Αστικό πλαίσιο

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το “Paspoel”, μια γειτονιά στο Tongeren του Βελγίου, θεωρούνταν ένα κακοσχεδιασμένο και ανεπαρκώς συντηρημένο σύνολο κοινωνικής κατοικίας, χωρίς σαφή ταυτότητα. Οι κάτοικοι ένιωθαν απομονωμένοι μέσα στα διαμερίσματά τους, καθώς ήταν περιβαλλόμενοι από ένα παραμελημένο πάρκο -όμοιο με υπαίθριο χώρο. Το συγκρότημα περιλάμβανε 192 κατοικίες κατανεμημένες σε τρεις μονολιθικούς όγκους, οι οποίοι πλησίαζαν το τέλος του κύκλου ζωής τους. Μπροστά στο δίλημμα κατεδάφισης ή ανακαίνισης, το Φλαμανδικό Υπουργείο Στέγασης επέλεξε την κατεδάφιση, με σκοπό την ουσιαστική βελτίωση της κοινωνικής ισότητας και των συνθηκών διαβίωσης.

 

Προκλήσεις του οικοπέδου

Λόγω της αρχαιολογικής σημασίας του οικοπέδου, η νέα ανάπτυξη περιορίστηκε στα ίχνη των υφιστάμενων κτιρίων και στον παρακείμενο υπόγειο χώρο στάθμευσης. Παρά τους περιορισμούς αυτούς, η πρόταση διατύπωσε έναν πρωτοποριακό επανασχεδιασμό: ένα σύνολο από “αστικές βίλες”, αναβαθμίδες και έναν αναβαθμισμένο δημόσιο χώρο, που λειτουργεί ως νέο συλλογικό πλαίσιο για την κοινότητα.

Ο σχεδιασμός ενσωματώνει τις φυσικές κινήσεις των κατοίκων μέσα στον χώρο – από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά – σε μια “πλεγματική” χωρική οργάνωση. Έτσι διαμορφώνεται μια αλληλουχία διασυνδεδεμένων “υπαίθριων δωματίων” που πλαισιώνουν τις καθημερινές διαδρομές και ενθαρρύνουν τις αυθόρμητες συναντήσεις μεταξύ γειτόνων. Οι υπαίθριοι αυτοί χώροι προάγουν τη συνοχή της κοινότητας, την αίσθηση φροντίδας και έναν υγιή τρόπο ζωής, μέσα από ζώνες συνάθροισης, παιχνιδιού και καλλιέργειας.

 

Λειτουργική οργάνωση

Τα ισόγεια, πλαισιωμένα από κτίρια ύψους τριών έως οκτώ ορόφων, προσφέρουν πολλαπλές ευκαιρίες κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αναβαθμίδες με εισόδους κατοικιών προσαρμόζονται στο επικλινές έδαφος, ενώ φαρδιές “στοές” επιτρέπουν στους κατοίκους να έρχονται σε επαφή, με θέα στους κήπους. Οι γενναιόδωρες είσοδοι των αστικών βιλών εκτείνονται πάνω από τους δημόσιους χώρους, προσφέροντας σκίαση, διαδρομές και καθιστικά. Νέοι κοινοτικοί χώροι στο ισόγειο λειτουργούν ως τόποι συναντήσεων και τοπικών εκδηλώσεων. Οι διαμορφωμένοι υπαίθριοι χώροι απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες, περιλαμβάνοντας γήπεδα μπάσκετ, οργανωμένους χώρους παιχνιδιού, κοινοτικούς κήπους και προστατευμένα λιβάδια για άτυπες δραστηριότητες. Δενδροστοιχίες κατά μήκος βασικών διαδρομών προσφέρουν σκιά και ορίζουν τρεις κοινόχρηστες ενότητες. Ένας πεζόδρομος στον πυρήνα του έργου, ζωντανός από την καθημερινή κίνηση των εισόδων, υποστηρίζει υπαίθριες δράσεις και προσωρινές εκδηλώσεις.

 

 

Στρατηγική κατασκευής

Κομβικής σημασίας για το έργο ήταν η δυνατότητα των κατοίκων να παραμείνουν στον χώρο καθ’ όλη τη διάρκεια του μετασχηματισμού. Λόγω του περιορισμένου διαθέσιμου χώρου δόμησης, εφαρμόστηκε ένα σύνθετο, σταδιακό σχέδιο κατασκευής διάρκειας δέκα ετών. Ο υπόγειος χώρος στάθμευσης επέτρεψε την υλοποίηση των πρώτων φάσεων ανάμεσα στα υφιστάμενα κτίρια, διευκολύνοντας μια σταδιακή διαδικασία κατεδάφισης, νέας κατασκευής και μετεγκατάστασης των κατοίκων.

Παράλληλα με την κατασκευή, το πρόγραμμα “Caring Neighborhoods” ενίσχυσε τη συνεργασία μεταξύ κατοίκων, εθελοντών, συλλόγων και επαγγελματιών. Με έμφαση στη βιωσιμότητα της καθημερινής ζωής και στη συμμετοχή της κοινότητας, η πρωτοβουλία αυτή έφερε υπηρεσίες πιο κοντά στους κατοίκους, ενδυναμώνοντας τον κοινωνικό ιστό της γειτονιάς.

 

Καθαρές λεπτομέρειες

Βασική πρόθεση του έργου αποτέλεσε η δημιουργία μιας κατοικίας που προσφέρει προστασία χωρίς να θυσιάζει την αίσθηση της ανοικτότητας -ένα περιβάλλον όπου οι χώροι αποκαλύπτονται σταδιακά, οδηγώντας από το αστικό μέτωπο σε έναν φωτεινό εσωτερικό κόσμο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική σύνθεση οργανώνεται μέσα από οριζόντιους όγκους που ολισθαίνουν μεταξύ τους, σχηματίζοντας σκιασμένα καθιστικά και στοχευμένα ανοίγματα. Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν την κεντρική ιδέα του έργου: έναν διάλογο ανάμεσα στη διαφάνεια και την ιδιωτικότητα. Προς τον δρόμο, το κτίριο διατηρεί μια πιο κλειστή στάση, επιτρέποντας επιλεκτικές θεάσεις. Προς τον κήπο, όμως, η αρχιτεκτονική αποκτά σχεδόν διάφανη ποιότητα, καθώς μεγάλες συρόμενες επιφάνειες ανοίγουν ολόκληρες όψεις, ενσωματώνοντας το εξωτερικό στο καθημερινό βίωμα των εσωτερικών χώρων. Η υλικότητα ακολουθεί την ίδια λογική: καθαρές οριζόντιες γραμμές, υφές επιχρισμάτων και στιβαρές επιφάνειες αποπνέουν σταθερότητα, ενώ η χρήση μεγάλων υαλοστασίων εισάγει φως και ελαφρότητα.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στο εσωτερικό, κυριαρχεί η αίσθηση της συνέχειας. Το ισόγειο λειτουργεί ως ενιαίο κοινωνικό πεδίο όπου το καθιστικό, η κουζίνα και η τραπεζαρία επικοινωνούν μεταξύ τους. Κεντρικό στοιχείο αποτελεί ο χώρος της τραπεζαρίας με διπλό ύψος. Το μεγάλο υαλοστάσιο στην οροφή του επιτρέπει στο φυσικό φως να εισχωρεί βαθιά στην κατοικία, δημιουργώντας μια μεταβαλλόμενη ατμόσφαιρα που συνοδεύει τη ροή της ημέρας. Το φωτεινό αυτό κενό λειτουργεί ως κατακόρυφος σύνδεσμος, προσδίδοντας στο σπίτι τον χαρακτήρα μιας εσωτερικής “αυλής” που ενώνει τα επίπεδα.

Ο επάνω όροφος συγκεντρώνει τις ιδιωτικές λειτουργίες. Η κύρια κρεβατοκάμαρα τοποθετείται στην πιο προστατευμένη πλευρά του οικοπέδου και συνοδεύεται από άνετους βοηθητικούς χώρους. Τα υπόλοιπα υπνοδωμάτια σχεδιάζονται ως ευέλικτες ενότητες, προσφέροντας ανεξαρτησία στα μέλη της οικογένειας, ενώ η σοφίτα λειτουργεί ως χώρος εργασίας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η εσωτερική παλέτα υλικών παραμένει ήρεμη και γήινη: θερμές αποχρώσεις, απαλές υφές και καθαρή λεπτομέρεια δημιουργούν ένα περιβάλλον ισορροπίας και γαλήνης -μια αρχιτεκτονική που στηρίζεται στη λιτότητα και στο φως.

 

Ήρεμο πλαίσιο

Η αρχιτεκτονική αντιμετωπίζεται ως ένα διακριτικό πλαίσιο που εντείνει τη σχέση μεταξύ εσωτερικού χώρου και φυσικού περιβάλλοντος. Αντί να ανταγωνίζεται το τοπίο, το κτίριο λειτουργεί ως μηχανισμός πλαισίωσης, ρυθμίζει το φως και ενίσχυει την αντίληψη των εξωτερικών συνθηκών, τοποθετώντας την κατοικία ως μια ακριβή και συνειδητή ένθεση ανάμεσα στο δάσος, τον ουρανό και το έδαφος.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το έργο χωροθετείται σε περιοχή χαμηλής οικιστικής πυκνότητας κοντά στον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν μια κατοικία που να χαρακτηρίζεται από χωρική σαφήνεια, ιδιωτικότητα και στενή σχέση με το φυσικό τοπίο. Το οικόπεδο βρίσκεται στο όριο της οικιστικής ζώνης και διαθέτει πλούσια βλάστηση, καθώς και μακρινές θέες προς τη θάλασσα. Στη νότια πλευρά εκτείνεται ένας μανταρινόκηπος, ενώ το δυτικό όριο ορίζεται από ένα ώριμο δάσος μπαμπού. Το ήπια επικλινές οικόπεδο έχει έκταση περίπου 5.200m2, με βασική σχεδιαστική πρόκληση την χωροθέτηση της κατοικίας μέσα σε ένα εκτεταμένο και σε μεγάλο βαθμό αδόμητο τοπίο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό οργανωτικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί η πισίνα, μήκους 20m, πλάτους 5m και μέγιστου βάθους 2.5m. Η πισίνα ορίζει τον κύριο άξονα του έργου και ευθυγραμμίζεται με τον μανταρινόκηπο, καθορίζοντας τη χωρική διάταξη της κατοικίας. Οι κύριοι χώροι οργανώνονται σε άμεση σχέση με αυτό το γραμμικό στοιχείο, εξασφαλίζοντας οπτική συνέχεια σε όλο το οικόπεδο και καθιστώντας την πισίνα τόσο χωρικό όσο και προσανατολιστικό εργαλείο. Η ανακλαστική επιφάνεια του νερού λειτουργεί ως ενδιάμεσο μεταξύ αρχιτεκτονικής και τοπίου και παραμένει ορατή από όλους τους βασικούς εσωτερικούς χώρους.

Η πρόσβαση στην κατοικία σχεδιάζεται ως μια συμπιεσμένη χωρική ακολουθία. Η είσοδος πραγματοποιείται μέσω μιας μερικώς κλειστής πορείας, η οποία οδηγεί σε έναν χαμηλά φωτισμένο μεταβατικό χώρο. Από εκεί, ένα ζεύγος φαρδιών, βαριών θυρών ανοίγει προς τον κύριο χώρο διαβίωσης, αποκαλύπτοντας το πλήρες μήκος της πισίνας και τον οπωρώνα πέρα από αυτήν. Η ακολουθία αυτή, που βασίζεται στην εναλλαγή συμπίεσης και εκτόνωσης του χώρου, αρθρώνεται μέσα από αντιθέσεις στο ύψος, την κλίμακα και την ένταση του φωτισμού και αντλεί από αρχές της παραδοσιακής ιαπωνικής αρχιτεκτονικής. Οι αντιθέσεις αυτές επιλύονται τελικά σε έναν ενιαίο δομικό κάνναβο με σταθερό ύψος 3.5m, ο οποίος προσδίδει συνοχή και ρυθμό στο εσωτερικό.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αίθουσα τσαγιού τοποθετείται στο πιο απομονωμένο σημείο της κάτοψης και διαφοροποιείται σκόπιμα από τους υπόλοιπους χώρους ως προς τη φωτεινότητα και τον βαθμό εγκλεισμού. Ο προσανατολισμός της προς το γειτονικό δάσος μπαμπού ενισχύει τον χαρακτήρα εσωστρέφειας. Ο χώρος επανερμηνεύει το παραδοσιακό “σαλόνι τσαγιού” -όπως φυσικά επιχρίσματα, κορμούς ξύλου με διατηρημένο φλοιό και αναφορές στο έργο του Sen no Rikyū- μέσα από ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό πρίσμα, με έμφαση στην εγκράτεια, την αναλογία και την υλική αίσθηση.

Το πρόγραμμα συμπληρώνεται από μια κάβα κρασιών, δύο ξενώνες και έναν χώρο άσκησης, οι οποίοι εντάσσονται στην ίδια δομική και υλική λογική. Η περιορισμένη παλέτα υλικών, σε συνδυασμό με τον αυστηρό έλεγχο της λεπτομέρειας, ενισχύει τον μινιμαλιστικό χαρακτήρα του έργου και την καθαρότητα της αρχιτεκτονικής πρόθεσης.

 

 

Ρευστά πεδία γνώσης

Η πρόταση βασίζεται σε μια φυσική φιλοσοφία που προσεγγίζει τον σχεδιασμό ως διαμόρφωση ενός ενιαίου ρέοντος πεδίου γνώσης, μνήμης και συλλογικότητας. Εμπνεόμενη από την ιδέα μιας “πολιτισμικής δομής” – εκείνων των διαχρονικών χωρικών σχέσεων που καθιστούν έναν τόπο μοναδικό – η προσέγγιση αναγνωρίζει το ιστορικό κτίριο ως συμμέτοχο στη συνεχή ροή και ανανέωση της τοπικής παράδοσης. Η μεταφορά των “συγκοινωνούντων δοχείων” μεταφράζει ακριβώς αυτή την επιδίωξη: για ένα ανοιχτό σύστημα όπου η γνώση, ως ρευστό, διανέμεται ισόρροπα, φέρνοντας το παρελθόν σε δημιουργικό διάλογο με το παρόν και το μέλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η πρόταση εστιάζει στη μέθεξη του παλιού και του νέου, αξιοποιώντας το εργαλείο της μίμησης ως μέσο για έναν αρχιτεκτονικό διάλογο. Εδώ η μίμηση δεν νοείται ως πιστή αντιγραφή του παλιού, αλλά ως μηχανισμός αναγνώρισης αυτών των αμετάβλητων αρχιτεκτονικών στοιχείων που μπορούν μέσω μίας αφαιρετικής διεργασίας να ενσωματωθούν στη νέα έκφραση της επέκτασης της Καρραδείου. Τα υφιστάμενα και τα νέα στοιχεία συντονίζονται σε μια αρχιτεκτονική ισορροπίας, αμοιβαιότητας και εξέλιξης. Οι χώροι σχεδιάζονται ως ένα ανοιχτό και πορώδες σύστημα, όπου η γνώση δεν περιορίζεται σε κλειστούς χώρους αλλά διαχέεται σε διαδρόμους, περάσματα και υπαίθριους χώρους, ενθαρρύνοντας τυχαίες συναντήσεις και ανταλλαγές.

Το νεοκλασικό κτίριο, ως αυθεντικό δείγμα της χαρακτηριστικής “χιακής αστικής κατοικίας” με επιρροές από τη Σμύρνη, θεωρείται σημείο υποδοχής και δημόσιας παρουσίας. Η αποκατάστασή του ακολουθεί τις αρχές της ολοκληρωμένης διατήρησης, σεβόμενη την ιστορική του ταυτότητα ενώ το επαναπροσδιορίζει ως ενεργό δημόσιο χώρο στην καθημερινότητα του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η νέα επέκταση προκύπτει ως συνέχεια και εξέλιξη αυτού του πλαισίου, διαμορφώνοντας έναν χώρο που λειτουργεί ως μέσο φυσικής, κοινωνικής και πνευματικής καλλιέργειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σχέση των δύο κτιρίων υλοποιείται μέσω πολλαπλών στρατηγικών. Τα δύο κτίρια συνδέονται με μια εσωτερική ράμπα προστατευμένη με συνεχές υαλοστάσιο και μια στεγασμένη γέφυρα (δώμα) που τα ενώνει στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Αυτό δημιουργεί μια λειτουργική συνέχεια, επιτρέποντας, για παράδειγμα, στην φοιτητική λέσχη να επεκτείνεται από το νέο κτίριο στο ισόγειο του νεοκλασικού (εντευκτήριο). Παράλληλα, τα υπόγεια σχηματίζουν έναν ενιαίο πυρήνα εξυπηρετήσεων και βοηθητικών χώρων. Η δομή της πρότασης ενισχύει τη σχέση συνέχειας. Το εντευκτήριο στο νεοκλασικό επικοινωνεί άμεσα με τη λέσχη σίτισης στο νέο. Τα γραφεία του δεύτερου ορόφου και των δύο κτιρίων συνδέονται μέσω της υπάρχουσας βεράντας και της επέκτασής της. Οι χρήσεις επαυξάνονται αμοιβαία, δημιουργώντας ένα ενιαίο λειτουργικό σύνολο.

Με τη μονολιθική της μορφή, η επέκταση σέβεται την πολυφωνία του αστικού περιβάλλοντος και ταυτόχρονα εγκαθιδρύει μια σχέση μορφολογικής συνέχειας με το νεοκλασικό, μέσω της αφαιρετικής επανερμηνείας των βασικών του γεωμετρικών και αναλογικών αρχών. Αυτή η δομή εντοπίζεται στις βαθιές, μη-γραμμικές χωρικές σχέσεις του νεοκλασικού και στις μορφολογικές του αρχές που αφηγούνται έναν τρόπο ζωής.

Τέλος, το γεωμετρικό σύστημα των εννέα τετραγώνων της κάτοψης του παλιού κτιρίου χρησιμοποιείται ως δομικό εργαλείο για τη σύνθεση του νέου, επεκτεινόμενο και περιστρεφόμενο για να δημιουργήσει νέες γεωμετρίες. Μορφολογικά στοιχεία (βεράντες, ημιυπαίθριοι χώροι) επανεμφανίζονται με αφαιρετικό τρόπο. Η διπλή δίριχτη στέγη του νέου κτιρίου, πέρα από τη μείωση της όψης μάζας, εδράζεται στη μορφολογική παράδοση και δημιουργεί ένα σύγχρονο τοπόσημο που συνδέεται με την ιστορία.

Στρατηγική αποκατάστασης & υλικά

Ενώ το νεοκλασικό αποκαθίσταται με σεβασμό στην υφιστάμενη υλικότητά του (ξύλινες επενδύσεις, τοιχογραφίες, τζάκι), η υλικότητα της επέκτασης εμπνέεται από την τοπική παράδοση χωρίς να την αντιγράφει. Η κύρια πρόσοψη επενδύεται με κεραμικά πλακίδια τοπικής παραγωγής, που αναφέρονται στην παραγωγή δομικών κεραμικών της Χίου. Το δάπεδο του νέου κτιρίου θα είναι ένα μωσαϊκό από αδρανή και κεραμίδια που προέρχονται από κατεδαφισμένα στοιχεία του οικοπέδου και από το παλιό κτίριο, ενσωματώνοντας συμβολικά τη μνήμη του παλιού στο νέο, υλοποιώντας πρακτικά την ιδέα των “συγκοινωνούντων δοχείων”.

Μεγάλα ανοίγματα, ειδικά στη νότια όψη του νέου κτιρίου και το διαμπερές υαλοστάσιο της σύνδεσης, διασφαλίζουν οπτική επαφή και συνέχεια μεταξύ των κτιρίων και με τον κήπο. Ο υπαίθριος χώρος αποτελεί τον ενιαίο συνδετικό ιστό του συγκροτήματος και υλοποιεί τη βασική φυσική φιλοσοφία ως μέσο καλλιέργειας της κοινότητας και του τόπου. Συγκεκριμένα, διατηρεί το μέγιστο δυνατό ποσοστό πρασίνου, επηρεάζοντας καθοριστικά τη μορφολογία της νέας επέκτασης και επανενεργοποιεί υδάτινα στοιχεία (πηγάδι, ιστορική δεξαμενή, ρυάκι) ως τριπλό υδάτινο ίχνος που βελτιώνει το μικροκλίμα και επαναφέρει τη μνήμη του τόπου.

 

Πολυεπίπεδη δομή

Το συγκρότημα κατοικιών αποτελείται από έντεκα ανεξάρτητες μονάδες και οργανώνεται βάσει ενός συστήματος διαδοχικών, ένθετων χωρικών επιπέδων. Στον πυρήνα της σύνθεσης βρίσκεται ο “Void Core”, ο οποίος λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός φυσικού φωτισμού και αερισμού. Γύρω από αυτόν αναπτύσσεται ο κύριος χώρος κατοίκησης (“Space”), ενώ ακολουθεί το “Buffer” – μια ενδιάμεση ζώνη που συγκροτείται από διαδρόμους, κλιμακοστάσια και αποθηκευτικούς χώρους. Το σύστημα ολοκληρώνεται με το “Case”, το εξωτερικό κέλυφος που περικλείει και προστατεύει τους χώρους διαβίωσης.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το οικόπεδο βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με σιδηροδρομική γραμμή, εντός ενός πυκνοδομημένου οικιστικού ιστού. Ο σχεδιασμός κλήθηκε να αντιμετωπίσει αυξημένες απαιτήσεις ιδιωτικότητας και ηχοπροστασίας, διατηρώντας παράλληλα επαρκή φυσικό φωτισμό και αερισμό. Σε αντίθεση με τη συνήθη τυπολογία της μισθωτικής κατοικίας, η οποία συχνά βασίζεται σε επαναλαμβανόμενες κατόψεις και περιορισμένη ανταπόκριση στο πλαίσιο, το παρόν έργο επιδιώκει τη χωρική διαφοροποίηση, την αισθητική ταυτότητα και την προσαρμοστικότητα στις ιδιαίτερες συνθήκες του τόπου.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι κύριοι χώροι κατοίκησης – καθιστικό, τραπεζαρία, κουζίνα και υπνοδωμάτια – περιβάλλονται από τη ζώνη του “Buffer”. Η ενδιάμεση αυτή στρώση, που συγκροτείται από διαδρομές κυκλοφορίας, κλιμακοστάσια και βοηθητικούς χώρους, λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ των ιδιωτικών εσωτερικών και του εξωτερικού περιβάλλοντος. Σε επιλεγμένες μονάδες, οι χώροι διαβίωσης επεκτείνονται προς τα έξω, δημιουργώντας ήπιες μεταβάσεις και οπτικές συνδέσεις με το περιβάλλον. Τα λουτρά τοποθετούνται στρατηγικά μεταξύ των κατοικιών, ενισχύοντας την ακουστική και οπτική απομόνωση και προσφέροντας ένα επιπλέον επίπεδο ιδιωτικότητας.

To “Void Core”, τοποθετείται στο κέντρο του κτιριακού συνόλου, και διοχετεύει φως και αέρα στο εσωτερικό του συγκροτήματος, αναβαθμίζοντας τις συνθήκες διαβίωσης και διαμορφώνοντας ταυτόχρονα τη συνολική ογκοπλασία. Η διάσπαση του συγκροτήματος σε δύο κύριους όγκους δημιουργεί ένα εσωτερικό πέρασμα με χαρακτηριστικά αστικής λωρίδας, επιτρέποντας ακόμη και στις κεντρικές κατοικίες να διατηρούν ενεργή σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον. Η χειρονομία αυτή, σε συνδυασμό με τις προεξοχές και τα στέγαστρα που αρθρώνουν το ισόγειο και τους ανώτερους ορόφους, μειώνει την αντιληπτή κλίμακα του συγκροτήματος και εξασφαλίζει την αρμονική ένταξή του στον περιβάλλοντα χαμηλό δομημένο ιστό.

Σχεδιασμός κλίμακας

Τα κλιμακοστάσια δεν αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως στοιχεία κατακόρυφης κυκλοφορίας, αλλά ως ενεργά χωρικά εργαλεία που μετριάζουν τις επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ακουστικής, φωτιστικής και θερμικής άνεσης. Στις κατοικίες τύπου μεζονέτας του τρίτου ορόφου, οι κλίμακες υπερβαίνουν τον γραμμικό τους ρόλο και διαμορφώνονται με ενδιάμεσες διευρύνσεις, δημιουργώντας παραρτήματα που λειτουργούν συμπληρωματικά προς τους κύριους χώρους διαβίωσης. Από την εξωτερική όψη, η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται μέσω προεξοχών, προσδίδοντας στο συνολικό κτιριακό όγκο αίσθηση ελαφρότητας και δυναμικής κίνησης.

