή γεωμετρία. Η αρχιτεκτονική του βασίζεται σε καθαρές γραμμές, φυσικά υλικά και μεγάλες επιφάνειες που ενισχύουν τη σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η ογκοπλασία της κατοικίας επιτυγχάνει έναν διάλογο με τον περιβάλλοντα χώρο, παρακάμπτοντας τους αυστηρούς διαχωρισμούς στην όψη και δημιουργώντας μια αίσθηση ενότητας. Η διάρθρωση των κατοικιών διατηρεί την ιδιωτικότητα χωρίς να γίνεται εμφανής εξωτερικά, επιτρέποντας μια φυσική ροή και συνέχεια στον χώρο που ενισχύει την αίσθηση της ενοποιημένης αρχιτεκτονικής.

 

 

Υλικότητα & χωρική οργάνωση

Οι κατοικίες αναπτύσσονται σε επίπεδα, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα, ανεμπόδιστη θέα και ποιοτικούς εξωτερικούς χώρους. Η υλικότητα κινείται σε γήινους τόνους, με μέταλλο, ξύλο και πέτρα να δημιουργούν μια ήρεμη και διαχρονική αισθητική.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο στοχεύει σε υψηλή ποιότητα διαβίωσης, με έμφαση στη λειτουργικότητα, τη φυσική σκίαση και τη διακριτική ένταξη στο πευκόφυτο τοπίο της περιοχής. Το όνομα Silva (λατ. “δάσος”) αποτυπώνει τον χαρακτήρα του έργου: μια κατοικία που συνομιλεί με τη φύση, χωρίς υπερβολές.

 

Επαφή με τη φύση

Στη περιοχή Laguna, της Νάξου, πραγματοποιείται ένα από τα μεγαλύτερα έργα ανάπλασης στις Κυκλάδες. Πρόκειται για την περιοχή στη δυτική ακτή της Νάξου, τον λόφο της Στελίδας, μέσα στην οποία κυριαρχεί ο φυσικός βιότοπος- laguna που φιλοξενεί πλήθος σπάνιων πτηνών όπως φλαμίνγκο. Παράλληλα, αυτή η περιοχή αποτέλεσε κέντρο, του παλαιότερου γνωστού οικισμού στο κεντρικό Αιγαίο. Μάλιστα, σύγχρονη επιστημονική έρευνα ανέδειξε την παρουσία τόσο σύγχρονων ανθρώπων (homo sapiens) αλλά και παλαιολιθικών ανθρώπων- Neanderthals σε αυτό το μέρος. Ταυτόχρονα, επικρατούν τέτοιες συνθήκες που ευνόησαν στην ανάπτυξη  σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Έτσι, γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για έναν τόπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, ο οποίος είναι κρίσιμο να προστατευτεί αλλά και να αναδειχθεί.

 

Στόχος του έργου

Το Laguna Coast Foundation αλλά και ο ιδρυτής του Αντώνης Πιτταράς, έχουν ετοιμάσει ένα σύνολο δράσεων σε αυτή τη κατεύθυνση, με στόχο τη προστασία της λίμνης, της τοπικής πανίδας και χλωρίδας, καθώς και την ανάδειξη της περιοχής αλλά και συνολικά της Νάξου και των τοπικών προϊόντων της. Βασικός πυλώνας της ανάδειξης της περιοχής αποτελεί το συγκεκριμένο έργο, ένα ξενοδοχειακό κατάλυμα  που ως στόχο έχει στην ανάδειξη της ελληνικής φιλοξενίας πάντα με γνώμονα την ένταξη και τον σεβασμό, αυτού του ξεχωριστού, φυσικού τοπίου. Συγκεκριμένα, ο σχεδιασμός συμβαδίζει η επαφή με τη φύση με την πολυτέλεια και διακατέχεται από το πνεύμα του slow living που επιτρέπει στον επισκέπτη να απολαύσει, χωρίς περισπασμούς τη θέα προς στον αρχαίο λόφο ή προς το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον ορίζοντα της θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με την γαστρονομική κουλτούρα του νησιού.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Έπειτα από μελέτη αυτού του μοναδικού τόπου, αποτέλεσαι στόχο η μεταφορά, σε ένα βαθμό, τη χωρική εμπειρία της ζωής πλάι στην λίμνη εντός του οικοπέδου. Τρία ρηχά στοιχεία νερού, οργανικού σχήματος χωροθετήθηκαν σε κομβικά σημεία. Το πρώτο τοποθετήθηκε στην είσοδο του συγκροτήματος και πριν την είσοδο στα κτίρια κοινόχρηστου χαρακτήρα, με στόχο τον προϊδεασμό του επισκέπτη για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στη συνέχεια. Το δεύτερο τοποθετήθηκε μπροστά από τα παραπάνω με στόχο, η εκτόνωση του εστιατορίου και του χώρου υποδοχής να γίνεται γύρω από αυτό και τέλος, το τρίτο και αρκετά μεγαλύτερο από τα δύο προηγούμενα, τοποθετήθηκε στην καρδιά του συγκροτήματος ανάμεσα σε τρία από τα κτίρια δωματίων. Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί για αυτά τα υγρά στοιχεία θα είναι θαλασσινό, αφαλατωμένο καθώς με σκοπό να μην επιβαρυνθεί η έλλειψη νερού στα νησιά των Κυκλάδων. Οι δραστηριότητες και οι χώροι στάσης κοντά στο υδάτινο στοιχείο, δίνουν στον επισκέπτη της αίσθηση της χαλάρωσης, και ταυτόχρονα, αυτά τα στοιχεία θα συμβάλλουν στην βελτίωση του μικροκλίματος και στον φυσικό δροσισμό του συγκροτήματος.

Με στόχο την πλήρη αξιοποίηση του εξωτερικού χώρου, τοποθετήθηκαν χρήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες όπως γυμναστήριο, ένας χώρος με ξυλόφουρνο και ένας κοινόχρηστος χώρος για εκδηλώσεις ο οποίος θα λειτουργεί και ως χώρος καθιστικού.

 

 

Παλέτα υλικών & σχεδιασμός τοπίου

Σκληρά δάπεδα σχεδιάστηκαν σε θέσεις που ορίζουν τους βασικούς εξωτερικούς χώρους στάσης και δραστηριοτήτων του συγκροτήματος, στην είσοδο του συγκροτήματος, στο εστιατόριο, στους ιδιωτικούς χώρους εκτόνωσης των κατοικιών, στον χώρο του υπαίθριου γυμναστηρίου, στην πλατεία των εκδηλώσεων και στον χώρο του ξυλόφουρνου. Αυτά, είναι είτε από υλικό σε γήινες αποχρώσεις, είτε από φυσικά υλικά όπως πέτρα της περιοχής ή ξύλο και ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό τις φυσικές στάθμες του εδάφους, ώστε να χάνονται κατά το δυνατόν τα όρια μεταξύ φυσικού εδάφους και τεχνητής διαμόρφωσης.

Μονοπάτια, οργανικής μορφής σε χρώμα και υφή που θα προσομοιάζει στο φυσικό έδαφος, παραλαμβάνουν τις κινήσεις, που οδηγούν, από τους πιο δημόσιους χώρους του ξενοδοχείου, προς τα διαμερίσματα όλων των κτιρίων. Ταυτόχρονα, έχουν σχεδιαστεί μονοπάτια από ξύλινα πατήματα εντός των στοιχείων νερού, για τη διευκόλυνση των κινήσεων, καθώς και δευτερεύοντα μονοπάτια από πέτρινα πατήματα που οδηγούν σε πιο μικρές γωνιές του οικοπέδου. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται μια αποκλιμάκωση των κινήσεων από τον δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο ενώ παράλληλα, χάνονται τα όρια, κατά το δυνατόν περισσότερο, μεταξύ μονοπατιών και φύτευσης. Όλες οι υπαίθριες διαμορφώσεις, που αφορούν την κίνηση μέσα στο συγκρότημα, πραγματοποιούνται με ομαλό τρόπο, χωρίς τη χρήση κλιμάκων,  επιτρέποντας την κίνηση, μέσα σε αυτό, σε όλους, και ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται η ελάχιστη δυνατή παρέμβαση στο φυσικό ανάγλυφο του οικοπέδου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι είσοδοι των διαμερισμάτων, στα περισσότερα από αυτά, μεταφέρθηκαν στην πίσω πλευρά σε σχέση με την θέα προς τη θάλασσα, και οι πίσω αυλές που διαμορφώνονται από τα μονοπάτια, περιγράφονται και ορίζονται από διάτρητα τοιχεία τα οποία φτάνουν μέχρι το ύψος του ματιού, έτσι ώστε και να επιτυγχάνεται η ιδιωτικότητα των δωματίων, αλλά ταυτόχρονα να περνάει το φυσικό φως προς τα δωμάτια. Αυτά τα τοιχεία δημιουργούνται από πήλινα διάτρητα τούβλα, τύπου κλωστρά, σε γήινες αποχρώσεις.

Τα διαμερίσματα χωρίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες. Σε αυτά που έχουν προσανατολισμό και θέα προς τη θάλασσα και στα πιο εσωτερικά. Στα διαμερίσματα της πρώτης κατηγορίας τοποθετήθηκαν μικρές κολυμβητικές δεξαμενές με στόχο την παροχή μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας πλήρους ιδιωτικότητας. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν τα διαμερίσματα που βρίσκονται γύρω από την κεντρική “λίμνη” των οποίων οι αυλές “επιπλέουν” πάνω από αυτήν δίνοντας μια ξεχωριστή αίσθηση στον επισκέπτη.

