Μεζονέτα στην Αθήνα από τους Nefelia Studio

Μια μεζονέτα της ύστερης δεκαετίας του 1970 στην Αθήνα ανακαινίζεται χωρίς να εξαλείφεται ο αρχικός της χαρακτήρας, διατηρώντας τη σπειροειδή σκάλα, τις ενσωματωμένες ξύλινες κατασκευές και τις κεραμικές επιφάνειες και εισάγοντας μια νέα παλέτα πετρόλ, πορτοκαλί και κόκκινου.

 

Η μεζονέτα στην Αθήνα από τους Nefelia Studio ανακαινίζεται με βασική αρχή τη συνέχεια και όχι την αντικατάσταση. Η κατοικία, που κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, διέθετε ήδη σαφή αρχιτεκτονική ταυτότητα, με μια γλυπτική σπειροειδή σκάλα, εκτεταμένες ενσωματωμένες ξύλινες κατασκευές, χώρους διπλού ύψους και αυθεντικές κεραμικές επιφάνειες.

Αντί το εσωτερικό να απογυμνωθεί ώστε να μετατραπεί σε ένα ουδέτερο κέλυφος, τα υπάρχοντα στοιχεία διατηρούνται και επαναπροσδιορίζονται μέσα από το χρώμα και την υλικότητα. Η αρχική χωρική οργάνωση παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανέπαφη, ενώ οι νέες επεμβάσεις δημιουργούν ένα σύγχρονο επίπεδο χωρίς να αποκρύπτουν την ηλικία της κατοικίας.

 

Διατήρηση της αρχικής αρχιτεκτονικής

Η ανακαίνιση έχει ως αφετηρία τα χαρακτηριστικά που υπήρχαν ήδη στο σπίτι.

Οι ενσωματωμένες κατασκευές, η σκάλα και οι κεραμικές επενδύσεις αντιμετωπίζονται ως ενεργά στοιχεία του νέου σχεδιασμού και όχι ως κατάλοιπα προς αφαίρεση. Οι θέσεις και οι αναλογίες τους εξακολουθούν να οργανώνουν την κυκλοφορία, την αποθήκευση και τις σχέσεις ανάμεσα στους διαφορετικούς χώρους.

Η αρχιτεκτονική της δεκαετίας του 1970 παραμένει έτσι ευανάγνωστη, χωρίς να επιχειρείται μια πιστή ανακατασκευή της εποχής. Οι νέες επεμβάσεις δηλώνουν τον σύγχρονο χαρακτήρα τους, αλλά αναπτύσσονται σε άμεση σχέση με το υπάρχον εσωτερικό.

 

Πετρόλ και πορτοκαλί

Το χρώμα αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία της επέμβασης.

Οι υφιστάμενες ενσωματωμένες ξύλινες κατασκευές διατηρούνται και αποκτούν βαθιά πετρόλ απόχρωση. Η ενιαία χρωματική επιφάνεια μετατρέπει την αποθήκευση σε βασικό αρχιτεκτονικό στοιχείο, οργανώνοντας την κίνηση και πλαισιώνοντας τις θεάσεις ανάμεσα στους χώρους.

Στο κέντρο της κατοικίας, η αρχική σπειροειδής σκάλα αποδίδεται σε έντονο πορτοκαλί. Η καμπύλη γεωμετρία και το κορεσμένο χρώμα αναδεικνύουν τη γλυπτική μορφή της και την καθιστούν το βασικό οπτικό σημείο αναφοράς στον χώρο διπλού ύψους.

Το χρώμα δεν εφαρμόζεται επομένως ως πρόσθετη διακόσμηση, αλλά χρησιμοποιείται για να αναδείξει τις υφιστάμενες μορφές και τον ρόλο τους στη σύνθεση.

 

Μια νέα κουζίνα μέσα στην υπάρχουσα γλώσσα

Η νέα κουζίνα ακολουθεί την ίδια λογική.

Οι επιφάνειες αποθήκευσης σε πετρόλ συνεχίζουν τη χρωματική παλέτα των υφιστάμενων κατασκευών, ενώ γυαλιστερά πορτοκαλί κεραμικά πλακίδια εισάγουν μια περισσότερο ανακλαστική υφή. Ένας έντονος κόκκινος νεροχύτης λειτουργεί ως τρίτο, συγκεντρωμένο χρωματικό στοιχείο.

Η σύνθεση είναι εκφραστική, χωρίς όμως να βασίζεται σε ανεξάρτητα διακοσμητικά αντικείμενα. Το χρώμα ορίζει όγκους, διαφοροποιεί λειτουργίες και μεταβάλλεται ανάλογα με το φως.

Η κουζίνα διαβάζεται έτσι ως σαφώς νέα επέμβαση, παραμένοντας παράλληλα συνδεδεμένη με τη συνολική χρωματική γλώσσα της κατοικίας.

 

Διατήρηση των αρχικών λουτρών

Αντίστοιχη προσέγγιση εφαρμόζεται στα λουτρά.

Οι αρχικές κεραμικές επενδύσεις των τοίχων διατηρούνται προσεκτικά και συνδυάζονται με σύγχρονα υλικά, νέα εξαρτήματα και λιτά είδη υγιεινής. Οι παλιές επιφάνειες δεν καλύπτονται ώστε οι χώροι να αποκτήσουν την εικόνα μιας ολοκληρωτικά νέας κατασκευής.

Η διαφορετική ηλικία των υλικών παραμένει επομένως εμφανής.

Με αυτόν τον τρόπο, τα λουτρά προσαρμόζονται στις σύγχρονες απαιτήσεις χρήσης, διατηρώντας παράλληλα μια άμεση υλική σύνδεση με την αρχική κατοικία.

 

Χρώμα, μορφή και μνήμη

Σε ολόκληρη τη μεζονέτα, η επέμβαση αποφεύγει τις περιττές αλλαγές στην αρχική χωρική οργάνωση.

Ο σχεδιασμός επικεντρώνεται στα στοιχεία που ήδη προσδίδουν ταυτότητα στο σπίτι και ενισχύει την παρουσία τους μέσα από το χρώμα, τα νέα τελειώματα και περιορισμένες προσθήκες. Οι ενσωματωμένες κατασκευές εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της αρχιτεκτονικής, η σπειροειδής σκάλα διατηρεί τον κεντρικό της ρόλο και οι κεραμικές επιφάνειες παραμένουν εμφανή ίχνη της εποχής κατασκευής.

Οι Nefelia Studio δημιουργούν νέες σχέσεις ανάμεσα στα υπάρχοντα στοιχεία αντί να τα αντικαθιστούν.

Η κατοικία διατηρεί έτσι τον χαρακτήρα της αρχιτεκτονικής της ύστερης δεκαετίας του 1970, αποκτώντας ταυτόχρονα μια σύγχρονη χρωματική ταυτότητα. Το πετρόλ, το πορτοκαλί και το κόκκινο λειτουργούν ως αρχιτεκτονικά εργαλεία σε μια ανακαίνιση όπου η συνέχεια υπερισχύει της πλήρους αντικατάστασης.