Ιαπωνική αισθητική στη σύγχρονη Αθήνα

Το Darya J Hotel αποτελεί έναν σύγχρονο προορισμό φιλοξενίας στην Αθήνα, όπου οι αρχές της ιαπωνικής αισθητικής μεταφράζονται σε μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική εμπειρία. Βασισμένο στις έννοιες της απλότητας, της ισορροπίας και της αυθεντικότητας των υλικών, το έργο δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και διακριτικής πολυτέλειας μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της πόλης.

Κοινόχρηστοι χώροι, υπαίθρια αυλή και δώμα

Οι κοινόχρηστοι χώροι οργανώνονται γύρω από μια αίσθηση συνέχειας και ροής, συνδέοντας το lobby, το bar και την αίθουσα πρωινού με έναν διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο με φύτευση και πισίνα. Στον ημιώροφο διαμορφώνονται ευέλικτοι χώροι co-working, ενώ στο δώμα αναπτύσσεται roof bar με jacuzzi, προσφέροντας πανοραμική θέα προς την Αθήνα.

Δωμάτια, σουίτες και χωρικές μεταβάσεις

Στους πέντε ορόφους του ξενοδοχείου αναπτύσσονται 34 δωμάτια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων σουιτών. Η χωρική οργάνωση χαρακτηρίζεται από καθαρότητα και ευέλικτες μεταβάσεις μεταξύ των λειτουργιών. Σε επιλεγμένα δωμάτια, υπερυψωμένες επιφάνειες ύπνου και διαχωριστικά στοιχεία εμπνευσμένα από τις παραδοσιακές ιαπωνικές noren δημιουργούν μια σύγχρονη ερμηνεία της ιαπωνικής κατοίκησης.

Υλικότητα και κατασκευαστική ακρίβεια

Η υλικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της σύνθεσης. Ξυλεία σε θερμές αποχρώσεις κερασιάς, μάρμαρα Βώλακα και Κρήτης, φυσικές υφές και ειδικές τεχνοτροπίες συνθέτουν χώρους με έντονη απτική ποιότητα και διαχρονικό χαρακτήρα. Custom φωτιστικά, συνεπίπεδες λεπτομέρειες και προσεκτικά σχεδιασμένες ενώσεις ενισχύουν τη συνολική αίσθηση αρμονίας και ακρίβειας.

Πρόσοψη εμπνευσμένη από τα shoji screens

Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου εκφράζεται κυρίως μέσα από τη μεταλλική όψη, εμπνευσμένη από τα παραδοσιακά ιαπωνικά shoji screens. Κατακόρυφα μεταλλικά στοιχεία και διάτρητες επιφάνειες λειτουργούν ως φίλτρα φωτός και ιδιωτικότητας, προσδίδοντας βάθος, ρυθμό και μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εικόνα στο κέλυφος. Κατά τις βραδινές ώρες, ο γραμμικός φωτισμός αναδεικνύει τη γεωμετρία της σύνθεσης, ενισχύοντας την παρουσία του κτιρίου στο αστικό τοπίο.

Ηρεμία, υλικότητα και ατμόσφαιρα

Το Darya J Hotel προσεγγίζει τη φιλοξενία ως μια εμπειρία ηρεμίας, υλικότητας και προσεκτικά συντεθειμένης ατμόσφαιρας, όπου η ιαπωνική φιλοσοφία συναντά τη σύγχρονη Αθήνα.

Ένα σύγχρονο café στο αλπικό τοπίο

Στο Tarvisio, μια πόλη που χαρακτηρίζεται από τη θέση της ανάμεσα στην Ιταλία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, το Caffè Nazionale επαναλειτουργεί ως ένας σύγχρονος χώρος συνάντησης και κοινωνικής ζωής. Σχεδιασμένο από την αρχιτέκτονα Elisa Mansutti, το έργο επαναφέρει στο προσκήνιο ένα όνομα βαθιά ριζωμένο στη συλλογική μνήμη της πόλης, επανερμηνεύοντάς το μέσα από μια γλώσσα από καμάρες, ξύλο, μάρμαρο και φύτευση.

