Casa Legato | Τόκυο, Ιαπωνία

Πολυεπίπεδη δομή

Το συγκρότημα κατοικιών αποτελείται από έντεκα ανεξάρτητες μονάδες και οργανώνεται βάσει ενός συστήματος διαδοχικών, ένθετων χωρικών επιπέδων. Στον πυρήνα της σύνθεσης βρίσκεται ο “Void Core”, ο οποίος λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός φυσικού φωτισμού και αερισμού. Γύρω από αυτόν αναπτύσσεται ο κύριος χώρος κατοίκησης (“Space”), ενώ ακολουθεί το “Buffer” – μια ενδιάμεση ζώνη που συγκροτείται από διαδρόμους, κλιμακοστάσια και αποθηκευτικούς χώρους. Το σύστημα ολοκληρώνεται με το “Case”, το εξωτερικό κέλυφος που περικλείει και προστατεύει τους χώρους διαβίωσης.

 

Ένταξη στο τοπίο

Το οικόπεδο βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με σιδηροδρομική γραμμή, εντός ενός πυκνοδομημένου οικιστικού ιστού. Ο σχεδιασμός κλήθηκε να αντιμετωπίσει αυξημένες απαιτήσεις ιδιωτικότητας και ηχοπροστασίας, διατηρώντας παράλληλα επαρκή φυσικό φωτισμό και αερισμό. Σε αντίθεση με τη συνήθη τυπολογία της μισθωτικής κατοικίας, η οποία συχνά βασίζεται σε επαναλαμβανόμενες κατόψεις και περιορισμένη ανταπόκριση στο πλαίσιο, το παρόν έργο επιδιώκει τη χωρική διαφοροποίηση, την αισθητική ταυτότητα και την προσαρμοστικότητα στις ιδιαίτερες συνθήκες του τόπου.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Οι κύριοι χώροι κατοίκησης – καθιστικό, τραπεζαρία, κουζίνα και υπνοδωμάτια – περιβάλλονται από τη ζώνη του “Buffer”. Η ενδιάμεση αυτή στρώση, που συγκροτείται από διαδρομές κυκλοφορίας, κλιμακοστάσια και βοηθητικούς χώρους, λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ των ιδιωτικών εσωτερικών και του εξωτερικού περιβάλλοντος. Σε επιλεγμένες μονάδες, οι χώροι διαβίωσης επεκτείνονται προς τα έξω, δημιουργώντας ήπιες μεταβάσεις και οπτικές συνδέσεις με το περιβάλλον. Τα λουτρά τοποθετούνται στρατηγικά μεταξύ των κατοικιών, ενισχύοντας την ακουστική και οπτική απομόνωση και προσφέροντας ένα επιπλέον επίπεδο ιδιωτικότητας.

To “Void Core”, τοποθετείται στο κέντρο του κτιριακού συνόλου, και διοχετεύει φως και αέρα στο εσωτερικό του συγκροτήματος, αναβαθμίζοντας τις συνθήκες διαβίωσης και διαμορφώνοντας ταυτόχρονα τη συνολική ογκοπλασία. Η διάσπαση του συγκροτήματος σε δύο κύριους όγκους δημιουργεί ένα εσωτερικό πέρασμα με χαρακτηριστικά αστικής λωρίδας, επιτρέποντας ακόμη και στις κεντρικές κατοικίες να διατηρούν ενεργή σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον. Η χειρονομία αυτή, σε συνδυασμό με τις προεξοχές και τα στέγαστρα που αρθρώνουν το ισόγειο και τους ανώτερους ορόφους, μειώνει την αντιληπτή κλίμακα του συγκροτήματος και εξασφαλίζει την αρμονική ένταξή του στον περιβάλλοντα χαμηλό δομημένο ιστό.

Σχεδιασμός κλίμακας

Τα κλιμακοστάσια δεν αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως στοιχεία κατακόρυφης κυκλοφορίας, αλλά ως ενεργά χωρικά εργαλεία που μετριάζουν τις επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ακουστικής, φωτιστικής και θερμικής άνεσης. Στις κατοικίες τύπου μεζονέτας του τρίτου ορόφου, οι κλίμακες υπερβαίνουν τον γραμμικό τους ρόλο και διαμορφώνονται με ενδιάμεσες διευρύνσεις, δημιουργώντας παραρτήματα που λειτουργούν συμπληρωματικά προς τους κύριους χώρους διαβίωσης. Από την εξωτερική όψη, η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται μέσω προεξοχών, προσδίδοντας στο συνολικό κτιριακό όγκο αίσθηση ελαφρότητας και δυναμικής κίνησης.