Στους εσωτερικούς χώρους, όπως ήταν και το ζητούμενο από τη πλευρά του πελάτη, δόθηκε ύφος γειωμένης πολυτέλειας και ταυτόχρονα μια αίσθηση οικειότητας που θα κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν στο σπίτι του. Οι χώροι σχεδιάστηκαν ώστε να παρέχουν μεγάλη άνεση με μία σύγχρονη προσέγγιση, αφήνοντας μερική, οπτική επαφή από το καθιστικό προς το δωμάτιο ή από το δωμάτιο προς το λουτρό. Το σύνολο των κατασκευών εντός των δωματίων είναι custom made με στόχο να δίνουν την αίσθηση της μοναδικότητας αλλά και να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του χώρου. Τα υλικά και τα χρώμα είναι επιλεγμένα με ιδιαίτερη φροντίδα, σε γήινες και απαλές αποχρώσεις, όπως είναι τα δρύινα ξύλα, ή τοπικά μάρμαρα τα οποία λαξεύτηκαν από ντόπιους μαρμαροτεχνήτες αλλά με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.

 

Πτυχωτές ταράτσες

Σε μια απότομη πλαγιά με πανοραμική θέα στον κόλπο Σκροπονέρι, το έργο ενσωματώνει αρμονικά την αρχιτεκτονική στο φυσικό τοπίο. Εμπνευσμένο από τη ρευστή κίνηση των παραδοσιακών ελληνικών ορεινών μονοπατιών, ο σχεδιασμός ξεδιπλώνεται ως μια δυναμική σύνθεση από πεζούλες, πλατώματα και κατοικίες που ακολουθούν πιστά τη μορφολογία του εδάφους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οι έξι κατοικίες αναπτύσσονται σε έναν διαρκή διάλογο με τη φύση. Είναι οργανωμένες σε δύο τριάδες: οι τρεις βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα του οικοπέδου και οι άλλες τρεις καθρεφτίζονται στο κατώτερο μέρος. Ένας ελικοειδής δρόμος σε σχήμα S διατρέχει την ανάπτυξη, εξασφαλίζοντας την πρόσβαση χωρίς να αλλοιώνει το φυσικό ανάγλυφο. Κάθε κατοικία έχει προσανατολιστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρει ανεμπόδιστη θέα στον κόλπο, ενισχύοντας την αίσθηση σύνδεσης με το τοπίο. Οι πτυχωτές ταράτσες απλώνονται προς τη θάλασσα, καταργώντας τα όρια ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο, και δημιουργώντας μια φυσική συνέχεια ανάμεσα στο χτισμένο και το φυσικό περιβάλλον.

 

 

Παλέτα υλικών

Για την ενσωμάτωση του έργου στο τοπίο, στα βάθρα των κατασκευών χρησιμοποιείται πέτρα τοπικής προέλευσης, προσδίδοντας γήινο χαρακτήρα και σταθερότητα. Η παλέτα υλικών είναι λιτή και ισορροπημένη, με γήινες αποχρώσεις και φυσικές υφές που συνδυάζονται αρμονικά με το μεσογειακό τοπίο.

 

 

Ένταξη στο τοπίο

Περισσότερο από έναν αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, το έργο αποτελεί μια βιωματική προσέγγιση του χώρου, του φωτός και της υλικότητας. Μέσα από την ανάδειξη της θέας, τον σεβασμό στην τοπογραφία και την ουσία της παραθαλάσσιας ζωής, το έργο επαναπροσδιορίζει τη σχέση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής με το ελληνικό τοπίο, προσφέροντας μια εμπειρία γαλήνης και αυθεντικής επαφής με τη φύση.

 

Διπλή κίνηση

Η καινοτόμος ιδέα ενός drive-through καφέ-ζαχαροπλαστείου επαναπροσδιορίζει την έννοια της ευκολίας για τους πολυάσχολους επαγγελματίες, εργαζόμενους και όσους αναζητούν μια ανάσα από την καθημερινή τους ρουτίνα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο ανταποκρίνεται στην αυξανόμενη ανάγκη για έναν χώρο που εξυπηρετεί τις ανάγκες του σύγχρονου, ταχύτατου τρόπου ζωής, αλλά και αυτών που αναζητούν μια ήρεμη, χαλαρωτική στιγμή μέσα στην καθημερινότητά τους. Η ιδέα είναι απλή: ένα drive-through καφέ-ζαχαροπλαστείο που συνδυάζει την ταχύτητα εξυπηρέτησης με την άνεση και τη ζεστασιά των φρέσκων, ποιοτικών αρτοσκευασμάτων. Κάθε στοιχείο, από τις καθαρές γραμμές της αρχιτεκτονικής μέχρι το μινιμαλιστικό και φιλόξενο branding, έχει σχεδιαστεί προσεκτικά για να προσφέρει μια ευχάριστη και ολοκληρωμένη εμπειρία.

Από την αρχή, το όραμα για το αρτοποιείο επεκτάθηκε πέρα από μια μόνο τοποθεσία. Η μάρκα δημιουργήθηκε με στόχο το franchising, εξασφαλίζοντας την επεκτασιμότητα ενώ παράλληλα διατηρεί τη μοναδική της ταυτότητα. Η χρωματική παλέτα, τα υλικά και οι σχεδιαστικές επιλογές αντικατοπτρίζουν αυτήν την προσέγγιση, δίνοντας έμφαση σε στοιχεία που μπορούν εύκολα να αναπαραχθούν, αφήνοντας όμως πάντα μια διαρκή εντύπωση. Με συνεπές branding και προσεγμένο σχεδιασμό, κάθε νέα τοποθεσία franchise είναι έτοιμη να προσφέρει την ίδια φιλόξενη και αποτελεσματική εμπειρία που οι πελάτες θα αναγνωρίζουν και θα αγαπούν.

 

 

Υλικά & Χρωματική Παλέτα

Ο σχεδιασμός, το branding και η εξυπηρέτηση αντικατοπτρίζουν την ευέλικτη φύση του καφέ, δημιουργώντας μια διττή εμπειρία που εξυπηρετεί τόσο τη γρήγορη όσο και την αργή κατανάλωση. Κάθε σχεδιαστική επιλογή, από τα χρώματα μέχρι τα υλικά, έχει επιλεχθεί με σκοπό τη δημιουργία μιας εμπειρίας που είναι φιλόξενη, αποτελεσματική και αξέχαστη. Το μπλε επιλέχθηκε ως κύριο χρώμα για την τολμηρή, ζωντανή και διαχρονική του ποιότητα, που αποπνέει σαφήνεια και φρεσκάδα. Αυτή η απόχρωση του μπλε ενισχύει επίσης την αίσθηση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας, χαρακτηριστικά που είναι κρίσιμα για μια μάρκα που απευθύνεται σε πολυάσχολους επαγγελματίες και οικογένειες σε κίνηση. Το μπλε συνδυάζεται υπέροχα με τις χρυσές αποχρώσεις των φρεσκοψημένων προϊόντων, προσφέροντας μια οπτική αντίθεση που αναδεικνύει τα τρόφιμα. Πινελιές λευκού και γκρι έχουν εισαχθεί για να προσδώσουν ισορροπία και εκλέπτυνση στο εμπορικό σήμα. Οι ουδέτεροι αυτοί τόνοι δημιουργούν ένα καθαρό, μινιμαλιστικό φόντο, επιτρέποντας στα φωτεινά μπλε στοιχεία να ξεχωρίζουν και διατηρώντας παράλληλα έναν κομψό και προσιτό σχεδιασμό. Η απλότητα της χρωματικής παλέτας εξασφαλίζει την επιτυχία και την επεκτασιμότητά της για μελλοντικά franchise, καθώς είναι εύκολο να αναπαραχθεί και οπτικά εντυπωσιακή.

Η επιλογή των κατάλληλων υλικών για τις μελλοντικές τοποθεσίες franchise ήταν καθοριστική, με στόχο την ισχυρή ισορροπία ανάμεσα στην ανθεκτικότητα, τη βιωσιμότητα και την αισθητική. Οι προσόψεις των κτιρίων κατασκευάζονται από υλικά υψηλής ποιότητας, ανθεκτικά στις καιρικές συνθήκες, εξασφαλίζοντας μακροχρόνια χρήση και ελάχιστη συντήρηση, κάτι που διευκολύνει την αναπαραγωγή τους σε διάφορες τοποθεσίες. Υλικά όπως το σκυρόδεμα, το μέταλλο και οι επεξεργασμένες ξύλινες πινελιές επιλέχθηκαν για τη σύγχρονη λειτουργικότητά τους. Το σκυρόδεμα προσφέρει ανθεκτικότητα και σταθερότητα, ενώ τα μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν μια σύγχρονη και δυναμική αίσθηση. Οι επεξεργασμένες ξύλινες πινελιές, που αντέχουν στις καιρικές συνθήκες, προσφέρουν ζεστασιά και άνεση, ενισχύοντας την εικόνα του αρτοποιείου ως έναν φιλόξενο και σύγχρονο χώρο.

 

 

Λειτουργική Οργάνωση

Η αρχιτεκτονική του χώρου είναι σύγχρονη και βελτιστοποιημένη, σχεδιασμένη για να εξυπηρετεί γρήγορα τους πελάτες σε ρυθμούς ταχύτητας. Οι ευρύχωρες, εύχρηστες λωρίδες, η σαφής σήμανση και οι στρατηγικά τοποθετημένοι σταθμοί παραγγελίας διασφαλίζουν μια ομαλή και αποτελεσματική εμπειρία drive-through. Παράλληλα, ο εξωτερικός σχεδιασμός δημιουργεί μια φιλόξενη ατμόσφαιρα για όσους θέλουν να σταματήσουν, να απολαύσουν έναν καφέ ή να γευτούν τα φρεσκοψημένα προϊόντα.

Η μινιμαλιστική αισθητική της βιτρίνας του καταστήματος, με τις καθαρές γραμμές, εξασφαλίζει ότι ο χώρος παραμένει ανοιχτός και φιλόξενος. Ο απλός, αλλά εκλεπτυσμένος σχεδιασμός αντανακλά την ευκολία και την ποιότητα που προσφέρει η μάρκα. Κάθε λεπτομέρεια έχει επιλεγεί με στόχο τη μείωση του χρόνου αναμονής και την αύξηση της ποιότητας της εμπειρίας του πελάτη.

