Ανακαίνιση διαμερίσματος σε πολυκατοικία της δεκαετίας του 1970

Το έργο αφορά την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 85,00 τ.μ., στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας της δεκαετίας του 1970, στη Νεάπολη Νίκαιας. Βασικό ζητούμενο του ιδιοκτήτη ήταν η όσο το δυνατόν μικρότερη επέμβαση στο υφιστάμενο διαμέρισμα, σε συνδυασμό με τη δημιουργία επαρκών αποθηκευτικών χώρων.

Ο σχεδιασμός βασίστηκε στη διαμόρφωση μιας ανοιχτής κάτοψης, η οποία ενοποιεί τους χώρους διημέρευσης, ενισχύει την αίσθηση διαμπερότητας και επιτρέπει στο φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το διαμέρισμα. Η κατοικία επαναοργανώνεται έτσι μέσα από περιορισμένες αλλά στοχευμένες κινήσεις, που μεταβάλλουν ουσιαστικά τον τρόπο χρήσης του χώρου.

Ένας ενιαίος χώρος διημέρευσης

Η βασική παρέμβαση αφορά την καθαίρεση της τοιχοποιίας που διαχώριζε το σαλόνι και την τραπεζαρία από τον διάδρομο και την κουζίνα. Με αυτόν τον τρόπο, οι έως τότε αποκομμένοι χώροι συγχωνεύονται σε μια πιο συνδεδεμένη και λειτουργική διάταξη, ενώ το φυσικό φως φτάνει ακόμη και στον διάδρομο, στο κέντρο της κάτοψης.

Η καθαίρεση αποκάλυψε τα βασικά φέροντα στοιχεία του κτιρίου, όπως το υποστύλωμα που βρίσκεται στο κέντρο του ενιαίου χώρου και τη δοκό που διατρέχει κατά μήκος το διαμέρισμα, από την είσοδο έως το υπνοδωμάτιο. Αντί να αποκρυφθούν, τα στοιχεία αυτά εντάσσονται στη νέα οργάνωση και συμβάλλουν στη σαφήνεια της κάτοψης.

Βιβλιοθήκη-φίλτρο ανάμεσα στις ζώνες

Το διαμέρισμα οργανώνεται σε τρεις διακριτές ζώνες: την είσοδο και τους χώρους διημέρευσης, τον μεταβατικό χώρο προς την ιδιωτική ζώνη με το λουτρό, την αποθήκη και τον διάδρομο, και τέλος το υπνοδωμάτιο με το βοηθητικό δωμάτιο-γραφείο.

Κεντρικό ρόλο στη νέα διάταξη αναλαμβάνει μια βιβλιοθήκη, τοποθετημένη κάτω από τη δοκό. Λειτουργεί ως διαχωριστικό έπιπλο και οριοθετεί τους χώρους διημέρευσης από τους ιδιωτικούς, χωρίς να δημιουργεί πλήρη αποκοπή. Η πλάτη της από ραβδωτό υαλοπίνακα επιτρέπει τη διάχυση του φυσικού φωτός προς τον διάδρομο, περιορίζοντας ταυτόχρονα την άμεση οπτική επαφή. Το υλικό λειτουργεί και ως αναφορά στην αισθητική του αρχικού διαμερίσματος της δεκαετίας του 1970.

Η κουζίνα ως χώρος συνάντησης

Η κουζίνα αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα της ανοιχτής κάτοψης. Συνδέεται άμεσα με την τραπεζαρία και το καθιστικό και αναπτύσσεται στον άξονα βορρά-νότου, λειτουργώντας ως ζωτικό μέρος του ενιαίου χώρου διημέρευσης.

Η βοηθητική νησίδα προσφέρει επιπλέον επιφάνεια εργασίας, αλλά και τη δυνατότητα η κουζίνα να λειτουργεί ως χώρος συνάθροισης. Με αυτόν τον τρόπο, ο καθαρά λειτουργικός της χαρακτήρας διευρύνεται και εντάσσεται στην καθημερινή κοινωνική ζωή του διαμερίσματος.

Αποθηκευτικοί χώροι μέσα από περιορισμένες επεμβάσεις

Η νέα οργάνωση του διαμερίσματος ανταποκρίνεται στο αρχικό ζητούμενο για αυξημένη λειτουργικότητα και επαρκείς αποθηκευτικούς χώρους, χωρίς εκτεταμένες κατασκευαστικές παρεμβάσεις. Στην είσοδο σχεδιάζεται εντοιχισμένη ντουλάπα, τμήμα του λουτρού αξιοποιείται για τη δημιουργία αποθήκης, ενώ το κάτω μέρος της βιβλιοθήκης λειτουργεί ως πρόσθετος αποθηκευτικός χώρος.

Οι λύσεις αυτές ενισχύουν την καθημερινή ευχρηστία του διαμερίσματος, χωρίς να επιβαρύνουν την κάτοψη ή να αναιρούν την αίσθηση συνέχειας του ενιαίου χώρου.

Γήινη παλέτα και αναφορές στη δεκαετία του 1970

Η υλικότητα κινείται σε ήπιους, γήινους τόνους, συνδυάζοντας το γκρι των δομικών στοιχείων με θερμές υπόλευκες αποχρώσεις και φυσικό ξύλο. Πιο έντονες χρωματικές αναφορές εμφανίζονται στην κουζίνα και στο υπνοδωμάτιο, όπου κυριαρχεί το πράσινο, καθώς και στο λουτρό, όπου επιλέγεται το μπλε.

Στα υπνοδωμάτια διατηρήθηκε το υφιστάμενο δάπεδο, έπειτα από συντήρηση, ενώ στον ενιαίο χώρο διημέρευσης τοποθετήθηκαν κεραμικά πλακίδια μεγάλων διαστάσεων, ενισχύοντας την αίσθηση συνέχειας και ενοποίησης.

Έπιπλα, αντικείμενα και προσωπική ταυτότητα

Ορισμένα έπιπλα σχεδιάστηκαν ειδικά για το διαμέρισμα, ενώ η δανέζικη πολυθρόνα από τη συλλογή του ιδιοκτήτη, τα φωτιστικά, τα έργα τέχνης και τα χειροποίητα διακοσμητικά αντικείμενα με καμπύλες μορφές συμβάλλουν στη διαμόρφωση της ιδιαίτερης ταυτότητας του χώρου.

Μέσα από τη σύνθεση γεωμετρικών μορφών, τη χρήση φυσικών υλικών και την υιοθέτηση σύγχρονων σχεδιαστικών γραμμών, το διαμέρισμα επιτυγχάνει μια ισορροπημένη συνύπαρξη του παλαιού με το σύγχρονο. Επαναπροσδιορίζεται ως ένας ευέλικτος και εργονομικός χώρος κατοίκησης, με σαφή αρχιτεκτονική ταυτότητα και λειτουργική οργάνωση.

Το ek magazine διοργανώνει υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής τιμητική εκδήλωση για τον αρχιτέκτονα Γιάννη Κίζη (Kizi Studio) στο ΚΠΙΣΝ, Αιθουσα “Φάρος”, την Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2026.

Ο Γιάννης Κίζης είναι Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ με πολυετή δημιουργική πορεία και διευθύνει έως σήμερα το αρχιτεκτονικό γραφείο Kizi Studio μαζί με τον Κωνσταντή Κίζη, Αναπληρωτή Καθηγητή ΕΜΠ. Το εκτεταμένο, υψηλής ποιότητας έργο του, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αρχιτεκτονικής δημιουργίας: δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, σύγχρονες παρεμβάσεις και επεκτάσεις σε ιστορικά κτίρια, αποκατάσταση μνημείων, αστικές αναπλάσεις και είναι πολυβραβευμένο στην Ελλάδα και διεθνώς. Αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της γενιάς του, δραστηριοποιήθηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό κοσμώντας με τα έργα του το αστικό και περιαστικό τοπίο. Μέσω των παρουσιάσεων των ομιλητών στην εκδήλωση θα επιχειρηθεί η ανάδειξη της σημαντικής του συμβολής στην σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική, την εκπαίδευση των αρχιτεκτόνων και τον πολιτισμό.

Ομιλητές εκδήλωσης:

– Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, πρόεδρος ΕΙΑ

– Παναγιώτης Τσακόπουλος, Αρχιτέκτων ΕΜΠ, ερευνητής, συγγραφέας

– Νέλλη Μάρδα, Αρχιτέκτων, oμ. καθηγήτρια ΕΜΠ

– Δημήτρης Θωμόπουλος, Dimitris Thomopoulos Architects, αν. καθηγητής ΑΠΘ

– Τηλέμαχος Ανδριανόπουλος, Tense Architecture Network, αν. καθηγητής ΕΜΠ

– Παναγιώτης Γραμματόπουλος, Γραμματόπουλος-Πανουσάκης & Συνεργάτες

– Μανώλης Βουρνούς, Μανωλιάδη_Βουρνούς Αρχιτέκτονες

– Νίκος Βατόπουλος, Δημοσιογράφος, συγγραφέας

– Γιώργης Γερόλυμπος, Φωτογράφος, αρχιτέκτων ΕΜΠ

– Κωσταντής Κίζης, Kizi Studio, αν. καθηγητής ΕΜΠ

• Χάλκινος Χορηγός: LG Electronics
• Χορηγοί: Alumil 
• Υποστηρικτές: Domiki Papanikolaou, Koligas Wood Essence

Ένα διεθνές resort με βαθιές τοπικές ρίζες

Το Mandarin Oriental, Costa Navarino είναι ένα πολυτελές resort που συνδυάζει τα πρότυπα ενός διεθνούς luxury brand με μια αυθεντική ταυτότητα, βαθιά ριζωμένη στον τόπο όπου βρίσκεται. Σε προνομιακή θέση πάνω από τον κόλπο του Ναυαρίνου, ισορροπεί τη μεγάλη κλίμακα με μια ανθρώπινη αίσθηση, αποπνέει πολυτέλεια αλλά και μέτρο, και προσφέρει όχι μόνο ανέσεις, αλλά και ουσιαστική σύνδεση με τη γη, τον πολιτισμό και το περιβάλλον.

Το έργο επιχειρεί να αναδείξει έναν πρωτότυπο σχεδιασμό σε έναν τόπο ιστορικής σημασίας, οικολογικής αξίας και ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς. Η αρχιτεκτονική δεν αντιμετωπίζει το resort ως αυτόνομο αντικείμενο μέσα στο τοπίο, αλλά ως ένα σύστημα κατοίκησης, φιλοξενίας και περιβαλλοντικής προσαρμογής.

Masterplan εμπνευσμένο από τις αγροτικές τυπολογίες

Το masterplan του resort οργανώθηκε αντλώντας έμπνευση από ελληνικές αγροτικές τυπολογίες και ιδιαίτερα από τα μαντριά: τους χαρακτηριστικούς οργανικούς λίθινους περιβόλους που προσαρμόζονται αρμονικά στο ανάγλυφο και οργανώνουν την επικλινή γη.

Η στρατηγική αυτή μεταφέρεται σε μεγάλη κλίμακα, οργανώνοντας τις επιμέρους κτιριακές ενότητες σύμφωνα με τις υψομετρικές καμπύλες της πλαγιάς. Οι 48 υπόσκαφες βίλες διατάσσονται κλιμακωτά, σε κυματοειδείς σειρές, εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστη και πανοραμική θέα από κάθε μονάδα και δημιουργώντας στον χώρο διαδοχικούς ορίζοντες.

Οι περισσότερες βίλες οργανώνονται σε ζεύγη, έχουν δύο μόνο όψεις που χάνονται στο έδαφος και ανεξάρτητες εισόδους, οι οποίες διαχωρίζονται φυσικά με πρανή. Έτσι, η αρχιτεκτονική αναπτύσσεται ως συνέχεια της πλαγιάς, αντί να επιβάλλεται πάνω της.

Ιδιωτικότητα, αυτονομία και ημιυπαίθρια ζωή

Η διάσπαρτη οργάνωση του resort αναβαθμίζει την εμπειρία του επισκέπτη με πολλούς τρόπους. Κάθε βίλα απολαμβάνει ιδιωτικότητα, αυτονομία και περιμετρικούς κήπους, ενώ η σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου οργανώνεται μέσα από μια αλληλουχία μεταβάσεων.

Η μετάβαση από τους εσωτερικούς στους εξωτερικούς χώρους ρέει ομαλά, με την παρεμβολή σκιασμένων ημιυπαίθριων καθιστικών. Μεγάλοι πρόβολοι, βαθιά ανοίγματα και φιλτραρισμένες θέες καλλιεργούν μια αίσθηση γαλήνης και προστασίας, διατηρώντας παράλληλα την επαφή με το γύρω τοπίο.

Λιτότητα, πολυτέλεια και υλικότητα

Το resort συνδυάζει τη λιτότητα με την πολυτέλεια. Η πέτρα και το μωσαϊκό εμφανίζονται διακριτικά, με έμφαση στην υφή τους, ενώ οι εσωτερικοί χώροι ντύνονται με μεσογειακά ανάγλυφα και τόνους. Επιλεγμένα διεθνή στοιχεία παραπέμπουν στο πνεύμα του ταξιδιού, χωρίς να απομακρύνουν την εμπειρία από τον τόπο.

Ο χώρος οργανώνεται διαισθητικά και με επίκεντρο την άνεση του επισκέπτη, εξασφαλίζοντας σαφή προσανατολισμό, οικείες κλίμακες και ευχάριστες οπτικές φυγές. Όπου είναι δυνατόν, η κυκλοφορία πραγματοποιείται υπαίθρια, επιτρέποντας στη φύση να παραμένει συνεχής παρουσία.

Λειτουργική προνοητικότητα και ευέλικτη διαχείριση

Το resort επιδεικνύει προνοητικότητα και στη λειτουργία του. Η οργάνωση των χώρων επιτρέπει ευέλικτη διαχείριση της πληρότητας, καθώς ομάδες δωματίων ή βιλών μπορούν να ενεργοποιούνται ή να απενεργοποιούνται εποχικά, ώστε να βελτιστοποιείται η κατανάλωση ενέργειας.

Οι υπαίθριες διαδρομές ελαχιστοποιούν την ανάγκη για κλιματιζόμενους διαδρόμους, ενώ οι ημιπροστατευμένοι χώροι, όπως οι στεγασμένες βεράντες και τα αίθρια εισόδου, μετριάζουν τις ακραίες κλιματικές συνθήκες, μειώνοντας τα μηχανολογικά φορτία και αυξάνοντας την άνεση των επισκεπτών.

Μια σύγχρονη υβριδική τυπολογία

Το έργο αποφεύγει τον εντυπωσιασμό υπέρ της γαλήνης. Δεν μιμείται την ιστορία, αλλά την ακούει. Οι παραδοσιακές μορφές αποδίδονται με αφαίρεση, χωρίς να αντιγράφονται, και αναδιατυπώνονται μέσα από σύγχρονα υλικά και κατασκευαστικές μεθόδους.

Το αποτέλεσμα είναι μια μοναδική υβριδική τυπολογία, όπου η αισθητική του «χωριού» δεν αναπαράγεται κυριολεκτικά, αλλά μεταγράφεται σε ένα σύγχρονο σύστημα φιλοξενίας. Η αρχιτεκτονική διατηρεί την τοπική μνήμη χωρίς να εγκλωβίζεται στη μίμηση.

Παθητικές στρατηγικές και οικολογικός προσανατολισμός

Κάθε απόφαση πάρθηκε με γνώμονα τη βιωσιμότητα. Στον σχεδιασμό ενσωματώνονται παθητικές στρατηγικές, όπως τα φυτεμένα δώματα, η αξιοποίηση της θερμικής μάζας και οι διαμπερείς χώροι για διασταυρούμενο αερισμό. Τα υλικά προήλθαν, κατά το δυνατόν, από τοπικούς προμηθευτές.

Ο σχεδιασμός τοπίου επιδιώκει την εξοικονόμηση νερού, ο φωτισμός είναι χαμηλής όχλησης και η ενεργειακή διαχείριση ζωνών ενισχύει περαιτέρω τον οικολογικό προσανατολισμό του έργου.

Ένα νέο πρότυπο φιλοξενίας

Το Mandarin Oriental, Costa Navarino καθιερώνει ένα νέο πρότυπο στον σχεδιασμό της φιλοξενίας: προτάσσει το σχετίζεσθαι έναντι του φαίνεσθαι, τη γείωση αντί της υπερβολής.

Αποδεικνύει ότι ένα resort μπορεί να είναι ταυτόχρονα πολυτελές και χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος, διεθνές και βαθιά τοπικό — ένα σημείο όπου η αρχιτεκτονική, το τοπίο και η άνεση του επισκέπτη συνυπάρχουν σε ισορροπία.

Λύσεις αντλιών θερμότητας για την ευρωπαϊκή κατοικία

Η LG Electronics ενισχύει τη θέση της στην ευρωπαϊκή αγορά οικιακών αντλιών θερμότητας, παρουσιάζοντας ένα ποικιλόμορφο χαρτοφυλάκιο λύσεων υψηλής απόδοσης, προσαρμοσμένων στις ανάγκες διαφορετικών οικιστικών περιβαλλόντων.

Καθώς η ζήτηση για ενεργειακά αποδοτικές λύσεις με ψυκτικά χαμηλού GWP αυξάνεται σε όλη την Ευρώπη, η LG αναπτύσσει προϊόντα που συνδυάζουν αποδοτικότητα, ευκολία εγκατάστασης και δυνατότητα ενσωμάτωσης σε σύγχρονες κατοικίες και μεγάλα οικιστικά έργα.

Therma V R290 Monobloc

Ανάμεσα στις βασικές λύσεις του χαρτοφυλακίου βρίσκεται η Therma V R290 Monobloc, μια εξωτερική μονάδα αντλίας θερμότητας αέρα-νερού που χρησιμοποιεί ψυκτικό R290 με πολύ χαμηλό Δυναμικό Υπερθέρμανσης του Πλανήτη.

Η μονάδα είναι σχεδιασμένη για αξιόπιστη θέρμανση σε εξωτερικές θερμοκρασίες έως και -28°C, ενώ μπορεί να παρέχει οικιακό ζεστό νερό έως 75°C. Χάρη στον σχεδιασμό monobloc, λειτουργεί αυτόνομα, χωρίς την ανάγκη τοποθέτησης εξαρτημάτων στο εσωτερικό της κατοικίας, διευκολύνοντας την εγκατάσταση και μειώνοντας την πολυπλοκότητα του συστήματος.

Multi V i και Multi V S

Η LG προσφέρει επίσης τα Multi V i και Multi V S ως μέρος της γκάμας VRF. Το Multi V i συνδυάζει ψυκτικό R32 χαμηλού GWP με συμπιεστή inverter υψηλής απόδοσης και προηγμένο έξυπνο έλεγχο για αποδοτική λειτουργία.

Παράλληλα, περιλαμβάνει λειτουργίες ασφαλείας, όπως αισθητήρες που ενεργοποιούν συστήματα προστασίας σε περίπτωση ανίχνευσης διαρροής ψυκτικού, συμβάλλοντας στη λειτουργική συνέχεια και την ασφάλεια του χώρου.

Το Multi V S αποτελεί μια συμπαγή λύση VRF, με δυνατότητες ευέλικτης ενσωμάτωσης, διαχείρισης ενέργειας, έξυπνων χειριστηρίων και φιλικού περιβάλλοντος χρήσης. Σε συνδυασμό με εσωτερικές μονάδες που ενσωματώνουν δεξαμενή ζεστού νερού χρήσης και τα απαραίτητα υδραυλικά εξαρτήματα, μπορεί να λειτουργήσει ως all-in-one λύση για κλιματισμό, θέρμανση και παραγωγή ΖΝΧ.

Βραβευμένες εσωτερικές μονάδες

Η LG παρουσίασε πρόσφατα και νέες εσωτερικές μονάδες για συστήματα αντλιών θερμότητας αέρα-νερού: Combi Unit, Hydro Unit και Control Unit.

Οι μονάδες έλαβαν iF Design Award 2026 και Red Dot Design Award 2026, σε αναγνώριση του ενοποιημένου σχεδιασμού και της ευκολίας χρήσης τους. Η διάκριση αυτή ενισχύει τη θέση της LG σε μια αγορά όπου η τεχνική απόδοση πρέπει να συνδυάζεται με καθαρό σχεδιασμό, εργονομία και απλή καθημερινή διαχείριση.

Προσαρμοσμένες λύσεις για μεγάλα οικιστικά έργα

Η LG συνεχίζει να εξασφαλίζει σημαντικά έργα προμήθειας στην Ευρώπη, βασισμένη στην ανταγωνιστικότητα των προϊόντων και στις μηχανολογικές δυνατότητές της.

Στην Ισπανία, η εταιρεία προμήθευσε Multi V i και εσωτερικές μονάδες για περίπου 1.000 οικιστικές μονάδες στο έργο Calle Fuerzas Armadas, ένα build-to-rent οικιστικό project. Από τα αρχικά στάδια, η LG συνεργάστηκε με τοπικούς εταίρους για την εξέταση απαιτήσεων σχεδιασμού, πιστοποίησης και εγκατάστασης, προσφέροντας υποστήριξη εναρμονισμένη με τους ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε χώρου.

Οικιστικά projects στη Σερβία

Στο Βελιγράδι, η LG παρείχε προσαρμοσμένη λύση στις King’s Circle Residences, συνδυάζοντας Multi V S με εσωτερικές μονάδες παραγωγής κρύου και ζεστού νερού. Η ενοποιημένη διαμόρφωση επιτρέπει παρακολούθηση ενέργειας ανά μονάδα και συγκεντρώνει σε ένα σύστημα την ψύξη, τη θέρμανση και την παροχή οικιακού ζεστού νερού.

Η LG προμήθευσε επίσης Multi V i, Multi V S και οικιακά κλιματιστικά στις The One Residences στο Βελιγράδι, συνεργαζόμενη με τους υπεύθυνους σχεδιασμού για την επιλογή συστήματος θέρμανσης και ψύξης κατάλληλου για τη δομή του κτιρίου και τις συνθήκες εγκατάστασης. Τεχνικές αξιολογήσεις βάσει προσομοίωσης πραγματοποιήθηκαν για την επαλήθευση της λειτουργικής σταθερότητας και της καταλληλότητας εγκατάστασης.

Ενεργειακή απόδοση και ευκολία εγκατάστασης

Σύμφωνα με τον James Lee, πρόεδρο της LG ES Company, η ευρωπαϊκή αγορά οικιακών αντλιών θερμότητας συνεχίζει να εξελίσσεται, με αυξανόμενη ζήτηση για λύσεις που είναι ενεργειακά αποδοτικές, περιβαλλοντικά υπεύθυνες και εύκολες στην εγκατάσταση.

Με το διευρυμένο χαρτοφυλάκιο αντλιών θερμότητας και τις τεχνικές της δυνατότητες, η LG στοχεύει να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες κάθε χώρου, ενισχύοντας την παρουσία της στην ευρωπαϊκή αγορά και προσφέροντας ολοκληρωμένες λύσεις για τη σύγχρονη κατοικία.

LG Business Solutions Greece

Μια μικρή κατοικία ανάμεσα στο δάσος και το ποτάμι

Στο Plain της Washington, στην άκρη του Εθνικού Δρυμού Okanogan-Wenatchee, το Wenatchee River Cabin από τους Wittman Estes σχεδιάστηκε ως μια μικρή κατοικία για ζωή κοντά στη φύση. Ο ιδιοκτήτης είχε αποκτήσει το οικόπεδο, σχεδόν 2.000,00 τ.μ., ως βάση για εξορμήσεις στο τοπίο. Για δέκα χρόνια κατασκήνωνε εκεί, συχνά με φίλους, γνωρίζοντας σταδιακά τον τόπο και την ευρύτερη περιοχή.

Το έργο ξεκίνησε ως καταφύγιο Σαββατοκύριακου, όμως η χρήση του άλλαξε κατά τη διάρκεια της μελέτης και της κατασκευής. Καθώς η εξ αποστάσεως εργασία έγινε μέρος της καθημερινότητας, ο ιδιοκτήτης άρχισε να περνά όλο και περισσότερο χρόνο στο οικόπεδο και τελικά επέλεξε να κατοικήσει εκεί μόνιμα μετά την ολοκλήρωση της κατοικίας.

Λιτή κατοίκηση, περισσότερες εμπειρίες

Με επιφάνεια μόλις 69,31 τ.μ., η μονόχωρη κατοικία είναι συνειδητά περιορισμένη. Η μικρή της κλίμακα προκύπτει τόσο από τους περιορισμούς του οικοπέδου όσο και από την επιθυμία για έναν απλούστερο τρόπο ζωής, όπου η καθημερινότητα ορίζεται λιγότερο από τα αντικείμενα και περισσότερο από τις εμπειρίες.

Η συμμετοχή του ιδιοκτήτη στην κατασκευή αποτέλεσε βασική προϋπόθεση του έργου. Αυτό ενίσχυσε την ανάγκη για μια καθαρή και λιτή αρχιτεκτονική λύση, με ανθεκτικά υλικά και απλές κατασκευαστικές χειρονομίες. Σκυρόδεμα, χάλυβας, κέδρος και περιορισμένα εσωτερικά τελειώματα προσδίδουν στην κατοικία αίσθηση διάρκειας, αφήνοντας τη φύση, το φως και τα έργα τέχνης να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Υπερύψωση πάνω από την πλημμυρική ζώνη

Επειδή η κατοικία βρίσκεται μέσα στην πλημμυρική ζώνη του ποταμού, ο κύριος όροφος ανυψώνεται κατά 3,05 μ. από το έδαφος και στηρίζεται σε έξι υποστυλώματα από σκυρόδεμα. Η στρατηγική αυτή προστατεύει το κτίριο από τις εποχικές πλημμύρες, περιορίζοντας παράλληλα το αποτύπωμά του στο οικόπεδο.

Ο υπερυψωμένος όγκος δημιουργεί επίσης έναν στεγασμένο χώρο στο ισόγειο. Εκεί οργανώνεται η στάθμευση, αλλά και ένας χώρος εργασίας όπου ο ιδιοκτήτης μπορεί να συντηρεί το vintage Bronco του, προστατευμένος από τη βροχή και το χιόνι. Έτσι, ο περιορισμός της πλημμυρικής ζώνης γίνεται μέρος της καθημερινής χρήσης και του χαρακτήρα της κατοικίας.

Τρία επίπεδα και ένα μεγάλο υαλοστάσιο

Η κατοικία οργανώνεται σε τρία επίπεδα. Το ισόγειο φιλοξενεί τον στεγασμένο χώρο στάθμευσης και εργασίας· το μεσαίο επίπεδο περιλαμβάνει τον ενιαίο χώρο καθιστικού, τραπεζαρίας και κουζίνας, μαζί με ένα πλήρες λουτρό· ενώ το ανώτερο επίπεδο περιλαμβάνει το υπνοδωμάτιο, το γραφείο, ένα WC και ένα πατάρι με έξοδο σε χαλύβδινο deck σε πρόβολο.

Ένα ενιαίο υαλοστάσιο, διαστάσεων 6,10 x 7,32 μ., κατευθύνει τις κύριες οπτικές προς τον ποταμό Wenatchee, ενώ προστατεύει την ιδιωτικότητα απέναντι στα γειτονικά οικόπεδα. Στο υπνοδωμάτιο, ένα εσωτερικό άνοιγμα βλέπει προς το καθιστικό και τον ποταμό πέρα από αυτό, δημιουργώντας κατακόρυφη σύνδεση μέσα στο συμπαγές εσωτερικό.

Χαλύβδινα στοιχεία κατασκευασμένα από τον ιδιοκτήτη

Η υλικότητα της κατοικίας συνδέεται άμεσα με τις δεξιότητες του ιδιοκτήτη. Ως έμπειρος μεταλλουργός, κατασκεύασε ο ίδιος αρκετά στοιχεία, όπως τους πάγκους και την πλάτη της κουζίνας από ακατέργαστο χάλυβα, το τραπέζι από λευκή ξυλεία και χάλυβα, καθώς και τα στηθαία από χαλύβδινο σωλήνα και διάτρητο μεταλλικό πλέγμα.

Τα στοιχεία αυτά προσδίδουν στο εσωτερικό μια άμεση, χειροποίητη ποιότητα. Παράλληλα, ενισχύουν τη λογική της κατοικίας ως ανθεκτικής κατασκευής, διαμορφωμένης από την προσωπική εργασία, τις καιρικές συνθήκες και τη μακροχρόνια χρήση.

Λιτό εσωτερικό για τη φύση, το φως και την τέχνη

Ο κύριος χώρος διημέρευσης οργανώνεται κάτω από ένα πατάρι με πλαίσιο από έλατο, με μια ξυλόσομπα να δημιουργεί έναν μικρό πυρήνα θερμότητας. Τα εσωτερικά τελειώματα παραμένουν εσκεμμένα λιτά, σχηματίζοντας ένα ήσυχο φόντο για το γύρω τοπίο, το μεταβαλλόμενο φως και τα έργα τέχνης του ιδιοκτήτη.

Η βιωσιμότητα προσεγγίζεται μέσα από τη μικρή κλίμακα, την ανθεκτικότητα και τα αποδοτικά συστήματα. Η κατοικία χρησιμοποιεί αντλία θερμότητας αέρα για θέρμανση και ψύξη, ενώ η ξυλόσομπα λειτουργεί ως κύρια πηγή θέρμανσης. Οι επενδύσεις και οι κάτω όψεις από τοπικό κέδρο ενισχύουν τη σχέση του κτιρίου με την υλικότητα της περιοχής.

Από καταφύγιο Σαββατοκύριακου σε μόνιμη κατοικία

Αυτό που αρχικά σχεδιάστηκε ως κατοικία Σαββατοκύριακου ενός υπνοδωματίου έχει εξελιχθεί σε μόνιμη κατοικία. Η μικρή κλίμακα, η υπερυψωμένη κατασκευή και η ανθεκτική υλική παλέτα υποστηρίζουν έναν τρόπο ζωής στενά συνδεδεμένο με τον ποταμό, το δάσος και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του Pacific Northwest.

Το Wenatchee River Cabin δείχνει πώς η αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας μπορεί να παράγει μια μεγαλύτερη σχέση με τον έξω κόσμο. Είναι μια κατοικία που διαμορφώνεται από τη λιτότητα, την ανθεκτικότητα και την ήρεμη επιθυμία να ζει κανείς με λιγότερα, αλλά σε πιο άμεση σχέση  μαζί τους.

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του 1970 σε νέα καθημερινή χρήση

Σε ένα περίοπτο κτίριο της δεκαετίας του 1970, στη ζωντανή πόλη των Ιωαννίνων, το Thalen Apt από τους Pantazi5 Architects είναι μια ανακαίνιση διαμερίσματος 74,00 τ.μ., σχεδιασμένη για ένα ιδιαίτερα κοινωνικό ζευγάρι. Το έργο συνδυάζει τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας, τον υπάρχοντα χαρακτήρα του χώρου και μια ανοιχτή διάθεση προς τους τρόπους κατοίκησης που έρχονται.

Αντί να διαγράψει τη μνήμη του αρχικού διαμερίσματος, ο επανασχεδιασμός λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα σε όσα ο χώρος ήδη φέρει και σε όσα καλείται πλέον να υποστηρίξει. Το αποτέλεσμα είναι ένα σφιχτά δουλεμένο εσωτερικό που συνδυάζει φιλοξενία, πρακτικότητα και καθαρές υλικές αντιθέσεις.

Μία επέμβαση, ένας νέος χώρος διημέρευσης

Η μελέτη εστιάζει στους χώρους διημέρευσης του διαμερίσματος. Μία μόνο μετατροπή στην υπάρχουσα κάτοψη επιτρέπει τη συγχώνευση των έως τότε διαχωρισμένων χώρων σε μια πιο συνδεδεμένη και λειτουργική διάταξη, δημιουργώντας έναν εκτεταμένο, φυσικά φωτισμένο χώρο που γίνεται το κέντρο της κατοικίας.

Ο νέος αυτός πυρήνας υποστηρίζει την καθημερινή χρήση, τη συνάντηση και πιο ευέλικτες οικιακές ρουτίνες. Δεν οργανώνεται μέσα από σκληρούς διαχωρισμούς, αλλά μέσα από την υλικότητα, την οπτική συνέχεια και τη σαφή σχέση ανάμεσα σε ανοιχτές, διαφανείς και κλειστές ζώνες.

Ανοιχτός, διάφανος και ξύλινος χώρος

Ο ενιαίος χώρος διακρίνεται οπτικά σε τρεις περιοχές: τον ανοιχτό χώρο, τον διάφανο χώρο και τον ξύλινο χώρο. Αντιστοιχούν στο καθιστικό, την κουζίνα και τη ζώνη εξυπηρέτησης, η οποία περιλαμβάνει αποθήκη και WC.

Παρότι διαφοροποιούνται έντονα ως προς τον τόνο και την υφή, οι τρεις περιοχές ρέουν απρόσκοπτα η μία στην άλλη. Υφιστάμενες χρήσεις, όπως η τραπεζαρία στην κουζίνα και η διάταξη του καθιστικού, διατηρούνται και επανερμηνεύονται, ενώ νέες λειτουργίες προστίθενται ώστε να ενισχύσουν τον πρακτικό και φιλόξενο χαρακτήρα του διαμερίσματος.

Πράσινο μάρμαρο και παραμετρική εγκατάσταση καθρέφτη

Ο ανοιχτός χώρος αποτελεί τον κύριο χώρο διημέρευσης του διαμερίσματος. Συνδέεται στενά με την κουζίνα και, μέσω της ζώνης εξυπηρέτησης, οδηγεί προς τους ιδιωτικούς χώρους της κατοικίας.