 

Μία αστική καντίνα

Το Tanpopo είναι η ιαπωνική λέξη για το φυτό ταραξάκο και ο τίτλος μιας καλτ ιαπωνικής ταινίας του 1985 που ακολουθεί την ιστορία μιας νεαρής μητέρας που παίρνει μαθήματα από έναν οδηγό φορτηγού για το πώς να φτιάξει το τέλειο ramen. Είναι επίσης, ένας ιδιότυπος χώρος πίσω από την πλατεία Κλαυθμώνος, όπου προσφέρεται ιαπωνικό φαγητό σε μια casual ατμόσφαιρα που θυμίζει καντίνα, ακουμπισμένη στο πεζοδρόμιο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σχεδιαστική πρόθεση ήταν να θολώσουν τα όρια δημόσιου και ιδιωτικού, φέρνοντας τη δράση της μαγειρικής σε συνεχή αλληλεπίδραση με τους περαστικούς. Χωρικά, αυτό μεταφράστηκε με την τοποθέτηση του χώρου παρασκευής φαγητού στην όψη, στον πυρήνα της ροής του κόσμου από και προς το εσωτερικό. Η περιμετρικά ανοιχτή κουζίνα εντάσσεται σε ένα μεταλλικό στερεό το οποίο αναπτύσσεται σε διπλό ύψος, ενώ ενσωματώνεται στη δομή χωρίς στήριξη από τα υπάρχοντα δομικά στοιχεία, προσφέροντας ακόμα και τη δυνατότητα μεταφοράς του.

 

 

Χωρική οργάνωση

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η λειτουργία της κουζίνας προσομοιάζει με αυτή ενός ανεξάρτητου σύμπαντος που έχει τον δικό του ρυθμό και τους δικούς του κανόνες. Η ανεμπόδιστη ορατότητα όλων των διαδικασιών προετοιμασίας του φαγητού ενισχύει το αίσθημα αμεσότητας, μεταφέροντας ταυτόχρονα τον παλμό της κουζίνας στους επισκέπτες. Σημεία διάδρασης και συνάντησης των δύο κόσμων, παρασκευής και κατανάλωσης, αποτελούν οι πάγκοι φαγητού στους οποίους ο μάγειρας προσφέρει το ράμεν, απευθείας.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι υλικότητες που επιλέχθηκαν για να ντύσουν το γρήγορο και εφήμερο eat and go concept είναι αδρές, με το μέταλλο να κυριαρχεί. Οι inox επιφάνειες, στο εσωτερικό της κουζίνας, συνδυάζονται και δημιουργούν μια αίσθηση ροής με τις κυριαρχούσες γκρι αποχρώσεις και τις λεπτομέρειες από μάρμαρο Αλιβερίου στη σάλα του καθιστικού. Η ποικιλία στις υφές και η μετάβαση από το λείο του inox στο αδρό του σοβά των τοίχων και του επεξεργασμένου χτυπητού μαρμάρου, διαφοροποιεί απτικά ό,τι οι αποχρώσεις ενοποιούν οπτικά, θέτοντας παρασκευή και κατανάλωση σε μια συνεχή διαπραγμάτευση των ορίων και των διαφορών τους.

Τον σχεδιασμό συμπληρώνουν ξύλινοι πάγκοι που φέρουν μνήμες από παραδοσιακές καντίνες, κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο οικεία, διευκολύνοντας παράλληλα τη λειτουργικότητα και τη ροή της κίνησης. Η ιδιαίτερη έμφαση στην αρμονική σύμπραξη υλικών και δομών στοχεύει στο να εμπλουτίσει το εκάστοτε concept, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του brand.

 

 

Γλυπτικό αποτύπωμα

Η κατοικία επιχειρεί να αποτυπώσει χωρικά τη συνάντηση μνήμης και λήθης, έχοντας γεννηθεί μέσα από τα βιώματα του τόπου, εκεί όπου το παιχνίδι των παιδικών χρόνων μετουσιώθηκε σε υλική πρόθεση. Μια αρχιτεκτονική χειρονομία ριζωμένη στο φως, στον αέρα, στο άυλο και στη σιωπή της μεσογειακής ενδοχώρας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο βρίσκεται στην Κάτω Δευτερά, στα προάστια της Λευκωσίας, σε περιοχή με ήπιο ξηροθερμικό μικροκλίμα και μορφολογία χαμηλών κοιλάδων και πεδιάδων. Η γεωργική χρήση του τοπίου επιβιώνει και συνομιλεί με τη νέα δόμηση. Η κατοικία δεν εισβάλλει, αλλά ενσωματώνεται, ενώ ο τόπος παραμένει πρωταγωνιστής.

Η συνθετική διαδικασία ξεκινά από την κάτοψη, η οποία οργανώνει τη λογική της κατοίκησης μέσα από έναν αυστηρό, τυπολογικά συμπαγή πυρήνα. Δύο καθαροί ισόγειοι όγκοι -τοποθετημένοι παράλληλα- ορίζουν ένα ενδιάμεσο αίθριο, το οποίο λειτουργεί ως χωρικός και βιωματικός πυρήνας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι όγκοι φιλοξενούν τις βασικές λειτουργίες της κατοικίας, ενώ δύο “μαντρότοιχοι” συμπληρώνουν το εσωστρεφές περίβλημα, διαμορφώνοντας συνθήκες προστασίας και απομόνωσης. Η κάτοψη απορρίπτει τους περιττούς χώρους κίνησης και καθοδηγεί τη ροή μέσα από συντεταγμένες, ευδιάκριτες λειτουργίες. Η κατοίκηση εστιάζει στο αίθριο: έναν χώρο ηλιακό, κοινωνικό, συλλογικό αλλά και ψυχικό.

Η κατοικία αναπτύσσεται από μέσα προς τα έξω, με την αδόμητη περιμετρική ζώνη να λειτουργεί ως φυσικό περίβλημα. Η φύτευση προγραμματίζεται να συνομιλήσει με το χτισμένο, προσφέροντας οργανική ένταξη στο τοπίο και αμβλύνοντας την παρουσία της κατασκευής στο πέρασμα του χρόνου. Ο προσανατολισμός υπακούει σε βιοκλιματικά κριτήρια: οι χώροι διημέρευσης βλέπουν νότια, προς το αίθριο∙ οι βοηθητικοί οργανώνονται βόρεια, με θέα προς την πεδιάδα και τον Πενταδάκτυλο. Ο πρώτος όγκος, στραμμένος προς τον δρόμο, συγκροτεί την πρόσοψη και φιλτράρει την επαφή με το δημόσιο. Στεγάζει αποθήκες, ατελιέ, βοηθητικούς χώρους της κολυμβητικής δεξαμενής και ένα μαγειρείο εξωτερικού χώρου.

 

 

Υλικότητα & γεωμετρία

Η κατοικία δεν αναζητεί την εντύπωση, ενώ απορρίπτει την υλική υπερβολή, τις επιφανειακές υφές και τις φλύαρες γεωμετρίες. Το αρχιτεκτονικό της ιδίωμα βασίζεται στη λιτότητα, στην καθαρότητα του χώρου και στην πρωτοκαθεδρία του φωτός. Η έδρασή της σε ένα λιτό βάθρο από εμφανές σκυρόδεμα τη μετατρέπει σε μια γλυπτική επινόηση, ένα ήπιο αποτύπωμα μέσα στο τοπίο. Ένα κτίσμα που ακούει και θυμάται.

 

Παραθαλάσσια φιλοξενία

Αντικρίζοντας την ανεξερεύνητη παραλία της Αγίας Παρασκευής, το έργο εντάσσεται αρμονικά στα σμαραγδένια νερά, τα άγρια τοπία και τη μοναδική χλωρίδα της περιοχής. Αναδύεται μέσα από χαμηλή βλάστηση, σχηματισμένα βράχια και φυσικούς αμμόλοφους, προσφέροντας ένα ήρεμο καταφύγιο σε αυτόν τον παρθένο κόλπο.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η προσέγγιση βασίζεται στην αρμονική ένωση αισθητικής και λειτουργικότητας, με σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον και τον χαρακτήρα του τόπου. Κάθε χώρος έχει μελετηθεί ώστε να προσφέρει άνεση, ευελιξία και μια φυσική ροή ανάμεσα σε σαλόνι, κουζίνα και υπνοδωμάτια, ενισχύοντας την αίσθηση ελευθερίας και ηρεμίας. Ο σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην εμπειρία των φιλοξενούμενων, δημιουργώντας συνθήκες που επιτρέπουν τόσο κοινωνικές στιγμές όσο και ιδιωτικότητα, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Οι ευρύχωροι χώροι διαβίωσης, οι ανοιχτές κουζίνες και τα προσεκτικά διατεταγμένα υπνοδωμάτια εξασφαλίζουν φυσική ροή και ευελιξία.

 

 

Custom στοιχεία

Η χρήση μεγάλων γυάλινων επιφανειών εκμεταλλεύεται τη θέα προς το Αιγαίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να πλημμυρίζει τους χώρους και δημιουργώντας αίσθηση συνέχειας μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Φυτά, φυσικά διακοσμητικά στοιχεία και χρωματικές παλέτες εμπνευσμένες από την άμμο, τα βράχια και το ξύλο ενισχύουν την αίσθηση σύνδεσης με το τοπίο.

 

 

Παλέτα υλικών & φωτισμός

Υλικά όπως το εμφανές σκυρόδεμα, η πέτρα Καρύστου και το ζεστό ξύλο συνδυάζονται με γήινες αποχρώσεις και διακριτές υφές, ενώ η καλλιτεχνική πατίνα προσδίδει βάθος και αίσθηση χειροποίητης λεπτομέρειας. Ο φωτισμός έχει σχεδιαστεί με λεπτομέρεια: κρυφοί φωτισμοί και επιτραπέζια φωτιστικά δημιουργούν ζεστή και διακριτική ατμόσφαιρα, υπογραμμίζοντας τα υλικά και τις υφές του χώρου.

Κάθε στοιχείο του έργου υπηρετεί τη φιλοσοφία να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου η ηρεμία, η κομψότητα και η λειτουργικότητα συνυπάρχουν αρμονικά, προσφέροντας στους φιλοξενούμενους μια μοναδική εμπειρία παραθαλάσσιας φιλοξενίας.

 

Αυστηρές γεωμετρίες

Το Lucky No 5 είναι ένα espresso & aperitivo bar που στεγάζεται σε διώροφο κτίριο, στο κέντρο της πόλης. Το έργο επαναπροσδιορίζει την έννοια του αστικού bar, προτείνοντας έναν χώρο που απομακρύνεται από τις καθιερωμένες φόρμες και συνδυάζει τη βιομηχανική ωμότητα με τη ζωντάνια της pop αισθητικής. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον ταυτόχρονα αυθεντικό και παιχνιδιάρικο, ένα σκηνικό όπου η καθημερινή συνήθεια μετατρέπεται σε εμπειρία σχεδιασμού. Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, δομή και χρωματική τόλμη, αντλώντας έμπνευση από το βιομηχανικό ύφος και την ενέργεια του σύγχρονου αστικού τοπίου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στο ισόγειο των 38m2 οργανώθηκε ο κύριος χώρος λειτουργίας του bar, η ζώνη προετοιμασίας προϊόντων και ένας μικρός βοηθητικός χώρος παραγωγής. Στον πρώτο όροφο, επιφάνειας 25m2, διαμορφώθηκαν το WC και ένας επιπλέον ανοικτός χώρος. Το café-bar, βρίσκεται στη γωνία μιας στενής αστικής στοάς και αξιοποιεί πλήρως τη μοναδική του θέση. Οι μεγάλες τζαμαρίες και ο συνεχής πάγκος καταργούν το όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, επιτρέποντας στους επισκέπτες να καθίσουν άνετα τόσο μέσα όσο και κατά μήκος της πρόσοψης. Αυτή η χειρονομία μεταμορφώνει το μικρό αποτύπωμα του χώρου σε ένα ανοιχτό, ρευστό περιβάλλον, που επεκτείνει τη ζωντάνια του café-bar προς τον δημόσιο χώρο και δημιουργεί έναν φυσικό διάλογο με την πόλη.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Στο κέντρο της σύνθεσης βρίσκεται το bar, ο βασικός πυρήνας κοινωνικής δραστηριότητας και οπτικής ταυτότητας. Η πράσινη μεταλλική του βάση και οι λιτές, μινιμαλιστικές επιφάνειες αποπνέουν σταθερότητα και καθαρότητα, ενώ τα λεπτά μπλε σκαμπό με τους κυκλικούς καθίσματα προσθέτουν μια παιχνιδιάρικη αντίστιξη. Πίσω από τον πάγκο, τα ανοιχτά ράφια σε βαθύ μπλε ενσωματώνουν τα λειτουργικά αντικείμενα – ποτήρια, εργαλεία, πρώτες ύλες – στη συνολική αισθητική, μετατρέποντας τη χρηστικότητα σε μέρος του σχεδιασμού.

Ο φωτισμός αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της ατμόσφαιρας. Γραμμικά φωτιστικά αναδεικνύουν την αδρότητα της βιομηχανικής οροφής, ενώ σφαιρικά φωτιστικά τοίχου απαλύνουν τη σκηνική ένταση, προσδίδοντας θεατρικότητα. Μια βιολετί LED ταινία πίσω από το bar δημιουργεί βάθος και μια διακριτική club αίσθηση, επιτρέποντας στο περιβάλλον να μεταβάλλεται φυσικά από πρωινό espresso spot σε βραδινό aperitivo lounge.

 

 

Ταυτότητα & υλικά

Τα γαλάζια μεταλλικά καθίσματα και τραπέζια αντανακλούν τη ζωηρή διάθεση του εσωτερικού, ενώ η ριγέ τέντα σε πορτοκαλί και μπλε αποχρώσεις προσδίδει στην πρόσοψη ένα χαρούμενο και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα. Η φωτεινή επιγραφή πάνω από την είσοδο και η απαλή βιολετί λάμψη που ξεχύνεται από το εσωτερικό προσελκύουν τον περαστικό και σηματοδοτούν τον έντονο παλμό του χώρου. Μπαίνοντας, το βλέμμα αιχμαλωτίζεται από την τρισδιάστατη επιγραφή του παταριού, στοιχείο που λειτουργεί ως αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς και βασικό στοιχείο ταυτότητας.

Η υλικότητα του χώρου στηρίζεται στην αντίθεση. Το εμφανές μπετόν και οι φθαρμένοι σοβάδες αποκαλύπτουν την ιστορία του κτιρίου, διαμορφώνοντας ένα ωμό, βιομηχανικό φόντο που αναδεικνύει το χρώμα και το φως. Το δάπεδο τύπου terrazzo προσφέρει λεπτή υφή και ανθεκτικότητα, εξισορροπώντας την ένταση των ζωντανών αποχρώσεων. Μαζί, τα στοιχεία αυτά δημιουργούν έναν ισορροπημένο διάλογο ανάμεσα στην αυθεντικότητα και το παιχνίδι.

Οι αποχρώσεις του πράσινου, του μπλε και του πορτοκαλί καθορίζουν τη χρωματική ταυτότητα του χώρου. Οι έντονες αντιθέσεις γεμίζουν τον χώρο με pop δυναμισμό, ενώ τα ουδέτερα δάπεδα και οι αδρές επιφάνειες διατηρούν μια αίσθηση ισορροπίας και βάθους. Η συνύπαρξη αυτών των αντιθέσεων – η ειλικρίνεια του βιομηχανικού ύφους και η ζωντάνια της pop αισθητικής – δημιουργεί έναν χώρο που ξεπερνά τον ρόλο ενός απλού bar. Το Lucky No 5 μετατρέπεται σε μια εμπειρία σχεδιασμού: ένα περιβάλλον όπου η δομή συναντά τον αυθορμητισμό, η ακρίβεια τον παλμό του χρώματος και η αστική αυθεντικότητα αποκτά νέα, εκφραστική μορφή.

 

Διαδοχική εμπειρία

Το έργο διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη δεξιοτεχνία και τη βιωματική διάσταση του χώρου, υπερβαίνοντας την απλή λογική της σύνθεσης ή της πρόσθεσης. Η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται κάτω από μια αλληλουχία θολωτών οροφών, που διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα κάθε χώρου ενώ ταυτόχρονα τους ενοποιούν σε ένα ενιαίο σύνολο. Αντί να διαιρούν, οι καμπύλες αυτές καθοδηγούν το βλέμμα, επεκτείνουν τις οπτικές φυγές και αποδίδουν στο εσωτερικό μια αίσθηση ελαφρότητας και ροής.

 

Λειτουργική οργάνωση

Κεντρικό ρόλο στη χωρική σύνθεση κατέχει ένα ειδικά σχεδιασμένο σταθερό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως στοιχείο αποθήκευσης και ως αρχιτεκτονική χειρονομία. Ακολουθεί μια συνεχή πορεία από την είσοδο προς τον κύριο χώρο διημέρευσης και, χωρίς διακοπή, οδηγεί στους ιδιωτικούς χώρους. Αυτή η αδιάλειπτη ροή οργανώνει το οικιακό περιβάλλον με σαφήνεια και συνοχή, επιτρέποντας στις λειτουργίες να διαδέχονται φυσικά η μία την άλλη, ενώ διατηρείται μια αίσθηση οπτικής και χωρικής συνέχειας.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών στηρίζεται στη φυσικότητα και την ισορροπία. Το μάρμαρο προσθέτει βάθος και ποικιλία μέσα από την υφή και τα νερά του, ενώ η συνύπαρξή του με τις θερμές αποχρώσεις του ξύλου και το απαλό φως δημιουργεί λεπτές αντιθέσεις. Οι υλικές αυτές αλληλεπιδράσεις ενισχύουν την ταυτότητα κάθε χώρου, αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα του χωρίς να διαταράσσουν την συνολική αρμονία του εσωτερικού.

 

 

Ειδικές κατασκευές

Η δεξιοτεχνία διαπερνά κάθε λεπτομέρεια του έργου. Οι προσεκτικά εκτελεσμένες ξυλουργικές κατασκευές προσδίδουν ζεστασιά και υλικότητα, σε αρμονία με τη γεωμετρική ακρίβεια του διαμερίσματος. Η διακόσμηση αποφεύγεται συνειδητά, δίνοντας τη θέση της σε μια αυστηρή γλώσσα αναλογιών, καθαρότητας και υλικής ειλικρίνειας. Με την ευθυγράμμιση του χωρικού ρυθμού και της χειροποίητης ακρίβειας, το έργο συνθέτει ένα φωτεινό και συνεκτικό οικιακό περιβάλλον – ένα διαμέρισμα που εκφράζει ταυτόχρονα την πειθαρχία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και την ευαισθησία της χειροποίητης δημιουργίας.

 

Χαμηλό προφίλ

Η κατοικία βρίσκεται κοντά στην ακτογραμμή του North Berwick στη Σκωτία και εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό περιβάλλον που την περιβάλλει. Το χαμηλό της προφίλ περιορίζει την οπτική της παρουσία στο τοπίο, ενώ ο προσανατολισμός της εξασφαλίζει ιδανική ηλιοφάνεια και απρόσκοπτες θέες προς τη θάλασσα. Οι υπαίθριοι χώροι – οι προστατευμένες αυλές και ο κεντρικός περίβολος – επεκτείνουν τη ζωή προς το ύπαιθρο, δημιουργώντας μια συνεχόμενη εμπειρία κατοίκησης μέσα στο τοπίο. Το έργο αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή της παραθαλάσσιας κατοικίας: μια αρχιτεκτονική ριζωμένη στο τοπικό πλαίσιο, προσαρμοσμένη στο κλίμα και διαχρονική μέσα από την απλότητά της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύνθεση διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, το τοπίο και τη διαρκή μεταβολή του παράκτιου περιβάλλοντος. Η κατοικία, χαμηλή και προστατευμένη, σχεδιάστηκε με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες του τόπου – τον προσανατολισμό, τους ανέμους και το φυσικό φως. Ο σχεδιασμός επιδιώκει να συνδυάσει την αίσθηση της προστασίας με την εμπειρία της ανοιχτότητας: να προσφέρει πλαίσια θέας προς τη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει ιδιωτικότητα και προφύλαξη από τις κλιματικές συνθήκες.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία οργανώνεται γύρω από μια κεντρική αυλή, που λειτουργεί ως ο κοινωνικός και κλιματικός πυρήνας της σύνθεσης. Ο χώρος αυτός μεσολαβεί ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ενώ η κυκλοφορία αναπτύσσεται περιμετρικά του, συνδέοντας τα διαφορετικά πτερύγια του σπιτιού. Η εναλλαγή στενών και ανοιχτών χώρων δημιουργεί έναν ρυθμό κίνησης και εμπειρίας, όπου το φως, η σκιά και η θέα εναλλάσσονται διαρκώς.

Η κάτοψη οργανώνεται σε τρεις βασικές ζώνες: τους χώρους διημέρευσης, τα υπνοδωμάτια και τους βοηθητικούς χώρους. Οι ζώνες αυτές συνδέονται οπτικά και λειτουργικά μέσω διαφανών διαδρόμων, που διατηρούν την αίσθηση της συνέχειας χωρίς να διαταράσσουν την άνεση. Οι ενιαίοι χώροι καθιστικού και τραπεζαρίας ανοίγουν προς τις βεράντες, προσφέροντας ευελιξία και εναλλαγές χρήσης ανάλογα με την εποχή. Η καθαρότητα της μορφής και η αυστηρή γεωμετρική δομή εξασφαλίζουν σαφήνεια και λειτουργικότητα.

 

 

Υλικά και βιωσιμότητα

Επιλέχθηκε μια εκλεπτυσμένη παλέτα φυσικών υλικών που εναρμονίζει το κτίριο με το τοπίο. Το φυσικό ξύλο, η πέτρα και οι εκτεταμένες υαλόφρακτες επιφάνειες συνδυάζονται ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στη στιβαρότητα και τη διαφάνεια. Η θερμή υφή του ξύλου αντιπαρατίθεται στην ακρίβεια των μεταλλικών λεπτομερειών, ενώ η πέτρινη βάση “εδραιώνει” το κτίσμα στο έδαφος. Η βιωσιμότητα αποτέλεσε θεμελιώδη παράμετρο του σχεδιασμού: χρησιμοποιήθηκαν υλικά τοπικής προέλευσης, υψηλής απόδοσης θερμομόνωση και παθητικά συστήματα ελέγχου του ηλιασμού, με στόχο την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη μακροχρόνια αντοχή της κατασκευής.

 

Χωρικό πείραμα

Το έργο αντανακλά την εξελισσόμενη αστική κουλτούρα της Σαγκάης. Δημιουργώντας ένα επιμελημένο, καθηλωτικό περιβάλλον, το καφέ λειτουργεί τόσο ως σημείο συνάντησης της γειτονιάς όσο και ως δήλωση της παγκόσμιας κουλτούρας του καφέ. Συνδέει το τοπικό πλαίσιο με τις διεθνείς τάσεις σχεδιασμού, εμπλουτίζοντας τον πολιτιστικό ιστό της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σύλληψη του έργου αποτελεί έναν εμπορικό χώρο που υπερβαίνει τις παραδοσιακές λειτουργίες. Αντί για ένα συμβατικό καφέ, αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή εμπειρία, όπου ο σχεδιασμός, το εμπόριο και η κοινότητα αλληλοσυνδέονται. Ο σχεδιασμός δίνει έμφαση σε έναν νέο αστικό τρόπο ζωής -ανοιχτό, πειραματικό και επικεντρωμένο στην ανταλλαγή ιδεών.