 

Οπτικός διάλογος

Η κατοικία των 7.000m2 είναι χτισμένη σε ένα μοναδικό δασικό οικόπεδο, το οποίο περιβάλλεται από ποτάμι και στις δύο πλευρές. Αυτό το φυσικό περιβάλλον προσφέρει απόλυτη ιδιωτικότητα, δημιουργώντας την αίσθηση ενός απομονωμένου νησιού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο σηματοδοτεί μια νέα φάση στην εξέλιξη της αρχιτεκτονικής, εξερευνώντας τρόπους ενσωμάτωσης οργανικών μορφών στη σύγχρονη ιδιωτική κατοικία. Η έννοια των λείων, κυματιστών στεγών λειτουργεί ως αναπαράσταση της κίνησης του νερού, θυμίζοντας φυσικό καταρράκτη. Αυτός ο δυναμικός σχεδιασμός της στέγης καθορίζει τα όρια μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων χώρων, εξασφαλίζοντας την ιδιωτικότητα των υπνοδωματίων και των μπάνιων, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί έναν οπτικό διάλογο με το γύρω τοπίο. Οι πλήρως πανοραμικές τζαμαρίες ενισχύουν τη διαφάνεια του εσωτερικού, προάγοντας μια ισχυρή συγχώνευση του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο.

 

Σχεδιασμός στέγης

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του έργου είναι η γλυπτική οροφή από φυσικό σχιστόλιθο. Η γεωμετρία και τα υλικά της αντλούν έμπνευση από το φυσικό περιβάλλον, αντικατοπτρίζοντας τις απαλές γραμμές των όχθεων του ποταμού και τα ομαλά περιγράμματα του τοπίου. Η χωρική διάρθρωση της κατοικίας βασίζεται στις αρχές της ανοιχτότητας και της ενότητας. Το κτίριο έχει σχεδιαστεί ως ένας ενιαίος όγκος, αντί να χωρίζεται σε ξεχωριστά τμήματα, ενισχύοντας έτσι τη συνολική αρχιτεκτονική ακεραιότητα.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η κεντρική αυλή, που φιλοξενεί τα υφιστάμενα πεύκα, αποτελεί έναν βασικό συνθετικό πυρήνα του σχεδιασμού. Στόχος ήταν η προστασία αυτών των δέντρων, ενώ παράλληλα επιδιώχθηκε η πλήρης ενσωμάτωση του φυσικού τοπίου στο χώρο διαβίωσης. Οι πανοραμικές τζαμαρίες επιτρέπουν στο περιβάλλον να επεκτείνεται οπτικά στον εσωτερικό χώρο, κάνοντάς το αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας.

Ευθυγράμμιση τοπίου

Η εξοχική κατοικία, τεσσάρων υπνοδωματίων, βρίσκεται σε επικλινές οικόπεδο λίγο έξω από τον οικισμό, στην περιοχή του Αποκόρωνα. Ο δυτικός της προσανατολισμός προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς ένα φαράγγι, ενώ η πανοραμική της τοποθεσία αποκαλύπτει τα Λευκά Όρη στα νότια και τον κόλπο της Σούδας στα βόρεια.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει τρεις αλληλοσυνδεόμενους όγκους, ευθυγραμμισμένους με το φυσικό περίγραμμα της πλαγιάς, οι οποίοι ενώνονται μέσω αίθριων που λειτουργούν ως ημιυπαίθριοι χώροι. Το έργο αποτυπώνει την ενσωμάτωση της σύγχρονης αισθητικής με το φυσικό τοπίο του Αποκόρωνα, ενώ προσαρμόζεται αρμονικά στο απότομο ανάγλυφο του οικοπέδου. Με τη χρήση βιώσιμων υλικών, διατηρεί και σέβεται το τοπικό περιβάλλον, προσφέροντας ταυτόχρονα πολυτελείς και άνετους χώρους που αναδεικνύουν την εκπληκτική θέα της περιοχής. Επιπλέον, ο διπλός σκοπός της ως ιδιωτική εξοχική κατοικία και ενοικιαζόμενο ακίνητο επιτυγχάνει μια ισορροπία μεταξύ ιδιωτικότητας και συνδεσιμότητας, καθιερώνοντας ένα υψηλό πρότυπο αρχιτεκτονικής που ανταποκρίνεται στο άμεσο περιβάλλον της.

 

Χωρική οργάνωση

Η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω του βόρειου όγκου, όπου βρίσκονται οι κύριοι χώροι διαβίωσης: η κουζίνα με νησίδα, τραπεζαρία και ένα ευρύχωρο καθιστικό, το οποίο χωρίζεται εν μέρει από τους υπόλοιπους χώρους μέσω ενός κεντρικού εντοιχισμένου τζακιού.

Ο κύριος όγκος εξυπηρετεί τις ιδιωτικές ανάγκες των κατοίκων, φιλοξενώντας τρία υπνοδωμάτια με ιδιωτικό λουτρό καθώς και έναν μακρύ διάδρομο που οδηγεί στο δωμάτιο υπηρεσίας και στο wc. Κάθε υπνοδωμάτιο διαθέτει τη δική του ιδιωτική αυλή και ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα, εξασφαλίζοντας απόλυτη ηρεμία. Στο χαμηλότερο επίπεδο, ένα ευρύχωρο σαλόνι με τζάκι και τζακούζι προσφέρει έναν απομονωμένο χώρο χαλάρωσης με εντυπωσιακή θέα στο βουνό και τη θάλασσα.

Ο τρίτος όγκος φιλοξενεί την κύρια κρεβατοκάμαρα, η οποία συνδέεται με το υπόλοιπο σπίτι μέσω ενός αίθριου. Η διαρρύθμιση της σουίτας αναδεικνύει τη θέα στα Λευκά Όρη, τη θάλασσα και το φαράγγι και περιλαμβάνει ένα ανοιχτό λουτρό με μπανιέρα που επεκτείνεται προς μια ιδιωτική βεράντα με τζακούζι και υπαίθριο ντους, δημιουργώντας έναν μοναδικό χώρο χαλάρωσης.

 

Εξωτερικός σχεδιασμός

Στον εξωτερικό χώρο, μια πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα και μια μεγάλη τραπεζαρία τοποθετούνται κάτω από ένα προστατευτικό στέγαστρο. Η δυτικά προσανατολισμένη αυλή περιλαμβάνει μια πισίνα υπερχείλισης, υπαίθριο ντους και καθιστικό, προσφέροντας μαγευτική θέα τόσο στο φαράγγι όσο και στη θάλασσα. Ο σχεδιασμός εξασφαλίζει ιδιωτικότητα από τα κοντινά κτίρια και τον δημοτικό δρόμο, δημιουργώντας έναν ιδανικό χώρο για χαλάρωση.

Υλική ομοιομορφία

Με σεβασμό στη φύση και στο τοπίο, το έργο αντλεί το όνομά του από τη λέξη terra, που στα ιταλικά σημαίνει “γη”. Η επιλογή αυτής της ονομασίας εκφράζει τη βαθιά σύνδεση του σχεδιασμού με το περιβάλλον καθώς και την ενσωμάτωση της κατοικίας με το φυσικό τοπίο.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο αφορά την ανάπτυξη ενός συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στην περιοχή της Ερμιόνης στο νομό Αργολίδας και περιλαμβάνει τέσσερις αυτόνομες κατοικίες με δύο μεγάλες εξωτερικές πισίνες ως ενοποιητικό στοιχείο. Οι πισίνες ενισχύουν τη σύνδεση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων και δημιουργούν μια φυσική συνέχεια με το τοπίο. Οι κατοικίες έχουν τοποθετηθεί με τρόπο που εξασφαλίζει τη βέλτιστη θέα και τον φυσικό φωτισμό, ακολουθώντας τις τοπογραφικές γραμμές του οικοπέδου, ώστε να ενσωματώνονται διακριτικά στο έδαφος.

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός βασίζεται σε καθαρές γεωμετρικές γραμμές και τη χρήση φυσικών υλικών, τα οποία προσδίδουν διαχρονική ζεστασιά και ισορροπία στον χώρο. Τα μεγάλα υαλοστάσια επιτρέπουν τη διάχυση του φυσικού φωτός, καθιστώντας τους εσωτερικούς χώρους ευάερους και φωτεινούς και ενισχύοντας την αίσθηση της διαφάνειας και της σύνδεσης με τη φύση.

 

Παλέτα υλικών

Το ξύλο αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα υλικά, καθώς προσδίδει μια αίσθηση οικειότητας αλλά και για την ικανότητά του να συνδέει οργανικά τους χώρους με το περιβάλλον. Η χρωματική παλέτα του έργου περιλαμβάνει ήπιες και φυσικές αποχρώσεις, με κυρίαρχο χρώμα το τερακότα σε έντονους γήινους τόνους. Αυτή η επιλογή χρωμάτων προσδίδει διακριτική κομψότητα, δημιουργώντας αντίθεση με το πράσινο της φύσης και το βαθύ γαλάζιο του ουρανού. Το αποτέλεσμα είναι μια ατμόσφαιρα που ενσωματώνεται αρμονικά στο τοπίο, διατηρώντας την αισθητική ισορροπία και αναδεικνύοντας τη σύνδεση της κατοικίας με το περιβάλλον της Αργολίδας.

 

Εσωτερική διάταξη

Η διάρθρωση των εσωτερικών λειτουργιών ακολουθεί έναν σχεδιασμό που ενισχύει την ιδιωτικότητα και την άνεση των χρηστών. Οι κοινόχρηστοι χώροι τοποθετούνται στο κεντρικό επίπεδο, επιτρέποντας εύκολη πρόσβαση στους εξωτερικούς χώρους και στις πισίνες. Οι ιδιωτικοί χώροι διατάσσονται σε πιο απομονωμένα τμήματα της κατοικίας, εξασφαλίζοντας ησυχία και διακριτικότητα και παράλληλα δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας και την εμπειρία της διαβίωσης.

