Βιοκλιματικό κέλυφος

Το έργο, που χωροθετείται δίπλα σε κυκλοφοριακό κόμβο σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα και θορυβώδη σημεία των περιχώρων της Λευκωσίας, είναι ένα ιατρικό κέντρο το οποίο προσφέρει ημερήσια φροντίδα σε πολλαπλούς τομείς, με σύγχρονα και εξειδικευμένα χειρουργεία.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το μακρόστενο οικόπεδο κατά μήκος της λεωφόρου Τσερίου, με κατεύθυνση βόρεια και νότια, καθιστούσε καίριας σημασίας την προστασία των χώρων του κέντρου από τη δυτική και ανατολική ηλιοφάνεια, αλλά και από τον υπερβολικό θόρυβο. Το κτίριο οργανώνεται σε έξι στάθμες, με τις δύο να είναι υπόγειες. Στο ισόγειο, το οποίο είναι συνεπίπεδο με τους παρακείμενους πεζόδρομους, βρίσκονται χώροι υποδοχής και εξυπηρέτησης, καφετέρια, διάφορες περιοχές συναθροίσεων και γραφεία. Οι ιατρικοί χώροι, όπως χειρουργεία και αναρρωτήρια, φιλοξενούνται στον πρώτο και δεύτερο όροφο. Στα υπόγεια υπάρχουν χώροι υποστηρικτικοί και πάρκινγκ, ενώ στο τρίτο επίπεδο τοποθετούνται οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις.

Το ισόγειο έχει άμεση οπτική σχέση με το περιβάλλον, είναι εύκολα και άμεσα προσβάσιμο από το πεζοδρόμιο και περιτριγυρίζεται από φύτευση και εξωτερικούς χώρους ξεκούρασης και εστίασης. Αντίθετα, ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος είναι πιο εσωστρεφείς, με επιλεκτικά ανοίγματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί σε άμεση σχέση με τις χρήσεις τις οποίες εξυπηρετούν.

 

 

Κέλυφος και στρατηγικές σκίασης

Στον πρώτο και δεύτερο όροφο, στην ανατολική, δυτική και νότια όψη, ενσωματώνονται στο κέλυφος μεγάλα περιστρεφόμενα σκίαστρα που επιτρέπουν γενναιόδωρες οπτικές φυγές προς τα έξω. Κλειστά, αποτρέπουν την ηλιοφάνεια και προσφέρουν σχεδόν πλήρη συσκότιση. Στη δυτική πλευρά, σταθερά διάτρητα σκίαστρα προστατεύουν από τον ήλιο δύο εξωτερικά μπαλκόνια σε άμεση σχέση με την κάθετη κίνηση, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χώροι εκτόνωσης.

Στη βόρεια όψη, όπου η προστασία από την ηλιοφάνεια δεν είναι απαραίτητη, ένας πράσινος τοίχος καλύπτει όλη την επιφάνεια. Στο ενδιάμεσο μεταξύ τοιχοποιίας και φύτευσης κατασκευάζονται δύο μπαλκόνια για συντήρηση των φυτών αλλά και για ανάπαυση. Οι χώροι σε άμεση οπτική επαφή με τον πράσινο τοίχο περιλαμβάνουν κυρίως χειρουργεία και κλίνες ανάρρωσης.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η οργάνωση εντός του κτιρίου, ενώ συνολικά αντικατοπτρίζει την ανάγκη για αποδοτικότητα κατά τη διάρκεια της εξυπηρέτησης των ασθενών, διανθίζεται με εσωτερικά πράσινα αίθρια και χώρους ξεκούρασης με μπαλκόνια και θέα προς την πόλη, ώστε να δημιουργείται ένα ευήλιο περιβάλλον, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για το προσωπικό.

Τοποθετημένη σε μια κοιλάδα στους πρόποδες μιας δασωμένης πλαγιάς, η κατοικία εντάσσεται σε ένα τοπίο που συχνά καλύπτεται από σκιά, προστατευμένο από την κλίση του εδάφους και τη βλάστηση. Το έργο αναδύεται μέσα από αυτή τη συνθήκη chiaroscuro, προτείνοντας την αποκατάσταση της υφιστάμενης δομής σε συνδυασμό με την προσθήκη μιας επέκτασης σε πρόβολο – μιας επέμβασης που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και μια νέα σχέση με το φυσικό περιβάλλον.

 

Στρατηγική αποκατάστασης

Το υφιστάμενο κτίσμα, μια κατασκευή με ιδιαίτερο χαρακτήρα, αποκαταστάθηκε προσεκτικά μέσα από μια διαδικασία αφαίρεσης και όχι μετασχηματισμού. Εσωτερικά χωρίσματα και περιττές επιστρώσεις αφαιρέθηκαν, επιτρέποντας στη χωρική συνέχεια να επανεμφανιστεί, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε η αυθεντική ξύλινη δομή. Οι επιχρίσεις απομακρύνθηκαν, αποκαλύπτοντας την υλικότητα της πέτρας και των ενσωματωμένων θραυσμάτων πυριτόλιθου, ενώ τα υφιστάμενα υαλοστάσια καθαρίστηκαν και επανατοποθετήθηκαν.

Η προσέγγιση αυτή επαναφέρει την πρωταρχική υλική έκφραση της κατοικίας και ενισχύει την ένταξή της στο τοπίο του Vexin. Η αρχιτεκτονική δεν επιβάλλει μια νέα ταυτότητα, αλλά αποσαφηνίζει και αναδεικνύει ό,τι προϋπήρχε, επιτρέποντας στο κτίσμα να επανασυνδεθεί με το ιστορικό και υλικό του υπόβαθρο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σε αντίθεση με τη συμπαγή, ορυκτή παρουσία του αρχικού όγκου, η επέκταση υιοθετεί μια σαφώς ελαφρύτερη αρχιτεκτονική γλώσσα. Τοποθετημένη κάθετα στο υφιστάμενο κτίσμα, εκτείνεται πέρα από τη σκιασμένη επιφάνειά του ώστε να αξιοποιεί στο μέγιστο το φυσικό φως. Ανασηκωμένη τρία μέτρα πάνω από το φυσικό έδαφος, η νέα κατασκευή συνομιλεί άμεσα με την κλίση και τη γύρω βλάστηση, διαμορφώνοντας έναν δυναμικό διάλογο μεταξύ εδάφους και φυλλώματος.

Μια λεπτή γέφυρα, κατασκευασμένη από ξύλο και επενδυμένη με γυαλισμένο ανοξείδωτο χάλυβα, συνδέει τους δύο όγκους, καδράροντας τη θέα προς το δάσος και αντανακλώντας τον ουρανό. Το στοιχείο αυτό ενισχύει τη βιωματική ακολουθία μεταξύ παλαιού και νέου, σκιάς και φωτός, εσωτερικού και εξωτερικού.

 

 

Υλικότητα & δομή

Η επέκταση εδράζεται σε θεμέλια από εμφανές σκυρόδεμα με αδρανή πυριτόλιθου, δημιουργώντας μια άμεση σύνδεση με τις τοπικές κατασκευαστικές πρακτικές και τα διαθέσιμα υλικά. Πάνω σε αυτή τη βάση αναπτύσσεται ένας τριγωνικός φέρων οργανισμός από πεύκο, ο οποίος, μέσα από έναν λεπτό και ρυθμικό κάνναβο, διαμορφώνει τη χαρακτηριστική ελαφριά και αιωρούμενη μορφή του έργου.

Το δομικό αυτό σύστημα, ταυτόχρονα ακριβές και εκφραστικό, υποστηρίζει μια αρχιτεκτονική που ισορροπεί ανάμεσα στη σταθερότητα και την ανάρτηση. Η συνύπαρξη της αποκατεστημένης μάζας με την ελαφριά προσθήκη συγκροτεί μια ενιαία σύνθεση, διερευνώντας αντιθέσεις μεταξύ βαρύτητας και ελαφρότητας, αδιαφάνειας και διαφάνειας, σκιάς και φωτός.

Μεταξύ αγκύρωσης και αιώρησης, το έργο διαμορφώνει μια λεπτοδουλεμένη αρχιτεκτονική απάντηση στο περιβάλλον του, προτείνοντας μια κατοικία που είναι ταυτόχρονα ενταγμένη στο τοπίο και ανοιχτή στη μεταβολή μέσα στον χρόνο.

 

Συνεχής διάλογος

Η κατοικία βρίσκεται σε ένα οικόπεδο εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και περιβαλλόμενη από γήπεδο γκολφ και σχεδιάζεται ως μια αρχιτεκτονική σύνθεση που επιδιώκει την ομαλή ένταξή της στο τοπίο. Μέσα από τη μελετημένη άρθρωση της ογκοπλασίας και της υλικότητας, το έργο ισορροπεί ένα εκτεταμένο λειτουργικό πρόγραμμα με μια αίσθηση χωρικής σαφήνειας και αρμονίας. Η κάτοψη σε σχήμα L τοποθετείται σε ελαφρώς υπερυψωμένο επίπεδο σε σχέση με τον δρόμο, εξασφαλίζοντας ανεμπόδιστη πανοραμική θέα στο κατά τα άλλα επίπεδο τοπίο. Η χειρονομία αυτή δημιουργεί μια σταδιακή χωρική μετάβαση, ενισχύοντας παράλληλα τον συνεχή διάλογο μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών χώρων.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η μορφολογική γλώσσα της κατοικίας διαμορφώνεται μέσα από την αλληλεπίδραση έντονων οριζόντιων γραμμών και μιας σειράς λεπτών γεωμετρικών μετασχηματισμών. Οι γωνίες αποτμούνται, καμπυλώνονται ή αποκλίνουν, δημιουργώντας μια δυναμική αρχιτεκτονική σύνθεση που συνδυάζει ακρίβεια και εκφραστική ρευστότητα. Η παλέτα υλικών ενισχύει τη σχέση με το περιβάλλον, μέσω φωτεινών και γήινων τόνων που εξασφαλίζουν οπτική συνέχεια με το τοπίο. Τα ξύλινα στοιχεία, σε επενδύσεις και οροφές, συνδυάζονται με μεταλλική κατασκευή, ενώ το εμφανές ανοιχτόχρωμο σκυρόδεμα εισάγει μια διακριτική αντίθεση με τις θερμότερες υφές του ισογείου. Ένα μεγάλο διάτρητο πανέλο στον επάνω όροφο ενισχύει την αίσθηση ελαφρότητας, συμβάλλοντας στη στρωματική διαμόρφωση της όψης.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Η σύνθεση οργανώνεται μέσα από μια σαφή λειτουργική διάταξη που διαχωρίζει την κατοικία σε δύο βασικούς όγκους. Ένας επιμήκης όγκος φιλοξενεί τις ιδιωτικές λειτουργίες, όπως τρεις σουίτες, έναν χώρο φυσικοθεραπείας και ένα γραφείο, ενώ ένας εγκάρσιος όγκος συγκεντρώνει τις κοινόχρηστες και υποστηρικτικές χρήσεις, όπως η κουζίνα, η τραπεζαρία και οι βοηθητικοί χώροι. Κατά την είσοδο, ήπιες κεκλιμένες και καμπύλες επιφάνειες καθοδηγούν τη ματιά προς τον κύριο χώρο διημέρευσης, συγκροτώντας μια ρευστή χωρική αλληλουχία που συνδέεται άμεσα με τις ζώνες αναψυχής. Η ενσωμάτωση λειτουργιών όπως σάουνα, spa, γυμναστήριο και παιδικός χώρος ενισχύεται μέσω κινητών υαλοστασίων, που επιτρέπουν ευελιξία και συνέχεια. Το σύνολο αυτού του μετώπου αναψυχής φωτίζεται από φυσικό ζενιθιακό φως, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και χωρική καθαρότητα.

 

 

Φωτισμός & Υλικότητα

Μεγάλες υάλινες επιφάνειες διασφαλίζουν συνεχή οπτική σύνδεση με το τοπίο, πλαισιώνοντας τη θέα και ενισχύοντας τον στοχαστικό χαρακτήρα της κατοικίας. Αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως πέργκολες και κεκλιμένα επίπεδα ρυθμίζουν το παιχνίδι φωτός και σκιάς στις όψεις, εισάγοντας μια χρονική μεταβλητότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στον επάνω όροφο, η κύρια σουίτα και τα επιπλέον υπνοδωμάτια αναπτύσσονται κατά μήκος των αξόνων της κάτοψης σε σχήμα L, συνοδευόμενα από χώρους εργασίας που αξιοποιούν την ηρεμία του τοπίου. Ένα μεταλλικό διάτρητο φίλτρο επιτρέπει τη διείσδυση του φωτός διατηρώντας την ιδιωτικότητα, ενώ ένα συνεχές μεταλλικό γείσο οριοθετεί διακριτικά το περίγραμμα του όγκου. Στο εσωτερικό, η αρχιτεκτονική γλώσσα ακολουθεί τη λογική του εξωτερικού, συνδυάζοντας θερμούς τόνους, φυσικό φως, επιλεγμένα έργα τέχνης και σχεδιαστικά αντικείμενα, συνθέτοντας ένα ενιαίο και εκλεπτυσμένο περιβάλλον κατοίκησης.

 

Χωρική συμφωνία

Το έργο εντάσσεται στον πυκνό αστικό ιστό της Λεμεσού, το έργο διαμορφώνεται ως ένα εκλεπτυσμένο καταφύγιο που διερευνά την εκφραστική δυναμική της υλικότητας, του φωτός και της χωρικής συνέχειας. Το εσωτερικό αναπτύσσεται ως μια προσεκτικά επιμελημένη σύνθεση, όπου απτικές επιφάνειες, πολυεπίπεδος φωτισμός και bespoke λεπτομέρειες συγκροτούν μια ατμόσφαιρα ταυτόχρονα οικεία και εκλεπτυσμένη. Κάθε στοιχείο συμβάλλει σε μια αφήγηση καθημερινής κομψότητας, όπου ο σχεδιασμός λειτουργεί όχι μόνο ως οπτική γλώσσα, αλλά ως βιωματικό μέσο.

