Aigües de Vilajuïga

Ο χαρακτήρας του συγκροτήματος εμφιάλωσης «Aigües de Vilajuïga», που ανακαινίστηκε πρόσφατα στα περίχωρα της Βαρκελώνης, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός χωρίς την παρουσία του νερού που ρέει υπόγεια: από το 1904, ο υδροφόρος ορίζοντας με φυσικό ανθρακούχο νερό δεν εξαντλήθηκε ποτέ. Τα πηγάδια και οι κατασκευές που διαμορφώνουν το έδαφος είναι η αντανάκλαση αυτού του υπόγειου κόσμου. Πώς, λοιπόν, γίνεται ορατό κάτι που βρίσκεται κάτω από τη γη;

Η ανάθεση προέβλεπε την αναβάθμιση των εργοστασιακών εγκαταστάσεων, των πηγαδιών και των αποθηκών, καθώς και την προσθήκη νέων χρήσεων, στις οποίες περιλαμβάνονται αίθουσες εκπαίδευσης, εκθεσιακοί χώροι και γραφεία.

Πάνω από το έδαφος δεν χτίστηκε τίποτα νέο, ώστε να διατηρείται η ατμόσφαιρα του τόπου. Δόθηκε αξία σε όσα είχε προσπεράσει ο χρόνος και ίσως γι’ αυτό είχαν μείνει στη θέση τους: Μια παλιά αγροικία από το 1800, μερικά μικρά τετράγωνα, ένα μοντέρνο κτίριο, τα οποία καθαρίστηκαν και τακτοποιήθηκαν, ενώ αναδείχθηκαν όλες τους οι λεπτομέρειες. Κάτω από τη γη, ο σχεδιασμός λειτουργεί διαφορετικά. Επιθυμία είναι να φτάνει κανείς πιο κοντά στο νερό, να αισθάνεται την εμπειρία της εισόδου στο βάθος της γης, να κατεβαίνει ανακαλύπτοντας το νερό παντού, κάνοντας το αόρατο κυριολεκτικά ορατό. 

Στη μέση του κήπου, κρυμμένο πίσω από έναν τοίχο από κυπαρίσσια, υπήρχε ένα μεγάλο κυκλικό πηγάδι με βάθος πάνω από 6 μέτρα. Παρουσιαζόταν έτσι μια ευκαιρία να κατεβεί κανείς και να πλησιάσει το νερό. 

Η περίμετρος του πηγαδιού σκάφτηκε μέχρι να αποκαλυφθεί ο καμπύλος τοίχος του, ώστε να γίνει εμφανής η πλευρά του που ήταν προηγουμένως κρυμμένη στη γη. Ένα νέο πέρασμα, μέσα από αυτόν τον τοίχο, επιτρέπει την είσοδο στο εσωτερικό του πηγαδιού, όπου τώρα, οι αντανακλάσεις του νερού επιστρέφουν για να πλημμυρίσουν την τούβλινη υπόγεια δεξαμενή, σαν αναμνήσεις. 

Στη συνέχεια απλώς καλύφθηκε ξανά ο κήπος, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, ενώ ανοίχτηκαν δίοδοι για το φως και τους ανθρώπους μέσα από φεγγίτες και ράμπες. Το φως πέφτει κατακόρυφα, ενώ οι άνθρωποι κατεβαίνουν σχεδόν οριζόντια, παίρνοντας τον απαραίτητο χρόνο για να περάσουν από το φως στο σκοτάδι, από το εξωτερικό προς το εσωτερικό. Στην επιφάνεια φαίνεται μόνο μια κυκλική λίμνη και η ράμπα που τρέχει στην πλευρά της.

 Αρχιτεκτονική:

two-bo  – Luis Twose

Φωτογράφηση:

Read Also...

Submit a Project

  •  
     
     
    Click Here
    Would you like to have your project published on ek-mag? Let us know about it in the form below!
  • Please upload a .pdf or .doc file with a brief description of your project as well as some photos of your project to a third party file sharing service such as Dropbox or Wetransfer and provide us the link
  • SUBMIT
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.