Μικρές Κοινότητες

H Little Athens είναι η νέα, ζωντανή γειτονιά του The Ellinikon που αποτελείται από σύγχρονες κατοικίες υψηλής αισθητικής, σχεδιασμένες από Έλληνες και διεθνείς αρχιτέκτονες. Περιλαμβάνει αρχικά πέντε συγκροτήματα κατοικιών -Park Rise, Pavilion Terraces, Promenade Heights, Atrium Gardens και Trinity Gardens- και θα διαθέτει όλα τα πλεονεκτήματα της διαβίωσης εντός του The Ellinikon όπως την εγγύτητα στο Πάρκο του Ελληνικού και την παραλία, προσφέροντας επιπρόσθετα πληθώρα εμπορικών επιλογών σε καταστήματα, εστιατόρια, υπηρεσίες αναψυχής και ευεξίας.

 

Park Rise

To Park Rise έχει σχεδιαστεί από το διεθνώς αναγνωρισμένο αρχιτεκτονικό γραφείο Bjarke Ingels Group. Περιλαμβάνει 88 κατοικίες σε 12 ορόφους, με πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και το πάρκο και θα έχει πιστοποίηση LEED Gold. Το συγκρότημα διαθέτει προς αποκλειστική χρήση των κατοίκων, εσωτερική πισίνα και γυμναστήριο, ενώ στον κήπο δημιουργείται ένας στεγασμένος χώρος αναψυχής για παιδιά και ενήλικες.

 

Pavilion Terraces

Το Pavilion Terraces είναι ένα συγκρότημα με 156 διαμερίσματα σε επτά εξαώροφα κτιρία (4 μεικτής και 3 αμιγώς οικιστικής χρήσης), σχεδιασμένο από το αρχιτεκτονικό γραφείο 314 Architecture Studio. Τα κτίρια απολαμβάνουν πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και το πάρκο, ενώ τα διαμερίσματα των τελευταίων ορόφων διαθέτουν roof garden και jacuzzi. Στο ισόγειο των κτιρίων μεικτής χρήσης χωροθετούνται εμπορικά καταστήματα γειτονιάς, που ενισχύουν το αίσθημα της κοινότητας.

 

Promenade Heights

Σχεδιασμένο επίσης από το γραφείο 314 Architecture Studio, το Promenade Heights αποτελείται από 2 συγκροτήματα με συνολικά 79 διαμερίσματα σε τυπολογίες ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων. Τα συγκροτήματα αποτελούνται από 9 κτίρια στο σύνολο με ύψος έως 5 ορόφων και αναπτύσσονται σε δύο οικόπεδα με μεγάλους ανοιχτούς πράσινους χώρους.

 

Atrium Gardens

Το συγκρότημα μεικτής χρήσης Atrium Gardens έχει σχεδιαστεί από το γραφείο Deda & Architects, με 56 διαμερίσματα ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων σε τέσσερα πενταώροφα κτίρια. Στο έργο ξεχωρίζει η κεντρική αυλή, αποκλειστικής χρήσης των κατοίκων του συγκροτήματος, ενώ ήπιες εμπορικές χρήσεις διατάσσονται κατά μήκος του δρόμου, εξυπηρετώντας την τοπική κοινότητα.

 

Trinity Gardens

Τα τρία πενταώροφα κτίρια κατοικιών του Trinity Gardens, σχεδιασμένα από το γραφείο Tsolakis Architects, περιλαμβάνουν 80 διαμερίσματα σε τυπολογίες ενός έως τεσσάρων υπνοδωματίων. Το συγκρότημα διαθέτει κεντρική αυλή αποκλειστικής χρήσης των κατοίκων του και έχει εύκολη πρόσβαση στο πάρκο του Ελληνικού και στη θάλασσα, καθώς και στα καταστήματα της γειτονιάς Little Athens.

Μέσα στο έδαφος

Ο στόχος του έργου είναι ο σχεδιασμός μιας κατοικίας που “αναδύεται” φυσικά από το περιβάλλον, αξιοποιώντας τοπικά υλικά. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρήση των παραδοσιακών ξηρολιθικών τοίχων, χαρακτηριστικών της περιοχής, ώστε η κατασκευή να εναρμονίζεται με το φυσικό τοπίο και την τοπική αρχιτεκτονική παράδοση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο βρίσκεται σε απόκρημνη περιοχή με έντονες υψομετρικές διακυμάνσεις. Στο εσωτερικό του υπάρχουν αρκετά ελαιόδεντρα, ενώ, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, έχουν κατασκευαστεί πολυάριθμοι ξηρολιθικοί τοίχοι για τη στήριξη και τη διαμόρφωση του εδάφους. Οι τοίχοι αυτοί, σε συνδυασμό με την επικλινή τοπογραφία, αποτέλεσαν την αφετηρία για τον σχεδιασμό της νέας υπόσκαφης κατοικίας, η οποία ενσωματώνεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον.

 

Λειτουργική οργάνωση

Λαμβάνοντας υπόψη τις φυσικές γραμμές του τοπίου και τα τοπικά υλικά, ο σχεδιασμός της κατοικίας διαμορφώθηκε σε δύο υπόγειους όγκους με ρευστές μορφές, των οποίων οι προσόψεις εναρμονίζονται με το βραχώδες περιβάλλον. Η χρήση “’άτυπων” χαράξεων και η ενσωμάτωση φυσικών υλικών από την περιοχή εξασφαλίζουν τη σύνδεση με το τοπίο, ενώ οι δομικοί τοίχοι της πρόσοψης εκτείνονται κατά μήκος του οικοπέδου, μιμούμενοι τους παραδοσιακούς ξηρολιθικούς τοίχους.

Για τη βέλτιστη αξιοποίηση του οικοπέδου και την αντιμετώπιση της απότομης κλίσης, η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Η πρόσβαση στο κύριο κτίριο γίνεται μέσω εξωτερικής σκάλας από τον κεντρικό δρόμο. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκονται οι κοινόχρηστοι χώροι διαβίωσης και τρία υπνοδωμάτια, όλα με άμεση πρόσβαση στον εξωτερικό χώρο. Στο δεύτερο επίπεδο, που επικοινωνεί μέσω εσωτερικής σκάλας, διαμορφώνονται δύο επιπλέον υπνοδωμάτια με ανεμπόδιστη θέα. Οι φεγγίτες έχουν τοποθετηθεί στρατηγικά στο κτίριο, προσφέροντας φυσικό φως και βελτιωμένο εξαερισμό, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στη δημιουργία ενδιαφέρουσας μορφολογίας στον εσωτερικό χώρο.

 

Παλέτα υλικών

Επιλέγονται φυσικά υλικά σε γήινους τόνους, με αποχρώσεις του λευκού, του μπεζ, του καφέ και του ανοιχτού γκρι αντανακλούν τη χρωματική παλέτα του φυσικού περιβάλλοντος. Επιπλέον, η συνέπεια στη χρήση υλικών μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων δημιουργεί μια ομαλή μετάβαση, θολώνοντας τα όρια ανάμεσά τους και ενισχύοντας την αίσθηση εναρμόνισης με το τοπίο.

Πρισματικοί όγκοι

Το Casa Cally  αποτελεί μια διώροφη μονοκατοικία στην Κηφισιά, κεντρικό στοιχείο της οποίας αποτελεί ο διαγώνιος άξονας που οργανώνει τον χώρο στο σύνολό του.

 

Αρχιτεκτονικοί όγκοι

Δύο βασικοί μονολιθικοί όγκοι διαμορφώνουν τη σύνθεση. Το παραλληλεπίπεδο του ισογείου, λειτουργώντας ως “βάθρο”, φιλοξενεί το σαλόνι, το καθιστικό και την κουζίνα, οι οποίοι τοποθετούνται εντός ενός συμμετρικού τετραγώνου, ενώ ο πρισματικός όγκος του ορόφου που οπτικοποιεί την διαγώνια χάραξη, τοποθετείται σε πρόβολο και φιλοξενεί τους χώρους διημέρευσης.

 

Εξωτερικοί χώροι & φύτευση

Αναπόσπαστο κομμάτι της  λειτουργίας του συνόλου αποτελούν οι εξωτερικοί χώροι. Η αυλή στο πίσω μέρος του οικοπέδου λειτουργεί ως επέκταση του καθιστικού, καθώς μέσω μίας μεγάλης γωνιακής τζαμαρίας, υλοποιείται η ενοποίηση του εσωτερικού και του εξωτερικού. Στον όροφο, ένας αντίστοιχος χώρος εκτόνωσης βρίσκεται στο δώμα με καθιστικό και ποικίλες φυτεύσεις, προσφέροντας ένα ιδιαίτερο βίωμα, καθώς μέσω μιας κυκλικής οπής εξασφαλίζεται η οπτική επικοινωνία μεταξύ των δύο επιπέδων. Οι φυτεύσεις εντάσσονται στη λειτουργία των υπαίθριων χώρων, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ενιαίου, αρμονικού συνόλου.

 

Χρωματική παλέτα

Το λευκό χρώμα κυριαρχεί  και επιτρέπει στην ογκοπλασία να αναδειχθεί μέσω του φυσικού φωτισμού ενώ ανθρακί λεπτομέρειες τονίζουν τα ανοίγματα στις εξωτερικές επιφάνειες. Η καθαρή γεωμετρία  δημιουργεί σκιές και αντανακλάσεις δημιουργώντας ένα παιχνίδι κίνησης στους όγκους. Η σύνθεση τονίζεται περαιτέρω μέσω του πρισματικού όγκου που βρίσκεται σε πρόβολο, στα ανοίγματα του οποίου έχουν τοποθετηθεί κινητές περσίδες για σκίαση και ιδιωτικότητα.

Ενιαία όψη

Το έργο αποτελεί ένα από τα πρώτα σημεία επαφής για τους επισκέπτες του αθλητικού και τουριστικού θέρετρου Rogla. Ως η πιο πρόσφατη προσθήκη σε ένα σύνολο ξενοδοχείων, διαφέρει αισθητά από τις προηγούμενες κατασκευές, οι οποίες είχαν ενσωματώσει περισσότερο τα χαρακτηριστικά του τοπικού, αγροτικού τοπίου.