Επενδυμένος με πράσινο μαρμάρινο δάπεδο, ο φωτεινός αυτός χώρος περιλαμβάνει έπιπλα κατασκευασμένα από υλικά του υπάρχοντος διαμερίσματος. Μια παραμετρικά σχεδιασμένη εγκατάσταση καθρέφτη αποτελεί την πιο χαρακτηριστική χειρονομία του χώρου, εστιάζοντας σε συγκεκριμένες οπτικές προς το γειτονικό νεοβυζαντινό μνημείο της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας.

Η κουζίνα ως διάφανος χώρος

Η κουζίνα αποτελεί μέρος του ενιαίου χώρου διημέρευσης, αλλά ορίζεται μέσα από ένα γυάλινο πέτασμα που διατηρεί την οπτική επαφή και την αλληλεπίδραση με το καθιστικό. Η νέα διάταξη διάφανων και αδιαφανών ντουλαπιών διαμορφώνει έναν ευέλικτο χώρο για μαγείρεμα και φαγητό.

Οι πάγκοι από μαύρο γρανίτη προσδίδουν στην κουζίνα έντονη υλική παρουσία, ενώ τα ανοιχτά γκρι πλακίδια και τα μαύρα μεταλλικά ράφια ολοκληρώνουν την παλέτα. Τα ράφια προσθέτουν μια γλυπτική ποιότητα στον χώρο, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως αποθηκευτική επιφάνεια.

Ξύλο iroko και εσωστρεφής ζώνη εξυπηρέτησης

Δίπλα στη διάφανη ζώνη της κουζίνας, ο ξύλινος χώρος είναι το πιο εσωστρεφές τμήμα του διαμερίσματος. Επενδυμένος με ξύλο iroko σε επανάχρηση από το αρχικό διαμέρισμα, συγκεντρώνει την αποθήκη και το WC, ενώ παράλληλα μεσολαβεί προς τους ιδιωτικούς χώρους της κατοικίας.

Μέσα από αυτόν τον συμπαγή πυρήνα εξυπηρέτησης, η ανακαίνιση προσθέτει λειτουργικότητα χωρίς να κατακερματίζει τον νέο χώρο διημέρευσης. Το Thalen Apt γίνεται έτσι μια μελέτη πάνω στο πώς ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να αναδιοργανωθεί μέσα από μία ακριβή χωρική κίνηση, μετατρέποντας τα υπάρχοντα υλικά, τη μνήμη και τη σύγχρονη χρήση σε ένα ενιαίο οικιακό περιβάλλον.

Μια κατοικία γύρω από το κενό

Στη Morelia του Michoacán στο Μεξικό, η Casa Kehai από τους HW Studio είναι ένα μικρό κτίριο 95,00 τ.μ., σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Rogelio Vallejo Bores ως προσωπική του κατοικία. Το έργο περιγράφεται ως «η κατοικία του αρχιτέκτονα»: η κατοικία εκείνου που έχει συνηθίσει να δίνει μορφή στα όνειρα των άλλων και εδώ στρέφεται προς μια πιο αμείλικτη ερώτηση -πώς μπορεί κανείς να χτίσει μια ζωή σε συνέπεια με τις λέξεις που έχει υπερασπιστεί για χρόνια.

Η κατοικία διαμορφώθηκε με περιορισμένο προϋπολογισμό, αλλά και μέσα από μια μακρά προσωπική πορεία προς το Zen, το dharma και την Ιαπωνία. Η βαθύτερη ιδέα της δεν είναι η παραγωγή ενός αντικειμένου, αλλά η δημιουργία ενός κενού: μιας κεντρικής παρουσίας ικανής να περιέχει ζωή, κίνηση, σιωπή και σκέψη.

Ένα κλειστό κουτί που προστατεύει έναν κήπο

Εξωτερικά, η κατοικία εμφανίζεται ως ένα ήσυχο, κλειστό κουτί μέσα στο αστικό τοπίο. Η σχεδόν ερμητική της παρουσία αποκαλύπτει ελάχιστα από όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό. Μόλις όμως περάσει κανείς το κατώφλι, η περίκλειστη αυτή αίσθηση αποκτά άλλο νόημα: το κουτί δεν απομονώνει, αλλά προστατεύει.

Στο κέντρο του βρίσκεται ένας βραχόκηπος. Δεν αγγίζεται άμεσα, αλλά οργανώνει ολόκληρη την κατοικία. Όπως στους κήπους των ναών του Kyoto, οι πέτρες δεν τοποθετούνται για να αναπαραστήσουν κάτι, αλλά για να προκαλέσουν μια κατάσταση προσοχής. Πάνω στο γκρι χαλίκι αιωρούνται δύο ξύλινες πλατφόρμες, ως χώροι ανάπαυλας: όχι απλώς δάπεδα, αλλά επιφάνειες για στάση, παρατήρηση και απλή παρουσία.

Ο κήπος ως χωρική τάξη

Ο κήπος δεν διακοσμεί. Οργανώνει. Γύρω του, οι χώροι της κατοίκησης τοποθετούνται σαν δορυφόροι γύρω από τη σιωπή, διατηρώντας ο καθένας τον δικό του ρόλο και παραμένοντας ταυτόχρονα συνδεδεμένοι με το κεντρικό κενό.

Από τη μία πλευρά, η κουζίνα και η τραπεζαρία αναπτύσσονται σε διπλό ύψος. Πάνω τους, ένας όγκος συλλέγει τον καπνό της φωτιάς, εισάγοντας όχι μόνο τη μνήμη, αλλά και μια πρακτική αναζήτηση της ανθεκτικότητας: την πιθανότητα ότι κάποια μέρα η πόλη μπορεί να μην παρέχει όλα όσα χρειάζονται. Από την άλλη πλευρά, το καθιστικό γίνεται χώρος περισυλλογής, όπου μεγάλες πέτρες στέκονται σαν νησιά σε μια σιωπηλή θάλασσα.

Μια κατοικία που συμφιλιώνει με τη βροχή

Ανάμεσα στο καθιστικό και την τραπεζαρία δεν υπάρχει στεγασμένος διάδρομος. Για να περάσει κανείς από τον έναν χώρο στον άλλο όταν βρέχει, είτε θα βραχεί είτε θα περιμένει να περάσει η βροχή. Η απόφαση αυτή συμπυκνώνει το πιο ριζικό καθημερινό δίδαγμα της κατοικίας: εδώ η αρχιτεκτονική δεν προστατεύει από τον κόσμο, αλλά συμφιλιώνει τον κάτοικο μαζί του.

Η κατοικία δεν επιχειρεί να ακυρώσει τον καιρό, τον χρόνο ή τη δυσκολία. Αντίθετα, τα αφήνει να εισχωρήσουν ήπια στη ζωή, μετατρέποντας την κίνηση μέσα στο σπίτι σε συνειδητή πράξη.

Shōji, φως και σκιά

Οι πόρτες shōji, κατασκευασμένες από ριζόχαρτο, δεν λειτουργούν απλώς ως αισθητική αναφορά. Είναι το πραγματικό φίλτρο ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Το φως, περνώντας μέσα από αυτές, χάνει τη σκληρότητά του και γίνεται πιο ήπιο, πιο αργό, πιο ατμοσφαιρικό.

Σε αυτή την κατοικία, η σκιά δεν είναι απουσία φωτός. Είναι η πιο λεπτή μορφή του. Το φως της ημέρας δεν εισέρχεται απότομα· διαχέεται, δημιουργώντας ένα εσωτερικό που ορίζεται από ήπιες μεταβάσεις και όχι από οπτική υπερβολή.

Τρία παράθυρα και μια εσωτερική ζωή

Το πρόγραμμα είναι λιτό. Δεν υπάρχουν περιττοί διάδρομοι ούτε μεγάλες χειρονομίες. Η κατοικία στερείται σχεδόν πλήρως το γυαλί, ανοίγοντας μόνο μέσα από τρία μικρά παράθυρα προς ό,τι θεωρείται πραγματικά άξιο θέασης: ένα βουνό, ένα γειτονικό πεύκο και το δέντρο που φυτεύεται στο κέντρο του κήπου.

Το υπνοδωμάτιο τοποθετείται ψηλά, ως ελάχιστος ιδιωτικός χώρος. Ένα μοναδικό κυκλικό παράθυρο ανοίγεται προς το φύλλωμα του κεντρικού δέντρου. Γίνεται το «μάτι» της κατοικίας, ένα σημείο περισυλλογής και όχι επίδειξης.

Καθοδική είσοδος

Η είσοδος δεν υψώνεται· χαμηλώνει. Ο κάτοικος εισέρχεται κατεβαίνοντας, σαν να υποκλίνεται μπροστά σε κάτι ιερό. Η σκάλα φτάνει ως το σημείο όπου ο φυσικός βράχος προσφέρει σταθερότητα, περιορίζοντας το κόστος θεμελίωσης, όμως η χειρονομία είναι και πνευματική.

Για να κατοικήσει κανείς αυτό το σπίτι, πρέπει να αφήσει έξω ένα μέρος της αλαζονείας του και να εισέλθει με ταπεινότητα. Σαν να περνά ένα αόρατο torii, η είσοδος μετατρέπεται σε ήσυχη τελετουργία.

Η σιωπή ως αρχιτεκτονική

Στην ιαπωνική σκέψη, αξία έχουν συχνά το ατελές, το ανολοκλήρωτο και το εφήμερο. Η Casa Kehai ακολουθεί αυτή τη στάση. Δεν σχεδιάστηκε για να εντυπωσιάζει, αλλά για να διαρκεί μέσα στη σιωπή.

Με περιορισμένα μέσα, προσεκτικές χωρικές αποφάσεις και ένα κεντρικό κενό που οργανώνει την καθημερινή ζωή, η κατοικία γίνεται άσκηση πάνω στο πόσα λίγα χρειάζεται η αρχιτεκτονική για να αποκτήσει νόημα. Φέρει το ελαφρύ βάρος μιας ειλικρινούς ζωής.

Ένα μουσείο ανάμεσα στη μνήμη και τη νέα ταυτότητα

Στη Vila do Bispo της Πορτογαλίας, το Μουσείο Vila do Bispo από τους spaceworkers σχεδιάζεται ως μια επέμβαση που διατηρεί την ταυτότητα του τόπου, δίνοντας παράλληλα σε ένα υπάρχον κτιριακό συγκρότημα έναν νέο, δημόσιο ρόλο. Το έργο δουλεύει με τα χαρακτηριστικά της αρχικής κατασκευής, όχι διαγράφοντάς τα, αλλά εντείνοντας και αποσαφηνίζοντας την παρουσία τους.

Η πρόταση προσθέτει έναν νέο όγκο στην υφιστάμενη κατασκευή, επαναλαμβάνοντας τη μορφή των γειτονικών μακρόστενων αποθηκών. Η χειρονομία αυτή δημιουργεί αστική και μορφολογική συνέχεια, επιτρέποντας συγχρόνως στη νέα προσθήκη να αποκτήσει δική της ταυτότητα, ως κύρια είσοδος του μουσείου.

Ένας κόκκινος όγκος που ολοκληρώνει το υπάρχον συγκρότημα

Ο νέος όγκος εκτείνεται έως το νότιο όριο του οικοπέδου και συγκεντρώνει τις τεχνικές, διοικητικές και κοινόχρηστες λειτουργίες του μουσείου. Με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώνεται ο εσωτερικός πυρήνας των παλαιών αποθηκών, ώστε να υποδεχθεί τους εκθεσιακούς χώρους.

Η αναδιάταξη του προγράμματος επιτρέπει στην έκθεση να γίνει το βασικό αντικείμενο της επέμβασης. Το μουσείο οργανώνεται έτσι μέσα από μια σαφή διάκριση ανάμεσα στις υποστηρικτικές λειτουργίες και τον δημόσιο πολιτιστικό χώρο, ενώ ο νέος κόκκινος όγκος προσδίδει στο σύνολο αναγνωρίσιμη παρουσία.

Ουδέτερο εξωτερικό, μαύρο εσωτερικό

Οι δύο προϋπάρχουσες πτέρυγες, με περίπου 680,00 τ.μ. στεγασμένης επιφάνειας, αποκτούν έναν πιο ουδέτερο γκρι τόνο. Η χρωματική αυτή επιλογή ενοποιεί την υπάρχουσα κατασκευή και ενισχύει την αφαιρετική της παρουσία.

Στο εσωτερικό, ο ίδιος χώρος επενδύεται με μαύρο χρώμα, δημιουργώντας ένα ελεγχόμενο φόντο για την έκθεση. Μέσα σε αυτό το σκοτεινό εσωτερικό, μια δυναμική οργανική μορφή υποδέχεται το εκθεσιακό πρόγραμμα, δημιουργώντας θεματικές ενότητες και οργανώνοντας τη διαδρομή των επισκεπτών με καθαρό και διαισθητικό τρόπο.

Κόκκινο εμφανές σκυρόδεμα ως αστικό σημείο αναφοράς

Σε αντίθεση με τη χρωματική αφαίρεση του υπάρχοντος, ο νέος όγκος κατασκευάζεται από εμφανές σκυρόδεμα με κόκκινη χρωστική. Η υλικότητα αυτή τον μετατρέπει σε σημείο αναφοράς στο αστικό και εναέριο τοπίο, σηματοδοτώντας με σαφήνεια την παρουσία του μουσείου.

Η προσθήκη λειτουργεί ως μορφολογική ολοκλήρωση της υφιστάμενης κατασκευής. Αναδιατυπώνει τη μορφή της με λεπτότητα, μέσα από μια ισορροπία πλήρων και κενών που ιεραρχεί τις εισόδους, τους χώρους στάσης και τη σχέση του κτιρίου με το γύρω τοπίο.

Ένα μουσείο που μοιάζει ήδη οικείο

Το αποτέλεσμα είναι ένα μουσείο που δίνει την αίσθηση ότι ανήκε πάντα στον τόπο. Για τις παλαιότερες γενιές, ανακαλεί τη μνήμη των παλιών σιταποθηκών· για τις νεότερες, γίνεται το «κόκκινο μουσείο», μια νέα εικόνα στη συλλογική μνήμη της κοινότητας.

Μέσα από αυτή την ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση και τον μετασχηματισμό, το Μουσείο Vila do Bispo συγκροτεί έναν διάλογο ανάμεσα στη συνέχεια και τη νέα ταυτότητα. Είναι ταυτόχρονα μια προσεκτική αρχιτεκτονική επέμβαση και ένα δημόσιο τοπόσημο, που μπορεί να ενταχθεί στην καθημερινή εικόνα της πόλης.

Ένα γραφείο ριζωμένο στο καθημερινό τοπίο

Στην πόλη Hashima, στον νομό Gifu της Ιαπωνίας, ο γραφειακός χώρος στη Hashima από τους Permanent και Atelier Nagara Architectural Design Office σχεδιάστηκε ως νέα έδρα μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται στον τομέα των τεχνικών έργων και της ακίνητης περιουσίας. Το κτίριο τοποθετείται μέσα σε ένα ήσυχο αγροτικό τοπίο ορυζώνων και σχεδιάστηκε ώστε να ριζώσει στην τοπική κοινότητα και να παραμείνει αγαπητό στον χρόνο.

Η αφετηρία του έργου βρίσκεται στη σιωπηλή αξία του καθημερινού. Η εποχική πορεία του ήλιου, η κίνηση των ορυζώνων στον άνεμο, αλλά και οι κυματισμοί που σχηματίζονται στο νερό όταν βρέχει, δεν αντιμετωπίζονται ως φόντο, αλλά ως μέρος της αρχιτεκτονικής εμπειρίας.

Η αρχιτεκτονική ως εργαλείο παρατήρησης

Αντί το κτίριο απλώς να ενσωματωθεί στο περιβάλλον του, οι αρχιτέκτονες το συνέλαβαν ως ένα αρχιτεκτονικό «εργαλείο» που κάνει τους ανθρώπους να παρατηρούν ξανά το τοπίο. Ο ρόλος του δεν είναι να εξαφανιστεί, αλλά να οξύνει την αντίληψη: να φέρει στο προσκήνιο το φως, τον άνεμο, τη βροχή και την εποχική μεταβολή μέσα από την ίδια του την παρουσία.

Η προσέγγιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για μια εταιρεία που συνδέεται άμεσα με τη γη, τις υποδομές και την κατασκευή. Το γραφείο γίνεται ένας τόπος όπου η εργασία, η κοινότητα και το τοπίο δεν διαχωρίζονται, αλλά εντάσσονται σε μια συνεχή καθημερινή σχέση.

Μια στέγη που αναδεικνύει τα φυσικά φαινόμενα

Η στέγη αποτελεί το βασικό αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό του κτιρίου. Υψώνεται έντονα προς την ανατολή, διαγράφοντας ένα καθαρό περίγραμμα στον ουρανό, ενώ οι μαρκίζες της κατεβαίνουν χαμηλά, κοντά στο έδαφος. Η χειρονομία αυτή προσδίδει στο κτίριο αναγνωρίσιμη μορφή, χωρίς να υπερβαίνει την αγροτική κλίμακα του τόπου.

Ένας ήπιος κυματισμός στη γραμμή της στέγης εισάγει μια διακριτική ασυμμετρία. Οι αντανακλάσεις του φωτός, το χρώμα του ουρανού και η κίνηση των σταγόνων της βροχής γίνονται πιο αισθητές, επιτρέποντας στα φυσικά φαινόμενα να συμμετέχουν στην αρχιτεκτονική έκφραση. Η στέγη δεν καλύπτει απλώς το κτίριο· καταγράφει τις μεταβαλλόμενες συνθήκες του τόπου.

Ενδιάμεσοι χώροι κάτω από τις μαρκίζες

Στο εσωτερικό, η χωρική οργάνωση σχεδιάστηκε ώστε να παραμένει σε στενή σχέση με το εξωτερικό. Κάτω από την υπερυψωμένη στέγη, η είσοδος και οι αίθουσες συναντήσεων τοποθετούνται σε έναν ψηλό χώρο που φέρνει αβίαστα το περιβάλλον προς τα μέσα.

Αυλές και βεράντες διαμορφώνονται κάτω από την κυματιστή στέγη, δημιουργώντας ενδιάμεσους χώρους ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Οι ζώνες αυτές μαλακώνουν τη μετάβαση από το περιβάλλον εργασίας προς το τοπίο, προσφέροντας σημεία κίνησης, στάσης και άτυπης συνάντησης.

Πρασιές, φύτευση και εσωτερική συνέχεια

Σε διαφορετικά σημεία του κτιρίου και του οικοπέδου διαμορφώνονται μικρές πρασιές και χώροι ανάπαυσης. Πέτρες και φύτευση εισάγονται στο εσωτερικό, δημιουργώντας αίσθηση συνέχειας με τη φύση ακόμη και μέσα στο κτίριο.

Το αποτέλεσμα είναι ένα ευέλικτο εργασιακό περιβάλλον που υποστηρίζει συναντήσεις, διαλείμματα και στιγμές παρατήρησης. Το γραφείο δεν ορίζεται μόνο από την παραγωγικότητα, αλλά και από τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται κανείς την εποχική αλλαγή, το φως, τη βροχή και τον άνεμο ως μέρος της καθημερινής εργασίας.

Φως, άνεμος και νότια ανοίγματα

Στη νότια πλευρά, μεγάλα ανοίγματα συνδυάζονται με χαμηλές μαρκίζες, εξισορροπώντας τον έλεγχο του ηλιασμού με μια πιο άμεση σχέση με τον κήπο. Το κτίριο δεν βασίζεται σε μια αυστηρή οριοθέτηση ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Αντίθετα, ο άνεμος, το φως και τα φυσικά στοιχεία εισέρχονται ήπια στον χώρο.

Μέσα από αυτή τη μελετημένη σχέση, το γραφείο δημιουργεί ένα νέο καθημερινό τοπίο για τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί, για την τοπική κοινότητα και για όσους το επισκέπτονται για πρώτη φορά. Δίνει μορφή σε μια ήρεμη πρόθεση: να κάνει ξανά ορατό το οικείο τοπίο.

Επένδυση στην εκπαίδευση και τις επαγγελματικές λύσεις

Η LG Electronics παρουσίασε τους πλήρως ανακαινισμένους χώρους της LG B2B Academy, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική δέσμευση του επαγγελματικού της τμήματος, LG Business Solutions, στην εκπαίδευση, την τεχνολογική καινοτομία και την ανάπτυξη ολοκληρωμένων επαγγελματικών λύσεων. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιουνίου 2026, δίνοντας έμφαση στον ρόλο της LG ως συνεργάτη για επαγγελματίες, εγκαταστάτες, επιχειρήσεις και οργανισμούς που αναζητούν τεχνολογίες υψηλής απόδοσης για σύγχρονες εφαρμογές.

Το B2B όραμα της LG έως το 2030

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν οι στρατηγικοί στόχοι του τμήματος Business Solutions έως το 2030. Οι στόχοι περιλαμβάνουν τον διπλασιασμό των πωλήσεων σε σύγκριση με το 2026, την αύξηση του δικτύου συνεργατών κατά 40% και τη δημιουργία εσόδων από υπηρεσίες που θα αντιστοιχούν στο 20% του συνολικού κύκλου εργασιών, σε συνεργασία με πιστοποιημένους εγκαταστάτες. Η στρατηγική αυτή τοποθετεί την εκπαίδευση, την τεχνική υποστήριξη και τη συνεχή ανάπτυξη του δικτύου συνεργατών στο κέντρο της μελλοντικής ανάπτυξης της LG Business Solutions.

Ένα ολοκληρωμένο χαρτοφυλάκιο λύσεων

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η LG παρουσίασε το ολοκληρωμένο χαρτοφυλάκιο επαγγελματικών λύσεων της εταιρείας, καλύπτοντας τους τομείς του κλιματισμού, του εξαερισμού, της θέρμανσης και της παραγωγής ζεστού νερού χρήσης, καθώς και λύσεις ξενοδοχειακών τηλεοράσεων, Signage, LED και IT οθονών. Ανάμεσα στις λύσεις που παρουσιάστηκαν ξεχώρισαν τα συστήματα Multi V, οι αντλίες θερμότητας Therma V R290 Monobloc, τα Inverter Scroll Chiller, καθώς και οι ολοκληρωμένες λύσεις ελέγχου και διαχείρισης της LG.

Τεχνολογίες για επαγγελματικούς χώρους

Το ενδιαφέρον των επισκεπτών συγκέντρωσαν επίσης τα κλιματιστικά ARTCOOL με τεχνολογία AI, η οθόνη LG E-Paper για ενεργειακά αποδοτική ψηφιακή σήμανση, οι ξενοδοχειακές τηλεοράσεις με υποστήριξη AirPlay και Google Cast, καθώς και τα νέα Gaming Monitors. Οι προσκεκλημένοι είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στο νέο B2B showroom της LG και να γνωρίσουν από κοντά τεχνολογίες και εφαρμογές που έχουν ήδη αξιοποιηθεί σε επαγγελματικούς χώρους σε Ελλάδα και Κύπρο.

LG All Stars και οικοσύστημα τεχνικής υποστήριξης

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στην πλατφόρμα επιβράβευσης LG All Stars, η οποία ενισχύει το δίκτυο εγκαταστατών κλιματισμού και θέρμανσης, προάγοντας τη συνεργασία και την τεχνική υποστήριξη. Παρουσιάστηκε επίσης το εκτεταμένο οικοσύστημα υποστήριξης της εταιρείας, το οποίο περιλαμβάνει εξειδικευμένο B2B Call Center, 24ωρη γραμμή εξυπηρέτησης, εργαλεία απομακρυσμένης διάγνωσης, περισσότερες από 40.000 τεχνικές συμβουλευτικές υποστηρίξεις ετησίως, καθώς και πανελλαδικό δίκτυο εξουσιοδοτημένων συνεργατών και κέντρων service. Σήμερα, η LG Business Solutions διαθέτει δίκτυο με περισσότερους από 600 πιστοποιημένους συνεργάτες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Γνώση, εμπειρία και βιωσιμότητα

Στο πλαίσιο της παρουσίασης έγινε ακόμη αναφορά στη συμμετοχή της LG στα προγράμματα «Εξοικονομώ» και «Αλλάζω Σύστημα Θέρμανσης», συμβάλλοντας στην ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών και επαγγελματικών κτιρίων.

Ο Γιάννης Μαντάς, Εμπορικός Διευθυντής του τμήματος Business Solutions της LG, υπογράμμισε ότι η ανακαίνιση της LG B2B Academy και η δημιουργία του νέου showroom αποτελούν επένδυση στη γνώση και στην εμπειρία, με στόχο ένα περιβάλλον εκπαίδευσης που αναδεικνύει την καινοτομία και τη βιωσιμότητα.

Με τη νέα LG B2B Academy, η LG Business Solutions ενισχύει τη θέση της στην αγορά των επαγγελματικών εφαρμογών, προσφέροντας στους συνεργάτες της όχι μόνο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις, αλλά και πρόσβαση σε ένα σύγχρονο περιβάλλον εκπαίδευσης, επίδειξης και τεχνικής εξειδίκευσης.

LG Business Solutions Greece

Μια κατοικία οργανωμένη γύρω από την πισίνα

Στην Καισάρεια του Ισραήλ, ο αρχιτέκτονας Raz Melamed σχεδιάζει την E30 – Κατοικία στην Καισάρεια ως μια οικογενειακή κατοικία όπου η πισίνα γίνεται το χωρικό και οπτικό κέντρο του έργου. Αντί να αντιμετωπίζεται ως συμπληρωματικό στοιχείο της κατοικίας, η πισίνα αντιστρέφει τη συνηθισμένη ιεραρχία: το κτίριο οργανώνεται γύρω από αυτήν, επιτρέποντας στον υπαίθριο χώρο αναψυχής να καθορίσει τον ρυθμό της καθημερινής ζωής.

Το έργο ανατέθηκε από ένα ζευγάρι γύρω στα 50, αρχικά ως κατοικία Σαββατοκύριακου για τη φιλοξενία των παιδιών και των εγγονιών τους. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα εξελίχθηκε σε μόνιμη κατοικία, με πολλαπλές σουίτες υπνοδωματίων, μεγάλους κοινόχρηστους χώρους και έμφαση στη σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό, τον κήπο και την πισίνα.

Μια συνεχής μαύρη χαλύβδινη δοκός

Το βασικό αρχιτεκτονικό στοιχείο της κατοικίας είναι μια εκτεθειμένη μαύρη χαλύβδινη δοκός, ύψους 44,00 εκ. Αντί να κρυφτεί, η δοκός εκφράζεται ως συνεχής γραμμή που οργανώνει την κάτοψη, διαχωρίζει τα επίπεδα και οριοθετεί τους κύριους χώρους διημέρευσης.

Στο εσωτερικό, η δοκός λειτουργεί ως γέφυρα, συνδέοντας τη σκάλα με την πτέρυγα των υπνοδωματίων. Στο διώροφο καθιστικό, τέμνει οριζόντια το υαλοστάσιο της όψης, διατηρώντας ανεμπόδιστη τη θέα προς τον ουρανό και ενισχύοντας τη γραμμικότητα του κτιρίου. Προς τον κήπο, το ίδιο στοιχείο επεκτείνεται προς τα έξω, στηρίζοντας μια πέργκολα σε πρόβολο, η οποία σκιάζει τον υπαίθριο χώρο καθιστικού χωρίς υποστυλώματα και διατηρεί καθαρή τη θέα προς την πισίνα.

Όψη προς τον δρόμο και διαβαθμισμένη ιδιωτικότητα

Η όψη της εισόδου διαμορφώνεται με λευκό σοβά, οριζόντιες χαράξεις και κατακόρυφες ξύλινες περσίδες. Η αντίθεση ανάμεσα στον λευκό όγκο και το σκούρο ξύλο προσδίδει στην κατοικία μια λιτή αλλά σαφώς αναγνωρίσιμη παρουσία προς τον δρόμο.

Τα ξύλινα στοιχεία έχουν και λειτουργικό ρόλο. Αποκρύπτουν τη σκάλα από το εξωτερικό, επιτρέποντας παράλληλα τον φυσικό αερισμό. Η όψη λειτουργεί έτσι ταυτόχρονα ως φίλτρο, κατώφλι και εργαλείο περιβαλλοντικής απόδοσης.

Διώροφος χώρος διημέρευσης

Οι κύριοι κοινόχρηστοι χώροι οργανώνονται ως ακολουθία τραπεζαρίας και καθιστικού, κάτω από διώροφο ύψος. Η ανοιχτή κάτοψη ορίζεται από τη μαύρη χαλύβδινη δοκό στο επάνω επίπεδο, τα μεγάλα υαλοστάσια προς τον κήπο και μια λιτή παλέτα από ξύλο, μαύρο μέταλλο και ουδέτερους τόνους.

Ο φωτισμός δουλεύεται σε επίπεδα. Τα αναρτημένα γραμμικά φωτιστικά ανταποκρίνονται στην κλίμακα του χώρου, ενώ τα χωνευτά φωτιστικά εξυπηρετούν την καθημερινή λειτουργία. Μαζί, προσδίδουν μέτρο και καθαρότητα στον μεγάλο εσωτερικό όγκο.

Η κουζίνα ως ψηλό ξύλινο επίπεδο

Η κουζίνα οργανώνεται σε παράλληλη διάταξη, με μεγάλη νησίδα και λευκούς πάγκους από Corian. Πίσω της, μια ψηλή ξύλινη όψη κρύβει αποθηκευτικούς χώρους και μηχανολογικές εγκαταστάσεις, φτάνοντας σε όλο το ύψος του διώροφου χώρου.

Το ξύλινο αυτό επίπεδο τέμνεται από τη μαύρη χαλύβδινη δοκό, μετατρέποντας έναν λειτουργικό τοίχο σε βασική οπτική αναφορά του εσωτερικού. Η κουζίνα λειτουργεί έτσι όχι μόνο ως χώρος προετοιμασίας, αλλά και ως μέρος της αρχιτεκτονικής σύνθεσης της ζώνης διημέρευσης.

Σουίτες, υπόγειο και όροφος

Η κύρια σουίτα στο ισόγειο ανοίγεται άμεσα προς την πισίνα και συμπληρώνεται με ξύλινο δάπεδο. Το λουτρό της συνδυάζει επιφάνειες από travertino με τοίχους από μαύρο γρανίτη, μαύρα εξαρτήματα και λευκά στοιχεία από Corian, συνεχίζοντας την ελεγχόμενη παλέτα του έργου με φωτεινές επιφάνειες, σκούρες εντάσεις και φυσική πέτρα.

Επιπλέον υπνοδωμάτια και χώροι αναψυχής χωροθετούνται στο υπόγειο και στον όροφο. Home cinema και δωμάτιο παιχνιδιών εμπλουτίζουν την οικογενειακή ζωή, ενώ αιωρούμενα μαύρα χαλύβδινα σκαλοπάτια και μια γέφυρα με γυάλινο στηθαίο συνδέουν τα διαφορετικά επίπεδα, διατηρώντας την οπτική συνέχεια του εσωτερικού.

Κήπος, travertino και υπαίθρια ζωή

Οι εξωτερικοί χώροι περιλαμβάνουν διαφορετικές ζώνες καθιστικού, υπαίθρια κουζίνα και πισίνα επενδυμένη με τtravertino, συνεπίπεδη με τον κήπο. Η ίδια διάστρωση με travertino συνεχίζεται από το εσωτερικό προς το εξωτερικό, ενισχύοντας τη συνέχεια ανάμεσα στους χώρους διημέρευσης και τον κήπο.

Η φύτευση παραμένει περιορισμένη, επιτρέποντας στην πισίνα, την πέργκολα και τη γραμμική δομή της κατοικίας να κυριαρχούν στο οικόπεδο. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία όπου η αρχιτεκτονική δεν πλαισιώνει απλώς την υπαίθρια ζωή, αλλά διαμορφώνεται μέσα από αυτήν.

Ένα περίκλειστο τοπίο στο κέντρο της κατοικίας

Στο Austin του Texas, το Tarrytown Residence από τους Alterstudio Architecture εισάγει μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα σε μια γειτονιά κατά βάση παραδοσιακή, με μεταπολεμικό χαρακτήρα. Η κατοικία οργανώνεται γύρω από ένα ιδιωτικό τοπίο, ανάμεσα σε έναν περίκλειστο κήπο προς τον δρόμο και μια κεντρική αυλή στο εσωτερικό του οικοπέδου.

Ο εξωτερικός χώρος δεν αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα συνθήκη, αλλά ως κεντρικό στοιχείο της καθημερινής ζωής. Το εσωτερικό ανοίγεται προς το τοπίο, κάτω από ένα συνεχές επίπεδο οροφής, με ειδικά υαλοστάσια συναρμολογημένα επί τόπου, σχεδιασμένα ώστε να περιορίζεται στο ελάχιστο η παρουσία του πλαισίου.

Ανάμεσα στον κήπο, την αυλή και το εσωτερικό

Η κατοικία σχεδιάζεται ως ακολουθία από κατώφλια. Η είσοδος γίνεται κάτω από το καμπύλο κλαδί μιας γειτονικής βελανιδιάς, μέσα από μια προσεκτικά σκηνοθετημένη διαδρομή.

Σε όλη την κάτοψη, οι αρχιτέκτονες επιδιώκουν μια λεπτή ισορροπία: από τη μία πλευρά, κάθε χώρος διατηρεί τη διακριτή του ταυτότητα· από την άλλη, η κατοικία παραμένει ενιαία και συνεχής. Περιορισμένες οπτικές φυγές προς τους επόμενους χώρους, εναλλαγές θέας και απρόσμενες στιγμές στη στροφή της διαδρομής προσδίδουν στην κατοικία μια πολυεπίπεδη ποιότητα, όπου η κίνηση γίνεται μέρος της αρχιτεκτονικής εμπειρίας.