 

Χωρική οργάνωση

Ο χώρος καθιστικού αναπτύσσεται ως ένα ρευστό, ενιαίο περιβάλλον, όπου τα όρια αποδυναμώνονται υπέρ της συνέχειας και της οπτικής συνοχής. Μια βιβλιοθήκη με οπίσθιο φωτισμό λειτουργεί ως κεντρική αρχιτεκτονική χειρονομία, εκπέμποντας ένα απαλό, διάχυτο φως που παραπέμπει σε ηλιοβασίλεμα, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως επιφάνεια έκθεσης επιλεγμένων αντικειμένων και βιβλίων. Η φωτεινή αυτή επιφάνεια οργανώνει τον χώρο, προσδίδοντας μια σχεδόν εκθεσιακή ποιότητα στο οικιακό περιβάλλον.

Τα έπιπλα τοποθετούνται με τρόπο που ενισχύει τόσο την άνεση όσο και την αντίθεση, με έναν καναπέ σε γκρι saddle leather να συνδυάζεται με μια έντονη κόκκινη πολυθρόνα. Υαλοστάσια πλήρους ύψους επεκτείνουν τον εσωτερικό χώρο προς το μπαλκόνι, δημιουργώντας άμεση οπτική σύνδεση με μια ζωηρή τοιχογραφία στην αυλή και ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

Παλέτα υλικών

Η κουζίνα αποτελεί τον λειτουργικό πυρήνα της κατοικίας, ισορροπώντας ανάμεσα στην καθημερινή χρήση και την κοινωνική διάδραση. Ξύλινα ερμάρια προσδίδουν θερμότητα, ενώ οι επιφάνειες από γκρι πέτρα και οι ενσωματωμένες συσκευές διαμορφώνουν μια σύγχρονη αισθητική. Η κεντρική νησίδα λειτουργεί ταυτόχρονα ως χώρος προετοιμασίας και σημείο συνάντησης, συνδέοντας οργανικά την κουζίνα με το καθιστικό και την τραπεζαρία.

Στον χώρο της τραπεζαρίας, ένας γλυπτικός πολυέλαιος σε απόχρωση ροζ χρυσού καθορίζει την ατμόσφαιρα, διαχέοντας το φως πάνω από το μαύρο τραπέζι. Επενδυμένες καρέκλες και επιμελημένες επιφάνειες σερβιρίσματος εισάγουν μια αίσθηση εκλεπτυσμένου παιχνιδιού, ενώ οι ημιδιαφανείς κουρτίνες φιλτράρουν το φυσικό φως, δημιουργώντας ένα ήρεμο και οικείο περιβάλλον.

 

 

Μελέτη φωτισμού

Το υπνοδωμάτιο προσεγγίζεται ως ένας αισθητηριακός χώρος, όπου η υλικότητα και οι υφές καθορίζουν τη χωρική ταυτότητα. Ταπετσαρία με υφή denim διαμορφώνει ένα απαλό, υφασμάτινο υπόβαθρο, πλαισιώνοντας ένα γλυπτικό κρεβάτι επενδυμένο με πράσινο ύφασμα. Επιφάνειες από πράσινο μάρμαρο και λεπτομέρειες με δέρμα εισάγουν έναν σύνθετο υλικό διάλογο, ισορροπώντας ανάμεσα στην απτικότητα και την ακρίβεια.

Ο φωτισμός διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας, με γραμμικά φωτιστικά με ορειχάλκινες λεπτομέρειες να αναδεικνύουν έργα τέχνης και επιφάνειες, ενώ ένας πολυέλαιος με χρυσά φύλλα λειτουργεί ως σκηνογραφικό στοιχείο. Το αποτέλεσμα ενισχύει την αίσθηση οικειότητας, μετατρέποντας το υπνοδωμάτιο σε έναν χώρο περισυλλογής και εμβύθισης.

Συνολικά, ο εσωτερικός σχεδιασμός επιτυγχάνει μια συνεκτική σύνθεση λειτουργίας, κατασκευαστικής ποιότητας και αφηγηματικής διάστασης, ευθυγραμμισμένη με την αρχιτεκτονική ταυτότητα της κατοικίας, προσφέροντας μια πολυεπίπεδη και διακριτή εμπειρία κατοίκησης.

 

Υλική συνοχή

Η κατοικία σχεδιάζεται με την υλικότητα ως κεντρικό άξονα της σύνθεσης και τη χωρική ενοποίηση ως βασική αρχή της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Το έργο εκφράζει μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική γλώσσα, διαμορφωμένη μέσα από την ακρίβεια στη λεπτομέρεια και μια ουσιαστική κατανόηση της σύγχρονης κατοίκησης.

 

Παλέτα υλικών

Το σκυρόδεμα ορίζει τη δομική και μορφολογική έκφραση της σύνθεσης, προσδίδοντας στην κατοικία έναν έντονο αστικό χαρακτήρα. Σε αντιδιαστολή, οι επενδύσεις από καπλαμά ξύλου freijó αναπτύσσονται συνεχώς στους εσωτερικούς χώρους, συγκροτώντας μια ενιαία χωρική αφήγηση που συνδέει διαφορετικά προγραμματικά στοιχεία, από το home cinema έως τον ξενώνα. Οι πόρτες, επενδεδυμένες με φυσικές ίνες φύλλων μπανάνας, εισάγουν μια επιπλέον υλικότητα και απτική ποιότητα, ενισχύοντας τη σύνδεση του έργου με την εκφραστική δύναμη των υλικών. Το τελικό αποτέλεσμα συγκροτεί έναν ισορροπημένο διάλογο ανάμεσα σε πιο «ακατέργαστες» αναφορές και μια σύγχρονη αρχιτεκτονική έκφραση.

 

 

Χωρική Οργάνωση

Η χωρική οργάνωση διαμορφώνεται μέσα από διαβαθμίσεις ανοίγματος και κλειστότητας, επιτρέποντας μια ρευστή και συνεκτική ανάγνωση της κατοικίας. Η κουζίνα και η τραπεζαρία συγκροτούν ένα ενιαίο οπτικό και υλικό πεδίο, με δυνατότητα πλήρους ενοποίησης, ενώ βοηθητικοί χώροι, όπως η κάβα και το pantry, ενσωματώνονται σε πιο συμπαγείς χωρικές συνθήκες. Οι μεταβάσεις εξελίσσονται ομαλά, ενισχύοντας τη συνέχεια της κίνησης και αναβαθμίζοντας την καθημερινή εμπειρία κατοίκησης.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η σχέση αρχιτεκτονικής και φύσης αποτελεί θεμελιώδη παράμετρο της σύνθεσης. Ο χώρος της υπαίθριας κουζίνας οργανώνεται γύρω από ένα υφιστάμενο δέντρο, το οποίο ενσωματώνεται ως ενεργό στοιχείο του σχεδιασμού. Ο κήπος διεισδύει στο εσωτερικό, λειτουργώντας ως φυσική συνέχεια της αρχιτεκτονικής δομής και συμβάλλοντας στην άρση των ορίων μεταξύ μέσα και έξω.

Στον τρίτο όροφο, που προορίζεται αποκλειστικά για το ζευγάρι, η κύρια σουίτα αναπτύσσει άμεση σχέση με το εξωτερικό μέσω μεγάλων ανοιγμάτων. Το λουτρό, περιβαλλόμενο από φύτευση, επεκτείνεται προς μια βεράντα με υδρομασάζ, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση του χώρου. Στο ίδιο επίπεδο, ένας χώρος γραφείου ενσωματώνεται σε συνέχεια, συνδεδεμένος μέσω μιας ειδικά σχεδιασμένης βιβλιοθήκης που συνδυάζει αποθήκευση, ανάγνωση και λειτουργική υποστήριξη, διατηρώντας τη συνοχή της συνολικής σύνθεσης.

 

Ενεργό εργαστήριο

Το γραφείο Taller Di Frenna Arquitectos διαμόρφωσε τη δική του αρχιτεκτονική έδρα στην Colima του Μεξικού, ως έναν χώρο που λειτουργεί τόσο ως καθημερινό εργασιακό περιβάλλον όσο και ως πεδίο δημιουργικής διερεύνησης. Το κτίριο οργανώνει χώρους εργασίας, αίθουσες συναντήσεων, οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις και εσωτερικές αυλές σε μια σύνθεση σαφώς ορισμένων όγκων. Μέσα από τη χρήση εμφανών υλικών, τον πειραματισμό με υφές και την αξιοποίηση του φυσικού φωτός και της φύτευσης, το έργο εκφράζει τη συνολική αρχιτεκτονική ταυτότητα του γραφείου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η έδρα του γραφείου συγκροτείται ως ένα περιβάλλον όπου η αρχιτεκτονική παραγωγή συναντά την έρευνα. Πέρα από την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών της καθημερινότητας, το κτίριο λειτουργεί ως πλαίσιο πειραματισμού, συνεργασίας και εξέλιξης ιδεών.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ανοιχτούς χώρους εργασίας, αίθουσες συναντήσεων, οπτικοακουστικούς χώρους και εργαστήριο κατασκευής μακετών, τα οποία οργανώνονται με τρόπο που ενισχύει την αλληλεπίδραση και υποστηρίζει τα διαφορετικά στάδια της αρχιτεκτονικής διαδικασίας – από τη σύλληψη έως την παρουσίαση.

Έτσι, το κτίριο υπερβαίνει τη λογική ενός συμβατικού γραφείου και λειτουργεί ως ένα ενεργό “εργαστήριο”, ενσωματώνοντας τη μεθοδολογία του γραφείου και επιτρέποντας τη συνεχή δοκιμή και εξέλιξη σχεδιαστικών ιδεών.

 

 

Κατασκευαστική λογική & υλικά

Η αρχιτεκτονική σύνθεση αρθρώνεται μέσα από μια αλληλουχία καθαρών, γεωμετρικά σαφών όγκων. Κεντρική επιλογή αποτελεί η χρήση ειλικρινών, εμφανών υλικών, που επιτρέπουν στα κατασκευαστικά στοιχεία να αναδεικνύουν τη δομική και απτική τους υπόσταση.

Σκυρόδεμα, χάλυβας, απανθρακωμένο ξύλο και πέτρα συγκροτούν την κύρια υλική παλέτα. Η συνύπαρξή τους, μέσα από διαφοροποιήσεις υφής και επεξεργασίας, διαμορφώνει μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική γλώσσα, που ισορροπεί ανάμεσα στη βιομηχανική ακρίβεια και τη φυσική έκφραση. Παράλληλα, ενισχύεται η ανθεκτικότητα της κατασκευής, ενώ προβάλλεται η σημασία της τεχνικής γνώσης και της χειροτεχνίας.

Η προσέγγιση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη σχεδιαστική στάση που δίνει έμφαση στη σαφήνεια της μορφής, την αυθεντικότητα των υλικών και τη σύνδεση σύγχρονων πρακτικών με την κατασκευαστική παράδοση.

 

Εσωτερική αυλή & χωρική οργάνωση

Ένα σύστημα εσωτερικών αυλών αποτελεί βασικό μηχανισμό οργάνωσης του κτιρίου. Τα ενδιάμεσα αυτά κενά επιτρέπουν τη διείσδυση φυσικού φωτός και φύτευσης, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν οπτικές και χωρικές συνέχειες μεταξύ των επιμέρους λειτουργιών.

Η σχέση εσωτερικού και εξωτερικού αναπτύσσεται ως μια σταδιακή μετάβαση, όπου το δομημένο και το φυσικό στοιχείο συνυπάρχουν σε διαρκή διάλογο. Οι μεταβολές στο φως, τη σκιά και τα επίπεδα ενισχύουν τη χωρική εμπειρία, αποφεύγοντας τη μονοτονία των κλειστών εργασιακών περιβαλλόντων. Παράλληλα, οι αυλές λειτουργούν ως χώροι στάσης και ανεπίσημης συνάντησης, ενισχύοντας ένα περιβάλλον που προάγει την ανταλλαγή και τη συλλογική δημιουργία.

Η υλοποίηση του έργου βασίστηκε σε στενή συνεργασία με τοπικούς τεχνίτες και κατασκευαστές, των οποίων η συμβολή αποτυπώνεται στις λεπτομέρειες, τις επιφάνειες και τη συνολική υλικότητα του κτιρίου.

 

Η Vechro συμμετείχε στη δράση «Πακέτα Αγάπης», σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χατζηγάκη, συμβάλλοντας ενεργά στην υποστήριξη ευάλωτων οικογενειών σε όλη την Ελλάδα.

Η εταιρεία προχώρησε στην πλήρη κάλυψη των ειδών πρώτης ανάγκης, ενώ η ομάδα της Vechro άφησε για λίγο τα γραφεία και έγινε κάτι περισσότερο: μια ανθρώπινη αλυσίδα προσφοράς. Με την προσωπική τους συμβολή, οι άνθρωποι της εταιρείας ανέλαβαν τη συγκέντρωση, την οργάνωση και τη συσκευασία 450+ κιλών τροφίμων στις κεντρικές εγκαταστάσεις, καθώς και τη μεταφορά τους στο σημείο συγκομιδής.

Αυτή η κινητοποίηση συνέβαλε σε κάτι πραγματικά μεγάλο: τη δημιουργία 1.200 πακέτων στήριξης για περισσότερες από 500 οικογένειες σε όλη τη χώρα.

Η ενέργεια εξελίχθηκε σε μια δυνατή στιγμή ομαδικότητας. Χέρια που συνεργάστηκαν, ρυθμός που χτίστηκε συλλογικά, διάθεση που μετατράπηκε σε αποτέλεσμα με πραγματικό αντίκτυπο. Για εμάς, αυτό είναι το «μαζί».

Τα «Πακέτα Αγάπης» αναδεικνύουν κάτι απλό και ουσιαστικό: όταν κινητοποιούμαστε μαζί, το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται. Και τότε, η προσφορά αποκτά πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η Vechro συνεχίζει να επενδύει σε δράσεις με κοινωνικό νόημα, ενισχύοντας πρωτοβουλίες που συνδέουν τους ανθρώπους και δημιουργούν αξία που εμπνέει.

