Tanpopo στην Αθήνα

Μία αστική καντίνα

Το Tanpopo είναι η ιαπωνική λέξη για το φυτό ταραξάκο και ο τίτλος μιας καλτ ιαπωνικής ταινίας του 1985 που ακολουθεί την ιστορία μιας νεαρής μητέρας που παίρνει μαθήματα από έναν οδηγό φορτηγού για το πώς να φτιάξει το τέλειο ramen. Είναι επίσης, ένας ιδιότυπος χώρος πίσω από την πλατεία Κλαυθμώνος, όπου προσφέρεται ιαπωνικό φαγητό σε μια casual ατμόσφαιρα που θυμίζει καντίνα, ακουμπισμένη στο πεζοδρόμιο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σχεδιαστική πρόθεση ήταν να θολώσουν τα όρια δημόσιου και ιδιωτικού, φέρνοντας τη δράση της μαγειρικής σε συνεχή αλληλεπίδραση με τους περαστικούς. Χωρικά, αυτό μεταφράστηκε με την τοποθέτηση του χώρου παρασκευής φαγητού στην όψη, στον πυρήνα της ροής του κόσμου από και προς το εσωτερικό. Η περιμετρικά ανοιχτή κουζίνα εντάσσεται σε ένα μεταλλικό στερεό το οποίο αναπτύσσεται σε διπλό ύψος, ενώ ενσωματώνεται στη δομή χωρίς στήριξη από τα υπάρχοντα δομικά στοιχεία, προσφέροντας ακόμα και τη δυνατότητα μεταφοράς του.

 

 

Χωρική οργάνωση

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η λειτουργία της κουζίνας προσομοιάζει με αυτή ενός ανεξάρτητου σύμπαντος που έχει τον δικό του ρυθμό και τους δικούς του κανόνες. Η ανεμπόδιστη ορατότητα όλων των διαδικασιών προετοιμασίας του φαγητού ενισχύει το αίσθημα αμεσότητας, μεταφέροντας ταυτόχρονα τον παλμό της κουζίνας στους επισκέπτες. Σημεία διάδρασης και συνάντησης των δύο κόσμων, παρασκευής και κατανάλωσης, αποτελούν οι πάγκοι φαγητού στους οποίους ο μάγειρας προσφέρει το ράμεν, απευθείας.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι υλικότητες που επιλέχθηκαν για να ντύσουν το γρήγορο και εφήμερο eat and go concept είναι αδρές, με το μέταλλο να κυριαρχεί. Οι inox επιφάνειες, στο εσωτερικό της κουζίνας, συνδυάζονται και δημιουργούν μια αίσθηση ροής με τις κυριαρχούσες γκρι αποχρώσεις και τις λεπτομέρειες από μάρμαρο Αλιβερίου στη σάλα του καθιστικού. Η ποικιλία στις υφές και η μετάβαση από το λείο του inox στο αδρό του σοβά των τοίχων και του επεξεργασμένου χτυπητού μαρμάρου, διαφοροποιεί απτικά ό,τι οι αποχρώσεις ενοποιούν οπτικά, θέτοντας παρασκευή και κατανάλωση σε μια συνεχή διαπραγμάτευση των ορίων και των διαφορών τους.

Τον σχεδιασμό συμπληρώνουν ξύλινοι πάγκοι που φέρουν μνήμες από παραδοσιακές καντίνες, κάνοντας την ατμόσφαιρα πιο οικεία, διευκολύνοντας παράλληλα τη λειτουργικότητα και τη ροή της κίνησης. Η ιδιαίτερη έμφαση στην αρμονική σύμπραξη υλικών και δομών στοχεύει στο να εμπλουτίσει το εκάστοτε concept, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα του brand.