Στην Παράγκα της Μυκόνου, ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων περίπου 1.500 m² αναπτύσσεται σε ανεξάρτητους λευκούς όγκους που ακολουθούν το έδαφος, τον ήλιο και τη θέα προς το Αιγαίο.
Στην Παράγκα, οι Dezone Archi+ διαμορφώνουν ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα πέντε αστέρων με αφετηρία το έντονο ανάγλυφο και τον υλικό χαρακτήρα του μυκονιάτικου τοπίου. Αντί για έναν ενιαίο, επιβλητικό όγκο, το έργο αναπτύσσεται ως ακολουθία χαμηλών κτισμάτων, αναβαθμών και υπαίθριων χώρων που ακολουθούν τη φυσική κλίση του εδάφους.
Η αρχιτεκτονική συνδυάζει λευκές επιχρισμένες επιφάνειες, πέτρα, ακατέργαστο ξύλο δρυός και καστανιάς και επιχρίσματα εφαρμοσμένα στο χέρι σε μια λιτή σύνθεση. Τα μεγάλα ανοίγματα επεκτείνουν τους εσωτερικούς χώρους προς ιδιωτικές βεράντες, πισίνες και τη θέα, ενώ η διάσπαση των κτιριακών όγκων διατηρεί την κλίμακα πιο κοντά στο νησιωτικό τοπίο.

Αρχιτεκτονική σε άμεση σχέση με το ανάγλυφο
Η έντονη κλίση του οικοπέδου αποτελεί βασική παράμετρο της σύνθεσης. Αντί το έδαφος να διαμορφωθεί ως ενιαία οριζόντια πλατφόρμα, τα κτίρια κατανέμονται σε διαδοχικά επίπεδα, δημιουργώντας μια σταδιακή μετάβαση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και το τοπίο.
Η κυκλοφορία ακολουθεί αυτή τη βαθμιδωτή οργάνωση μέσα από διαδρομές, κλίμακες και ενδιάμεσες βεράντες. Έτσι, η εμπειρία του ξενοδοχείου αναπτύσσεται μέσα από μεταβαλλόμενες οπτικές φυγές και όχι από μία ενιαία μετωπική προσέγγιση.

Η διάσπαση της σύνθεσης προσφέρει επίσης μεγαλύτερη ιδιωτικότητα στις επιμέρους μονάδες, διατηρώντας παράλληλα την οπτική σχέση με τη θάλασσα και το ευρύτερο τοπίο.

Φυσικά υλικά και ήπιες επιφάνειες
Η παλέτα υλικών ενισχύει τη σχέση με το κυκλαδίτικο περιβάλλον χωρίς να αναπαράγει κυριολεκτικά την παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Οι λευκές επιφάνειες δημιουργούν μια οικεία βάση, ενώ η πέτρα και το ακατέργαστο ξύλο προσθέτουν υφή και βάρος.

Τα επιχρίσματα που εφαρμόζονται στο χέρι σε τοίχους και οροφές προσδίδουν υφή και χρωματικές διαβαθμίσεις, μετριάζοντας τη μετάβαση ανάμεσα στις νέες κατασκευές και το φυσικό έδαφος. Ειδικά σχεδιασμένα κεραμικά πλακίδια με γεωμετρικά μοτίβα επανερμηνεύουν παραδοσιακές φόρμες με σύγχρονο τρόπο.

Στα δωμάτια και στους κοινόχρηστους χώρους, η ίδια λογική συνεχίζεται μέσα από φυσικούς τόνους, ενσωματωμένες κατασκευές και ειδικά σχεδιασμένα ξυλουργικά στοιχεία. Η σύνθεση βασίζεται περισσότερο στις αναλογίες και στις μεταβάσεις των υλικών παρά στη διακοσμητική υπερβολή.

Από το εσωτερικό στον υπαίθριο χώρο
Τα δωμάτια και οι σουίτες σχεδιάζονται σε άμεση σχέση με τις ιδιωτικές υπαίθριες ζώνες τους. Μεγάλα υαλοστάσια επεκτείνουν το εσωτερικό προς βεράντες, πισίνες και υδρομασάζ, εντάσσοντας τον υπαίθριο χώρο στην καθημερινή εμπειρία διαμονής.

Οι ενσωματωμένες κατασκευές και τα ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία ενισχύουν αυτή τη συνέχεια, ενώ η ουδέτερη παλέτα επιτρέπει στο φυσικό φως και στη θέα να παραμένουν κυρίαρχα.

Έτσι, εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι αντιμετωπίζονται ως μέρη μιας ενιαίας χωρικής ακολουθίας, προσαρμοσμένης τόσο στο κλίμα όσο και στον πιο αργό ρυθμό της νησιωτικής διαμονής.

Σύγχρονη ανάγνωση του κυκλαδίτικου χαρακτήρα
Το έργο προσεγγίζει την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική μέσα από την αφαίρεση και όχι τη μίμηση. Λευκοί όγκοι, πέτρα, σκιασμένοι υπαίθριοι χώροι και συμπαγείς γεωμετρίες επανερμηνεύονται σε ένα σύγχρονο λεξιλόγιο.
Με αυτόν τον τρόπο, το ξενοδοχείο παραμένει συνδεδεμένο με το περιβάλλον του χωρίς να καταφεύγει σε μια γραφική αναπαράσταση της Μυκόνου. Η αρχιτεκτονική, το τοπίο και τα υλικά συντίθενται μέσα από ελεγχόμενες κινήσεις, με έμφαση στην κλίμακα, την υφή και την εμπειρία της κίνησης στο οικόπεδο.

Το έργο παρουσιάστηκε σε πρώτη έντυπη δημοσίευση στο ek302 | Νοέμβριος 2025.