#VechroMoments #PaketaAgapis #VechroPeople #TogetherWeCare #CSR

Η παρουσία της ΜΑΡΜΟΥΡΗΣ Α.Ε. στην Medwood Plus 2026, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 27 έως τις 30 Μαρτίου στο Metropolitan Expo Athens, ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον δυναμικό ρόλο της εταιρείας στον χώρο των σύγχρονων λύσεων επιπλοποιίας και του interior design. Η έκθεση συγκέντρωσε κορυφαίους επαγγελματίες του κλάδου από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, η ΜΑΡΜΟΥΡΗΣ Α.Ε. είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει ένα ευρύ φάσμα καινοτόμων προϊόντων και λύσεων, καλύπτοντας πλήρως τις ανάγκες του σύγχρονου επαγγελματία.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους μηχανισμούς επίπλων της DTC, όπως συστήματα συρταριού για ακόμα περισσότερη λειτουργικότητα και μηχανισμούς για συρόμενη ντουλάπα. Επίσης, προηγμένες επιλογές μεντεσέδων και ανύψωσης ντουλαπιών, που ξεχωρίζουν για την καινοτομία τους.

Οι επισκέπτες του περιπτέρου γνώρισαν από κοντά σύγχρονες προτάσεις εξοπλισμού κουζίνας και μπάνιου της STARAX & AMBOS, οι οποίες συνδυάζουν λειτουργικότητα με τη σύγχρονη αισθητική με την υψηλή ποιότητα, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσέλκυσαν τα συστήματα ελεύθερης δομής ραφιών της VOLPATO Stili Ellipse & Cyclos, που προσφέρουν ευελιξία και προσαρμοστικότητα σε κάθε χώρο, ακολουθώντας τις τελευταίες τάσεις του design.

Στον τομέα των επιφανειών, παρουσιάστηκαν νέες αποχρώσεις και χρωματικές προτάσεις ακρυλικών επιφανειών HANEX, χαλαζιακών επιφανειών HANSTONE και κεραμικών επιφανειών INFINITY, τα οποία ξεχωρίζουν για την υψηλή αντοχή, την αισθητική αρτιότητα και τη δυνατότητα εφαρμογής σε απαιτητικά αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά έργα. Όσον αφορά της κεραμικές επιφάνειες, παρουσιάστηκε η πρόταση εφαρμογής σε κουζίνα, όχι μόνο σε πάγκο αλλά και σε ντουλάπι & συρτάρι, προσφέροντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Ακόμη, ξεχώρισε η παρουσία της νέας συνεργασίας μας με την KFA Armatura, έναν καταξιωμένο κατασκευαστή με μακρόχρονη εμπειρία, που εξειδικεύεται σε σύγχρονες λύσεις για τον εξοπλισμό μπάνιου και κουζίνας, όπως μπαταρίες και στήλες ντουζ.

Επιπλέον, ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσαν και οι προτάσεις σε πόμολα, χερούλια και λαβές από τα brands GEMAN και ORAMIS, τα οποία συμπληρώνουν ιδανικά κάθε κατασκευή επίπλου.

Η επιτυχία της παρουσίας της ΜΑΡΜΟΥΡΗΣ Α.Ε. στη φετινή διοργάνωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην άρτια οργάνωση και τον επαγγελματισμό της ομάδας της εταιρείας. Το περίπτερο ξεχώρισε για την αισθητική του αρτιότητα και τον προσεγμένο σχεδιασμό του, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία στους επισκέπτες.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η υψηλού επιπέδου διοργάνωση της έκθεσης από τη Medexpo S.A., η οποία συνέβαλε καθοριστικά στη συνολική επιτυχία της εκδήλωσης, εξασφαλίζοντας άριστες συνθήκες για εκθέτες και επισκέπτες.

Με σταθερό προσανατολισμό στην καινοτομία και την ποιότητα, η ΜΑΡΜΟΥΡΗΣ Α.Ε. συνεχίζει να ενισχύει τη θέση της στον κλάδο, αποτελώντας έναν αξιόπιστο συνεργάτη για τους επαγγελματίες της επιπλοποιίας και του interior design.

Εσωστρεφής αυλή

Η κατοικία βρίσκεται σε προάστιο της Λευκωσίας και σχεδιάστηκε με στόχο τη δημιουργία μιας ισχυρής σχέσης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, αντλώντας αναφορές από την αστική κυπριακή κατοικία των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η σύγχρονη αυτή εκδοχή επαναπροσεγγίζει την έννοια της αυλής ως τον ζωντανό πυρήνα της κατοικίας. Οι βασικοί χώροι –καθιστικό, τραπεζαρία, κουζίνα και δύο υπνοδωμάτια– οργανώνονται σε διάταξη σχήματος Γ, περιμετρικά μιας κεντρικής αυλής. Στο επίκεντρο της σύνθεσης δεσπόζει ένα επιμήκες υδάτινο στοιχείο, η πισίνα, το οποίο λειτουργεί ως φυσική προέκταση της κατοίκησης.

Το νερό ενισχύει τον διάλογο μεταξύ μέσα και έξω, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός ευνοϊκού μικροκλίματος, προσφέροντας φυσικό δροσισμό κατά τους θερινούς μήνες. Η αυλή μετατρέπεται έτσι σε έναν ενδιάμεσο χώρο καθημερινής ζωής, όπου τα όρια μεταξύ ιδιωτικού και υπαίθριου περιβάλλοντος καθίστανται ρευστά.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αρχιτεκτονική πρόταση ακολουθεί μια αυστηρή μινιμαλιστική λογική, με έμφαση στη σαφήνεια της γεωμετρίας και την απομάκρυνση κάθε περιττού στοιχείου. Οι όγκοι διαμορφώνονται με καθαρές γραμμές, ενώ η σύνθεση βασίζεται στην ισορροπία πλήρους και κενού.

Το εμφανές σκυρόδεμα αποτελεί το κυρίαρχο υλικό, επιλεγμένο τόσο για τις δομικές του ιδιότητες όσο και για τη λιτή αισθητική του. Η ενιαία υλικότητα προσδίδει στο έργο συνοχή και ανθεκτικότητα, ενώ οι καθαρές επιφάνειες λειτουργούν ως καμβάς για την ανάδειξη του φυσικού φωτός και των μεταβαλλόμενων σκιών κατά τη διάρκεια της ημέρας.

 

 

Βιοκλιματική στρατηγική

Ο σχεδιασμός αξιοποιεί με ακρίβεια τον προσανατολισμό και τη διαμπερότητα, εξασφαλίζοντας βέλτιστη ροή αέρα και φυσικού φωτισμού. Ταυτόχρονα, η εσωστρεφής οργάνωση της κατοικίας διασφαλίζει υψηλό επίπεδο ιδιωτικότητας, σε αντιδιαστολή με τον εξωτερικό αστικό ιστό.

Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που συνομιλεί με την τοπική αρχιτεκτονική παράδοση, μεταφράζοντάς την σε ένα σύγχρονο λεξιλόγιο. Μέσα από τη σύνθεση χώρου, υλικού και κλίματος, το έργο ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες για ποιότητα ζωής, ευελιξία και ουσιαστική σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον.

 

Η αρχιτεκτονική ως πλουραλιστικό τοπίο

Το έργο διαμορφώνεται ως μια σύγχρονη αρχιτεκτονική πρόταση, που εναρμονίζει την ταυτότητα της εταιρείας με τις βασικές της αξίες: την καινοτομία, την τεχνική εξειδίκευση και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Συγκεντρώνοντας πολλαπλές οντότητες με διακριτά πεδία δραστηριότητας, η σύνθεση οργανώνει μια ακολουθία χωρικών περιβαλλόντων, όπου κάθε ένα εκφράζει έναν επιμέρους εταιρικό χαρακτήρα, παραμένοντας ταυτόχρονα ενταγμένο σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό πλαίσιο.

Ο σχεδιασμός αναπτύσσεται ως μια πολυεπίπεδη διερεύνηση της μορφής, της υλικότητας και της ατμόσφαιρας. Αντί για μια μονολιθική ταυτότητα, το κτίριο συγκροτείται ως ένα σύνολο επιμέρους χωρικών ενοτήτων, καθεμία από τις οποίες διακρίνεται από τη δική της μορφολογική γλώσσα, γεωμετρία και αισθητηριακή ποιότητα, συνθέτοντας μια συνεκτική αλλά πολυφωνική εμπειρία χώρου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Σε αυτό το πλαίσιο, επιλεγμένες περιοχές υιοθετούν ένα pop-art και μεταμοντέρνο λεξιλόγιο, αντλώντας αναφορές από την εκφραστική γλώσσα του Ettore Sottsass και της Memphis School. Μέσα από τη χρήση έντονων χρωμάτων, γραφικών μοτίβων και γλυπτικών όγκων, οι χώροι αυτοί δημιουργούν έναν δυναμικό και παιγνιώδη ρυθμό, ενισχύοντας τη δημιουργικότητα και τη χωρική εμπειρία.

Αντίθετα, άλλες ζώνες υιοθετούν μια ωμή, βιομηχανική αισθητική, παραπέμποντας σε σύγχρονα πρότυπα σχεδιασμού χώρων εργασίας. Εκτεθειμένα δομικά στοιχεία, προσεκτικά μελετημένος φωτισμός και μια παλέτα «ειλικρινών» υλικών συνθέτουν περιβάλλοντα όπου η λειτουργική σαφήνεια συνυπάρχει με την ατμοσφαιρική ένταση.

 

 

Χωρική οργάνωση

Συμπληρώνοντας αυτές τις εκφραστικές ενότητες, ορισμένοι όροφοι σχεδιάζονται με μια μινιμαλιστική προσέγγιση, όπου η χωρική λιτότητα, οι ελεγχόμενες γεωμετρίες και η λειτουργική ακρίβεια αποτελούν βασικές αρχές. Η αφαίρεση της μορφής επιτρέπει μια καθαρή ανάγνωση του χώρου, αναδεικνύοντας τις αναλογίες, το φως και τις ουσιώδεις ποιότητες του δομημένου περιβάλλοντος.

Η συνύπαρξη αυτών των διαφορετικών χωρικών γλωσσών συγκροτεί ένα δυναμικό εσωτερικό τοπίο, όπου η ποικιλομορφία λειτουργεί ως βασικός μοχλός της αρχιτεκτονικής εμπειρίας, ενώ η συνοχή διασφαλίζεται μέσω μιας προσεκτικά ενορχηστρωμένης σύνθεσης.

 

 

Βιοφιλική στρατηγική

Το έργο ενσωματώνει επίσης βιοφιλικά περιβάλλοντα, τοποθετώντας τη φύση και το φυσικό φως στον πυρήνα της χωρικής σύνθεσης. Πλούσια φύτευση, φιλτραρισμένο φυσικό φως και οργανικές υφές ενισχύουν τη βιωματική σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον, αντανακλώντας τη δέσμευση της εταιρείας στη βιωσιμότητα και την εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Συνολικά, οι διαφορετικές αυτές χωρικές συνθήκες συγκροτούν ένα «ζωντανό», πολυφωνικό αρχηγείο – ένα αρχιτεκτονικό οικοσύστημα όπου κάθε επιμέρους οντότητα κατοικεί έναν χώρο που αντανακλά την ταυτότητά της, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει σε ένα ενιαίο όραμα, βασισμένο στον πειραματισμό, την καινοτομία και τον συνεχή επαναπροσδιορισμό του σύγχρονου χώρου εργασίας.

 

Ανανεωμένη προοπτική

Το έργο ωριμάζει με χάρη στον χρόνο, όπως το κρασί -μια αφήγηση που ορίζεται από τη συνέχεια, μια ήπια προβολή προς το μέλλον και μια διαρκή κατάσταση εντροπίας. Η διακριτική επανεφεύρεση έχει καταστεί εγγενές στοιχείο του χαρακτήρα του: το ξενοδοχείο εξελίσσεται μέσα από μικρές χειρονομίες, επεκτεινόμενο στρώση με στρώση, εποχή με εποχή. Από την αρχή της λειτουργίας του, έχει επανενεργοποιήσει με συνέπεια τα υφιστάμενα στοιχεία του. Τα δίδυμα σιλό πλέον πάλλονται από δραστηριότητες ευεξίας, τέχνης και επαναλαμβανόμενων γαστρονομικών εκδηλώσεων, με κάθε νέα εκδοχή να καλλιεργεί έναν συνεχή διάλογο με το παρελθόν.

 

Στρατηγική Επέκτασης

Παράλληλα, το ίδιο το κτίριο αναζητά τρόπους εξέλιξης, αναδυόμενο διακριτικά από τη στιβαρή του βάση από σκυρόδεμα. Λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, καθώς τα πολιτιστικά και γαστρονομικά προγράμματα συνέχισαν να αναπτύσσονται, κατέστη σαφές ότι ο χώρος μπορούσε να υποδεχθεί ένα νέο κεφάλαιο φιλοξενίας -ένα πρόσθετο στρώμα που θα τιμούσε το αρχικό ήθος, προσφέροντας παράλληλα μια ανανεωμένη οπτική. Κατά τα πρώτα στάδια της κατασκευής, όταν τα εσωτερικά των δεξαμενών παρέμεναν απρόσιτα, ο χρόνος που αφιερώθηκε στις οροφές τους αποκάλυψε μια μοναδική αίσθηση ανύψωσης. Από αυτό το σημείο, ο ουρανός συναντούσε τη θάλασσα σε μια αδιάκοπη, ενιαία γραμμή. Αυτή η άμεση σύνδεση με τον ορίζοντα αποτέλεσε την αφετηρία για την προσθήκη ενός νέου επιπέδου πάνω από τις δεξαμενές από σκυρόδεμα.