Ο ευρύχωρος σχεδιασμός και τα ανθεκτικά βιομηχανικά χαρακτηριστικά του αρχικού κτιρίου προσέφεραν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες. Αντί για συμβατικά χωρίσματα, ο σχεδιασμός ενσωματώνει χαμηλά ξύλινα διαχωριστικά και αρθρωτές προθήκες, δημιουργώντας έναν χώρο που είναι ταυτόχρονα ανοιχτός και οργανωμένος. Οι φυτεύσεις στην είσοδο και ο χώρος εκθέσεων συνυφαίνονται, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός εμπορικού μετασχηματισμού, ενώ ταυτόχρονα αφηγούνται μια πολιτιστική ιστορία. Ο χώρος έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύσσεται οργανικά: οι αρθρωτές προθήκες μπορούν να αναδιαταχθούν για να ανανεώσουν τις εμπορικές εκθέσεις, ενώ ο κεντρικός χώρος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χώρο συνεδρίων ή εκδηλώσεων μετακινώντας τον πάγκο καφέ και αναπροσαρμόζοντας τη διάταξη καθισμάτων. Αυτή η ευελιξία αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία ανάμεσα στη λειτουργία και την αισθητική του χώρου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η χωρική σύλληψη συνδυάζει κυκλοφορία, έκθεση και κοινωνική αλληλεπίδραση. Πολλαπλά επίπεδα από πλατφόρμες και διαδρόμους συνδέονται αδιάλειπτα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώσουν το καφέ δυναμικά, από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Η διάταξη ενθαρρύνει την κίνηση, την αλληλεπίδραση και την εξερεύνηση, μετατρέποντας τον χώρο σε καφέ, γκαλερί και κοινωνικό κόμβο ταυτόχρονα. Ζώνες για καφέ, εκθέσεις και δημιουργικά εργαστήρια ενσωματώνονται σε ένα ενιαίο, συνεκτικό αφήγημα. Ευέλικτα έπιπλα και αρθρωτές εγκαταστάσεις επιτρέπουν στον χώρο να προσαρμόζεται σε διαφορετικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Ο λειτουργικός σχεδιασμός εξασφαλίζει τόσο την καθημερινή λειτουργία του καφέ όσο και τη δυνατότητα φιλοξενίας επιμελημένων εκδηλώσεων ή καλλιτεχνικών παρουσιάσεων.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Φυσικές υφές όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο συνδυάζονται με πειραματικά φινιρίσματα. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ακατέργαστα και εκλεπτυσμένα υλικά αντικατοπτρίζουν το μείγμα εμπορίου και δημιουργικότητας. Ο φωτισμός παίζει καίριο ρόλο, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές χειρονομίες και διαμορφώνοντας οικείες ατμόσφαιρες. Τέλος, τα αρθρωτά συστήματα εκθέσεων και οι ευέλικτες φυτεύσεις καθιστούν τον χώρο προσαρμόσιμο σε εποχικές αλλαγές, εκδηλώσεις και στους φυσικούς ρυθμούς των φυτών. Αυτή η μέθοδος ξεπερνά τον παραδοσιακό σχεδιασμό, δίνοντας στον χώρο τη δυνατότητα να προσαρμόζεται και να παραμένει ζωντανός. Είναι βιώσιμη όχι μόνο επειδή χρησιμοποιεί φυσικά στοιχεία για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και επειδή ο σχεδιασμός επιτρέπει στις εμπορικές δραστηριότητες να συγχωνεύονται αρμονικά με τη φυσική ροή του χώρου.

 

Ομαλή ενσωμάτωση

Η κατοικία διαθέτει δομημένη επιφάνεια 300 m² σε οικόπεδο 200 m². Το σχέδιο διαμορφώθηκε για έναν κοινωνικό τρόπο ζωής, με ρευστούς εσωτερικούς χώρους και έντονη ενσωμάτωση με τη φύση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βρισκόμενη σε δρόμο γεμάτο πράσινο στο Jardim Paulistano, η κατοικία αντιπροσωπεύει την καλοσχεδιασμένη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Η έντονη αντίθεση μεταξύ των ορόφων καθορίζει την αρχιτεκτονική αισθητική της: ενώ το ισόγειο χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και χωρική ρευστότητα, ο επάνω όροφος εμφανίζεται ως διακριτός μονολιθικός όγκος. Ο πρώτος όροφος περιβάλλεται από κάθετα στοιχεία που λειτουργούν ως κινητά σκίαστρα, κρύβοντας τις δομικές επιφάνειες και ρυθμίζοντας το ηλιακό φως. Αυτή η στρατηγική υπερβαίνει την αισθητική, εξασφαλίζοντας θερμική ισορροπία, ιδιωτικότητα και μια μοναδική ταυτότητα.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στο ισόγειο, ένας μεγάλος ενιαίος κοινωνικός χώρος ενώνει την κουζίνα με το καθιστικό, ανοίγοντας στον κήπο μέσω γενναιόδωρων ανοιγμάτων. Στον πρώτο όροφο, δύο ευρύχωρες σουίτες εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα και άνεση. Το ρετιρέ περιλαμβάνει έναν ευέλικτο χώρο και ένα ηλιόλουστο κατάστρωμα, προσφέροντας θέα στις κορυφές των δέντρων και βύθιση στη φύση μέσα στο αστικό περιβάλλον. Στοιχεία προσβασιμότητας, όπως φαρδιές διόδους και ανελκυστήρας, επιτρέπουν τη μακροχρόνια χρήση.

 

 

Παλέτα υλικών & βλάστηση

Η ανθεκτικότητα και η χαμηλή συντήρηση καθοδήγησαν τις επιλογές υλικών. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν πορσελάνινες πλάκες στο ισόγειο, ενώ οι εξωτερικοί τοίχοι και τα δάπεδα επενδύθηκαν με φυσική πέτρα. Επιπλέον, το ξύλο κυριάρχησε στο εσωτερικό, χρησιμοποιούμενο για τα σκίαστρα, τα πάνελ και τις ξυλουργικές κατασκευές.

Τέλος, η διαμόρφωση του τοπίου διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τροπική βλάστηση περιβάλλει την κατοικία, δημιουργώντας ιδιωτικότητα και μια ζεστή ατμόσφαιρα. Μια διατηρημένη Pitangueiras tree στο γκαράζ προσφέρει σκιά και σεβασμό στη φυσική κληρονομιά, ενώ άλλα είδη ενισχύουν την ένταξη της κατοικίας στο αστικό τοπίο.

 

Ενοποιημένος χώρος

Από την είσοδο έως το πλωτό κανάλι, ένας τοίχος ορίζει τη δομή, οργανώνει το πρόγραμμα και ενοποιεί το σύνολο του έργου. Δεν αποτελεί απλώς μια τυπική χειρονομία αλλά μια ολοκληρωμένη στρατηγική: λειτουργεί ταυτόχρονα ως φέρουσα δομή, ως οργανωτικό στοιχείο του προγράμματος, ως μέσο απόκρυψης τεχνικών εγκαταστάσεων και ως φορέας της αρχιτεκτονικής γλώσσας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο σχεδιάστηκε για ένα ζευγάρι που επιθυμούσε να συνδυάσει την ηρεμία της υπαίθρου με τον θαλάσσιο τρόπο ζωής. Η παρουσία των βουνών και του καναλιού υπήρξε καθοριστική για τη χωροθέτηση, τις κατευθύνσεις των θεάσεων και τις ροές. Ανάμεσα στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά συγκαταλέγονται η πισίνα με ελικοειδή ράμπα που εξασφαλίζει την προσβασιμότητα, καθώς και τα λουτρά με αναδιπλούμενες στέγες. Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν την αρμονική σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, τη φύση και την καθημερινότητα στην Angra dos Reis της Βραζιλίας.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Στη μία πλευρά του τοίχου χωροθετούνται οι τεχνικές και βοηθητικές ζώνες: χώροι εξυπηρέτησης, κυκλοφορίες και μηχανολογικά συστήματα. Στην απέναντι πλευρά αναπτύσσεται η εμπειρία κατοίκησης, με την πισίνα, τους χώρους χαλάρωσης και τον διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο. Η αρχιτεκτονική σύνθεση επιτρέπει τη συνεχή διάχυση του εσωτερικού προς το εξωτερικό, με συρόμενες πόρτες που εξαφανίζονται μέσα στον ίδιο τον τοίχο.

Στο χαμηλότερο επίπεδο, οι λειτουργικοί χώροι παραμένουν κρυμμένοι πίσω από τον τοίχο. Στο ανώτερο επίπεδο, ένας αιωρούμενος όγκος φιλοξενεί τα ιδιωτικά δωμάτια, ενώ το κεντρικό καθιστικό καταλαμβάνει το κενό ανάμεσά τους. Η διάταξη δίνει προτεραιότητα στην ανοιχτότητα, τη ρευστή κίνηση και τη στενή σχέση εσωτερικού -εξωτερικού χώρου.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών είναι λιτή αλλά εκφραστική: εμφανές σκυρόδεμα, συμπιεσμένο μπαμπού και βραζιλιάνικο μάρμαρο. Η κατασκευή επιτρέπει ανοίγματα έως 12.5m και προβόλους 6.5m. Παράλληλα, διατηρήθηκαν παραδοσιακές τεχνικές, όπως τα στηρίγματα από τοπικό ξύλο καθώς και οι ακριβείς, απλές κατασκευαστικές λύσεις.

 

Κυκλαδικός μινιμαλισμός

Το έργο αποτελεί μια γκαλερί ξυλογλυπτικής που βρίσκεται στο Μεγαλοχώρι, ένα από τα πιο αυθεντικά και γραφικά χωριά της Σαντορίνης, το οποίο συνεχίζει να αποπνέει την ουσία του κυκλαδίτικου πολιτισμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η γκαλερί αποτελεί έναν ύμνο στον σύγχρονο κυκλαδίτικο μινιμαλισμό· έναν χώρο αφιερωμένο στην ανάδειξη της τέχνης της ξυλογλυπτικής, που εκφράζει την ουσία του υλικού και την ταυτότητα του καλλιτέχνη. Αφετηρία του σχεδιασμού αποτέλεσε η απέριττη φυσικότητα και διαχρονική γοητεία της ελληνικής παράδοσης. Το αρχιτεκτονικό όραμα εμπνέεται από τις παραδοσιακές ελληνικές τέχνες και χειροτεχνίες, τις οποίες μεταφράζει σε μια σύγχρονη αισθητική γλώσσα.

 

 

Custom στοιχεία

Μεταλλικά και ξύλινα πάνελ, εμπνευσμένα από παραδοσιακά κεντήματα, επανασχεδιάζονται με μοντέρνα ματιά και χρησιμοποιούνται είτε ως ημιδιαφανή διαχωριστικά είτε ως ράφια προβολής των ξυλόγλυπτων έργων. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο του χώρου είναι οι διατηρημένοι ξυλουργικοί πάγκοι, αυθεντικά εργαλεία του παρελθόντος που ενσωματώνονται αρμονικά στη σύγχρονη αισθητική του χώρου.

 

 

Διάταξη & υλικά

Η γκαλερί έχει ανοιχτή κάτοψη, με σημεία έκθεσης τοποθετημένα σε όλους τους τοίχους. Ένα λεπτό κεντρικό στοιχείο προβολής οργανώνει τον χώρο διακριτικά, διατηρώντας τη συνολική αίσθηση ροής και ανοιχτότητας. Τα υλικά και οι χρωματισμοί αντλούν έμπνευση από την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, με στόχο να αναδείξουν τα ξύλινα γλυπτά του καλλιτέχνη. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα ήρεμο, εκλεπτυσμένο περιβάλλον – ένας δροσερός λευκός καμβάς που επιτρέπει στα έργα να πρωταγωνιστήσουν.

 

 

Ενδιάμεση διαφάνεια

Η διώροφη κατοικία σχεδιάστηκε για μια τετραμελή οικογένεια, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου, λιτού και λειτουργικού χώρου που εντάσσεται ομαλά στο μεσογειακό τοπίο. Η σύνθεση βασίζεται σε καθαρούς γεωμετρικούς όγκους και οριζόντιες γραμμές, με έντονη έμφαση στη διαφάνεια και στη συνέχεια μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Ο συνδυασμός λευκών επιφανειών, ξύλου και μετάλλου δημιουργεί ένα σύνολο διακριτικής κομψότητας και ηρεμίας.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κατοικία προσφέρει έναν σύγχρονο τρόπο διαβίωσης που εστιάζει στη λειτουργικότητα και στη συνεχή επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση συνδυάζει τη λιτότητα με την ποιότητα του φωτός και του χώρου, δημιουργώντας ένα οικιστικό σύνολο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της οικογένειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Το ισόγειο αναπτύσσεται γύρω από έναν κεντρικό χώρο διημέρευσης, όπου το καθιστικό και η τραπεζαρία συνδέονται άμεσα με τις μεγάλες βεράντες και τον κήπο. Η κουζίνα, σε επαφή με τον κύριο χώρο, εξυπηρετείται από βοηθητικούς χώρους και συνδέεται με την καλυμμένη βεράντα που φιλοξενεί υπαίθρια ψησταριά. Η εσωτερική διαρρύθμιση ακολουθεί τη λογική του ανοιχτού πλάνου, επιτρέποντας την οπτική συνέχεια και τη ροή του φυσικού φωτός. Στον όροφο χωροθετούνται τρία υπνοδωμάτια και οι αντίστοιχοι χώροι υγιεινής, εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη ιδιωτικότητα για τα μέλη της οικογένειας.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Στο εσωτερικό κυριαρχούν οι φυσικές υφές και οι γήινοι τόνοι. Το ξύλινο δάπεδο, τα δερμάτινα έπιπλα και οι μεταλλικές λεπτομέρειες στη σκάλα υπογραμμίζουν τη μινιμαλιστική αισθητική και την αίσθηση ζεστασιάς. Η διακριτική ενσωμάτωση του φωτισμού αναδεικνύει τη λιτότητα της μορφής και ενισχύει την καθαρότητα των γραμμών.

 

Διατήρηση υλικότητας

Κοντά στην εμβληματική Πλατεία Πόρ-ντο-Σολ, στη γειτονιά Άλτο ντε Πινιέιρος του Σάο Πάολο, ένα ζευγάρι με δύο κόρες και έναν σκύλο απέκτησε μια όμορφη κατοικία με θολωτές στέγες. Το σπίτι είχε σχεδιαστεί από τον Βραζιλιάνο μοντέρνο αρχιτέκτονα Ennes Silveira Melo και ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1970. Η ανακαίνιση ακολούθησε μια προσέγγιση που σεβάστηκε τη γεωμετρία και την υλικότητα του υφιστάμενου κτιρίου, διατηρώντας τον αυθεντικό χαρακτήρα του ενώ ενσωμάτωσε νέες λειτουργικές και αισθητικές παρεμβάσεις.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Πέρα από τις χαρακτηριστικές στέγες, το σπίτι περιλάμβανε εμφανή δομικά στοιχεία από σκυρόδεμα, τα οποία χρειάζονταν αναβάθμιση για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της νέας οικογένειας. Η αρχική διαρρύθμιση σε split-level περιόριζε την επικοινωνία μεταξύ των χώρων, καθιστώντας απαραίτητη μια αναδιάρθρωση του εσωτερικού.

Η βασική παρέμβαση ήταν η μεταφορά της κουζίνας -αρχικά μικρής και απομονωμένης στο ενδιάμεσο επίπεδο- στο ισόγειο, προκειμένου να ενσωματωθεί στους κοινωνικούς χώρους του σπιτιού: το καθιστικό με την τηλεόραση, το μπάρμπεκιου και τον κήπο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το ενδιάμεσο επίπεδο, που αποτελεί και το σημείο εισόδου στην κατοικία, φιλοξενεί ένα ευρύχωρο σαλόνι με δύο διακριτές ζώνες: η πρώτη είναι αφιερωμένη στη μουσική εξάσκηση, ενώ η δεύτερη, πιο ζεστή και οικεία, διαθέτει τζάκι και λειτουργεί ως βιβλιοθήκη για τη συλλογή βιβλίων των κατοίκων.

Στον επάνω όροφο βρίσκεται το γραφείο, προστατευμένο οπτικά από το φύλλωμα των ντόπιων δέντρων. Κατά μήκος της πλαϊνής όψης, μια ανακαινισμένη ξύλινη κονσόλα προσφέρει κομψότητα και πρακτικότητα. Παρά τις διαφορετικές στάθμες και τις μεγάλες επιφάνειες, οι χώροι σχεδιάστηκαν με στόχο τη θαλπωρή και τη συνοχή, επιτρέποντας οπτική σύνδεση ανάμεσα στις κοινωνικές ζώνες. Επιπλέον, δημιουργήθηκε ένα γραμμικό μπαλκόνι που συνδέει τα υπνοδωμάτια και προσφέρει σκίαση στο σαλόνι του ισογείου.

 

 

Υλικά και φωτισμός

Η διακόσμηση βασίζεται σε χαλιά και προσεκτικά επιλεγμένα έπιπλα, που συνδυάζουν καινούργια κομμάτια με υπάρχοντα αντικείμενα από τη συλλογή των ιδιοκτητών. Οι ταπετσαρίες κινούνται σε γήινες αποχρώσεις, με καναπέδες και πολυθρόνες από ύφασμα και δέρμα σε αποχρώσεις του καραμέλ.

Τα αρχικά υλικά, όπως τα ξύλινα δάπεδα και τα σκυρόδετα κιγκλιδώματα, αποκαταστάθηκαν με προσοχή, όπως και τα παράθυρα και οι πόρτες. Το φυσικό φως εισέρχεται άπλετα από τη γυάλινη πρόσοψη και αντανακλάται στις λευκές επιφάνειες και τις καμπύλες στέγες, ενισχύοντας τη φωτεινότητα των εσωτερικών χώρων.

Στο επίπεδο των υπνοδωματίων, η αρχική διάταξη -μία σουίτα, δύο υπνοδωμάτια και ένα μπάνιο- μετατράπηκε σε τρεις σουίτες. Στα νέα μπάνια προστέθηκαν φεγγίτες, αξιοποιώντας τη δομική λογική της αρχικής αρχιτεκτονικής. Παράλληλα, φωτιστικά έμμεσου φωτισμού, όπως γραμμικά LED και απλίκες, αναδεικνύουν τη θολωτή οροφή με διακριτική λάμψη.

 

Αστικό καταφύγιο

Στεγασμένο σε ένα διατηρητέο κτίριο των αρχών του 20ού αιώνα, το έργο λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν –μια μοναδική σύνθεση ιστορίας και σύγχρονου σχεδιασμού. Η αποκατάσταση του κτιρίου, το οποίο φέρει τον χαρακτηρισμό ιστορικού μνημείου, έγινε με σεβασμό στην αρχική του αρχιτεκτονική ταυτότητα. Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στη διατήρηση αυθεντικών στοιχείων, που αφηγούνται ιστορίες περασμένων εποχών και κρατούν ζωντανή την ιστορική του ουσία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στην καρδιά της πόλης, ο χώρος επανασυστήνεται όχι απλώς ως καφέ, αλλά ως μια ολιστική εμπειρία. Πρόκειται για έναν φόρο τιμής στην παράδοση και τη σύγχρονη κουλτούρα, ένα σημείο συνάντησης όπου το άρωμα του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ συναντά τη ζεστασιά ενός προσεγμένου χώρου με ιστορικό χαρακτήρα. Η αρχιτεκτονική πρόταση επιδιώκει να επανενεργοποιήσει την αστική ζωή και να επανασυνδέσει την κοινότητα με τον ιστορικό της ιστό, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ενδοσκόπησης, σύνδεσης και ανακάλυψης.

Η προσέγγιση του σχεδιασμού βασίζεται στην επανερμηνεία του παρελθόντος χωρίς απώλεια της αυθεντικότητάς του. Το αποτέλεσμα είναι ένας χώρος που ζωντανεύει μνήμες αλλά ταυτόχρονα κοιτά προς το μέλλον.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η εμπειρία ξεκινά από την «καρδιά» του έργου –τον καβουρδιστή καφέ. Περισσότερο από ένα εργαλείο παραγωγής, αποτελεί σύμβολο της χειροτεχνίας και της αυθεντικότητας που χαρακτηρίζουν τον χώρο. Δίπλα του, το εργαστήριο πειραματισμού λειτουργεί ως σκηνή δημιουργικότητας, όπου baristas και ειδικοί εξελίσσουν τεχνικές, δοκιμάζουν νέες μεθόδους εκχύλισης και επαναπροσδιορίζουν τη γεύση.

Η διαδρομή ολοκληρώνεται στον χώρο γευσιγνωσίας –ένα ζεστό, φιλόξενο περιβάλλον που προσκαλεί τον επισκέπτη να απολαύσει το αποτέλεσμα όλης αυτής της προσεκτικής διαδικασίας. Οι χώροι ρέουν οργανικά μεταξύ τους, προσφέροντας μια συνεχή εμπειρία– από το καβούρδισμα έως το φλιτζάνι.

 

 

Στρατηγική αποκατάστασης

Αντί να επιβληθεί στο κτίριο, ο σχεδιασμός αγκάλιασε την ιστορία του. Πρωτότυπα στοιχεία, όπως τα ξύλινα πάνελ και τα λιθανάγλυφα πλαίσια, αποκαταστάθηκαν με επιμέλεια. Συνδυάζονται με σύγχρονα, χειροποίητα έπιπλα και υλικά όπως το ξύλο, το μέταλλο και το ύφασμα, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Η παρέμβαση αυτή δεν είναι απλώς μια ανακαίνιση. Είναι ένας επαναπροσδιορισμός της σημασίας του χώρου, μια νέα αφήγηση που σέβεται το παρελθόν και ενσωματώνει το παρόν χωρίς να χάνεται η ταυτότητα.

Σήμερα, σε μια εποχή όπου οι πόλεις συχνά προτάσσουν την κινητικότητα έναντι της ποιότητας ζωής, αυτό το έργο αποδεικνύει πως ο σχεδιασμός μπορεί να γίνει εργαλείο επανασύνδεσης ανθρώπων και τόπων. Μέσα από την ευωδιά του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ και την ατμόσφαιρα ενός ζωντανού, αποκατεστημένου χώρου, οι επισκέπτες βρίσκουν ένα καταφύγιο όπου ο χρόνος επιβραδύνεται και η ιστορία αποκαλύπτεται σε κάθε γουλιά.

 

Λευκός κύβος

Στη νότια πλευρά της Μυκόνου, στο ύψος του Καλαφάτη με θέα τη θάλασσα και το Τραγονήσι, απλώνεται μια ισόγεια κατοικία επιφάνειας 200 m², η οποία ξεχωρίζει χάρη στους τετράγωνους, λιτούς και μοντέρνους όγκους της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Δημιουργείται ένα ενδιαφέρον παιχνίδι γεωμετρίας μεταξύ των διάτρητων λευκών όγκων, των πέτρινων και των υδάτινων επιφανειών. Το masterplan αποτελείται από δύο σχήματα Π-το κτίριο και την πισίνα- τα οποία αγκαλιάζονται, δημιουργώντας την αίσθηση ότι η κατοικία επιπλέει στο νερό. Η κατοικία χωρίζεται σε δύο τμήματα-στους χώρους διημέρευσης και στα υπνοδωμάτια-με την πισίνα να βρίσκεται στη μέση. Ανοίγοντας τη διπλή ξύλινη εξώπορτα εισόδου, μια επιφάνεια νερού με τρία πατήματα από μπετόν και γρανίτη που επιπλέουν, οδηγούν εξωτερικά στα υπνοδωμάτια. Το καθιστικό τοποθετείται στη νότια πλευρά της κατοικίας, με μπαλκονόπορτες περιμετρικά προς την πισίνα.

Στην πίσω πλευρά του καθιστικού μια μεγάλη συρόμενη τζαμαρία ανοίγει σε ένα αίθριο φυτεμένο με κάκτους, δημιουργώντας έτσι έναν εντυπωσιακό ενιαίο χώρο “μέσα-έξω”, με την πισίνα να αποτελεί πια μέρος του: ένας απάνεμος ειδυλλιακός χώρος στην καρδιά της κατοικίας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κουζίνα είναι η ανατολική επέκταση του καθιστικού. Ξύλο, γρανίτης και inox, με δάπεδα και τοίχους από ανθρακί τσιμεντοκονία και σκούρα στοιχεία επίπλωσης και φωτισμού, δίνουν απάντηση στην προσπάθεια να παντρευτεί το μοντέρνο με το μυκονιάτικο στοιχείο. Τα τρία en-suite υπνοδωμάτια βρίσκονται στο βόρεια τμήμα της κατοικίας, με νότια θέα προς τη θάλασσα. Όλα έχουν άμεση πρόσβαση στην πισίνα, μέσω ενός μακρόστενου εξώστη.

Γεωμετρικές λευκές και ανθρακί επιφάνειες χωρίζουν τον χώρο ύπνου με το ανοιχτό λουτρό. Το master υπνοδωμάτιο επεκτείνεται στη δυτική πλευρά του κτιρίου, με ιδιωτική εξωτερική βεράντα με πέργκολα. Στην ανατολική πλευρά της κατοικίας βρίσκεται επίσης το δωμάτιο προσωπικού.

