10 Contemporary Workplace Design Projects

Ενταγμένο στο πολεοδομικό σχέδιο Matosinhos Sul Álvaro Siza, το πρώην εργοστάσιο κονσερβοποιίας Brandão & Companhia καταλαμβάνει μια προνομιακή θέση κοντά στην ακτογραμμή, διατηρώντας μια ισχυρή σύνδεση με το βιομηχανικό παρελθόν και τη θαλάσσια ταυτότητα της περιοχής. Η επέμβαση επανερμηνεύει αυτήν την κληρονομιά μέσα από ένα πρόγραμμα μικτής χρήσης που ενοποιεί λειτουργίες υγείας, εμπορίου, γραφείων και κατοικίας σε ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό σύστημα, αποκαθιστώντας το αρχικό κέλυφος και την καμινάδα, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό στρώμα. Η πρόταση αντιμετωπίζει τον κατακερματισμό της υφιστάμενης δομής, επανασυστήνοντας τη συνέχεια στον αστικό ιστό. Ενώ η αρχική ογκοπλασία κάλυπτε σχεδόν το σύνολο του οικοπέδου, η νέα παρέμβαση εισάγει διαπερατούς και φυτεμένους κενούς χώρους, επιτρέποντας στο φυσικό φως και την κίνηση να διαχέονται στο εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου.

 

 

 

 

04. Κτίριο Γραφείων στην Αττική | Georges Batzios Architects

Τεύχος ek: 251 | Οκτώβριος 2020

Το υφιστάμενο κτίριο είναι ένα από τα σπάνια δείγματα του κινήματος της μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, ανεγέρθηκε το 1972 και αποτελεί ένα από πιο σημαντικά έργα του γραφείου Τομπάζη. Λειτούργησε ως flagship της εταιρίας που φιλοξενούσε, η οποία εξειδικεύεται στη βιομηχανική παραγωγή σκυροδέματος. Η αναγέννηση του υφιστάμενου ιστορικού κτιρίου αποτέλεσε μια ηθική πρόκληση, όσον αφορά το όριο της επέμβασης στην υφιστάμενη δομή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στα 50 χρόνια ζωής του, το κτίριο είχε επιχριστεί σε διάφορες αποχρώσεις-υλικότητες, με τελευταία την απόχρωση της ώχρας, χάνοντας έτσι την αρχική μπρουταλιστική του υφή. Συνεπώς, η πρώτη επέμβαση αφορούσε την επαναφορά της αρχικής (1972) σύστασης σκυροδέματος, σε όλα τα στοιχεία εμφανούς σκυροδέματος του κτιρίου.

 

05. Car Rental Hub | Veneris Architects

Τεύχος ek: 276 | Απρίλιος 2023

Το έργο αφορά στη δημιουργία ενός κόμβου ενοικίασης αυτοκινήτων, ο οποίος βρίσκεται πάνω στον κεντρικό οδικό άξονα που ενώνει τον αερολιμένα με την πόλη των Χανίων. Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού αποτέλεσε η τοποθέτηση ενός δίπολου κυκλικών κτιρίων στη νοητή προέκταση του παρακείμενου αεροδιαδρόμου. Η γεωμετρία των κτιρίων βασίζεται σε απλά γεωμετρικά σχήματα που αποσκοπούν στη δημιουργία ενός λιτού και ευανάγνωστου συνόλου. Τα δύο κτίρια τοποθετούνται πάνω σε ενιαία πλατεία η οποία λειτουργεί ως μεταβατικό στοιχείο μεταξύ δομημένου και αδόμητου χώρου. Μεταξύ των δύο κτιριακών ενοτήτων τοποθετείται μεταλλικό στέγαστρο που λειτουργεί αφενός σαν συνδετικό συνθετικό στοιχείο, αλλά και σαν ζώνη μετάβασης των επισκεπτών από τον υπαίθριο χώρο στο εσωτερικό του συγκροτήματος.

 

 

 

Τα γραφεία της εταιρείας, που είναι παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα των τροφίμων, ανακατασκευάστηκαν συνολικά, περνώντας από μία παραδοσιακή εντύπωση σε έναν βιοφιλικό, καινοτόμο χώρο εργασίας. Αφήνοντας πίσω τη συμβατική διάταξη του κλειστού γραφείου, ο νέος χώρος υιοθετεί ποικίλα σενάρια. Με επίκεντρο την open plan λογική, δίνεται ευελιξία στον σχεδιασμό για να δημιουργηθούν χώροι που μπορούν να υποστηρίξουν διαφορετικές επιλογές συνεργασίας. Τα υλικά αναλαμβάνουν καθοριστικό ρόλο, δημιουργώντας ατμόσφαιρες που ενθαρρύνουν το στοιχείο της αφοσίωσης, έναν καταλυτικό παράγοντα για την ενίσχυση της δημιουργικότητας. Παράλληλα, η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως καίριο στοιχείο που συμβαδίζει με τη φιλοσοφία της εταιρείας καθ’ όλη τη διαδικασία του σχεδιασμού. Κατά την είσοδο, η περιοχή υποδοχής αναδεικνύει έναν φιλόξενο χαρακτήρα, με απαλές καμπυλωτές γραμμές σε ξύλο, που αγκαλιάζουν ομαλά το logo της Nestle.