 

 

Λειτουργική Οργάνωση

Οκτώ νέα δωμάτια καταλαμβάνουν πλέον αυτή την υπερυψωμένη δομή. Ένας ελαφρύς φορέας από λεπτούς μεταλλικούς σωλήνες και θερμές ξύλινες επιφάνειες αιωρείται πάνω από τις συμπαγείς δεξαμενές, ακολουθώντας τη γεωμετρία του κτιρίου χωρίς να την επιβαρύνει. Τα εκλεπτυσμένα αυτά στοιχεία αποϋλοποιούν την παρουσία του νέου επιπέδου, επιτρέποντας σε ένα λεπτό στέγαστρο να μοιάζει σαν να αιωρείται πάνω από τον όγκο από σκυρόδεμα. Ένα γραμμικό υδάτινο στοιχείο πλαισιώνει τον ορίζοντα, ενοποιώντας οπτικά την αρχιτεκτονική με τη θάλασσα. Το φως που αντανακλάται στην ξύλινη πέργκολα ενεργοποιεί τις επιφάνειες, ενισχύοντας τον ναυτικό, σχεδόν σχεδία-όμορφο χαρακτήρα της επέμβασης. Τα νέα δωμάτια επεκτείνουν την υλικότητα, την αισθητική και τη χωρική λογική των υφιστάμενων μονάδων. Κάθε ένα ανοίγεται προς τη θάλασσα μέσω μιας γενναιόδωρης βεράντας, προστατευμένης κάτω από την πέργκολα, ενώ η πρόσβαση από την πίσω αυλή ενσωματώνει το ανώτερο επίπεδο στην καθημερινή ζωή του ξενοδοχείου.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Από αυτό το υπερυψωμένο σημείο, οι επισκέπτες αντιλαμβάνονται τα σιλό, τα καλλιεργημένα αμπέλια του κήπου και τον ρυθμό δραστηριότητας που εκτυλίσσεται χαμηλότερα, μέσα από μια νέα, διαφοροποιημένη οπτική. Η προσθήκη δεν περιορίζεται στην αύξηση της δυναμικότητας· αντιθέτως, συμπυκνώνει, ενεργοποιεί και επεκτείνει τη διαρκώς εξελισσόμενη αφήγηση του Dexamenes Seaside Hotel. Η οροφή της πίσω δεξαμενής παραμένει σκόπιμα ανοιχτή, ως πεδίο πειραματισμού και ανακάλυψης. Από εδώ, ο ορίζοντας εκτείνεται απεριόριστα -αχαρτογράφητος και γεμάτος προσδοκία- αναμένοντας το επόμενο κεφάλαιο στην πορεία του ξενοδοχείου.

 

Ευανάγνωστα όρια

Ο εσωτερικός σχεδιασμός ενός γραφειακού χώρου 300m² για μια ασφαλιστική εταιρεία προσεγγίζεται ως μελέτη διαφάνειας, χωρικής συνέχειας και οργανωτικής σαφήνειας. Η πρόταση εισάγει την έννοια της «κάψουλας» ως κύριο μορφολογικό και λειτουργικό εργαλείο, οργανώνοντας τον χώρο εργασίας μέσω μιας σειράς διαφανών όγκων που αρθρώνουν το πρόγραμμα, διατηρώντας παράλληλα ένα ενιαίο οπτικό πεδίο σε όλο το εσωτερικό.

 

Χωρική οργάνωση

Απομακρυνόμενος από τις συμβατικές τυπολογίες κλειστών γραφείων, ο σχεδιασμός αξιοποιεί γυάλινους όγκους για τη στέγαση ιδιωτικών λειτουργιών, όπως αίθουσες συσκέψεων και γραφεία διοίκησης. Οι «κάψουλες» αυτές λειτουργούν ως ελαφριές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις μέσα στον ανοιχτό κάναβο, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται σε όλο τον χώρο, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν οπτικές συνδέσεις μεταξύ των επιμέρους τμημάτων. Ο χώρος εργασίας συγκροτείται ως ένα ενιαίο περιβάλλον, όπου τα όρια είναι σαφή αλλά όχι περιοριστικά, υποστηρίζοντας τόσο τη συνεργασία όσο και τη συγκέντρωση.

 

 

Παλέτα υλικών

Η επιλογή των υλικών διαμορφώνει καθοριστικά την ατμόσφαιρα του εσωτερικού. Εμφανείς καλωδιώσεις σε μεταλλικές ράγες, διάτρητα μεταλλικά πάνελ και διαχωριστικά από υαλότουβλα αναδεικνύουν τη λειτουργική και τεχνική διάσταση του χώρου. Αντίθετα, ουδέτερες επιφάνειες εισάγουν μια αίσθηση θερμότητας και ισορροπίας, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στη βιομηχανική έκφραση και μια πιο οικεία υλικότητα. Η αντίθεση αυτή συγκροτεί μια ταυτότητα που είναι ταυτόχρονα ακριβής και φιλόξενη.

 

 

Μελέτη φωτισμού

Στην είσοδο, ένα εκτεταμένο διάτρητο μεταλλικό πέτασμα ορίζει το πρώτο χωρικό κατώφλι. Ως ημιδιαφανές φίλτρο, διαμορφώνει διακριτικά την περιοχή της υποδοχής, διατηρώντας παράλληλα τη διαπερατότητα του βλέμματος προς τον ανοιχτό χώρο εργασίας. Το φως και η κίνηση διαχέονται μέσω της επιφάνειάς του, δημιουργώντας μια σταδιακή μετάβαση από τη ζώνη εισόδου προς το εσωτερικό.

Ο φωτισμός ενισχύει περαιτέρω τη χωρική ανάγνωση του έργου. Γραμμικά φωτιστικά στοιχεία υπογραμμίζουν τους βασικούς άξονες κίνησης, ενώ γλυπτικές και κατευθυνόμενες φωτιστικές συνθέσεις αναδεικνύουν επιμέρους ζώνες εργασίας και συνάντησης. Σε συνδυασμό με το άπλετο φυσικό φως που εισέρχεται από τα μεγάλα ανοίγματα, η στρατηγική φωτισμού εντείνει τον ρυθμό, το βάθος και τη σαφήνεια του εσωτερικού χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εργασιακό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια, ευελιξία και συνοχή. Μέσα από τη σύνθεση υλικών, φωτός και διαφανών όγκων, ο χώρος υποστηρίζει τη συνεργασία, διατηρώντας ταυτόχρονα στιγμές ιδιωτικότητας και συγκέντρωσης, σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό πλαίσιο.

 

Ριζική επαναχρησιμοποίηση

Το Trace αποτελεί ένα μετασχηματιστικό έργο βαθιάς ανακαίνισης κατοικίας στην οδό Drummond, στο Euston του Λονδίνου, σχεδιασμένο από το Bureau de Change για την HGG London. Το έργο επαναπροσεγγίζει ένα τετραώροφο κτίριο από τούβλο της δεκαετίας του 1980, επεκτείνοντάς το με δύο νέους ορόφους και δημιουργώντας πέντε σύγχρονα, φωτεινά διαμερίσματα, ενώ παράλληλα διατηρεί και επαναχρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος της υφιστάμενης κατασκευής.

 

Αρχές Κυκλικής Οικονομίας

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται μια συνεπής δέσμευση στις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Αντί της κατεδάφισης και ανακατασκευής, ο σχεδιασμός διατηρεί τα αρχικά θεμέλια, τον φέροντα οργανισμό και βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως τη χαρακτηριστική αψίδα, διαφυλάσσοντας το ενσωματωμένο ανθρακικό αποτύπωμα του κτιρίου. Καθοριστική καινοτομία αποτελεί η ανάπτυξη ενός ειδικά σχεδιασμένου σύνθετου υλικού από ινοπλισμένο σκυρόδεμα (GRC) για την όψη, το οποίο ενσωματώνει υλικά που προέρχονται από το ίδιο το υφιστάμενο κτίριο.

Τα αρχικά καφέ τούβλα θρυμματίζονται και επαναχρησιμοποιούνται ως εμφανές αδρανές υλικό, σχηματίζοντας μια νέα, υφασματώδη επένδυση που ανασυνθέτει το κέλυφος του κτιρίου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προκύπτει μια υλικά εκφραστική όψη, η οποία ταυτόχρονα διατηρεί και επανερμηνεύει την ιστορία του κτιρίου, επιτρέποντας την ανάγνωση των ιχνών του παρελθόντος σε ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική γλώσσα αντλεί από το πολυεπίπεδο ιστορικό υπόβαθρο της Drummond Street και της Tolmer’s Square, αναφερόμενη στις γεωργιανές αστικές τυπολογίες, την κληρονομιά του σταθμού Euston και τις διαδοχικές φάσεις αστικής ανάπτυξης του 20ού αιώνα. Η σύνθεση της όψης βασίζεται σε γεωργιανές αναλογίες, σε στοιχεία ρουστίκ επεξεργασίας και σε αρθρωτές αψίδες, επαναδιατυπωμένα μέσα από ένα σύγχρονο κατασκευαστικό σύστημα.

Οργανωμένα σε ένα ορθολογικό κάνναβο, τα ανοίγματα επανερμηνεύουν τις παραδοσιακές τοξωτές μορφές, επιτρέποντας μεγαλύτερες διαστάσεις παραθύρων που ενισχύουν τον φυσικό φωτισμό, τον διαμπερή αερισμό και τη χωρική ποιότητα. Η ενσωμάτωση χειμερινών κήπων στο πίσω μέρος επεκτείνει τους χώρους διαβίωσης,

διαμορφώνοντας μια δυναμική σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

 

 

Διάταξη & ένταξη στον αστικό ιστό

Το συγκρότημα περιλαμβάνει τρία διαμερίσματα δύο υπνοδωματίων στους κατώτερους ορόφους και δύο διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου στους νέους ανώτερους ορόφους, καθένα από τα οποία διαθέτει θέα προς τον ορίζοντα και πρόσβαση σε υπαίθριες βεράντες. Οι εσωτερικές διαρρυθμίσεις οργανώνονται γύρω από διαμπερείς χώρους καθιστικού σε διαδοχικά επίπεδα, οι οποίοι διαχωρίζουν διακριτικά τις λειτουργίες κουζίνας, τραπεζαρίας και καθιστικού χωρίς τη χρήση άκαμπτων χωρισμάτων.

Σε ευθυγράμμιση με τους στόχους του Euston Area Plan, το έργο προάγει τη βιώσιμη αστική εντατικοποίηση, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον χαρακτήρα της περιοχής. Αναδεικνύοντας τη δυνατότητα αναβάθμισης υφιστάμενων δομών μέσω της επαναχρησιμοποίησης και της καινοτομίας στα υλικά, το Trace αποτελεί ένα πρότυπο χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος για τη σύγχρονη αστική κατοικία.

 

Λειτουργική συνύπαρξη

“Just Don’t Call it a Lab”

Ο Warren Woods Ecological Field Station, σχεδιασμένος για το Τμήμα Οικολογίας και Εξέλιξης του University of Chicago, αποτελεί την πρώτη πιστοποιημένη εργαστηριακή εγκατάσταση Passive House στη Βόρεια Αμερική. Με συνολική επιφάνεια 220m², το κτίριο αποδεικνύει ότι οι χώροι έρευνας μπορούν να ανταποκριθούν σε αυστηρά ενεργειακά πρότυπα, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζουν την επιστημονική διερεύνηση, την εκπαίδευση και τη διάδραση με την κοινότητα. Το έργο βρίσκεται σε μια έκταση 42 acres στη νοτιοδυτική περιοχή του Michigan, συγκροτεί ένα πλαίσιο διερεύνησης κρίσιμων ζητημάτων που αφορούν την οικολογία και την ανθρώπινη προσαρμογή στην εποχή του Anthropocene.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η εγκατάσταση περιλαμβάνει πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο, χώρο σεμιναρίων, χώρους υγιεινής και μια μικρή κουζίνα. Ένα πατάρι στον δεύτερο όροφο και μια προσβάσιμη ταράτσα δημιουργούν ευέλικτους χώρους για συναντήσεις και δραστηριότητες, ενώ τρεις παρακείμενοι κοιτώνες και ένας βοηθητικός χώρος υγιεινής εξυπηρετούν εποχιακά προγράμματα. Οι εσωτερικοί χώροι φωτίζονται με φυσικό φως, επιτυγχάνοντας ισορροπία ανάμεσα στις τεχνικές απαιτήσεις του εξοπλισμού και στην άνεση των χρηστών. Η συνθήκη αυτή επιτρέπει τη συνύπαρξη προηγμένων ερευνητικών λειτουργιών με τις αυστηρές προδιαγραφές του Passive House.

 

 

Στρατηγική βιωσιμότητας

Η ενεργειακή αποδοτικότητα και η πολυπλοκότητα του προγράμματος καθορίζουν κάθε σχεδιαστική απόφαση. Οι χώροι εργαστηρίων τοποθετούνται στρατηγικά στη βορειοδυτική πλευρά του κτιρίου, ώστε να αντισταθμίζεται η θερμότητα που παράγεται από θαλάμους ανάπτυξης φυτών, καταψύκτες εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών και εξοπλισμό εξαγωγής DNA. Ένα βαθύ πρόβολο στέγης περιορίζει την ηλιακή ακτινοβολία στη δυτική όψη, ενώ ένα ολοκληρωμένο σύστημα αερισμού συλλέγει και αναδιανέμει ή αποβάλλει τη θερμότητα, ανάλογα με τις εποχικές ανάγκες, εξασφαλίζοντας βέλτιστες συνθήκες εσωτερικού περιβάλλοντος.

 

 

Παλέτα υλικών

Το κτίριο διαμορφώνεται μέσα από έναν συνδυασμό επιμήκους μονοκλινούς στέγης, εκτεταμένων υαλοστασίων προς τον νότο και κινητών διάτρητων μεταλλικών πετασμάτων που ρυθμίζουν την ηλιακή ακτινοβολία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Μια υπερμονωμένη πλάκα σκυροδέματος συμβάλλει στη θερμική σταθερότητα, διατηρώντας σταθερές εσωτερικές θερμοκρασίες. Η εξωτερική επένδυση από παλαιωμένο κέδρο περιβάλλει αφαιρετικούς γεωμετρικούς όγκους, εντάσσοντας το κτίριο στο δασικό του περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει τον τεχνολογικό και επιστημονικό του χαρακτήρα.

Ως ερευνητική υποδομή αλλά και ως πρότυπο βιώσιμου σχεδιασμού, ο Warren Woods Ecological Field Station διαμορφώνει ένα νέο υπόδειγμα για την αρχιτεκτονική εργαστηρίων υψηλής απόδοσης σε απομακρυσμένα περιβάλλοντα, εναρμονίζοντας την τεχνική ακρίβεια με την οικολογική ευθύνη.

 

Ανάδειξη του κανάβου

Το Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ στην Αθήνα είναι η υλοποιημένη αρχιτεκτονική μελέτη ενός πολυώροφου κτιρίου γραφείων, σχήματος “αστέρος εν κατόψει“, σύμφωνα με την πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο ανάμεσα σε δώδεκα επιλεγμένους μελετητές. Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και ανακατασκευή γραφειακών και κοινόχρηστων χώρων από τον 2ο έως και τον 13ο όροφο, η οποία αποφασίστηκε το 2019 στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού και ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού κελύφους.  