 

 

Σχεδιασμός εξωτερικού χώρου

Η στενή σχέση μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού της κατοικίας ήταν ένα ουσιαστικό σημείο της μελέτης. Το οικόπεδο σχετικά επίπεδο, επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων βεραντών στο ίδιο επίπεδο με το σπίτι. Ανατολικά, σε επέκταση της κουζίνας, βρίσκεται ο εξωτερικός χώρος φαγητού, με κτιστό BBQ. Στη δυτική και νότια πλευρά, σε επέκταση του εσωτερικού καθιστικού, βρίσκονται εξωτερικοί χώροι χαλάρωσης και ηλιοθεραπείας.

 

Αθηναϊκοί στοχασμοί

Στο κέντρο του εμπορικού τριγώνου, στον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Ερμού, μία στοά ξετρυπάει τα συνεχόμενα μέτωπα των κτιρίων, αποκαλύπτοντας σταδιακά το κτίριο 18. Η αυθεντική σπειροειδής δομή του κλιμακοστασίου, οδηγεί στο διαμέρισμα Νο9.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Πρόκειται για την ανακαίνιση ενός στενόμακρου κελύφους, μόλις 36m2, για τη στέγαση ενός ξενοδοχειακού τύπου studio, που στοχεύει στην διατήρηση της ιδιαίτερης σχέσης με την ταυτότητα του παρελθόντος, μέσα από αντανακλάσεις μιας άλλοτε αθηναϊκής γοητείας. Η ύπαρξη ενός μοναδικού αλλά εντυπωσιακού ανοίγματος στον χώρο, δημιούργησε την ανάγκη μίας ενιαίας διάταξης, επιτρέποντας στο φως να διαπεράσει όλο το βάθος του. Για την οργάνωση αυτή θέτονται νοητά όρια, βοηθώντας στον επιμερισμό των ενοτήτων κύριας και δευτερεύουσας χρήσης.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Βασικό στοιχείο αποτελεί ο μαρμάρινος όγκος, που τοποθετείται εμβόλιμα της μακράς διάστασης, διαχωρίζοντάς την σε δύο άνισα σκέλη. Προκύπτει έτσι, μία ακολουθία μεταβάσεων από το μικρότερο τμήμα στο μεγαλύτερο, ενισχύοντας την σταδιακή αποκάλυψη του βασικού πυρήνα διημέρευσης. Στην πίσω ζώνη διαμορφώνεται ένας προθάλαμος, ο οποίος κρύβει βοηθητικές λειτουργίες, όπως το wc, αποθηκευτικούς χώρους αλλά και ένα μικρό σημείο στάσης.

Στον λευκό αυτό καμβά, η μαρμάρινη κορνίζα του κύβου πλαισιώνει ένα πέρασμα που ξετρυπά τη μάζα του, αφήνοντας το βλέμμα να φτάσει ως την πόλη. Το ύψος χαμηλώνει, εντείνοντας την αίσθηση χωρικής μετάβασης. Η εντύπωση της σπηλιάς ενισχύεται από την ιδιαίτερη υλικότητα, καθώς επενδύεται εξ΄ ολοκλήρου με ένα κοκκινωπό ελληνικό μάρμαρο, που στο άγγιγμα της ματ υφής του ζωντανεύει το φυσικό του αποτύπωμα, δημιουργώντας ένα αίσθημα οικειότητας, γείωσης αλλά και πολυτέλειας. Πίσω από τις ραβδωτές γυάλινες επιφάνειες των διαχωριστικών κρύβεται ο χώρος του ντους.

Ανάμεσα τους γεννιέται μία ημικυκλική στήλη, που αγκαλιάζει συμπληρωματικά ένα χαμηλό έπιπλο. Η γεωμετρία αυτή αντικατοπτρίζεται αντιδιαμετρικά του διαδρόμου στους καθρέφτες των συρόμενων φύλλων μίας αποθηκευτικής ζώνης, μαρτυρώντας γωνιές του χώρου, που διαδέχεται αυτή την ενδιάμεση ογκοπλασία. Το ύψος επανέρχεται, ενώ δημιουργείται στους πλευρικούς τοίχους ένα πλέγμα από μεταλλικούς σωλήνες, που βοηθούν στον ορισμό μίας άτυπης δομής για την τοποθέτηση κινητών επίπλων και βοηθητικών σταθερών κατασκευών, όπως τα κομοδίνα και ο φωτισμός.

 

 

Παλέτα υλικών

Την υλική ταυτότητα του χώρου, ολοκληρώνει το πέτρινο δάπεδο, από πλάκες βουρτιστού, λεπτόκοκκου μωσαϊκού, που ορθώνονται σε σοβατεπί ύψους 60 εκατοστών. Το αγυάλιστο μάρμαρο, η αδρή πέτρα, το απαλό άγγιγμα του ξύλου και οι μεταλλικές λεπτομέρειες συγκροτούν μια σύνθεση φυσικών υλικών που δομούν τα βασικά στοιχεία του χώρου. Αυτός ο χαρακτήρας επεκτείνεται και σε άλλα γνωρίσματα, όπως η χειροποίητη κεραμική απλίκα τοίχου, καθώς και τα κεραμικά σερβίτσια, που υλοποιήθηκαν επί τούτου, σε μία προσπάθεια ολιστικής προσέγγισης σχεδιασμού. Ο χώρος καταλήγει σε μία ελεύθερη μαρμάρινη μπανιέρα, που τοποθετείται μπροστά στο άνοιγμα και λειτουργεί συνδυαστικά με το καθιστικό.

 

Split-level

Η κατοικία ακολουθεί μια σύγχρονη αρχιτεκτονική προσέγγιση, εστιάζοντας στη χρήση φυσικών υλικών και σε λύσεις που ενισχύουν τη σύνδεση μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Πρόκειται για τον σχεδιασμό μιας διώροφης μονοκατοικίας, σε οικόπεδο με έντονη κλίση περίπου τριών μέτρων από το επίπεδο του δρόμου μέχρι το μέσον της έκτασης. Για την αξιοποίηση της φυσικής τοπογραφίας και την αρμονική ένταξη της κατασκευής στο περιβάλλον, επιλέχθηκε η εφαρμογή ενός συστήματος split-level.

 

Ένταξη στο τοπίο

Η πρόσοψη που βλέπει προς τον δρόμο εμφανίζεται ως ισόγειος όγκος, ενώ στο πίσω μέρος το κτίριο αναπτύσσεται σε δύο διακριτά επίπεδα. Η πρόσβαση, τόσο πεζή όσο και οδική, γίνεται από το επίπεδο του δρόμου, οδηγώντας σε έναν ανώτερο ημιώροφο, όπου βρίσκονται οι ιδιωτικοί χώροι, και σε έναν κατώτερο ημιώροφο, τοποθετημένο σχεδόν στο φυσικό έδαφος, όπου βρίσκονται οι κοινόχρηστοι χώροι. Αν και το χαμηλότερο επίπεδο χαρακτηρίζεται ως -1, δεν πρόκειται για υπόγειο, καθώς διαθέτει προσόψεις προς ανατολή, νότο και δύση, εξασφαλίζοντας επαρκή φυσικό φωτισμό και αερισμό. Με τον τρόπο αυτό, η αρχιτεκτονική πρόταση εκμεταλλεύεται την κλίση του εδάφους και επιτυγχάνει την ομαλή ενσωμάτωση της κατοικίας στο φυσικό τοπίο.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Η εσωτερική οργάνωση του σπιτιού βασίζεται σε μια καθαρή λειτουργική λογική. Με την είσοδο στην κατοικία, ο επισκέπτης οδηγείται σε έναν κεντρικό χώρο διανομής, από όπου αποκτά πρόσβαση σε όλους τους επιμέρους χώρους. Στο ίδιο επίπεδο βρίσκεται ένα κλειστό γκαράζ με χωρητικότητα τριών οχημάτων, ένας τεχνικός χώρος και ένας ξενώνας που μπορεί να λειτουργήσει και ως γραφείο, συνοδευόμενος από ιδιωτικό λουτρό. Οι ιδιωτικοί χώροι περιλαμβάνουν τη master σουίτα και δύο μικρότερες σουίτες, οι οποίες διαθέτουν όλα ανεξάρτητα μπάνια, γκαρνταρόμπες, υπνοδωμάτια και μπαλκόνια. Ολόκληρος ο όροφος, περιλαμβανομένων των θυρών του γκαράζ, είναι επενδυμένος με κάθετες ξύλινες περσίδες, προσδίδοντας στο σύνολο μία αίσθηση ενότητας και ζεστασιάς.

Στο χαμηλότερο επίπεδο βρίσκονται οι κοινωνικοί και ψυχαγωγικοί χώροι. Εκεί οργανώνονται το καθιστικό, η τραπεζαρία, η κουζίνα, το WC επισκεπτών, ο χώρος πλυντηρίου και ένα μικρό playroom. Η σύνδεση με τον εξωτερικό χώρο επιτυγχάνεται μέσω μεγάλων ανοιγμάτων που οδηγούν σε δύο στεγασμένες βεράντες, οι οποίες καταλήγουν σε έναν κήπο με πισίνα. Οι κοινωνικοί χώροι σχεδιάστηκαν ως ενιαίο σύνολο, με σκοπό την ενίσχυση της αίσθησης ευρυχωρίας και συνέχειας, τόσο οπτικής όσο και λειτουργικής.

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών συμβάλλει καθοριστικά στη συνολική αισθητική και αίσθηση του χώρου. Κυριαρχούν το ξύλο στα έπιπλα και το μικροτσιμέντο στα δάπεδα, δημιουργώντας μια ενιαία, ήρεμη υλικότητα που ενισχύει τη ροή μεταξύ των χώρων. Η μετάβαση από το καθιστικό στην κουζίνα μπορεί να ελεγχθεί μέσω δύο ξύλινων συρόμενων πάνελ, προσφέροντας ευελιξία στη χρήση και την ιδιωτικότητα. Η κουζίνα έχει σχεδιαστεί με ένα σύστημα πάνελ, το οποίο, όταν κλείνει, αποκρύπτει πλήρως τις λειτουργίες της –από τα ντουλάπια και τους πάγκους, μέχρι τις συσκευές και τα μαγειρικά σκεύη– μεταμορφώνοντας τον χώρο σε ένα καθαρό, μινιμαλιστικό περιβάλλον.

Συνολικά, το έργο διακρίνεται για την αρμονική σύνθεση όγκων, τη φροντισμένη επιλογή φυσικών υλικών και την ολιστική ένταξή του στο τοπίο. Ο συνδυασμός εμφανούς σκυροδέματος, ξύλου και πέτρας προσδίδει στο κτίριο στιβαρότητα, αλλά και εκλεπτυσμένη αισθητική, δημιουργώντας μια κατοικία που ισορροπεί μεταξύ λειτουργικότητας, άνεσης και αισθητικής ποιότητας.

 

Βιομηχανική μνήμη

Σε μια ήσυχη συνοικία του Παγκρατίου, ένα ισόγειο κατάστημα 100m2 αναγεννιέται μέσα από τη διαδικασία της αρχιτεκτονικής επέμβασης. Ένας χώρος με βαριά ιστορία και ποικίλες χρήσεις από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα –από βιοτεχνία χειροποίητων υφασμάτινων λουλουδιών, συνεργείο αυτοκινήτων, στούντιο φωτογραφίας, μέχρι τη σημερινή του λειτουργία ως κατάστημα ρούχων και κοσμημάτων– αποκτά νέα ταυτότητα, σύγχρονη, φιλική και οικεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός επιχειρεί να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν. Διατηρεί και αναδεικνύει την υλικότητα και την ιστορία του χώρου, τιμώντας τις προηγούμενες χρήσεις του, χωρίς να τις μιμείται. Η επιλογή της διχρωμίας στους τοίχους με το μπεζ στη βάση τους και μια βαθιά, ζεστή μπορντό απόχρωση στο πάνω τμήμα μετριάζει τον επιβλητικό κάθετο άξονα του κελύφους και δημιουργεί μια πιο οικεία κλίμακα, αναδεικνύοντας παράλληλα το αυθεντικό μωσαϊκό δάπεδο που διατηρείται ως οργανικό κομμάτι της μνήμης.

 

 

Υλικά & custom κατασκευές

Το φυσικό ξύλο προσθέτει θερμότητα και υλικό πλούτο στον χώρο, ενισχύοντας την αίσθηση φιλικότητας και απλότητας. Οι τσιμεντόλιθοι, ως αναφορά στην αδρή βιομηχανική αισθητική, χρησιμοποιούνται δημιουργικά τόσο σε κατασκευές (διαχωριστικό χώρων) όσο και σε μικρότερες επιμέρους παρεμβάσεις, όπως τραπεζάκια και γλάστρες.

Οι custom κατασκευές χαρακτηρίζονται από καθαρές, λιτές γραμμές, ώστε να προβληθεί το περιεχόμενο -τα ίδια τα προϊόντα. Στα τραπέζια έκθεσης των κοσμημάτων, δημιουργήθηκαν    εσοχές-προθήκες, που καδράρουν διακριτικά τα αντικείμενα. Οι υφασμάτινες κουρτίνες που επιλέγονται για να καλύψουν τους παλιούς εσωτερικούς εξώστες προσδίδουν μια σκηνογραφική διάσταση, ενισχύοντας την καθαρότητα του κεντρικού χώρου και την αίσθηση συνέχειας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Εξίσου καθοριστική είναι η επανατοποθέτηση του εργαστηρίου των κοσμημάτων: από αφανής, λειτουργικός χώρος μετατρέπεται σε ενεργό σκηνικό εντός του καταστήματος, επιτρέποντας στους επισκέπτες να παρακολουθήσουν τη διαδικασία δημιουργίας σε πραγματικό χρόνο -μια άμεση σύνδεση ανάμεσα στο χειροποίητο έργο και την εμπειρία του κοινού.

Η επέμβαση εστιάζει στις λεπτομέρειες και στη συνοχή. Χωρίς υπερβολές, με σεβασμό στον χαρακτήρα του χώρου, η ανακαίνιση δημιουργεί μια ήσυχη αλλά σαφή μετάβαση –από το παρελθόν στο παρόν, ο χώρος μετασχηματίζεται σε ένα σύγχρονο τοπόσημο της γειτονιάς.

 

Σύνθεση υφών

Το διαμέρισμα βρίσκεται στους πρόποδες του Λυκαβηττού μεταξύ Εξαρχείων και Κολωνακίου και αποτελεί τυπικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του ’70. Στόχος του έργου είναι η ανακαίνιση του χώρου, έκτασης 58m2, προκειμένου να γίνει το σπίτι δύο νεαρών επαγγελματιών που εργάζονται στον τομέα της τέχνης. Λόγω της φύσης του επαγγέλματός τους, της αγάπης τους για την τέχνη και καθώς ταξιδεύουν πολύ, οι ένοικοι έχουν στην κατοχής τους μια προσεγμένη συλλογή από έργα τέχνης, κεραμικά και έπιπλα. Ήταν συνεπώς εξαρχής δεδομένο πως το διαμέρισμα θα φιλοξενούσε ένα ευρύ φάσμα από αντικείμενα από όλο τον κόσμο, τα οποία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο κατά τη διαδικασία σχεδιασμού.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στόχος ήταν εξαρχής η σύνθεση ενός χώρου γεμάτου με χρώμα, διαφορετικές υφές, υλικά, ιδιαίτερα σχήματα και φως, ενός χώρου που να αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργία, αλλά και παράλληλα να αναγνωρίζει και να εντάσσει δημιουργικά κάποια παραμελημένα –μέχρι αρκετά πρόσφατα– στοιχεία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Τα αυθεντικά αξιόλογα στοιχεία του διαμερίσματος διατηρήθηκαν, αποκαταστάθηκαν και να εντλαχθηκαν στο νέο σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων των καφέ μαρμάρινων δαπέδων, των πολύχρωμων μωσαϊκών, των ξύλινων παρκέ, καθώς και τον παλιό μαρμάρινο νεροχύτη. Καθώς η κάτοψη του διαμερίσματος αναδιοργανώθηκε, με σκοπό το φυσικό φως να εισέλθει όσο το δυνατό περισσότερο μέσα στο χώρο, μέσω της αφαίρεσης των διαμήκων εσωτερικών τοίχων. Με αυτό τον τρόπο, το καθιστικό συνενώθηκε με την τραπεζαρία, την κουζίνα και τον προθάλαμο, δημιουργώντας έτσι έναν ανοιχτό, ρευστό και διασυνδεδεμένο χώρο. Κλειδί για την οργάνωση αυτής της ανοιχτής κάτοψης ήταν ο σχεδιασμός και η τοποθέτηση συγκεκριμένων στοιχείων που σχεδιάστηκαν ειδικά για το διαμέρισμα, έτσι ώστε η οικιακή ζωή να μπορεί να αναπτυχθεί τριγύρω τους.

 

 

Custom κατασκευές

Κατά την είσοδό του στο διαμέρισμα, ο επισκέπτης συναντά μια λευκή μεταλλική κατασκευή τύπου βιβλιοθήκης, που δημιουργεί έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο για μερικά από τα αγαπημένα αντικείμενα και έργα τέχνης των ενοίκων. Το έπιπλο αυτό χτίστηκε στο σημείο που ο παλιός διαμήκης τοίχος χώριζε τον προθάλαμο από τον εσωτερικό διάδρομο. Το πάντρεμα αυτής της σύγχρονης εγκατάστασης με τον παλιό τούβλινο τοίχο αποτέλεσε ένα κρίσιμο ζήτημα τόσο για τη σύλληψη της όλης σύνθεσης, όσο και για τη λειτουργία και την ορθή κατασκευαστική αποπεράτωση του διαμερίσματος. Έτσι, κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ένα οριοθετημένο τμήμα του παλιού τοίχου διατηρήθηκε, και στη συνέχεια κατασκευάζεται γύρω του το μεταλλικό έπιπλο, αφήνοντας παράλληλα την επαρκή επιφάνεια τοίχου προκειμένου να τοποθετηθεί ένας ζωγραφικός πίνακας απέναντι από την είσοδο του διαμερίσματος, υποδεχόμενος τους επισκέπτες.

 

 

Παλέτα υλικών & φωτισμός

Καθώς το μαγείρεμα αποτελεί μια αγαπημένη καθημερινή συνήθεια των ενοίκων, ιδιαίτερη βάση δόθηκε στο σχεδιασμό της κουζίνας και τη σύνδεσή της με τους υπόλοιπους χώρους. Η μεγάλη, ειδικά σχεδιασμένη νησίδα με τα πράσινα πλακάκια, που τοποθετείται μεταξύ της κουζίνας και της τραπεζαρίας, αποτελεί το βασικότερο στοιχείο του διαμερίσματος και το επίκεντρο της καθημερινής ζωής. Το σχήμα της νησίδας δημιουργεί μια άνετη ζώνη εργασίας όπου ποικίλες δραστηριότητες της καθημερινότητας μπορούν να συμβαίνουν παράλληλα με το μαγείρεμα, καθώς οι εστίες είναι τοποθετημένες επίσης εκεί, πάνω στο μαρμάρινο πάγκο. Περιμετρικά της νησίδας, προσεκτικά σχεδιασμένες κόγχες και χειροποίητα μαρμάρινα ράφια επιτρέπουν την αποθήκευση και έκθεση οικιακών σκευών, βιβλίων μαγειρικής, κεραμικών και άλλων αντικειμένων. Ακριβώς πάνω από τη νησίδα, μια κρεμαστή διαμπερής λευκή μεταλλική κατασκευή οριοθετεί το χώρο μεταξύ κουζίνας και τραπεζαρίας, και δημιουργεί ένα συνεχές παιχνίδισμα φωτός και σκιάς με τα ανοιχτά της ράφια.

Τα ντουλάπια της κουζίνας από ξανθό καπλαμά δρυός αποτελούν το φόντο της μαγειρικής διαδικασίας. Με το ιδιαίτερο σχήμα τους, τα ντουλάπια έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ‘κυκλώνουν’ το μικρό παράθυρο της κουζίνας και τον φεγγίτη που ανοίξαμε προκειμένου να φέρουμε φυσικό φως στο προηγουμένως σκοτεινό μπάνιο που βρίσκεται πίσω από την κουζίνα. Ένας δεύτερος φεγγίτης στον τοίχο μεταξύ προθαλάμου και γραφείου φωτίζει την είσοδο, αποκαλύπτοντας παράλληλα το μεγάλο συνολικό βάθος του διαμπερούς διαμερίσματος. Ο φεγγίτης προσφέρει άπλετο φυσικό φως στο εσωτερικό καθόλη τη διάρκεια της μέρας καθώς ο ήλιος γυρνά από τα βορειοανατολικά δωμάτια της κρεβατοκάμαρας και του γραφείου στους νοτιοδυτικούς χώρους διημέρευσης.

 

Μεταβαλλόμενες επιφάνειες

Το έργο αφορά ένα all‑day bar‑restaurant που βρίσκεται στη λίμνη της Εύβοιας, στην Ελλάδα. Ο εσωτερικός του σχεδιασμός συνδυάζει κλασικά και σύγχρονα στοιχεία, αναδεικνύοντας τον νεοκλασικό χαρακτήρα του κτιρίου.

 

Λειτουργική διάταξη

Ο εσωτερικός χώρος διαμορφώνεται γύρω από το κεντρικά τοποθετημένο μπαρ, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα της πρόσοψης προσφέρουν ανεμπόδιστη θέα προς τη λίμνη. Η αρχική μορφή του κτιρίου καθόρισε την κατανομή των καθισμάτων, προσφέροντας πολυμορφία επιλογών: από γραμμικά καθίσματα και booths έως ένα κεντρικό στοιχείο καναπέ, αλλά και ελεύθερες καρέκλες, συνοδευόμενες από ειδικά σχεδιασμένα μαρμάρινα τραπέζια με ξύλινη βάση. Στον εξωτερικό χώρο συνυπάρχουν σφυρήλατες σιδερένιες καρέκλες, ριγέ μαξιλάρια καναπέδων και ξύλινα τραπέζια, συνθέτοντας ένα αρμονικό σκηνικό.

 

 

Σχεδιαστική φιλοσοφία

Από την αρχή, στόχος του σχεδιασμού ήταν να δημιουργηθεί ένας ζεστός και φιλόξενος χώρος που ξυπνά μνήμες του παρελθόντος. Η κεντρική ιδέα αντλεί έμπνευση από την Art Deco εποχή, αποδίδοντάς την με αφαιρετική και μοντέρνα προσέγγιση. Σημαντικό στοιχείο που ταξιδεύει τον επισκέπτη στα ευρωπαϊκά κέντρα της δεκαετίας του ’20 αποτελεί το κλασικό δάπεδο από ασπρόμαυρο μαρμάρινο μωσαϊκό, συνδυασμένο με μαρμάρινα σοβατεπί. Το χαρακτηριστικό μοτίβο, μαζί με τη φωτεινότητα των λευκών μαρμάρων, ξυπνά την αίσθηση των παρισινών μπιστρό.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Το μάρμαρο χρησιμοποιείται επιλεκτικά στο δάπεδο του μπαρ, προσδίδοντας κομψότητα και οριοθετώντας διακριτικά το πέρασμα από το μπαρ στην αίθουσα εστίασης. Οι ξύλινες επιφάνειες, οι ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις των τοίχων και των δαπέδων, οι σκούρες πράσινες πινελιές του καναπέ και της οροφής, οι μπρούτζινες λεπτομέρειες των φωτιστικών σωμάτων και τα πολύχρωμα βιτρό συνθέτουν μια φρέσκια παλέτα αντιθέσεων. Ο χώρος χαρακτηρίζεται από συνεχείς εναλλαγές μεταξύ λείων και ανάγλυφων επιφανειών, αιχμηρών και καμπύλων μορφών, συμπαγών και διάφανων στοιχείων. Παράλληλα, φυσικά φυτά ενσωματώθηκαν στην κεντρική κατασκευή του καναπέ, προσδίδοντας μία καλοκαιρινή και ζωντανή αίσθηση στο εσωτερικό.