 

Σχεδιαστική πρόκληση

Το Hotel Natura σχεδιάστηκε ως το πιο διάσημο ξενοδοχείο στη Rogla, ωστόσο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ πλήρως, καθώς ένα μεγάλο μέρος των προβλεπόμενων καταλυμάτων παραμένει αδόμητο. Παρόλα αυτά, νέες επενδύσεις σηματοδότησαν την τροποποίηση της αρχικής τυπολογίας του ξενοδοχείου και την επέκτασή του με την προσθήκη κοινόχρηστων πολυλειτουργικών χώρων καθώς και μιας πισίνας αναψυχής. Η πιο απαιτητική πτυχή του έργου ήταν να επιτευχθεί η επέκταση με μια διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση, έτσι ώστε το νέο τμήμα να εντάσσεται “κομψά” στο αυστηρό και στιβαρό υφιστάμενο συγκρότημα.

 

Αρχιτεκτονική προσέγγιση

Οι ρομαντικές εικόνες τοπίου της περιοχής Rogla επηρέασαν καθοριστικά τον σχεδιασμό, με στόχο τη δημιουργία μιας πρόσοψης που μεταβαίνει ομαλά σε οροφή. Συγκεκριμένα, η πρόσοψη μετατρέπεται οπτικά σε μια ξύλινη δίρριχτη στέγη, η οποία λειτουργεί ως ιστορική αναφορά στο φυσικό περιβάλλον. Η ξυλεία τοποθετείται ελεύθερα, χωρίς κάποια επικάλυψη, έτσι ώστε να παλαιώνει φυσικά και να ενσωματώνεται αρμονικά με το γύρω τοπίο. Έτσι, η νέα προσθήκη δεν παραπέμπει τόσο στο υφιστάμενο κτίριο, όσο στο δάσος και την παραδοσιακή αγροτική αρχιτεκτονική.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η εσωτερική διαρρύθμιση προσφέρει έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών χώρων διαμονής. Οι δημόσιοι χώροι καταλαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα, που ανοίγονται προς το δάσος στα βόρεια, ενώ όλα τα δωμάτια έχουν σχεδιαστεί με ελαφρώς χαμηλότερο ύψος οροφής και είναι προσανατολισμένα προς το χιονοδρομικό κέντρο στα νότια. Η διαφορά στο ύψος των ορόφων γεφυρώνεται από μια νέα σκάλα, η οποία λειτουργεί ως “κατακόρυφη αίθουσα”, και από έναν νέο διπλής όψης ανελκυστήρα. Αυτή η στρατηγική διάταξη προσφέρει ανεμπόδιστη θέα και επιτρέπει την είσοδο φυσικού φωτός στο εσωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των διαδρόμων και όλων των δημοσίων χώρων.

Πράσινη αναβίωση

Το έργο αφορά την ανάπλαση της Πλατείας Φειδά στην Λαμπρινή. Η παρέμβαση καλύπτει συνολική έκταση 16.343μ² και περιλαμβάνει την πλατεία, τις περιμετρικές της οδούς και πεζοδρόμια. Η ανάπλασή της φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την περιοχή επέμβασης σε έναν βιώσιμο αστικό κόμβο που θα αναβαθμίσει την καθημερινότητα των κατοίκων και θα προάγει την σχέση τους με τον δημόσιο χώρο, με σεβασμό στη φύση και την πόλη.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η Πλατεία σήμερα παρουσιάζει εκτεταμένες φθορές όπως ρωγμές στα δάπεδα και στις τοιχοποιίες αντιστήριξης, παραμελημένες χωμάτινες διαδρομές, απουσία χαμηλού πρασίνου, ανεπαρκή πλάτη πεζοδρομίων, ελλείψεις στη σήμανση, κλπ.  Η πρόταση αποσκοπεί αφ’ ενός μεν στην περιβαλλοντική, λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση, αφ’ ετέρου δε στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, φιλικού, αστικού δημόσιου χώρου πρασίνου, αναψυχής και παιχνιδιού.

 

Αρχιτεκτονική διαμόρφωση

Η προσέγγιση διατηρεί τη βασική διάταξη της πλατείας και τα σκληρά δάπεδα του κεντρικού τμήματός της διαμορφώνονται με την χρήση ορθοκανονικού καννάβου 4mx4m. Ο κάνναβος υλοποιείται με συνεχόμενες σειρές μαρμαροκυβόλιθων, ενώ οι επιστρώσεις των τετραγώνων που προκύπτουν, διαφοροποιούνται μέσα από έναν συνδυασμό “ψυχρών” τσιμεντοκυβόλιθων και μαρμαροκυβόλιθων σε τρία διαφορετικά μοτίβα καθώς και αρχιτεκτονικού σκυροδέματος σε δύο αποχρώσεις της ίδιας χρωματικής παλέτας. Τα τετράγωνα επαναλαμβάνονται και εναλλάσσονται, σχηματίζοντας μια συνεκτική γεωμετρική επιφάνεια υφών και χρωμάτων. Οι δενδροδόχοι των υπαρχόντων και νέων δένδρων, πλαισιωμένες από μία ή περισσότερες σειρές κυβόλιθων σε ομόκεντρη κυκλική διάταξη, ενσωματώνονται στο υπόβαθρο.

 

Δημόσιες χρήσεις

Στο κεντρικό τμήμα η δαπεδόστρωση διαφοροποιείται και φιλοξενεί επιδαπέδιους πίδακες, γύρω από τους οποίους αναπτύσσεται κυκλικό καθιστικό. Στο βορειοανατολικό τμήμα της πλατείας διαμορφώνεται παιδική χαρά ενώ τα υπάρχοντα γήπεδα μπάσκετ διατηρούνται. Οι υφιστάμενες χωμάτινες διαδρομές επανασχεδιάζονται με μεταβλητό πλάτος. Τέλος, εγκαθίσταται νέος αστικός εξοπλισμός, με τα παγκάκια να τοποθετούνται ανά ομάδες σε σκιερές θέσεις.

Το πλάτος των περιμετρικών πεζοδρομίων διευρύνεται για να διασφαλιστούν συνθήκες άνετης και ασφαλούς κυκλοφορίας των πεζών και προστίθενται νέες δενδροστοιχίες κατά μήκος τους. Οι κυκλοφοριακές  ρυθμίσεις περιλαμβάνουν μέτρα όπως: η ελάττωση του πλάτους του οδοστρώματος, οι μονοδρομήσεις, η μείωση της ταχύτητας των διερχόμενων οχημάτων και ο περιορισμός και η οργάνωση της στάθμευσης.

 

Βιοκλιματική προσέγγιση

Ένας από τους βασικούς στόχους του σχεδιασμού είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας, μέσω “μπλε και πράσινων” παρεμβάσεων. Με τη μείωση των σκληρών επιφανειών και την επαύξηση των περιοχών φύτευσης, προωθείται η ανάπτυξη πλούσιας βλάστησης και η φυσική αποστράγγιση των ομβρίων. Η διατήρηση της υπάρχουσας βλάστησης, σε συνδυασμό με την προσθήκη σημαντικού αριθμού νέων δέντρων και χαμηλών φυτών, εξασφαλίζει επαρκή σκιασμό και μείωση των θερμοκρασιών τους θερμούς μήνες. Η αυξημένη ποικιλία φυτεύσεων βελτιώνει το μικροκλίμα και ενισχύει τη βιοποικιλότητα, εμπλουτίζοντας το αστικό οικοσύστημα.

Οι επιδαπέδιοι πίδακες πέρα από στοιχείο αναψυχής και παιχνιδιού λειτουργούν και ως στοιχείο δροσισμού ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Με τον νέο φωτισμό led και με την προώθηση της ανακύκλωσης, υιοθετούνται τεχνικές μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Επιπλέον, ενθαρρύνεται η κυκλοφορία των ποδηλάτων, μέσω των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων και την πρόβλεψη θέσεων στάθμευσής τους.

Ορθογώνιος κάνναβος

Το έργο αφορά τέσσερις παραθαλάσσιες βίλλες, οι οποίες επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα. Το όνομα Meerum αποτελεί συνδυασμό της λέξης meerithic -η επιθυμία του ανθρώπου να βρίσκεται κοντά στη θάλασσα- και της λέξης velum -πέπλο- βασική ιδέα στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του συγκροτήματος.

 

Αρχιτεκτονικοί όγκοι

Ένας κάνναβος οργανώνει τη δομή των κτηρίων, η οποία συνέχεται και αποδομείται σύμφωνα με τις διάφορες λειτουργικές χρήσεις ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με το υδάτινο στοιχείο και το φως. Οι τέσσερις βίλλες διακρίνονται ως λευκοί, πρισματικοί όγκοι που διακόπτουν μια σειρά από ξύλινες πέργολες που αποτελούνται από οριζόντια και κατακόρυφα στοιχεία τα οποία προσδίδουν άπλετη σκίαση και ρυθμίζουν την ιδιωτικότητα και τις οπτικές φυγές προς τη θάλασσα.

 

Χωροταξική οργάνωση

Οι βίλλες αποτελούνται από έναν ενιαίο χώρο διημέρευσης με καθιστικό, τραπεζαρία και κουζίνα, ενώ τρία ευρύχωρα υπνοδωμάτια με ιδιωτικό λουτρό συμπληρώνουν την κάτοψη. Εξωτερικά, ένα μπαρ στο κέντρο του συγκροτήματος αποτελεί τον πυρήνα του σχεδιασμού, ενώ στην κάθε βίλλα προβλέπεται ιδιωτική πισίνα και καθιστικό.

 

Υπαίθριος σχεδιασμός

Το εξωτερικό δάπεδο επενδύεται με τοπική πέτρα σε λευκή απόχρωση και διακόπτεται σημειακά από σχισμές με νερό. Χαμηλή και ψιλή φύτευση ενισχύει το ξερό, μεσογειακό τοπίο, με φυτά που είναι ανθεκτικά στην ξηρασία και απαιτούν ελάχιστη συντήρηση, συμβάλλοντας στη φυσική αισθητική του χώρου. Τα διακριτικά, minimal έπιπλα, κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο και μέταλλο, εντάσσονται αρμονικά στον σχεδιασμό, προσφέροντας λειτουργικότητα και άνεση χωρίς να επιβαρύνουν οπτικά τον χώρο.