Το Tarvisio βρίσκεται σε παραμεθόριο περιοχή, που χαρακτηρίζεται από την ανταλλαγή, τη διέλευση και την άφιξη. Ανάμεσα στις κορυφές των Ιουλιανών Άλπεων και το Δάσος του Tarvisio, το café αντλεί από αυτή τη συνθήκη του περάσματος και της συνάντησης, μεταφράζοντας μορφές και υλικά της αλπικής παράδοσης σε ένα εκλεπτυσμένο εσωτερικό καθημερινής χρήσης.

Η επανερμηνεία ενός ιστορικού café

Το έργο καταλαμβάνει έναν μεγάλο, κενό εμπορικό χώρο στον κεντρικό δρόμο της πόλης, με μεγάλη βιτρίνα προς τον δρόμο και εσωτερική οργάνωση που καθορίζεται από μια σειρά υφιστάμενων υποστυλωμάτων. Αντί να αντιμετωπιστούν ως περιορισμός, τα υποστυλώματα ενσωματώθηκαν σε ένα ρυθμικό αρχιτεκτονικό σύστημα που οργανώνει το σύνολο του χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εσωτερικό που ισορροπεί ανάμεσα στην ανοιχτή αίσθηση και την προστασία. Το café παραμένει οπτικά συνδεδεμένο με τον δρόμο, ενώ η εσωτερική του σύνθεση εισάγει μια πιο πολυεπίπεδη ακολουθία χώρων, επιτρέποντας διαφορετικές χρήσεις στη διάρκεια της ημέρας.

Οι καμάρες ως διαπερατά κατώφλια

Η πρώτη σχεδιαστική χειρονομία ήταν η μετατροπή των υφιστάμενων υποστυλωμάτων σε έναν τοίχο οργανωμένο από μια συνεχή σειρά αψίδων. Ξεκινώντας από την είσοδο, αυτή η ακολουθία εκτείνεται κατά μήκος του εσωτερικού, φιλτράροντας τον χώρο και εγκαθιστώντας έναν σαφή ρυθμό.

Οι καμάρες διακρίνουν την περιοχή του bistro από το πιο εσωστρεφές lounge, χωρίς να τα διαχωρίζουν πλήρως. Κανονικές και μετρημένες, λειτουργούν ως διαπερατά κατώφλια: αρχιτεκτονικά στοιχεία που υποδηλώνουν τη διαίρεση, διατηρώντας ταυτόχρονα την οπτική συνέχεια και τη ροή της κίνησης.

Ένα αρθρωτό σύστημα από ξύλο ελάτης

Στο πίσω μέρος του café, ένα φόντο από ξύλο ελάτης παραπέμπει στα γηγενή είδη δέντρων της περιοχής του Tarvisio. Θερμό και απτικό, το ξύλινο σύστημα διαχωρίζει τους χώρους εξυπηρέτησης από τον δημόσιο χώρο, εισάγοντας μια υλικότητα άμεσα συνδεδεμένη με το περιβάλλον αλπικό τοπίο.

Το σύστημα βασίζεται σε κάνναβο 0,60 μ. Κατακόρυφα ξύλινα στοιχεία επενδύουν τους τοίχους και διαμορφώνουν ανοιχτά ράφια για την έκθεση φιαλών κρασιού. Ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό, τα στοιχεία αυτά επεκτείνονται προς την οροφή, όπου μετατρέπονται σε δοκούς και πάνελ που ενσωματώνουν τον φωτισμό. Τοίχοι, έπιπλα και οροφές συνδέονται έτσι μέσα από μια συνεχή αρθρωτή τάξη.

Πράσινο μάρμαρο και η λειτουργική καρδιά του café

Ο πάγκος αποτελεί τη λειτουργική καρδιά του Caffè Nazionale. Σχεδιασμένος σε διάταξη L, με κεντρική νησίδα, συνδυάζει υλικά που παραπέμπουν στο αλπικό περιβάλλον: ξύλο ελάτης και πράσινο μάρμαρο.