 

Ιστορία και δομή του κτιρίου

Η κατασκευή του αρχικού όγκου ξεκίνησε το 1974, με μερικές τροποποιήσεις επί αρχικών σχεδίων, ενώ τελικά το κτίριο τέθηκε σε λειτουργία τη δεκαετία του ’80, συγκεντρώνοντας όλες τις υπηρεσίες του “Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας“. Σε οικόπεδο εμβαδού 52 στρεμμάτων υλοποιήθηκε κτίριο συνολικής δόμησης 65.000m2.

Η νέα πρόταση εσωτερικής διαμόρφωσης των γραφειακών χώρων ακολούθησε τις χαράξεις της κατασκευαστικής δομής του υφιστάμενου κελύφους. Η ανωδομή συγκροτείται από τρεις πτέρυγες ορθογωνικής κάτοψης, συνδεδεμένες μέσω ενός κεντρικού κυκλικού πυρήνα κατακόρυφων κινήσεων.

Η κάθε πτέρυγα των 13 ορόφων είχε μελετηθεί σε κατακόρυφο κατασκευαστικό κάναβο 1,25×1,25m, που αποτυπώνεται στις όψεις με εξωτερικά -μη δομικά- οριζόντια και κάθετα τοιχοπετάσματα οπλισμένου σκυροδέματος. Αντίστοιχα έχει αντιμετωπιστεί και ο κυκλικός πυρήνας, όπου τα τοιχοπετάσματα είναι μόνο κατακόρυφα και σε τοξωτή διάταξη. Κάθε πτέρυγα “χωρίστηκε“ σε τρεις επιμήκεις ζώνες, σε κάθε μία εκ των οποίων αντιστοιχούν έξι ανοίγματα των 1,25m, με συνολικό πλάτος 7,50m εκάστη.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Με αυτόν τον τρόπο επεξεργάστηκαν εναλλακτικές ενότητες εργασίας (modules) σε πλήρη αντιστοιχία με τον κατασκευαστικό κάναβο του κτιρίου. Στις δυο πλαϊνές ζώνες κάθε πτέρυγας χωροθετήθηκαν ανοιχτοί και κλειστοί γραφειακοί χώροι, καθώς και ειδικές αίθουσες συσκέψεων. Σε αυτά τα μέρη που απολαμβάνουν το προνόμιο φυσικού φωτισμού και απεριόριστης θέας, η διάταξη των θέσεων σε δύο ομάδες των τεσσάρων δημιούργησε τη μέγιστη ενότητα των οκτώ θέσεων εργασίας.

Οι τέσσερις γωνιακές περιοχές κάθε πτέρυγας έκλεισαν με μόνιμα χωρίσματα, αποκτώντας ειδικές χρήσεις, με εναλλαγή κατά περίπτωση γραφείων διευθυντών, χώρων εργασίας, συνεργασίας, συναντήσεων, ανάπαυσης, δημιουργικότητας, ξεκούρασης και απομόνωσης των εργαζομένων.

Κινητά, ευέλικτα ή μόνιμα χωρίσματα για ενοποίηση, επανάληψη ή διαχωρισμό, μπορούν να καλύψουν με μηχανική πειθαρχία όλες τις δυνατές συνθήκες ευελιξίας, λειτουργικότητας και προσαρμοστικότητας. Στην κεντρική ζώνη και σύμφωνα με τον κατασκευαστικό κάναβο, αναπτύσσονται τα δωμάτια συσκέψεων, υγιεινής και διημέρευσης.

 

 

Σχεδιαστικές επεμβάσεις

Όπως meeting rooms & areas, wc, κλειστή κουζίνα, χώροι εκτύπωσης και αντιγραφής, ημιανοικτά meeting booths για ιδιωτικές συζητήσεις και ελεύθεροι ανοικτοί χώροι συνάθροισης και εκτόνωσης. Μεγάλο τμήμα καταλαμβάνει ο κεντρικός υφιστάμενος πυρήνας με τους Η/Μ χώρους και το κλιμακοστάσιο διαφυγής, ενώ ένα ειδικό project/meeting room στην απόληξη και ο ιδιαίτερος σχεδιασμός και επιλογή υλικών της περιοχής εισόδου, ολοκληρώνουν την κεντρική ζώνη. Βασική χρήση του κεντρικού κυκλικού πυρήνα είναι η κίνηση και επικοινωνία και δευτερευόντως οι βοηθητικές χρήσεις wc και αποθηκών.

Οι επεμβάσεις ήταν οι ελάχιστες δυνατές, με επεξεργασία των υφιστάμενων υλικών επενδύσεων ή τοπική προσθήκη νέων, σχεδιασμό και αλλαγή φωτισμού και οροφών και προσθήκη ειδικών κατασκευών και επιλεγμένων τεμαχίων επίπλωσης στις ακτινωτές καμπύλες περιοχές ανάπαυσης ή διαλείμματος ανάμεσα στις πτέρυγες.

 

Σε μία από αυτές, ο ανοικτός χώρος υγειονομικού ενδιαφέροντος (κυλικείο) αναβαθμίστηκε πλήρως βάσει προδιαγραφών, με νέα στοιχεία, φωτισμό και εξοπλισμό. Ομοίως, αναβαθμίστηκαν τα wc με αντικατάσταση χωρισμάτων, επενδύσεων και ειδών υγιεινής.

 

 

Παλέτα υλικών

Βασικές παράμετροι στη διαδικασία σχεδιασμού, επιλογής και μεθόδων εφαρμογής υλικών ήταν η τήρηση των προδιαγραφών των συστημάτων πιστοποίησης κτιριακών εγκαταστάσεων Leed και Well Building Standard.

Τα υλικά κατασκευής ακολουθούν τη λογική μιας κεντρικής σχεδιαστικής χάραξης με σταθερή επιλογή δαπέδων, ηχοαπορροφητικών οροφών και φωτισμού, αλλά με δεκάδες εναλλαγές σε επενδύσεις, υφές, χρώματα, διακριτικές αποχρώσεις ή ποιότητες και εξοπλισμό επίπλωσης, ώστε κάθε πτέρυγα και όροφος να συγκροτεί μια τόσο διακριτή όσο και μοναδική οπτική ταυτότητα, ένα ολοκληρωμένο συνθετικό και αισθητικό αποτέλεσμα σύμφωνα με το νέο concept της μελέτης.

Η αρχιτεκτονική μελέτη των νέων εσωτερικών διαμορφώσεων του διοικητικού μεγάρου και της ελαφράς οπτικής διαφοροποίησής του στην όψη (με αλλαγή των κουφωμάτων αλουμινίου), ολοκληρώνει αισθητικά την ταυτότητα, υλοποιώντας πλήρως τις απαιτήσεις των συστημάτων πιστοποίησης, με σεβασμό στο υφιστάμενο κέλυφος και την καταξίωση στην αστική συνείδηση ενός μεγάλου οργανισμού.

 

Μεταβαλλόμενο περιβάλλον

Η εσωτερική αρχιτεκτονική των γραφείων της διεθνούς νομικής εταιρείας White & Case προκύπτει από μια εκλεπτυσμένη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η τοπική ταυτότητα μπορεί να συνυπάρξει με ένα διεθνοποιημένο εταιρικό πλαίσιο. Βασισμένο σε μια σύνθεση παράδοσης και σύγχρονης έκφρασης, το έργο θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, διαμορφώνοντας μια χωρική αφήγηση που προκύπτει από πολιτισμικές, συμπεριφορικές και λειτουργικές παραμέτρους.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η συνθετική προσέγγιση εδράζεται σε μια εις βάθος ανάγνωση του τόπου, όπου άυλες πολιτισμικές ποιότητες και πρότυπα χρήσης καθορίζουν τη χωρική οργάνωση. Κάθε σχεδιαστική επιλογή  – από την ενσωμάτωση βραζιλιάνικων υλικών και έργων τέχνης έως την επιλογή επίπλων από τοπικούς σχεδιαστές – λειτουργεί ως μια συνειδητή χειρονομία ανάδειξης της ταυτότητας, χωρίς την προσφυγή σε στερεοτυπικές αναφορές. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον φιλόξενο και ταυτόχρονα δυναμικό, που ενθαρρύνει τη συμμετοχή μέσω διακριτικών αλλά ουσιαστικών αναφορών στον τόπο.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η κάτοψη οργανώνεται ως μια συνεχής και ρευστή ακολουθία χώρων, που συνδέει τις κοινόχρηστες λειτουργίες, όπως η υποδοχή, το café και η φυτεμένη βεράντα,  με ιδιωτικούς χώρους εργασίας και αίθουσες συσκέψεων. Οι ανοιχτές ζώνες εργασίας συμπληρώνονται από ακουστικές λύσεις, phone booths και ευέλικτους χώρους συναντήσεων, υποστηρίζοντας διαφορετικά σενάρια χρήσης. Τα κινητά χωρίσματα επιτρέπουν στις αίθουσες συσκέψεων να λειτουργούν είτε ενιαία είτε ανεξάρτητα, ενισχύοντας τον ευέλικτο και μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του χώρου. Η ίδια λογική επεκτείνεται και στον χώρο υποδοχής, ο οποίος σχεδιάζεται ως μετασχηματιζόμενο περιβάλλον, ικανό να φιλοξενήσει εκδηλώσεις ή να λειτουργήσει σε πιο επίσημο, καθημερινό πλαίσιο.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλική παλέτα αντλεί αναφορές από τη φύση, με το ξύλο και την πέτρα να αποδίδουν τις υφές και τους τόνους του βραζιλιάνικου τοπίου. Μια σταδιακή χρωματική μετάβαση, από πιο σκούρους τόνους στον πυρήνα προς φωτεινότερες αποχρώσεις στην περιφέρεια, ενισχύει την αίσθηση βάθους και χωρικής συνέχειας. Καμπύλα στοιχεία σε δάπεδα και διαχωριστικά, εμπνευσμένα από το έργο του Roberto Burle Marx, εισάγουν μια αίσθηση ροής και κίνησης, ενισχύοντας τη ρευστή ταυτότητα του χώρου.

Τέλος, το έργο ενσωματώνει δομικές και προγραμματικές στρατηγικές που προδιαγράφουν τη μελλοντική του εξέλιξη. Μέσα από την ενσωμάτωση της προσαρμοστικότητας στον σχεδιασμό, ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της σύγχρονης εργασίας, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα το ζήτημα της χωρικής απαξίωσης. Το γραφείο μετατρέπεται έτσι σε ένα δυναμικό περιβάλλον, ικανό να ανανεώνεται, να προσαρμόζεται στο εκάστοτε πλαίσιο και να εκφράζει ταυτόχρονα την εταιρική και την πολιτισμική του ταυτότητα.

 

H Alumotor είναι μια πρωτοποριακή εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο της εξειδικευμένης ηλεκτροκίνησης frameless κουφωμάτων μεγάλων διαστάσεων σε όλη την Ελλάδα.

Πρόκειται για την μοναδική εταιρεία στην Ελλάδα η οποία ασχολείται με την ολοκληρωμένη μελέτη, την προμήθεια και την εγκατάσταση του συνόλου του ηλεκτρονικού και μηχανολογικού εξοπλισμού για την ηλεκτρική κίνηση κουφωμάτων.

Οι Μηχανικοί της Alumotor, έχοντας πολυετή εμπειρία στον χώρο των μελετών και κατασκευών, παρέχουν μια ολοκληρωμένη πρόταση μελέτης και σχεδιασμού σε συνάρτηση με τις εξατομικευμένες κατασκευαστικές ανάγκες του έργου.

 

Εφαρμογές & Εξατομικευμένα συστήματα στην Ηλεκτροκίνηση Κουφωμάτων

Τα υψηλής τεχνολογίας εξειδικευμένα συστήματα μηχανισμού ηλεκτροκίνησης, έχοντας ολιστική προσέγγιση στις εξατομικευμένες ιδιαιτερότητες του κάθε έργου, ανταποκρίνονται με ακρίβεια, ασφάλεια και αισθητική αιχμής, ακόμα και στα πρότυπα των πιο απαιτητικών εγκαταστάσεων.

• Προσαρμόζονται σε κάθε τύπο ηλεκτροκίνησης κουφωμάτων, όπως επάλληλο παρασυρόμενο, επάλληλο χωνευτό , γωνιακής συνεργασίας, σύνθετων κινήσεων κτλ
• Εφαρμόζονται αυτοματισμοί αιχμής για την συνεργασία δύο ή και περισσότερων ηλεκτροκινήσεων ( γωνιακά κουφώματα, αυλαίες κτλ )
• Τα ηλεκτρικά κουφώματα μπορούν να ελέγχονται ατομικά ή να συνδέονται σε συστήματα αυτοματισμού κτιρίων.
• Εφαρμόζονται συστήματα ανίχνευσης εμποδίου και ρύθμισης ταχύτητας και δύναμης της κίνησης.
• Προηγμένο σύστημα ακριβούς μέτρησης της απόστασης της διαδρομής του ανοίγματος, χωρίς να απαιτούνται τερματικοί διακόπτες.

Υψηλών προδιαγραφών ηλεκτρολογικός & μηχανολογικός εξοπλισμός με βιομηχανικού τύπου driver για τον απόλυτο έλεγχο του κινητήρα, ακόμα και στα πιο μεγάλα και βαριά κουφώματα.

Ευέλικτες λύσεις διαχείρισης, προσαρμοσμένες στις ανάγκες των χρηστών και των ιδιαιτεροτήτων κατασκευής του κάθε έργου (minimal κατασκευές, αλουμίνιο, ξύλο κτλ ).

Η ηλεκτροκίνηση κουφωμάτων συνδυάζεται ιδανικά και με άλλες τεχνολογίες, όπως οι ηλιακοί συλλέκτες, οι αισθητήρες, τα συστήματα ασφαλείας και τα έξυπνα συστήματα διαχείρισης του κτιρίου, τα οποία επιτρέπουν τον συγχρονισμό με άλλες λειτουργίες όπως το φωτισμό, τη θέρμανση, τον κλιματισμό, την αντικλεπτική προστασία και τον απομακρυσμένο έλεγχο.