Φως από ψηλά

Στο κέντρο της κατοικίας, ένα απρόσμενο υπερυψωμένο άνοιγμα φέρνει το εσωτερικό σε επαφή με τον ουρανό. Η χειρονομία αυτή ισορροπεί τον φυσικό φωτισμό στο βαθύτερο σημείο της κάτοψης, καδράροντας παράλληλα τη θέα προς την κορυφή των δέντρων.

Σε ένα κτίριο που οργανώνεται κυρίως μέσα από την οριζόντια συνέχεια, αυτή η κατακόρυφη τομή λειτουργεί ως ήπιο χωρικό γεγονός. Προσδίδει στο κέντρο της κατοικίας ύψος, ατμόσφαιρα και προσανατολισμό, επιτρέποντας στο φυσικό φως να λειτουργήσει ως βασικό υλικό του έργου.

Κατακόρυφες εντάσεις σε μια οριζόντια κατοικία

Παρότι η κατοικία οργανώνεται κυρίως οριζόντια, δύο χώροι εισάγουν ένταση καθ’ ύψος: η διώροφη βιβλιοθήκη και ένας αντίστοιχης κλίμακας προστατευμένος ημιυπαίθριος χώρος. Μαζί, εμπλουτίζουν την τομή του σπιτιού και δημιουργούν στιγμές απρόσμενου χωρικού βάθους.

Μια γέφυρα με γυάλινο δάπεδο, που ξεκινά από το loft του γραφείου, επιτρέπει την πρόσβαση στα ψηλότερα ράφια της βιβλιοθήκης και καταλήγει σε μικρό εξώστη προς τον προστατευμένο ημιυπαίθριο χώρο. Το στοιχείο αυτό συνδυάζει κίνηση, κατασκευή και θέα, μετατρέποντας μια λειτουργική σύνδεση σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της κατοικίας.

Αφαιρετικοί όγκοι και ελεγχόμενη ιδιωτικότητα

Η κατοικία πλαισιώνεται από δύο αφαιρετικούς όγκους, επενδυμένους με μαύρη πλίνθο μεγάλου μήκους και κέδρο βαμμένο σε μαύρη απόχρωση. Οι όγκοι αυτοί ολοκληρώνουν τη σύνθεση, ενώ προστατεύουν το εσωτερικό από τον δρόμο και από πιθανή μελλοντική ανάπτυξη στα γειτονικά οικόπεδα.

Σε ένα σχετικά πυκνό προαστιακό περιβάλλον, το σπίτι δημιουργεί έναν προσεκτικά προστατευμένο ιδιωτικό θύλακα. Η ιδιωτικότητα δεν επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την εσωστρέφεια, αλλά μέσα από την ακριβή τοποθέτηση τοίχων, υαλοστασίων, αυλών και αδιαφανών επιφανειών.

Η κατασκευή ως ατμόσφαιρα

Η κατασκευή και η λεπτομέρεια παίζουν καθοριστικό ρόλο στον χαρακτήρα της κατοικίας, χωρίς όμως να προβάλλονται αυτάρεσκα. Η αρχιτεκτονική λειτουργεί ως ουδέτερος καμβάς για το φως και τη σκιά, τη φυσική υλικότητα και την παρουσία του κήπου.

Το ειδικά σχεδιασμένο σύστημα υαλοστασίων περιορίζει την παρουσία των πλαισίων, ενώ μεταλλικά στοιχεία -όπως ειδικά μεταλλικά υποστυλώματα, μεταλλικές μετόπες και τελειώματα, γυάλινο δάπεδο και μεταλλική γέφυρα, καθώς και ο διώροφος προστατευμένος ημιυπαίθριος χώρος- προσδίδουν ακρίβεια και βάθος. Μαζί με τη μαύρη πλίνθο, τον βαμμένο κέδρο, τα ειδικά σχεδιασμένα ξύλινα έπιπλα και τις κατασκευές αποθήκευσης, διαμορφώνουν ένα ελεγχόμενο αλλά πλούσιο σε υφές οικιακό περιβάλλον.

Κρυμμένο χρώμα και υλικό βάθος

Πίσω από το λιτό εξωτερικό και την πειθαρχημένη λεπτομέρεια, το εσωτερικό περιλαμβάνει απρόσμενες στιγμές χρώματος και υφής. Εμφανίζονται πίσω από πόρτες, στο βάθος βιβλιοθηκών και σε προσεκτικά επιλεγμένες επιφάνειες, προσδίδοντας στην κατοικία μια χωρική πυκνότητα που αποκαλύπτεται σταδιακά.

Το Tarrytown Residence δεν είναι μόνο μια κατοικία από πλήρη και κενά. Είναι ένα σπίτι που διαμορφώνεται μέσα από αντιθέσεις: ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό, τη σκιά και το φως, την οριζόντια συνέχεια και την κατακόρυφη ένταση, την ακρίβεια και την ανακάλυψη.

Το Material Matters Vol. 7: Facades — Metal, Wood, Glass & Cladding, σε διοργάνωση του ek magazine, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 16 Ιουνίου στο Banquet Hall του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η έβδομη εκδήλωση της σειράς ήταν αφιερωμένη στον σχεδιασμό και την κατασκευή αρχιτεκτονικών όψεων, προσεγγίζοντας την όψη ως τεχνικό, χωρικό, υλικό και πολιτισμικό πεδίο.

Τον συντονισμό της βραδιάς ανέλαβαν οι αρχιτέκτονες Αριάδνη Βοζάνη, Καθηγήτρια ΕΜΠ και Διευθύντρια Σύνταξης του ek magazine, και Σταύρος Μαρτίνος, μέλος της Συντακτικής Ομάδας. Οι προσκεκλημένοι ομιλητές παρουσίασαν δύο δικά τους έργα και ένα έργο άλλου αρχιτέκτονα, μέσα από τη δική τους κριτική ματιά, τηρώντας χρονικό όριο δέκα λεπτών.

Η βραδιά άνοιξε με τη Νατάσσα Λιανού και τον Ερμή Χαλβατζή των LC Architects, οι οποίοι παρουσίασαν τα έργα Orbit και Antenna Group σε επίπεδο μελέτης εφαρμογής, ενώ ανέδειξαν τις δυνατότητες του ινοπλισμένου σκυροδέματος στον σχεδιασμό των σύγχρονων όψεων. Στη συνέχεια, ο Νικόλας Τραβασάρος των Divercity Architects εστίασε στη σχέση της ορατότητας με την κίνηση του σώματος, μέσα από το κτίριο γραφείων στη Λεωφόρο Συγγρού και το νέο ξενοδοχείο Mitsis N’U Piraeus Port, χρησιμοποιώντας ως κτίριο αναφοράς το Institut du Monde Arabe των Ateliers Jean Nouvel.

Η Ματίλντα Μπεράχα των Arid ανέπτυξε μια στοχαστική προσέγγιση της όψης ως ορίου, παρουσιάζοντας το κτίριο Veil στην Κυψέλη και το κτίριο ναυτιλιακής εταιρείας στη Λεωφόρο Αλίμου, με αναφορές σε αντίστοιχα έργα στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι. Η Δήμητρα Κατσώτα των Buerger Katsota Architects ανέδειξε την όψη ως μέρος του δημόσιου χώρου, ξεκινώντας από το έργο των Alison και Peter Smithson και μεταφέροντας τη συλλογιστική αυτή στον σχεδιασμό των νέων εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στο Ελληνικό και ενός υπό ολοκλήρωση κτιρίου γραφείων στη Λεωφόρο Κηφισίας.

Ο Ανάργυρος Μουγιάκος των ISV Architects προσέγγισε την όψη ως γλυπτική κατασκευή από επάλληλα τυποποιημένα στοιχεία, αντλώντας παραδείγματα από τον αμερικανικό μοντερνισμό της δεκαετίας του 1950 και παρουσιάζοντας δύο αντίστοιχες εφαρμογές σε κτίρια ειδικών χρήσεων στην Αθήνα. Οι Φωτεινή Γουβέλη και Νίκη Κατσαραγάκη των A&S Architects έφεραν στο προσκήνιο τη σημασία της «πέμπτης όψης», μέσα από το κτίριο γραφείων στην οδό Πειραιώς και την Education City στη Ντόχα, χρησιμοποιώντας ως έργο αναφοράς την επανάχρηση του The Silo στην Κοπεγχάγη από τους COBE Architects.

Ο Ηρακλής Παπαχρίστου των Eraclis Papachristou Architects μίλησε για τις προκλήσεις του σχεδιασμού ψηλών κτιρίων, μέσα από δύο πρόσφατα παραδείγματα στη Λεμεσό, εστιάζοντας στη σημασία της θέας, αλλά και ενός ευρύτερου αρχιτεκτονικού οράματος, σε συνδυασμό με την απτικότητα και την υλική παρουσία. Οι Ήβη Νανοπούλου και Έρη Νικολούδη των TPA – Θύμιος Παπαγιάννης και Συνεργάτες επέλεξαν δύο έργα που χωρίζονται από χρονική απόσταση σχεδόν 60 ετών: το Κτίριο του ΟΣΕ στην οδό Καρόλου και το υπό κατασκευή Πάρκο Ελληνικής Ναυτικής Παράδοσης “Οδυσσέας” στον Φαληρικό Όρμο. Η παρουσίασή τους ανέδειξε τη συνέχεια της σκέψης του γραφείου μέσα από τη δημιουργική ανάγνωση του τόπου, του τοπίου και της ιστορίας, με κτίριο αναφοράς τη Fondation Louis Vuitton του Frank Gehry στο Παρίσι.

Ο Λουκάς Μπομπότης των Bobotis+Bobotis Architects παρουσίασε την προσωπική του κατοικία στην Αθήνα και το συγκρότημα One Floreasca στο Βουκουρέστι, αντλώντας ως σημείο αναφοράς την ανακαίνιση του Palazzo della Civiltà Italiana στη Ρώμη.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με την keynote ομιλία των Doriana Mandrelli Fuksas και Massimiliano Fuksas, οι οποίοι παρουσίασαν ένα εντυπωσιακό πανόραμα του έργου τους, από τον εσωτερικό σχεδιασμό έως τα μεγάλης κλίμακας κτιριακά συγκροτήματα και τους δημόσιους χώρους. Η συμμετοχή του διεθνώς καταξιωμένου Studio Fuksas έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη φετινή διοργάνωση, ανοίγοντας έναν άμεσο διάλογο με την ελληνική αρχιτεκτονική κοινότητα και επιβεβαιώνοντας το υψηλό επίπεδο των παρουσιάσεων που χαρακτηρίζει τη σειρά Material Matters.

Η εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα του Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου Αθηνών, του Ελληνοϊταλικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής. Το Material Matters Vol. 7 τίμησε με την παρουσία του ο Πρέσβης της Ιταλίας στην Ελλάδα, κ. Paolo Cuculi.

Πλατινένιος Χορηγός: Elval Colour
Χρυσός Χορηγός: F|Nous
Ασημένιος Χορηγός: Voutsadakis
Χάλκινος Χορηγός: E-dreams
Χορηγός Stage Design: Rouchotas
Χορηγός Cocktail Event: Dipo-Interwood
Χορηγοί: AkzoNobel, Alumil, Etem, Europa, Ilicon, Mipeco, Nolte Kitchens, VasGlass, Vitex
Υποστηρικτές: Anegersi, Δίοδος, Domiki Papanikolaou, Gratalum, Koligas Wood Essence, Knauf, Saint-Gobain Glass, Textures & Tiles
Χορηγοί Φιλοξενίας: Electra Rhythm Athens, Inn Athens
Χορηγός Κρασιών: Zacharias Winery

All-in-one λύση για την εποχή της υβριδικής εργασίας

Η LG Electronics παρουσιάζει το LG One:Quick, μια ολοκληρωμένη all-in-one σειρά οθονών τηλεδιασκέψεων, σχεδιασμένη για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται σήμερα τα επαγγελματικά meetings στην εποχή της υβριδικής εργασίας.

Η σειρά προσφέρει ένα ενιαίο περιβάλλον επικοινωνίας και παραγωγικότητας, συγκεντρώνοντας τεχνολογίες που συνήθως απαιτούν περισσότερα από ένα συστήματα. Συνδυάζοντας οθόνη υψηλής ανάλυσης 4K UHD, ενσωματωμένο υπολογιστικό σύστημα, κάμερα υψηλής ευκρίνειας, μικρόφωνα, ηχεία και λειτουργίες συνεργασίας σε πραγματικό χρόνο, το LG One:Quick απλοποιεί τη διαδικασία των συσκέψεων και μειώνει την ανάγκη για σύνθετες συνδέσεις ή εξωτερικό εξοπλισμό.

Επικοινωνία και συνεργασία σε μία συσκευή

Το LG One:Quick έχει σχεδιαστεί για να βοηθά τους οργανισμούς να δημιουργούν πιο αποδοτικά περιβάλλοντα συναντήσεων, όπου η επικοινωνία, η παρουσίαση και η ομαδική εργασία μπορούν να πραγματοποιούνται μέσα από μία μόνο συσκευή.

Η σειρά ανταποκρίνεται στην αυξανόμενη ανάγκη για ευέλικτα εργαλεία συνεργασίας σε γραφεία, αίθουσες συνεδριάσεων και επαγγελματικούς χώρους. Ο ολοκληρωμένος της χαρακτήρας επιτρέπει στους χρήστες να περνούν άμεσα από την τηλεδιάσκεψη στη συνεργατική εργασία, περιορίζοντας τα τεχνικά εμπόδια και υποστηρίζοντας πιο άμεση αλληλεπίδραση μεταξύ των ομάδων.

LG One:Quick Works για αίθουσες συνεδριάσεων

Το LG One:Quick Works αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη πρόταση της σειράς, σχεδιασμένη για αίθουσες συνεδριάσεων και επαγγελματικά περιβάλλοντα όπου απαιτείται σταθερή και υψηλής ποιότητας επικοινωνία.

Το προϊόν προσφέρει εμπειρία video conferencing με αυτόματη εστίαση στον ομιλητή, καθαρή μετάδοση ήχου σε μεγαλύτερους χώρους και άμεση πρόσβαση σε συνεργατικές εφαρμογές, χωρίς την ανάγκη πρόσθετων εγκαταστάσεων. Παράλληλα, υποστηρίζει λειτουργίες ψηφιακού whiteboard, επιτρέποντας στις ομάδες να αναπτύσσουν ιδέες σε πραγματικό χρόνο, σαν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο.

LG One:Quick Flex για ευέλικτα σενάρια χρήσης

Το LG One:Quick Flex προσεγγίζει την επαγγελματική συνεργασία με μεγαλύτερη ευελιξία, καθώς μπορεί να προσαρμοστεί σε διαφορετικά σενάρια χρήσης, από μικρές συναντήσεις και παρουσιάσεις έως απομακρυσμένη συνεργασία.

Η λειτουργία πολλαπλής αφής, η ενσωματωμένη κάμερα και η δυνατότητα γραφής και σχολιασμού απευθείας πάνω στην οθόνη το καθιστούν χρήσιμο εργαλείο για διαδραστική επικοινωνία. Η δυνατότητα μετακίνησης της συσκευής επιτρέπει επίσης τη χρήση της σε διαφορετικούς χώρους μέσα στον ίδιο οργανισμό, ενισχύοντας την αξία μιας ενιαίας λύσης συνεργασίας.

Ένα πιο έξυπνο περιβάλλον meetings

Με τη σειρά One:Quick, η LG στοχεύει στη δημιουργία ενός πιο απλού, γρήγορου και αποδοτικού τρόπου συνεργασίας. Μετατρέποντας διαφορετικούς χώρους σε έξυπνα περιβάλλοντα επικοινωνίας, η λύση υποστηρίζει την παραγωγικότητα και συμβάλλει στη μείωση των τεχνικών εμποδίων της σύγχρονης εργασίας.

LG Business Solutions Greece

Ένα οικολογικό καταφύγιο στα Πυρηναία

Το Forestone Cabin από το Institute for Advanced Architecture of Catalonia (IAAC) είναι μια πειραματική ξύλινη κατοικία 20,00 τ.μ. στο MónNatura Pirineu, στα Πυρηναία. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τη φοιτητική ομάδα του 2025 στο Master in Ecological Architecture and Advanced Construction του IAAC, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Bio for Piri, η οποία προωθεί την αναγεννητική δασοπονία και τη βιώσιμη χρήση τοπικής ξυλείας από τα πυρηναϊκά δάση.

Με επικεφαλής τη Fundació Catalunya La Pedrera και χρηματοδότηση από το Biodiversity Foundation μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων Next Generation, η πρωτοβουλία επικεντρώνεται στη διαχείριση των δασών, στους τοπικούς κύκλους υλικών και στην αρχιτεκτονική ως οικολογικό εργαλείο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Forestone λειτουργεί ταυτόχρονα ως κατασκευασμένο πρωτότυπο, ερευνητικό έργο και μικρή κατοικήσιμη δομή για δύο άτομα, με χώρο ύπνου, εργασίας και λουτρό.

Ένας βράχος που αναπαύεται στο τοπίο

Η μορφή της καμπίνας αντλεί από το βραχώδες ανάγλυφο των Πυρηναίων. Σχεδιάζεται σαν ένας όγκος πέτρας που μοιάζει να κύλησε από το βουνό και να στάθηκε φυσικά στο σημείο, με πρισματική γεωμετρία, κεκλιμένους τοίχους και επικλινή στέγη.

Η γλυπτική αυτή μορφή δεν είναι μόνο συμβολική. Η γεωμετρία ανταποκρίνεται στις ανάγκες του προγράμματος, στις κλιματικές συνθήκες και στον ηλιασμό, ρυθμίζοντας τα ύψη και τις αναλογίες των χώρων μέσα σε ένα συμπαγές αποτύπωμα. Τα προσεκτικά τοποθετημένα ανοίγματα καδράρουν τη θέα προς τα γύρω βουνά και επιτρέπουν τον διαμπερή αερισμό, ενώ τα ανοιγόμενα ξύλινα παντζούρια εξασφαλίζουν πλήρη συσκότιση τη νύχτα, περιορίζοντας τη φωτορύπανση και υποστηρίζοντας τις αστρονομικές δραστηριότητες της περιοχής.

Τοπική ξυλεία και κατασκευή με επίγνωση της φωτιάς

Ο φορέας και το κέλυφος κατασκευάστηκαν με τοπικά panels από σταυρωτή-επικολλητή ξυλεία και καμένο ξύλο από κοντινά δάση. Η εξωτερική όψη αποτελείται από σανίδες πεύκου με φυσικές ακμές, καμένες σύμφωνα με την ιαπωνική τεχνική Yakisugi ή Shou Sugi Ban, όπου η επιφανειακή στρώση του ξύλου καίγεται ώστε να αυξηθεί η αντοχή του σε έντομα, νερό, φωτιά και μούχλα.

Οι σανίδες κόπηκαν στις τελικές διαστάσεις και κάηκαν από τους ίδιους τους φοιτητές. Πέρα από την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του υλικού, η επεξεργασία αυτή συνδέει συμβολικά την καμπίνα με τη διαχείριση και την πρόληψη των πυρκαγιών, κρίσιμο ζήτημα για την αναγεννητική δασοπονία στα Πυρηναία. Το έργο αντιμετωπίζει έτσι τη φωτιά όχι μόνο ως απειλή, αλλά και ως υλική και πολιτισμική συνθήκη του τοπίου.

Ένα ενιαίο ξύλινο εσωτερικό

Στο εσωτερικό, η καμπίνα διαμορφώνεται ως ένα συμπαγές, πλήρως ενιαίο ξύλινο περιβάλλον. Ειδικά κατασκευασμένα στοιχεία από CLT, όπως το κρεβάτι, τα σταθερά έπιπλα, ο πάγκος του νιπτήρα και τα καθίσματα, σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από τους φοιτητές στα Valldaura Labs.

Η αρχιτεκτονική, ο φορέας και ο εξοπλισμός οργανώνονται ως ένα ενιαίο σύστημα. Το εσωτερικό αποφεύγει τις περιττές διακρίσεις ανάμεσα στο κτίριο και το αντικείμενο, επιτρέποντας στον μικρό χώρο να λειτουργεί με σαφήνεια, διατηρώντας παράλληλα έντονη αίσθηση θερμότητας και υλικής συνέχειας.

Χέρια, μαλλί και πέτρα

Η υλικότητα του Forestone επεκτείνεται πέρα από την ξυλεία. Κατά τη διάρκεια ενός ετήσιου φεστιβάλ μαλλιού στην κοντινή πόλη Sort, οι φοιτητές συνεργάστηκαν με τοπικούς κτηνοτρόφους για τη συλλογή μαλλιού προβάτου. Το μαλλί πλύθηκε, στέγνωσε και μετατράπηκε σε τσόχα στα Valldaura, με τη βοήθεια και υποστήριξη της Ολλανδής καλλιτέχνιδας Rian van Dijk.

Οι κουβέρτες, τα χαλιά και οι μαξιλαροθήκες που προέκυψαν εξοπλίζουν την καμπίνα, ενσωματώνοντας την τοπική χειροτεχνία και τα γεωργικά προϊόντα στο έργο. Στην ίδια επίσκεψη, οι φοιτητές συνέλεξαν μια πέτρα από το γύρω τοπίο και τη λάξευσαν χειρωνακτικά με ηλεκτρικά εργαλεία, δημιουργώντας έναν μοναδικό νιπτήρα. Μέσα από αυτές τις χειρονομίες, η καμπίνα συνδέεται υλικά με το γεωγραφικό και πολιτισμικό της περιβάλλον.

Ένα επαναλήψιμο πρωτότυπο δασικής κατοίκησης

Από την αρχή, το Forestone σχεδιάστηκε με έμφαση στη δυνατότητα επανάληψης. Δείχνει πώς η αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας μπορεί να κατασκευαστεί με τοπική ξυλεία, τεχνογνωσία και μεθόδους χαμηλού αποτυπώματος, κατοικώντας σε δασικά τοπία χωρίς να αλλοιώνει τα υπάρχοντα οικοσυστήματα.

Η χρήση αρθρωτών στοιχείων CLT, τεχνικών ξηρής συναρμολόγησης και διαθέσιμων τοπικών υλικών επιτρέπει στην καμπίνα να προσαρμόζεται, να αναπαράγεται ή να αποσυναρμολογείται ανάλογα με τις ανάγκες. Με αυτή την έννοια, το έργο προτείνει ένα μοντέλο βιώσιμης δασικής κατοίκησης, συνδέοντας την αρχιτεκτονική παραγωγή με τη μακροπρόθεσμη περιβαλλοντική φροντίδα.

Εκπαίδευση, τοπική παραγωγή και αναγεννητική δασοπονία

Το Forestone συνδέει την εκπαίδευση, την τοπική βιομηχανία, τη χειροτεχνία και την αναγεννητική δασοπονία. Μέσα από την προσεκτική λεπτομέρεια, την πολυστρωματική κατασκευή και την άμεση σχέση με τον τόπο, η καμπίνα προτείνει μια εναλλακτική προσέγγιση για την κατασκευή σε ευαίσθητα τοπία.

Από τον Ιανουάριο του 2026, η καμπίνα είναι ανοιχτή σε επισκέπτες στο MónNatura Pirineu, στο Planes de Son, προσφέροντας τη δυνατότητα κατοίκησης του πρωτοτύπου και άμεσης εμπειρίας της σχέσης του με το τοπίο, τα υλικά και το κλίμα.

Ένα ανεξάρτητο εργαστήριο κεραμικής στο West Seattle

Στο Δυτικό Seattle, το Ceramics Studio από τους GO’C σχεδιάζεται ως ένα νέο ανεξάρτητο εργαστήριο και χώρος μαθημάτων, αδειοδοτημένο ως DADU, δηλαδή ως ανεξάρτητη βοηθητική κατοικία. Το κτίριο τοποθετείται σε ένα αστικό οικόπεδο και προσφέρει εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους για τη διαμόρφωση και το ψήσιμο κεραμικών, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα μελλοντικής κατοίκησης.

Το έργο ανατέθηκε από μια δημιουργό χρηστικών κεραμικών, της οποίας η δουλειά συνδέεται βαθιά με το τοπίο και τη μνήμη του Northern Saskatchewan. Η πρόκληση για την ομάδα σχεδιασμού ήταν να δημιουργήσει έναν χώρο που θα υποστήριζε την πρακτική της, θα ανταποκρινόταν στην ήρεμη δύναμη των αντικειμένων της και θα λειτουργούσε ως περιβάλλον έμπνευσης για τη διδασκαλία της κεραμικής.

Χώρος παραγωγής, διδασκαλίας και συνάντησης

Η εύρεση κατάλληλου χώρου για κεραμική στο Seattle είναι δύσκολη και συχνά ιδιαίτερα δαπανηρή, ειδικά για ένα εξελισσόμενο ατελιέ που χρειάζεται χώρο για πλάσιμο, ψήσιμο, αποθήκευση, μαθήματα και pop-up shops. Έχοντας κατοικήσει για αρκετά χρόνια στο υπάρχον σπίτι, η ιδιοκτήτρια αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο εργαστήριο, απόλυτα συντονισμένο με τις λειτουργικές της ανάγκες και την αισθητική της.

Η νέα κατασκευή δεν σχεδιάστηκε μόνο ως χώρος εργασίας, αλλά και ως ένας ευέλικτος πυρήνας της γειτονιάς. Από την ολοκλήρωσή της, έχει χρησιμοποιηθεί ως εργαστήριο κεραμικής, αίθουσα μαθημάτων, χώρος εορταστικού pop-up shop, χώρος προετοιμασίας φαγητού, τόπος κοινών δείπνων και, στο loft, ως γραφείο και ξενώνας.

Το φως ως εργαλείο εργασίας

Το φυσικό φως αποτελεί βασικό στοιχείο. Μεγάλοι φεγγίτες διαπερνούν τη στέγη σε τρία καίρια σημεία: στο loft, στο κύριο εσωτερικό εργαστήριο και στον στεγασμένο εξωτερικό χώρο των καμινιών. Κάθε άνοιγμα φέρνει το φως εκεί όπου είναι περισσότερο απαραίτητο, υποστηρίζοντας τόσο την ακρίβεια της κεραμικής εργασίας όσο και την ατμόσφαιρα του χώρου.

Ένας μεγάλος πρόβολος επεκτείνεται από το εσωτερικό προς το εξωτερικό, δημιουργώντας μια στεγασμένη βεράντα για δύο κλιβάνους και αυξάνοντας την ωφέλιμη επιφάνεια του εργαστηρίου. Η χειρονομία αυτή συνδέει την παραγωγή, το ψήσιμο και τη συνάντηση σε μια ενιαία αρχιτεκτονική ακολουθία.

Φέρων οργανισμός, ξυλεία και συνέχεια των υλικών

Τα εμφανή δοκάρια, εσωτερικά και εξωτερικά, δημιουργούν έναν καθαρό κατασκευαστικό ρυθμό και φέρνουν θερμούς τόνους ξύλου σε όλο το κτίριο. Η δομή της στέγης λειτουργεί ως ενοποιητικό στοιχείο, συνδέοντας οπτικά το εσωτερικό εργαστήριο, το loft και τον εξωτερικό χώρο εργασίας.

Στο εσωτερικό, η υλικότητα οργανώνεται μέσα από μια καθαρή μετάβαση: λευκοί τοίχοι έκθεσης στο κάτω μέρος και θερμό ξύλο ψηλότερα. Η αντίθεση αυτή υποστηρίζει την παρουσίαση των κεραμικών, ενώ ακολουθεί τις γραμμές του φορέα και της στέγης σε πρόβολο. Γραμμικός φωτισμός αναδεικνύει την ξύλινη κάτω όψη της στέγης, προσδίδοντας ζεστασιά στον χώρο στη διάρκεια των μεγάλων χειμώνων του Seattle.

Μια απλή και ισχυρή αρχιτεκτονική έκφραση

Η κεραμική ταυτότητα της ιδιοκτήτριας χαρακτηρίζεται από ήσυχες φόρμες, απλοπό σχεδιασμό και φυσικούς, γήινους τόνους. Η αρχιτεκτονική απαντά με αντίστοιχα συγκρατημένη γλώσσα: άμεση, θερμή και προσεκτικά δουλεμένη, χωρίς περιττή οπτική ένταση.

Αντί για ένα ουδέτερο βοηθητικό κτίσμα, το έργο δίνει στην πράξη της δημιουργίας καθαρή αρχιτεκτονική παρουσία. Είναι συμπαγές αλλά γενναιόδωρο, λιτό αλλά ακριβές, σχεδιασμένο να υποστηρίζει τόσο τη μοναχική εργασία όσο και τη συλλογική δραστηριότητα.

Κατασκευή μέσα από συνεργασία

Το έργο υλοποιήθηκε με περιορισμένο προϋπολογισμό. Η ιδιοκτήτρια εργάστηκε καθημερινά μαζί με τον εργολάβο κατά την κατασκευή, ενώ ο σύντροφός της και φίλοι της συνέβαλαν επίσης στη δημιουργία του χώρου. Αυτή η συλλογική διαδικασία προσδίδει στο εργαστήριο ιδιαίτερο χαρακτήρα: δεν είναι μόνο ένα σχεδιασμένο αντικείμενο, αλλά ένας χώρος διαμορφωμένος μέσα από κοινή προσπάθεια.

Το Ceramics Studio συνδυάζει εργασία, διδασκαλία, φιλοξενία και μελλοντική προσαρμοστικότητα σε ένα μικρό κτίριο. Δείχνει πώς ένα ανεξάρτητο εργαστήριο μπορεί να γίνει ταυτόχρονα οικείος χώρος παραγωγής και γενναιόδωρη κοινωνική υποδομή για μια δημιουργική πρακτική.

Μια κατοικία στο δασώδες τοπίο της Canela

Μέσα σε συγκρότημα κατοικιών στην Canela, στην ορεινή περιοχή του Rio Grande do Sul στη Βραζιλία, η Κατοικία στην Canela από το γραφείο 0E1 Arquitetos διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, την κατασκευαστική τεχνική και το τοπίο. Περιτριγυρισμένη από φυσικά δάση και χαμηλούς λόφους, η κατοικία τοποθετείται σε επικλινές οικόπεδο 500,00 τ.μ., με υψομετρική διαφορά περίπου 10,00 μ. από την είσοδο έως το επιλεγμένο σημείο δόμησης και περίπου 15,00 μ. στο σύνολο του οικοπέδου.

Η έντονη κλίση αποτέλεσε βασική αφετηρία του σχεδιασμού. Αντί το ανάγλυφο και η βλάστηση να αντιμετωπιστούν ως περιορισμοί, οργάνωσαν την τοποθέτηση, την πρόσβαση και την κατασκευαστική λογική της κατοικίας.

Συμπαγές καταφύγιο με ευέλικτη χρήση

Το έργο ανατέθηκε από μια οικογένεια με έντονο ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική, η οποία συμμετείχε ενεργά στις συζητήσεις και στις αποφάσεις σε όλη τη διάρκεια της μελέτης. Η κατοικία σχεδιάστηκε τόσο ως καταφύγιο του Σαββατοκύριακου όσο και ως χώρος βραχυχρόνιας μίσθωσης, με ένα συμπαγές και αυτάρκες πρόγραμμα ικανό να φιλοξενεί άνετα έως δύο ζευγάρια.

Σε περίπου 120,00 τ.μ. δομημένης επιφάνειας, το ζητούμενο ήταν η ανεξαρτησία των υπνοδωματίων, χωρίς να υποβαθμίζεται η ποιότητα των κοινόχρηστων χώρων. Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή, σφιχτά δουλεμένη κατοικία, όπου κάθε τετραγωνικό μέτρο συνδέεται με σαφή λειτουργική και ατμοσφαιρική πρόθεση.

Ανάλυση του οικοπέδου και ελάχιστη επέμβαση

Πριν από την έναρξη του σχεδιασμού, μια διεπιστημονική ομάδα βιολόγων και τοπογράφων πραγματοποίησε αναλυτική αποτύπωση του οικοπέδου. Η βλάστηση χαρτογραφήθηκε, τα δέντρα καταγράφηκαν και τα είδη ταξινομήθηκαν ως ενδημικά ή ξενικά, επιτρέποντας στους αρχιτέκτονες να κατανοήσουν με ακρίβεια το δασώδες περιβάλλον.

Η κατοικία τοποθετήθηκε στο μοναδικό υφιστάμενο ξέφωτο του οικοπέδου, ώστε να περιοριστεί η απομάκρυνση δέντρων και να αποφευχθούν εκτεταμένες εκσκαφές. Με αυτόν τον τρόπο, το γύρω οικοσύστημα διατηρείται και το δάσος γίνεται ενεργό μέρος της εμπειρίας κατοίκησης.

Τετράγωνη κάτοψη και οργάνωση γύρω από το καθιστικό

Η κατοικία οργανώνεται σε τετράγωνη κάτοψη 10,80 x 10,80 μ. Μέσα σε αυτή την κανονική γεωμετρία, οι χώροι αναπτύσσονται δυναμικά, σε διάταξη που θυμίζει σπείρα. Το καθιστικό βρίσκεται στο κέντρο και λειτουργεί ως ο βασικός πυρήνας οργάνωσης.

Από τον κεντρικό αυτό χώρο αναπτύσσονται οι βοηθητικές λειτουργίες και οι ιδιωτικές ζώνες. Δύο ανεξάρτητες σουίτες, κουζίνα, χώρος υπηρεσίας, barbecue area και βεράντες συνδέονται με το καθιστικό, διαμορφώνοντας μια σαφή ισορροπία ανάμεσα στη δημόσια χρήση και την ιδιωτικότητα.