 

Ομαλή ένταξη

Το έργο γεννήθηκε από μια ουσιαστική επιθυμία: μια νεαρή οικογένεια με δύο παιδιά αναζητούσε ένα εξοχικό καταφύγιο που να προσφέρει θαλπωρή, συντροφικότητα και λειτουργικότητα. Η αφετηρία ήταν ένα υφιστάμενο σπίτι, του οποίου η δομή δεν μπορούσε να καλύψει το εκτεταμένο πρόγραμμα απαιτήσεων: πέντε σουίτες, αίθουσα παιχνιδιών, γυμναστήριο, σάουνα, κελάρι κρασιών, γκουρμέ κουζίνα, μεταξύ άλλων. Η πρόκληση ήταν να αναβαθμιστεί η αρχική αρχιτεκτονική μέσα από μια ευαίσθητη, συνεκτική και σύγχρονη επέκταση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η παρέμβαση ήταν εκτεταμένη, τόσο δομικά όσο και εννοιολογικά, με βασικό στόχο την επανασύνδεση του σπιτιού με τη φύση. Τμήμα της αρχικής στέγης διατηρήθηκε, αποτίοντας φόρο τιμής στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική γλώσσα, ενώ οι νέοι χώροι αναπτύχθηκαν μέσω όγκων από επικολλητή ξυλεία – υλικό-κλειδί της νέας σύνθεσης. Η επιλογή αυτή προσέφερε δομική ελαφρότητα και πλαστικότητα, ενισχύοντας την οπτική και λειτουργική συνέχεια μεταξύ χώρων όπως η master σουίτα, το γυμναστήριο και η σάουνα, που συνδέονται μέσω μιας πέργκολας.

 

 

Λειτουργική Διάταξη

Η εσωτερική διαρρύθμιση ανασχεδιάστηκε πλήρως ώστε να φιλοξενήσει πέντε σουίτες. Ο στενός διάδρομος της ιδιωτικής ζώνης φωτίστηκε φυσικά μέσω φεγγιτών τύπου shed, μεταμορφώνοντάς τον σε ένα φωτεινό και ευχάριστο πέρασμα. Η παλιά κουζίνα επαναπροσδιορίστηκε γύρω από μια κεντρική νησίδα και ανοίχτηκε προς το καθιστικό, δημιουργώντας έναν υβριδικό χώρο που εξυπηρετεί τόσο καθημερινή οικιακή χρήση όσο και πιο απαιτητικές, επαγγελματικού τύπου μαγειρικές δραστηριότητες. Αυτή η ευελιξία ενισχύεται και από τα συστήματα διαχωρισμού, τα οποία επιτρέπουν εναλλαγές μεταξύ ανοιχτών και πιο ιδιωτικών διαρρυθμίσεων.

Η παλιά σοφίτα πάνω από το σαλόνι, που δεν ήταν σε κλίμακα με τον χώρο, απομακρύνθηκε για να δημιουργηθεί ένας νέος όγκος από επικολλητή ξυλεία, που στεγάζει μια παιχνιδιάρικη και ευέλικτη παιδική σουίτα. Το τζάκι απέκτησε πλέον κεντρικό ρόλο σε έναν ρευστό χώρο καθιστικού, με ένα ενιαίο, ειδικά σχεδιασμένο έπιπλο από σκυρόδεμα και ξυλουργικές λεπτομέρειες. Το στοιχείο αυτό οργανώνει λειτουργικά διαφορετικές ζώνες – τραπεζαρία, χαλάρωση, παιχνίδι, αποθήκευση κρασιών – και προσαρμόζεται φυσικά σε κάθε χρήση.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου & υλικά

Ένα από τα βασικά στοιχεία του έργου ήταν η επέκταση της βεράντας. Δημιουργήθηκε μια νέα μεταλλική κατασκευή με μαύρες δοκούς, που έρχεται σε αντίθεση με τα ξύλινα και αλουμινένια κουφώματα, προσδίδοντας οπτική ελαφρότητα και αίσθηση διαφάνειας. Το δάπεδο από τραχιά γρανιτένια πέτρα διατρέχει εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ενισχύοντας τη συνέχεια μεταξύ τους. Ο σχεδιασμός του τοπίου λειτουργεί συμπληρωματικά με την αρχιτεκτονική, ενσωματώνοντας φυσικά στοιχεία και δημιουργώντας οπτικές παύσεις, ενισχύοντας τη σύνδεση του σπιτιού με το περιβάλλον.

Οι επιλογές υλικών αναδεικνύουν τον διάλογο ανάμεσα στη ρουστίκ αισθητική και τον σύγχρονο σχεδιασμό: πράσινα υδραυλικά πλακάκια στα μπάνια, εξαγωνικά μαύρα πλακάκια στην κουζίνα, και ανακυκλωμένο ξύλο που προσθέτει ζεστασιά σε υπνοδωμάτια και διαδρόμους. Στα μπάνια, οι πάγκοι από ξαναχρησιμοποιημένη ξυλεία ενισχύουν τη βιώσιμη φιλοσοφία του έργου. Ένα σημαντικό τεχνικό επίτευγμα ήταν η χρήση shed-style φεγγιτών πάνω από τους διαδρόμους, που προσέδωσαν φυσικό φως και ποιότητα σε χώρους συνήθως σκοτεινούς και παραμελημένους. Σε όλο το σπίτι, η ειδικά σχεδιασμένη επιπλοποιία -αποτέλεσμα συνεργασίας του αρχιτεκτονικού γραφείου με τοπικό τεχνίτη- λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, προσφέροντας ενιαία αφήγηση και αρμονία στον χώρο.

 

Υλική ελαφρότητα

Το διαμέρισμα των 209 τ.μ., που βρίσκεται στη συνοικία Bigorrilho της Κουριτίμπα στη Βραζιλία, ανακαινίστηκε με στόχο να εξυπηρετεί ιδανικά την καθημερινή ζωή ενός ζευγαριού και της κόρης τους. Η ανακαίνιση βασίστηκε σε μια ξεκάθαρη αρχή: τη συνύπαρξη άνεσης, λειτουργικότητας και ελαφρότητας μέσα σε ένα σύγχρονο αισθητικό πλαίσιο που δίνει έμφαση στους ανοιχτούς, καλά οργανωμένους χώρους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η βασική παρέμβαση στη διαρρύθμιση αφορούσε την ενοποίηση των κοινόχρηστων χώρων, με τη συγχώνευση του καθιστικού και της τραπεζαρίας σε ένα ευρύχωρο, ενιαίο περιβάλλον. Ο στόχος ήταν η δημιουργία μιας φιλόξενης ατμόσφαιρας, ιδανικής για κοινές οικογενειακές στιγμές και κοινωνικές συναθροίσεις. Ένα ζεστό καθιστικό με τζάκι προσφέρει μια ήσυχη γωνιά χαλάρωσης, ενώ η κουζίνα επανασχεδιάστηκε ώστε να είναι πιο λειτουργική, μοντέρνα και προσαρμοσμένη στη ρουτίνα της οικογένειας. Το υπνοδωμάτιο του ζευγαριού οργανώθηκε εκ νέου, με έμφαση στις έξυπνες λύσεις αποθήκευσης και στη βέλτιστη αξιοποίηση του χώρου, επιτυγχάνοντας την ισορροπία μεταξύ αισθητικής και πρακτικότητας.

 

 

Φωτισμός

Ένα από τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού είναι ο προσεγμένος φωτισμός, ο οποίος αναδεικνύει τα υλικά και τις υφές των επιφανειών, δημιουργώντας ταυτόχρονα διαφορετικές ατμόσφαιρες ανάλογα με τη χρήση του κάθε χώρου. Ο συνδυασμός φωτιστικών οροφής, συνεχόμενων γραμμικών σωμάτων και επιλεγμένων σποτ εξασφαλίζει ευελιξία, τόσο για στιγμές κοινωνικής συναναστροφής όσο και για ώρες χαλάρωσης.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών ακολουθεί μια ουδέτερη χρωματική παλέτα, με κυρίαρχους τόνους το λευκό, το γκρι και τις φυσικές αποχρώσεις του ξύλου, ενισχύοντας έτσι την αίσθηση ζεστασιάς και σύγχρονου χαρακτήρα. Υλικά όπως το μάρμαρο και οι ειδικά σχεδιασμένες ξυλουργικές κατασκευές παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο, προσδίδοντας κομψότητα και λειτουργικότητα σε κάθε χώρο και ενισχύοντας τη συνολική αρμονία του σχεδιασμού.

 

Αντανακλάσεις σε βαθιά νερά

Το Milos Cove, ένα σύγχρονο inception resort πέντε αστέρων, στέκει απομονωμένο από τη θορυβώδη ζωή ενός κυκλαδικού νησιού, στη θέση Αγκάλη, στο βορειοανατολικό τμήμα της Μήλου, εκεί όπου η αρχαιολογική σκαπάνη ανέδειξε το μεγαλύτερο προϊστορικό λαξευτήριο εργαλείων από οψιδιανό στον ευρωπαϊκό χώρο. Όριό του είναι η απεραντοσύνη του Αιγαίου, αφού την ατενίζει ακροβολισμένο στην κόψη ενός απόκρημνου υψώματος, δεκάδες μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

 

Ένταξη στο τοπίο

Εκεί, στη σκιά των βράχων του ιδιαίτερου, σε υφές και χρώματα, ηφαιστειογενούς ανάγλυφου της Μήλου, σε έναν τόπο που αντανακλά σιωπηλά αλλά έντονα το μυστηριακό, το Milos Cove αποπειράται να μην ανταγωνιστεί τη μεγαλοπρέπεια του τοπίου, αλλά να επιτρέψει σε αυτό να εισχωρήσει μέσα του. Το συγκρότημα αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με τρόπο μυθικό, κινηματογραφικό. Ο δρόμος, δύσβατος και κατηφορικός, οδηγεί ανάμεσα σε αρχαίους βράχους που στέκουν εκεί σιωπηλά, σαν προαιώνιοι φύλακες του τόπου. Εν τέλει, καδράρει επιβλητικά την πρώτη όψη του κτιρίου από ψηλά.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αυτό, ταπεινωμένο σχεδόν από τη δύναμη του τοπίου, κουλουριάζεται για να προστατευτεί από τα στοιχεία. Η αρχιτεκτονική ανάγκη του δίνει πλοκή που ομοιάζει με κυκλαδικό οικισμό. Σοκάκια, εξωτερικές κλίμακες, αναλημματικοί πέτρινοι τοίχοι. Μικρά και μεγάλα ανοίγματα που ανοίγουν διάφορες οπτικές φυγές. Πέργκολες για σκίαση, φυτά και άνθη για δροσισμό και καλλωπισμό. Αρχιτεκτονικά στοιχεία, βαθιά ελληνικά, περιπλέκονται σε μια αρμονική σύνθεση κάτω από τον αδυσώπητο ήλιο των Κυκλάδων.

 

 

Παλέτα υλικών

Τα χρώματά του είναι γήινα και απαντώνται στο περιβάλλον του. Το ίδιο και τα υλικά του, αντανακλούν αρχετυπικά τον τόπο και τον συγκεράζουν συμβολικά με το κτίριο: ο βράχος, το μάρμαρο, το δέντρο, το νερό, το σκούρο γυαλί, το φως και το σκοτάδι. Οι ανακλαστικές επιφάνειες των υδάτινων όγκων, αλλά και των μεγάλων υαλοπινάκων, δημιουργούν ”μεσότοπους“, όπου, μέσα από τα παιχνιδίσματα του φωτός, το τοπίο και το κτίριο εισχωρούν το ένα μέσα στο άλλο, δοκιμάζοντας τα όρια μεταξύ πραγματικού και μη πραγματικού χώρου. Έτσι, σε αυτό το μοναδικό περιβάλλον, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να απολαμβάνει τις ανέσεις ενός σύγχρονου resort, αλλά ταυτόχρονα, να δεχτεί τα εναύσματα που θα τον οδηγήσουν σε ένα ταξίδι εσωτερικό, να αναζητήσει τις δικές του αντανακλάσεις σε βαθιά νερά.

 

Πολυδιάστατο τοπίο

Στην καρδιά του Χανγκτζού  -της πρωτεύουσας του ηλεκτρονικού εμπορίου στην Κίνα- το live streaming έχει γίνει κινητήριος δύναμη της αστικής ζωής, όπου κάθε μεταμεσονύκτια μετάδοση αφηγείται ιστορίες δημιουργικότητας. Η Vision Entertainment, κορυφαία στον τομέα του live streaming, εξελίσσεται δυναμικά, αξιοποιώντας τη νεανική ενέργεια και την άμεση επιρροή μέσω καινοτόμων μοντέλων με διασημότητες και πολυεπίπεδης βιομηχανικής ενσωμάτωσης.

 

Φιλοσοφία Σχεδιασμού

Καθώς η εταιρία επεκτεινόταν, αναζήτησε έναν χώρο εργασίας που θα αντανακλούσε την ταυτότητα του brandκαι θα συνδεόταν ουσιαστικά με το νεανικό, δυναμικό προσωπικό της. Ο σχεδιασμός της νέας έδρας αποτυπώνει το DNA του brand και την πολιτισμική του ταυτότητα. Με μέσο όρο ηλικίας τα 22,9 έτη, οι επαγγελματίες της Vision εκπροσωπούν τη νέα γενιά δημιουργών που δίνουν προτεραιότητα στην εμπειρία, την ευελιξία και την αυθεντικότητα. Το σχεδιαστικό όραμα αντανακλά τις αξίες της Generation Z, συνδυάζοντας εργασία, ζωή και δημιουργικότητα σε ένα ενιαίο, εμπνευσμένο περιβάλλον. Οι έντονες χρωματικές παλέτες ενισχύουν τη φαντασία, ενώ οι ανοιχτοί κοινόχρηστοι χώροι ενθαρρύνουν τη συνεργασία και την κοινωνική επαφή.

 

 

Χρωματική παλέτα & custom επίπλωση

Το κόκκινο, χρώμα-σήμα κατατεθέν της Vision, κυριαρχεί ως σύμβολο ζωντάνιας και διαχρονικής αισθητικής. Πολύχρωμα θεματικά αίθρια και πολυεπίπεδη διάταξη ενισχύουν την αποδοτικότητα του χώρου, συνδυάζοντας την ηρεμία του πράσινου με τη δύναμη του κόκκινου, προβάλλοντας ένα τολμηρό, αισιόδοξο μέλλον.

Η νέα έδρα λειτουργεί ως “νεανική κοινότητα”, καταργώντας τα παραδοσιακά όρια μεταξύ γραφείου, στούντιο και κοινωνικού χώρου. Οι λεγόμενες “γκρίζες ζώνες” διευκολύνουν την ελεύθερη ροή της δημιουργικότητας, ενσωματώνοντας τους εργαζομένους ως ενεργά μέλη της ιστορίας της Vision. Ένα επιβλητικό, πορτοκαλί γλυπτό σε σχήμα “V” -το λογότυπο της εταιρείας- ενώνει τον εσωτερικό και εξωτερικό χώρο, συμβολίζοντας τη φιλοδοξία και τις ατελείωτες δυνατότητες.

Η τολμηρή χρωματική προσέγγιση στην οροφή και η έκθεση των δομικών στοιχείων τονώνουν την ενέργεια του χώρου. Η ευέλικτη, κινητή επίπλωση ενισχύει ένα μη στατικό, ελεύθερο εργασιακό μοντέλο. Ειδικές ηχομονωμένες τηλεφωνικές καμπίνες προσφέρουν στιγμές ιδιωτικότητας, εξισορροπώντας την ανοιχτότητα με τη συγκέντρωση. Οι χώροι συναντήσεων, σε απαλούς κιτρινοπράσινους τόνους, δημιουργούν αίσθηση οικειότητας και χαλαρότητας, ενθαρρύνοντας την άτυπη επικοινωνία και την ομαδικότητα. Το κεντρικό αίθριο λειτουργεί ως πολυλειτουργικός κόμβος με καφέ, υποδοχή και σημεία κοινωνικής αλληλεπίδρασης, ενώ μια ανάλαφρη, αιωρούμενη σκάλα συμβάλλει στην αίσθηση ροής και ευελιξίας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Στον δεύτερο όροφο, modular σκαλοπάτια-σκηνές, ανακλαστικές επιφάνειες και μια γιγαντοοθόνη LEDσυνδυάζουν performance, τέχνη και ψηφιακή αισθητική. Ένα ενσωματωμένο catwalk μεταμορφώνει το γραφείο σε χώρο επιδείξεων μόδας, αποτυπώνοντας την avant-garde ταυτότητα της Vision. Αιωρούμενες μεταλλικές σφαίρες και δυναμικός φωτισμός συνθέτουν μια ονειρική, φουτουριστική ατμόσφαιρα – ένα αφιέρωμα στη δημιουργική ψυχή της Vision Entertainment.

 

Βιώσιμη ανάπτυξη

Το Logistics Center της Eurohub στο Βιομηχανικό Πάρκο Κερατέας είναι ένα από τα πιο σύγχρονα της νοτιοανατολικής Ευρώπης, κατηγορίας Ζ2. Κύρια γνωρίσματα του έργου είναι το μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και η ασφάλεια, καθώς και οι εξαίρετες συνθήκες που παρέχει στους εργαζόμενους της εταιρείας και στους επισκέπτες της.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η εγκατάσταση βρίσκεται σε μια έκταση 16.904,93m2, ενώ το συνολικό εμβαδόν της δόμησής της είναι 14.185,92m2. Ο χρόνος μελέτης και έκδοσης της άδειας διήρκεσε δεκαέξι μήνες και η υλοποίηση του έργου επιτεύχθηκε μόλις μέσα σε έντεκα. Το συγκρότημα, προσανατολισμένο προς τον νότο, αναπτύσσεται σε τέσσερις στάθμες και μία υπόγεια, η οποία φιλοξενεί δεξαμενή πυρόσβεσης. Βασικό τμήμα του κτιρίου είναι το ισόγειο, όπου βρίσκεται η κύρια είσοδος με το φουαγιέ για τους επισκέπτες και το προσωπικό της εταιρείας, καθώς επίσης αποδυτήρια, περιοχές αναμονής και χώρος φορτοεκφόρτωσης και εναπόθεσης παραγγελιών. Ο σχεδιασμός έχει γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε η διαδικασία φορτοεκφόρτωσης να διεξάγεται αυτοματοποιημένα, χωρίς να έρχονται σε επαφή οι εργαζόμενοι με τους οδηγούς, σύστημα το οποίο στοχεύει τόσο στην εξοικονόμηση χρόνου, όσο και -το βασικότερο- στην ασφάλεια του ανθρώπινου δυναμικού.

 

 

Ενσωμάτωση τεχνολογίας

Επιπλέον, το Logistics Center βασίζεται στη σύγχρονη τεχνολογία VNA, σύμφωνα με την οποία η τοποθέτηση, αποθήκευση και συλλογή των φαρμακευτικών προϊόντων της εταιρείας πραγματοποιείται με Σύστημα Προσωπικής Ασφαλείας (PPS) και εξοικονόμηση ενέργειας, συμβάλλοντας στην υψηλή πυκνότητα και στη μεγιστοποίηση των χώρων αποθήκευσης.

 

 

Λειτουργική διάταξη

Αντίστοιχα, στον πρώτο όροφο έχει τοποθετηθεί ένας δεύτερος αποθηκευτικός χώρος και μια εξωτερική ημιυπαίθρια περιοχή διαλείμματος για το προσωπικό. Στον δεύτερο και τελευταίο όροφο βρίσκονται τα γραφεία των υπαλλήλων και του διοικητικού προσωπικού, καθώς και οι αναγκαίοι υποστηρικτικοί χώροι. Στο σύνολο του κτιρίου έχει προβλεφθεί η προσβασιμότητα σε άτομα με αναπηρία. Τέλος, η εγκατάσταση, διαθέτοντας αυτοματισμούς σε σχέση με την κατανάλωση ενέργειας και έχοντας μηδενικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από τις δραστηριότητες της εταιρείας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα συμβολής στην βιώσιμη ανάπτυξη.

 

Σύγχρονη εντοπιότητα

Το Κέντρο Ψηφιακής Καινοτομίας της φαρμακευτικής εταιρείας Pfizer στη Θεσσαλονίκη είναι το πρώτο στο είδος του, παγκοσμίως. Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο το σχέδιο πόλεως της Θεσσαλονίκης, το conceptβασίζεται στην ιδέα της εντοπιότητας, αναδεικνύοντας τον πολιτισμό και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης, τα κυρίαρχα χρώματα και υλικά, ενσωματώνοντάς τα σε ένα σύγχρονο, διαδραστικό εργασιακό περιβάλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το campus των 7.000m2, αφιερωμένο στην ανάπτυξη καινοτόμων ψηφιακών λύσεων, χωρίζεται σε θέσεις εργασίας, χώρους διαλείμματος και ζώνες συνεργασίας, ενώ επίσης περιλαμβάνει καφετέρια, κέντρο ευεξίας και αίθουσες γυμναστικής για όλους τους εργαζόμενους. O σχεδιασμός της διάταξης των χώρων προβλέπει κοντινές αποστάσεις, ευνοώντας την αλληλεπίδραση και ενθαρρύνοντας τις κοινωνικές σχέσεις. Περιμετρικά του κεντρικού κτιρίου δημιουργήθηκαν “γειτονιές εργασίας“ συνοδευόμενες από κοινόχρηστους χώρους, σκοπίμως τοποθετημένους δίπλα στα γραφεία ώστε να συμβάλλουν στην ομαδικότητα.

 

 

Χωρική διάταξη

Η κεντρική καρδιά του campus είναι η “Agora“, ένας μεγάλος, ευέλικτος χώρος εργασίας που αποτελείται από δωμάτια διαφόρων μεγεθών και σχημάτων. Αυτά, χωρίζονται με συρόμενες εγγράψιμες επιφάνειες, πίνακες από οικολογικό φελλό και ακουστικά πάνελ από τσόχα. Η διαμόρφωση αυτού του κεντρικού χώρου, με βάση τις αρχές της ευέλικτης αρχιτεκτονικής, επιτρέπει την άμεση τροποποίηση και προσαρμογή του στις ανάγκες της εκάστοτε ομάδας. Ένας διάδρομος, η “Στοά“, με κρεμαστά ακουστικά πάνελ, φωτεινές σημάνσεις και δάπεδο που θυμίζει λιθόστρωτα δρομάκια, εκτείνεται μεταξύ του κεντρικού χώρου και των ιδιωτικών αιθουσών συσκέψεων, συνδέοντας τις βόρειες με τις νότιες “γειτονιές“. Το ύφος των εσωτερικών χώρων είναι έντονα επηρεασμένο από την πολιτισμική ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, ενώ για τη δημιουργία τους χρησιμοποιήθηκαν βιώσιμα, τοπικά υλικά και έντονα γκραφίτι, “παντρεύοντας“ σε αυτό το έργο την κληρονομιά, τη σύγχρονη κουλτούρα και την τεχνολογία. Αυτό γίνεται αμέσως αισθητό στις κιονοστοιχίες της εισόδου, “Meet & Greet”.

 

 

Παλέτα υλικών & επίπλωση

Η φυσική ξυλεία συνδυάζεται με διάτρητα έγχρωμα τούβλα από τερακότα, παρόμοια με το κόκκινο τούβλο που συναντάμε στην αρχιτεκτονική της Θεσσαλονίκης. Αυτά τα φυσικά υλικά αντιπαραβάλλονται με το “κλειδί“ του έργου, την τεχνολογία, μέσω της παρουσίας ψηφιακών εικόνων που εμφανίζονται σε ένα αιωρούμενο light boxπάνω από τις πύλες εισόδου. Από το σημείο αυτό ο επισκέπτης οδηγείται σε μία αμφιθεατρική “Πλατεία“ χωρητικότητας 260 ατόμων, που λειτουργεί ως ο κύριος χώρος συνάθροισης και παρουσιάσεων. Work cafésδιαμορφωμένα ως παραδοσιακά ελληνικά καφενεία και μια μεγάλη κεντρική κουζίνα, παρέχουν έναν συνεργατικό χώρο για εργασία και φαγητό.

Αναδεικνύοντας έτσι το στοιχείο αυτό του ελληνικού πολιτισμού. Η σημασία του να νιώθεις “σαν στο σπίτι σου“ γίνεται αμέσως αισθητή με την επιλογή της επίπλωσης και της αρμονίας των υλικών του χαμηλότερου επιπέδου, το οποίο φιλοξενεί ένα κέντρο ευεξίας που περιλαμβάνει γυμναστήριο, αίθουσες προπόνησης καθώς και αίθουσες μασάζ. Στον ανοιχτό χώρο του επιπέδου αυτού, χωροθετούνται “γωνιές“ παιχνιδιών και αναγνωστήριο. Το έργο αποτελεί επιτυχημένο παράδειγμα ενός σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος χωρίς αποκλεισμούς, που προσκαλεί τους ανθρώπους να συναντηθούν, να συνδεθούν, να συν-δημιουργήσουν και να αλληλεπιδράσουν.

