Casa Povo

Το έργο κατασκευάστηκε στην τοποθεσία Povo, στα περίχωρα της πόλης Leira, στην Πορτογαλία. Το τοπίο της περιοχής είναι βραχώδες και κυριαρχείται από το τα ασβεστολιθικά εδάφη, την ακανόνιστη τοπογραφία και τις έντονες αντιθέσεις. Με τον τρόπο αυτό γεννήθηκε η ιδέα μιας σπηλιάς: Ένα αυστηρό, σκαμμένο και γωνιώδες καταφύγιο που εξανθρωπίζεται από τους κατοίκους του. Αυτή η συνθήκη γίνεται φόρος τιμής στην αφετηρία της ανθρωπότητας και στη συμβιωτική σχέση που αναπτύσσει με το περιβάλλον της κατοικίας. Εμπεριέχει το παράδοξο της πρωτόγονης, σκληρής πέτρας που γίνεται φυσικό και πρωτογενές καταφύγιο.

Το έργο χαρακτηρίζεται από τις πολλαπλές κυκλοφορίες που ιεραρχούν τους χώρους με απλότητα και αρμονία μέσα από ένα κεντρικό στοιχείο: το φως, που επιδρά πάνω στα πρωτόγονα στοιχεία και τις τεθλασμένες γραμμές με λεπτότητα.

Το πρόγραμμα της κατοικίας, τριών υπνοδωματίων, κατανεμήθηκε σε δυόμιση ορόφους, με ένα αίθριο που διανέμει, τακτοποιεί και συνδέει τους εσωτερικούς χώρους με τις εξωτερικές διαδρομές. Η κύρια πρόσβαση γίνεται μέσα από το πευκοδάσος και πλαισιώνει τη θέα της βλάστησης μέσα από τις έντονες γωνίες των τοίχων. Αυτή η κατασκευή χρησιμοποιεί έναν γενναιόδωρο χώρο διπλού ύψους για να συνδεθεί με το καθημερινό και να φέρνει στο εσωτερικό τη θέα του νοτιοδυτικού τοπίου, καθώς επίσης και φως και θερμότητα από το αίθριο που έχει νότιο προσανατολισμό και προσαρμόζεται στις ακανονιστίες του εδάφους. Από το καθημερινό υπάρχει πρόσβαση σε ένα μπετονένιο μπαλκόνι, έναν χώρο που έχει σχεδιαστεί για την απόλαυση της δύσης του ήλιου.

Σε διαφορετικό επίπεδο, μια εξωτερική πρόσβαση οδηγεί στο γραφείο, το οποίο χαρακτηρίζεται από το μεγάλο γυάλινο άνοιγμα. Αυτή η περιοχή βρίσκεται μισό όροφο ψηλότερα και οδηγεί στο δώμα, με πανοραμική θέα του περιβάλλοντος. Από εκεί η κυκλοφορία συνεχίζει μέσα από μια ράμπα που συνδέεται με το αίθριο και μία δευτερεύουσα πρόσβαση που οδηγεί τους επισκέπτες απευθείας στο γραφείο, χωρίς να περνούν από το σπίτι.

Η κατοικία στο Povo σέβεται την τοπογραφία του εδάφους και προσαρμόζεται σε αυτήν ενώ διαφοροποιείται διακριτικά και διατηρεί μια αρμονική σχέση ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο. Η κατανομή των χώρων και η ογκοπλαστική διάρθρωση των δωματίων ακολουθεί το ανάγλυφο και το μεταφέρει σε διαφορετικά επίπεδα. Η ήπια ράμπα ανόδου επιτρέπει την άμεση πρόσβαση στο αίθριο, το καθημερινό και την κουζίνα, συνδέοντας όλους τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς χώρους.

Η δημιουργία ενός εσωτερικού κήπου με ράμπες επιτυγχάνει την ομαλή ένταξη του κτιρίου στο περιβάλλον, ενώ επιπλέον δημιουργεί μια αίσθηση παιχνιδιού με την άμεση πρόσβαση στο δώμα. Έτσι η σπηλιά αποκτά διαπερατότητα, καθώς ο κήπος τέμνει τους χώρους.

Κάτω από το γραφείο, περίπου στη μέση του δωματίου βρίσκεται ο χώρος εξυπηρετήσεων, με άμεση πρόσβαση στο εξωτερικό. Αυτή η επίλυση επιτρέπει τη δίοδο φυσικού φωτισμού και αερισμού μέσα από τα διάκενα ανάμεσα στα διαφορετικά επίπεδα της σκάλας που συνδέει το μπαλκόνι με το γραφείο στον όροφο.

Η ανάγκη να συνδεθούν οι χώροι δημιουργεί μια ισχυρή αφήγηση και καθοδηγεί τον ρυθμό και τη σύνθεση του σχήματος του κτιρίου. Το γυμνό μπετόν με εμφανή ξυλότυπο είναι το κυρίαρχο δομικό στοιχείο και ακολουθεί μια μονολιθική ογκοπλασία, παρέχοντας την προστασία που στάθηκε η πηγή της αρχικής έμπνευσης: Μια ανθρώπινη σπηλιά.

Αρχιτεκτονική:
Φωτογράφηση:

Read Also...

Submit a Project

  •  
     
     
    Click Here
    Would you like to have your project published on ek-mag? Let us know about it in the form below!
  • Please upload a .pdf or .doc file with a brief description of your project as well as some photos of your project to a third party file sharing service such as Dropbox or Wetransfer and provide us the link
  • SUBMIT
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.