Ελαφρύς μεταλλικός σκελετός ως κατασκευαστική στρατηγική

Η επιλογή συστήματος ελαφρού μεταλλικού σκελετού ανταποκρίνεται άμεσα στους περιορισμούς του οικοπέδου και στον πειραματικό χαρακτήρα του έργου. Ελαφρύ και γρήγορο στη συναρμολόγηση, το σύστημα απέφυγε την ανάγκη χρήσης μπετονιέρας στο εργοτάξιο και περιόρισε την επιβάρυνση του εδάφους και της βλάστησης.

Μια πλάκα εξομάλυνσης λειτουργεί ως βάση για τον μεταλλικό σκελετό, μειώνοντας τα απόβλητα, διατηρώντας καθαρό το εργοτάξιο και επιτρέποντας τον ακριβή έλεγχο της κατασκευής. Πέρα από την τεχνική του λειτουργία, ο μεταλλικός σκελετός επηρέασε και την αρχιτεκτονική γλώσσα της κατοικίας, επιτρέποντας μεγαλύτερα ανοίγματα, καθαρές συναρμογές και σαφή σχέση του όγκου με το τοπίο.

Βιομηχανικά υλικά σε οικιακή κλίμακα

Αντί ο μεταλλικός σκελετός να καλυφθεί ώστε να μιμηθεί μια συμβατική κατασκευή τοιχοποιίας, η κατοικία αποδέχεται τη βιομηχανική του λογική. Οι εξωτερικοί τοίχοι και η στέγη επενδύονται με τραπεζοειδή sandwich panels, υλικό που συνήθως συναντάται σε βιομηχανικά κτίρια, εδώ όμως εφαρμόζεται στην κλίμακα μιας κατοικίας.

Τα panels προσφέρουν θερμική και ακουστική απόδοση, απαιτούν περιορισμένη συντήρηση και ενοποιούν οπτικά το κτίριο. Η τοποθέτησή τους απαίτησε εξειδικευμένα συνεργεία, ώστε να εξασφαλιστούν κατασκευαστική ακρίβεια και καθαρό τελείωμα. Εξωτερικά, η σκουρόχρωμη επένδυση περιορίζει το οπτικό αποτύπωμα της κατοικίας, επιτρέποντάς της να αναδύεται διακριτικά μέσα από τα δέντρα.

Φεγγίτης, ανοίγματα και θέα στο δάσος

Η ασύμμετρη στέγη καταλήγει στο υψηλότερο σημείο της σε έναν φεγγίτη, δημιουργώντας τη μοναδική άμεση θέα προς τον ουρανό μέσα από το πυκνό δάσος. Το άνοιγμα αυτό φέρνει σταθερό φυσικό φως στο εσωτερικό, ενισχύει την αντίληψη του χώρου και δημιουργεί μεταβαλλόμενα παιχνίδια φωτός και σκιάς στη διάρκεια της ημέρας.

Τα μεγάλα ανοίγματα από το δάπεδο έως την οροφή, ύψους 2,40 μ., εξασφαλίζουν άφθονο φυσικό φως και αερισμό, μετατρέποντας το γύρω δάσος σε συνεχή παρουσία μέσα στην κατοικία. Τα κουφώματα υποχωρούν ελαφρά από την όψη, δημιουργώντας διαδοχικά επίπεδα και κάδρα θέας που προσδίδουν βάθος στο κέλυφος.

Πρόσβαση μέσα από το ανάγλυφο

Η πρόσβαση στην κατοικία εντάσσεται προσεκτικά στην κλίση του εδάφους. Μια σκάλα 64 σκαλοπατιών ελίσσεται μέσα στο οικόπεδο, αποφεύγοντας δέντρα και ρίζες. Κάθε σκαλοπάτι έχει διαστάσεις 1,20 x 0,30 μ., με ενδιάμεσα πλατύσκαλα 1,20 x 1,20 μ.

Η σκάλα προσαρμόστηκε κατά την κατασκευή σε σχέση με το ανάγλυφο. Τα σκαλοπάτια στηρίζονται κεντρικά, δημιουργώντας μικρούς προβόλους που, σε συνδυασμό με τη φύτευση, δίνουν την αίσθηση μιας ελαφριάς, σχεδόν αιωρούμενης διαδρομής μέσα στο δάσος.

Εσωτερικές ζώνες, ξύλο και σχιστόλιθος

Στο εσωτερικό, η αρχιτεκτονική οργανώνεται οπτικά σε δύο ζώνες. Έως το ύψος των 2,40 μ., οι τοίχοι παραμένουν λευκοί και συνεχίζονται στις πόρτες και στα ανοίγματα προς τις βεράντες. Πάνω από αυτό το επίπεδο, επενδύσεις από ξύλο Tauari ακολουθούν την κλίση της στέγης, ενώ μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες σηματοδοτούν τις αλλαγές των υλικών και επανεμφανίζονται στα σοβατεπί.

Το δάπεδο από σχιστόλιθο ενισχύει τη συνοχή της υλικής παλέτας. Αρχικά διαθέσιμος σε πλάκες 0,40 x 0,40 μ., ο σχιστόλιθος κόπηκε σε τεμάχια 0,10 x 0,40 μ., σχηματίζοντας μοτίβο που παραπέμπει σε παρκέ. Με τον χρόνο, το υλικό αποκτά μια πρασινωπή πατίνα, ενσωματώνοντας την επίδραση του κλίματος και της υγρασίας στον χαρακτήρα της κατοικίας.

Καθιστικό, κουζίνα και αυτόνομες σουίτες

Το καθιστικό, υπερυψωμένο περίπου 2,00 μ. από το έδαφος, συνδέεται με βεράντα και μια κρυφή σκάλα που οδηγεί στον κήπο. Μια ξυλόσομπα προσφέρει θερμική άνεση στο ψυχρότερο ορεινό κλίμα και λειτουργεί ως σημείο αναφοράς του κεντρικού χώρου. Από εδώ, το γύρω τοπίο ξεδιπλώνεται σαν εικόνα που αλλάζει συνεχώς.

Η κουζίνα στρέφεται προς την πλευρά της πρόσβασης και διατηρεί άμεση οπτική και λειτουργική σχέση με τη σκάλα και τον πίσω χώρο barbecue. Οι πάγκοι από βασάλτη συνδυάζονται με ντουλάπια σε εναλλαγές λευκού και ξύλου, σε συνέχεια με την υλική λογική του εσωτερικού.

Οι σουίτες σχεδιάζονται ως αυτόνομες ενότητες. Στο κύριο υπνοδωμάτιο, το κεφαλάρι από ξύλινες περσίδες ενσωματώνει μια λειτουργική εσοχή, ενώ η πόρτα του λουτρού κρύβεται στο ίδιο επίπεδο, ενισχύοντας την οπτική συνέχεια. Τα μεγάλα ανοίγματα του λουτρού βλέπουν στο δάσος, προσφέροντας γενναιόδωρη θέα χωρίς να αναιρούν την ιδιωτικότητα.

Ένα εργαστήριο κατοίκησης και κατασκευής

Η κατοικία στην Canela ξεκίνησε το 2021 και ολοκληρώθηκε το 2024, λειτουργώντας ως ένα είδος αρχιτεκτονικού εργαστηρίου. Η δομημένη επιφάνεια των 120,00 τ.μ. αντιστοιχεί στο ελάχιστο επιτρεπόμενο μέγεθος του συγκροτήματος κατοικιών και επιτεύχθηκε χωρίς απομάκρυνση δέντρων, μέσα από τη μείωση των πλευρικών αποστάσεων.

Η κατασκευή ακολούθησε ένα αποδοτικό χρονοδιάγραμμα: περίπου δύο μήνες για τις θεμελιώσεις, δύο εβδομάδες για τη συναρμολόγηση του μεταλλικού φορέα και επιπλέον μήνες για τα κλεισίματα και τα εσωτερικά τελειώματα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το έργο δείχνει πώς σύγχρονα κατασκευαστικά συστήματα και υλικά, σπάνια σε οικιακή κλίμακα, μπορούν να απαντήσουν σε αυστηρές συνθήκες ένταξης στο τοπίο.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σφιχτά δουλεμένο καταφύγιο, που συνδυάζει κατασκευαστική ακρίβεια και αρχιτεκτονική ευαισθησία, προσφέροντας μια εμπειρία κατοίκησης βαθιά ενταγμένη στο φυσικό περιβάλλον.

Μια πολυκατοικία με καμπύλη γεωμετρία στην Αθήνα

Στα βόρεια προάστια της Αθήνας, το Chiven από τους The Hive Architects διαμορφώνεται ως μια πολυκατοικία που ισορροπεί ανάμεσα στην αρχιτεκτονική ακρίβεια και τη ρευστότητα της μορφής. Μέσα από καθαρές γεωμετρίες και καμπύλες επιφάνειες που μοιάζουν να διαμορφώνονται από τον άνεμο και το φως, το έργο αναπτύσσεται ως μια δυναμική σύνθεση όγκων, αποφεύγοντας τη στατικότητα και επιδιώκοντας τη συνεχή κίνηση του βλέμματος.

Το κτίριο, συνολικής επιφάνειας 770,00 τ.μ., αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2028. Η αρχιτεκτονική του γλώσσα ορίζεται από έντονες οριζόντιες χαράξεις και απαλά καμπύλα περιβλήματα, τα οποία αγκαλιάζουν τους εσωτερικούς χώρους και διαμορφώνουν τόσο την όψη όσο και την εμπειρία κατοίκησης.

Οριζόντιες στρώσεις και καμπύλα περιβλήματα

Η βασική αρχιτεκτονική χειρονομία εκφράζεται μέσα από διαδοχικές οριζόντιες στρώσεις και καμπύλες απολήξεις που μαλακώνουν τον όγκο του κτιρίου. Οι καμπύλες δεν λειτουργούν ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως χωρικά εργαλεία: οργανώνουν την κίνηση, κατευθύνουν τη θέα και δημιουργούν ένα διαρκές παιχνίδι φωτός και σκιάς στις όψεις.

Καθώς ο ήλιος μετακινείται στη διάρκεια της ημέρας, οι επιφάνειες του κτιρίου ανταποκρίνονται μέσα από αντανακλάσεις, σκιάσεις και μεταβολές βάθους. Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθεση κατοίκησης που αλλάζει σταδιακά με τον χρόνο, προσδίδοντας αίσθηση κίνησης σε έναν κατά τα άλλα συμπαγή αστικό όγκο.

Συνέχεια ανάμεσα σε εσωτερικό και εξωτερικό

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Τα διαφανή στηθαία μειώνουν την αίσθηση ορίου, επιτρέποντας στο φως να εισχωρεί βαθύτερα στο κτίριο και ενισχύοντας την οπτική συνέχεια ανάμεσα στους χώρους κατοίκησης, τους εξώστες και το γύρω περιβάλλον.

Οι μεγάλοι εξώστες επεκτείνουν τα διαμερίσματα προς τα έξω, προσφέροντας άνετους υπαίθριους χώρους. Το κτίριο οργανώνεται ως μια καθ’ ύψος ακολουθία ιδιωτικών και ημιυπαίθριων ζωνών, όπου κάθε επίπεδο διατηρεί την αυτονομία του, συμμετέχοντας παράλληλα στη συνολική συνέχεια της σύνθεσης.

Νερό, φως και βιοκλιματικός χαρακτήρας

Οι υπερυψωμένες πισίνες και τα υδάτινα στοιχεία λειτουργούν ως καθρέφτες του ουρανού, ενισχύοντας την αίσθηση αιώρησης, ηρεμίας και ελαφρότητας. Το νερό αποτελεί βασικό συνθετικό εργαλείο, συμβάλλοντας στην ατμόσφαιρα του έργου και εντείνοντας τον βιοκλιματικό του χαρακτήρα.

Η σχέση ανάμεσα στο νερό, το φως και τις καμπύλες επιφάνειες προσδίδει στο κτίριο μια πιο ήπια παρουσία. Αντί να βασίζεται στη μάζα και την αδιαφάνεια, το έργο δουλεύει με αντανακλάσεις, φιλτραρισμένο φως και προσεκτικά διαμορφωμένα όρια ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο.

Γήινη υλικότητα και φυτεμένοι εξώστες

Η υλικότητα του έργου κινείται σε μια διακριτική παλέτα γήινων αποχρώσεων, όπου ανάγλυφες επιφάνειες συνδιαλέγονται με λείες υφές. Η ελεγχόμενη αυτή υλική γλώσσα υποστηρίζει την καθαρότητα της μορφής, προσδίδοντας βάθος και θερμότητα στην καμπύλη γεωμετρία του κτιρίου.

Η έμφαση στη λεπτομέρεια είναι εμφανής στις καμπύλες απολήξεις των πλακών, στη συνέχεια των οριζόντιων γραμμών και στην ενσωμάτωση της φύτευσης. Το πράσινο μαλακώνει τη γεωμετρία και εισάγει την ιδέα υπερυψωμένων κήπων στους επάνω ορόφους, φέρνοντας φυσικά στοιχεία στην κατακόρυφη ανάπτυξη της πολυκατοικίας.

Δώμα ως υπερυψωμένος χώρος χαλάρωσης

Η σύνθεση αναπτύσσεται καθ’ ύψος, μέσα από διαδοχικά επίπεδα που εξασφαλίζουν ιδιωτικότητα, χωρίς να διακόπτουν την οπτική συνέχεια. Στην κορυφή, το κτίριο ολοκληρώνεται με ένα ευρύχωρο δώμα, σχεδιασμένο ως υπερυψωμένος χώρος χαλάρωσης.

Τα ανοίγματα φιλτράρουν το φως και δημιουργούν εστιασμένες οπτικές φυγές, μετατρέποντας το δώμα σε προστατευμένο υπαίθριο χώρο. Με αυτόν τον τρόπο, η έννοια της κατοίκησης επεκτείνεται πέρα από το ίδιο το διαμέρισμα, προτείνοντας μια πολυεπίπεδη εμπειρία καθημερινής ζωής.

Σύγχρονη αστική κατοίκηση

Το Chiven επαναπροσεγγίζει τη σύγχρονη πολυκατοικία μέσα από μια ισορροπία λιτότητας, τεχνολογίας και φυσικών στοιχείων. Το έργο δεν επιδιώκει να επιβληθεί στο περιβάλλον του, αλλά να συνομιλήσει μαζί του μέσα από τη μορφή, το φως, το νερό και τη φύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι μια πρόταση κατοίκησης ταυτόχρονα αισθητηριακή και λειτουργική: ένα κτίριο που διαμορφώνεται από την κίνηση, τη συγκρατημένη υλικότητα και την αναζήτηση ενός πιο ρευστού τρόπου ζωής στην πόλη.

Αρθρωτή ξύλινη αρχιτεκτονική για τον αναγεννητικό τουρισμό

Στην Barra dos Remédios, στη δυτική ακτή της Ceará, τα Casa Daia Bungalows από τους UNA barbara e valentim αποτελούν μέρος ενός boutique hotel που σχεδιάστηκε γύρω από τον αναγεννητικό τουρισμό, την πολιτιστική εμβύθιση και τη στενή σχέση με τον τόπο και την τοπική κοινότητα. Η Casa Daia άνοιξε το 2025, σε μια απομακρυσμένη και περιβαλλοντικά ευαίσθητη περιοχή, όπου η αρχιτεκτονική καλείται να απαντήσει όχι μόνο στο πρόγραμμα και την άνεση, αλλά και στο τοπίο, στη δυσκολία πρόσβασης και στην ανάγκη περιβαλλοντικής φροντίδας.

Το έργο αναπτύσσεται σε μια πρώην φάρμα επιφάνειας περίπου 2.200.000,00 τ.μ. —ή 220,00 εκταρίων— όπου συνυπάρχουν μαγκρόβια, αμμοθίνες, όχθες ποταμών, βλάστηση caatinga και παράκτιο δάσος. Μέσα σε αυτό το σύνθετο περιβάλλον, τα bungalows λειτουργούν ως κατασκευαστικά ακριβής και χαμηλού αποτυπώματος παρέμβαση, αξιοποιώντας την εκβιομηχανισμένη ξύλινη κατασκευή ως εργαλείο φιλοξενίας σε εύθραυστα τοπία.

Τέσσερα bungalows σε υπάρχοντα ξέφωτα

Η παρέμβαση αποτελείται από τέσσερα bungalows, επιφάνειας περίπου 90,00 τ.μ. το καθένα, τοποθετημένα με προσοχή σε υπάρχοντα ξέφωτα ώστε να αποφευχθεί η απομάκρυνση της φυσικής βλάστησης. Οι ρηχές θεμελιώσεις και τα υπερυψωμένα ξύλινα decks μειώνουν την άμεση επέμβαση στο έδαφος και διατηρούν τη φυσική διαπερατότητα του οικοπέδου.

Η θέση κάθε όγκου καθορίστηκε με βάση μελέτες ηλιασμού και επικρατούντων ανέμων. Ο διαμπερής αερισμός, η σκίαση και η θερμική άνεση επιτυγχάνονται χωρίς εξάρτηση από μηχανικά συστήματα, επιτρέποντας στα κτίρια να λειτουργούν σε αρμονία με το κλίμα.

Βεράντες, μεγάλα γείσα και συνέχεια με το τοπίο

Τα bungalows χαρακτηρίζονται από βεράντες, εκτεταμένα γείσα και μεγάλα προστατευμένα ανοίγματα. Τα στοιχεία αυτά εγκαθιστούν μια διαρκή σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το τοπίο, επιτρέποντας στο φυσικό φως, στη σκιά και στον αέρα να λειτουργούν ως βασικές παράμετροι της εμπειρίας κατοίκησης.

Η αρχιτεκτονική αποφεύγει τα σκληρά όρια ανάμεσα στο κτίριο και τον τόπο. Αντίθετα, διαμορφώνει σκιασμένα κατώφλια και ανοιχτές γωνίες, όπου η εμπειρία της φιλοξενίας καθορίζεται από τη γύρω βλάστηση, το παράκτιο κλίμα και τον πιο αργό χρόνο του τοπίου.

Modular BV: ένα εκβιομηχανισμένο ξύλινο σύστημα

Τα bungalows κατασκευάστηκαν με το σύστημα Modular BV, το οποίο αναπτύχθηκε από τους UNA barbara e valentim σε συνεργασία με τη βραζιλιάνικη εταιρεία τεχνολογικής ξυλείας Crosslam και συναρμολογήθηκε επιτόπου από την Abaeté Construtora e Incorporadora. Το σύστημα βασίζεται σε προκατασκευασμένες μονάδες από CLT αναδασωμένου ευκαλύπτου, που παράγονται σε ελεγχόμενο εργοστασιακό περιβάλλον και συναρμολογούνται εν ξηρώ στο εργοτάξιο.

Για ένα έργο σε απομακρυσμένη και περιβαλλοντικά ευαίσθητη περιοχή, το σύστημα προσφέρει ουσιαστικά πλεονεκτήματα. Ενισχύει τον έλεγχο κόστους, χρόνου και περιβαλλοντικού αποτυπώματος, μειώνει τα απόβλητα και συντομεύει σημαντικά τον χρόνο υλοποίησης σε σχέση με συμβατικές μεθόδους κατασκευής υψηλών προδιαγραφών.

Βιομηχανική ακρίβεια και αρχιτεκτονική υπογραφή

Στην Casa Daia, η προκατασκευή δεν αντιμετωπίζεται ως περιορισμός. Συνδυάζοντας αρχιτεκτονική αντίληψη και βιομηχανική ακρίβεια, το έργο προτείνει ένα μοντέλο όπου η τεχνολογία υποστηρίζει τον σχεδιασμό, χωρίς να τον υποκαθιστά.

Το αποτέλεσμα είναι ένα αρθρωτό ξύλινο σύστημα ικανό να απαντήσει στις περιβαλλοντικές, κατασκευαστικές και πολιτισμικές συνθήκες του τόπου. Η Casa Daia αποτελεί το δεύτερο υλοποιημένο παράδειγμα του συστήματος Modular BV, μετά το Modular Bahia, μια μονοκατοικία στη νότια ακτή της Bahia, όπου εφαρμόστηκαν οι ίδιες αρχές ανεξάρτητης ξύλινης δομής, στοιχείων πλήρωσης από CLT, διαμπερούς αερισμού, σκίασης και ένταξης στο τοπίο.

Τοπίο, κοινότητα και πρακτικές χαμηλού αποτυπώματος

Η τοποθέτηση των bungalows ξεκινά από την αναγνώριση της περιβαλλοντικής ιδιαιτερότητας της Barra dos Remédios, όπου πολλαπλά οικοσυστήματα και παραδοσιακοί τρόποι ζωής συνυπάρχουν σε ένα τοπίο που αντιστέκεται στον χρόνο. Πριν από οποιαδήποτε κατασκευή, εκπονήθηκε εκτεταμένη μελέτη περιβαλλοντικής ζωνοποίησης, σύμφωνα με τις αρχές του αναγεννητικού τουρισμού: ελάχιστο αποτύπωμα, ένταξη στο τοπίο, ανάδειξη της τοπικής κουλτούρας και σεβασμός στον χρόνο της γης.

Η Casa Daia διατηρεί επίσης σταθερό διάλογο με γειτονικές κοινότητες, όπως η Pescada Nova και η Praia Nova. Το έργο δίνει προτεραιότητα στην τοπική εργασία, υποστηρίζει κοινωνικές πρωτοβουλίες και υιοθετεί πρακτικές χαμηλού αποτυπώματος, όπως συλλογή βρόχινου νερού, φωτοβολταϊκή ενέργεια, διαχείριση αποβλήτων, αγροδασοπονία και μείωση των πλαστικών μιας χρήσης.

Αρχιτεκτονική, τοπίο και κοινότητα σε συνέχεια

Σε ένα περιβάλλον έντονων περιβαλλοντικών και κοινωνικών μεταβολών, η Casa Daia προτείνει μια ευαίσθητη και χειροπιαστή εναλλακτική για τον σύγχρονο τουρισμό. Τα bungalows δείχνουν πώς η αρχιτεκτονική φιλοξενίας μπορεί να συνομιλεί με απομακρυσμένους τόπους χωρίς να τους επιβαρύνει.

Μέσα από την αρθρωτή ξύλινη κατασκευή, την προσεκτική τοποθέτηση και τη δέσμευση απέναντι στην τοπική κοινότητα, η Casa Daia συνδέει την αρχιτεκτονική, το τοπίο και την τοπική κουλτούρα σε μια σχέση συνέχειας.

Μια πρώην αποθήκη μετατρέπεται σε χώρο ευεξίας

Στο Μεταξουργείο, οι Studio Maneo μετατρέπουν μια πρώην αποθήκη σε έναν φωτεινό και ήρεμο χώρο ευεξίας. Το Hekate Fitness Club βασίζεται στην αρχιτεκτονική ιδέα της αποσύνδεσης από την πόλη, διαμορφώνοντας ένα εσωτερικό όπου η άσκηση, η ασφάλεια και η αισθητηριακή αποφόρτιση συνυπάρχουν.

Παρότι η ιδιοκτήτρια προέρχεται από τον χώρο του αθλητισμού, το ζητούμενο δεν ήταν η δημιουργία ενός συμβατικού γυμναστηρίου. Ο σχεδιασμός επιδιώκει πρώτα απ’ όλα να προσφέρει στον επισκέπτη μια αίσθηση προσωπικής ασφάλειας και σεβασμού της ταυτότητάς του, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως ανάσα από τους ρυθμούς και τα ερεθίσματα του αστικού κέντρου.

Αποσύνδεση από την ένταση της πόλης

Η έννοια της ευεξίας προσεγγίζεται ως σωματική και πνευματική εμπειρία. Στόχος ήταν ο επισκέπτης να αισθανθεί πιο κοντά στη φύση, αλλά και στη δική του εσωτερική κατάσταση, μέσα από έναν χώρο που δεν οργανώνεται μόνο γύρω από την απόδοση, αλλά και γύρω από την κίνηση, τη συγκέντρωση και την αποκατάσταση.

Η ατμόσφαιρα διαμορφώνεται με φυσικά υλικά, καθαρές γεωμετρίες και το φως ως βασικό εργαλείο σύνθεσης. Οι ξύλινες επενδύσεις, οι τόνοι τερακότας και οι γήινες αποχρώσεις συγκροτούν ένα ήρεμο περιβάλλον, όπου η εναλλαγή φωτός και σκιάς γίνεται μέρος της εμπειρίας του χώρου.

Φυσικά υλικά και ήπια αδιαφάνεια

Η όψη οργανώνεται με αμμοβολημένο γυαλί, επιτυγχάνοντας ισορροπία ανάμεσα στη διάχυση του φωτός και την απαλή αδιαφάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, ο χώρος προστατεύεται από την άμεση οπτική έκθεση προς τον δρόμο, ενώ το φυσικό φως εισέρχεται με ήπιο τρόπο, δημιουργώντας ένα ασφαλές και ατμοσφαιρικό περιβάλλον άσκησης.

Στο εσωτερικό, ο χώρος των 140,00 τ.μ. αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Στο ισόγειο φιλοξενούνται η υποδοχή και οι βασικοί χώροι άσκησης, ενώ στον όροφο τοποθετούνται οι βοηθητικές λειτουργίες, όπως τα αποδυτήρια και τα λουτρά. Η χωρική λογική του «κουτιού μέσα σε κουτί» ορίζει με σαφήνεια τις χρήσεις, χωρίς να κατακερματίζει την ατμόσφαιρα του εσωτερικού.

Το «κουτί μέσα σε κουτί» και ο χώρος πολεμικών τεχνών

Ο χώρος των πολεμικών τεχνών ορίζεται από ξύλινα πάνελ στους τοίχους, διαφοροποιούμενος από τις υπόλοιπες χρήσεις και ενισχύοντας την αίσθηση ενός εσωτερικού όγκου που φωλιάζει μέσα στον μεγαλύτερο χώρο. Η χειρονομία αυτή προσδίδει στο έργο καθαρότητα και βάθος, διατηρώντας παράλληλα τη συνέχεια ανάμεσα στις επιμέρους λειτουργίες.

Αντίστοιχα, η ξύλινη υποδοχή σχεδιάζεται ως ένα στοιχείο σε μορφή κουτιού. Η επένδυση με κλοστρά τη συνδέει οπτικά με τον χώρο των πολεμικών τεχνών στο βάθος, επαναφέροντας την ιδέα των ένθετων όγκων μέσα από το υλικό, τον ρυθμό και τη διαφάνεια.

Γραμμικοί φεγγίτες και σκάλα ως φίλτρο φωτός

Δύο βασικά στοιχεία καθορίζουν τις φωτιστικές ποιότητες του έργου: οι γραμμικοί φεγγίτες και η κεντρική σκάλα που οδηγεί στο δεύτερο επίπεδο. Οι φεγγίτες επιτρέπουν στο φυσικό φως να διαχέεται απαλά στη διάρκεια της ημέρας, μεταβάλλοντας σταδιακά την ατμόσφαιρα του εσωτερικού.

Η σκάλα πλαισιώνεται από έναν ψηλό, ελεύθερα τοποθετημένο τοίχο, ο οποίος λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στις δύο βασικές χρήσεις. Στο μέσο του τοίχου, μια κατακόρυφη σχισμή επενδύεται με κλοστρά, δημιουργώντας εναλλαγές φωτός και σκιάς, πλήρους και κενού, αδιαφάνειας και διαφάνειας.

Εσωτερική φύτευση ως χειρονομία αποφόρτισης

Καθώς ο επισκέπτης διασχίζει τον χώρο, συναντά φυτά εσωτερικού χώρου τοποθετημένα σε χτιστές ζαρντινιέρες. Η φύτευση δεν λειτουργεί ως απλή διακόσμηση, αλλά ως μεταβατικό φίλτρο ανάμεσα στην εμπειρία της άσκησης και της ευεξίας.

Η χειρονομία αυτή υποστηρίζει την αποφόρτιση τόσο κατά την είσοδο από την ένταση της πόλης όσο και κατά την έξοδο, μετά τη σωματική άσκηση. Μέσα από αυτή την ακολουθία, το Hekate Fitness Club αντιμετωπίζει την ευεξία ως εμπειρία που ξεκινά πριν από την προπόνηση και συνεχίζεται μετά από αυτήν, συνδέοντας σώμα, φως, υλικότητα και ατμόσφαιρα.

Το διαμέρισμα του Arthur Casas στο Σάο Πάολο

Σχεδιασμένο ως ιδιωτική κατοικία του ίδιου του αρχιτέκτονα, το AC Apartment από τον Arthur Casas συνδυάζει κατασκευαστική ακρίβεια, λειτουργικότητα και προσωπική αφήγηση. Βρίσκεται στο Praça Henrique Monteiro, ένα συγκρότημα μικτών χρήσεων που επίσης φέρει την υπογραφή του, και λειτουργεί ως άμεση προέκταση της σκέψης του γύρω από την αρχιτεκτονική, το design και τη σύγχρονη αστική ζωή.

Κάθε απόφαση, από τη διάταξη της κάτοψης έως τη λεπτομέρεια των ξυλουργικών κατασκευών, ανταποκρίνεται συνειδητά στις ανάγκες της καθημερινότητας. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που συνδυάζει χωρική ροή, κρυφά συστήματα και σαφή αισθητική πρόθεση, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο ζωής του αρχιτέκτονα: από μια κατοικία της δεκαετίας του ’40 στο Pacaembu, σχεδιασμένη από τον Artigas, σε ένα πιο συμπαγές, σύγχρονο και πρακτικό αστικό διαμέρισμα.

Κάτοψη 300,00 τ.μ. χωρίς ανενεργούς χώρους

Με επιφάνεια περίπου 300,00 τ.μ., το διαμέρισμα σχεδιάστηκε ώστε να περιορίζονται οι ανενεργοί χώροι και να προτάσσονται οι άμεσες κινήσεις, η λειτουργική σαφήνεια και η ευελιξία των χώρων. Ο πλήρης αυτοματισμός, οι ειδικές κατασκευές και η εκτεταμένη χρήση φυσικών υλικών διαμορφώνουν μια ατμόσφαιρα ακριβή αλλά φιλόξενη, ελεγχόμενη αλλά κατοικημένη.

Το εσωτερικό λειτουργεί επίσης ως ήρεμο υπόβαθρο για την προσωπική συλλογή του Arthur Casas: έργα τέχνης, γλυπτά, βιβλία, φωτογραφίες, αντικείμενα συναισθηματικής αξίας και κομμάτια design. Όπως σημειώνει ο ίδιος, το να σχεδιάζει για τον εαυτό του είναι εύκολο, καθώς γνωρίζει με ακρίβεια τι του αρέσει και πώς ζει.

Ενιαίος χώρος διημέρευσης

Με την είσοδο στο διαμέρισμα, η ενοποίηση των χώρων γίνεται αμέσως αντιληπτή. Η πόρτα ανοίγει σε έναν ενιαίο χώρο διημέρευσης, όπου το living, η τραπεζαρία, το home theater και η κουζίνα συνδέονται μέσα από μια μοναδική αρχιτεκτονική χειρονομία. Η κυκλοφορία παραμένει ρευστή και ανεμπόδιστη, ενώ τα σταθερά στοιχεία οργανώνουν φυσικά τη χωρική εμπειρία.

Στο living, ο καναπές Fusca του Arthur Casas για τη Micasa κατέχει κεντρική θέση, πλαισιωμένος από καρέκλες Bauhaus του Franco Albini, την πολυθρόνα Elda του Joe Colombo και το τραπέζι Desenho του Arthur Casas. Η ατμόσφαιρα καθορίζεται έντονα από την τέχνη, με έργα των Mira Schendel, Carlito Carvalhosa, Anna Maria Maiolino και Waltércio Caldas, μεταξύ άλλων.

Τραπεζαρία, κουζίνα και σταθερές ξύλινες κατασκευές

Η μετάβαση προς την τραπεζαρία γίνεται αβίαστα. Ένα τραπέζι από τάβλες ξύλου canela, σχεδιασμένο από τον Arthur Casas, πλαισιώνεται από καθίσματα Flair’o της B&B Italia, ενώ γλυπτά των Rafael Oboé, Liuba Wolf, Ilha do Ferro και Rhodes ενισχύουν τον πολυεπίπεδο χαρακτήρα του χώρου. Ένας πίνακας του Paulo Pasta κυριαρχεί στον τοίχο, ενώ τα ενσωματωμένα φωτιστικά στη συνεχή ξύλινη οροφή εξασφαλίζουν φωτισμό ακριβείας σε όλο το διαμέρισμα.

Στην κουζίνα ξεχωρίζουν το σκαμπό Disco του Arthur Casas για το Studio Objeto και οι πάγκοι από Neolith Basalt Grey, ενταγμένοι σε ειδική ξυλουργική κατασκευή σχεδιασμένη από τον ίδιο. Οι ξυλουργικές κατασκευές αποκρύπτουν τις ηλεκτρικές συσκευές και βελτιστοποιούν την αποθήκευση, επιτρέποντας στην κουζίνα είτε να ενσωματώνεται στον χώρο διημέρευσης είτε να απομονώνεται με συρόμενη πόρτα, ανάλογα με τη χρήση.

Home theater και πολυλειτουργικό γραφείο

Δίπλα στην κουζίνα, το home theater επαναφέρει τον καναπέ Fusca, αυτή τη φορά σε συνδυασμό με το τραπεζάκι Tavolino 1932 του Gio Ponti, την πολυθρόνα Marsala του Michael Ducaroy για τη Ligne Roset και μια ταπισερί του Henri Laurens. Στα ράφια, γλυπτά, κεραμικά και πιάτα των Livia Gorka, Pablo Picasso και Jean Lurçat συνυπάρχουν με βιβλία και προσωπικά αντικείμενα.