 

Διαγώνια χάραξη

Ο γραφειακός χώρος 1100m2 βρίσκεται στον 7ο όροφο ενός νέου κτιρίου, τοπόσημο στη Λεωφόρο Συγγρού. Η χαρακτηριστικά στενόμακρη κάτοψη και η υπό κλίση κύρια όψη αποτέλεσαν αφετηρία για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, ο οποίος δημιουργεί κλειστά γραφεία, χώρους συνεδριάσεων και ζώνη ελεύθερης διάταξης για παραπάνω από 100 εργαζόμενους, σύμφωνα με τις ανάγκες της εταιρείας, σε ένα σύγχρονο και λειτουργικό περιβάλλον.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, ζητούμενο ήταν επίσης η αποφυγή της ομοιομορφίας και της τυποποίησης που συναντώνται συχνά σε χώρους εργασίας, καθώς και η εξασφάλιση ευνοϊκών συνθηκών μέσω οπτικής και ηχητικής άνεσης, ιδιωτικότητας και εκμετάλλευσης του φυσικού φωτός. Έτσι, σχεδιάστηκε μία χάραξη κάθετη προς την υπό κλίση κύρια όψη, προκειμένου να στραφεί ο κάναβος της κάτοψης, με στόχο αφενός να αποφευχθούν μη χρηστικά σημεία εντός των κλειστών γραφείων και αφετέρου να δημιουργηθεί μια ενδιαφέρουσα πολυπλοκότητα στον open space χώρο.

Η διαγώνια χάραξη αποτέλεσε τον κύριο συνθετικό άξονα γύρω από τον οποίο οργανώθηκαν από τη μια πλευρά οι χρήσεις της διοίκησης με τη μεγάλη συνεδριακή αίθουσα και από την άλλη οι υπόλοιπες αίθουσες γραφείων, δύο μικρότεροι χώροι συνεδριάσεων και ο open space χώρος. Ό νέος άξονας αποτυπώνεται επίσης στο επίπεδο της οροφής και στον φωτισμό, όπου η κλειστή επένδυσή της συνδυάζεται με την ανοιχτή και τις ορατές ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, οι οποίες μελετήθηκαν ως αναπόσπαστο μέρος της σύνθεσης. Η κρεμαστή ράγα, η οποία ακολουθεί ομοίως τον άξονα, διαφοροποιείται χρωματικά και λειτουργεί ως σύστημα γενικού φωτισμού.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι αίθουσες συνεδριάσεων οι οποίες τοποθετούνται κεντρικά στην κάτοψη και δίπλα στην υποδοχή, εξασφαλίζουν ως διαφανείς όγκοι άπλετο φυσικό φως, ενώ μπορούν να απομονώνονται με ηλεκτροκίνητα ηχοαπορροφητικά υφάσματα που δημιουργούν συνθήκες ακουστικής άνεσης και ιδιωτικότητας. Τα γραφεία της διοίκησης περιορίζονται στο τμήμα της κάτοψης με τη μέγιστη οπτική απομόνωση, ενώ τα υπόλοιπα κλειστά γραφεία εφάπτονται στις όψεις περιμετρικά, ως ελεύθερα “κουτιά μέσα σε κουτί“. Έτσι, επιτυγχάνεται η διάχυση των θέσεων εργασίας ανάμεσα στα γραφεία, δημιουργώντας “επιμέρους χωρικότητες μέσα στον χώρο”.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Η αρχιτεκτονική μελέτη του εσωτερικού περιλάμβανε τον συνολικό σχεδιασμό όλων των ανοιχτών αλλά και κλειστών γραφείων, τον συντονισμό των λοιπών μελετών -Η/Μ και φωτισμού- τον πλήρη σχεδιασμό των σταθερών επίπλων, καθώς και την επιλογή του κινητού εξοπλισμού. Με γνώμονα τη φιλοσοφία της εταιρείας και το πρότυπο LEED, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι πιστοποιημένα προϊόντα ανακύκλωσης και πλήρως ανακυκλώσιμα, ελαχιστοποιώντας το ενεργειακό αποτύπωμα και δείχνοντας μια νέα σχεδιαστική οδό, προς τη βιωσιμότητα.

 

Ανεμπόδιστη κίνηση

To κέντρο logistics βρίσκεται σε οικόπεδο έκτασης 27 στρεμμάτων κοντά στην Εθνική οδό, την Αττική οδό και το κέντρο της Αθήνας, διασφαλίζοντας την εύκολη και γρήγορη μεταφορά των αποστολών μέσω του λιμανιού του Πειραιά, του αεροδρομίου και του εθνικού οδικού δικτύου. Η εξωτερική μορφή του κτιρίου προέκυψε από τη λειτουργία του, παρέχοντας τη δυνατότητα “ανάγνωσης” από έξω προς τα μέσα, τόσο των επιμέρους χρήσεων όσο και της μετάβασης από τη μία στην άλλη.

 

Λειτουργική διάταξη

Τα πολεοδομικά δεδομένα της περιοχής παρείχαν τη δυνατότητα δημιουργίας ενός ισόγειου χώρου διαλογής, επιφάνειας τουλάχιστον 10.000m2, με μεγάλη ευελιξία φορτοεκφόρτωσης -βασικό ζητούμενο για την εταιρεία- μεγάλο υπόγειο χώρο στάθμευσης και συγκέντρωση όλων των κεντρικών λειτουργιών της σε ένα χώρο. Το κτίριο, με συνολική επιφάνεια 33,000m2, αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες. Στο υπόγειο φιλοξενείται μεγάλος χώρος στάθμευσης χωρητικότητας 242 οχημάτων με δυνατότητα ηλεκτροφόρτισης, ο οποίος αποτελεί ενιαία λειτουργική ενότητα με το ισόγειο όπου στεγάζεται το κέντρο διαλογής. Παραπλεύρως της κεντρικής εισόδου βρίσκεται η περιοχή εξυπηρέτησης των πελατών, για την οποία σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η νέα εταιρική ταυτότητα των καταστημάτων του δικτύου. Τέλος, στον όροφο βρίσκονται τα γραφεία της διοίκησης και του προσωπικού, αίθουσες συναντήσεων και παρουσιάσεων χωρητικότητας 250, καθώς και χώροι εστίασης του προσωπικού.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Κύριος στόχος της συγκεκριμένης επένδυσης ήταν η δημιουργία ενός σύγχρονου κέντρου διαλογής με δυνατότητα να στεγάσει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της εταιρείας. Συνεπώς η λειτουργία του hub και συγκεκριμένα η απαίτηση για συνεχή και κατά το δυνατόν ανεμπόδιστη κίνηση στο εσωτερικό του, σε συνδυασμό με τα σημαντικού μεγέθους μηχανήματα διαλογής και το πλήθος των θυρών φορτοεκφόρτωσης στους εξωτερικούς του τοίχους, αποτέλεσε τον άξονα γύρω από τον οποίο εκτυλίχθηκε η διαδικασία σχεδιασμού.

Πιο συγκεκριμένα, στο βασικό ορθογώνιο σχήμα της κάτοψης διαστάσεων 120x82m, διατρέχουν οι ταινιόδρομοι, που παραλαμβάνουν και μεταφέρουν αποστολές από και προς τις περιμετρικές θύρες φορτοεκφόρτωσης, ενώ το καινοτόμο κατασκευαστικό σύστημα του μεταλλικού σκελετού εξασφαλίζει μικρότερες διαστάσεις υποστυλωμάτων σε συνδυασμό με μεγαλύτερα ελεύθερα ανοίγματα μεταξύ αυτών.

 

 

Βιοκλιματική προσέγγιση & φωτισμός

Βασικό ζητούμενο υπήρξε η εξοικονόμηση ενέργειας και εν γένει η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του κτιρίου καταλήγοντας σε ένα Net-Zero Energy Building, κατηγορίας Α+. Ενδεικτικά, στη στέγη του κτιρίου έχουν εγκατασταθεί φωτοβολταϊκά πάνελ ισχύος 1MW, τα οποία αντισταθμίζουν σε σημαντικό ποσοστό την ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας. Παράλληλα προβλέπεται η δυνατότητα αυτόνομης τμηματικής λειτουργίας του κτιρίου ανά λειτουργική ενότητα, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην εξοικονόμηση ενέργειας. Όλα τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός έχουν επιλεγεί με γνώμονα τους βαθμούς απόδοσής τους.

Για τον φωτισμό έχουν τοποθετηθεί φωτοσωλήνες σε όλο το τμήμα των γραφείων και σε επίλεκτους κοινόχρηστους χώρους. Από την άλλη, ο τεχνητός φωτισμός πραγματοποιείται με LED υψηλής απόδοσης και ελέγχεται με αισθητήρες παρουσίας και κίνησης σε μέρος των κοινόχρηστων χώρων και στο parking. Τέλος, υπάρχει υποδομή επιτήρησης των κρίσιμων καταναλώσεων με σκοπό τον έλεγχο και τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας του κτιρίου. Κατά τη φάση της κατασκευής και μετά από τις απαραίτητες αρχαιολογικές ανασκαφές, ανακαλύφθηκαν σημαντικά ευρήματα, δύο εκ των οποίων διατηρήθηκαν στον υπόγειο χώρο. Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με την αρχαιολογική υπηρεσία, εξετάζονται επιπλέον τρόποι ανάδειξης των μικρότερων κεραμικών ευρημάτων που εντοπίστηκαν εντός του κτιρίου.

 

Πολλαπλασιάζοντας τον χώρο

“Οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά ευέλικτο είδος, επειδή μπορούν να προσαρμόζονται σε κάθε είδος χώρου.”

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός, για έναν συγκεκριμένο πελάτη, πάντοτε εμπεριέχει εξατομικευμένες προσεγγίσεις σε ζητήματα λειτουργικότητας και προσωπικής αισθητικής. Συζητώντας με τον ιδιοκτήτη αυτού του διαμερίσματος επιφάνειας 42m² στην Ταϊβάν για τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες, αισθανθήκαμε ότι ο διαθέσιμος χώρος απλώς δεν επαρκεί.

 

 

Εσωτερική οργάνωση

Για να διαχειριστούμε τις προγραμματικές απαιτήσεις, κατηγοριοποιήσαμε τις καθημερινές δραστηριότητες σε “προβλέψιμες”, “απρόβλεπτες” και “ευπροσάρμοστες”. Ένα παράδειγμα χώρου για προβλέψιμες δραστηριότητες είναι η κουζίνα και το τραπέζι φαγητού, που αφορούν σε εντελώς συγκεκριμένες λειτουργίες. Οι απρόβλεπτες δραστηριότητες συγκεντρώνονται κυρίως γύρω από τον ελεύθερο χρόνο, όπως το να βλέπει κανείς τηλεόραση, το να τρώει ή να συζητά.

Εκεί, γίνονται διαρκώς από τον κάτοικο συνειδητές επιλογές για τη χρήση του χώρου. Οι ευπροσάρμοστες δραστηριότητες είναι οι πιο ενδιαφέρουσες όσον αφορά τις χωρικές τους απαιτήσεις: είμαστε ξαπλωμένοι όταν κοιμόμαστε, καθιστοί όταν εργαζόμαστε ή διαβάζουμε, ενώ είμαστε όρθιοι όταν περπατάμε. Η πρόβλεψη των στάσεων του σώματος για τέτοιες χρήσεις ήταν το βασικό οργανωτικό εργαλείο στον σχεδιασμό μας.

 

 

Custom κατασκευές

Αυτή η στρατηγική βοήθησε πολύ, όμως και πάλι δεν ήταν επαρκής, οπότε καταφύγαμε στις πολυμορφικές λύσεις: οι σχεδιαστικές μας κινήσεις καλύπτουν πολλαπλές λειτουργίες. Για παράδειγμα, συνδυάσαμε την ανοιχτή κουζίνα με έναν περιστρεφόμενο πάγκο. Τα δύο έπιπλα μπορούν να δουλεύουν ως ενότητα, ή και ανεξάρτητα. Επίσης, ο τοίχος έχει υποδομή για αποσπώμενη αποθήκευση, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται σε προσωρινές, έκτακτες ανάγκες του ιδιοκτήτη.

 

Κυκλική κυκλοφορία

Πρόκειται για ένα χώρο 400m2, που βρίσκεται σε μια αθηναϊκή πολυκατοικία σε κεντρικό πεζόδρομο της Αθήνας. Η προηγούμενη χρήση του χώρου ήταν επίσης γραφεία των οποίων όμως η σχεδιαστική λογική και λειτουργική επίλυση δεν ταίριαζε στο χαρακτήρα και τις ανάγκες του δικηγορικού γραφείου.

 

Χωρική οργάνωση

Σε επίπεδο κάτοψης, πρόκειται για οροφοδιαμέρισμα, του οποίου το κέντρο βρίσκεται η κύρια κατακόρυφη κυκλοφορία (κλιμακοστάσιο και ανελκυστήρας). Στην πίσω πλευρά του υπάρχει δευτερεύουσα σύνδεση με στοά της πολυκατοικίας. Η νέα διαρρύθμιση είχε ως λειτουργικό στόχο να εξυπηρετήσει τουλάχιστον 32 εργαζόμενους κατανεμημένους σε ομαδικά ή ιδιωτικά γραφεία ανάλογα με τις ανάγκες των εργασιακών ομάδων. Βασική σχεδιαστική κίνηση της πρότασης αποτέλεσε η δημιουργία μιας καθαρής κυκλικής κυκλοφορίας στο κέντρο της κάτοψης η οποία διαχωρίζει τις υποστηρικτικές χρήσεις από τους κύριους χώρους γραφείων.

Στο Α τμήμα της κάτοψης καθαιρούνται οι προγενέστερες καμπύλες τοιχοποιίες και η μεγάλη υποδοχή ώστε ο χώρος να αποκτήσει παντού πρόσβαση στο φυσικό φωτισμό όσο το δυνατόν περισσότερο. Η υποδοχή ενσωματώνεται στο παραπάνω σύστημα της κεντρικής χάραξης κυκλοφορίας ώς ένα γλυπτικό αντικείμενο με καμπύλες ενώ ταυτόχρονα ο σχεδιασμός επίπλων και ειδικών κατασκευών συνθέτει έναν χώρο αναμονής. Κατά μήκος αυτής της πλευράς οργανώνονται γραμμικά τα γραφεία των ομάδων και των υπευθύνων τους, ενώ σε κεντρικό σημείο του χώρου δημιουργείται ένα openspace για τους ασκούμενους.

 

 

Custom κατασκευές

Ο νέος διαχωρισμός των γραφείων πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό με γυάλινα διαχωριστικά που επιτρέπουν αφενός τον καλύτερο δυνατό φυσικό φωτισμό του χώρου, και αφετέρου ενισχύουν το αίσθημα της ομάδας. Στο Β τμήμα την κάτοψης, αναπτύσσονται τα πιο ιδιωτικά γραφεία που έχουν περισσότερη ανάγκη απομόνωσης. Ένας παράλληλος εσωτερικός διάδρομος συνδέει μεταξύ τους αυτά τα γραφεία διαχωρίζοντάς τα περισσότερο από το τμήμα Α. Όλοι οι χώροι ενδιάμεσα αξιοποιούνται με custom κατασκευές βιβλιοθηκών, κρυφές και εμφανείς αποθήκες, printer rooms, lockers, γκαρνταρόμπα. Στη συμβολή των δύο τμημάτων της κάτοψης δημιουργείται η κύρια βιβλιοθήκη του γραφείου με χώρο ανάγνωσης. Αντιδιαμετρικά, στο τμήμα Γ της κάτοψης αναπτύσσονται δύο υβριδικοί χώροι meeting booth/rooms με σκοπό να χρησιμοποιούνται τόσο για meeting calls μεταξύ ομάδων και πελατών, όσο και για συναντήσεις δια ζώσης.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Η χρήση του γυαλιού και οι custom κατασκευές των χώρων αυτών έχουν ως στόχο την βέλτιστη λειτουργική αξιοποίηση του χώρου αλλά και την αισθητική ενοποίηση του. Στην κατάληξη του τμήματος αυτού αναπτύσσεται ένας χώρος τραπεζαρίας για τους εργαζόμενους. Ένας επιμήκης πάγκος με αποθηκευτικό χώρο εκτείνεται στην μια πλευρά ενώ παράλληλα ένα ενιαίο μεγάλο τραπέζι κυριαρχεί στο χώρο ώστε να ενισχύσει το διάλογο. Τέλος το τμήμα Δ αποτελεί την καθαρά βοηθητική ζώνη του γραφείου που περιλαμβάνει τον χώρο της κουζίνας, αποθήκες, μπάνια και ηλεκτρομηχανολογικούς χώρους. Λευκοί και ουδέτεροι τόνοι, ανοικτόχρωμα ξύλα και μαύρες λεπτομέρειες συνθέτουν την βασική παλέτα των χώρων. Minimal στοιχεία γραμμικού φωτισμού χρησιμοποιούνται για ενισχύσουν την χάραξη της κεντρικής κυκλοφορίας.

 

 

Αίσθηση ενότητας

Μετά την ολοσχερή καταστροφή του ΚΡΗΤΗ TV από μια καταστροφική πυρκαγιά, ξεκίνησε η ανακατασκευή και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του, προσφέροντας ένα νέο πρόσωπο στον σταθμό, το οποίο συνδυάζει τη σύγχρονη λειτουργικότητα με μια ισχυρή αισθητική ταυτότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σκοπός του σχεδιασμού, ήταν να ανταποκρηθεί πλήρως στις ανάγκες των εργαζομένων και να δημιουργηθεί ένας χώρος που να ενισχύει τη συνεργασία, την καινοτομία και την παραγωγικότητα. Παράλληλα, στόχος ήταν να αναδειχθεί η ταυτότητα του σταθμού, ενσωματώνοντας τα χαρακτηριστικά του στον χώρο με δημιουργικό και αρμονικό τρόπο.

Η προσοχή στη λεπτομέρεια καθοδηγεί την εμπειρία του επισκέπτη και του εργαζομένου από την είσοδο έως τους εργασιακούς χώρους. Η δημιουργία ενός ευχάριστου και λειτουργικού περιβάλλοντος προάγει την αποδοτικότητα και την καλή διάθεση, ενώ ενισχύει την αίσθηση της ενότητας και της συνεργασίας στους χώρους εργασίας. Το έργο αποτελεί μια αναγέννηση για το ΚΡΗΤΗ TV, επαναπροσδιορίζοντας το εργασιακό περιβάλλον του σταθμού και θέτοντας τις βάσεις για μια νέα εποχή παραγωγής και επικοινωνίας.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το εξωτερικό του κτιρίου εντυπωσιάζει με την αρχιτεκτονική του μεγαλοπρέπεια και την καταπράσινη είσοδο, δημιουργώντας μια αίσθηση φιλόξενης υποδοχής από τη στιγμή της προσέγγισης. Εσωτερικά, οι χώροι έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα τη λειτουργικότητα και την αισθητική, ενώ κάθε χώρος εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ανάγκες της ομάδας του σταθμού. Οι περιοχές συναντήσεων, οι κοινόχρηστοι χώροι χαλάρωσης, καθώς και οι εργασιακοί χώροι, είναι οργανωμένοι έτσι ώστε να ενθαρρύνουν τη συνεργασία και την επικοινωνία, προάγοντας την παραγωγικότητα και την ευημερία των εργαζομένων.

 

 

Παλέτα υλικών

Η βιομηχανική αισθητική του χώρου ενσωματώνει καθαρές γραμμές, μεταλλικές κατασκευές και φυσικά υλικά, προσδίδοντας μια μοντέρνα και κομψή ατμόσφαιρα. Η χρήση γήινων υλικών, όπως το ξύλο και το μέταλλο, συνδυάζεται με εμφανείς μεταλλικές κατασκευές και ειδικά επιλεγμένα χρώματα, εμπνευσμένα από την τοπική κουλτούρα και το περιβάλλον. Οι custom-made κατασκευές και έπιπλα από ξύλο, σε συνδυασμό με την παλέτα χρωμάτων, προσδίδουν στον χώρο μια αίσθηση ζεστασιάς και φινέτσας, ενώ το φωτιστικό σχέδιο ενισχύει τη λειτουργικότητα και τη θετική ενέργεια του χώρου.

 

Διπλό μήνυμα

Το έργο αφορά την πλήρη ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 25m² στον πρώτο όροφο -ένα μικρό διαμέρισμα που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να φαίνεται μεγαλύτερο απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

 

Στόχος του έργου

Ο προτεινόμενος σχεδιασμός έχει σαφή πρόθεση: να λειτουργεί ως ένα προσεκτικά κατασκευασμένο έπιπλο, από το ίδιο υλικό. Πιο συγκεκριμένα, κάθε στοιχείο του χώρου εξυπηρετεί διπλή λειτουργία -ο διάδρομος λειτουργεί ως κουζίνα, η πλάτη του ως αποθηκευτικός χώρος και ο γωνιακός καθρέφτης ως παράθυρο προς τον εξωτερικό κόσμο. Επιπλέον, η παρέμβαση επεκτείνεται τόσο στην κάτοψη όσο και στην τομή, καθώς ο χώρος ύπνου βρίσκεται πάνω από την κουζίνα, εκμεταλλευόμενος πλήρως το ύψος του χώρου.

 

 

Χωρική στρατηγική

Η έννοια της άνεσης αμφισβητείται, αφού ορισμένα στοιχεία που συνήθως αναμένονται σε ένα διαμέρισμα, όπως το πλυντήριο ρούχων, παραλείπονται για να δώσουν τη θέση τους σε μια δυσανάλογα μεγάλη κονσόλα στο χώρο διαβίωσης, δίνοντας προτεραιότητα στον ελεύθερο χρόνο. Παράλληλα, ο αποθηκευτικός χώρος σχεδιάζεται και αναλύεται με προσοχή μέσα από μια σχολαστική διαδικασία αρχειοθέτησης, οργάνωσης και ομαδοποίησης των αντικειμένων του κατοίκου με συστηματικό τρόπο -μια απαραίτητη διαδικασία σε μικρούς οικιακούς χώρους.

 

 

Φωτισμός & υλικά

Η παλέτα των υλικών επιλέγεται με προσοχή, χρησιμοποιώντας φυσικά υλικά όπως το εμφανές σκυρόδεμα, μικρά λευκά πλακάκια, επιφάνειες από ανοξείδωτο ατσάλι και ξύλο για τα ερμάρια και τα έπιπλα. Μια σειρά από καθρέφτες τοποθετείται σε στρατηγικές γωνίες σε όλο το χώρο, με σκοπό να ανακλούν το φυσικό φως και να “επεκτείνουν” το μικρό διαμέρισμα. Το έργο διερευνά την έννοια της άνεσης, ενώ παράλληλα αποτελεί μια άσκηση που θέτει το ερώτημα: τι είναι πραγματικά απαραίτητο για να “διαμορφωθεί ένα άνετος χώρος διαβίωσης;”

 

Γλυπτικοί όγκοι

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση ενός ρετιρέ διαμερίσματος της δεκαετίας ’70, στην πολυσύχναστη περιοχή του Κολωνακίου. Διατηρώντας μόνο τον σκελετό, ο σχεδιασμός προσαρμόζει την κάτοψη στις σημερινές ανάγκες των κατοίκων της πόλης, δημιουργώντας ήρεμους και αρμονικούς χώρους με γήινα, σύγχρονα στοιχεία.

 

Υφιστάμενη διαρρύθμιση

Η κάτοψη χαρακτηριζόταν από μια διαρρύθμιση που χώριζε το διαμέρισμα σε πολλούς μικρούς χώρους, παρεμποδίζοντας την ανεκτίμητη ηλιοφάνεια και την ελκυστική θέα της Αθήνας. Περιλάμβανε την κύρια είσοδο και το χολ, μία απομονωμένη κουζίνα, ένα δωμάτιο υπηρεσίας με ξεχωριστή είσοδο, μια τραπεζαρία διαχωρισμένη από το σαλόνι με μια διπλή συρόμενη πόρτα και τα υπνοδωμάτια που μοιράζονταν κοινόχρηστο λουτρό. Στο εσωτερικό, κυριαρχούσαν χρυσές και γαλάζιες ταπετσαρίες, καθώς και μία ατελείωτη σκούρα ξύλινη επένδυση, που προσέδιδε σκοτεινούς χρωματισμούς στον χώρο.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η ανακαίνιση είχε σαν πρόθεση να δημιουργηθεί ένας χώρος πιο φωτεινός, ανοιχτός και ευάερος, αξιοποιώντας τον πλούσιο ήλιο και βελτιστοποιώντας παράλληλα τη θέα προς τη θάλασσα, την Ακρόπολη και το λόφο του Λυκαβηττού. Τα δομικά και διακοσμητικά στοιχεία που προστέθηκαν κρύβουν έξυπνα τον σκελετό και τις μηχανολογικές εγκαταστάσεις, αντλώντας έμπνευση από τους καμπυλωτούς και γλυπτικούς όγκους που παρατηρούνται στα κυκλαδίτικα νησιά.