Μεταβαλλόμενα υψόμετρα

Σε οικόπεδο εκτός οικισμού στην περιοχή του Aκρωτηρίου Χανίων σχεδιάζεται και κατασκευάζεται μια μοντέρνα, πέτρινη κατοικία. Μορφολογικά, αποτελείται από τέσσερις ξεχωριστούς όγκους διαφορετικού μεγέθους και σχήματος, που τοποθετούνται ελαφρά μετατοπισμένοι σε σχέση με τον βασικό άξονα. Κήποι, στοιχεία νερού καθώς επίσης και γυάλινοι διάδρομοι διαχωρίζουν τους εξωτερικούς χώρους και ενώνουν του διακριτούς όγκους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το οικόπεδο είναι ορθογώνιο, με την μεγάλη του πλευρά προσανατολισμένη νότια, δημιουργώντας μια αμφιθεατρική θέα προς τον κόλπο της Σούδας και τα Λευκά Όρη. Στο βόρειο όριο, βρίσκεται τμήμα δάσους και δρόμος υψηλής κυκλοφορίας. Το κτίριο τοποθετείτε σε άξονα παράλληλο με την μεγάλη πλευρά του οικοπέδου με σκοπό να έχουν όλοι οι χώροι θέα, διαμπερότητα και τον ιδανικό προσανατολισμό βορρά – νότου.

Στην νότια πλευρά του οικοπέδου, εκτονώνονται όλοι οι κύριοι χώροι σε αίθρια με διαφορετική ιδιωτικότητα και χρήσεις. Αντίθετα, η βόρεια πλευρά των κτιρίων παραμένει εσωστρεφής, με ένα τεχνητό ανάχωμα – πράσινο λόφο να λειτουργεί ως φράγμα μεταξύ του κεντρικού δρόμου και των κτιρίων, περιορίζοντας σημαντικά τον θόρυβο.

 

Διαμόρφωση λειτουργειών

Οι τέσσερις όγκοι φιλοξενούν μια πληθώρα υπνοδωματίων, κοινόχρηστων χώρων, γραφείων, δωμάτια υπηρεσίας καθώς και εξωτερική τραπεζαρία με barbeque και εκτείνονται σε διάφορα υψόμετρα. Μεταξύ του δεύτερου και τρίτου κτιρίου, σχεδιάζεται μια αβαθής λίμνη ως συνέχεια της κεντρικής πισίνας, η οποία κατασκευάζεται με γυάλινο πάτο, με αποτέλεσμα το φυσικό φως να εισέρχεται στο υπόγειο του κτιρίου και να δημιουργεί ένα εντυπωσιακό οπτικό εφέ. Στους υπόγειους χώρους της κατοικίας, βρίσκεται γυμναστήριο, sauna, λουτρά, ειδικά διαμορφωμένος χώρος για μασάζ καθώς επίσης και cinema room και playroom με μπιλιάρδο και bar. Τέλος, τοποθετείται γήπεδο τένις στη νότια πλευρά του οικοπέδου, ενώ οι κήποι φυτεύονται με τοπικά είδη δέντρων.

 

Παλέτα υλικών & βιοκλιματική στρατηγική

Το κτίριο αποτελείται από τοιχία επενδυμένα με τοπική πέτρα και πλάκες οροφής από σκυρόδεμα. Φυσικό κονίαμα σε τεχνοτροπία ρευστής γης χρησιμοποιείται ως εξωτερικό τελείωμα, ενώ κρυφά κουφώματα αλουμινίου προσδίδουν μια minimal αισθητική. Εσωτερικά, τα δάπεδα επενδύονται με μάρμαρο και ξύλο, οι τοίχοι επικαλύπτονται με κονίαμα γήινων αποχρώσεων και τα έπιπλα είναι κατασκευασμένα από φυσικό δρυ.

Ο προσανατολισμός και η τοποθέτηση των κτιρίων, η διαμπερότητά τους καθώς και η υψηλή τους τεχνολογία, το καθιστούν βιοκλιματικό και εν μέρη παθητικό. Πιο συγκεκριμένα, τα φωτοβολταϊκά panel, η θερμομόνωση, η ενδοδαπέδια θέρμανση – δροσισμό που συνδυάζεται με fan coils και οι διάφοροι αυτοματισμοί μετατρέπουν το έργο σε μια ενεργειακά αυτόνομη κατοικία.

Διαδοχικά επίπεδα

Κοντά στον οικισμό Σύβοτα, σε μια καταπράσινη πλαγιά, αναπτύσσεται συγκρότημα τριών πολυτελών εξοχικών κατοικιών. Η καθεμία από αυτές διαρθρώνεται σε διαφορετικό επίπεδο έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η απαραίτητη ιδιωτικότητα, προσδίδοντας ταυτόχρονα αδιάκοπη θέα προς τη θάλασσα.

 

Χωρική οργάνωση

Στο πιο ψηλό επίπεδο βρίσκεται η μεγαλύτερη ισόγεια κατοικία η οποία αποτελείται από τρία υπνοδωμάτια με ιδιωτικό λουτρό, καθώς και έναν μεγάλο ενιαίο χώρο, στον οποίο τοποθετούνται οι χώροι διημέρευσης, -σαλόνι, τραπεζαρία και κουζίνα. Στο πατάρι, το οποίο αναπτύσσεται πάνω από τα δύο υπνοδωμάτια, βρίσκεται ακόμα ένα υπνοδωμάτιο με ιδιωτικό λουτρό. Η σύνδεση μεταξύ των δύο ορόφων επιτυγχάνεται μέσω μιας εσωτερικής σκάλας. Τέλος, οι δύο μικρότερες κατοικίες έχουν αντίστοιχη εσωτερική διάταξη και τοποθετούνται διαδοχικά σε χαμηλότερα επίπεδα.

 

Σχεδιασμός τοπίου

Στον εξωτερικό χώρο αναπτύσσονται χώροι χαλάρωσης όπως πισίνα, καθιστικό, τραπεζαρία και χώρος barbeque. Η πρόσβαση επιτυγχάνεται μέσω ενός μονοπατιού που δημιουργείται από αναλημματικούς τοίχους. Τέλος η υπόσκαφη τυπολογία των τριών κτιρίων επιτυγχάνει την απόλυτη ένταξη και εναρμόνισή τους στο φυσικό τοπίο.

 

Παλέτα υλικών

Φυσική πέτρα, τσιμεντοκονία, εμφανές σκυρόδεμα στην οροφή και σκούρο ξύλο αποτελούν τα κυρίαρχα υλικά του σχεδιασμού. Τέλος, μια σειρά από κάθετες περσίδες λειτουργούν ως συρόμενα σκίαστρα και ελέγχουν το φυσικό φως που εισέρχεται στην κάθε κατοικία.

Κεκλιμένα όρια

Η κατοικία βρίσκεται κοντά σε οικισμό του Αγίου Ονουφρίου, σε αμφιθεατρικό οικόπεδο με θέα την θάλασσα και προσανατολισμό βόρειο-βορειοανατολικό. Η χρήση πέτρας ως το βασικό οικοδομικό υλικό καθώς και ο σχεδιασμός σοφίτας στον όροφο, αποτέλεσαν στρατηγικές επιλογές για τη μέγιστη εκμετάλλευση τετραγωνικών εντός του οικοπέδου.

 

Προσανατολισμός κτιρίου

Η έντονη τοπογραφία του εδάφους καθορίζει τον προσανατολισμό και την τοποθέτηση της κατοικίας στο οικόπεδο, η οποία αναπτύσσεται στον άξονα βορρά-νότου, προσδίδοντας την καλύτερη θέα προς τη θάλασσα και ταυτόχρονα αποφεύγοντας την άμεση οπτική αλληλεπίδραση με τα παρακείμενα κτίρια.

 

Χωρική οργάνωση

Η είσοδος βρίσκεται στον ηλιόλουστο, “πίσω” κήπο, ο οποίος αποτελείται από το καθιστικό, ένα barbeque, μια εξωτερική κουζίνα και πισίνα. Στην ανατολική πλευρά, βρίσκεται το τζακούζι και ένα υπαίθριο σινεμά. Το κτίριο αποτελείται από δύο όγκους ίδιου σχήματος, μετατοπισμένους ελαφρά στον άξονα βορρά-νότου. Τέσσερα μεγάλα πέτρινα τοιχία, με κεκλιμένη τη μία τους πλευρά, οριοθετούν τον αρχιτεκτονικό όγκο, ενώ η στέγη αποτελεί το μοναδικό μορφολογικό στοιχείο που “ξεφεύγει” από τα όρια, σηματοδοτώντας τη διάτρητη είσοδο που αποτελεί και τον χώρο μετάβασης μεταξύ των τριών επιπέδων.

Το ισόγειο έχει διπλό ύψος και φιλοξενεί, σε ανοιχτή διάταξη, την κουζίνα, την τραπεζαρία και το καθιστικό, καθώς και δύο υπνοδωμάτια με ιδιωτικά αίθρια και κοινό λουτρό. Ο όροφος αποτελείται από ένα γραφείο με εντυπωσιακή θέα προς τη θάλασσα, καθώς επίσης και το κύριο υπνοδωμάτιο με λουτρό και γκαρνταρόμπα. Στο υπόγειο βρίσκεται ο χώρος στάθμευσης, το γυμναστήριο και τα αποδυτήρια, ένα κελάρι κρασιών και αποθηκευτικοί χώροι.

 

Τοπικά υλικά

Η επιλογή υλικών εσωτερικά απαρτίζεται από έγχρωμο κονίαμα στους τοίχους και τις οροφές, βιομηχανικό δάπεδο σε όλους τους χώρους, ξύλο δρυς για την επίπλωση και λευκό μάρμαρο σε πάγκους εργασίας και λουτρά. Εξωτερικά, εκτός από την τοπική πέτρα, γίνεται χρήση θερμοπρόσοψης και Corten για την πλαισίωση των ανοιγμάτων. Επιλέγεται έμμεσος φωτισμός εξωτερικά και εσωτερικά για την ανάδειξη των φυσικών υλικών και τη δημιουργία μιας χαλαρωτικής ατμόσφαιρας.