Ανάμεσα στον χώρο διημέρευσης και την ιδιωτική ζώνη, το γραφείο λειτουργεί ως πολυλειτουργικό δωμάτιο. Χρησιμοποιείται ως χώρος εργασίας, ενώ μπορεί επίσης να φιλοξενήσει ένα κρεβάτι όταν επισκέπτεται το σπίτι κάποιο από τα παιδιά του αρχιτέκτονα. Στον χώρο ξεχωρίζουν το σκαμπό Pivot High της Vitra και η συλλογή μικρογραφιών αυτοκινήτων του Arthur Casas, εκτεθειμένη σε ειδικά σχεδιασμένες εσοχές.

Μετάβαση προς την ιδιωτική ζώνη

Ο διάδρομος που οδηγεί στα υπνοδωμάτια επενδύεται με ξύλο, δημιουργώντας μια ήρεμη μετάβαση προς τους ιδιωτικούς χώρους του διαμερίσματος. Στους τοίχους, μια συλλογή φωτογραφιών περιλαμβάνει έργα των Pierre Verger, Mario Cravo Neto, Bob Wolfenson και Cristiano Mascaro, μετατρέποντας την κυκλοφορία σε εκθεσιακή ακολουθία.

Στη master suite, η ατμόσφαιρα διαμορφώνεται μέσα από διακριτικό φωτισμό, vintage φωτιστικά, σώματα όπως το Ledtube της Marset, συνεχή ξύλινη οροφή και ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα. Η πολυθρόνα του Giuseppe Scapinelli και το κομοδίνο από μάρμαρο Via Appia συμπληρώνουν τον χώρο, μαζί με έργα καλλιτεχνών όπως οι Tarsila do Amaral, Emiliano Di Cavalcanti, Athos Bulcão και Flávio de Carvalho.

Τεχνολογία, ακρίβεια και ατμόσφαιρα

Κάθε τεχνική λεπτομέρεια ενσωματώθηκε με ακρίβεια: κεντρική αναρρόφηση, ενσωματωμένο ηχητικό σύστημα, αόρατος κλιματισμός, σύστημα προστασίας από την υγρασία, έξυπνοι αισθητήρες και πλήρης αυτοματισμός. Τα φωτιστικά της XAL αναδεικνύουν τα έργα τέχνης και τα υλικά με ακριβή κατανομή φωτός, χωρίς να ανταγωνίζονται την αρχιτεκτονική.

Ο τεχνικός αυτός έλεγχος υποστηρίζει τη συνολική ατμόσφαιρα του διαμερίσματος. Το έργο δεν αφορά μόνο την αποδοτικότητα ή την έκθεση αντικειμένων, αλλά τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος κατοίκησης όπου οι υποδομές υποχωρούν μέσα στην αρχιτεκτονική, αφήνοντας τα υλικά, την τέχνη και την καθημερινή ζωή να έρθουν στο προσκήνιο.

Αρχιτεκτονική σε κλίμακα 1:1

Η κατοίκηση ενός διαμερίσματος που σχεδιάστηκε από τον ίδιο, από το κτίριο και την κάτοψη έως τα τελειώματα και τα έπιπλα, επιτρέπει στον Arthur Casas να βιώσει την αρχιτεκτονική του σε κλίμακα 1:1. Το Praça Henrique Monteiro, που συνδυάζει ξενοδοχείο, εστιατόριο, αρτοποιείο, jazz club και κατοικίες στο ίδιο συγκρότημα, αντιμετωπίζεται από τον αρχιτέκτονα ως ένας ζωντανός οργανισμός σε συνεχή προσαρμογή.

Για τον Casas, το διαμέρισμα δεν μπορεί να αποκοπεί από το ευρύτερο έργο. Η σημασία του βρίσκεται στη συνέχεια της αρχιτεκτονικής γλώσσας ανάμεσα στην κατοικία, τον πύργο και τις υπόλοιπες λειτουργίες του συγκροτήματος. Το AC Apartment είναι, επομένως, ταυτόχρονα ιδιωτική κατοικία και βιωμένο αρχιτεκτονικό μανιφέστο: ένα σφιχτά δουλεμένο αστικό διαμέρισμα, διαμορφωμένο από την αρχιτεκτονική, την τέχνη, τη μνήμη και τις καθημερινές συνήθειες.

Ένα μουσείο για τη δημιουργική αυτονομία των παιδιών

Στο Amsterdam Noord, το KiMu Kinderkunstmuseum ανοίγει ως ένα νέο μουσείο τέχνης αφιερωμένο στη δημιουργικότητα των παιδιών. Αντί να αντιμετωπίζει την καλλιτεχνική εκπαίδευση ως αλληλουχία προκαθορισμένων ασκήσεων, το KiMu προσφέρει στα παιδιά χώρο για να εξερευνήσουν, να δοκιμάσουν, να περιπλανηθούν, να αμφισβητήσουν, να αποτύχουν και να ξεκινήσουν ξανά. Το μουσείο διαθέτει τις συνθήκες, τα εργαλεία και τα υλικά, χωρίς να κατευθύνει τη διαδικασία προς ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Η προσέγγιση αυτή στηρίζεται σε μια σαφή παιδαγωγική θέση. Τα παιδιά αντιμετωπίζονται ως πλήρεις συμμετέχοντες στη δημιουργική διαδικασία, με δικές τους ιδέες, δεξιότητες και επιθυμίες. Όπως σημειώνει η ιδρύτρια και διευθύντρια Suzanne Huis, δύο πράγματα θέλουν να γνωρίζουν τα παιδιά: αν είναι ευπρόσδεκτα και αν μπορούν να είναι ο εαυτός τους. Στο KiMu, η απάντηση και στα δύο είναι θετική.

Parallel Processes: παιδιά και καλλιτέχνες σε παράλληλη πορεία

Το KiMu ανοίγει με την έκθεση Parallel Processes, παρουσιάζοντας έργα σχεδόν εβδομήντα παιδιών μαζί με έργα των Ολλανδών καλλιτεχνών Brian Elstak, Willem Harbers και Roos van Haaften. Κάθε καλλιτέχνης συνέβαλε στη διαμόρφωση των ateliers μέσα από τον δικό του τρόπο δουλειάς, χωρίς τα παιδιά να έχουν δει τα έργα τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Η Roos van Haaften έδωσε κατευθύνσεις για το studio φωτός, όπου τα παιδιά πειραματίζονται με το φως, την αντανάκλαση και τη σκιά μέσα από απλά, καθημερινά υλικά. Ο Brian Elstak εισήγαγε την πρακτική της αφήγησης μέσα από εικόνα, γλώσσα και συλλογική δημιουργία, ενώ ο Willem Harbers συνέβαλε με μια διαδικασία υλικής διερεύνησης, δουλεύοντας με πέτρα, μέταλλο και κατασκευασμένες μορφές που εξελίσσονται στον χρόνο.

Η έκθεση δεν εστιάζει μόνο στα ολοκληρωμένα έργα, αλλά κυρίως στη διαδικασία που τα παράγει: σκίτσα, πειράματα, ενδιάμεσα στάδια και στιγμές δοκιμής. Παιδιά και καλλιτέχνες εργάστηκαν με παρόμοια υλικά, ερωτήματα και στρατηγικές, αναπτύσσοντας τα αποτελέσματά τους ανεξάρτητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προκύπτουν απρόσμενες ομοιότητες, όπως ρομπότ που παραπέμπουν στον Elstak ή κατασκευές τύπου κλωβού που θυμίζουν τον Harbers, παρότι τα παιδιά δεν είχαν δει τα έργα τους.

Η διαδικασία ως αφετηρία

Τα ateliers του μουσείου λειτουργούν ως χώροι εργασίας, όχι ως αίθουσες διδασκαλίας. Τα εργαλεία και τα υλικά είναι ελεύθερα προσβάσιμα, ενώ η οργάνωση του χώρου ενισχύει την αυτόνομη χρήση. Τα παιδιά αποφασίζουν τι θα φτιάξουν και πώς θα δουλέψουν, ενώ το περιβάλλον τα βοηθά να συγκεντρωθούν και να ακολουθήσουν τις δικές τους ιδέες.

Η παιδαγωγική του KiMu βασίζεται σε πολυετή εμπειρία στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και στη δουλειά με παιδιά σε περιβάλλον atelier. Το μουσείο προτείνει ένα «προετοιμασμένο περιβάλλον»: πλούσια οργανωμένα τραπέζια και επιφάνειες δαπέδου, με υλικά και εργαλεία που καλούν τα παιδιά να ξεκινήσουν, χωρίς να επιβάλλουν θέμα, πρόγραμμα ή προκαθορισμένο αποτέλεσμα.

Από ακατέργαστο κέλυφος σε μουσειακό περιβάλλον

Το KiMu βρίσκεται στο Amsterdam Noord, μια περιοχή σε γρήγορη ανάπτυξη απέναντι από τον ποταμό IJ, με κηπουπόλεις, πρώην βιομηχανικές ζώνες και αναπλάσεις στο παραλιακό μέτωπο. Σε ένα νέο κτίριο με προβλεπόμενη μουσειακή χρήση, το KiMu και οι WE architecten μετέτρεψαν ένα άδειο κέλυφος από σκυρόδεμα σε μουσειακό περιβάλλον, διατηρώντας συνειδητά τον ακατέργαστο, βιομηχανικό χαρακτήρα του χώρου.

Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από έναν μεγάλο κεντρικό χώρο διπλού ύψους, με μεγάλα ανοίγματα προς το νερό. Οι επισκέπτες εισέρχονται μέσα από ένα διώροφο foyer με shop και στη συνέχεια οδηγούνται σε αυτόν τον ανοιχτό όγκο, από όπου ξεκινούν διαφορετικές διαδρομές, οπτικές φυγές και εμπειρίες.

Σκάλες, μπαλκόνι, δίχτυ και ανοιχτές οπτικές

Δύο ξύλινες σκάλες, ένα τριγωνικό μπαλκόνι και ένα αιωρούμενο δίχτυ καθορίζουν τον τρόπο χρήσης του μουσείου. Το μπαλκόνι λειτουργεί σχεδόν σαν παρατηρητήριο, διασπώντας τον κεντρικό όγκο και προσφέροντας στα παιδιά μια νέα οπτική. Το δίχτυ διαμορφώνει έναν χώρο χαλάρωσης και ανάπαυσης, ενώ ένας καθρέφτης πάνω από αυτό συλλαμβάνει το φως και επαναφέρει στο εσωτερικό την αντανάκλαση του νερού.

Λεπτά πλαίσια από ξύλο κερασιάς και εσωτερικά παράθυρα διατηρούν τις οπτικές φυγές ανάμεσα στα ateliers και τους βασικούς χώρους, εισάγοντας μια λιτή αρχιτεκτονική γλώσσα με αναφορές σε μια μινιμαλιστική ιαπωνική αισθητική. Η παλέτα συνδυάζει το ήπιο βιομηχανικό γκρι, που προκύπτει από το υφιστάμενο κέλυφος σκυροδέματος, με τόνους moss yellow.

Ένας χώρος σχεδιασμένος μέσα από τη χρήση και την κατασκευή

Ο σχεδιασμός αναπτύχθηκε μέσα από στενή συνεργασία. Η Suzanne Huis προσδιόρισε τον τρόπο λειτουργίας των χώρων και ανέπτυξε πολλά από τα εσωτερικά concepts, συμπεριλαμβανομένων των ateliers και των επίπλων, ενώ οι WE architecten τα μετέφρασαν σε χωρικό σχεδιασμό και πρόσθεσαν νέες παρεμβάσεις, όπως οι σκάλες, το μπαλκόνι και το δίχτυ.

Η διαδικασία παραμένει ορατή στο εσωτερικό. Υλικά αναζητήθηκαν στην πορεία, ενώ έπιπλα σχεδιάστηκαν, προσαρμόστηκαν και κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του έργου, συχνά με επαναχρησιμοποιημένα ή ευρεθέντα υλικά. Τα ίδια τα παιδιά συμμετείχαν στην κατασκευή τμημάτων του εσωτερικού, ενισχύοντας την ιδέα ότι το μουσείο δεν είναι μια ολοκληρωμένη εικόνα, αλλά ένα ζωντανό περιβάλλον ανακάλυψης.

Λεπτομέρειες εσωτερικού και συλλογική δημιουργία

Το foyer και το shop οργανώνονται γύρω από έναν ενιαίο πάγκο, που εξυπηρετεί τόσο τη λειτουργία του μουσείου όσο και τη λιανική χρήση. Ο πάγκος επενδύεται με μεταχειρισμένα πλακίδια της δεκαετίας του 1930, στα οποία τα παιδιά τύπωσαν τμήματα του λογοτύπου του KiMu. Πάνω από αυτόν, μια μεγάλη φωτιστική εγκατάσταση του καλλιτέχνη Rein, αιωρούμενη από την οροφή του foyer, αποτελείται από καθρεφτιζόμενα γυάλινα στοιχεία που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το φως.

Το βεστιάριο περιλαμβάνει σύστημα lockers των i29 architects, από τη νέα σειρά Elements Amsterdam, κατασκευασμένο από χάλυβα και τσόχα σε αντιθετικούς χρωματισμούς, σε συνδυασμό με κρεμάστρες στο ύψος των παιδιών, που παραπέμπουν σε σχολικό περιβάλλον. Στα ateliers, τα έπιπλα αναπτύχθηκαν μέσα από την πρακτική χρήση και την εμπειρία της Suzanne Huis στη δουλειά με παιδιά και κατασκευάστηκαν από τη Lika Kortmann / LikaPika. Το Atelier of Light δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Toeval Gezocht, αξιοποιώντας την εμπειρία του σε εκθέσεις γύρω από τις δημιουργικές διαδικασίες των παιδιών, μεταξύ άλλων και στο Stedelijk Museum Amsterdam.

Ένα μουσείο για τη διαδικασία, τη φαντασία και την ανακάλυψη

Το KiMu δείχνει τι μπορεί να συμβεί όταν τα παιδιά έχουν τον χώρο να σκεφτούν, να φτιάξουν και να αναπτύξουν τις ιδέες τους με τον δικό τους τρόπο. Εστιάζοντας στο πώς οι ιδέες παίρνουν μορφή μέσα στον χρόνο, και όχι μόνο στο τελικό αποτέλεσμα, το μουσείο προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο σχέσης με την τέχνη, την εκπαίδευση και τη δημιουργικότητα.

Το μουσείο εγκαινιάστηκε επίσημα από τη δήμαρχο του Άμστερνταμ Femke Halsema, μαζί με τον παιδικό δήμαρχο της πόλης, Kiyaro. Περισσότερο από ένα μουσείο για παιδιά, το KiMu σχεδιάζεται ως περιβάλλον όπου η αυτονομία, η φαντασία και η διαδικασία γίνονται θεμέλιο της δημιουργικής ανάπτυξης.

Ένα μικρό nail studio στο Παγκράτι

Στο Παγκράτι, το Nailon Room από το So Far Studio διαμορφώνεται ως ένα συνοικιακό nail studio σε έναν ιδιαίτερα περιορισμένο χώρο μόλις 20,00 τ.μ. Αντί η μικρή επιφάνεια να αντιμετωπιστεί ως περιορισμός, το έργο οργανώνεται ως ένα ενιαίο, ατμοσφαιρικό περιβάλλον, όπου το φως, η υφή και η χωρική συνέχεια καθορίζουν την εμπειρία του εσωτερικού.

Ο σχεδιασμός εστιάζει στην απαλότητα και την οικειότητα, δημιουργώντας μια ήρεμη παύση μέσα στον ρυθμό της πόλης. Με την είσοδο στον χώρο, η εμπειρία καθορίζεται από μια αιωρούμενη υφασμάτινη εγκατάσταση στην οροφή, η οποία εισάγει αίσθηση ελαφρότητας, χωρίς να μειώνει την καθαρότητα του δωματίου.

Μια αιωρούμενη υφασμάτινη εγκατάσταση ως εργαλείο χωρικής διαμόρφωσης

Η ημιδιαφανής υφασμάτινη επιφάνεια λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο φωτός και ως χωρικό εργαλείο. Διαχέει τον φωτισμό στο εσωτερικό, μαλακώνει την ατμόσφαιρα και μεταμορφώνει την αντίληψη του χώρου σε κάτι πιο ήσυχο, πιο εσωστρεφές και σχεδόν σκηνογραφικό.

Η επέμβαση στην οροφή αποτελεί το βασικό στοιχείο ταυτότητας του έργου. Προσδίδει στο συμπαγές σχέδιο βάθος και συνέχεια, ενώ συγκροτεί μια άμεσα αναγνωρίσιμη εικόνα για το studio.

Υλικά, αντανακλάσεις και παστέλ τόνοι

Η περιορισμένη παλέτα υλικών, με τσιμεντοκονία, επιφάνειες κόντρα πλακέ και λεπτομέρειες σε παστέλ φυστικί απόχρωση, διαμορφώνει μια ήρεμη αρχιτεκτονική γλώσσα, βασισμένη στην υφή και την απτικότητα. Οι καθαρές γεωμετρίες και οι προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες ενισχύουν τη σαφήνεια του εσωτερικού, επιτρέποντας στις λίγες υλικές χειρονομίες να καθορίσουν την ατμόσφαιρα.

Οι διακριτικές αντανακλάσεις και οι διαδοχικές διαφάνειες μεταβάλλουν την αίσθηση του βάθους στη διάρκεια της ημέρας. Ένας μεγάλος καθρέφτης, τοποθετημένος στον βασικό άξονα του χώρου, διευρύνει οπτικά το δωμάτιο, πολλαπλασιάζοντας την παρουσία της υφασμάτινης εγκατάστασης και απαλύνοντας τα φυσικά όρια της μικρής κάτοψης.

Γραμμικό bar και ενσωματωμένος πάγκος

Η χωρική οργάνωση αναπτύσσεται γύρω από ένα μακρύ γραμμικό στοιχείο bar, το οποίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως reception desk, σταθμός μανικιούρ και κοινωνικό κατώφλι. Το στοιχείο αυτό συγκεντρώνει τη δραστηριότητα και προσδίδει στον μικρό εσωτερικό χώρο καθαρή λειτουργική τάξη.

Απέναντι, ένας συνεχής ενσωματωμένος πάγκος φιλοξενεί την αναμονή, την έκθεση προϊόντων και τον σταθμό πεντικιούρ σε μία ενιαία χειρονομία. Με αυτόν τον τρόπο, οι διαφορετικές λειτουργίες του studio συνυπάρχουν χωρίς να κατακερματίζουν τον χώρο.

Ατμόσφαιρα αντί για οπτική υπερβολή

Αντί να δοθεί προτεραιότητα στη χωρητικότητα ή στην οπτική ένταση, το Nailon Room εστιάζει στην ατμόσφαιρα, την απαλότητα και την αισθητηριακή εμπειρία. Μέσα από τη διάχυση του φωτός, τους χαμηλούς τόνους και τη συνέχεια των υλικών, το εσωτερικό αποσπά προσωρινά τον επισκέπτη από την ένταση της πόλης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα φιλόξενο και γοητευτικό περιβάλλον, που ισορροπεί διακριτικά ανάμεσα στη λειτουργικότητα και τη σκηνογραφία. Μέσα σε μόλις 20,00 τ.μ., το έργο συγκροτεί έναν πλήρη εσωτερικό κόσμο, ορισμένο από λιτότητα, καθαρότητα και ατμοσφαιρική ακρίβεια.

Μια απαιτητική μεταμόρφωση στην καρδιά του Κολωνακίου

Στην καρδιά του Κολωνακίου, ένα διαμέρισμα 170,00 τ.μ. ανακαινίζεται από τους Kokosalaki Architecture, μέσα από μια διαδικασία που οργανώνεται γύρω από την τέχνη, τα αντικείμενα, τις υφές και τη σύγχρονη αστική κατοίκηση. Στο έργο, μια απαιτητική μεταμόρφωση κατοικίας σε πολυκατοικία της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, ο χαρακτήρας του υπάρχοντος κελύφους αντιμετωπίζεται ως αφετηρία και όχι ως περιορισμός.

Ως βασικό σημείο εκκίνησης λαμβάνεται η σημαντική προσωπική συλλογή έργων τέχνης του ιδιοκτήτη, καθώς και η σαφής αισθητική του αντίληψη για τη σύγχρονη πολυτέλεια. Η ανακαίνιση δεν επιδιώκει ένα επιδεικτικό αποτέλεσμα, αλλά τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος πιο ήρεμου, καθαρού και σύγχρονου, χωρίς να χάνεται η ζεστασιά, η ατμόσφαιρα και η προσωπικότητα του χώρου.

Τέχνη, αντικείμενα και σύγχρονη αστική κατοίκηση

Η κατοικία σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο εσωτερικό, όπου η τέχνη δεν λειτουργεί ως μεταγενέστερη προσθήκη, αλλά ως οργανικό στοιχείο της συνολικής ατμόσφαιρας. Τα έργα, τα αντικείμενα και οι υφές εντάσσονται σε μια σύνθεση που επιτρέπει στο διαμέρισμα να παραμένει προσωπικό, χωρίς να χάνει την αίσθηση τάξης και καθαρότητας.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η σύγχρονη αστική κατοίκηση ερμηνεύεται όχι ως ουδέτερο σκηνικό, αλλά ως καθημερινή εμπειρία με χαρακτήρα. Οι επιφάνειες, τα έπιπλα, ο φωτισμός και οι λεπτομέρειες οργανώνονται με τρόπο που υποστηρίζει την οικειότητα, την ιδιωτικότητα και την παρουσία της τέχνης μέσα στην καθημερινή ζωή.

Επέμβαση μέσα στο υπάρχον κέλυφος

Όπως συμβαίνει συχνά στις ανακαινίσεις πολυκατοικιών της δεκαετίας του ’50 στο κέντρο της Αθήνας, η διαδικασία συνοδεύτηκε από τεχνικές και κατασκευαστικές προκλήσεις: παλαιές υποδομές, περιορισμούς πρόσβασης, σύνθετους συντονισμούς και την ανάγκη συνεχούς ισορροπίας ανάμεσα στη σύγχρονη επέμβαση και τον χαρακτήρα του υφιστάμενου διαμερίσματος.

Οι περιορισμοί αυτοί ενσωματώνονται στον σχεδιασμό με τρόπο ελεγχόμενο. Η νέα αρχιτεκτονική γλώσσα δεν επιβάλλεται στο υπάρχον, αλλά αναπτύσσεται μέσα από αυτό, επιτρέποντας στην κατοικία να αποκτήσει μια πιο σύγχρονη ταυτότητα, διατηρώντας παράλληλα τη μνήμη και την κλίμακά της.

Φως, αντιθέσεις και ατμόσφαιρα

Το διαμέρισμα εξελίσσεται μέσα από μια αλληλουχία αντιθέσεων. Από τους φωτεινούς, λουσμένους στο φυσικό φως χώρους διημέρευσης μέχρι το πιο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό WC, η κατοικία αποκτά διαφορετικές εντάσεις και ποιότητες, χωρίς να χάνει τη συνοχή της.

Η απαλότητα αντιπαραβάλλεται με τη δομή, τα φυσικά υλικά με τις εκλεπτυσμένες λεπτομέρειες, η ανοιχτή αίσθηση με την προστασία. Οι αντιθέσεις αυτές δεν λειτουργούν συγκρουσιακά, αλλά συνθέτουν μια κατοικία με βάθος, ρυθμό και εσωτερική ισορροπία.

Διακριτική πολυτέλεια και προσωπικός χαρακτήρας

Η πολυτέλεια προσεγγίζεται με διακριτικότητα. Η κατοικία σχεδιάζεται ώστε να μοιάζει ταυτόχρονα σύγχρονη και βαθιά προσωπική, χωρίς υπερβολές ή επιφανειακές χειρονομίες. Η αίσθηση ποιότητας προκύπτει από την ακρίβεια των επιλογών, τη σχέση των υλικών, την ατμόσφαιρα και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος υποδέχεται την καθημερινή ζωή.

Η ανακαίνιση διαμορφώνει ένα σπίτι ήρεμο, καθαρό και εκλεπτυσμένο, όπου η τέχνη, οι υφές και η σύγχρονη αστική κατοίκηση συνυπάρχουν σε ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία διακριτικά πολυτελής, σχεδιασμένη ως προσωπικός χώρος ζωής στο κέντρο της Αθήνας.

Μια ξύλινη όψη μέσα σε πυκνή βλάστηση

Χτισμένη σε μια περιοχή του Σάο Πάολο με πυκνή, υψηλή βλάστηση, η κατοικία MLL Residence από το γραφείο Dado Castello Branco Arquitetura αποκαλύπτει από την πρώτη στιγμή τον οργανικό της χαρακτήρα μέσα από την ξύλινη όψη της. Η κατοικία σχεδιάζεται σε στενή σχέση με το τοπίο, συνδέοντας την αρχιτεκτονική, τη φύτευση και την καθημερινή οικογενειακή ζωή σε μια ενιαία εμπειρία κατοίκησης.

Το σπίτι δεν προβάλλεται ως απομονωμένο αντικείμενο μέσα στο οικόπεδο. Αντίθετα, πλαισιώνεται από δέντρα, σκιασμένες διαδρομές και μεγάλα ξύλινα στοιχεία, τα οποία απαλύνουν την παρουσία του κτισμένου όγκου και διαμορφώνουν μια ήρεμη μετάβαση ανάμεσα στην κατοικία και τον κήπο.

Το τοπίο ως προέκταση της κατοίκησης

Καθοριστικό στοιχείο του έργου είναι ο τρόπος με τον οποίο οι διαδρομές του τοπίου, σχεδιασμένες από την Isabel Duprat, μοιάζουν να συνεχίζονται φυσικά προς το εσωτερικό. Η συνέχεια αυτή συνδέει άμεσα την κατοικία με το γειτονικό ακίνητο, το οποίο ανήκει στον αδελφό του ιδιοκτήτη.

Η χειρονομία αυτή αντανακλά μια ουσιαστική πλευρά της οικογενειακής ζωής: την καθημερινή συνήθεια των κοινών γευμάτων. Το τοπίο δεν λειτουργεί, επομένως, ως απλό διακοσμητικό πλαίσιο, αλλά ως ενεργό μέρος της κατοικίας, υποστηρίζοντας την κίνηση, τη συνάντηση και τις καθημερινές τελετουργίες.

Μια κατοικία γύρω από την οικογενειακή εγγύτητα

Η σχέση ανάμεσα στα δύο γειτονικά ακίνητα προσδίδει στο έργο μια ιδιαίτερη κοινωνική διάσταση. Οι διαδρομές δεν οργανώνουν απλώς την κίνηση μέσα στον κήπο· ενισχύουν τον δεσμό ανάμεσα σε δύο κατοικίες και στα μέλη της οικογένειας που ζουν σε αυτές.

Ένα πλατύ στέγαστρο προστατεύει τη διαδρομή προς τη δεύτερη κατοικία, δημιουργώντας ένα σκιασμένο πέρασμα μέσα στη βλάστηση. Το στοιχείο αυτό μετατρέπει την καθημερινή κίνηση ανάμεσα στα δύο σπίτια σε εμπειρία εγγύτητας, προστασίας και συνέχειας.

Τροπική φύτευση και κοινωνική ζωή

Στον χώρο κοινωνικής ζωής, ένας εντυπωσιακός τοίχος από Monstera deliciosa σχηματίζει ένα πυκνό πράσινο φόντο. Το φυτό, ενδημικό της Κεντρικής Αμερικής και ιδιαίτερα αγαπητό στη Βραζιλία, προσθέτει βάθος, υφή και ένταση στην ατμόσφαιρα του εσωτερικού.

Η ζωντανή αυτή επιφάνεια ενισχύει τη βασική πρόθεση του έργου: η βλάστηση να συμμετέχει ενεργά στη χωρική εμπειρία της κατοικίας. Το πράσινο δεν παραμένει έξω από την αρχιτεκτονική, αλλά γίνεται μέρος του τρόπου με τον οποίο το σπίτι γίνεται αντιληπτό, χρησιμοποιείται και κατοικείται.

Μεγάλα ανοίγματα, ξύλινα γείσα και αίσθηση ευρυχωρίας

Η κατοικία χαρακτηρίζεται από μεγάλα ανοίγματα, γενναιόδωρα ξύλινα γείσα και καθαρό ύψος 3,50 μ., στοιχεία που ενισχύουν την αίσθηση ευρυχωρίας. Χάρη σε αυτά, το σπίτι παραμένει ταυτόχρονα προστατευμένο και ανοιχτό, στεγασμένο αλλά σε άμεση επαφή με τη γύρω βλάστηση.

Μέσα από τη θερμότητα των υλικών, τη συνέχεια με το τοπίο και την έμφαση στην οικογενειακή συνύπαρξη, το MLL Residence διαμορφώνει ένα ήρεμο και γενναιόδωρο περιβάλλον κατοίκησης. Το έργο μετατρέπει την κατοικία σε έναν χώρο όπου η αρχιτεκτονική και η φύση υποστηρίζουν έναν κοινό τρόπο ζωής.

Η βραβευμένη με Red Dot Award λύση συνδυάζει σχεδιασμό που θυμίζει χαρτί, εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση ενέργειας και ευέλικτη διαχείριση περιεχομένου.

Μια νέα επαγγελματική οθόνη από την LG Electronics

Η LG Electronics (LG) ενισχύει τη θέση της στην αγορά των επαγγελματικών οθονών με την παρουσίαση της LG E-Paper Display, μιας λύσης εξαιρετικά χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, σχεδιασμένης για διαφορετικά επαγγελματικά περιβάλλοντα. Το νέο προϊόν βραβεύτηκε με το Red Dot Award: Product Design 2026, ως αναγνώριση του καινοτόμου σχεδιασμού του με επίκεντρο τον χρήστη, και θα κυκλοφορήσει αρχικά στη Νότια Κορέα στις αρχές του επόμενου μήνα, ενώ Ευρώπη και ΗΠΑ θα ακολουθήσουν τον Ιούλιο.

Τεχνολογία E-Paper και εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση ενέργειας

Η LG E-Paper Display διαθέτει οθόνη διαγωνίου 0,81 μ. (32 ιντσών), ανάλυση QHD 2.560 x 1.440 και αναλογία διαστάσεων 16:9. Χρησιμοποιεί τεχνολογία ηλεκτρονικού μελανιού, η οποία σχηματίζει εικόνες μετακινώντας και τοποθετώντας ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια χρώματος μέσα σε ηλεκτρικό πεδίο.

Η οθόνη καταναλώνει ενέργεια μόνο όταν ενημερώνεται το περιεχόμενό της, μειώνοντας σημαντικά την κατανάλωση. Η δυνατότητα δυναμικής ενημέρωσης περιεχομένου, σε συνδυασμό με τη μείωση της εξάρτησης από έντυπα διαφημιστικά υλικά, όπως οθόνες στα σημεία πώλησης και πινακίδες εντός καταστημάτων, καθιστά τη λύση κατάλληλη για εμπορικούς εσωτερικούς χώρους, όπως καταστήματα λιανικής, ξενοδοχειακά και εταιρικά περιβάλλοντα.*

Σχεδιασμός που θυμίζει χαρτί και άνετη εμπειρία θέασης

Βασικό χαρακτηριστικό της LG E-Paper Display είναι η δυνατότητά της να αναπαράγει την υφή και την αίσθηση μιας παραδοσιακής χάρτινης αφίσας. Χωρίς την ανάγκη οπίσθιου φωτισμού, η οθόνη μπορεί να ενσωματώνεται ομαλά σε διαφορετικά εμπορικά περιβάλλοντα.

Το προϊόν έχει συνολικό πάχος 17,8 χιλ. (0,02 μ.), με πάχος μόλις 8,6 χιλ. (0,01 μ.) στο λεπτότερο σημείο του, και ζυγίζει μόλις 3,1 κιλά μαζί με την ενσωματωμένη μπαταρία, επιτρέποντας εύκολη εγκατάσταση και επανατοποθέτηση.

Η οθόνη προσφέρει επίσης άνετη εμπειρία θέασης και ευρείες γωνίες θέασης, 180 μοίρες οριζόντια και 180 μοίρες κάθετα, χάρη στον ανακλαστικό πίνακα χωρίς οπίσθιο φωτισμό. Με τον αποκλειστικό αλγόριθμο βελτιστοποίησης εικόνας της LG, η E-Paper Display αναπαράγει ζωντανά χρώματα που ενισχύουν την οπτική επίδραση του περιεχομένου.

Έξυπνη διαχείριση ενέργειας και περιεχομένου

Η νέα οθόνη της LG έχει σχεδιαστεί ώστε να βελτιώνει τη λειτουργική αποδοτικότητα. Η μπαταρία υψηλής χωρητικότητας 72Wh υποστηρίζει παρατεταμένη λειτουργία και μπορεί να φορτιστεί πλήρως σε περίπου τρεις ώρες με τον παρεχόμενο φορτιστή, όταν το προϊόν βρίσκεται σε κατάσταση απενεργοποίησης. Η οθόνη υποστηρίζει επίσης ασύρματη φόρτιση μέσω αποσπώμενης μαγνητικής μπαταρίας.

Η λειτουργία διαχείρισης ενέργειας ενισχύει περαιτέρω την αποδοτικότητα, ελέγχοντας αυτόματα την κατανάλωση της LG E-Paper Display με βάση χρονοδιαγράμματα περιεχομένου που ορίζει ο χρήστης και περιορίζοντας την κατανάλωση στο ελάχιστο, καθώς η οθόνη ενεργοποιείται μόνο όταν απαιτούνται ενημερώσεις.