Οι χώροι που δημιουργήθηκαν χαρακτηρίζονται από την αρμονική συνένωση μιας οργανικής αρχιτεκτονικής και μιας σειράς γεωμετρικών στοιχείων με πινελιές art deco. Η νέα κάτοψη αποτελείται από έναν μεγάλο ενιαίο χώρο στα ανατολικά με θέα τον λόφο του Λυκαβηττού που φιλοξενεί το χολ, το κεντρικό σαλόνι, το δευτερεύον σαλόνι με τζάκι, το bar, την κουζίνα και την τραπεζαρία. Στα δυτικά, με θέα στην Ακρόπολη, ένας μινιμαλιστικά επενδυμένος διάδρομος με κρυφές πόρτες, οδηγεί στα υπνοδωμάτια που περιλαμβάνουν ensuite λουτρά.

 

Υλικά & επίπλωση

Όλα τα έπιπλα και αντικείμενα είναι λεπτομερώς ειδικά σχεδιασμένα, ως αναπόσπαστο μέρος της αρχιτεκτονικής μελέτης. Τα κύρια υλικά που εμφανίζονται είναι ξύλο, γυαλί, μάρμαρο, μέταλλο και τσιμέντο. Συνδυάζοντας το γήινο με το βιομηχανικό στιλ, δημιουργήθηκε μια σύγχρονη αλλά ταυτόχρονα ήρεμη και γαλήνια ατμόσφαιρα μέσα στον ζωντανό αστικό ιστό της Αθήνας.

Κοινοτική διαβίωση

Το Rubicon δεν είναι απλώς ένα οικιστικό έργο, αλλά ένα όραμα για το μέλλον της πυκνοκατοίκησης σε χαμηλά κτίρια. Συνδυάζει την ποδηλασία, την εργασία από το σπίτι, τους κοινοτικούς χώρους και το φυσικό τοπίο, επαναπροσδιορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ζουν, εργάζονται και συνδέονται ως μια δυναμική κοινότητα με κοινά ενδιαφέροντα.

 

Στόχος του έργου

Το Rubicon εισάγει μια νέα τυπολογία κατοίκησης, βασισμένη στο ποδήλατο ως το βασικό μέσο μεταφοράς και διαμορφώνοντας την αστική διάταξη του γενικού σχεδίου Eddington, έκτασης 150 εκταρίων, στο βορειοδυτικό Cambridge. Αυτή η ανάπτυξη, με μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, σχεδιάστηκε για το Πανεπιστήμιο του Cambridge και την The Hill Group, επαναπροσδιορίζοντας την κοινοτική διαβίωση μέσω της συγχώνευσης loft-τύπων αποθηκών με κοινές εσωτερικές αυλές.

Παράλληλα, το σχέδιο λειτουργεί ως αστικό κατώφλι προς τους υγροτόπους που το περιβάλλουν και θέτει νέα πρότυπα βιώσιμης διαβίωσης, εφαρμόζοντας καινοτόμες, απρόσκοπτα ενσωματωμένες λύσεις για τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Βασικά χαρακτηριστικά της ανάπτυξης περιλαμβάνουν ένα ολοκληρωμένο σύστημα συλλογής νερού βροχής και υπόγεια διαχείριση αποβλήτων.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η ανάπτυξη εκτείνεται σε 0,74 εκτάρια και περιλαμβάνει 186 κατοικίες, εκ των οποίων το 35% προορίζεται για πανεπιστημιακούς και βασικούς εργαζομένους. Τα πέντε κτίρια, σε σχήμα S και L, ξεχωρίζουν για την αρχιτεκτονική τους ταυτότητα, που χαρακτηρίζεται από υαλότουβλα, καμπύλες γωνίες και κυματιστές στέγες, αποπνέοντας αίσθηση μονιμότητας και ευελιξίας. Οι αυλές ανάμεσα στα κτίρια συνδέουν την πόλη με το φυσικό τοπίο, δημιουργώντας μια αρμονική μετάβαση μεταξύ των δύο “τοπίων”.

Εμπνευσμένο από τις τυπολογίες αποθηκών και μύλων του 19ου αιώνα, που συναντώνται σε αγροτικές περιοχές, το έργο διατηρεί μια αίσθηση ιστορικής συνέχειας με τον τόπο του, ενώ παράλληλα καθορίζει το όριο μεταξύ αστικού και φυσικού περιβάλλοντος.

Το ισόγειο λειτουργεί ως καταλύτης για την κοινότητα, φιλοξενώντας ημι-δημόσιους χώρους συνεργασίας σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο, όπου οι κάτοικοι -ακαδημαϊκοί, επαγγελματίες, εργαζόμενοι πανεπιστημίων, φοιτητές και συνταξιούχοι- αλληλεπιδρούν αυθόρμητα. Αυτοί οι δυναμικοί “τρίτοι χώροι” αποτελούν κόμβους δραστηριότητας, προάγοντας τακτικές κοινωνικές συγκεντρώσεις και ενισχύοντας τους δεσμούς της κοινότητας.

 

 

Παλέτα υλικών & βιωσιμότητα

Μια στέγη ιδιαίτερης γεωμετρίας ενώνει αρμονικά τις διαφορετικές αρχιτεκτονικές μορφές, αντανακλώντας το φυσικό τοπίο του Cambridgeshire. Στο δυτικό άκρο του οικοπέδου, μια αυλή εμπνευσμένη από τα ιστορικά κολέγια του Cambridge ενισχύει την αίσθηση κοινότητας. Η παλέτα των υλικών, με φωτεινές αποχρώσεις υαλοπινάκων -από ήρεμο πράσινο και κίτρινο έως γαλάζιο και ασημί γκρι- προσδίδει σε κάθε πρόσοψη μοναδική ταυτότητα. Παράλληλα, τα βαθιά χωνευτά μπαλκόνια με νότιο προσανατολισμό προσφέρουν φυσική σκίαση και ανεμπόδιστη θέα.

Το έργο καθιερώνει ένα νέο βρετανικό σημείο αναφοράς στη βιώσιμη κατοίκηση, αποτελώντας μια ενεργειακά αυτόνομη ανάπτυξη με μηδενικές εκπομπές άνθρακα. Επιτυγχάνει το επίπεδο 5 του Code for Sustainable Homes (CfSH), με το 82% της λειτουργικής του ενέργειας να παράγεται επιτόπου. Η προσέγγιση “fabric-first” εστιάζει στη χαμηλή θερμική αγωγιμότητα (U-values) και στη μειωμένη διαπερατότητα του αέρα, ενώ ενισχύεται από ένα σύστημα τηλεθέρμανσης και παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού (CHP) καθώς και αποδοτικά συστήματα μηχανικού αερισμού με ανάκτηση θερμότητας (MHVR), ελαχιστοποιώντας τη συνολική ενεργειακή ζήτηση.

 

Στέγη γλυπτό

Στόχος του έργου αποτελεί η διατήρηση του υφιστάμενου αποτυπώματος της κατοικίας, ενώ παράλληλα αναδιαμορφώνεται το περίβλημα και το εσωτερικό. Μέσα από μια ρέουσα, ανοιχτή διάταξη, επιδιώχθηκε η αρμονική σύνδεση των εξωτερικών χώρων, προσφέροντας απρόσκοπτη πανοραμική θέα προς στον ωκεανό.

 

Λειτουργική διάταξη

Η κατοικία διαρθρώνεται σε δύο κύριες πτέρυγες: τη ζώνη διαβίωσης και ψυχαγωγίας και τη ζώνη ύπνου. Το ανώτερο επίπεδο, που προσφέρει την πιο εντυπωσιακή θέα στη θάλασσα, φιλοξενεί έναν ενιαίο χώρο καθιστικού και τραπεζαρίας, ο οποίος επεκτείνεται σε μια βεράντα μέσω γυάλινων θυρών από το δάπεδο μέχρι την οροφή.

Στο κατώτερο επίπεδο βρίσκονται τρία υπνοδωμάτια επισκεπτών, οι χώροι του προσωπικού, ένα γυμναστήριο, ένα γραφείο, μια αίθουσα παιχνιδιών και ένα δεύτερο σαλόνι, που ανοίγει απρόσκοπτα στη βεράντα της πισίνας. Η κύρια κρεβατοκάμαρα τοποθετείται στο επάνω επίπεδο της δεύτερης πτέρυγας, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και προνομιακή θέα.

 

 

Σχεδιασμός στέγης & σκάλας

Μια νέα οροφή από σκυρόδεμα προστίθεται πάνω από τον κύριο χώρο διαβίωσης, στηριζόμενη σε μεταλλικό πλαίσιο πάνω από μια σειρά ψηλών παραθύρων. Από τον δρόμο, διακρίνεται μόνο ένα κομμάτι της γλυπτικής αυτής οροφής, της οποίας ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τα κύματα του ωκεανού και τα βουνά που υψώνονται πίσω από την κατοικία.

Στο εσωτερικό, η οροφή επεκτείνεται πέρα από τα ανοίγματα, πλαισιώνοντας τη θέα του φυσικού τοπίου και ενισχύοντας τη σύνδεση της κατοικίας με το περιβάλλον. Παράλληλα, επιτρέπει στο φυσικό φως να εισχωρεί βαθιά στους εσωτερικούς χώρους. Αντίστοιχα, η οροφή της κύριας κρεβατοκάμαρας στην παρακείμενη πτέρυγα ανυψώνεται, δημιουργώντας μια αίσθηση ελαφρότητας και προσφέροντας ανεμπόδιστη θέα.

Ο πρώτος όροφος μετατρέπεται σε μια διάφανη, αέρινη κατασκευή, πλημμυρίζοντας το εσωτερικό με φυσικό φως και καθαρό αέρα, ενώ συνδέεται άμεσα με τον παρακείμενο κήπο. Στην πρόσοψη, διάτρητα μεταλλικά συρόμενα πανέλα προστατεύουν τους εσωτερικούς χώρους από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία. Τέλος, μια εντυπωσιακή ελικοειδής σκάλα συνδέει τις πτέρυγες του καθιστικού και της κρεβατοκάμαρας, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως γλυπτικό αρχιτεκτονικό στοιχείο στην είσοδο.

 

 

Παλέτα υλικών

Μια διακριτική παλέτα φυσικών υλικών εφαρμόζεται σε ολόκληρη την κατοικία, δημιουργώντας ένα απτικό αλλά ουδέτερο σκηνικό που αναδεικνύει τη ζωντανή ομορφιά του τοπίου. Η επένδυση από ανοιχτόχρωμη βελανιδιά στις οροφές, τους τοίχους και τα δάπεδα προσδίδει ζεστασιά και απαλότητα, ενώ τα εκτεθειμένα στοιχεία από σκυρόδεμα δημιουργούν μια έντονη αντίθεση. Τέλος, ο γρανίτης (πέτρωμα της περιοχής) ενσωματώνεται αρμονικά στο ορεινό περιβάλλον, ολοκληρώνοντας την αισθητική του χώρου.

Βιομηχανική αναβίωση

Το διαμέρισμα επιφάνειας 160m², που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο ενός κτιρίου στη βιομηχανική ζώνη των Κάτω Πετραλώνων, άλλαξε χρήση και από ατελιέ ζωγραφικής μετατράπηκε στην κατοικία μιας τριμελούς οικογένειας. Η πρόταση βασίστηκε στη δημιουργία τριών υπνοδωματίων, λουτρού, πολλών αποθηκευτικών χώρων και μιας ενιαίας κοινόχρηστης περιοχής που περιλαμβάνει κουζίνα, καθιστικό, τραπεζαρία και γραφείο.

 

Οργάνωση κάτοψης

Η κάτοψη επανασχεδιάστηκε προσεκτικά ώστε να δημιουργηθεί ένας κεντρικός χώρος διημέρευσης, με βασική αρχιτεκτονική ιδέα την προσθήκη ενός ανοιχτού τζακιού από μπετόν στο μέσον του. Το σημείο αυτό αποτελεί τον πυρήνα της κατοικίας, με τις υπόλοιπες χρήσεις να οργανώνονται γύρω του. Παρόλο που υπήρχε ο περιορισμός των κλειστών ενοτήτων, ο τρόπος με τον οποίο μελετήθηκε η κάτοψη δημιούργησε την αίσθηση της ελεύθερης κίνησης. Οι ιδιωτικοί χώροι αγκαλιάζουν τους κοινόχρηστους, καταλαμβάνοντας τα λιγότερα δυνατά τετραγωνικά και αφήνοντας αρκετά διαθέσιμα για την κουζίνα και το καθιστικό.

 

Custom κατασκευές

Ο σχεδιασμός αυτός επέτρεψε τη διάχυση του φυσικού φωτός μέσα από μεγάλα ανοίγματα, ενώ τα καΐτια, βιομηχανικής αισθητικής, δημιούργησαν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι με τις σκιές. Κατά την ανακαίνιση, καθαιρέθηκαν οι υπάρχουσες υποδομές αφήνοντας εμφανή τον φέροντα οργανισμό. Η διατήρηση του μωσαϊκού δαπέδου λειτούργησε ως συνδετικό στοιχείο με την αρχική χρήση του χώρου.

 

Υλικά & επίπλωση

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή είναι κατά κύριο λόγο το μπετόν και το ξύλο, με τις εσωτερικές όψεις να επενδύονται με φυσική δρυ. Κεραμικά πλακίδια ντύνουν τον χώρο της κουζίνας και έρχονται σε αντίθεση με τις μαύρες ματ επιφάνειες των σταθερών επίπλων. Κόντρα πλακέ σημύδας χρησιμοποιήθηκε στα έπιπλα των παιδικών υπνοδωματίων, σε λιτές και καθαρές γραμμές. Προσπερνώντας τους περιορισμούς στην κάτοψη, με τις παράγωνες απολήξεις της, το έργο χαρακτηρίζεται από έντονη γραμμικότητα και καθαρότητα σχημάτων, που ενισχύεται με τις αυστηρές γραμμές των ξύλινων κατασκευών σε βιβλιοθήκες και σε κρυμμένους αποθηκευτικούς χώρους. Η επίπλωση βασίστηκε στην αισθητική mid-centuryόπου ξεχωρίζουν τα vintage έπιπλα, ολοκληρώνοντας τη δημιουργική πρόταση.

Ήρεμο περιβάλλον

Στο ήσυχο περιβάλλον του Tinh An, αυτή η κατοικία 92m² αναδεικνύει τη φυσική ομορφιά του τοπίου, ενσωματώνοντας ως κεντρικό στοιχείο ένα ώριμο δέντρο Barringtonia asiatica (γνωστό και ως δέντρο δηλητήριο ψαριών). Αντί να αφαιρέσουν το υφιστάμενο δέντρο, οι αρχιτέκτονες επέλεξαν να το διατηρήσουν, ενσωματώνοντάς το αρμονικά στον σχεδιασμό. Το αποτέλεσμα είναι ένας χώρος όπου φύση και αρχιτεκτονική συνυπάρχουν, με το δέντρο να λειτουργεί όχι μόνο ως σημείο αναφοράς της κατοικίας, αλλά και ως σύμβολο της δέσμευσης του έργου στη βιωσιμότητα και την περιβαλλοντική διατήρηση.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η βασική φιλοσοφία αυτής της κατοικίας είναι η αρμονική ενσωμάτωση της φύσης στην αρχιτεκτονική, δημιουργώντας έναν βιώσιμο, γαλήνιο και ισορροπημένο χώρο διαβίωσης. Οι αρχιτέκτονες τοποθέτησαν το δέντρο Barringtonia asiatica (δέντρο δηλητήριο ψαριών) στο σαλόνι, καθιστώντας το κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού. Τα κλαδιά του εκτείνονται προς τα πάνω μέσα από ένα ορθογώνιο άνοιγμα στην οροφή από σκυρόδεμα, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή οπτική σύνδεση μεταξύ του εσωτερικού χώρου και της φύσης.

Στην καρδιά της κατοικίας, ένας ανοιχτός κήπος βρίσκεται ανάμεσα στον κοινόχρηστο χώρο, το μπάνιο και τα δύο υπνοδωμάτια. Αυτή η διάταξη εξασφαλίζει ότι κάθε δωμάτιο απολαμβάνει άφθονο φυσικό φως και καθαρό αέρα, ενισχύοντας την αίσθηση ηρεμίας και άμεσης επαφής με το περιβάλλον.

 

Λειτουργική κάτοψη

Η μονώροφη διάταξη του σπιτιού επιτρέπει σε κάθε δωμάτιο να έχει άμεση πρόσβαση σε χώρους πρασίνου, διασφαλίζοντας συνεχή ροή αέρα και δημιουργώντας ένα υγιές, ευάερο περιβάλλον διαβίωσης. Οι μεγάλες γυάλινες πόρτες προσφέρουν ανεμπόδιστη θέα στον κήπο, θολώνοντας τα όρια μεταξύ εσωτερικού και φυσικού περιβάλλοντος.

Η πρόσοψη συνδυάζει έναν τοίχο από ημιτελή τσιμεντόλιθο με χωνευτές γυάλινες πόρτες, προσφέροντας προστασία από τα αδιάκριτα βλέμματα του δρόμου, χωρίς να στερεί τη θέα από το εσωτερικό. Ο προσεγμένος συνδυασμός υλικών επιτυγχάνει μια ισορροπία μεταξύ ιδιωτικότητας και ανοιχτότητας, διαμορφώνοντας ένα ιδιωτικό καταφύγιο που παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φύση.

 

Παλέτα υλικών

Οι περισσότεροι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από ημιτελείς τσιμεντόλιθους, προσδίδοντας μια τραχιά υφή που ενισχύει την απλότητα του φυσικού τοπίου και της βλάστησης. Η επιλογή φιλικών προς το περιβάλλον, άκαυστων τσιμεντόλιθων συμβάλλει στη διατήρηση του κόστους κατασκευής σε χαμηλά επίπεδα, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τη ρουστίκ αισθητική του χώρου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ηρεμίας.

Για τα περισσότερα έπιπλα, χρησιμοποιήθηκε ανακτημένο ξύλο από τοπικές πηγές, προσδίδοντας ζεστασιά στο εσωτερικό και ενισχύοντας τη μοντέρνα αλλά γαλήνια αίσθηση του χώρου. Ο συνδυασμός ημιτελών τσιμεντόλιθων με τις γλυπτικές και ρουστίκ ιδιότητές τους δημιουργεί ένα σπίτι που είναι ταυτόχρονα σύγχρονο και άρρηκτα δεμένο με το φυσικό τοπίο. Η λιτότητα των υλικών, σε συνδυασμό με την παρουσία των δέντρων, εναρμονίζει πλήρως την κατοικία με το περιβάλλον της, καθιστώντας την μια φυσική προέκταση του τοπίου αντί για ένα ξένο στοιχείο μέσα σε αυτό.

Νέοι συσχετισμοί

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση διαμερίσματος 75m² σε μια τυπική μεσοπολεμική πολυκατοικία της Αθήνας, με στοιχεία Art Deco. Ο χώρος διατήρησε την υπάρχουσα χρήση και η νέα πρόταση βασίστηκε στις ανάγκες περιοδικής κατοίκησης από τον ιδιοκτήτη, ο οποίος ζει κυρίως στο εξωτερικό.

 

Χωρική διαμόρφωση

Ζητούμενο ήταν να μείνει ανέγγιχτο το μεγαλύτερο τμήμα της κάτοψης και να διατηρηθεί κατά το δυνατόν τόσο η δομή όσο και τα μορφολογικά στοιχεία του διαμερίσματος, προσανατολίζοντας τον σχεδιασμό στον επαναπροσδιορισμό αυτών των χαρακτηριστικών. Η τυπολογία του διαμερίσματος της εποχής διαιρεί την κάτοψη σε πέντε μέρη: το χολ εισόδου, την κουζίνα, το λουτρό, το υπνοδωμάτιο και το καθιστικό. Η στιβαρότητα των συμπαγών, διακριτών χώρων και τα όριά τους παραμένουν, ενώ επιχειρείται μία μόνο αλλαγή: Με την καθαίρεση ενός διαχωριστικού τοίχου, ο χώρος της εισόδου και της κουζίνας, που στην προηγούμενη συνθήκη παρέμεναν αποκομμένοι και τυφλοί ως προς την κύρια όψη, νοηματοδοτούνται διαφορετικά και αποκτούν τη δική τους πολλαπλή σημασία στη ζωή και χρήση της κατοικίας. Δημιουργούνται νέοι χωρικοί και λειτουργικοί συσχετισμοί με τον χώρο του καθιστικού, ενώ δίνεται η δυνατότητα ενιαίου σχεδιασμού των εσωτερικών όψεων που προκύπτουν.

 

Custom κατασκευές

Τη θέση του συμπαγούς τοίχου παίρνει μια κεντρική ξύλινη κατασκευή, κομμάτι μιας ευρύτερης χειρονομίας που ξεκινά από την είσοδο και καταλήγει στον χώρο του υπνοδωματίου. Ως ενοποιητικό στοιχείο, η κατασκευή από ξύλο ελληνικής καρυδιάς, γίνεται το κέντρο της κάτοψης, το σημείο αναφοράς του σπιτιού και αποκτά χρηστικό ρόλο, φιλοξενώντας τον εξοπλισμό της κουζίνας, μια θέση εργασίας-γραφείο και αποθηκευτικά ερμάρια. Η μεταλλική κατασκευή της εισόδου με τους κρυφούς αποθηκευτικούς χώρους, τη βιβλιοθήκη και το κινητό πανέλο του καθρέφτη, συστήνει διαφορετικά την έννοια του ορίου και το διαμέρισμα αποκτά απρόσμενες φυγές και θεάσεις προς την πόλη, σχεδόν από κάθε σημείο του.

 

Υλικά & διακοσμητικά στοιχεία

Διαφορετικές υλικότητες, πολλαπλές χρήσεις και μεταβλητά στοιχεία καθιστούν τον άλλοτε ανενεργό πυρήνα της κατοικίας σε έναν ζωντανό μηχανισμό. Οι οροφές, οι τοίχοι και τα επιμέρους διακοσμητικά στοιχεία της εποχής, αποδίδονται με τον ίδιο χρωματισμό με στόχο την ομοιογένεια και την πλαστική έκφραση των art deco χαρακτηριστικών, σε μια κατοικία που καλείται να συγκεράσει ετερογενή στοιχεία. Οι σημειακές επεμβάσεις στο διαμέρισμα, σε αντίθεση με το ομοιογενές μονόχρωμο περιβάλλον, υλοποιούνται με διακριτά υλικά, όπως κόκκινη ελληνική καρυδιά και σκούρο μαύρο στα μέταλλα, δημιουργώντας έναν ήρεμο συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα στο προϋπάρχον κέλυφος και τις νέες κατασκευές.

Διαδραστικό περιβάλλον

Συνδυάζοντας αναφορές από τη δεκαετία του ’60 με ρετρο-φουτουριστικές μορφές, το κατάστημα αποτελεί έναν σύγχρονο χώρο που αναδεικνύει τη θεατρικότητα της παρασκευής του καφέ.

 

Λειτουργική διάταξη

Η είσοδος γίνεται από το μεσαίο εκ των τριών ανοιγμάτων της όψης, διαπερνώντας μια πρώτη ζώνη τραπεζοκαθισμάτων που τοποθετούνται γραμμικά σε υπαίθριο υπερυψωμένο χώρο. Προχωρώντας στο εσωτερικό, το κατάστημα οργανώνεται σε open plan, με το κύριο bar τοποθετημένο στο κέντρο της κάτοψης και τα τραπεζοκαθίσματα στην περίμετρο, πλαισιώνοντας τους τοίχους. Ένας διάδρομος οδηγεί στα wc και έπειτα στον χώρο προσωπικού και παρασκευής προϊόντων. Η κεντρική δομή του bar σχεδιασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα, ενισχύοντας τον φουτουριστικό χαρακτήρα, περιλαμβάνει έναν ιμάντα μεταφοράς τοποθετημένο εσωτερικά, στο ύψος των ραφιών. Με αυτόν τον τρόπο, ο πάγκος, λόγω της συνεχούς κίνησης και της μηχανικής παράδοσης του καφέ, μετατρέπεται σε “carousel“ προσδίδοντας ένα θεατρικό στοιχείο στην εμπειρία του χώρου.

