Η συντακτική ομάδα του ek magazine συγκέντρωσε δέκα αρχιτεκτονικά έργα, που έχουν παρουσιαστεί τόσο σε προηγούμενα έντυπα τεύχη όσο και στην ιστοσελίδα του περιοδικού. Τα έργα αυτά ξεχωρίζουν για τον εντυπωσιακό τους σχεδιασμό, αναδεικνύοντας εντυπωσιακές αρχιτεκτονικές προσεγγίσεις σε εκπαιδευτικές υποδομές – σχολεία, νηπιαγωγεία, πανεπιστήμια και ευρύτερα ιδρύματα μάθησης.
Το έργο αφορά την κατασκευή ενός μικρού νηπιαγωγείου για παιδιά ηλικίας 0-6 ετών, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας για την αναζωογόνηση σχολικού συγκροτήματος στη Ματσεράτα, στην περιοχή Sforzacosta. Με στόχο να μετατρέψει τους περιορισμούς του έργου -όπως το μικρό οικόπεδο και τα στενά χρονοδιαγράμματα κατασκευής- σε ευκαιρίες, ο σχεδιασμός υιοθετεί μια απλή τυπολογική και κατασκευαστική προσέγγιση. Το νέο κτίριο διαμορφώνεται μέσα από ένα σύστημα φαινομενικά ασύνδετων όγκων και κενών, τα οποία ενοποιούνται με μια μεγάλη, κεκλιμένη οροφή. Αυτή ορίζει το αποτύπωμα του σχολείου και δημιουργεί μια σειρά μεταβατικών χώρων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Η σύνθεση βασίζεται στη διάταξη τριών μικρών, ανεξάρτητων όγκων που στεγάζουν αίθουσες διδασκαλίας, γραφεία και βοηθητικούς χώρους. Οι διαφορετικές μορφές και αναλογίες τους δημιουργούν μια αλληλουχία χώρων με ποικιλία εμπειριών. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα πορώδες σύστημα που ενσωματώνεται φυσικά με τον κήπο, καθώς οι λοξές προβολές και οι διαφοροποιήσεις στη διατομή της οροφής διευκολύνουν την αλληλεπίδραση με το τοπίο.
Το νέο κτίριο της Zubiaur Musika Eskola στο Amorebieta-Etxano, στα περίχωρα του Bilbao, προέκυψε από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε το 2015. Σχεδιασμένο ως προσθήκη αλλά και ως επανερμηνεία του υφιστάμενου συγκροτήματος, το έργο διαμορφώνει έναν σαφή διάλογο με το περιβάλλον του, διατηρώντας ταυτόχρονα μια αυτόνομη και ευδιάκριτη αρχιτεκτονική ταυτότητα. Το κτίριο μετασχηματίζει τον υφιστάμενο διαχωριστικό τοίχο σε μια νέα, πρόσθετη όψη, ολοκληρώνοντας και επαναπροσδιορίζοντας το περίγραμμα των εγκαταστάσεων. Ο αρχικός τοίχος του όμορου γηπέδου frontón διατηρείται και αναδεικνύεται σε κεντρικό πρωταγωνιστή της σύνθεσης. Μέσα από την αποκάλυψη και την επάλληλη διάστρωση των τοιχοποιιών, ο χρόνος καθίσταται ορατός, επιτρέποντας στα ίχνη της ιστορίας του τόπου να παραμείνουν αναγνώσιμα. Με τον τρόπο αυτό, η παρέμβαση ενσωματώνει και προστατεύει την τοπική κληρονομιά και τη συλλογική μνήμη, μεταφράζοντάς τες σε σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα.
Το έργο αφορά την επαναχρησιμοποίηση ενός κτιρίου του 1927, που βρίσκεται στον πυρήνα της πανεπιστημιούπολης του University of California, Davis. Συγκεκριμένα, μετασχηματίζει ένα εγκαταλελειμμένο, σεισμικά επισφαλές κτίσμα σε κέντρο μεταπτυχιακών και επαγγελματικών σπουδών, με αίθουσες συνεδριάσεων, αμφιθέατρο και χώρους ενεργητικής μάθησης που εξυπηρετούν ολόκληρο το πανεπιστήμιο. Το Walker Hall αναδεικνύει τη δυναμική της επανάχρησης, αποδίδοντας νέα ζωή σε ένα ιστορικό κτίριο του 1927. Το έργο διατηρεί τον αυθεντικό του χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει σύγχρονους εκπαιδευτικούς χώρους, συνδέοντας τη μακρά παράδοση του πανεπιστημίου με το όραμά του για το μέλλον.