Απομακρυσμένη διαχείριση μέσω webOS και LG SuperSign CMS

Η LG E-Paper Display διαθέτει έκδοση του webOS, της διαισθητικής έξυπνης πλατφόρμας της LG, βελτιστοποιημένη για εφαρμογές B2B signage, καθώς και ενσωματωμένη συνδεσιμότητα Wi-Fi, επιτρέποντας εύκολη απομακρυσμένη διαχείριση. Μέσω της λύσης διαχείρισης signage της LG, η οποία είναι προσβάσιμη από πρόγραμμα περιήγησης, οι χρήστες μπορούν να παρακολουθούν την κατάσταση της συσκευής, να προσαρμόζουν τις ρυθμίσεις, να πραγματοποιούν ενημερώσεις λογισμικού και να αντικαθιστούν το περιεχόμενο.

Για πιο ευέλικτη διανομή περιεχομένου, η οθόνη υποστηρίζει ενσωμάτωση με το LG SuperSign CMS, επιτρέποντας τον απομακρυσμένο προγραμματισμό και τη διανομή περιεχομένου μίας εικόνας σε πολλαπλές μονάδες E-Paper Display. Υποστηρίζεται επίσης η διανομή περιεχομένου μέσω συσκευών αποθήκευσης USB ή μέσω των διακομιστών CMS των πελατών.

Μια νέα B2B λύση επαγγελματικής οθόνης

«Με τον εξαιρετικά ελαφρύ και εξαιρετικά λεπτό σχεδιασμό της, καθώς και με την πρωτοποριακή τεχνολογία εξαιρετικά χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, η LG E-Paper Display αποτελεί μια ελκυστική νέα λύση εμπορικής οθόνης για πελάτες B2B», δήλωσε ο Nicolas Min, επικεφαλής του τμήματος Information Display Business της LG Media Entertainment Solution Company.

LG Business Solutions Greece

Η δεύτερη διοργάνωση του Spain is in Athens πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, με θεματικό άξονα The Value of Design in Hospitality. Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του Spain is in, της διεθνούς καμπάνιας του ICEX για την προβολή του ισπανικού design στο εξωτερικό.

Ύστερα από πρόσκληση της Ισπανικής Πρεσβείας στην Αθήνα και του ICEX, το ek magazine ανέλαβε για δεύτερη συνεχή χρονιά τη συνολική επιμέλεια και παραγωγή της διοργάνωσης στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας το πρόγραμμα της εκδήλωσης, επιλέγοντας τη θεματολογία και την τοποθεσία διεξαγωγής, καθώς και συντονίζοντας τη συμμετοχή εταιρειών, ομιλητών, επαγγελματιών του χώρου και προσκεκλημένων.

Το Spain is in Athens Vol. 2 πραγματοποιήθηκε ως κλειστή εκδήλωση αποκλειστικά κατόπιν πρόσκλησης (invitation only), συγκεντρώνοντας επιλεγμένους εκπροσώπους της αρχιτεκτονικής, του design, της φιλοξενίας και της ανάπτυξης ακινήτων και η βραδιά ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο το design περνά από τη σύλληψη στην υλοποιημένη εμπειρία φιλοξενίας.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό του Πρέσβη της Ισπανίας, κ. Jorge Domecq, ενώ στη συνέχεια ο Ισπανός designer Héctor Serrano πραγματοποίησε ομιλία, προσεγγίζοντας το design ως εργαλείο για την ανάπτυξη συναισθηματικών δεσμών, σαφήνειας, χρηστικότητας και έκπληξης.

Ακολούθησε το πάνελ “From Design to Delivery: How does design actually translate into a built hospitality project?”, με συντονιστή τον Σταύρο Μαρτίνο από το ek magazine και ομιλητές τους Δημήτρη Καραμπατάκη, Lead Architect των K-Studio, Ευγένιο Βασιλικό, Πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών – Αττικής & Αργοσαρωνικού, Πέννυ Ζαγλαρίδου, Co-Founder της Wealthia Hospitality, και Παναγιώτη Καπετανάκο, Chief Asset Management Officer της Dimand S.A.

Η συζήτηση προσέγγισε τον ξενοδοχειακό σχεδιασμό όχι ως εικόνα ή διακόσμηση, αλλά ως μια σύνθετη διαδικασία που διαμορφώνεται από την αρχιτεκτονική, το επενδυτικό πλάνο, τη λειτουργία, την κατασκευή, τη συντήρηση, την ταυτότητα του brand και τη μακροπρόθεσμη αξία του έργου.

Μετά το πάνελ, οι συμμετέχουσες εταιρείες Actiu, Agora Fabrics, Bathco, Gandiablasco, Hisbalit, Ondarreta, Oset και Punt παρουσίασαν λύσεις για ξενοδοχεία, contract projects και εσωτερικούς χώρους, που περιλάμβαναν από έπιπλα, υφάσματα και εξοπλισμούς υπαίθριου χώρου έως είδη μπάνιου, μωσαϊκά, κεραμικές επιφάνειες και bespoke εφαρμογές, ενώ η βραδιά συνεχίστηκε και έκλεισε με networking, περιήγηση στα stands, finger food και κρασί.

Το Spain is in Athens αποτελεί μια πλατφόρμα διαλόγου και δικτύωσης που φέρνει σε επαφή κορυφαίες ισπανικές εταιρείες design με την ελληνική αρχιτεκτονική, ξενοδοχειακή και κατασκευαστική αγορά, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.

Ιαπωνική αισθητική στη σύγχρονη Αθήνα

Το Darya J Hotel αποτελεί έναν σύγχρονο προορισμό φιλοξενίας στην Αθήνα, όπου οι αρχές της ιαπωνικής αισθητικής μεταφράζονται σε μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική εμπειρία. Βασισμένο στις έννοιες της απλότητας, της ισορροπίας και της αυθεντικότητας των υλικών, το έργο δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και διακριτικής πολυτέλειας μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της πόλης.

Κοινόχρηστοι χώροι, υπαίθρια αυλή και δώμα

Οι κοινόχρηστοι χώροι οργανώνονται γύρω από μια αίσθηση συνέχειας και ροής, συνδέοντας το lobby, το bar και την αίθουσα πρωινού με έναν διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο με φύτευση και πισίνα. Στον ημιώροφο διαμορφώνονται ευέλικτοι χώροι co-working, ενώ στο δώμα αναπτύσσεται roof bar με jacuzzi, προσφέροντας πανοραμική θέα προς την Αθήνα.

Δωμάτια, σουίτες και χωρικές μεταβάσεις

Στους πέντε ορόφους του ξενοδοχείου αναπτύσσονται 34 δωμάτια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων σουιτών. Η χωρική οργάνωση χαρακτηρίζεται από καθαρότητα και ευέλικτες μεταβάσεις μεταξύ των λειτουργιών. Σε επιλεγμένα δωμάτια, υπερυψωμένες επιφάνειες ύπνου και διαχωριστικά στοιχεία εμπνευσμένα από τις παραδοσιακές ιαπωνικές noren δημιουργούν μια σύγχρονη ερμηνεία της ιαπωνικής κατοίκησης.

Υλικότητα και κατασκευαστική ακρίβεια

Η υλικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο της σύνθεσης. Ξυλεία σε θερμές αποχρώσεις κερασιάς, μάρμαρα Βώλακα και Κρήτης, φυσικές υφές και ειδικές τεχνοτροπίες συνθέτουν χώρους με έντονη απτική ποιότητα και διαχρονικό χαρακτήρα. Custom φωτιστικά, συνεπίπεδες λεπτομέρειες και προσεκτικά σχεδιασμένες ενώσεις ενισχύουν τη συνολική αίσθηση αρμονίας και ακρίβειας.

Πρόσοψη εμπνευσμένη από τα shoji screens

Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου εκφράζεται κυρίως μέσα από τη μεταλλική όψη, εμπνευσμένη από τα παραδοσιακά ιαπωνικά shoji screens. Κατακόρυφα μεταλλικά στοιχεία και διάτρητες επιφάνειες λειτουργούν ως φίλτρα φωτός και ιδιωτικότητας, προσδίδοντας βάθος, ρυθμό και μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εικόνα στο κέλυφος. Κατά τις βραδινές ώρες, ο γραμμικός φωτισμός αναδεικνύει τη γεωμετρία της σύνθεσης, ενισχύοντας την παρουσία του κτιρίου στο αστικό τοπίο.

Ηρεμία, υλικότητα και ατμόσφαιρα

Το Darya J Hotel προσεγγίζει τη φιλοξενία ως μια εμπειρία ηρεμίας, υλικότητας και προσεκτικά συντεθειμένης ατμόσφαιρας, όπου η ιαπωνική φιλοσοφία συναντά τη σύγχρονη Αθήνα.

Ένα ρετιρέ ανοίγεται στο φως

Το D Flat της Βιργινίας Μαλάμη είναι μετασχηματισμός ενός ρετιρέ στη Βουλιαγμένη, με ανοίγματα σε τρεις πλευρές, σε έναν πιο καθαρό και φωτεινό χώρο κατοικίας. Στην αρχική διάταξη, οι χώροι διημέρευσης ήταν στραμμένοι προς μία μόνο κατεύθυνση, αφήνοντας το βάθος του διαμερίσματος υποφωτισμένο. Η ανακαίνιση ανοίγει την κάτοψη από άκρη σε άκρη, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διατρέχει τα συνολικά 14,50 μ. του εσωτερικού από το πρωί έως το βράδυ.

Το έργο εγκαθιστά μια νέα σχέση ανάμεσα στους ενεργούς κοινόχρηστους χώρους και τα πιο ήσυχα ιδιωτικά δωμάτια. Αντί να αντιμετωπίσει το διαμέρισμα ως ακολουθία ανεξάρτητων δωματίων, ο ανασχεδιασμός εισάγει μια συνεχή χωρική οργάνωση, ισορροπώντας την ανοιχτότητα, την ιδιωτικότητα και τη μεταβαλλόμενη παρουσία του φωτός μέσα στη διάρκεια της ημέρας.

Τρεις διαμήκεις ζώνες κατοίκησης

Η κάτοψη οργανώνεται σε τρεις διαμήκεις ζώνες: τη ζώνη διημέρευσης, μια κεντρική ζώνη εξυπηρέτησης και εγκαταστάσεων, και τη ζώνη ύπνου. Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια ποικιλία στον ρυθμό και την ατμόσφαιρα. Οι κοινόχρηστοι χώροι παραμένουν ανοιχτοί και ευέλικτοι, σχεδιασμένοι για να φιλοξενούν διαφορετικές εκδηλώσεις της καθημερινής ζωής, ενώ τα υπνοδωμάτια είναι πιο ήρεμα και περίκλειστα.

Η μεσαία ζώνη λειτουργεί ως κατώφλι ανάμεσα στις δύο αυτές συνθήκες. Προσδίδει πάχος στην κάτοψη, ορίζει μεταβάσεις και συγκεντρώνει τα πιο τεχνικά στοιχεία του διαμερίσματος, επιτρέποντας στους χώρους διημέρευσης και στα υπνοδωμάτια να διατηρούν μια αίσθηση ηρεμίας και καθαρότητας.

Μια ξύλινη ραχοκοκαλιά από δρυ για τις υποδομές της κατοίκησης

Στο κέντρο του έργου βρίσκεται μια συνεχής κατασκευή από δρυ, η οποία διατρέχει το μήκος του διαμερίσματος. Είναι ταυτόχρονα έπιπλο και χώρος: ένα ακριβές αρχιτεκτονικό στοιχείο που συγκεντρώνει σχεδόν όλα όσα εισάγονται εκ νέου από την ανακαίνιση σε ένα ενιαίο σύστημα.

Η ξύλινη ραχοκοκαλιά περιλαμβάνει την κουζίνα, αποθηκευτικό χώρο για παλτά στην είσοδο, κρυφές πόρτες προς τα υπνοδωμάτια, ντουλάπι με πλυντήριο, WC, βιβλιοθήκη και έπιπλο τηλεόρασης. Με τη συγκέντρωση αυτών των λειτουργιών, η υπόλοιπη κάτοψη παραμένει ανοιχτή και απαλλαγμένη από περιττά στοιχεία. Ένας συνεχής γραμμικός φωτισμός ακολουθεί το μήκος της κατασκευής, μετατρέποντάς τη μετά τη δύση του ήλιου σε πρωταγωνιστή του διαμερίσματος: μια φωτισμένη ραχοκοκαλιά που δίνει στο νέο πρόγραμμα ενιαία και αναγνωρίσιμη παρουσία.

Υλική συνέχεια μέσα από μάρμαρο και δρυ

Η προσέγγιση της υλικότητας βασίστηκε στη συνέχεια και όχι στην αντικατάσταση. Το υπάρχον μπεζ μάρμαρο Ιωαννίνων διατηρήθηκε ως σταθερό σημείο αναφοράς, ενώ η νέα δρυς έρχεται σε διάλογο με την προϋπάρχουσα παρουσία του ξύλου στο διαμέρισμα.

Μαζί, το μάρμαρο και η δρυς δημιουργούν έναν μετρημένο ρυθμό κατά μήκος της κάτοψης μέσα από μοτίβα, αρμούς και επαναλήψεις. Οι κόκκινες και λευκές ριγέ τέντες επανεισάγονται επίσης, επαναφέροντας την αρχική τους γραφική παρουσία στο ανανεωμένο διαμέρισμα.

Επανάχρηση και χωρική μνήμη

Η επανάχρηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της στάσης του έργου απέναντι στη βιωσιμότητα και στον σεβασμό του υπάρχοντος. Εκεί όπου απαιτήθηκε νέο μάρμαρο στην περιοχή της κουζίνας, μετά την αφαίρεση του παρκέ, το υλικό προήλθε από την κατεδάφιση γειτονικής ανακαίνισης.

Η επιλογή αυτή μειώνει τα απόβλητα και επεκτείνει τη ζωή ενός ήδη υπάρχοντος υλικού, δίνοντάς του νέο ρόλο μέσα στο διαμέρισμα. Η ανακαίνιση, επομένως, δεν εργάζεται μόνο με νέα στοιχεία, αλλά και με θραύσματα υλικής μνήμης που ενσωματώνονται στη σύγχρονη οργάνωση του έργου.

Ελληνική ατμόσφαιρα και ελβετική ακρίβεια

Το D Flat αντανακλά επίσης την προσωπική αρχιτεκτονική διαδρομή της Βιργινίας Μαλάμη. Μεγαλωμένη μέσα σε ένα ελληνικό πολιτισμικό πλαίσιο, με τη χαρακτηριστική του σχέση με το φως, τα υλικά και την καθημερινή εξωστρέφεια της κατοίκησης, και αρχιτεκτονικά διαμορφωμένη στην Ελβετία, όπου η ακρίβεια και η λειτουργική σαφήνεια είναι αδιαπραγμάτευτες, η αρχιτέκτονας συνθέτει στο έργο δύο διαφορετικές αναφορές χωρίς ιεραρχία.

Η τοπική ατμόσφαιρα και οι οικείες χωρικές αναφορές συνδυάζονται με μια ελβετικής επιρροής πειθαρχία στην οργάνωση, τη συγκέντρωση των υποδομών και τις κρυφές μεταβάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα διαμέρισμα ήρεμο και λειτουργικό, που διατηρεί ισχυρή σχέση με το περιβάλλον και την ιστορία του.

Νέα ζωή για ένα κληρονομημένο διαμέρισμα

Η ανακαίνιση αναγνωρίζει επίσης την προσωπική ιστορία του διαμερίσματος, το οποίο βρίσκεται μέσα σε μια οικοδομή που είχε αρχικά κατασκευαστεί από τον πατέρα της Βιργινίας Μαλάμη. Ο υπάρχων χαρακτήρας και η χωρική μνήμη αντιμετωπίζονται ως υλικό προς επεξεργασία, εκλέπτυνση και συνέχεια, όχι ως κάτι που πρέπει να αντικατασταθεί.

Τελικά, το D Flat είναι ένα έργο ευθυγράμμισης: της κάτοψης με τον ήλιο, της νέας επέμβασης με την υπάρχουσα ύλη και της σύγχρονης ζωής με τον κληρονομημένο χαρακτήρα του χώρου. Μέσα από μια συνεχή ξύλινη ραχοκοκαλιά από δρυ, διατηρημένο μάρμαρο και προσεκτικά οργανωμένο φως, το διαμέρισμα μετατρέπεται σε έναν ήρεμο και ακριβή χώρο κατοίκησης.

Μια κατοικία με αυλή, διαμορφωμένη από τους περιορισμούς του αστικού ιστού

Στη Βαγδάτη, το Shatt Al-Arab House από τους Fran Silvestre Arquitectos συλλαμβάνεται μέσα από τους περιορισμούς του οικοπέδου. Τοποθετημένο στο επίπεδο του δρόμου, πάνω σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους άξονες της πόλης, το οικόπεδο καθορίζεται από τη γεωμετρία του αστικού ιστού και από την ανάγκη δημιουργίας ιδιωτικότητας, ανοιχτότητας και οικιακής ηρεμίας μέσα σε ένα πυκνό μητροπολιτικό περιβάλλον.

Το πρόγραμμα ζητούσε μια κατοικία που να συγκεντρώνει έναν χώρο ημερήσιας διαβίωσης, δύο χώρους νυχτερινής ζώνης και έναν χώρο φυσικής άσκησης. Δεδομένου του περιορισμένου μεγέθους του οικοπέδου, η πιο άμεση στρατηγική θα ήταν η καθ’ ύψος ανάπτυξη, ώστε να απελευθερωθεί χώρος για κήπο. Αντί γι’ αυτό, οι αρχιτέκτονες επέλεξαν να καταλάβουν ολόκληρο το οικόπεδο με έναν εκτεταμένο ισόγειο όγκο.

Μια οριζόντια στρατηγική για ένα συμπαγές οικόπεδο

Η απόφαση για οριζόντια ανάπτυξη επιτρέπει στην κατοικία να διαμορφώσει μια διαφορετική σχέση με τον υπαίθριο χώρο. Αντί το πρόγραμμα να συγκεντρώνεται σε έναν συμπαγή κατακόρυφο όγκο, το έργο απλώνεται στο σύνολο του οικοπέδου και συνδέεται με το εξωτερικό περιβάλλον με δύο διακριτούς τρόπους.

Ο πρώτος είναι ένας περιμετρικός κήπος, ο οποίος λειτουργεί ως φίλτρο ανάμεσα στην κατοικία, τη λεωφόρο και τους γύρω δρόμους. Ο δεύτερος είναι μια κεντρική κυκλική αυλή, η οποία γίνεται ο βασικός υπαίθριος χώρος της κατοικίας και το στοιχείο που οργανώνει το σύνολο της κάτοψης.

Η κυκλική αυλή ως κέντρο της κατοικίας

Η κεντρική αυλή συγκεντρώνει γύρω της τους πιο δημόσιους και ανοιχτούς χώρους της κατοικίας. Προς τη μία κατεύθυνση, δημιουργεί μια ακολουθία εσωτερικών και υπαίθριων χώρων που ξεκινά και καταλήγει στον περιμετρικό κήπο, επιτρέποντας στο εσωτερικό να επεκτείνεται οπτικά και φυσικά σε όλο το βάθος του οικοπέδου.

Η χωρική αυτή ακολουθία ορίζεται από τέσσερα γυάλινα όρια, τα οποία μπορούν να αναδιπλωθούν πλήρως κατά μήκος των πλευρικών τοίχων. Όταν ανοίγουν, δημιουργούν μια υβριδική συνθήκη ανάμεσα στο μέσα και το έξω, μετατρέποντας την κατοικία σε έναν ενιαίο ανοιχτό χώρο που εκτείνεται από το ένα άκρο του οικοπέδου έως το άλλο.

Περιμετρικός κήπος, ιδιωτικότητα και αναδιπλούμενα όρια

Ο περιμετρικός κήπος έχει διπλό ρόλο. Προστατεύει την κατοικία από την ένταση του γύρω αστικού περιβάλλοντος, ενώ επιτρέπει σε κάθε χώρο να παραμένει συνδεδεμένος με το πράσινο και το φυσικό φως. Ως όριο, δεν λειτουργεί ως σκληρός διαχωρισμός, αλλά ως φυτεμένο κατώφλι που διαμεσολαβεί ανάμεσα στην οικιακή ζωή και την πόλη.

Τα αναδιπλούμενα γυάλινα πετάσματα ενισχύουν αυτή την αίσθηση διαπερατότητας. Επιτρέπουν στους χώρους διημέρευσης να μεταβάλλουν τον χαρακτήρα τους ανάλογα με τη χρήση, το κλίμα και την ώρα της ημέρας, επεκτείνοντας το οικιακό εσωτερικό προς τον κήπο και την αυλή.

Ζώνες ύπνου, πυρήνες εξυπηρέτησης και καθαρότητα κάτοψης

Στην αντίθετη κατεύθυνση από την κύρια ανοιχτή ακολουθία, τοποθετούνται οι δύο βασικοί χώροι της νυχτερινής ζώνης, με πιο ελεγχόμενη σχέση προς το εξωτερικό. Οι χώροι αυτοί ανοίγονται μόνο προς την περίμετρο, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και ταυτόχρονα επαφή με τον κήπο.

Στις τέσσερις γωνίες της κατοικίας τοποθετούνται κλειστοί πυρήνες, οι οποίοι συγκεντρώνουν τους χώρους εξυπηρέτησης. Η καθαρή αυτή διάταξη απελευθερώνει τους κεντρικούς και περιμετρικούς χώρους, προσδίδοντας στην κάτοψη μια ακριβή οργάνωση, όπου οι ανοιχτές, ιδιωτικές και βοηθητικές ζώνες βρίσκονται σε προσεκτική ισορροπία.

Ένα υπαίθριο δώμα ως όαση πάνω από την πόλη

Το δώμα ολοκληρώνει τη χωρική σύνθεση της κατοικίας. Προσβάσιμο μέσω εσωτερικής κλίμακας, συλλαμβάνεται ως μια υπερυψωμένη όαση, ορισμένη από διαδοχικά όρια. Στην εξωτερική του πλευρά, η φύτευση του κήπου προσφέρει ιδιωτικότητα από την πόλη.

Στην εσωτερική του πλευρά, μια επιφάνεια νερού στέφει την κυκλική αυλή που βρίσκεται από κάτω. Σε ένα σημείο, το στοιχείο του νερού βαθαίνει, επιτρέποντας τη χρήση του για λουτρό. Το δώμα επεκτείνει έτσι κατακόρυφα τη λογική της κατοικίας, δημιουργώντας έναν τελικό υπαίθριο χώρο όπου η φύτευση, το νερό και η περίκλειστη συνθήκη συγκροτούν ένα προστατευμένο οικιακό τοπίο πάνω από τον δρόμο.

Ένα σύγχρονο café στο αλπικό τοπίο

Στο Tarvisio, μια πόλη που χαρακτηρίζεται από τη θέση της ανάμεσα στην Ιταλία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, το Caffè Nazionale επαναλειτουργεί ως ένας σύγχρονος χώρος συνάντησης και κοινωνικής ζωής. Σχεδιασμένο από την αρχιτέκτονα Elisa Mansutti, το έργο επαναφέρει στο προσκήνιο ένα όνομα βαθιά ριζωμένο στη συλλογική μνήμη της πόλης, επανερμηνεύοντάς το μέσα από μια γλώσσα από καμάρες, ξύλο, μάρμαρο και φύτευση.

Το Tarvisio βρίσκεται σε παραμεθόριο περιοχή, που χαρακτηρίζεται από την ανταλλαγή, τη διέλευση και την άφιξη. Ανάμεσα στις κορυφές των Ιουλιανών Άλπεων και το Δάσος του Tarvisio, το café αντλεί από αυτή τη συνθήκη του περάσματος και της συνάντησης, μεταφράζοντας μορφές και υλικά της αλπικής παράδοσης σε ένα εκλεπτυσμένο εσωτερικό καθημερινής χρήσης.

Η επανερμηνεία ενός ιστορικού café

Το έργο καταλαμβάνει έναν μεγάλο, κενό εμπορικό χώρο στον κεντρικό δρόμο της πόλης, με μεγάλη βιτρίνα προς τον δρόμο και εσωτερική οργάνωση που καθορίζεται από μια σειρά υφιστάμενων υποστυλωμάτων. Αντί να αντιμετωπιστούν ως περιορισμός, τα υποστυλώματα ενσωματώθηκαν σε ένα ρυθμικό αρχιτεκτονικό σύστημα που οργανώνει το σύνολο του χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εσωτερικό που ισορροπεί ανάμεσα στην ανοιχτή αίσθηση και την προστασία. Το café παραμένει οπτικά συνδεδεμένο με τον δρόμο, ενώ η εσωτερική του σύνθεση εισάγει μια πιο πολυεπίπεδη ακολουθία χώρων, επιτρέποντας διαφορετικές χρήσεις στη διάρκεια της ημέρας.

Οι καμάρες ως διαπερατά κατώφλια

Η πρώτη σχεδιαστική χειρονομία ήταν η μετατροπή των υφιστάμενων υποστυλωμάτων σε έναν τοίχο οργανωμένο από μια συνεχή σειρά αψίδων. Ξεκινώντας από την είσοδο, αυτή η ακολουθία εκτείνεται κατά μήκος του εσωτερικού, φιλτράροντας τον χώρο και εγκαθιστώντας έναν σαφή ρυθμό.

Οι καμάρες διακρίνουν την περιοχή του bistro από το πιο εσωστρεφές lounge, χωρίς να τα διαχωρίζουν πλήρως. Κανονικές και μετρημένες, λειτουργούν ως διαπερατά κατώφλια: αρχιτεκτονικά στοιχεία που υποδηλώνουν τη διαίρεση, διατηρώντας ταυτόχρονα την οπτική συνέχεια και τη ροή της κίνησης.

Ένα αρθρωτό σύστημα από ξύλο ελάτης

Στο πίσω μέρος του café, ένα φόντο από ξύλο ελάτης παραπέμπει στα γηγενή είδη δέντρων της περιοχής του Tarvisio. Θερμό και απτικό, το ξύλινο σύστημα διαχωρίζει τους χώρους εξυπηρέτησης από τον δημόσιο χώρο, εισάγοντας μια υλικότητα άμεσα συνδεδεμένη με το περιβάλλον αλπικό τοπίο.

Το σύστημα βασίζεται σε κάνναβο 0,60 μ. Κατακόρυφα ξύλινα στοιχεία επενδύουν τους τοίχους και διαμορφώνουν ανοιχτά ράφια για την έκθεση φιαλών κρασιού. Ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό, τα στοιχεία αυτά επεκτείνονται προς την οροφή, όπου μετατρέπονται σε δοκούς και πάνελ που ενσωματώνουν τον φωτισμό. Τοίχοι, έπιπλα και οροφές συνδέονται έτσι μέσα από μια συνεχή αρθρωτή τάξη.

Πράσινο μάρμαρο και η λειτουργική καρδιά του café

Ο πάγκος αποτελεί τη λειτουργική καρδιά του Caffè Nazionale. Σχεδιασμένος σε διάταξη L, με κεντρική νησίδα, συνδυάζει υλικά που παραπέμπουν στο αλπικό περιβάλλον: ξύλο ελάτης και πράσινο μάρμαρο.

Η διάταξη προσφέρει άνετες επιφάνειες εργασίας, υπερυψωμένο επίπεδο για γρήγορη εξυπηρέτηση και άμεση πρόσβαση προς το υπόγειο και τους χώρους του προσωπικού. Η λειτουργική σαφήνεια συνδυάζεται με υλική ένταση, καθιστώντας τον πάγκο τόσο εργαλείο εργασίας όσο και οπτικό σημείο αναφοράς μέσα στο café.

Lounge, ψηλό τραπέζι και σκηνογραφική φύτευση

Κατά μήκος της υαλωμένης όψης, ένας ξύλινος πάγκος αναπτύσσεται παράλληλα με τα παράθυρα. Η επένδυση του καθίσματος με πράσινο δέρμα ενισχύει την υλική παλέτα του εσωτερικού, προσφέροντας ταυτόχρονα έναν άνετο χώρο παραμονής. Τα θερμαντικά σώματα ενσωματώνονται πίσω από ξύλινα διάτρητα πάνελ, διατηρώντας την οπτική συνέχεια και επιτρέποντας την κυκλοφορία του θερμού αέρα.

Στην περιοχή του lounge, ένα μεγάλο ψηλό τραπέζι από μάρμαρο, πακτωμένο στο δάπεδο, λειτουργεί ως γλυπτική παρουσία. Στιβαρό αλλά εκλεπτυσμένο, μετατρέπει τον χώρο σε σημείο αφιερωμένο στη συνάντηση. Στο πίσω μέρος του lounge, μια υπερυψωμένη γραμμική ζαρντινιέρα επενδυμένη με γυαλιστερά πράσινα κεραμικά πλακίδια εισάγει ένα ζωντανό φόντο, μεταφέροντας την παρουσία του εξωτερικού τοπίου στο εσωτερικό.

Ευέλικτη φιλοξενία για διαφορετικές στιγμές της ημέρας

Η διάταξη σχεδιάστηκε ώστε να υποστηρίζει πολλαπλές χρήσεις, οργανωμένη γύρω από τη ρυθμική ακολουθία των καμαρών που χωρίζει το café σε δύο βασικές ζώνες: το bistro και το lounge. Κάθε περιοχή μπορεί να φιλοξενεί διαφορετικές δραστηριότητες, διατηρώντας παράλληλα μια συνεκτική συνολική ατμόσφαιρα.

Από τα πρωινά γεύματα και τα brunches μέχρι τα απογευματινά aperitifs και τις βραδινές ζωντανές μουσικές εμφανίσεις, το café μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικά κοινωνικά και πολιτιστικά προγράμματα. Ο συνδυασμός αρθρωτών στοιχείων, ανοιχτής κάτοψης και ευέλικτης επίπλωσης επιτρέπει στο Caffè Nazionale να παραμένει φιλόξενο και λειτουργικό σε όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Αλπικά υλικά και ανανεωμένη τοπική ταυτότητα

Το έργο ξεκινά από το υπάρχον μαρμάρινο δάπεδο, το οποίο χαρακτηρίζεται από μεταβαλλόμενους τόνους ανάμεσα στο δασικό πράσινο και το βαθύ κοκκινωπό καφέ. Από αυτή την υλική αφετηρία αναπτύσσεται μια παλέτα που επανερμηνεύει το αλπικό πλαίσιο: ξύλο ελάτης για τους τοίχους και τις οροφές, πράσινο που εκφράζεται μέσα από το μάρμαρο, τα γυαλισμένα κεραμικά πλακίδια και τον ανάγλυφο σοβά, και ζωντανή φύτευση που ολοκληρώνει τη σύνθεση.

Μέσα από αυτά τα στοιχεία, το Caffè Nazionale γίνεται κάτι περισσότερο από ένας ανακαινισμένος χώρος φιλοξενίας. Συλλαμβάνεται ως ένας τόπος συνάντησης και ταυτότητας, σε διαρκή διάλογο με την πόλη, το τοπίο και τη μνήμη του Tarvisio ως παραμεθόριου τόπου κίνησης και ανταλλαγής.

Ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του ’70 επανασχεδιάζεται μέσα από την καμπύλη

Στη Γλυφάδα, οι Grozopoulos+Associates ανέλαβαν τη ριζική ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 100,00 τ.μ. της δεκαετίας του ’70. Η αρχική κατοικία έφερε τα τυπικά χωρικά και υλικά χαρακτηριστικά της εποχής: διαχωρισμένα δωμάτια, τυποποιημένη οργάνωση, παρκέ, μωσαϊκά και μια κατακερματισμένη εσωτερική διάταξη.

Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν τον πλήρη ανασχεδιασμό του διαμερίσματος, με στόχο τη δημιουργία μιας σύγχρονης και φιλόξενης κατοικίας, κατάλληλης τόσο για ιδία χρήση όσο και για βραχυχρόνια μίσθωση. Αντί να διαγράψει τη μνήμη του υπάρχοντος εσωτερικού, η πρόταση αναβαθμίζει το διαμέρισμα με βάση τις απαιτήσεις της σύγχρονης διαβίωσης, διατηρώντας παράλληλα στοιχεία από την ατμόσφαιρα και τον υλικό χαρακτήρα της εποχής του.

Αναδιοργάνωση της κάτοψης για τη σύγχρονη κατοίκηση

Η ανακαίνιση περιλάμβανε ουσιαστική αναδιάταξη της κάτοψης. Η θέση του λουτρού αντιμετατέθηκε με εκείνη της κουζίνας, ο διάδρομος διανοίχθηκε, ενώ τα δάπεδα και οι επενδύσεις στην κουζίνα, το λουτρό και το WC αντικαταστάθηκαν πλήρως.

Η νέα οργάνωση επιτρέπει στο διαμέρισμα να λειτουργεί με μεγαλύτερη σαφήνεια και ροή. Η παλαιότερη διαίρεση των χώρων δίνει τη θέση της σε μια πιο ανοιχτή οικιακή ακολουθία, όπου οι βασικοί χώροι διημέρευσης συνδέονται οπτικά και λειτουργικά.

Οι καμπύλες ως χωρικά και λειτουργικά εργαλεία

Κεντρική σχεδιαστική χειρονομία αποτέλεσε η εισαγωγή καμπύλων γεωμετριών στο σύνολο του διαμερίσματος. Οι καμπύλες εμφανίζονται στις οροφές, στα σταθερά έπιπλα και στα κινητά στοιχεία, συγκροτώντας μια ενιαία χωρική γλώσσα για την κατοικία.

Δεν λειτουργούν, ωστόσο, μόνο ως μορφολογικό μοτίβο. Οι καμπύλες οργανώνουν τον χώρο, ενσωματώνουν τον φωτισμό, μαλακώνουν τις μεταβάσεις και ορίζουν διακριτικά τις επιμέρους λειτουργικές ζώνες, προσδίδοντας στο εσωτερικό συνέχεια χωρίς την ανάγκη αυστηρών διαχωρισμών.