 

Υλικά & επίπλωση

Τα έπιπλα αποτελούνται από καναπέδες με ξύλινο σκελετό και δερμάτινα καθίσματα, μινιμαλιστικές καρέκλες και τραπέζια σε μεταλλικά φινιρίσματα. Η υφιστάμενη δομή του κτιρίου παρέμεινε αυτούσια στην οροφή και παρέλαβε τα custom-made φωτιστικά, συνολικής επιφάνειας 105m2, τα οποία κατασκευάστηκαν σε τμήματα και αναρτήθηκαν, τονίζοντας τη βιομηχανική αισθητική του χώρου. Στους τοίχους έχουν χρησιμοποιηθεί γύψινα στοιχεία σε χυτά καλούπια.

Παράλληλα, η παρουσία υλικών όπως το ξύλο, το μέταλλο και τα πλακίδια σε γεωμετρικά μοτίβα αποδίδουν με ακριβή τρόπο τις νοσταλγικές αναφορές. Περιμετρικά, δημιουργήθηκαν 72 κάδρα που ξεδιπλώνουν μια ιστορία η οποία περιλαμβάνει έννοιες και γραφιστικές απεικονίσεις της σχέσης ανθρώπου-καφέ.

 

Εταιρική ταυτότητα

Οι μεγάλες βελούδινες πετρόλ κουρτίνες συνδιαλέγονται με τα υπόλοιπα υλικά και μπορούν κατά περίπτωση να αποκρύψουν τη λειτουργία του καταστήματος από την οπτική των περαστικών. Όλα τα στοιχεία του χώρου, όπως επίσης η εταιρική ταυτότητα, το έντυπο υλικό, οι συσκευασίες, η ένδυση του προσωπικού, αλλά και τα είδη σερβιρίσματος, έχουν επιλεχθεί για την άρτια απόδοση της αίσθησης της εποχής και του χαρακτήρα που είχε τεθεί εξαρχής ως στόχος.

Τεχνητή φύση

Αυτό το νέο ξενοδοχείο-προορισμός αποτελεί εξέλιξη στην ορεινή αρχιτεκτονική, επαναπροσδιορίζοντας οικείες φόρμες μέσα από μια αρμονική σύνθεση φυσικών υλικών, για να προσφέρει μια σύγχρονη λύση του 21ου αιώνα.

 

Στόχος του έργου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται 1,5 ώρα βορειοανατολικά του Σποκέιν, στα Βραχώδη Όρη του Βόρειου Άινταχο, εκεί όπου συναντώνται δύο διαφορετικές οροσειρές, οι Selkirk και Cabinet Mountains. Η τοποθεσία του προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε δραστηριότητες αναψυχής καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στο πλαίσιο ενός γενικού σχεδίου για τη μελλοντική ανάπτυξη, που περιλαμβάνει το ξενοδοχείο και λοιπές εγκαταστάσεις, ο σχεδιασμός επαναπροσδιορίζει την εμπειρία του βουνού. Χρησιμοποιώντας τα πλεονεκτήματα της μαζικής ξυλοκατασκευής -αισθητική, βιωσιμότητα και δομική αποτελεσματικότητα- το συγκρότημα συνδυάζει παραδοσιακά στοιχεία με καινοτόμα υλικά, δημιουργώντας μια σύγχρονη και φιλόδοξη αρχιτεκτονική για το μέλλον.

 

 

Ένταξη στο τοπίο & υλικά

Το ξενοδοχείο, συνολικής έκτασης 60.200m2, με 31 μονάδες, είναι ένας προορισμός για σκι που προσφέρει δυνατότητες τόσο εντός όσο και εκτός πίστας. Παρέχει υπηρεσίες φιλοξενίας και υποστήριξης, ενισχύοντας το Schweitzer ως ένα μέρος ελκυστικό όλο τον χρόνο. Στρατηγικά τοποθετημένο ώστε να αποτελεί το κεντρικό σημείο του χωριού, το ξενοδοχείο, με τη γραμμική του μορφή, αξιοποιεί την απότομη πλαγιά. Είναι χτισμένο σε μια εγκοπή του εδάφους, δημιουργώντας χώρο για στεγασμένο χώρο στάθμευσης.

Η εξωτερική του όψη συνδυάζει εκτεθειμένες ξύλινες δομές, σκυρόδεμα, μεταλλικά πάνελ και μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, αποπνέοντας μοντέρνα αισθητική. Στους κύριους χώρους συγκέντρωσης, κυριαρχεί η πλαστικοποιημένη ξυλεία (CLT), ενώ η οροφή, οι δοκοί και οι κολώνες από glulam ξυλεία ενισχύουν τη ζεστή, φιλόξενη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια αισθητική που θυμίζει καταφύγιο.

 

 

Εσωτερικός σχεδιασμός & διάταξη

Το λόμπι και ο χώρος υποδοχής βρίσκονται στην κορυφή του υπόγειου χώρου στάθμευσης. Στο εσωτερικό, ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από την κλασική αισθητική του σκι, με αναφορές στα φωτεινά κοστούμια του αθλήματς της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα. Τα δωμάτια, τα οποία εκτείνονται σε τρεις ορόφους, προσφέρουν εντυπωσιακή θέα στη λίμνη Pend Oreille.

Το ξενοδοχείο διαθέτει δύο χώρους ανέσεων. Ο πρώτος, το Glass Room, είναι ο οικογενειακός και καθιστικός χώρος του ξενοδοχείου, όπου οι επισκέπτες μπορούν να χαλαρώσουν και να παίξουν παιχνίδια. Στην αντίθετη πλευρά του κτιρίου βρίσκεται το Crow’s Bench, το εστιατόριο 50 θέσεων που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του ξενοδοχείου. Εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το après-ski ή après-bike, εκμεταλλευόμενοι το παρακείμενο μπαρ 15 θέσεων και τους χώρους καθιστικού με μεγάλο τζάκι.

Άλλες παροχές περιλαμβάνουν έναν εσωτερικό χώρο συνεργασίας, καθώς και ένα μικρό γυμναστήριο. Στον τρίτο όροφο, η εξωτερική βεράντα προσφέρει ένα υπερμεγέθες υδρομασάζ με θέα στο γύρω ορεινό τοπίο και τη λίμνη Pend Oreille.

 

Ανεπιτήδευτη απλότητα

Το wine bar-restaurant, κρυμμένο σε μία σκοτεινή πάροδο της Πατησίων, διατηρεί και εμπλουτίζει τα χαρακτηριστικά υλικά ενός τυπικού Αθηναϊκού κτιρίου, με τη λειτουργία του να συνδυάζει τα γνωρίσματα ελληνικού καφενείου, γαλλικής μπρασερί και ιαπωνικού jazz bar.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η απόφαση για την παρασκευή παραδοσιακού φαγητού αποκλειστικά σε ξυλόσομπες, η έμφαση στα φυσικά κρασιά, καθώς και ο αναλογικός ήχος για τη μουσική, οδήγησαν από την αρχή τον σχεδιασμό σε μια ανεπιτήδευτη απλότητα, με τις ελάχιστες απαραίτητες επεμβάσεις: Το κέλυφος διατηρήθηκε όσο πιο ατόφιο βρέθηκε και τα υλικά που έντυσαν τις αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις είναι όσο πιο ακατέργαστα γίνεται. Η όψη προς τον δρόμο, στενότερη σε σχέση με το μέγεθος του χώρου, διαμορφώθηκε ώστε να προκαλεί έκπληξη στον επισκέπτη, με μία βαριά βελούδινη κουρτίνα να σκηνοθετεί τη μετάβαση, μετά την οποία αποκαλύπτεται το διπλό ύψος και οι πραγματικές διαστάσεις του εσωτερικού.

 

Λειτουργική διάταξη

Στη δεξιά πλευρά, μια ενιαία μπάρα 16m σχήματος Ζ από ματ ανοξείδωτο χάλυβα οργανώνει το ισόγειο, ενοποιώντας την ανοιχτή κουζίνα με το bar. Πάνω από αυτήν, ένα χειροποίητο μαύρο μαρμάρινο φωτιστικό μήκους 6m εντείνει τη γραμμικότητα της διαμόρφωσης. Η θέση του DJ βρίσκεται κεντρικά, δίνοντας έμφαση στον ρόλο της μουσικής. Ολόκληρο το ύψος της μεσοτοιχίας καταλαμβάνεται από ένα custom-madeμεταλλικό έπιπλο δισκοθήκης με βινύλια, στερεοφωνικά ηχεία και memorabilia, χαρακτηριστικό των ιαπωνικών bar, “jazz kissa“.

Στην αριστερή, ένας μεγάλος καναπές σχήματος Π αποδίδει την έννοια της ελληνικής παρέας, ενώ στο ενδιάμεσο βρίσκονται μαρμάρινα τραπέζια φαγητού με καρέκλες μπιστρό. Στους τοίχους πίσω από τον καναπέ τοποθετούνται καθρέφτης και γραμμικά φωτιστικά, δημιουργώντας ένα οπτικό παιχνίδι και δίνοντας στον χώρο ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Το πατάρι διαμορφώνεται για οινογνωσία, με μεγάλο μαρμάρινο μοναστηριακό τραπέζι και ειδικά σχεδιασμένο κελάρι πίσω από βιτρίνα. Στο υπόγειο φιλοξενούνται βοηθητικές χρήσεις αποθήκευσης και υγιεινής, με τον τοίχο να καλύπτεται από τα προσεκτικά τοποθετημένα ξύλα των φούρνων.

 

Παλέτα υλικών

Η χρωματική παλέτα έχει ως αφετηρία τα πετρώματα του υπάρχοντος μωσαϊκού, χαρακτηριστικού της σύγχρονης Αθήνας, με τους τόνους του να περιλαμβάνουν βαθύ κόκκινο, ώχρα και πράσινο. Έτσι, η κατακόρυφη επιφάνεια κάτω από το bar κατασκευάζεται από ραβδωτό μπετόν σε πράσινη απόχρωση και το έπιπλο της κάβας συνδυάζει λείο μπετόν σε χρώμα τερακότας με σκούρο μέταλλο.

Στους χώρους υγιεινής επικρατεί το πράσινο, ενώ τα υλικά των δομικών στοιχείων και των μεσοτοιχιών -μπετόν και πέτρα- παραμένουν ανεπίχριστα. Σε απροσδόκητες γωνίες του χώρου, τοποθετούνται μικρά ταξιδιωτικά ενθύμια καθώς και έργα του κεραμίστα Νίκου Βαλλάτου. Το αποτέλεσμα είναι ένα αυθεντικά Αθηναϊκό wine bar-restaurant στα υλικά και τις λεπτομέρειές του, το οποίο όμως έχει να αφηγηθεί ιστορίες από ολόκληρο τον κόσμο.

Συνδιαλλαγή με το υπάρχον

Το έργο αφορά στον επανασχεδιασμό ενός πρώην βιομηχανικού χώρου 450m², συμπεριλαμβανομένου αίθριου, με στόχο να διαμορφωθεί ένα all day bar & restaurant με έμφαση στη βιωσιμότητα.

 

Λειτουργική διάταξη

Η είσοδος στο εσωτερικό γίνεται από μια βαριά ξύλινη πόρτα και έναν μικρό προθάλαμο που οριοθετείται από μία σκουρόχρωμη πυκνή κουρτίνα. Ανοίγοντάς την, αποκαλύπτεται η σάλα με σημείο κατατεθέν το μακρόστενο bar και σε συνέχεια εκτείνεται το ανοιχτό εργαστήριο και το δωμάτιο ψυγείων, που επιτρέπουν στους επισκέπτες να δουν όλη τη διαδικασία προετοιμασίας των προϊόντων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η διαμόρφωση του ψηλοτάβανου χώρου, που διακρίνεται σε τέσσερα τμήματα, χαρακτηρίζεται από ροή και ενοποιεί το εσωτερικό με το εξωτερικό μέσα από μεγάλα μεταλλικά ανοίγματα που αναδεικνύουν το αίθριο και τον κήπο, τα δυο επιπλέον τμήματα που ολοκληρώνουν με φυσικότητα τον σχεδιασμό. Η αρχιτεκτονική ποιότητα του κτιρίου αξιοποιήθηκε με σεβασμό, διατηρώντας το υπάρχον κέλυφος.

 

Υλικά & διακόσμηση

Aναδεικνύοντας τα υλικά που τονίζουν τον βιομηχανικό του χαρακτήρα, χωρίς επιτηδευμένους χειρισμούς. Τα μεταλλικά στοιχεία παρέμειναν αναλλοίωτα στην αυτούσια μορφή τους και η τοιχοποιία ντύθηκε με πεταχτό σοβά. Στοιχεία που υπήρχαν ήδη στον χώρο ενσωματώνονται στο νέο εγχείρημα και γίνονται κομμάτι του σχεδιασμού για να εξυπηρετήσουν τη νέα λειτουργία του. Έτσι, ένα κομμάτι πηγαδιού και ένα μαρμάρινο σιντριβάνι -και τα δύο παλιάς αθηναϊκής αισθητικής- μεταμορφώνονται σε ένα τραπέζι και σε μία βάση στήριξης για το tap, από το οποίο βγαίνει η μπύρα.

Για τη διακόσμηση επιλέχθηκαν ξύλινα έπιπλα με μεταλλικές βάσεις και κατασκευάστηκε ειδική ξύλινη επένδυση για το πίσω μέρος του bar. Οι λευκές ελεύθερες όψεις εμπλουτίστηκαν με φυτά εσωτερικού χώρου ενώ επιλέχθηκε γραμμικός και σημειακός φωτισμός για να αναδειχθούν αβίαστα τα κυρίαρχα σημεία του χώρου.

Συνορεύον πράσινο

Η μελέτη αφορά στον σχεδιασμό ενός all day café σε υφιστάμενο γωνιακό κατάστημα επιφάνειας 140m², σε κεντρικό σημείο του οικισμού με θέα ψηλά φυλλοβόλα δέντρα και από τις δύο όψεις του.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική επιδίωξη του σχεδιασμού αποτέλεσε η επέκταση των οπτικών φυγών προς το εξωτερικό πράσινο και αντίστροφα η εισχώρηση του πρασίνου στο εσωτερικό, με στόχο τη δημιουργία ενός “κήπου” σε συνέχεια της αστικής βλάστησης.

 

Χωρική οργάνωση

Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από μία μεγάλη μπάρα σχήματος Γ που στρέφεται προς τη γωνία των ανοιγμάτων, όπου σε συνδυασμό με τη δημιουργία μεγάλων υαλοστασίων, επιτρέπεται στο βλέμμα το μέγιστο των θεάσεων. Τα τραπεζοκαθίσματα τοποθετούνται σε ελεύθερη διάταξη μέσα στο café-bar σε δύο συνολικά επίπεδα, ένα στη στάθμη του εδάφους και ένα δεύτερο λίγο πιο ψηλά.

 

Custom κατασκευές & υλικά

Ταυτόχρονα, οργανώνεται ένα σύστημα μεταλλικών κατασκευών σε σχήμα Π, το οποίο παραλαμβάνει το πράσινο. Αντίστοιχη κρεμαστή κατασκευή τοποθετείται και πάνω από τη μπάρα με πλούσια αναρριχώμενη βλάστηση. Η επιλογή των υλικών διακρίνεται σε δύο κατηγορίες που δημιουργούν μια έντονη αντίθεση μεταξύ τους: Στα πιο φυσικά και χειροποίητα υλικά όπως το χυτό μωσαϊκό της μπάρας και το μωσαϊκό του δαπέδου, τις τσιμεντοκονίες στις επιφάνειες των τοίχων, τις ξύλινες επιφάνειες και από την άλλη, στα πιο βιομηχανικά, όπως τα μεταλλικά πλέγματα και ο χάλυβας στις κατασκευές των φυτεύσεων και τα κουφώματα των όψεων.

 

Φωτισμός

Ο φωτισμός επιχειρεί να αναδείξει την κεντρική ιδέα της επέκτασης του πρασίνου, και να δημιουργήσει μία διαφορετική εμπειρία από αυτήν της ημέρας, δίνοντας περισσότερη έμφαση στον βιομηχανικό χαρακτήρα του έργου.

Ethnic επιρροές

Το cafe επιφάνειας 120m2 στο Μαρούσι σχεδιασμένο με στόχο τη δημιουργία ενός χώρου που ανταποκρίνεται σε πολλαπλές ανάγκες -από έναν χαλαρό καφέ μέχρι ένα φιλικό περιβάλλον για εργασία- αντανακλά ένα προσεγμένο μείγμα ευρωπαϊκού στυλ, εμπλουτισμένο με ethnic στοιχεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το όνομά του, εμπνευσμένο από το φυτό δράκαινα που συναντάται στην Αφρική, έδωσε τον τόνο για την εσωτερική διακόσμηση, με τις αφρικανικές διακοσμήσεις και τα μοτίβα να λαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύνθεση. Παράλληλα, έντονο είναι το στοιχείο του πράσινου χρωματισμού στην οροφή, τα κουφώματα και σε διάφορα στοιχεία, όπως μεταλλικές κρεμαστές κατασκευές, ραφιέρες και stands περιμετρικά των υποστυλωμάτων.

 

Διαμόρφωση κάτοψης

Ο χώρος περιλαμβάνει δύο μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια με επένδυση ξύλου που εξυπηρετούν τόσο παρέες όσο και ομάδες εργασίας, καθώς και μικρότερα που διαθέτουν καναπέ κατά μήκος του τοίχου. Ο πάγκος της παρασκευής του καφέ διατρέχει όλο το πλάτος της κάτοψης και επενδύεται με ένα διάτρητο μοτίβο λευκού χρώματος, ενώ ο τοίχος πίσω από αυτόν, όπως και τα υποστυλώματα, διακοσμούνται με πλακάκι ίδιου χρώματος.

 

Διακόσμηση, υλικά & φύτευση

Ένα βασικό χαρακτηριστικό που διατηρήθηκε από προηγούμενη κατάσταση του χώρου ήταν το μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο πρόσθεσε χαρακτήρα στον συνολικό σχεδιασμό, παραπέμποντας στην ελληνική οικιστική αρχιτεκτονική. Η οροφή με τις εμφανείς εγκαταστάσεις συμβάλλει σε μια urban αισθητική, δημιουργώντας μια αντίθεση με το άφθονο πράσινο, τη φύτευση και τα κρεμαστά φωτιστικά από bamboo. Η στρατηγική τοποθέτηση των περιμετρικών ανοιγμάτων διαχέει τα όρια μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού περιβάλλοντος, ενώ ένα πολυφωτογραφημένο mural μιας γυναικείας προσωπογραφίας μετατρέπεται σε επίκεντρο του χώρου, διακοσμώντας τον τοίχο του café και προσδίδοντας στην αισθητική του τον συμβολισμό της γυναικείας οντότητας, με πάθος για ζωή.

Αποκλειστικό θέαμα

Τα VIP Boxes στο γήπεδο μπάσκετ του Παναθηναϊκού στο OAKA, είναι ιδιωτικοί χώροι σχεδιασμένοι για την παρακολούθηση αγώνων και εκδηλώσεων, καθώς και για τη διεξαγωγή συναντήσεων.

 

Λειτουργική οργάνωση

Ο χώρος αποτελείται από πλήρως εξοπλισμένες σουίτες με διάφορες ανέσεις και παροχές, προσφέροντας αποκλειστική πρόσβαση σε ειδικές υπηρεσίες και χώρους του γηπέδου. Τα δεκαέξι συνολικά VIP Boxesτοποθετούνται περιμετρικά του γηπέδου, εξασφαλίζοντας πλήρη ορατότητα και άμεση επαφή με αυτό, διατηρώντας παράλληλα την επιθυμητή ιδιωτικότητα.

Υπάρχουν τρεις τύποι VIP Boxes, οι οποίοι διαφοροποιούνται ανάλογα με το εμβαδόν και τη χωρητικότητά τους, δηλαδή τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να φιλοξενήσουν: ο τύπος Α των οκτώ ατόμων, ο τύπος Β των δέκα ατόμων ο τύπος C των δώδεκα ατόμων. Στον εσωτερικό τους χώρο περιλαμβάνουν βεστιάριο, W.C., χώρο μπουφέ και kitchenette με μικρό νεροχύτη και mini bar, εντοιχισμένα σε ανοιγόμενη κατασκευή με pocketdoors.

 

Εξοπλισμός & επίπλωση

Τα Boxes είναι εξοπλισμένα με συστήματα εικόνας και ήχου τελευταίας τεχνολογίας για την ψυχαγωγία των επισκεπτών και την αναπαραγωγή στιγμιότυπων του εκάστοτε αγώνα ή εκδήλωσης. Όσον αφορά την επίπλωση, οι χώροι διαθέτουν ένα σύγχρονο καθιστικό με δερμάτινη σύνθεση καναπέ στον πυρήνα του χώρου, καθώς και ένα τραπέζι από μάρμαρο και δέρμα, το οποίο λειτουργεί και ως επιπλέον θέση καθίσματος. Παράλληλα, τοποθετείται πάγκος bar με σκαμπό στραμμένα προς τη θέα του γηπέδου.

 

Εξωτερικός σχεδιασμός & υλικά

Η θέα εξασφαλίζεται με γυάλινη ανασυρόμενη πρόσοψη, η οποία διαχωρίζει αλλά και ενοποιεί το εσωτερικό με το εξωτερικό, δημιουργώντας μια αίσθηση συνέχειας προς το γήπεδο. Στον εξωτερικό χώρο διαθέτει θέσεις με πλήρη ορατότητα προς το γήπεδο, σε ορισμένο περιμετρικά χώρο που εξασφαλίζει την ιδιωτικότητα από τον υπόλοιπες κερκίδες. Ο χώρος των boxes είναι επενδυμένος με πολυτελή υλικά, όπως μάρμαρο και ξύλο, και διακοσμημένος με στοιχεία που παραπέμπουν στο brand του Παναθηναϊκού, όπως το πράσινο χρώμα στους τοίχους και επιφάνειες, καθώς και αναμνηστικά του μπάσκετ.

Πολλαπλά επίπεδα

Το έργο πρόκειται για αναδιαμόρφωση διαμερίσματος το οποίο βρίσκεται στον δεύτερο όροφο τυπικής Αθηναϊκής πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1960. Η κατοικία έχει επιφάνεια 60m2 και αποτελείται από ενιαίο χώρο κουζίνας – καθιστικού, ένα λουτρό και ένα υπνοδωμάτιο.

 

Οργάνωση κάτοψης

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός είχε στόχο στη δημιουργία ενός ενιαίου διαμερίσματος – studio οι χρήσεις του οποίου διαχωρίζονται με την εναλλαγή των επιπέδων. Η κάτοψη έχει οργανωθεί με σαφήνεια καθώς ο χώρος της εισόδου βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο, το καθιστικό και η κουζίνα στο ενδιάμεσο επίπεδο και τέλος το υπνοδωμάτιο, το λουτρό και η γκαρνταρόμπα τοποθετούνται στο υψηλότερο επίπεδο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός του εσωτερικού έχει γίνει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο προς τις παραγόμενες γεωμετρίες όσο και στην επιλογή των υλικών και της υφής τους. Πιο συγκεκριμένα, οι γεωμετρίες που προκύπτουν ακολουθούν την υφιστάμενη μορφή της Αθηναϊκής πολυκατοικίας, διατηρώντας ένα γραμμικό, αυστηρό ύφος, χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης εποχής.

 

Παλέτα υλικών

Καθώς πρόκειται για ιδιοκτησία η οποία διαθέτει λιγοστές πηγές φυσικού φωτισμού έχουν επιλεχθεί υλικά τα οποία ανακλούν το φυσικό φως ή του επιτρέπουν να εισέλθει στο βάθος του διαμερίσματος. Το δάπεδο επενδύεται με ανοιχτό γκρι πλακάκι και ξύλο, ενώ στις επιφάνειες της κουζίνας και του καθιστικού κυριαρχεί το ξύλο σε σκούρα απόχρωση, που έρχεται σε αντίθεση με τους λευκούς τοίχους. Παράλληλα, μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες συμπληρώνουν τον χώρο.