Η διάταξη προσφέρει άνετες επιφάνειες εργασίας, υπερυψωμένο επίπεδο για γρήγορη εξυπηρέτηση και άμεση πρόσβαση προς το υπόγειο και τους χώρους του προσωπικού. Η λειτουργική σαφήνεια συνδυάζεται με υλική ένταση, καθιστώντας τον πάγκο τόσο εργαλείο εργασίας όσο και οπτικό σημείο αναφοράς μέσα στο café.

Lounge, ψηλό τραπέζι και σκηνογραφική φύτευση

Κατά μήκος της υαλωμένης όψης, ένας ξύλινος πάγκος αναπτύσσεται παράλληλα με τα παράθυρα. Η επένδυση του καθίσματος με πράσινο δέρμα ενισχύει την υλική παλέτα του εσωτερικού, προσφέροντας ταυτόχρονα έναν άνετο χώρο παραμονής. Τα θερμαντικά σώματα ενσωματώνονται πίσω από ξύλινα διάτρητα πάνελ, διατηρώντας την οπτική συνέχεια και επιτρέποντας την κυκλοφορία του θερμού αέρα.

Στην περιοχή του lounge, ένα μεγάλο ψηλό τραπέζι από μάρμαρο, πακτωμένο στο δάπεδο, λειτουργεί ως γλυπτική παρουσία. Στιβαρό αλλά εκλεπτυσμένο, μετατρέπει τον χώρο σε σημείο αφιερωμένο στη συνάντηση. Στο πίσω μέρος του lounge, μια υπερυψωμένη γραμμική ζαρντινιέρα επενδυμένη με γυαλιστερά πράσινα κεραμικά πλακίδια εισάγει ένα ζωντανό φόντο, μεταφέροντας την παρουσία του εξωτερικού τοπίου στο εσωτερικό.

Ευέλικτη φιλοξενία για διαφορετικές στιγμές της ημέρας

Η διάταξη σχεδιάστηκε ώστε να υποστηρίζει πολλαπλές χρήσεις, οργανωμένη γύρω από τη ρυθμική ακολουθία των καμαρών που χωρίζει το café σε δύο βασικές ζώνες: το bistro και το lounge. Κάθε περιοχή μπορεί να φιλοξενεί διαφορετικές δραστηριότητες, διατηρώντας παράλληλα μια συνεκτική συνολική ατμόσφαιρα.

Από τα πρωινά γεύματα και τα brunches μέχρι τα απογευματινά aperitifs και τις βραδινές ζωντανές μουσικές εμφανίσεις, το café μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικά κοινωνικά και πολιτιστικά προγράμματα. Ο συνδυασμός αρθρωτών στοιχείων, ανοιχτής κάτοψης και ευέλικτης επίπλωσης επιτρέπει στο Caffè Nazionale να παραμένει φιλόξενο και λειτουργικό σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Αλπικά υλικά και ανανεωμένη τοπική ταυτότητα

Το έργο ξεκινά από το υπάρχον μαρμάρινο δάπεδο, το οποίο χαρακτηρίζεται από μεταβαλλόμενους τόνους ανάμεσα στο δασικό πράσινο και το βαθύ κοκκινωπό καφέ. Από αυτή την υλική αφετηρία αναπτύσσεται μια παλέτα που επανερμηνεύει το αλπικό πλαίσιο: ξύλο ελάτης για τους τοίχους και τις οροφές, πράσινο που εκφράζεται μέσα από το μάρμαρο, τα γυαλισμένα κεραμικά πλακίδια και τον ανάγλυφο σοβά, και ζωντανή φύτευση που ολοκληρώνει τη σύνθεση.

Μέσα από αυτά τα στοιχεία, το Caffè Nazionale γίνεται κάτι περισσότερο από ένας ανακαινισμένος χώρος φιλοξενίας. Συλλαμβάνεται ως ένας τόπος συνάντησης και ταυτότητας, σε διαρκή διάλογο με την πόλη, το τοπίο και τη μνήμη του Tarvisio ως παραμεθόριου τόπου κίνησης και ανταλλαγής.

Στοχευμένες παρεμβάσεις

Athena Residence is the renovation of a 1960s apartment in central Athens, conceived as a small-scale hospitality project within the dense urban fabric of Kolonaki.