Ένα bar-counter από πράσινο μάρμαρο ως σημείο αναφοράς

Η ενοποίηση της κουζίνας με την τραπεζαρία και το καθιστικό οργανώνεται γύρω από ένα γραμμικό bar-counter, επενδυμένο με βαθιά πράσινο ινδικό μάρμαρο. Τοποθετημένο ως σημείο αναφοράς αλλά και ως καθημερινό λειτουργικό στοιχείο, το counter αγκυρώνει τον ενιαίο χώρο διημέρευσης.

Η φυσική πέτρα, με το χαρακτηριστικό χρώμα και το βάθος της, εισάγει μια αίσθηση διακριτικής πολυτέλειας. Η έντασή της εξισορροπείται από τις ξύλινες επιφάνειες της νέας κουζίνας και από το αποκατεστημένο παρκέ, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στις νέες παρεμβάσεις και την υλική μνήμη του διαμερίσματος.

Αποκατάσταση του παρκέ και συνέχεια της υλικής μνήμης

Το αρχικό παρκέ σε διάταξη ψαροκόκαλου αποκαταστάθηκε και σφραγίστηκε με προσοχή, ώστε να λειτουργεί ως μια διαχρονική επιφάνεια που συνδέει το παρελθόν του διαμερίσματος με τη νέα του ταυτότητα. Η επιλογή αυτή βασίστηκε όχι μόνο σε αισθητικά και ιστορικά κριτήρια, αλλά και στη βιωσιμότητα της παρέμβασης.

Με τη διατήρηση και επανάχρηση του υπάρχοντος δαπέδου, μειώθηκε σημαντικά η ανάγκη για νέα υλικά. Το αποκατεστημένο παρκέ γίνεται έτσι τόσο οπτική βάση του εσωτερικού όσο και διακριτική υπενθύμιση της προηγούμενης ζωής του διαμερίσματος.

Γήινοι τόνοι, οργανικές μορφές και ένα αστικό καταφύγιο

Η παλέτα υλικών και χρωμάτων κινείται σε ήπιους, γήινους τόνους, με κυρίαρχα τα θερμά υπόλευκα χρώματα, το φυσικό και το σκούρο ξύλο, ενώ πιο έντονες αποχρώσεις εισάγονται σε έπιπλα και επιλεγμένες λεπτομέρειες. Σύγχρονα φωτιστικά, έπιπλα, έργα τέχνης και διακοσμητικά αντικείμενα με οργανικές μορφές ενισχύουν τον συνολικό χαρακτήρα του χώρου.

Μέσα από καμπύλες γεωμετρίες, φυσικά υλικά και σύγχρονες γραμμές, η ανακαίνιση διαμορφώνει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Το διαμέρισμα μετατρέπεται σε έναν ευέλικτο και εκλεπτυσμένο χώρο διαμονής: ένα ήσυχο αστικό καταφύγιο, που συγκροτείται μέσα από σαφήνεια, θερμότητα και λιτότητα.

Μια μεταπολεμική μοντέρνα κατοικία επανασχεδιάζεται στην Alexandria

Στο άκρο ενός δρόμου στην Alexandria της Virginia, το μεταπολεμικό κτίριο Menachery μετασχηματίζεται σε μια πιο εκφραστική, λειτουργική και ανθεκτική οικογενειακή κατοικία. Το οικόπεδο πλαισιώνεται από ώριμα περιμετρικά δέντρα, των οποίων η κόμη προσφέρει ιδιωτικότητα και σκίαση, εντάσσοντας το σπίτι στο φυσικό του περιβάλλον, ενώ του επιτρέπει να διατηρεί μια σαφή παρουσία μέσα στον ιστό της γειτονιάς.

Το έργο ξεκίνησε ως ριζικός επανασχεδιασμός της υπάρχουσας κατοικίας. Επιλεγμένα τμήματα της αρχικής κατασκευής διατηρήθηκαν, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να κατευθυνθούν στη νέα, ενώ μεγάλο μέρος του προηγούμενου κελύφους αντικαταστάθηκε, καθώς αποδείχθηκε δομικά ανεπαρκές. Η διαδικασία αυτή επέτρεψε στους αρχιτέκτονες να εισαγάγουν μια ψηλότερη στέγη και μια εντελώς νέα ογκοπλαστική σύνθεση, προσδίδοντας στην κατοικία ανανεωμένη αρχιτεκτονική ταυτότητα.

Νέα ογκοπλασία, ψηλότερη στέγη και κατακόρυφος ρυθμός

Το πρόσθετο ύψος της νέας στέγης επέτρεψε στα κατακόρυφα στοιχεία τύπου πύργου να ενταχθούν σε μια ευρύτερη και πιο συνεκτική μορφή. Αντί να λειτουργούν ως μεμονωμένοι όγκοι, τα στοιχεία αυτά συμμετέχουν πλέον σε μια ενιαία αρχιτεκτονική σύνθεση, όπου η αναλογία και ο ρυθμός διαμορφώνουν τον συνολικό χαρακτήρα της κατοικίας.

Βασική αναφορά για τον σχεδιασμό υπήρξε η οπτική κίνηση των μουσικών νοτών πάνω στο πεντάγραμμο, εμπνευσμένη από την έφηβη κόρη των ιδιοκτητών, η οποία είναι πιανίστρια. Η ιδέα αυτή επηρέασε τον κατακόρυφο ρυθμό του έργου, οδηγώντας σε μια σύνθεση που είναι προσεκτικά οργανωμένη, αλλά διατηρεί μια λυρική ποιότητα.

Μια σύγχρονη ακολουθία αυλής και κήπου

Το ισόγειο περιλαμβάνει επίσημο χώρο εισόδου, γραφείο, τραπεζαρία, pantry με wet bar, powder room, mudroom, οικογενειακό καθιστικό και νέο γκαράζ τριών θέσεων με ενσωματωμένους αποθηκευτικούς χώρους. Η κύρια κλίμακα λειτουργεί ως σημείο αγκύρωσης της κάτοψης, οργανώνοντας την πορεία από την αυλή πρόσβασης του driveway προς το διώροφο foyer και, στη συνέχεια, προς την πίσω βεράντα του κήπου.

Αυτή η χωρική συνέχεια επανερμηνεύει την παραδοσιακή τυπολογία αυλής και κήπου μέσα σε ένα σύγχρονο προαστιακό πλαίσιο. Η άφιξη, η κίνηση και η καθημερινή ζωή αντιμετωπίζονται ως μέρη μιας ενιαίας αρχιτεκτονικής εμπειρίας, όπου το σπίτι ανοίγεται σταδιακά από την αυλή εισόδου προς το πιο ιδιωτικό τοπίο στο πίσω μέρος του οικοπέδου.

Ένας νέος όροφος για την οικογενειακή ζωή

Ο δεύτερος όροφος επεκτείνει το πρόγραμμα με μια κύρια σουίτα και ιδιωτικό λουτρό, η οποία συνδέεται με το ισόγειο μέσω δικής της ιδιωτικής κλίμακας. Στο ίδιο επίπεδο περιλαμβάνονται επίσης γέφυρα, δεύτερο οικογενειακό καθιστικό, ξενώνας, laundry room, powder room και αποθηκευτικοί χώροι.

Μια νέα πτέρυγα προεκτείνεται από τον κύριο όγκο της κατοικίας, διαμορφώνοντας κάτοψη σε σχήμα L και ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στην κατασκευή και το οικόπεδο. Η διάταξη αυτή ισορροπεί την ανοιχτότητα, την ιδιωτικότητα και τη ροή, επιτρέποντας στην κατοικία να υποστηρίξει την οικογενειακή ζωή με μεγαλύτερη χωρική καθαρότητα.

Quiet Modern αρχιτεκτονική με έμφαση στη λιτότητα και την ακρίβεια

Μέσα από την αναλογία, τη λιτότητα και την καθαρότητα της μορφής, το Menachery Residence εκφράζει τη φιλοσοφία Quiet Modern του MODE4 Architecture. Το έργο δεν αντιμετωπίζει την ανακαίνιση ως επιφανειακή ανανέωση, αλλά ως βαθύτερο μετασχηματισμό της δομής, της ακολουθίας των χώρων και της αρχιτεκτονικής ταυτότητας.

Η ηρεμία επιτυγχάνεται μέσα από την ακρίβεια, όχι μέσα από την υπερβολή. Η γνώριμη γλώσσα της midcentury προαστιακής κατοικίας μεταγράφεται σε μια πιο διαχρονική αρχιτεκτονική σύνθεση, όπου η ογκοπλασία, η κίνηση και η οικογενειακή ζωή έρχονται σε προσεκτική ισορροπία.

Αρχιτεκτονικές χειρονομίες

Σε μια ήσυχη γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου, μια μικρής κλίμακας μονοκατοικία της δεκαετίας του 1950 επαναπροσεγγίζεται μέσα από μια σειρά λιτών και ακριβών αρχιτεκτονικών χειρονομιών. Η μελέτη επιδιώκει να διατηρήσει την οικιακή ταυτότητα και τη χωρική μνήμη του υφιστάμενου κελύφους, προσαρμόζοντάς το παράλληλα στις ανάγκες της σύγχρονης καθημερινότητας.

Χωρική αναδιοργάνωση

Η αρχική διάταξη της κατοικίας διατηρείται σε μεγάλο βαθμό, με επιλεκτικές επεμβάσεις που ενισχύουν τη λειτουργικότητα και τη ροή των χώρων. Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί η αναδιαμόρφωση της κουζίνας, η οποία από ένας απομονωμένος και κλειστός χώρος μετατρέπεται σε έναν ανοιχτό πυρήνα καθημερινής ζωής. Η νέα της ανάπτυξη προς την είσοδο ενισχύει τη χωρική συνέχεια του εσωτερικού, ενώ η σχέση της με το καθιστικό οργανώνεται μέσω της πλαισίωσης του υφιστάμενου ανοίγματος, επιτρέποντας οπτική σύνδεση χωρίς να αναιρείται πλήρως ο διαχωρισμός των λειτουργιών.

Επανένταξη στοιχείων

Η παρέμβαση δεν επιχειρεί να αποκόψει την κατοικία από το παρελθόν της, αλλά να ενσωματώσει δημιουργικά ίχνη και στοιχεία της προηγούμενης ζωής της. Οι διακοσμητικές γύψινες κορνίζες της οροφής διατηρούνται ως φορείς μνήμης, ενώ ο νεροχύτης της αρχικής κουζίνας αποκαθίσταται και επαναχρησιμοποιείται στο λουτρό, αποκτώντας νέα λειτουργία μέσα σε διαφορετικό χωρικό πλαίσιο. Η κατοικία μετατρέπεται έτσι σε ένα πεδίο συνέχειας, όπου το παλιό και το νέο συνυπάρχουν χωρίς νοσταλγική αναπαράσταση.

Παλέτα υλικών

Η παλέτα των υλικών ακολουθεί μια ήρεμη και απτική λογική, βασισμένη σε φυσικές υφές, γήινους τόνους και καθαρές γεωμετρίες. Το ξύλο λειτουργεί ως βασικός φορέας θερμότητας και συνέχειας στο εσωτερικό, ενώ ο ανοξείδωτος πάγκος της κουζίνας εισάγει μια διακριτική σύγχρονη ένταση μέσα στη συνολική ηπιότητα της σύνθεσης. Στο λουτρό, η σχέση ανάμεσα στο εκλεπτυσμένο και το αδρό ενισχύεται μέσα από υλικά που παραπέμπουν στο εμφανές σκυρόδεμα και σε πιο τραχιές επιφάνειες δαπέδου, εντείνοντας τη φυσικότητα της εμπειρίας του χώρου.

Το έργο προσεγγίζει την ιδέα μιας “αστικής εξοχικής κατοικίας”: ενός οικείου περιβάλλοντος όπου η απλότητα, η ειλικρίνεια των υλικών και η καθαρότητα της αρχιτεκτονικής οργάνωσης συνυπάρχουν με μια διακριτική αίσθηση νοσταλγίας. Χωρίς να αναπαράγει το παρελθόν, το έργο επιχειρεί να μεταφέρει τα ίχνη του στο παρόν, επιτρέποντας στην κατοικία να εξελίσσεται διατηρώντας τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.

Κατοικία από καμπύλες

Η κατοικία αναπτύσσεται σε έναν εσωτερικό χώρο 240m², διαμορφωμένο μέσα από απαλές γεωμετρίες, φυσικό φως και υλική συνοχή. Σχεδιασμένο ως ένα ήρεμο οικιακό περιβάλλον, το έργο οργανώνεται μέσα από ρευστές μεταβάσεις και μια διακριτική χρωματική παλέτα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που μεταβάλλεται ανεπαίσθητα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η ιδιοκτήτρια της κατοικίας, συνιδρύτρια γνωστού fashion brand, επιθυμούσε ένα περιβάλλον που να αντανακλά τον τρόπο ζωής της και τις μνήμες από τα ταξίδια της στη Μεσόγειο. Αναφορές στη φύση, στα ήπια τοπία και στη νοτιοευρωπαϊκή αρχιτεκτονική διαμόρφωσαν έναν εσωτερικό κόσμο που χαρακτηρίζεται από ρέουσες γραμμές, συγκρατημένους τόνους και προσεκτικά επιλεγμένα φυσικά υλικά.

Οι καμπύλες αποτελούν το βασικό συνθετικό στοιχείο του έργου, εμφανιζόμενες σε αρχιτεκτονικές χειρονομίες, ενσωματωμένα έπιπλα, εσοχές παραθύρων, πάγκους και λεπτομέρειες κατασκευής. Περισσότερο από μια αισθητική επιλογή, οι στρογγυλεμένες μορφές λειτουργούν ως μηχανισμός διάχυσης του φωτός, απαλύνοντας την αντίληψη του χώρου και δημιουργώντας μια αίσθηση ηρεμίας και συνέχειας.

Χωρική οργάνωση

Η επίτευξη αυτής της αίσθησης ρευστότητας προϋπέθεσε μια εκτεταμένη αναδιοργάνωση της κατοικίας, που περιλάμβανε την ανακατασκευή της σκάλας, το άνοιγμα των κοινόχρηστων χώρων και την απομάκρυνση των έντονων γωνιών. Στο κέντρο της σύνθεσης δεσπόζει μια γλυπτική σκάλα, σχεδιασμένη ως ένας συνεχής όγκος που αναδύεται μέσα στον χώρο. Η ασύμμετρη μορφή της, τα στρογγυλεμένα ξύλινα πατήματα και το καμπύλο κιγκλίδωμα αναδεικνύουν την ακρίβεια της κατασκευής, ενώ παράλληλα συνδέουν λειτουργικά τις γειτονικές ζώνες, όπως το γραφείο και τον χώρο παιχνιδιού.

Ο κύριος χώρος διημέρευσης οργανώνεται γύρω από ένα ευρύχωρο καθιστικό και μια ανοιχτή κουζίνα με κρυφούς αποθηκευτικούς χώρους. Το τζάκι ενσωματώνεται σε μια μακριά πολυλειτουργική κατασκευή που λειτουργεί ταυτόχρονα ως καθιστικό στοιχείο, ενώ οι καμπύλες βιβλιοθήκες, οι διακριτικές γύψινες λεπτομέρειες στην οροφή, οι θερμοί τόνοι του ξύλου και οι λευκές επιφάνειες ενισχύουν τον ήπιο μινιμαλιστικό χαρακτήρα του έργου.

Παλέτα υλικών

Τα λουτρά αντιμετωπίζονται ως ιδιωτικοί χώροι χαλάρωσης, εμπνευσμένοι από spa interiors και τη μεσογειακή αίσθηση ευεξίας. Οι μονολιθικές ζώνες λουτρού, οι εσοχές, οι ελεύθερες μπανιέρες και οι walk-in ντουζιέρες πλαισιώνονται από απαλές γεωμετρίες και χειροποίητα γυαλιστερά πλακίδια, των οποίων οι ανεπαίσθητες ατέλειες δημιουργούν ένα διακριτικό παιχνίδι φωτός και σκιάς.

Οι στρογγυλεμένοι πάγκοι με ενσωματωμένους νιπτήρες, οι κρυφές αποθηκεύσεις, τα γραμμικά σιφώνια και οι ενσωματωμένες λεπτομέρειες ενισχύουν την καθαρότητα της σύνθεσης, διατηρώντας παράλληλα την πρακτικότητα της καθημερινής χρήσης. Ξύλο, λινό, πέτρα και microcement συνθέτουν μια απτική υλικότητα, ενοποιημένη μέσα από αποχρώσεις του λευκού και του γκρι.

Το έργο ξεχωρίζει για τη μορφολογική του συνέπεια και τη διακριτική του ένταση. Αντί να επιβάλλεται, ο εσωτερικός χώρος αποκτά χαρακτήρα μέσα από την ακρίβεια, την ηρεμία και τη συνέχεια, δημιουργώντας μια κατοικία που λειτουργεί ως καταφύγιο καθημερινής επιστροφής.

Ενδιάμεση αρχιτεκτονική

Η “Polikatikia” βρίσκεται στο νησί της Καρπάθου και αποτελείται από έξι οικογενειακές κατοικίες. Το έργο αντιμετωπίζει την κατοίκηση στο νησιωτικό περιβάλλον όχι ως μια αυστηρά τυπολογική άσκηση, αλλά ως ένα σύνθετο πεδίο όπου η μορφολογία, η τοπογραφία και η καθημερινή εμπειρία του μεσογειακού κλίματος συνδιαμορφώνουν ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύστημα.

Ένταξη στο τοπίο

Η διάταξη των έξι κατοικιών οργανώνεται μέσα από ένα σύνολο επάλληλων όγκων που μετατοπίζονται και περιστρέφονται διακριτικά, ανατρέποντας την αυστηρή ορθοκανονικότητα της συμβατικής πολυκατοικίας. Η σύνθεση παραπέμπει σε έναν αρχικά συμπαγή όγκο, ο οποίος μοιάζει σταδιακά να αποσπάται, να διαρρηγνύεται και να τεμαχίζεται σε επιμέρους χωρικά στοιχεία.

Οι γεωμετρικές αυτές μετατοπίσεις λειτουργούν όχι μόνο μορφολογικά αλλά και περιβαλλοντικά, δημιουργώντας ενδιάμεσα κενά, ζώνες σκίασης, φυσικό φωτισμό, υπαίθριες επεκτάσεις και οπτικές φυγές προς το τοπίο. Το κλιμακοστάσιο τοποθετείται ακριβώς μέσα σε αυτό το “ενδιάμεσο” κενό που προκύπτει από τη μετατόπιση των όγκων, μετατρέποντας τον μεταβατικό χώρο σε βασικό κατακόρυφο συνδετικό ιστό του συγκροτήματος.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική επιδιώκει να ενισχύσει τη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, ακολουθώντας τις αρχές της μεσογειακής κατοίκησης. Τα μεγάλα ανοίγματα και η οριζόντια ανάπτυξη των βασικών όγκων επιτρέπουν στους χώρους διημέρευσης να επεκτείνονται προς το τοπίο, δημιουργώντας μια αίσθηση χωρικής συνέχειας με το φως, τον αέρα και τη θέα προς τη θάλασσα.

Οι μεταβατικοί υπαίθριοι χώροι λειτουργούν ως ενδιάμεσες κλιματικές ζώνες, προσφέροντας σκίαση, προστασία από τους ανέμους και διαφορετικές ποιότητες κατοίκησης κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μέσα από αυτή τη συνθετική λογική, η κατοικία δεν αντιμετωπίζεται ως απομονωμένο αντικείμενο αλλά ως μέρος μιας συνεχούς εμπειρίας του τόπου και του κλίματος.

Λειτουργική οργάνωση

Η εσωτερική οργάνωση κάθε διαμερίσματος βασίζεται σε τρεις διακριτές λειτουργικές ζώνες. Στο κέντρο τοποθετείται η “μπαταρία” των βοηθητικών και υγρών χώρων, η οποία φωτίζεται και αερίζεται φυσικά μέσω φωταγωγών, ενισχύοντας τις συνθήκες άνεσης και ενεργειακής απόδοσης.

Προς τον βορρά οργανώνονται οι χώροι διημέρευσης: το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα – με άμεσο προσανατολισμό προς τη θέα και το θαλάσσιο τοπίο. Αντίστοιχα, τα υπνοδωμάτια τοποθετούνται στη νότια πλευρά, προστατευμένα από τους έντονους ανέμους και στραμμένα προς το φυσικό φως.

Η συνολική σύνθεση επιδιώκει να μεταφράσει τις ιδιαιτερότητες της νησιωτικής κατοίκησης σε μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα, όπου το κτίριο, το κλίμα και το τοπίο λειτουργούν ως αλληλένδετα στοιχεία μιας ενιαίας χωρικής εμπειρίας.

Ενσωμάτωση στο τοπίο

Το έργο βρίσκεται σε οικιστική ανάπτυξη στα προάστια του Σάο Πάολο και σχεδιάζεται ως μια κατοικία όπου η αρχιτεκτονική, το τοπίο και η καθημερινή ζωή λειτουργούν ως μια ενιαία χωρική εμπειρία. Η σύνθεση ανταποκρίνεται σε ένα οικόπεδο που πλαισιώνεται από γήπεδο γκολφ και μια τεχνητή λιμνοθάλασσα, εγκαθιδρύοντας έναν προσεκτικό διάλογο ανάμεσα στη δομημένη μορφή και το φυσικό περιβάλλον.

Αντί να δίνει έμφαση στη μνημειακότητα, η σχεδιαστική στρατηγική επιδιώκει να διασπάσει και να αποδυναμώσει οπτικά την κλίμακα της κατοικίας. Η κατοικία αναπτύσσεται κυρίως σε ένα ενιαίο οριζόντιο επίπεδο, ενώ οι τεχνικοί και βοηθητικοί χώροι, καθώς και οι χώροι αναψυχής, ενσωματώνονται διακριτικά σε ένα χαμηλότερο επίπεδο. Μέσα από αυτή τη χωρική οργάνωση, η αρχιτεκτονική παραμένει οπτικά ενταγμένη στο τοπίο, ενισχύοντας μια αίσθηση συνέχειας με το έδαφος αντί να επιβάλλεται σε αυτό.

Χωρική οργάνωση

Η κατοικία οργανώνεται γύρω από μια κεντρική φυτεμένη αυλή με βλάστηση χαρακτηριστική του Ατλαντικού Δάσους της Βραζιλίας, μετατρέποντας τη φύση σε ενεργό χωρικό πυρήνα και όχι σε ένα απλό περιφερειακό στοιχείο. Ο εσωτερικός αυτός κήπος διαμεσολαβεί την κυκλοφορία, το φυσικό φως και τη χωρική συνέχεια σε όλο το σπίτι, ενισχύοντας παράλληλα την αίσθηση ιδιωτικότητας και απομόνωσης που χαρακτηρίζει την κατοίκηση.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερα υπνοδωμάτια, εκτεταμένους χώρους διημέρευσης και χώρους ψυχαγωγίας, οργανωμένους γύρω από προσεκτικά καδραρισμένες θέες προς το τοπίο. Η χωρική σύνθεση δίνει προτεραιότητα στη ρευστότητα και τη διαφάνεια, επιτρέποντας τη συνεχή αλληλεπίδραση ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους.

Μια γενναιόδωρη στεγασμένη υπαίθρια γκαλερί καταλαμβάνει το πιο προνομιακό σημείο του οικοπέδου, με άμεση θέα προς τη λιμνοθάλασσα και το γήπεδο γκολφ. Σε ανταπόκριση προς το βραζιλιάνικο κλίμα και την έντονη κουλτούρα υπαίθριας διαβίωσης, ο ημιυπαίθριος αυτός χώρος λειτουργεί ως η κοινωνική “καρδιά” της κατοικίας. Κεκλιμένα διαχωριστικά στοιχεία από σκυρόδεμα φιλτράρουν τον δυτικό ήλιο, περιορίζοντας την υπερθέρμανση κατά τις απογευματινές ώρες, χωρίς να εμποδίζουν τη θέα και τον φυσικό αερισμό.

Παλέτα υλικών

Η υλική λιτότητα και η γεωμετρική καθαρότητα ορίζουν τη συνθετική γλώσσα του έργου. Επιφάνειες από εμφανές σκυρόδεμα, ελεγχόμενες αναλογίες και επιμήκεις οριζόντιες γραμμές συγκροτούν μια ήρεμη και συνεκτική αρχιτεκτονική ταυτότητα, ενώ η εναλλαγή συμπαγών όγκων και κενών δημιουργεί συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες φωτός και σκιάς.

Η υπερυψωμένη πισίνα εκτείνεται άμεσα από το επίπεδο των κύριων χώρων διαβίωσης, ενοποιούμενη οπτικά με τη γειτονική λιμνοθάλασσα μέσω της αντανάκλασης. Η υπερχείλισή της δημιουργεί ένα καταρρακτώδες υδάτινο στοιχείο προς το χαμηλότερο επίπεδο, μετατρέποντας την πισίνα σε ένα γλυπτικό αλλά και λειτουργικό αρχιτεκτονικό στοιχείο της σύνθεσης.

Τα υπνοδωμάτια, τοποθετημένα προς τον εμπρόσθιο κήπο, συγκροτούν μια πιο ήσυχη ζώνη κατοίκησης, όπου η φύτευση λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο ιδιωτικότητας και περιβαλλοντικός διαμεσολαβητής. Μεγάλα ανοίγματα ενισχύουν τη σχέση των κατοίκων με τη φύση, διατηρώντας παράλληλα έναν ελεγχόμενο βαθμό ιδιωτικότητας από τον δρόμο.

Κατασκευή

Καθοριστική παράμετρος του έργου υπήρξε η συνεργασία ανάμεσα στον αρχιτέκτονα, τους ιδιοκτήτες και την κατασκευαστική ομάδα. Η επιτυχής υλοποίηση της κατοικίας βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη δέσμευση των ιδιοκτητών να διατηρηθεί η ακεραιότητα της αρχικής αρχιτεκτονικής πρόθεσης καθ’ όλη τη διάρκεια της κατασκευής.

Παρά τη γεωγραφική απόσταση, ο συντονισμός ανάμεσα στο αρχιτεκτονικό γραφείο και την κατασκευαστική ομάδα παρέμεινε συνεχής και ουσιαστικά συνεργατικός. Η σταθερή αυτή ανταλλαγή επέτρεψε στο έργο να διατηρήσει τη συνοχή του από τη σύλληψη έως την ολοκλήρωση, οδηγώντας σε ένα αποτέλεσμα που αποδίδει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα και τη συνθετική πρόθεση της αρχικής ιδέας.

Αλληλένδετες επεμβάσεις

Το έργο αποτελείται από δύο αλληλένδετες επεμβάσεις: την αποκατάσταση μιας κρητικής λιθόκτιστης κατοικίας της δεκαετίας του 1920 και την προσθήκη μιας σύγχρονης κατακόρυφης επέκτασης, οι οποίες μαζί συγκροτούν μια ενιαία οικογενειακή κατοικία. Το υφιστάμενο κτίσμα, που αρχικά ανεγέρθηκε ως μέρος προσφυγικών οικισμών των αρχών του 20ού αιώνα, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκής οικιστικής αρχιτεκτονικής, επαναδιατυπωμένο σήμερα μέσα από μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα που επιτρέπει στο κτίριο να επανακτήσει την παρουσία και την αυτονομία του μέσα στον αστικό ιστό.

Στρατηγική αποκατάστασης

Αντί να αποκρύψει τα ίχνη της αρχικής κατοικίας, η επέμβαση αντιμετωπίζει το υφιστάμενο λιθόκτιστο κέλυφος ως φορέα μνήμης και χωρικής ταυτότητας. Στοιχεία της ιστορικής κατοικίας διατηρούνται και ενσωματώνονται στη νέα αρχιτεκτονική σύνθεση, κυρίως στο ισόγειο επίπεδο όπου οργανώνονται οι κοινόχρηστες λειτουργίες της κατοικίας. Λεπτομέρειες ηλικίας άνω του ενός αιώνα παραμένουν ορατές στο εσωτερικό, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας που ισορροπεί ανάμεσα στην οικειότητα, τη διαχρονικότητα και μια διακριτική νοσταλγία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η νέα επέκταση υλοποιείται μέσω ενός ελαφρού μεταλλικού φέροντος οργανισμού, σε συνδυασμό με ξύλινη στέγη και έναν επιπλέον χώρο παταριού. Η σχεδιαστική προσέγγιση επιδιώκει να διαμορφώσει έναν συνεκτικό αρχιτεκτονικό διάλογο ανάμεσα στη στιβαρότητα της υφιστάμενης λιθοδομής και την ελαφρότητα της σύγχρονης προσθήκης. Καθαρές γεωμετρίες, ημιδιαφανείς επιφάνειες, γενναιόδωρα ύψη και μια συγκρατημένη υλικότητα συνθέτουν ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από χωρική σαφήνεια και συνέχεια.

Χωρική οργάνωση

Στα ανώτερα επίπεδα, όπου αναπτύσσονται οι ιδιωτικοί χώροι ύπνου, η αρχιτεκτονική σύνθεση διερευνά εναλλαγές υψών και τομών, εισάγοντας χωρική πολυπλοκότητα και στιγμές εσωτερικής εξωστρέφειας. Οι μεταβαλλόμενοι εσωτερικοί όγκοι δημιουργούν μια αίσθηση ελαφρότητας και αισιοδοξίας, ενισχύοντας τη βιωματική ποιότητα της καθημερινής κατοίκησης. Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία όπου η αποκατάσταση και η σύγχρονη προσθήκη συνυπάρχουν χωρίς ιεραρχίες, συγκροτώντας μια ενιαία αρχιτεκτονική αφήγηση που εδράζεται εξίσου στη μνήμη και τον μετασχηματισμό.

Η Εταιρία Επισήμανε το Ολοκληρωμένο Χαρτοφυλάκιο Ψύξης και Στρατηγικές Συνεργασίες Σχεδιασμένες για τη Μεγιστοποίηση της Αποδοτικότητας και της Απόδοσης των Data Centers

Η LG Electronics (LG) παρουσίασε τις ολοκληρωμένες λύσεις ψύξης της για τα AIDCs στην έκθεση Data Center World (DCW) 2026 στην Ουάσιγκτον, από τις 20 έως τις 23 Απριλίου. Η παγκόσμια έκθεση, με επίκεντρο τις τεχνολογίες κέντρων δεδομένων και υποδομών, ανέδειξε το ολοκληρωμένο χαρτοφυλάκιο ψύξης της LG για AIDCs, υπογραμμίζοντας τις δυνατότητές της ως πάροχο ολοκληρωμένων λύσεων ψύξης.

Πλήρης Σειρά Ψύξης Direct-To-Chip για AI Workloads

Στην DCW 2026, η LG παρουσίασε τη σειρά ψύξης Direct-to-Chip (DTC) για data centers, η οποία χρησιμοποιεί τεχνολογίες υγρής ψύξης για να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις θερμικής πυκνότητας και ισχύος. Η ψυκτική πλάκα ενσωματώνει δομή πτερυγίων τύπου skived για τη βελτιστοποίηση της ροής ψυκτικού υγρού και τη διαχείριση της θερμότητας που παράγουν τα υψηλής απόδοσης τσιπ. Η Μονάδα Διανομής Ψυκτικού Υγρού (CDU) 1,4 MW συνδυάζει συμπαγή σχεδιασμό με τις τεχνολογίες ελέγχου και αισθητήρων της LG, υποστηρίζοντας σταθερή λειτουργία και βελτιωμένη ενεργειακή αποδοτικότητα μέσω αντλίας inverter.

Συνεργασίες στα Συστήματα Ψύξης Εμβάπτισης

Η LG επεκτείνει το χαρτοφυλάκιό της με συστήματα ψύξης εμβάπτισης μέσω συνεργασιών που ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες απαιτήσεις ψύξης των περιβαλλόντων τεχνητής νοημοσύνης υψηλής πυκνότητας. Η σειρά περιλαμβάνει συστήματα δεξαμενών ψύξης εμβάπτισης που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Green Revolution Cooling (GRC), καθώς και ψυκτικά υγρά που αναπτύχθηκαν από κοινού με την SK Enmove, έναν πάροχο υψηλής ποιότητας βασικών ελαίων και λιπαντικών. Αυτές οι λύσεις βυθίζουν τον εξοπλισμό πληροφορικής απευθείας σε διηλεκτρικό υγρό για πιο σταθερή απόδοση ψύξης ακόμη και σε περιβάλλοντα υψηλής θερμότητας.

Προηγμένες Δυνατότητες Ελέγχου και Λειτουργίας

Για να συμπληρώσει το υλικό της, η LG ενισχύει τις δυνατότητες ελέγχου και λειτουργίας της μέσω του συστήματος Data Center Cooling Management (DCCM). Το λογισμικό επιτρέπει ολοκληρωμένη παρακολούθηση και έλεγχο βασισμένο σε δεδομένα σε σύνθετες υποδομές ψύξης, συμπεριλαμβανομένων των CDU, CRAH και ACC.

Το DCCM υποστηρίζει τη συνεχή λειτουργία μέσω έγκαιρης ανίχνευσης ανωμαλιών και διαγνωστικών βασισμένων σε εικονικούς αισθητήρες. Συμβάλλει στην ενίσχυση της διαχείρισης κινδύνων με προληπτική συντήρηση, ενώ η βελτιστοποίηση σε πραγματικό χρόνο βάσει φόρτου εργασίας πληροφορικής μπορεί να βελτιώσει την επιχειρησιακή αποδοτικότητα. Οι δυνατότητες τρισδιάστατης οπτικοποίησης επιτρέπει στους χειριστές να παρακολουθούν την κατάσταση του συστήματος και να διαχειρίζονται τις λειτουργίες του κέντρου δεδομένων αποτελεσματικότερα.