Ο στρατηγικός προσανατολισμός, το καινοτόμο σύστημα των ανοιγμάτων, η εξωτερική μόνωση και τα φωτοβολταϊκά πάνελς, καθιστούν το κτίριο ως μια ιδιαίτερα ενεργειακά αποδοτική κατασκευή και το κατατάσσουν ως μια -εν μέρει- βιοκλιματική κατοικία.

Συμμετρικές μορφές

Η κατοικία βρίσκεται σε οικόπεδο με βόρειο προσανατολισμό, σε περιαστική περιοχή της πόλης των Χανίων, με έντονο ανάγλυφο και ενδιαφέρουσες οπτικές φυγές προς τους κοντινούς ορεινούς όγκους και τους ελαιώνες.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η προσέγγιση του σχεδιασμού βασίστηκε στην οργάνωση μιας καθαρής και λειτουργικής κάτοψης, ώστε η κατοικία να λειτουργεί ως “πυρήνας ζωής”. Η συνεχής και ανεμπόδιστη κυκλοφορία μεταξύ των διαφορετικών χώρων, αλλά και μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού ακολουθεί διαμπερείς άξονες και συνοδεύεται από ενδιαφέρουσες εναλλαγές της θέας, του φωτός και της σκιάς, αλλά και από άτυπες στιγμές για επικοινωνία και αλληλεπίδραση. Σημαντικό ζήτημα είναι επίσης η εξασφάλιση διαφορετικών επιπέδων οπτικής και ακουστικής ιδιωτικότητας των χρηστών, κάτι το οποίο εκφράζεται μέσω του διαχωρισμού των υπνοδωματίων σε αυτόνομες πτέρυγες.

 

Μορφολογία & διάταξη

Η κατοικία εμφανίζει μια σχεδόν απόλυτα συμμετρική μορφή, η οποία εκτός από μορφολογική επιλογή, εξυπηρετεί και τη λειτουργικότητα της κατοικίας. Η τριμερής διάταξη των όγκων, τοποθετεί στο κέντρο τους χώρους διημέρευσης και υποδοχής, ενώ εκατέρωθεν αυτού διαμορφώνονται οι πτέρυγες που φιλοξενούν τα υπνοδωμάτια και τις λοιπές βοηθητικές χρήσεις.

Στο εσωτερικό, οι λειτουργίες οργανώνονται γύρω από έναν κεντρικό πυρήνα, που πλαισιώνεται από τέσσερεις σαφείς άξονες κίνησης. Ο κύριος χώρος διημέρευσης βρίσκεται σε ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο από την είσοδο, κίνηση που εξασφαλίζει αφενός άνετο ύψος και πρόσβαση ήδη από την είσοδο. Το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα διατάσσονται σε σχήμα τριγώνου με συνεχή ροή, ενώ τα υπνοδωμάτια απομονώνονται μέσω παράλληλων διαδρόμων.

 

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου

Το εσωτερικό και το εξωτερικό λειτουργούν σαν ένα ενιαίο σύνολο. Η πισίνα τοποθετείται στο βόρειο τμήμα του οικοπέδου, με σκοπό αφενός την εκμετάλλευση της θέας και αφετέρου την εξασφάλιση ιδιωτικότητας.

Εκτός από την βεράντα της πισίνας που απολαμβάνει άπλετη θέα και ήλιο, έχουν προβλεφθεί και πλευρικά αίθρια τα οποία περικλείονται από διάτρητα κλωστρά, λειτουργώντας ως ιδιωτικές αυλές. Τα υλικά που επιλέγονται είναι συμβατά με το περιβάλλον τοπίο, την ιστορία του και την αρχιτεκτονική κληρονομιά του.

Φωτεινοί όγκοι

Η διώροφη κατοικία, 740m2, βρίσκεται σε επικλινές έδαφος στην κοινότητα Novouspenskoe στην περιοχή της Μόσχας. Είναι στρατηγικά προσανατολισμένη ώστε να μεγιστοποιεί το φυσικό φως που εισέρχεται στο κτίριο και παράλληλα να προσφέρει θέα στο γραφικό τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία είναι οργανωμένη γύρω από μια κεντρική αυλή, απομακρύνοντάς την από την πυκνή οικοδόμηση που την περιβάλλει και διατηρώντας το 80% της υπάρχουσας βλάστησης στο οικόπεδο. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω μιας προσεκτικής κατανομής τριών αρχιτεκτονικών όγκων.

 

Διάταξη & Υλικά

Η κατοικία χωρίζεται σε τρία τμήματα: το πρώτο περιλαμβάνει το καθιστικό, την κουζίνα και μια ξεχωριστή λειτουργική κουζίνα στο ισόγειο, ενώ η κύρια κρεβατοκάμαρα, η ντουλάπα και το μπάνιο βρίσκονται στον δεύτερο όροφο. Το δεύτερο τμήμα στεγάζει το γκαράζ, τον βοηθητικό χώρο και ένα γραφείο/δεύτερο υπνοδωμάτιο, καθώς και ένα σπα, γυμναστήριο και δύο παιδικά δωμάτια στον όροφο. Τέλος, το τρίτο τμήμα φιλοξενεί δωμάτια για το προσωπικό.

 

Παιχνίδι με το φως

Στόχος του σχεδιασμού είναι να δημιουργήσει μια αίσθηση αρμονίας με το φυσικό τοπίο. Η κίνηση μεταξύ των κτιριακών όγκων πραγματοποιείται μέσω μιας γκαλερί διπλού ύψους, η οποία παρουσιάζει έργα τέχνης από τη συλλογή των πελατών. Η γυάλινη πρόσοψή της φωτίζει τους διαδρόμους και παρέχει άπλετο φυσικό φως στο χώρο. Τέλος, η χρήση φωτεινών και σκοτεινών στοιχείων καθώς και οριζόντιων και κάθετων υφών συνδέουν το σπίτι με το περιβάλλον του.

Μονοχρωματικό γλυπτό

Το έργο αφορά μια σύγχρονη κατοικία 700m2 με εντυπωσιακή θέα στη θάλασσα η οποία περιβάλλεται από ένα φυσικό πάρκο 100 ετών. Ο σχεδιασμός είναι minimal και αποτελείται από διαδοχικούς μονολιθικούς όγκους, οι οποίοι ενσωματώνονται άψογα στην τοπογραφία του εδάφους.

 

Μορφολογία κτιρίου & υλικά

Η αρχιτεκτονική μορφή της κατοικίας τονίζεται μέσω δυναμικών, αυστηρών γραμμών που καδράρουν τη θέα του περιβάλλοντος τοπίου. Οι όψεις από την πλευρά του δρόμου είναι απολύτως συμπαγείς, ενώ αυτές που είναι στραμμένες προς τη θάλασσα επενδύονται με γυαλί. Το εξωτερικό της κατοικίας είναι βαμμένο σε απαλό λευκό χρώμα που έρχεται σε αντίθεση με τη περιβάλλουσα βλάστηση. Το χαμηλότερο επίπεδο οδηγεί στον κήπο και την κύρια πισίνα και είναι επενδυμένο με τοπική πέτρα, συνδέοντας οπτικά το κτίριο με το έδαφος και δημιουργώντας αντίθεση με τους τρεις λευκούς, υπερκείμενους όγκους.

 

Λειτουργική Οργάνωση

Το ισόγειο φιλοξενεί γυμναστήριο με χαμάμ και παρέχει πρόσβαση στην εξωτερική πισίνα. Ο πρώτος όροφος αποτελείται από έναν ενιαίο χώρο που περιλαμβάνει την κουζίνα, την τραπεζαρία και το καθιστικό, καθώς και μια μεγάλη βεράντα σε πρόβολο με εντυπωσιακή ρηχή πισίνα με γυάλινο δάπεδο. Αυτή η περίτεχνη σχεδιαστική λύση ενισχύει τον διάλογο μεταξύ των δύο επιπέδων. Επιπλέον, το νερό αντανακλάται στη γυάλινη επιφάνεια, δημιουργώντας ένα παιχνίδι με το φυσικό φως, ρίχνοντας σκιές στη μονόχρωμη πρόσοψη. Το τρίτο επίπεδο του κτιρίου αποτελείται από όγκους που στεγάζουν τα υπνοδωμάτια των επισκεπτών, ενώ το τέταρτο επίπεδο διαθέτει ένα κύριο υπνοδωμάτιο με ιδιωτική βεράντα. Οι εξωτερικές και εσωτερικές σκάλες έχουν σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνουν την πρόσβαση και να επιτρέπουν την ανεξάρτητη χρήση κάθε επιπέδου.

 

Σχεδιασμός ανεξάρτητου ξενώνα

Πριν την έναρξη του έργου, οι πελάτες αγόρασαν ένα παρακείμενο οικόπεδο που εκτείνεται οριζόντια κατά μήκος της θάλασσας και συνορεύει με την κύρια ιδιοκτησία στην αριστερή πλευρά. Στο οικόπεδο κατασκευάστηκαν ένας μικρός αλλά πλήρως εξοπλισμένος ανεξάρτητος ξενώνας με χώρο ψυχαγωγίας. Στόχος του σχεδιασμού ήταν να δημιουργηθεί ένα συνεκτικό σύνολο δύο κτιρίων και να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους κοινόχρηστους χώρους και τις συνδέσεις μεταξύ τους.

Μια εξωτερική σκάλα οδηγεί από τον χώρο στάθμευσης στο κύριο επίπεδο της πισίνας και στη συνέχεια στρίβει αριστερά προς την πρόσοψη του ξενώνα, όπου βρίσκεται ένα μικρό εξωτερικό καθιστικό. Ο χώρος ψυχαγωγίας είναι φιλόξενος, άνετος και εντελώς απομονωμένος, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα από το κυρίως σπίτι. Τοπική πέτρα και ελαφριές πλάκες σκυροδέματος, αποτελούν την κοινή παλέτα υλικών που χρησιμοποιείται για τις δύο κατοικίες, ενισχύοντας την υλική ομοιογένεια μεταξύ των δύο κτιρίων.