 

Ένα υφιστάμενο κτίριο γραφείων ηλικίας 40 ετών απογυμνώνεται έως τον πρωτογενή φέροντα οργανισμό του και επαναερμηνεύεται συνολικά, ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις του εργασιακού περιβάλλοντος. Η αρχική λογική της μάζας ανακτάται και αποσαφηνίζεται, μετασχηματίζοντας ένα έως πρότινος αποσπασματικό και οπτικά ασύνδετο σύνολο σε μια συνεκτική αρχιτεκτονική σύνθεση. Το κτίριο επανασυντίθεται ως ένα σύνολο δώδεκα διακριτών όγκων, καθένας εκ των οποίων ορίζεται από τη δική του στρατηγική επένδυσης και χωρική ατμόσφαιρα, συγκροτώντας μια νέα αρχιτεκτονική ταυτότητα που εδράζεται στη διαφοροποίηση και τη σαφήνεια. Η επέμβαση βασίζεται σε μια διαδικασία αφαίρεσης και επαναπροσδιορισμού. Μέσα από την απομάκρυνση των μη αναγκαίων στρώσεων, αποκαλύπτεται και αναδιοργανώνεται ο αρχικός δομικός σκελετός, καθιστώντας εκ νέου αναγνώσιμη τη γεωμετρία του κτιρίου.

 

 

Το Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ στην Αθήνα είναι η υλοποιημένη αρχιτεκτονική μελέτη ενός πολυώροφου κτιρίου γραφείων, σχήματος “αστέρος εν κατόψει“, σύμφωνα με την πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο ανάμεσα σε δώδεκα επιλεγμένους μελετητές. Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και ανακατασκευή γραφειακών και κοινόχρηστων χώρων από τον 2ο έως και τον 13ο όροφο, η οποία αποφασίστηκε το 2019 στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού και ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού κελύφους. Η κατασκευή του αρχικού όγκου ξεκίνησε το 1974, με μερικές τροποποιήσεις επί αρχικών σχεδίων, ενώ τελικά το κτίριο τέθηκε σε λειτουργία τη δεκαετία του ’80, συγκεντρώνοντας όλες τις υπηρεσίες του “Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας“. Σε οικόπεδο εμβαδού 52 στρεμμάτων υλοποιήθηκε κτίριο συνολικής δόμησης 65.000m2.

 

 

Το 2019, η εταιρεία Dimnikcobau διοργάνωσε έναν διεθνή διαγωνισμό για τον σχεδιασμό του επιχειρηματικού κέντρου DCB, το οποίο θα ανεγερθεί στη βιομηχανική ζώνη Moste της Λιουμπλιάνας. Το έργο δεν περιορίζεται απλώς στη δημιουργία ενός χώρου γραφείων, αλλά φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως αστικός καταλύτης, προσδίδοντας αξία σε μια προαστιακή περιοχή που παραδοσιακά συνδέεται με επιχειρήσεις και logistics. Το νέο κτίριο διαθέτει έναν συμπαγή όγκο με ρομβοειδές ισόγειο και 10 ορόφους πάνω από το έδαφος, καθιστώντας το ψηλότερο από τα γειτονικά κτίρια και κυρίαρχο στο τοπίο της περιοχής. Η διαγώνια μετατόπιση του ισογείου δημιουργεί μια φυσική είσοδο προς το κεντρικό φουαγιέ, το οποίο περιλαμβάνει ένα εντυπωσιακό αίθριο με ρευστό σχήμα που εκτείνεται κατακόρυφα, καταλήγοντας σε έναν υπερυψωμένο φεγγίτη. Δύο μεγάλα παράθυρα, ύψους τριών επιπέδων, προσδίδουν γλυπτικό χαρακτήρα στον χώρο, πλημμυρίζοντάς τον με φυσικό φως από δύο πλευρές και προσφέροντας απρόσκοπτη θέα προς το αστικό τοπίο και το αλπικό ορίζοντα από τις βεράντες του.