The Zillers Pastry Bar στην Αθήνα

Στοά του γλυκού

Κεντρικό ζητούμενο για τον ισόγειο χώρο ενός κτιρίου της δεκαετίας του ’60 στην περιοχή της Μητρόπολης ήταν η δημιουργία μιας «Στοάς του γλυκού»: ενός καταστήματος πολλών ταχυτήτων που θα έπρεπε να περιλαμβάνει εργαστήριο-παρασκευαστήριο, τμήμα λιανεμπορίου και ένα εστιατόριο γλυκών.

 

Πολιτιστικό πλαίσιο

Η σκέψη που γεννήθηκε κατά την επεξεργασία του θέματος, ήταν αυτή της αθηναϊκής στοάς. Ο τύπος-υπόδειγμα στεγασμένου, ελεύθερου χώρου που συνδέει αβίαστα χρήσεις εμπορίου, συνάθροισης και ψυχαγωγίας. Η πρώτη στοά επί αθηναϊκού εδάφους, στην πλατεία Καπνικαρέας, οικοδομήθηκε το 1883 σε σχέδια του Ernst Ziller, στο τετραώροφο νεοκλασικό μέγαρο Μελά, “μετά της υαλοσκεπούς διόδου“ στα πρότυπα των παρισινών galeries, κατασκευασμένων από μέταλλο και γυαλί.

Από τους ζωτικότερους τόπους της εμπορικής ζωής, οι στοές ήταν κυρίως θεματικές, αποτελώντας πιάτσα δραστηριοτήτων ή καταστημάτων πώλησης συγκεκριμένων αντικειμένων. Οικοδομήθηκαν ως χώροι συγκέντρωσης εμπορευμάτων και κατέληξαν “να εξυπηρετήσουν την αναζήτηση της απόλαυσης στην πόλη, μέσω περιπάτων και άλλων ψυχαγωγιών“.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Με έμπνευση την εμπορική στοά και κίνητρο τη συμπεριληπτική ζωτικότητα της, το ζαχαροπλαστείο σχεδιάζεται πρωτίστως με μέταλλο και γυαλί· διαρθρώνεται δε ως μια σειρά τριών διακριτών χωρικών ενοτήτων (καταστήματα), το καθένα από τα οποία έχει την δική του όψη (βιτρίνα) προς έναν επιμήκη, κεντρικό, κοινό χώρο (στοά).

Η λαδοπράσινη στοά των 9x3m, με το παλαιό μωσαϊκό δάπεδο, σχηματίζει σε όλο το εύρος του εξωτερικού της άκρου την κεντρική, δίδυμη είσοδο. Μια επιμήκης, ψηλόλιγνη κατασκευή τοποθετημένη κατά τον άξονα, οργανώνει κινήσεις, προσφέρει χρηστική επιφάνεια πάγκου και φέρει κρεμαστή φωτιζόμενη φύτευση η οποία εντείνει την αίσθηση δημόσιου ανοικτού χώρου. Εκατέρωθεν της εισόδου και στο βάθος, από μέταλλο και ανάγλυφο γυαλί, βρίσκονται οι βιτρίνες των τριών καταστημάτων και η δίοδος προς τους χώρους υγιεινής.

 

 

Οργάνωση & υλικά

Το εμπορικό κατάστημα αριστερά και το εστιατόριο δεξιά βρίσκονται πίσω από δύο αντικριστές μεταλλικές αψίδες που λειτουργούν ως ανοίγματα στις αντίστοιχες ενότητες. Στην πρώτη, μια κατάφωτη κεντρική τράπεζα λευκού μαρμάρου φέρει την έκθεση των προϊόντων, δίπλα στον φωτεινό τοίχο από υαλότουβλα που φιλτράρει την αέναη κίνηση του εργαστηρίου. Στη δεύτερη, το θερμό πορτοκαλί πλακάκι, τα ξύλινα τραπέζια και ο διακριτικός φωτισμός δημιουργούν μια φιλόξενη σάλα για το à la carte γλυκό. Στο βάθος, πίσω από ένα ανασυρόμενο διαχωριστικό, βρίσκεται το παρασκευαστήριο. Το τελευταίο ανοίγει τα φώτα και το παράθυρό του μετά το μεσημέρι, όταν ο σεφ, ορατός πια στο κοινό, ετοιμάζει τα γλυπτικά πιάτα, τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της Στοάς του Γλυκού.