Φυσικοί όγκοι

Το κτίριο αποτελείται από τέσσερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο, ενώ οι υπόγειοι χώροι λειτουργούν ως χώροι γκαράζ και αποθήκευσης. Στόχος του σχεδιασμού είναι η ενσωμάτωση του κτιρίου στο ιδιαίτερο τοπίο του Αιγαίου.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Ο προσανατολισμός και το περίγραμμα του οικοπέδου παίζουν καθοριστικό ρόλο στον σχεδιασμό, λόγω του επιμήκους σχήματός του καθώς και του τρόπου με τον οποίο είναι στραμμένο προς τη θάλασσα. Ως αποτέλεσμα, οι κατοικίες διαμορφώνονται έτσι ώστε να παρέχουν θέα στο τοπίο μέσα από όλους τους κοινόχρηστους εσωτερικούς χώρους. Ο αυστηρός κτιριακός όγκος τοποθετείται σε απόσταση από το ανατολικό όριο, προκειμένου να αντισταθμιστεί η υψομετρική διαφορά του οικοπέδου και να εξασφαλιστεί η πρόσβαση μέσω μιας σειράς “πράσινων” αυλών -οι τοίχοι των οποίων ακολουθούν την κλίση του εδάφους.

 

Εσωτερική Διαμόρφωση

Μια κοινόχρηστη σκάλα αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι τέσσερις κατοικίες. Ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τη χωροταξική διάταξη είναι ο ξεχωριστός προσανατολισμός κάθε διαμερίσματος. Ο βόρειος όγκος “σύρεται” προς τα δυτικά και μεγιστοποιεί το φυσικό φως που εισέρχεται στους κοινόχρηστους χώρους, ενώ τα μεγάλα, νότια ανοίγματα παρέχουν φυσικό φως στους πιο ιδιωτικούς χώρους του κτιρίου.

 

Παλέτα Υλικών και Φύτευση

Το κτίριο επενδύεται με φυσικά υλικά όπως η τοπική πέτρα και το ξύλο, ενώ οι υπαίθριες αυλές είναι φυτεμένες με πυκνή βλάστηση τοποθετημένη σε ειδικά διαμορφωμένες γλάστρες κατασκευασμένες από σκυρόδεμα. Τα τοπικά υλικά και ο προσεκτικός σχεδιασμός του τοπίου ενισχύουν την ιδιαίτερη μορφολογία του κτιρίου, εντάσσοντάς το στην υφιστάμενη τοπογραφία.

Μωβ Ατμόσφαιρα

Το “Lab I” είναι ένα πιλοτικό σχέδιο για ένα κατάστημα εμπορικού χώρου 50 m2 που έχει ως στόχο να απλοποιήσει τη διαδικασία πώλησης προϊόντων και να προωθήσει την ανοικτή αγορά σπάνιων και πρωτότυπων ενδυμάτων.

 

Σχεδιασμός για τον καταναλωτή

Λειτουργικά, το κατάστημα γίνεται μια αυτόνομη «έξυπνη» μονάδα. Ο εσωτερικός χώρος διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του καταναλωτή και ανταποκρίνεται στις αλλαγές των εποχιακών τάσεων. Τα εσωτερικά στοιχεία αποτελούνται από πολλαπλές επιφάνειες, οι οποίες ενσωματώνονται στο σχεδιασμό του καταστήματος. Η ευέλικτη λειτουργία τους αναδιαμορφώνει διαρκώς τον χώρο, παρέχοντας μια άμεση σχέση μεταξύ του καταναλωτή και του προϊόντος.

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία και πρόσοψη καταστήματος

Οι τοίχοι είναι ντυμένοι με ένα “δεύτερο δέρμα”, εντός του οποίου τοποθετείται – κρυφά – ο απαραίτητος τεχνικός εξοπλισμός εντός των ορίων του χώρου. Μια μονολιθική διαδραστική κονσόλα και ένα σπειροειδές καμαρίνι από καμπύλο κεχριμπαρένιο γυαλί οριοθετούν την περιοχή του καταναλωτή. Το δάπεδο επενδύεται με ένα δυναμικό μοτίβο και έρχεται σε αντίθεση με το μονοχρωματικό ύφος του χώρου.

 

Επιμέρους στοιχεία σχεδιασμού και πρόσοψη καταστήματος

Μια σειρά από τρισδιάστατα στοιχεία δημιουργούν οπτική δυναμική. Οι κρεμαστές μπάλες επενδυμένες από καθρέφτη προσθέτουν μια αέρινη αίσθηση, ενώ οι χώροι αποθήκευσης τοποθετούνται μέσα στους τοίχους, κρυμμένοι από το οπτικό πεδίο. Τρεις κατακόρυφες σχισμές περιέχουν ρυθμιζόμενα ράφια για την επίδειξη ρούχων. Η τραχιά υφή της πρόσοψης ενισχύεται από μια σειρά μεταλλικών σωλήνων που προεξέχουν από τον τοίχο.

 

Υλικά και χρωματική παλέτα

Η επιλογή της σκούρας χρωματικής παλέτας είχε ως στόχο να τονιστεί το εσωτερικό του καταστήματος. Η χρωματική διαβάθμιση, που αλλάζει από φωτεινό μοβ σε σκούρο μαύρο, διευρύνει τον όγκο των εσωτερικών χώρων και αναιρεί τα όρια μεταξύ του καταστήματος και του δρόμου. Τα έπιπλα ακολουθούν τη χρωματική παλέτα του χώρου, διατηρώντας μια συνεχή μονοχρωματική ατμόσφαιρα.

Πολλαπλές χαράξεις

Στην περιοχή του Πλακιά στο νότιο Ρέθυμνο, σε λόφο με έντονη κλίση και συχνούς ισχυρούς ανέμους, δημιουργήθηκε μία κατοικία και τρεις αυτόνομοι υπόσκαφοι ξενώνες. Η κυρίως κατοικία, που προορίζεται για τους ιδιοκτήτες, σχεδιάστηκε στο ψηλότερο σημείο του οικοπέδου. Οι τρεις υπόσκαφες κατοικίες τοποθετήθηκαν στα χαμηλότερα επίπεδα και η πρόσβαση σε αυτές πραγματοποιείται από τον χαμηλότερο υψομετρικά δρόμο.

Σχεδιαστική φιλοσοφία και ενσωμάτωση στο τοπίο

Κύριο ζητούμενο ήταν ο προσανατολισμός των κτιρίων με τρόπο ώστε να έχουν όλοι οι χώροι άμεση θέα προς τον κόλπο Αμμούδι νοτιοανατολικά και το πέλαγος νότια-νοτιοδυτικά. Η πλήρης ένταξη στο βραχώδες ορεινό τοπίο και η δημιουργία ενός βιώσιμου κτιρίου εξωτερικά, προφυλαγμένου από τους ανέμους των βουνών της Κρήτης, ήταν ακόμα κάποιοι από τους βασικούς συνθετικούς στόχους. Όλο το συγκρότημα ακολουθεί την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία και εξυπηρετεί τους ίδιους σκοπούς. Αποφεύχθηκαν οι περιφράξεις και περιορίστηκαν οι πρόσθετες φυτεύσεις στο ελάχιστο, αφήνοντας τη φύτευση της περιοχής να “αγκαλιάσει” την επέμβαση. Τα υλικά που επιλέχθηκαν είναι η τοπική πέτρα, το κονίαμα και το ξύλο.

 

Χαράξεις και σύνθεση κλειστών-υπαίθριων χώρων

Οι σχεδιαστικές χαράξεις δημιουργήθηκαν με γνώμονα τις υψομετρικές καμπύλες του οικοπέδου.  Επαναλαμβανόμενες σε διαφορετικά επίπεδα, δημιούργησαν κτίρια, διαζώματα, κολυμβητικές δεξαμενές, πέργκολες και τοιχία αντιστήριξης, συνθέτοντας ταυτόχρονα εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους με διαφορετικές θεάσεις και επίπεδα ιδιωτικότητας. Η χρήση εσωτερικών και ημίκλειστων αιθρίων και κήπων, ενέτεινε τον διαχωρισμό των ζωνών με διαφορετική κλίμακα ιδιωτικότητας.

Λειτουργική οργάνωση της κύριας κατοικίας

Η κυρίως κατοικία αποτελείται από δύο επίπεδα. Η πρόσβαση γίνεται μέσω σκαλοπατιών από τον χώρο στάθμευσης, ανατολικά του κτιρίου. Στο επίπεδο αυτό συναντώνται οι ζώνες διημέρευσης που διαχωρίζονται από το κεντρικό υπνοδωμάτιο και τις βοηθητικές χρήσεις με δύο αίθρια. Από εκεί, μέσω κλιμακοστασίου γίνεται η πρόσβαση στο κάτω επίπεδο της κατοικίας, όπου βρίσκονται δύο υπνοδωμάτια, ένα wc και ένα μικρό καθιστικό. Οι εξωτερικοί χώροι του πάνω επιπέδου χωρίζονται, μέσω ενός βραχόκηπου, στους αύλειους χώρους του master bedroom και στους κοινόχρηστους. Σε αυτούς βρίσκεται η πισίνα, η υπαίθρια κουζίνα, η τραπεζαρία και το καθιστικό. Το κάτω επίπεδο καθίσταται σχεδόν αυτόνομο. Ο σχεδιασμός των τοιχίων, σε συνδυασμό με τις κλίσεις του οικοπέδου, κάνουν αδύνατη την πρόσβαση σε επισκέπτες και ζώα, ενώ προστατεύουν πλήρως από τους ισχυρούς ανέμους.

Υπόσκαφες κατοικίες

Οι τρεις υπόσκαφοι ξενώνες αποτελούνται από τους χώρους διημέρευσης, δύο υπνοδωμάτια και δύο λουτρά. Εξωτερικά, σχεδιάστηκαν αυτόνομες πισίνες και χώροι εκτόνωσης. Η τοποθέτησή τους έγινε σε διαφορετικά υψόμετρα, εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστες θεάσεις και ιδιωτικότητα.