Μέσα σε έναν κήπο της βελγικής εξοχής βρίσκεται ο νεόδμητος ξύλινος χώρος του Pocket Nursery, ενός νηπιαγωγείου ”τσέπης”, με επιφάνεια 120m2, που με την αρχιτεκτονική του αποσκοπεί στην υποστήριξη της μάθησης μέσω της δράσης και της σωματικής εμπλοκής. Για το απαιτούμενο πρόγραμμα και τη συγκεκριμένη παιδαγωγική προσέγγιση, η δημιουργία ενός χώρου που να αναπτύσσει μια σχεδιαστική ευαισθησία στα παιδιά ήταν όχι μόνο απαραίτητη, αλλά θεμελιώδης. Το περιθώριο δημιουργικότητας του σχεδιασμού υπαγορεύτηκε από το πάχος των τοίχων, καθώς το χαμηλότερο τμήμα τους περιλαμβάνει μικρές σκάλες για τα νήπια που μαθαίνουν να στέκονται όρθια, ενώ οι κεκλιμένες πλευρές τους λειτουργούν ως επιφάνειες για ζωγραφική. Τα ανοίγματα τοποθετούνται στο ύψος των παιδιών, επιτρέποντάς τους την οπτική σύνδεση με τον κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως χωρική προέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της παιδαγωγικής εμπειρίας που προσφέρεται. Στους τοίχους ενσωματώνεται ακόμη ένα τραπέζι με ανάκλιση που χρησιμοποιείται από τα παιδιά ως βάση αγγειοπλαστικής, ή για να μοιράζονται ένα γεύμα.
Το έργο αφορά στην αναδιαρρύθμιση και προσθήκη νέου κτιρίου στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, με στόχο την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και την κατασκευή μιας υποδομής συμβατής με τα υφιστάμενα σχολικά κτίρια, δίνοντας έμφαση στην προσβασιμότητα. Το σχολείο, αρχικά, αποτελούνταν από δύο ισόγεια κτίρια που κατασκευάστηκαν σε δύο διαφορετικές φάσεις. Το πρώτο ήταν τοποθετημένο σε ύψος +0,60m πάνω από το έδαφος με ορθογώνια κάτοψη και το δεύτερο στο επίπεδο +0,00m, ενώ η μεταξύ τους επικοινωνία γινόταν με σκάλες που εμπόδιζαν την πρόσβαση σε άτομα με ειδικές ανάγκες.
Η Βιβλιοθήκη Flexman βρίσκεται στο κτίριο Sharp, το οποίο σχεδιάστηκε το 1902 από τους Holabird & Roche Architects. Στόχος του έργου είναι η δημιουργία μιας μοντέρνας βιβλιοθήκης με πολλαπλά επίπεδα, για φοιτητές που προέρχονται από διάφορα ακαδημαϊκά, καλλιτεχνικά προγράμματα. Ο νέος σχεδιασμός αναδιαμορφώνει την υφιστάμενη κεντρική βιβλιοθήκη και τη βιβλιοθήκη με τις ειδικές συλλογές που βρίσκονται στον πέμπτο και έκτο όροφο και αποκαλύπτει τον υφιστάμενο μεταλλικό σκελετό του κτιρίου. Ένα στενό αίθριο 20cm επί 2,5m ενώνει τα δύο επίπεδα, δημιουργώντας μια οπτική και υλική σύνδεση των δύο ορόφων. Ένας νέος χώρος πολλαπλών χρήσεων με την ονομασία “Corridor+” κατασκευάζεται για να δημιουργήσει καλύτερη κυκλοφορία και πρόσβαση στη βιβλιοθήκη, ενώ παράλληλα παρέχει ημι-ιδιωτικές εσοχές μελέτης, αποτελώντας έναν ευέλικτο δημόσιο χώρο για συναντήσεις, συνεδρίες μελέτης, εκθέσεις και παραστάσεις.
07. Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου Κτίριο Ιατρικής Σχολής | J.A. Philippou Architects & Engineers
Τεύχος ek: 303 | Δεκέμβριος 2025
Η προσφάτως ολοκληρωμένη προσθήκη στο campus του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου φιλοξενεί τις Σχολές Ιατρικής, Οδοντιατρικής και Κτηνιατρικής. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο περιλαμβάνει τυπικές αίθουσες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μαζί με τις υποστηρικτικές τους εγκαταστάσεις, καθώς και εργαστήρια διαφόρων ειδών σε συνάρτηση με μια σειρά συμπληρωματικών κοινόχρηστων χώρων. Δεδομένου του σημαντικού θεσμικού ρόλου του συγκεκριμένου κτιρίου στην εν λόγω πανεπιστημιούπολη, η αρχιτεκτονική έπρεπε να επιτύχει τη σύνδεσή του με τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις διατηρώντας τη μοναδικότητα του χαρακτήρα του. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται κατά μήκος μιας από τις κυριότερες συγκοινωνιακές αρτηρίες της Λευκωσίας (τη Λεωφόρο Αγίου Προκοπίου), της οποίας το αστικό περιβάλλον είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό υπό ανάπτυξη. Ως εκ τούτου, το κτίσμα επιδιώκει να ανταποκριθεί με συγκρατημένη αλλά ουσιαστική παρουσία σε αυτό το πλαίσιο των εκτεταμένων αποστάσεων και μεγάλων ταχυτήτων. Η αρχιτεκτονική της περιοχής παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία το έργο κλήθηκε να σεβαστεί.
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του σχεδιασμού και της υλοποίησης του Δημοτικού Παιδικού Σταθμού Γλυφάδας ήταν η αποκατάσταση του ρόλου του αρχιτέκτονα ως βασικού συντελεστή στη δημιουργία ενός νέου δημόσιου κτιρίου. Μία δεύτερη πρόκληση είναι η ανάδειξη του συστήματος της προκατασκευής που επιλέχθηκε για την υλοποίηση του κτιρίου. Η όλη κατασκευή μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο παραγωγής και ο συνολικός χρόνος υλοποίησης του έργου ήταν 6 μήνες. Το σύστημα της προκατασκευής, που ήταν καθορισμένο από τα προαπαιτούμενα του διαγωνισμού, καθόρισε σημαντικά και τη μορφή του κτιρίου, αφού το βασικό module έπρεπε να μπορεί να μεταφέρεται με νταλίκα.
Στο βορειοανατολικό άκρο της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Κύπρου στη Λευκωσία, ένας τεχνητός λόφος αναδύεται από το έδαφος, συμπληρώνοντας το φυσικό τοπίο που διαμορφώνουν ο λόφος της Αρόνας και ο ποταμός Καλογήρου. Απόλυτα ενταγμένος στο περιβάλλον του, μοιάζει λιγότερο με αρχιτεκτονική επέμβαση και περισσότερο με μια ήσυχη γεωλογική αναγκαιότητα – μια χειρονομία που δίνει την αίσθηση ότι υπήρχε ανέκαθεν εκεί. Κάτω από αυτή τη διαμορφωμένη τοπογραφία στεγάζονται το Κέντρο Πληροφόρησης και η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου, που φέρει το όνομα του Στέλιου Ιωάννου, σε αναγνώριση της καθοριστικής δωρεάς της συζύγου του, Έλλης Ιωάννου, χάρη στην οποία υλοποιήθηκε ένα όραμα πολλών ετών. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς ένας χώρος αποθήκευσης γνώσης, αλλά ένα τοπόσημο που επαναπροσδιορίζει τη σχέση αρχιτεκτονικής και τοπίου.
Η Σχολή Tianjin Juilliard αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα καλλιτεχνικής δραστηριότητας, με κοινόχρηστους χώρους σχεδιασμένους έτσι ώστε να προσκαλούν το κοινό στη δημιουργική και εκτελεστική διαδικασία της μουσικής. Ως το πρώτο ίδρυμα παραστατικών τεχνών στην Κίνα που προσφέρει Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Μουσικής (Master of Music) με αμερικανική πιστοποίηση, παρέχει προγράμματα σπουδών στις ορχηστρικές σπουδές, τη μουσική δωματίου και το συνεργατικό πιάνο. Παράλληλα, διαθέτει προπαρασκευαστικό πρόγραμμα για μαθητές ηλικίας 8–18 ετών, πρόγραμμα οργανικής εκπαίδευσης, τμήματα εκπαίδευσης ενηλίκων, καθώς και ένα πλούσιο πρόγραμμα δημόσιων συναυλιών.