Το σύστημα μηχανισμού παραμένει 100% μη ορατό στην εγκατάσταση, προσφέροντας μέγιστο αισθητικό αποτέλεσμα.

Το After Sales Service της Alumotor, με τις υπηρεσίες συντήρησης και εγγύησης των συστημάτων, διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία τους.

Γλυπτικό περίγραμμα

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο, έκτασης 24,000m2, αφορά στη δημιουργία κτιρίου γραφείων και Media Campus με τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά studios τελευταίας τεχνολογίας, στην Κηφισιά. O εμβληματικός σχεδιασμός βασίζεται στην ιδέα της λάξευσης ενός συμπαγούς λίθου, δηλαδή στη δημιουργία κοιλωμάτων και ενός πορώδους από μια στιβαρή δομή. Ανάμεσα σε αυτόν τον νέο ιστό και τα κοιλώματα αναπτύσσεται το πρόγραμμα, αντανακλώντας τη φιλοσοφία του χρήστη -τη μορφοποίηση της συνεχούς ροής των πληροφοριών. Έτσι, όπως το νερό λαξεύει την πέτρα, αντίστοιχα έχει δημιουργηθεί μια σχεδιασμένη φύση. Το κτίριο αποκτά μια γλυπτική σιλουέτα με έντονη δυναμική, χρησιμοποιώντας ασβεστολιθικό πέτρωμα και λεπτομέρειες αλουμινίου, μπρούντζου και ξύλου.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην κεντρική είσοδο δημιουργείται μία “κοιλότητα” ύψους τριών ορόφων η οποία ντύνεται με γραμμικά ξύλινα στοιχεία, δημιουργώντας ένα συναρπαστικό στιγμιότυπο που καλωσορίζει τους επισκέπτες. Η ιδέα της λάξευσης και του πορώδους συνεχίζεται και στο εσωτερικό, όπου σχηματίζεται ένα κεντρικό φωτεινό “φαράγγι”. Aπό την αφαίρεση του πλήρους αναπτύσσονται αφενός γεφυρώσεις που συνδέουν λειτουργικά τις εκατέρωθεν πτέρυγες γραφείων και αφετέρου κενά, που επιτρέπουν την είσοδο του φυσικού φωτός από τη γυάλινη οροφή, ακόμα και στους χαμηλότερους ορόφους.

Σε επίπεδο κάτοψης, το κεντρικό κτίριο αναπτύσσεται σε πεταλοειδή δομή, με τις δύο αντικριστές ζώνες που φιλοξενούν τους γραφειακούς χώρους να κοιτούν προς το κεντρικό φωτεινό φαράγγι-αίθριο. Στο εσωτερικό αυτού του διαπερατού χώρου, ο οποίος εκτείνεται σε πέντε ορόφους, αναπτύσσονται επιμέρους αίθρια και γλυπτικές γεφυρώσεις των γραφειακών πτερύγων, δημιουργώντας ένα παιχνίδι οπτικών μεταξύ των ορόφων, των κενών και των πλήρων, επαυξάνοντας την οπτική επικοινωνία και τη διαφάνεια.

Λόγω της υψομετρικής διαφοράς του οικοπέδου, δημιουργείται στην πίσω πλευρά του μια δευτερεύουσα είσοδος, σε συνδυασμό με την είσοδο των οχημάτων στον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Η είσοδος αυτή έχει απευθείας πρόσβαση στον χώρο των studios όπου αναπτύσσονται συνεπίπεδα και οι χώροι εξυπηρέτησής τους, το newsroom, τα control rooms, κ.λπ., δημιουργώντας έτσι ένα ενιαίο επίπεδο, αποκλειστικά για τα media, με άμεση πρόσβαση από και προς τον περιβάλλοντα χώρο.

Σχεδιασμός τοπίου & βιωσιμότητα

Τα τηλεοπτικά studios, ο σχεδιασμός των οποίων βασίζεται επίσης στην έννοια του πορώδους, επενδύονται εξωτερικά με διάτρητα πάνελ αλουμινίου που φωτίζονται εσωτερικά. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι όγκοι τους φαίνονται ως δύο συμπαγείς μεταλλικοί κύβοι που συνομιλούν με το αίθριο του κεντρικού κτιρίου, ενώ τη νύχτα ο φωτισμός διαχέεται διακριτικά μέσα από το διάτρητο κέλυφός τους, προβάλλοντας την ανάλαφρη όψη τους και υποδηλώνοντας τη ζωντανή λειτουργία των τηλεοπτικών προγραμμάτων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό τους.

Ο περιβάλλων χώρος αναπτύσσεται με βάση τη λειτουργικότητα και τη ροή, τόσο των οχημάτων των εργαζομένων όσο και των επισκεπτών, αλλά και τις ανάγκες και τη χρήση των τηλεοπτικών studios, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται πολλαπλές εξωτερικές περιοχές πρασίνου και εκτόνωσης των γραφείων. Αυτοί οι κήποι συνδυάζουν καθιστικά ανάμεσα σε ζώνες με ποικιλία φυτών και δέντρων, με σκοπό να αναπτυχθεί ένας αστικός θύλακας πρασίνου ο οποίος βελτιώνει το τοπικό μικρόκλιμα, εσωτερικά, εξωτερικά αλλά και στο “σώμα“ του κτιρίου, μέσω των sky gardens του.

Το έργο έχει σχεδιαστεί με τις υψηλότερες περιβαλλοντικές και ακουστικές προδιαγραφές. Η αρμονική ενσωμάτωση των ειδικών λύσεων και των τεχνικών απαιτήσεων που έχουν χώροι όπως τα studios, στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό, αποτέλεσε βασικό παράγοντα ώστε ο τεχνικός κόσμος να συνομιλεί με τον αρχιτεκτονικό, χωρίς να θυσιάζονται οι ποιότητες και προθέσεις του. Έτσι, το σύνολο διατηρεί την αρχιτεκτονική γλώσσα και τη μοναδικότητα της ταυτότητάς του.

 

Τελετουργική διαδικασία

Το LOULOU, ένα εμβληματικό boutique αφιερωμένο σε σπάνια και πρωτοποριακά γυαλιά, παρουσιάζει τον νέο του χώρο στη Λυών, σχεδιασμένο ως ένα αρχιτεκτονικό “σκηνικό” που αποτυπώνει τόσο την αποκλειστικότητα των συλλογών του όσο και την ταυτότητα του brand. Με διεθνή αναγνώριση και παρουσία ανάμεσα στα πέντε κορυφαία οπτικά καταστήματα παγκοσμίως, το έργο συγκροτεί μια σύνθεση design, δεξιοτεχνίας και επιμελημένης εμπορικής εμπειρίας.

Η boutique φιλοξενεί μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή γυαλιών από διεθνείς σχεδιαστές, δίνοντας έμφαση στη σπανιότητα, την καινοτομία και την αξία της λεπτομέρειας. Δημιουργοί από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, όπως η Ιαπωνία, η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βραζιλία, συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο αφήγημα που αναδεικνύει την υλική ακρίβεια και την αισθητική καθαρότητα.

 

Retail concept

Στη νέα της τοποθεσία στη Λυών, η boutique καθιερώνεται ως προορισμός για ένα κοινό με αυξημένη σχεδιαστική ευαισθησία. Η μετεγκατάσταση σηματοδοτεί μια στρατηγική εξέλιξη, μετατρέποντας τον χώρο σε μια χωρική αφήγηση όπου τα αντικείμενα αποκαλύπτονται σταδιακά, ενισχύοντας την αίσθηση της ανακάλυψης. Η εμπειρία λιανικής απομακρύνεται από τα συμβατικά πρότυπα των οπτικών καταστημάτων, υιοθετώντας τη φιλοσοφία της «ήσυχης πολυτέλειας», όπου η διακριτικότητα, η φινέτσα και η προσωπική επαφή καθορίζουν τη σχέση με το προϊόν.

Η προσέγγιση αυτή επαναπροσδιορίζει τη διαδικασία επιλογής ως μια οικεία και σχεδόν τελετουργική εμπειρία, όπου τα γυαλιά αποκαλύπτονται σταδιακά, θυμίζοντας πράξεις φιλοξενίας και προσεκτικής φροντίδας. Η boutique λειτουργεί όχι μόνο ως εμπορικός χώρος, αλλά και ως πλατφόρμα ανάδειξης ανεξάρτητου design και τοπικής δημιουργίας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η πρόταση διαμορφώνει μια σύγχρονη εσωτερική γλώσσα μέσα από μια συγκρατημένη αλλά εκφραστική παλέτα υλικών. Ροζ σκυρόδεμα, σκούρο ξύλο και βουρτσισμένο μέταλλο συνδυάζονται, συγκροτώντας ένα πολυεπίπεδο περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην απτική εμπειρία και τη χωρική συνοχή.

Η οργάνωση του χώρου αναπτύσσεται ως μια αλληλουχία πιο ιδιωτικών ζωνών, που κορυφώνεται σε ένα περιβάλλον με αναφορές σε boudoir, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση της επίσκεψης. Η διάταξη αυτή εξυπηρετεί τόσο την έκθεση όσο και την εξατομικευμένη εξυπηρέτηση, ενσωματώνοντας λειτουργίες όπως ο έλεγχος όρασης σε ένα ενιαίο και εκλεπτυσμένο αρχιτεκτονικό σύνολο.

 

 

Παλέτα υλικών

Η υλικότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη διαμόρφωση της ταυτότητας του χώρου. Η αντιπαράθεση αδρών και εκλεπτυσμένων επιφανειών δημιουργεί έναν διάλογο μεταξύ σταθερότητας και ακρίβειας, ενώ η ελεγχόμενη χρήση χρώματος και υφής συμβάλλει σε μια ατμόσφαιρα διακριτικής πολυτέλειας.

Η επεξεργασία των λεπτομερειών ενισχύει τη δέσμευση του brand στη δεξιοτεχνία, μεταφράζοντας τις ποιότητες των συλλογών γυαλιών σε χωρική έκφραση. Μέσα από αυτή τη συνθήκη, η boutique υπερβαίνει τον καθαρά εμπορικό της χαρακτήρα, μετασχηματιζόμενη σε μια αρχιτεκτονική έκφραση επιμελημένου design και αισθητηριακής εμπειρίας.

 

Κοινόχρηστος πυρήνας

Ο επανασχεδιασμός των γραφείων του Τμήματος Διαχείρισης Περιουσίας μιας δυναμικής χρηματιστηριακής εταιρείας στην Αθήνα αποτέλεσε μια ευκαιρία για την αναβάθμιση της καθημερινής εμπειρίας των εργαζομένων, μέσα από τη βελτίωση των ποιοτικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του εργασιακού τους περιβάλλοντος. Τα γραφεία καταλαμβάνουν το ισόγειο ενός εξαώροφου κτιρίου της δεκαετίας του 1990, όπου η υπάρχουσα συνθήκη αποτέλεσε τη βάση για μια σύγχρονη επανερμηνεία του χώρου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Βασική επιδίωξη της μελέτης ήταν η δημιουργία επαρκών θέσεων εργασίας για μια διαρκώς επεκτεινόμενη ομάδα, καθώς και η κάλυψη αναγκών άνεσης, ηχομόνωσης, συνεργασίας και ευελιξίας. Η πρόκληση εντοπίστηκε στον μεγάλο αριθμό χρηστών σε σχέση με τη διαθέσιμη επιφάνεια, σε συνδυασμό με το υβριδικό μοντέλο εργασίας.

Η χωρική οργάνωση βασίζεται σε έναν επιμήκη, κοινόχρηστο “πυρήνα”, που λειτουργεί ως βασικός άξονας κίνησης και δραστηριοτήτων. Ο πυρήνας αυτός ενσωματώνει θέσεις εργασίας, καθιστικό, αποθηκευτικούς χώρους και βοηθητικές λειτουργίες, ενώ περιμετρικά οργανώνονται οι πιο ιδιωτικοί χώροι: γραφεία διαφορετικής χωρητικότητας, γραφείο διεύθυνσης, χώρος συσκέψεων, καθώς και υποστηρικτικές χρήσεις όπως κουζινάκι και WC.

 

 

Παλέτα υλικών

Η άρση των αυστηρών ορίων επιτυγχάνεται μέσω γυάλινων διαχωριστικών, που ενισχύουν την οπτική συνέχεια και τη συνολική αντίληψη του χώρου ως ενιαίου περιβάλλοντος. Παράλληλα, η «απογύμνωση» του κελύφους, με την αφαίρεση των ψευδοροφών και την ανάδειξη του φέροντος οργανισμού και των εγκαταστάσεων, εισάγει μια αισθητική ειλικρίνειας και βιομηχανικής καθαρότητας.

Σε αντιδιαστολή με τα εμφανή δομικά στοιχεία –σκυρόδεμα, μέταλλο και δίκτυα–, η υλικότητα εμπλουτίζεται με θερμές και απτικές ποιότητες: δάπεδα βινυλικής ψάθας σε αποχρώσεις άμμου, επιφάνειες φυσικού καπλαμά καρυδιάς, υφάσματα με χρωματικές εντάσεις και ενσωματωμένες φυτεύσεις. Το αποτέλεσμα συγκροτεί μια ισορροπημένη σύνθεση μεταξύ τεχνικής αφαίρεσης και οικειότητας.

 

 

Μελέτη φωτισμού και ακουστικής

Ο σχεδιασμός του φωτισμού αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα, δεδομένης της ανομοιογενούς εισροής φυσικού φωτός στον ισόγειο χώρο. Μέσω συνδυασμού άμεσου και έμμεσου τεχνητού φωτισμού, κινητών σκιάστρων και ειδικών μεμβρανών στα ανοίγματα, επιτυγχάνεται η εξισορρόπηση της φωτεινότητας και ο έλεγχος των αντιθέσεων.

Ταυτόχρονα, η ακουστική άνεση διασφαλίζεται με την επιλογή ηχοαπορροφητικών υλικών, όπως διάτρητες επιφάνειες, υφασμάτινα σκίαστρα και ειδικά δάπεδα, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ήρεμου και παραγωγικού περιβάλλοντος εργασίας.

