sierra negra 27

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση υπάρχοντος κελύφους που είχε υποστεί διαδοχικές μετατροπές κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μελετώντας τα αρχεία της κατοικίας, βρέθηκαν ίχνη του αρχικού κτιρίου, σχεδιασμένου από τον Μεξικανό αρχιτέκτονα Augusto H. Alvarez τη δεκαετία του ’50.

Οι αρχιτέκτονες χρησιμοποίησαν για την πρόταση τον αρχικό κατασκευαστικό κάναβο του κτιρίου, ο οποίος κατανέμει τους χώρους γύρω από τέσσερις δομικούς άξονες, κάθε 4m. Δημιουργήθηκε ένας καθαρός όγκος με μεγάλους υαλοπίνακες με θέα προς τον κήπο και μια όψη προς τον δρόμο για ασφάλεια και ιδιωτικότητα.

Τα διαφορετικά επίπεδα του όγκου σηματοδοτούν τη διαβάθμιση της ιδιωτικότητας στους χώρους της κατοικίας. Η πρόσβαση γίνεται από το επίπεδο του δρόμου στο ισόγειο μέσα από έναν υποφωτισμένο προθάλαμο, που δημιουργεί ένα γλυπτικό εφέ με σκιές μέσα από γραμμικά ανοίγματα πάνω στην πόρτα της εισόδου και οδηγεί στο καθιστικό και την τραπεζαρία, χώρους οι οποίοι, με τη σειρά τους, συνδέονται με τη  βιβλιοθήκη και την κουζίνα. Τα τέσσερα υπνοδωμάτια και το δωμάτιο της οικογένειας βρίσκονται στο δεύτερο επίπεδο. Ο τρίτος όροφος προσφέρει έναν χώρο αφιερωμένο στην ευεξία, ο οποίος επεκτείνεται με μια μεγάλη εξωτερική βεράντα.

Ο σκοπός ήταν να αναβιώσουν στοιχεία της μοντέρνας αρχιτεκτονικής από τα μέσα του 20ού αιώνα μέσα από την υλικότητα, τον τονισμό της τάξης και των δομικών στοιχείων. Η οργάνωση των χώρων στοχεύει στη διαρκή αντίληψη του ανοιχτού χώρου και της σύνδεσης με το άμεσο φυσικό περιβάλλον.

Εξωτερικά, το κτίριο είναι επιχρισμένο με σκούρο γκρίζο σοβά, δίνοντας έμφαση στον τεκτονικό και μονολιθικό του χαρακτήρα. Ο σχεδιασμός του εσωτερικού δημιουργεί αντίθεση ανάμεσα στην αδιαφάνεια του γκρίζου σοβά, τις μεταλλικές κατασκευές και τη χρήση πέτρας στο εξωτερικό, σε συνδυασμό με τη ζεστασιά και τη φυσική έκθεση της δρύινης ξυλείας, τα λευκά επιχρίσματα των τοίχων και τον φωτισμό. Ο τελευταίος είναι έμμεσος στο εσωτερικό, μαλακώνοντας τις αντιθέσεις και δίνοντας στους χώρους μια αίσθηση χαλάρωσης, φρεσκάδας και φυσικότητας.

Τα στρογγυλά υποστυλώματα στο μέσο του κυρίως καθιστικού, εκτός από δομικά στοιχεία είναι επίσης μια γλυπτική χειρονομία με αναφορές στον φονξιοναλισμό της δεκαετίας του ’50, που οριοθετεί τον χώρο σε σχέση με την τραπεζαρία. Αυτή η χειρονομία, σε συνδυασμό με τη βλάστηση του κήπου, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και άνεσης σε ολόκληρη την κατοικία, η οποία ενισχύει την αίσθηση ουδετερότητας του έργου από κάθε άποψη.

Η επιλογή των επίπλων και των φωτιστικών έγινε κυρίως έχοντας κατά νου το μοντέρνο κίνημα της δεκαετίας του ’50, με μία χρωματική παλέτα που εξυπηρετεί την ισορροπία του συνόλου. Έτσι, επιλέχθηκαν έπιπλα με υφάσματα σε γκρίζους και λευκούς τόνους, όπου ενσωματώνονται ξύλινα στοιχεία που αντιστοιχούν στα χρώματα του χώρου, ενώ ένα σκούρο μαρμάρινο τραπέζι με δύο κρεμαστά φωτιστικά του Louis Poulsen δίνει ενιαία εντύπωση και ταυτότητα στην τραπεζαρία, που επεκτείνεται στο WC επισκεπτών.

Η τελική λειτουργική οργάνωση έρχεται σε συμφωνία με τη διαβάθμιση των χώρων όπως αυτή αντανακλάται στην όψη, δημιουργώντας έτσι μια ακτινογραφία της οικιακής ζωής όπως αυτή αλλάζει σε διαφορετικές στιγμές της ημέρας, μέσα από αντανακλάσεις και διαφάνειες, μαλακώνοντας τα όρια ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό του έργου.

 Αρχιτεκτονική:
Φωτογράφηση:

Read Also...

Submit a Project

  •  
     
     
    Click Here
    Would you like to have your project published on ek-mag? Let us know about it in the form below!
  • Please upload a .pdf or .doc file with a brief description of your project as well as some photos of your project to a third party file sharing service such as Dropbox or Wetransfer and provide us the link
  • SUBMIT
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.