 

Το Athena Residence αποτελεί την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος της δεκαετίας του 1960 στο κέντρο της Αθήνας, σχεδιασμένου ως ένα εγχείρημα μικρής κλίμακας φιλοξενίας, ενταγμένο στον συμπαγή αστικό ιστό του Κολωνακίου.

 

Στρατηγική Επανάχρησης

Το έργο ανταποκρίνεται στη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα της σύγχρονης Αθήνας, όπου οι οικιακοί εσωτερικοί χώροι καλούνται ολοένα και περισσότερο να υποστηρίξουν υβριδικούς τρόπους κατοίκησης – την καθημερινή ζωή παράλληλα με τη βραχυχρόνια διαμονή. Εργαζόμενο εντός των περιορισμών ενός υφιστάμενου κελύφους και ενός αυστηρά καθορισμένου προϋπολογισμού, το έργο υιοθετεί μια στρατηγική ήπιων αλλά ουσιαστικών παρεμβάσεων. Αντί να επιδιώκει έναν μορφολογικό μετασχηματισμό, ο σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην επανάχρηση, στη χωρική καθαρότητα και στη μακροχρόνια απόδοση.

Το αρχικό ξύλινο δάπεδο διατηρήθηκε και αποκαταστάθηκε προσεκτικά. Νέα, ειδικά σχεδιασμένα στοιχεία ξυλουργικών κατασκευών σε ξύλο και ορείχαλκο οργανώνουν την κουζίνα, τους αποθηκευτικούς χώρους και τις ντουλάπες ως σταθερά αρχιτεκτονικά στοιχεία και όχι ως αυτόνομα έπιπλα, ενισχύοντας την αίσθηση συνοχής και μονιμότητας. Διακριτικές αναδιατάξεις της κάτοψης βελτιώνουν τη ροή, τη διείσδυση του φυσικού φωτός και τη χωρική ευελιξία, επιτρέποντας στο διαμέρισμα να προσαρμόζεται σε μεταβαλλόμενα πρότυπα χρήσης χωρίς να αλλοιώνει τη δομική του λογική.

 

 

Προσέγγιση Βιωσιμότητας

Η ενεργειακή απόδοση αποτέλεσε κεντρικό άξονα της βιώσιμης στρατηγικής του έργου. Σε μια πόλη όπου σημαντικό μέρος του οικιστικού αποθέματος παραμένει ενεργειακά ανεπαρκές, η ανακαίνιση εστίασε στη δραστική μείωση των λειτουργικών ενεργειακών αναγκών, αντί σε επιφανειακές αναβαθμίσεις. Υαλοστάσια υψηλής ενεργειακής απόδοσης, φωτισμός χαμηλής κατανάλωσης, πρόβλεψη για φωτοβολταϊκά συστήματα και η αντικατάσταση της κεντρικής θέρμανσης φυσικού αερίου με αντλία θερμότητας αέρα-νερού οδήγησαν σε μείωση άνω του 65% στην κατανάλωση λειτουργικής ενέργειας. Η ενεργειακή κατηγορία του διαμερίσματος αναβαθμίστηκε από Ζ σε Β+, σηματοδοτώντας μια ουσιαστική περιβαλλοντική βελτίωση εντός του υφιστάμενου κελύφους.

 

 

Σχεδιαστική Φιλοσοφία

Το Athena Residence αντανακλά μια ευρύτερη αρχιτεκτονική στάση που αναδύεται στην Αθήνα, η οποία αποδίδει αξία στη συνέχεια, την ευθύνη και την προσεκτική διαχείριση του υφιστάμενου δομημένου περιβάλλοντος. Αντί να επιδιώκει εντυπωσιασμό, το έργο αναδεικνύει πώς στοχευμένες και ακριβείς παρεμβάσεις μπορούν να ενισχύσουν την άνεση, την περιβαλλοντική απόδοση και τη διάρκεια ζωής ενός χώρου. Με αυτόν τον τρόπο, προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο μικρής κλίμακας φιλοξενίας: ένα μοντέλο ενσωματωμένο στην καθημερινότητα της πόλης, με σεβασμό στη υλικότητα και τη μνήμη του τόπου, και προσανατολισμό στη διαχρονική ανθεκτικότητα.