Μεγιστοποίηση Υπολογιστικής Ισχύος ανά Megawatt™

Πέρα από τις τεχνολογίες ψύξης, η LG ανέδειξε λύσεις λογισμικού και υποδομής ισχύος που στοχεύουν στη βελτίωση της αποδοτικότητας των data centers και στην αύξηση της συνολικής επεξεργαστικής ικανότητας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται μια πλατφόρμα ενορχήστρωσης φόρτου εργασίας βασισμένη στην τεχνητή νοημοσύνη, που αναπτύχθηκε από την PADO, μια εταιρεία που προέκυψε από το Κέντρο Καινοτομίας της LG της Βόρειας Αμερικής (LG NOVA).

Λειτουργώντας ως ένας έξυπνος «ενεργειακά ευαίσθητος ενορχηστρωτής υπολογιστικής ισχύος» για data centers, η πλατφόρμα αναλύει τα συστήματα πληροφορικής, ψύξης και ισχύος, αξιοποιώντας έναν ψηφιακό δίδυμο πολλαπλής φυσικής  και ενισχυτική μάθηση για την παροχή αλλαγών λειτουργίας σε πραγματικό χρόνο. Για παράδειγμα, μπορεί να μεταφέρει ισχύ από αδρανείς διακομιστές σε συστήματα που διαχειρίζονται πιο απαιτητικούς φόρτους εργασίας τεχνητής νοημοσύνης, υποστηρίζοντας αύξηση της χρήσης κατά 25 τοις εκατό.

Από Κοινού Αναπτυχθείσα Λύση DC Grid για την Ενίσχυση της Ενεργειακής Αποδοτικότητας των AIDC Power Efficiency

Παράλληλα, η LG παρουσίασε μια λύση Δικτύου Συνεχούς Ρεύματος (DC Grid) για τις λειτουργίες data centers, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τις LS Electric, LS Cable & System και LG Energy Solution. Η λύση DC Grid μειώνει τις απώλειες ενέργειας ελαχιστοποιώντας τα στάδια μετατροπής ισχύος που είναι κοινά στα παραδοσιακά συστήματα Εναλλασσόμενου Ρεύματος (AC), όπου περίπου το 25 τοις εκατό της ενέργειας μπορεί να χάνεται ως θερμότητα.

Η λύση επιτρέπει στον κύριο εξοπλισμό κέντρων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των ψυκτών, να λειτουργεί απευθείας με συνεχές ρεύμα (DC), μειώνοντας την αρχική απώλεια ισχύος σε περίπου 15 τοις εκατό.* Όταν συνδυάζεται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η ηλιακή ενέργεια, το ποσοστό αυτό μπορεί να μειωθεί έως και 10 τοις εκατό. Το αποτέλεσμα είναι βελτιωμένη ενεργειακή αποδοτικότητα που μπορεί να συμβάλει στη μείωση του συνολικού κόστους λειτουργίας.

«Τα AI data centers απαιτούν προηγμένες τεχνολογίες ψύξης, αλλά χρειάζονται επίσης να λειτουργεί η ισχύς και οι λειτουργίες με πιο ολοκληρωμένο τρόπο», δήλωσε ο James Lee, πρόεδρος της LG ES Company. «Η LG θα συνεχίσει να επεκτείνει τις δυνατότητες ψύξης AIDC, προσφέροντας λύσεις που βελτιώνουν την απόδοση και υποστηρίζουν μεγαλύτερη ενεργειακή αποδοτικότητα.»

Οι επισκέπτες της DCW 2026 μπορούσαν να γνωρίσουν τις τελευταίες λύσεις AIDC της LG, συμπεριλαμβανομένης της σειράς ψύξης DTC, των συστημάτων δεξαμενών ψύξης εμβάπτισης, του ολοκληρωμένου λογισμικού DCCM, της πλατφόρμας ενορχήστρωσης φόρτου εργασίας βασισμένης στην τεχνητή νοημοσύνη της PADO και της λύσης DC Grid, στο περίπτερο της εταιρείας (#416, Walter E. Washington Convention Center) από τις 20 έως τις 23 Απριλίου.

* Η δοκιμή διεξήχθη υπό συγκεκριμένες συνθήκες και τα αποτελέσματα ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με τις συνθήκες της δοκιμής.

Συνεχής γραμμικός όγκος

Σχεδιασμένο ως ένας συνεχής γραμμικός όγκος που κάμπτεται και αναπτύσσεται οργανικά μέσα στο οικόπεδο, το Courtyard Office οργανώνει το πρόγραμμά του γύρω από έναν μεγάλο εσωτερικό κήπο, ο οποίος λειτουργεί ως το κοινωνικό και περιβαλλοντικό επίκεντρο του έργου. Η γεωμετρία του κτιρίου διαμορφώνει ένα πορώδες εργασιακό περιβάλλον, όπου η κυκλοφορία, το τοπίο και οι χώροι εργασίας παραμένουν σε διαρκή οπτικό διάλογο, ενισχύοντας την αίσθηση ανοιχτότητας, αλληλεπίδρασης και περιβαλλοντικής άνεσης.

Χωρική Οργάνωση

Το κτίριο αναπτύσσεται καθ’ ύψος από δύο έως τέσσερα επίπεδα, επιτρέποντας στη μάζα του να ανταποκρίνεται δυναμικά στον προσανατολισμό, το κλίμα και τις ανάγκες κυκλοφορίας. Στις νοτιοδυτικές και βορειοανατολικές πλευρές, ο όγκος ανασηκώνεται από το έδαφος, διευκολύνοντας τη διέλευση του νοτιοδυτικού ανέμου μέσα από την εσωτερική αυλή και ενισχύοντας τον παθητικό δροσισμό του συγκροτήματος.

Παράλληλα, οι ανυψωμένες γωνίες στα βορειοανατολικά και βορειοδυτικά δημιουργούν μεγάλους ενιαίους χώρους διπλού ύψους, οι οποίοι στεγάζουν συλλογικές λειτουργίες, όπως η καφετέρια και η βιβλιοθήκη. Οι χώροι αυτοί εξασφαλίζουν οπτικές φυγές και οπτική συνέχεια μεταξύ των επιπέδων, ενθαρρύνοντας την ανεπίσημη συνάντηση και αλληλεπίδραση των χρηστών.

Ο βασικός άξονας κυκλοφορίας ακολουθεί την περίμετρο της εσωτερικής αυλής, διατηρώντας συνεχή οπτική επαφή με το τοπίο καθ’ όλη τη διαδρομή μέσα στο κτίριο. Οι χώροι εργασίας αναπτύσσονται προς την εξωτερική περίμετρο, ανοίγοντας προς φυτεμένους κήπους και αξιοποιώντας τον φυσικό φωτισμό και τις ανεμπόδιστες θέες.

Βιοκλιματική Στρατηγική

Η μορφολογία του κτιρίου διαμορφώθηκε με στόχο τη μέγιστη περιβαλλοντική απόδοση. Οι μεγαλύτερες όψεις του προσανατολίζονται προς τον βορρά, επιτρέποντας τη διάχυση σταθερού έμμεσου φωτός στους εσωτερικούς χώρους καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Στις υπόλοιπες πλευρές, γωνιακά σκίαστρα φιλτράρουν την ηλιακή ακτινοβολία και κατευθύνουν το φως προς τον βορρά, περιορίζοντας τα θερμικά φορτία και μειώνοντας τις ενεργειακές απαιτήσεις του κτιρίου.

Οι στρατηγικές φυσικού αερισμού ενσωματώνονται άμεσα στη μορφή του έργου. Η ανύψωση του κτιρίου από το έδαφος, η παρουσία της εσωτερικής αυλής και οι υψομετρικές διαφοροποιήσεις συνεργάζονται ώστε να δημιουργούν φυσικές ροές αέρα, εξασφαλίζοντας συνθήκες θερμικής άνεσης και περιορίζοντας την ανάγκη μηχανικού δροσισμού.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αντλώντας έμπνευση από τη χωρική λογική της παραδοσιακής ινδικής κατοικίας με αυλή, το έργο επαναπροσδιορίζει την αυλή όχι ως ένα απλό υπαίθριο κενό, αλλά ως έναν ενεργό κλιματικό και κοινωνικό μηχανισμό. Ανοιχτοί και κλειστοί χώροι εναλλάσσονται σε όλο το συγκρότημα, δημιουργώντας μια αλληλουχία διαφορετικών όγκων, προσανατολισμών και ατμοσφαιρών που υποστηρίζουν πολλαπλούς τρόπους εργασίας και συνύπαρξης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον εργασίας όπου η αρχιτεκτονική και το τοπίο λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα, ισορροπώντας ανάμεσα στην περιβαλλοντική αποδοτικότητα, τη χωρική ποικιλία και την ανθρώπινη εμπειρία.

Αιωρούμενη μάζα

Η κατοικία βρίσκεται σε μια ήσυχη τοποθεσία και αναπτύσσεται σε δύο ορόφους, έναν πάνω από το έδαφος και έναν υπόγειο. Με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της το επιβλητικό μαύρο μπετόν, η σύνθεση διαρθρώνεται σε τρεις όγκους, ισορροπώντας ανάμεσα στο κλειστό και το ανοιχτό. Ο διαφανής κεντρικός όγκος είναι η καρδιά του κτιρίου, με το τοπίο να συμβάλλει καθοριστικά στην εμπειρία διαβίωσης.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το υπόγειο αγκαλιάζει μία μεγάλη βυθισμένη αυλή που γίνεται ο βασικός υπαίθριος χώρος συγκέντρωσης, ενώ ο κεντρικός διαφανής όγκος, με ύψος πάνω από 5m, απολαμβάνει την πανοραμική θέα της περιοχής. Στις πλευρές του, δύο επιμήκη, παράλληλα πρίσματα εκτείνονται κατά μήκος του οικοπέδου, μοιάζοντας με ελεύθερα δοκάρια από μπετόν που προεξέχουν κάτω από τα διαφορετικά επίπεδα της στέγης.

Μια γέφυρα από ανακλαστικό ανοξείδωτο χάλυβα περνά κάθετα πάνω από τη βυθισμένη αυλή, οδηγώντας προς την κεντρική είσοδο της κατοικίας. Η διαδρομή διασχίζει μια ρηχή επιφάνεια νερού, αποκαλύπτοντας τους ιδιωτικούς χώρους που δεν είναι ορατοί από τον δρόμο. Η πορεία αποκτά έντονο προοπτικό βάθος ανάμεσα στα δύο παράλληλα πρίσματα που οριοθετούν τον απολύτως διαφανή κεντρικό πυρήνα, δημιουργώντας έτσι μία ισχυρή οπτική σύνδεση.

Λειτουργική οργάνωση

Το επίπεδο πάνω από το έδαφος φιλοξενεί τους κύριους χώρους διημέρευσης με μεγάλο καθιστικό, κουζίνα και τραπεζαρία, καθώς και τα ιδιωτικά δωμάτια της οικογένειας. Η master σουίτα διαθέτει walk-in closet, λουτρό με ντουσιέρα που περιβάλλεται από επιφάνεια νερού και χώρο ύπνου με ανοιχτή θέα προς τον κήπο. Μια σκάλα με ελεύθερα πατήματα από σκουρόχρωμη φυσική πέτρα οδηγεί στο χαμηλότερο επίπεδο, όπου περιλαμβάνονται χώροι ευεξίας και ψυχαγωγίας με εσωτερική πισίνα, γυμναστήριο, spa, home cinema αλλά και μία περιοχή φιλοξενίας δίπλα σε bar και κελάρι. Στον ίδιο όροφο βρίσκονται οι βοηθητικοί χώροι, με laundry και δωμάτια προσωπικού.

Στο βάθος του οικοπέδου, ο κήπος οργανώνεται με πισίνα, υπαίθρια κουζίνα και χώρους καθιστικού που μπορούν να φιλοξενήσουν πλήθος διαφορετικών κοινωνικών εκδηλώσεων, αλλά και πιο ιδιωτικές στιγμές χαλάρωσης.

Παλέτα υλικών

Ο σχεδιασμός ξεχωρίζει για τις καθαρές, μοντέρνες γραμμές του, με όψεις από μαύρο μπετόν, επενδύσεις με ινοπλισμένο τσιμέντο και μεγάλες γυάλινες επιφάνειες. Το δάπεδο, που διαστρώνεται με γυαλιστερό μαύρο μάρμαρο το οποίο διακόπτεται από ακανόνιστες γκρίζες νευρώσεις, συμπληρώνεται με σκουρόχρωμες μπρούντζινες λεπτομέρειες.

Η αντιθετική σχέση ανάμεσα στο μπετόν, τις αλλαγές επιπέδου στις στέγες και τη διαφάνεια συντείνει στη δημιουργία μιας αίσθησης αιώρησης, η οποία προσδίδει στο σύνολο του έργου τον μοναδικό του χαρακτήρα.

Διαχρονική σύγχρονη διαβίωση

Στην καρδιά του Κολωνακίου, η ανακαίνιση του διαμερίσματος των 115m² επαναπροσδιορίζει την κλασική εσωτερική αρχιτεκτονική μέσα από μια σύγχρονη χωρική αφήγηση. Αντί να επιδιώκει την αντίθεση, η πρόταση εγκαθιδρύει μια σχέση συνέχειας ανάμεσα στα υφιστάμενα διακοσμητικά στοιχεία και τις σύγχρονες συνθήκες κατοίκησης, διατηρώντας γύψινες κορνίζες οροφής, ξύλινες επενδύσεις τοίχων και συμμετρικές αναλογίες, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα πιο ήρεμο και μινιμαλιστικό αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο. Η επέμβαση αντιμετωπίζει το διαμέρισμα ως μια πολυεπίπεδη χωρική σύνθεση, όπου οι ιστορικές αναφορές και η σύγχρονη καθαρότητα συνυπάρχουν σε ισορροπία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο τοποθετείται στο πλαίσιο μιας σύγχρονης νεοκλασικής προσέγγισης, όπου η αναλογία, η διαχρονικότητα των υλικών και η χωρική συνοχή λειτουργούν ως βασικά εργαλεία σύνθεσης. Τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία δεν αποκρύπτονται ούτε αναπαράγονται νοσταλγικά· αντίθετα, επαναπλαισιώνονται μέσα σε μια συγκρατημένη ατμόσφαιρα που δίνει έμφαση στον ρυθμό, την υλικότητα και τη διαχρονική αξία του χώρου, αποφεύγοντας πρόσκαιρες αισθητικές αναφορές.

Οι σκούρες ξύλινες επενδύσεις προσδίδουν βάθος και αίσθηση σταθερότητας στους εσωτερικούς χώρους, ενώ οι καμπύλες επιφάνειες τραβερτίνη εισάγουν μια γλυπτική απαλότητα και μια αίσθηση ροής μέσα στην κάτοψη. Το ξύλινο δάπεδο σε διάταξη ψαροκόκαλου ενισχύει τον εκλεπτυσμένο χαρακτήρα της κατοικίας, δημιουργώντας συνέχεια ανάμεσα στις διαφορετικές ζώνες διαβίωσης. Οι μινιμαλιστικές επιφάνειες της κουζίνας και οι ενσωματωμένες λεπτομέρειες διατηρούν την καθαρότητα της σύνθεσης, επιτρέποντας στα υλικά και στις αναλογίες να καθορίζουν την αρχιτεκτονική εμπειρία. Έργα τέχνης και γλυπτικά αντικείμενα εντάσσονται ως οργανικά στοιχεία της χωρικής σύνθεσης και όχι ως διακοσμητικές προσθήκες, συμβάλλοντας στη συνολική ατμόσφαιρα κάθε χώρου.

Χωρική Οργάνωση

Η οργάνωση του διαμερίσματος χαρακτηρίζεται από ευελιξία και ελεγχόμενη διαπερατότητα. Αναδιπλούμενα διαχωριστικά από μεταλλικά πλαίσια και κυματοειδές γυαλί λειτουργούν ως μεταβατικά όρια ανάμεσα στο καθιστικό, την τραπεζαρία και την κουζίνα. Αυτά τα κινητά στοιχεία επιτρέπουν στον χώρο να εναλλάσσεται ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την ιδιωτικότητα, χωρίς να διακόπτεται η συνέχεια του φυσικού φωτισμού ή της οπτικής επαφής.

Η χωρική διάταξη αποφεύγει τους αυστηρούς διαχωρισμούς, υποστηρίζοντας μεταβαλλόμενα πρότυπα καθημερινής κατοίκησης μέσω ευέλικτων διαμορφώσεων. Η κυκλοφορία αναπτύσσεται οργανικά μέσα από διαδοχικά κατώφλια και πλαισιωμένες φυγές, ενώ η εναλλαγή διαφάνειας και αδιαφάνειας δημιουργεί μια δυναμική σχέση ανάμεσα στις συλλογικές και ιδιωτικές λειτουργίες της κατοικίας.

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα λειτουργεί ως η κεντρική αρχιτεκτονική γλώσσα του έργου. Επιφάνειες τραβερτίνη, σκούρες ξύλινες υφές και ήπιες χρωματικές τονικότητες συνθέτουν ένα απτικό περιβάλλον που βασίζεται στη διαχρονικότητα και τη λιτότητα. Οι χώροι του λουτρού συνεχίζουν αυτόν τον υλικό διάλογο μέσα από κατακόρυφα αρθρωμένες πέτρινες επιφάνειες και σκούρα ξύλινα στοιχεία, διατηρώντας τη συνοχή της εσωτερικής ταυτότητας του διαμερίσματος.

Οι επιλογές επίπλωσης ενισχύουν περαιτέρω τη γλυπτική ποιότητα των χώρων, εισάγοντας καμπύλες γεωμετρίες και απαλές φόρμες που εξισορροπούν την αυστηρότητα του κλασικού κελύφους. Ο φωτισμός ενσωματώνεται διακριτικά στη σύνθεση, αναδεικνύοντας υφές, καμπυλότητες και βάθος, ενώ παράλληλα διατηρεί την ήρεμη και ατμοσφαιρική ποιότητα των εσωτερικών χώρων.

Μέσα από μια προσεκτική διαπραγμάτευση ανάμεσα στη διατήρηση και την επανερμηνεία, το έργο διαμορφώνει ένα οικιστικό περιβάλλον όπου η σύγχρονη κατοίκηση αναπτύσσεται μέσα στο διαχρονικό πλαίσιο της αθηναϊκής νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.

Μεταβαλλόμενο περιβάλλον

Το έργο βρίσκεται στην περιοχή Ílhavo της Πορτογαλίας και αναπτύσσεται ως μια μονοώροφη κατοικία που επιδιώκει να εναρμονίσει τις απαιτήσεις του προγράμματος με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του οικοπέδου. Το οικόπεδο βρίσκεται σε μια περιοχή που προς το παρόν παραμένει αδόμητη περιμετρικά, ωστόσο αναμένεται να μετασχηματιστεί άμεσα μέσω μελλοντικής οικιστικής ανάπτυξης. Μέσα σε αυτό το μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η κατοικία επιχειρεί να ορίσει από νωρίς μια σαφή σχέση ανάμεσα στον ιδιωτικό χώρο και το τοπίο που την περιβάλλει.

Λειτουργική οργάνωση

Η απαίτηση για την ανάπτυξη του συνόλου του προγράμματος σε ένα μόνο επίπεδο καθιστά τον υπαίθριο χώρο οργανικό μέρος της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Το εναπομένον πράσινο δεν αντιμετωπίζεται ως υπολειμματικός χώρος, αλλά ως ενεργό στοιχείο της καθημερινής εμπειρίας κατοίκησης και της συνολικής χωρικής οργάνωσης.

Η διάταξή τους καθορίζει σταδιακά και τη χωρική ιεράρχηση της κατοικίας. Όσο η κίνηση εξελίσσεται προς το εσωτερικό του οικοπέδου, οι χώροι αποκτούν αυξανόμενο βαθμό ιδιωτικότητας και απομόνωσης. Η αρχιτεκτονική χρησιμοποιεί τη θέση και τη γεωμετρία των όγκων ως εργαλείο οργάνωσης της καθημερινής ζωής, δημιουργώντας μια σαφή μετάβαση από τις πιο δημόσιες στις πιο προστατευμένες λειτουργίες.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική πρόταση οργανώνεται γύρω από δύο διακριτούς όγκους, οι οποίοι διαφοροποιούνται τόσο μορφολογικά όσο και λειτουργικά, αντανακλώντας το επιμέρους περιεχόμενο του προγράμματος. Οι όγκοι τοποθετούνται στρατηγικά στο οικόπεδο ώστε να αξιοποιούν τον ηλιασμό, να διαμορφώνουν ελεγχόμενες σχέσεις με το περιβάλλον και να πλαισιώνουν τους υπαίθριους χώρους.

Παράλληλα, τα ανοίγματα και οι χαράξεις των όψεων επιτρέπουν τον ελεγχόμενο φυσικό φωτισμό και ενισχύουν τη συνέχεια ανάμεσα στο εσωτερικό και τον υπαίθριο χώρο. Η κατοικία αναπτύσσει έτσι μια σχέση διαρκούς οπτικής και λειτουργικής επέκτασης προς το τοπίο, ενσωματώνοντας το πράσινο στην εμπειρία του εσωτερικού.

Παλέτα υλικών

Η μορφή και η υλικότητα του έργου αντλούν αναφορές από τις παραδοσιακές κατασκευές της περιοχής, επανερμηνεύοντας γνώριμα αρχιτεκτονικά στοιχεία μέσα από μια σύγχρονη συνθετική γλώσσα. Οι καθαροί όγκοι, οι κεκλιμένες επιφάνειες και η λιτή υλικότητα συνθέτουν μια αρχιτεκτονική που επιχειρεί να συνομιλήσει με την τοπική οικοδομική παράδοση χωρίς μιμητισμούς.

Η χρήση μεταλλικών επιφανειών zinc, φυσικής ξυλείας και φωτεινών, ουδέτερων υλικών στο εσωτερικό ενισχύει τον διακριτικό χαρακτήρα της κατοικίας, ενώ παράλληλα προσδίδει ανθεκτικότητα και διαχρονικότητα στη σύνθεση. Η αρχιτεκτονική διαχειρίζεται το φως ως βασικό συνθετικό εργαλείο, δημιουργώντας εσωτερικούς χώρους με ήρεμη ατμόσφαιρα και διαβαθμίσεις φωτεινότητας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που οργανώνεται με σαφήνεια και οικονομία μέσων, μετατρέποντας τη σχέση ανάμεσα στο δομημένο και το αδόμητο σε βασικό πυρήνα της αρχιτεκτονικής εμπειρίας.

Στον απόηχο της παγκόσμιας αναδιάταξης που επέφερε η πανδημία του Covid-19, το Riverhouse αναδύθηκε ως μια βαθιά προσωπική διερεύνηση της σύγχρονης κατοίκησης. Τοποθετημένο σε έναν προστατευόμενο ποτάμιο διάδρομο στη rural τοπιογραφία του Rhode Island, το έργο αντανακλά ευρύτερες πολιτισμικές μετατοπίσεις προς έναν πιο αργό τρόπο ζωής, μια εντονότερη περιβαλλοντική συνείδηση και μια ουσιαστικότερη σύνδεση με τη φύση. Σχεδιασμένο ταυτόχρονα ως οικογενειακή κατοικία και ως πειραματικό καταφύγιο, το σπίτι επανεξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αρχιτεκτονική μπορεί να υποστηρίξει εξελισσόμενες μορφές διαβίωσης, εργασίας και συλλογικής συνύπαρξης.

Στη θέση του προϋπήρχε μια φθαρμένη θερινή κατασκευή, η οποία από το 2014 φιλοξενούσε μια σειρά άτυπων αρχιτεκτονικών camps. Οι συναντήσεις αυτές έφερναν κοντά αρχιτέκτονες, συνεργάτες και οικογένειες σε ένα περιβάλλον βασισμένο στον διάλογο, τη συλλογική σκέψη και την κοινή εμπειρία κατοίκησης. Με την πάροδο του χρόνου, η εύθραυστη κατασκευή αποδείχθηκε μη βιώσιμη, οδηγώντας τους αρχιτέκτονες στη δημιουργία μιας νέας κατοικίας που θα διατηρούσε το πνεύμα του τόπου, ανταποκρινόμενη παράλληλα στις σύγχρονες περιβαλλοντικές και χωρικές απαιτήσεις.

Οικιστικό Πρωτότυπο

Η νέα κατοικία αναπτύσσεται πάνω στο αποτύπωμα της αρχικής δομής, εισάγοντας μια συμπαγή αλλά έντονα επεξεργασμένη αρχιτεκτονική μορφή. Υπερυψωμένο ώστε να ανταποκρίνεται στους κανονισμούς προστασίας από πλημμύρες, το κτίριο ισορροπεί ανάμεσα στην τεχνική ακρίβεια και σε μια αίσθηση ανεπιτήδευτης οικειότητας. Σχεδιασμένο σύμφωνα με τις αρχές του Passive House, το έργο ενσωματώνει τριπλούς υαλοπίνακες, υψηλής απόδοσης θερμομονωτικά κελύφη και φωτοβολταϊκά πάνελ με σύστημα αποθήκευσης ενέργειας, επιτρέποντας στο σπίτι να λειτουργεί αποκλειστικά με ηλεκτρική ενέργεια, περιορίζοντας σημαντικά την ετήσια ενεργειακή κατανάλωση.

Αντί να προβάλλει την τεχνολογική απόδοση ως αυτοσκοπό, το έργο ενσωματώνει τα περιβαλλοντικά συστήματα οργανικά στην αρχιτεκτονική του γλώσσα. Ο σχεδιασμός μεγιστοποιεί τον φυσικό αερισμό και το φυσικό φως μέσω στρατηγικά τοποθετημένων ανοιγμάτων, ενώ υπαίθριοι χώροι, βεράντες και φυτεμένα δώματα επεκτείνουν τη ζωή της κατοικίας προς το τοπίο. Η αρχιτεκτονική διαπραγματεύεται τη σχέση ανοίγματος και προστασίας μέσα από μια αλληλουχία προσεκτικά μελετημένων χωρικών συνθηκών που ενισχύουν τη σύνδεση εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος.

Η χαρακτηριστική γεωμετρία του κτιρίου προέκυψε μέσα από μια επαναληπτική διαδικασία φυσικών μακετών. Η πτυχωτή μπλε μεταλλική στέγη κατεβαίνει ασύμμετρα στις όψεις, δημιουργώντας μια διαγώνια κορυφογραμμή που παράγει δυναμικές χωρικές σχέσεις στο εσωτερικό. Αυτή η χειρονομία επιτρέπει τη δημιουργία διπλού ύψους χώρων, μεσοπατωμάτων και υπαίθριων αυλών που εισάγουν το φως βαθιά στον πυρήνα της κάτοψης, ενώ ταυτόχρονα καδράρουν τη θέα προς τον ποταμό και το πυκνό δάσος.

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο της ταυτότητας του έργου. Η θερμικά επεξεργασμένη επένδυση από ξύλο ash, οι ακατέργαστες επιφάνειες plywood και τα χειροποίητα λιβανέζικα πλακίδια εισάγουν μια έντονα απτική ποιότητα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια λιτή και συνεκτική υλικότητα. Τα έντονα χρωματισμένα κουφώματα διακόπτουν τη γήινη εξωτερική παλέτα, αντανακλώντας τις εποχικές μεταβολές της βλάστησης που περιβάλλει το σπίτι.

Στο εσωτερικό, η κατοικία οργανώνεται γύρω από έναν ευρύχωρο κοινόχρηστο χώρο διαβίωσης, σχεδιασμένο τόσο για την καθημερινότητα όσο και για συλλογικές συναθροίσεις. Τα συστήματα αποθήκευσης ενσωματώνονται στο ίδιο το αρχιτεκτονικό περίβλημα, διατηρώντας καθαρές χωρικές συνθήκες, ενώ κάθε δωμάτιο έχει διαστασιολογηθεί με ακρίβεια ώστε να εξασφαλίζεται η μέγιστη λειτουργικότητα χωρίς απώλεια άνεσης. Η χωρική οργάνωση ευνοεί την προσαρμοστικότητα και τη ρευστότητα, επιτρέποντας στις καθημερινές δραστηριότητες, την εργασία και την κοινωνική ζωή να συνυπάρχουν οργανικά.

Το έργο εξελίχθηκε μέσα από μια εκτεταμένη διαδικασία συνεργασίας ανάμεσα σε αρχιτέκτονες, designers, καλλιτέχνες και τεχνίτες. Οι παρεμβάσεις αυτές θολώνουν τα όρια ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, το interior design και το αντικείμενο, ενισχύοντας τον χαρακτήρα του σπιτιού ως ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος συλλογικής δημιουργίας.

Η ίδια η κατασκευή αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της αφήγησης του έργου. Χτισμένο σταδιακά και με περιορισμένο προϋπολογισμό, το Riverhouse βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη συμβολή φίλων, συνεργατών και τοπικών τεχνιτών. Η διαδικασία εξελίχθηκε αργά και οργανικά, με πολλούς από τους συντελεστές να ζουν δίπλα στο έργο κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ενισχύοντας την αντίληψη των αρχιτεκτόνων για την αρχιτεκτονική ως μια κατεξοχήν κοινωνική και συμμετοχική διαδικασία.

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Πέρα από τον ρόλο του ως ιδιωτική κατοικία, το έργο λειτουργεί ως μια διαρκής πλατφόρμα ανταλλαγής, πειραματισμού και διαλόγου. Συνεχίζοντας την παρακαταθήκη των αρχικών αρχιτεκτονικών camps, το Riverhouse φιλοξενεί συναντήσεις που ενθαρρύνουν τη συζήτηση γύρω από την αρχιτεκτονική, την οικολογία και τις συλλογικές μορφές κατοίκησης. Μια δεύτερη φάση του έργου βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, εισάγοντας ένα pavilion, μια πισίνα και κήπους που θα υποστηρίξουν μελλοντικά workshops και υπαίθριες συγκεντρώσεις.

Υπό αυτή την έννοια, το Riverhouse εντάσσεται σε μια γενεαλογία πειραματικών κατοικιών σχεδιασμένων από αρχιτέκτονες για τους ίδιους, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σπίτι και ως χωρικό μανιφέστο. Ωστόσο, σε αντίθεση με ιστορικά παραδείγματα που επικεντρώνονταν στη μορφολογική αυτονομία, το έργο ανταποκρίνεται άμεσα σε σύγχρονες ανησυχίες γύρω από την κλιματική προσαρμογή, τις μεταβαλλόμενες οικογενειακές δομές και τον επαναπροσδιορισμό της κατοίκησης σε έναν ολοένα πιο αβέβαιο κόσμο.

Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που απορρίπτει την έννοια της απομόνωσης ως καταφυγίου. Αντίθετα, προτείνει μια αρχιτεκτονική βασισμένη στην εξωστρέφεια, την ανθεκτικότητα και την περιβαλλοντική ευαισθησία – μια προσεκτικά κατοικημένη δομή που παραμένει σκόπιμα «ανοιχτή», συνεχίζοντας να εξελίσσεται και να αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους και το τοπίο που την περιβάλλουν.

Η 64η έκθεση Salone del Mobile.Milano ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της ως κορυφαίο παγκόσμιο γεγονός στον χώρο του design. Σε μια χρονιά διεθνούς αβεβαιότητας, η έκθεση συγκέντρωσε 316.342 επισκέπτες από 167 χώρες, μια αξιοσημείωτη αύξηση από τα αντίστοιχα στοιχεία του 2025. Την ίδια στιγμή, συμμετείχαν 1.900 εταιρείες από 32 χώρες, προβάλλοντας την εικόνα ενός ευέλικτου και ανταγωνιστικού βιομηχανικού οικοσυστήματος.

Οι καθιερωμένες παράλληλες ενότητες, όπως η International Bathroom Exhibition, η EuroCucina και η FTK-Technology For the Kitchen ανέδειξαν τη συνεχή σημασία των χώρων κατοίκησης όπου τέμνονται η βιομηχανική παραγωγή, η τεχνολογική καινοτομία και οι μεταβαλλόμενοι τρόποι ζωής.

Πέρα από την παρουσίαση προϊόντων, η φετινή διοργάνωση ενίσχυσε τον πολιτιστικό και στρατηγικό της χαρακτήρα. Το Salone Raritas φιλοξένησε 28 περίπτερα από 12 χώρες, εντάσσοντας τη συλλεκτική και πειραματική διάσταση του design σε έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τη μοναδικότητα και την έρευνα. Το masterplan του Salone Contract 2027, σχεδιασμένο από τους Rem Koolhaas και David Gianotten/OMA, επαναπροσδιόρισε τον χώρο του contract design ως ένα σύνθετο παγκόσμιο σύστημα, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον από το αντικείμενο στις υποδομές και τις αγορές.

Τέλος, στη sold out εκδήλωση La Notte Bianca del Progetto, που προωθήθηκε από το Salone del Mobile.Milano Observatory, συμμετείχαν 19 ιδρύματα -συμπεριλαμβανομένων σημαντικών δημόσιων και ιδιωτικών αρχείων- με πάνω από 50 ξεναγήσεις και ομιλίες, παρουσιάζοντας περισσότερες από 150 ιστορικές συλλογές αρχιτεκτονικής και design, μέρος της κληρονομιάς της πόλης.

To ek magazine ήταν official media partner της φετινής Salone del Mobile.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί για 65η φορά στο διάστημα 13-18 Απριλίου 2027.

https://tinyurl.com/ytjf4vfs