Στη βόρεια Ρώμη, οι STUDIO8 Architects οργανώνουν ένα διαμέρισμα του 1950 γύρω από το τραπέζι, φέρνοντας το travertino και το μέταλλο δίπλα στα αρχικά γύψινα και σε αντικείμενα της Ανατολής.
Στη βόρεια Ρώμη, οι STUDIO8 Architects μετατρέπουν ένα διαμέρισμα 155 m² της δεκαετίας του 1950 σε οικογενειακή κατοικία, όπου η αρχιτεκτονική μνήμη της πόλης συναντά αναφορές από την Ανατολική Ασία. Οι αρχικές οροφές με γύψινες διακοσμήσεις και τα σκούρα ξύλινα δάπεδα διατηρούνται, ενώ στοχευμένες επεμβάσεις αναδιοργανώνουν την κάτοψη γύρω από την καθημερινή ζωή της οικογένειας.
Το έργο αντιμετωπίζει τη συνάντηση των δύο πολιτισμών ως διάλογο και όχι ως στιλιστική συγχώνευση. Η πέτρα travertino, το μέταλλο και οι νέες ενσωματωμένες κατασκευές συνυπάρχουν με τα υφιστάμενα αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ έργα τέχνης και αντικείμενα διαφορετικής προέλευσης προσθέτουν ένα πιο προσωπικό επίπεδο στο εσωτερικό.

Η καθημερινή ζωή γύρω από το τραπέζι
Οι ιδιοκτήτες επιθυμούσαν μια κατοικία που να ενθαρρύνει την κοινή καθημερινότητα, με την τραπεζαρία στο κέντρο της. Για τον λόγο αυτό, αφαιρέθηκε ο τοίχος ανάμεσα στο καθιστικό και την κουζίνα, ενώ ένα παλιό δωμάτιο υπηρεσίας μετατράπηκε σε λουτρό επισκεπτών.

Η νέα κουζίνα και τραπεζαρία οργανώνεται γύρω από μια μεγάλη, πλήρως εξοπλισμένη νησίδα, ανταποκρινόμενη στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον των ιδιοκτητών για τη μαγειρική. Στην απέναντι πλευρά, μετά το υφιστάμενο τοξωτό άνοιγμα, το καθιστικό διατηρεί πιο ιδιωτικό χαρακτήρα.


Το τραπέζι βρίσκεται ανάμεσα στις δύο αυτές συνθήκες. Αντί για μια πλήρως ενοποιημένη κάτοψη, η μελέτη δημιουργεί οπτική συνέχεια, διατηρώντας παράλληλα τη διακριτή ταυτότητα της κουζίνας και του καθιστικού.


Το travertino ως συνδετικό στοιχείο
Το travertino αποτελεί το βασικό υλικό σύνδεσης ανάμεσα στην είσοδο, την κουζίνα, το καθιστικό και τα λουτρά. Η ιστορική του σχέση με τη ρωμαϊκή αρχιτεκτονική εντάσσει τις νέες επεμβάσεις στο τοπικό πλαίσιο, ενώ η χρήση του σε χωρίσματα, επενδύσεις και σταθερές κατασκευές τού προσδίδει σύγχρονο χαρακτήρα.

Στην είσοδο, ένας νέος τοίχος από πέτρα travertino αντικαθιστά το παλιό συμπαγές χώρισμα. Οι λοξότμητες ακμές μειώνουν οπτικά το βάρος του, ενώ μια μεταλλική βιβλιοθήκη στο κέντρο επιτρέπει τη συνέχεια της θέας.


Το στοιχείο λειτουργεί ταυτόχρονα ως διαχωριστικό και φίλτρο, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα χωρίς να κλείνει τον χώρο. Η διπλή αυτή λειτουργία αντανακλά τη γενικότερη λογική της μελέτης, όπου οι ρωμαϊκές υλικές αναφορές συνδυάζονται με χωρικές αρχές του feng shui.



Στοχευμένες επεμβάσεις
Οι τεχνικές εγκαταστάσεις ενσωματώνονται με περιορισμένες επεμβάσεις, ώστε να διατηρηθούν τα ιστορικά χαρακτηριστικά του διαμερίσματος. Οι ψευδοροφές περιορίζονται στους χώρους κυκλοφορίας και εξυπηρέτησης της ζώνης των υπνοδωματίων, αφήνοντας ανέπαφες τις αρχικές διακοσμημένες οροφές των κύριων χώρων.

Στην είσοδο, ένα μεταλλικό στοιχείο σχήματος V συνδέει τις εγκαταστάσεις ανάμεσα στις ζώνες ημέρας και νύχτας, ενσωματώνοντας παράλληλα τον φωτισμό. Μια καθαρά λειτουργική ανάγκη αποκτά έτσι αρχιτεκτονική υπόσταση.

Στο κύριο λουτρό, ο τοίχος υποχωρεί ακολουθώντας τη χάραξη της αρχικής διακόσμησης της οροφής, διευρύνοντας τον χώρο του νιπτήρα. Η νέα επιφάνεια βάφεται μπλε, αγαπημένο χρώμα των ιδιοκτητών, και συνδέεται οπτικά με έργα τέχνης και διακοσμητικά στοιχεία της κατοικίας.


Διάλογος διαφορετικών πολιτισμών
Οι πολιτισμικές αναφορές εμφανίζονται μέσα από επιλεγμένα αντικείμενα και όχι ως ενιαίο διακοσμητικό θέμα. Ένα παλιό ανατολίτικο παραβάν με ένθετο νεφρίτη τοποθετείται στην κουζίνα, ενώ έργα κινεζικής θεματολογίας με πλαίσια από μπαμπού εντάσσονται στο υπνοδωμάτιο. Στο καθιστικό, ένας πίνακας με το μυθολογικό νησί Penglai εισάγει ακόμη μία αναφορά στην Ανατολική Ασία.



Τα στοιχεία αυτά συνυπάρχουν με τον ρωμαϊκό χαρακτήρα του διαμερίσματος, την τοπική πέτρα travertino και τις αρχικές γύψινες διακοσμήσεις. Η σχέση τους βασίζεται στην αντίθεση και την ισορροπία και όχι στη μορφολογική μίμηση.



Το φυσικό φως ενισχύει αυτή τη συνύπαρξη. Στην κουζίνα, εισέρχεται από τις αρχικές γεωμετρικές περσίδες του βοηθητικού εξώστη και δημιουργεί μεταβαλλόμενα σχέδια στο εσωτερικό. Οι θερμοί τόνοι της πέτρας και του ξύλου αντιπαραβάλλονται με τα σκουρόχρωμα έπιπλα και τις κυρίως λευκές επιφάνειες, επιτρέποντας στο παλιό και το νέο, την Ανατολή και τη Δύση, να παραμένουν διακριτά μέσα σε ένα ενιαίο οικιακό περιβάλλον.