Με οδηγό τις αρχές της καθαρότητας, της διαφάνειας και της ειλικρίνειας, το έργο διαμορφώνει έναν πολυεπίπεδο, ευέλικτο χώρο εργασίας που ενθαρρύνει τη συνεργασία, υποστηρίζει τη συγκέντρωση και ενισχύει την καθημερινή εμπειρία των χρηστών.

 

Η ELVIAL εισέρχεται δυναμικά σε μια νέα εποχή ανάπτυξης, ανακοινώνοντας την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου επενδυτικού προγράμματος για την περίοδο 2026–2029, συνολικού ύψους άνω των 9 εκατ. €. Ένα επενδυτικό σχέδιο με ξεκάθαρο αναπτυξιακό αποτύπωμα, που συνοδεύεται από τη δημιουργία περίπου 40 νέων θέσεων εργασίας επιστημονικού και εξειδικευμένου προσωπικού, ενισχύοντας ουσιαστικά την τοπική οικονομία και δημιουργώντας σταθερές, ποιοτικές προοπτικές απασχόλησης για την ευρύτερη κοινωνία.

Το επενδυτικό πλάνο αναπτύσσεται σε τρεις κομβικούς άξονες: αναβάθμιση κτιριακών εγκαταστάσεων, εκσυγχρονισμό και ενίσχυση μηχανολογικού εξοπλισμού και επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού. Στρατηγικοί στόχοι είναι η σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας, η ενίσχυση της δυναμικότητας στα κατεργασμένα προϊόντα και η περαιτέρω αναβάθμιση της συνολικής λειτουργικής αποδοτικότητας.

Στον παραγωγικό τομέα, η ενσωμάτωση σύγχρονων τεχνολογιών και η αναβάθμιση του εξοπλισμού ενισχύουν την ικανότητα της εταιρείας να ανταποκρίνεται σε έργα υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, με κορυφαία ποιότητα, ταχύτητα και ευελιξία. Παράλληλα, ο ψηφιακός μετασχηματισμός λειτουργεί ως καταλύτης ανάπτυξης, με εκτεταμένη αναβάθμιση του ERP, ενίσχυση της κυβερνοασφάλειας και επέκταση των αυτοματισμών σε κρίσιμες λειτουργίες.

Επίσης, στο πλαίσιο των κτιριακών παρεμβάσεων εντάσσεται  η δημιουργία του υπερσύγχρονου Κέντρου Δοκιμών, Έρευνας και Εκπαίδευσης, ELVIAL Technology Centre που λειτουργεί ως βασικός πυλώνας της στρατηγικής της εταιρείας για τη διαρκή ενίσχυση της τεχνογνωσίας, της καινοτομίας και της ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού. Η επένδυση διαμορφώνει ένα δυναμικό οικοσύστημα τεχνολογικής εξέλιξης, μεταφοράς γνώσης και διαρκούς μάθησης, ενισχύοντας ουσιαστικά τη σύνδεση της εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της σύγχρονης βιομηχανίας.

Η επένδυση στους ανθρώπους συνεχίζει να είναι στρατηγική προτεραιότητα. Με την ενίσχυση των ομάδων της με εξειδικευμένα στελέχη, η εταιρεία θωρακίζει την τεχνογνωσία της, επιταχύνει τον ρυθμό καινοτομίας και ενδυναμώνει το δίκτυο συνεργατών της, διαμορφώνοντας ένα ακόμη πιο ισχυρό και ανταγωνιστικό επιχειρηματικό οικοσύστημα.

Με το επενδυτικό πρόγραμμα 2026–2029, η ELVIAL θέτει τις βάσεις για το επόμενο, ακόμη πιο φιλόδοξο στάδιο της αναπτυξιακής της πορείας. Ενισχύει τη βιομηχανική της ισχύ, επιταχύνει τον ψηφιακό της μετασχηματισμό και αξιοποιεί το ανθρώπινό της κεφάλαιο, με σταθερό προσανατολισμό στη μακροπρόθεσμη αξία, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη διεθνή της ανταγωνιστικότητα.

Ενταγμένο στο πολεοδομικό σχέδιο Matosinhos Sul Álvaro Siza, το πρώην εργοστάσιο κονσερβοποιίας Brandão & Companhia καταλαμβάνει μια προνομιακή θέση κοντά στην ακτογραμμή, διατηρώντας μια ισχυρή σύνδεση με το βιομηχανικό παρελθόν και τη θαλάσσια ταυτότητα της περιοχής. Η επέμβαση επανερμηνεύει αυτήν την κληρονομιά μέσα από ένα πρόγραμμα μικτής χρήσης που ενοποιεί λειτουργίες υγείας, εμπορίου, γραφείων και κατοικίας σε ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό σύστημα, αποκαθιστώντας το αρχικό κέλυφος και την καμινάδα, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό στρώμα. Η πρόταση αντιμετωπίζει τον κατακερματισμό της υφιστάμενης δομής, επανασυστήνοντας τη συνέχεια στον αστικό ιστό. Ενώ η αρχική ογκοπλασία κάλυπτε σχεδόν το σύνολο του οικοπέδου, η νέα παρέμβαση εισάγει διαπερατούς και φυτεμένους κενούς χώρους, επιτρέποντας στο φυσικό φως και την κίνηση να διαχέονται στο εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου.

 

 

 

 

04. Κτίριο Γραφείων στην Αττική | Georges Batzios Architects

Τεύχος ek: 251 | Οκτώβριος 2020

Το υφιστάμενο κτίριο είναι ένα από τα σπάνια δείγματα του κινήματος της μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, ανεγέρθηκε το 1972 και αποτελεί ένα από πιο σημαντικά έργα του γραφείου Τομπάζη. Λειτούργησε ως flagship της εταιρίας που φιλοξενούσε, η οποία εξειδικεύεται στη βιομηχανική παραγωγή σκυροδέματος. Η αναγέννηση του υφιστάμενου ιστορικού κτιρίου αποτέλεσε μια ηθική πρόκληση, όσον αφορά το όριο της επέμβασης στην υφιστάμενη δομή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, στα 50 χρόνια ζωής του, το κτίριο είχε επιχριστεί σε διάφορες αποχρώσεις-υλικότητες, με τελευταία την απόχρωση της ώχρας, χάνοντας έτσι την αρχική μπρουταλιστική του υφή. Συνεπώς, η πρώτη επέμβαση αφορούσε την επαναφορά της αρχικής (1972) σύστασης σκυροδέματος, σε όλα τα στοιχεία εμφανούς σκυροδέματος του κτιρίου.

 

05. Car Rental Hub | Veneris Architects

Τεύχος ek: 276 | Απρίλιος 2023

Το έργο αφορά στη δημιουργία ενός κόμβου ενοικίασης αυτοκινήτων, ο οποίος βρίσκεται πάνω στον κεντρικό οδικό άξονα που ενώνει τον αερολιμένα με την πόλη των Χανίων. Κεντρική ιδέα του σχεδιασμού αποτέλεσε η τοποθέτηση ενός δίπολου κυκλικών κτιρίων στη νοητή προέκταση του παρακείμενου αεροδιαδρόμου. Η γεωμετρία των κτιρίων βασίζεται σε απλά γεωμετρικά σχήματα που αποσκοπούν στη δημιουργία ενός λιτού και ευανάγνωστου συνόλου. Τα δύο κτίρια τοποθετούνται πάνω σε ενιαία πλατεία η οποία λειτουργεί ως μεταβατικό στοιχείο μεταξύ δομημένου και αδόμητου χώρου. Μεταξύ των δύο κτιριακών ενοτήτων τοποθετείται μεταλλικό στέγαστρο που λειτουργεί αφενός σαν συνδετικό συνθετικό στοιχείο, αλλά και σαν ζώνη μετάβασης των επισκεπτών από τον υπαίθριο χώρο στο εσωτερικό του συγκροτήματος.

 

 

 

Τα γραφεία της εταιρείας, που είναι παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα των τροφίμων, ανακατασκευάστηκαν συνολικά, περνώντας από μία παραδοσιακή εντύπωση σε έναν βιοφιλικό, καινοτόμο χώρο εργασίας. Αφήνοντας πίσω τη συμβατική διάταξη του κλειστού γραφείου, ο νέος χώρος υιοθετεί ποικίλα σενάρια. Με επίκεντρο την open plan λογική, δίνεται ευελιξία στον σχεδιασμό για να δημιουργηθούν χώροι που μπορούν να υποστηρίξουν διαφορετικές επιλογές συνεργασίας. Τα υλικά αναλαμβάνουν καθοριστικό ρόλο, δημιουργώντας ατμόσφαιρες που ενθαρρύνουν το στοιχείο της αφοσίωσης, έναν καταλυτικό παράγοντα για την ενίσχυση της δημιουργικότητας. Παράλληλα, η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως καίριο στοιχείο που συμβαδίζει με τη φιλοσοφία της εταιρείας καθ’ όλη τη διαδικασία του σχεδιασμού. Κατά την είσοδο, η περιοχή υποδοχής αναδεικνύει έναν φιλόξενο χαρακτήρα, με απαλές καμπυλωτές γραμμές σε ξύλο, που αγκαλιάζουν ομαλά το logo της Nestle.

 

Ένα υφιστάμενο κτίριο γραφείων ηλικίας 40 ετών απογυμνώνεται έως τον πρωτογενή φέροντα οργανισμό του και επαναερμηνεύεται συνολικά, ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις του εργασιακού περιβάλλοντος. Η αρχική λογική της μάζας ανακτάται και αποσαφηνίζεται, μετασχηματίζοντας ένα έως πρότινος αποσπασματικό και οπτικά ασύνδετο σύνολο σε μια συνεκτική αρχιτεκτονική σύνθεση. Το κτίριο επανασυντίθεται ως ένα σύνολο δώδεκα διακριτών όγκων, καθένας εκ των οποίων ορίζεται από τη δική του στρατηγική επένδυσης και χωρική ατμόσφαιρα, συγκροτώντας μια νέα αρχιτεκτονική ταυτότητα που εδράζεται στη διαφοροποίηση και τη σαφήνεια. Η επέμβαση βασίζεται σε μια διαδικασία αφαίρεσης και επαναπροσδιορισμού. Μέσα από την απομάκρυνση των μη αναγκαίων στρώσεων, αποκαλύπτεται και αναδιοργανώνεται ο αρχικός δομικός σκελετός, καθιστώντας εκ νέου αναγνώσιμη τη γεωμετρία του κτιρίου.

 

 

Το Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ στην Αθήνα είναι η υλοποιημένη αρχιτεκτονική μελέτη ενός πολυώροφου κτιρίου γραφείων, σχήματος “αστέρος εν κατόψει“, σύμφωνα με την πρόταση που πήρε το δεύτερο βραβείο ανάμεσα σε δώδεκα επιλεγμένους μελετητές. Το έργο αφορά στην ανακαίνιση και ανακατασκευή γραφειακών και κοινόχρηστων χώρων από τον 2ο έως και τον 13ο όροφο, η οποία αποφασίστηκε το 2019 στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού και ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού κελύφους. Η κατασκευή του αρχικού όγκου ξεκίνησε το 1974, με μερικές τροποποιήσεις επί αρχικών σχεδίων, ενώ τελικά το κτίριο τέθηκε σε λειτουργία τη δεκαετία του ’80, συγκεντρώνοντας όλες τις υπηρεσίες του “Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας“. Σε οικόπεδο εμβαδού 52 στρεμμάτων υλοποιήθηκε κτίριο συνολικής δόμησης 65.000m2.

 

 

Το 2019, η εταιρεία Dimnikcobau διοργάνωσε έναν διεθνή διαγωνισμό για τον σχεδιασμό του επιχειρηματικού κέντρου DCB, το οποίο θα ανεγερθεί στη βιομηχανική ζώνη Moste της Λιουμπλιάνας. Το έργο δεν περιορίζεται απλώς στη δημιουργία ενός χώρου γραφείων, αλλά φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως αστικός καταλύτης, προσδίδοντας αξία σε μια προαστιακή περιοχή που παραδοσιακά συνδέεται με επιχειρήσεις και logistics. Το νέο κτίριο διαθέτει έναν συμπαγή όγκο με ρομβοειδές ισόγειο και 10 ορόφους πάνω από το έδαφος, καθιστώντας το ψηλότερο από τα γειτονικά κτίρια και κυρίαρχο στο τοπίο της περιοχής. Η διαγώνια μετατόπιση του ισογείου δημιουργεί μια φυσική είσοδο προς το κεντρικό φουαγιέ, το οποίο περιλαμβάνει ένα εντυπωσιακό αίθριο με ρευστό σχήμα που εκτείνεται κατακόρυφα, καταλήγοντας σε έναν υπερυψωμένο φεγγίτη. Δύο μεγάλα παράθυρα, ύψους τριών επιπέδων, προσδίδουν γλυπτικό χαρακτήρα στον χώρο, πλημμυρίζοντάς τον με φυσικό φως από δύο πλευρές και προσφέροντας απρόσκοπτη θέα προς το αστικό τοπίο και το αλπικό ορίζοντα από τις βεράντες του.

Ο Davide Groppi είναι Ιταλός σχεδιαστής φωτισμού, γεννημένος στην Piacenza. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, μετά από μια αρχική εκπαίδευση στο σχέδιο, ίδρυσε ένα μικρό εργαστήριο στο ιστορικό κέντρο της πόλης, επινοώντας και κατασκευάζοντας φωτιστικά με το δικό του όνομα. Με την πάροδο του χρόνου, η δημιουργική ανεξαρτησία μέσα από τη διαχείριση των δικών του προϊόντων βοήθησε την ανάπτυξη της εταιρείας του με πρωτότυπα, μοναδικά φωτιστικά που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Στο έργο του, βασικά χαρακτηριστικά είναι η απλότητα, η ελαφρότητα, το συναίσθημα, η επινοητικότητα και η έκπληξη. Αφετηρία κάθε ιδέας του μπορεί να είναι ένα έργο τέχνης, κάποιο τυχαίο αντικείμενο, η μαγεία, η επιθυμία να φτιάχνει πράγματα με τα χέρια του ή απλώς η ανάγκη του να παίζει και να διασκεδάζει με το φως.

 

Σ.Μ.: Τι σας τράβηξε αρχικά στον σχεδιασμό φωτισμού και σε ποιες διαφορετικές πτυχές του στράφηκε το ενδιαφέρον σας κατά τη διάρκεια της δραστηριότητάς σας;

D.G.: Στον σχεδιασμό φωτισμού με τράβηξε η ανάγκη να επικοινωνήσω και να κάνω μια δουλειά που θα ήταν δική μου. Το φως πάντα με γοήτευε και πάντα μου άρεσε η ιδέα να αφηγούμαι ιστορίες με τα φωτιστικά. Πλέον ενδιαφέρομαι κυρίως για την άυλη διάσταση του φωτός και, επομένως, για τη δυνατότητα να εφεύρω κάτι νέο, που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.

 

 

Σ.Μ.: Το πρώτο σχέδιο που σας έκανε γνωστό προέκυψε μέσα από μια συνάντηση με τη Maddalena de Padova, από μια εταιρεία καταξιωμένη κυρίως στον χώρο του επίπλου. Τι πιστεύετε ότι βρισκόταν στην ουσία του σχεδίου σας ώστε να ταιριάξει με τον χαρακτήρα της de Padova;

D.G.: Πιστεύω ότι η Maddalena De Padova ένιωσε το πάθος μου για το φως και τα φωτιστικά και επίσης, κατανόησε έναν συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο περιγράφω τη δουλειά μου.

 

 

Σ.Μ.: Ο σχεδιασμός και η παραγωγή συνδέονται στενά. Πόσο νωρίς επιλέξατε να γίνετε παραγωγός των δικών σας σχεδίων και ποια ήταν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα αυτής της απόφασης;

D.G.: Αμέσως. Ήμουν πολύ νέος για να σκεφτώ πώς θα μπορούσα να παρουσιάσω τις ιδέες μου σε εταιρείες. Έτσι, αποφάσισα να γίνω ο ίδιος παραγωγός όσων επινοούσα. Ήταν μια περιπέτεια, αλλά είχα την ευκαιρία να αναπτυχθώ ανεξάρτητα, απαλλαγμένος από τους τυπικούς περιορισμούς της βιομηχανίας.

 

Διαβάστε την πλήρη συνέντευξη στο τεύχος Villas 2024.

Στην άκρη της πόλης

Ενταγμένο στο πολεοδομικό σχέδιο Matosinhos Sul του Álvaro Siza, το πρώην εργοστάσιο κονσερβοποιίας Brandão & Companhia καταλαμβάνει μια προνομιακή θέση κοντά στην ακτογραμμή, διατηρώντας μια ισχυρή σύνδεση με το βιομηχανικό παρελθόν και τη θαλάσσια ταυτότητα της περιοχής. Η επέμβαση επανερμηνεύει αυτήν την κληρονομιά μέσα από ένα πρόγραμμα μικτής χρήσης που ενοποιεί λειτουργίες υγείας, εμπορίου, γραφείων και κατοικίας σε ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό σύστημα, αποκαθιστώντας το αρχικό κέλυφος και την καμινάδα, ενώ ταυτόχρονα εισάγει ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό στρώμα.

 

Ένταξη στο αστικό τοπίο

Η πρόταση αντιμετωπίζει τον κατακερματισμό της υφιστάμενης δομής, επανασυστήνοντας τη συνέχεια στον αστικό ιστό. Ενώ η αρχική ογκοπλασία κάλυπτε σχεδόν το σύνολο του οικοπέδου, η νέα παρέμβαση εισάγει διαπερατούς και φυτεμένους κενούς χώρους, επιτρέποντας στο φυσικό φως και την κίνηση να διαχέονται στο εσωτερικό του οικοδομικού τετραγώνου. Οι ενδιάμεσοι αυτοί χώροι δημιουργούν οπτικές και λειτουργικές σχέσεις μεταξύ των επιμέρους χρήσεων, ενισχύοντας την προσβασιμότητα προς τα ανώτερα επίπεδα και προάγοντας την αλληλεπίδραση σε ένα πυκνό, πολυλειτουργικό αστικό περιβάλλον. Το ισόγειο φιλοξενεί εμπορικές και υποστηρικτικές λειτουργίες, τα γραφεία αναπτύσσονται στον πρώτο όροφο, ενώ οι κατοικίες τοποθετούνται στους ανώτερους όγκους.

 

 

Χωρική οργάνωση

Στην είσοδο των κατοικιών, ένας χώρος υποδοχής ανοίγεται προς ένα εσωτερικό αίθριο, το οποίο λειτουργεί ως κεντρικός κόμβος κυκλοφορίας, συνδέοντας τις κοινόχρηστες ζώνες και οργανώνοντας τη ροή εντός του συγκροτήματος. Η χωρική ιεράρχηση επιδιώκει την ισορροπία μεταξύ ιδιωτικότητας και συλλογικότητας, εξασφαλίζοντας ομαλές μεταβάσεις μεταξύ των διαφορετικών χρήσεων. Η κατανομή της συνολικής δόμησης σε διακριτούς όγκους συγκροτεί μια δυναμική ογκοπλαστική σύνθεση, η οποία ανταποκρίνεται τόσο στην κλίμακα του οικοπέδου όσο και στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον.

 

 

Παλέτα υλικών

Η αρχιτεκτονική γλώσσα αρθρώνεται μέσα από τη συνύπαρξη υλικών διαφορετικής πυκνότητας, όπως το χρωματισμένο σκυρόδεμα και το διάτρητο φύλλο αλουμινίου. Η αντίθεση αυτή αποτυπώνει τον διάλογο μεταξύ παλαιού και νέου, αναδεικνύοντας τόσο τη μάζα του υφιστάμενου κελύφους όσο και την ελαφρότητα των νέων προσθηκών. Αναρτημένοι πάνω από το εσωτερικό αίθριο, οι νέοι όγκοι εισάγουν μια αίσθηση αιώρησης και διαπερατότητας, με μια υλικότητα εμπνευσμένη από την εγγύτητα στη θάλασσα. Η παρέμβαση διαμορφώνει τελικά μια ισορροπημένη σχέση με τον δημόσιο χώρο και τα γειτονικά κτίρια, συμβάλλοντας στην αναζωογόνηση του οικοδομικού τετραγώνου και υποστηρίζοντας μια ευρύτερη στρατηγική βιώσιμης αστικής ανάπτυξης.

 

Η LG Electronics (LG) παρουσιάζει τη νέα γενιά επαγγελματικών monitors, σχεδιασμένων για να ανταποκρίνονται στις αυξημένες απαιτήσεις σύγχρονων επαγγελματιών όπως γραφίστες, αρχιτέκτονες, video editors και επαγγελματίες υγείας. Συνδυάζοντας προηγμένες τεχνολογίες απεικόνισης, υψηλή ακρίβεια χρωμάτων και ευέλικτες δυνατότητες συνδεσιμότητας, τα επαγγελματικά monitors της LG προσφέρουν ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον εργασίας για δημιουργικούς και επιστημονικούς κλάδους που βασίζονται στην οπτική ακρίβεια.

Οι σειρές επαγγελματικών monitors της LG έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα την απόδοση και την αξιοπιστία. Με αναλύσεις που φτάνουν έως και 4K και 5K2K, καθώς και τεχνολογία Nano IPS, τα monitors αποδίδουν ζωντανά και ακριβή χρώματα, καλύπτοντας μεγάλο ποσοστό των επαγγελματικών χρωματικών χώρων, όπως το DCI-P3. Αυτό τα καθιστά ιδανικά για γραφίστες, φωτογράφους και δημιουργούς περιεχομένου που απαιτούν πιστότητα στην απεικόνιση και λεπτομέρεια στην επεξεργασία εικόνας και βίντεο. Παράλληλα, η υψηλή αντίθεση και η υποστήριξη HDR επιτρέπουν την ακριβέστερη απόδοση φωτεινών και σκοτεινών σημείων, συμβάλλοντας σε ένα πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα κατά την επεξεργασία πολυμέσων.

Για επαγγελματίες που εργάζονται σε απαιτητικά περιβάλλοντα σχεδιασμού, όπως αρχιτέκτονες και μηχανικούς, τα UltraWide monitors της LG προσφέρουν διευρυμένο χώρο εργασίας και προηγμένες λειτουργίες multitasking. Με μεγάλη επιφάνεια προβολής και εργαλεία όπως Screen Split και Picture-by-Picture, οι χρήστες μπορούν να διαχειρίζονται ταυτόχρονα πολλαπλές εφαρμογές και αρχεία σχεδιασμού, βελτιώνοντας σημαντικά τη ροή εργασίας σε εφαρμογές CAD, 3D modeling και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.

Παράλληλα, η LG αναπτύσσει εξειδικευμένες λύσεις και για τον ιατρικό τομέα, προσφέροντας medical monitors που έχουν σχεδιαστεί για την ακριβή απεικόνιση ιατρικών εικόνων. Με υψηλή ανάλυση, τεχνολογία IPS και συμμόρφωση με το πρότυπο DICOM Part 14 για σωστή απεικόνιση grayscale, τα συγκεκριμένα monitors υποστηρίζουν τη διάγνωση και την ανάλυση ακτινολογικών εξετάσεων, συμβάλλοντας στην αξιοπιστία της ιατρικής απεικόνισης.

Η εργονομία αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο της σχεδίασης των monitors της LG. Οι ρυθμιζόμενες βάσεις επιτρέπουν προσαρμογή ύψους, κλίσης και περιστροφής, ενώ οι σύγχρονες επιλογές συνδεσιμότητας, όπως USB-C και Thunderbolt, διευκολύνουν τη σύνδεση με σύγχρονους σταθμούς εργασίας και φορητούς υπολογιστές. Με αυτόν τον τρόπο, οι επαγγελματίες μπορούν να δημιουργήσουν ένα πιο αποδοτικό και οργανωμένο περιβάλλον εργασίας.

Με έμφαση στην καινοτομία, την ποιότητα εικόνας και την αξιοπιστία, τα επαγγελματικά monitors της LG αποτελούν μια ολοκληρωμένη λύση για επαγγελματίες που απαιτούν κορυφαία οπτική ακρίβεια και υψηλή παραγωγικότητα στην καθημερινή τους εργασία.

Τα επαγγελματικά monitors συνοδεύονται από 3 χρόνια συνολική εγγύηση και 3 χρόνια εγγύηση 0 pixel.

Ανακαλύψτε περισσότερα για τη σειρά επαγγελματικών monitors της LG: https://www.lg.com/gr/monitor

Η LG Electronics (LG) παρουσιάζει την ολοκληρωμένη σειρά προϊόντων θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού (HVAC) στην έκθεση Mostra Convegno Expocomfort (MCE) 2026 στο Μιλάνο της Ιταλίας, από τις 24 έως τις 27 Μαρτίου. Οι τελευταίες λύσεις της LG για οικιακή και επαγγελματική χρήση, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών μονάδων αντλιών θερμότητας αέρα-νερού που κέρδισαν το βραβείο iF Design Award 2026, έχουν σχεδιαστεί για να ανταποκρίνονται στις επιταχυνόμενες τάσεις ηλεκτροκίνησης στην Ευρώπη και στα ποικίλα περιβάλλοντα εγκατάστασης.

Η LG ενίσχυσε τη γκάμα προϊόντων θέρμανσης οικιακής χρήσης με μια διευρυμένη σειρά λύσεων ειδικά σχεδιασμένων για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά. Αυτή η διευρυμένη σειρά περιλαμβάνει το μοντέλο Therma V™ Monobloc S, ένα all-in-one σύστημα που λειτουργεί με ψυκτικό μέσο R290, το οποίο μπορεί να συνδυαστεί με δοχείο αδρανείας, δεξαμενή ζεστού νερού χρήσης και ελεγκτή, δημιουργώντας μια ενιαία λύση υψηλής απόδοσης για τη θέρμανση χώρων και την παροχή ζεστού νερού.

Στην έκθεση MCE παρουσιάζονται επίσης οι νέες εσωτερικές μονάδες της LG για συστήματα αντλιών θερμότητας τύπου αέρα-νερού. Τα Control, Hydro και Combi Units διαθέτουν ένα εκλεπτυσμένο, υψηλής ποιότητας σχεδιασμό που ταιριάζει αρμονικά με τις περισσότερες διακοσμήσεις και ενσωματώνουν μια έγχρωμη οθόνη αφής 6,8 ιντσών για διαισθητικό χειρισμό. Το Combi Unit υποστηρίζει θέρμανση χώρου, ψύξη και παροχή ζεστού νερού, ενώ το Hydro Unit διευκολύνει την εγκατάσταση χάρη στον σχεδιασμό πρόσβασης από μπροστά και το σύστημα στήριξης τύπου βραχίονα. Το Control Unit διαθέτει ενσωματωμένη λογική ελέγχου θέρμανσης που μειώνει την ανάγκη για ξεχωριστά εξαρτήματα.

Κάθε μονάδα διαθέτει συμπαγή σχεδιασμό που προσφέρει ευελιξία στην τοποθέτηση και είναι εξοπλισμένη με Wi-Fi και τεχνολογία LG ThinQ, υποστηρίζοντας απομακρυσμένη παρακολούθηση, απλοποιημένη θέση σε λειτουργία και εύκολη διαχείριση του συστήματος.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες στην έκθεση MCE μπορούν να εξερευνήσουν τη γκάμα εσωτερικών μονάδων της LG, που περιλαμβάνει μονάδες τοίχου, κονσόλας και δαπέδου.  Οι μονάδες fan coil (FCU) προσαρμοσμένες στις τοπικές συνθήκες, αποτελούν ευέλικτες λύσεις και υποστηρίζουν την αποτελεσματική ενσωμάτωσή τους στα ποικίλα περιβάλλοντα εγκατάστασης της Ευρώπης. Όσον αφορά τη συνδεσιμότητα για έξυπνα σπίτια, η LG παρουσιάζει μια πύλη συμβατή με το πρότυπο Electric Energy Bus (EEBUS), η οποία διευκολύνει τον έξυπνο έλεγχο της ενέργειας και προσφέρει ευρύτερη συμβατότητα με τα έξυπνα δίκτυα.

 

Κλιματισμός οικιακών χώρων: Άνεση και ευκολία με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης

Η σειρά οικιακών κλιματιστικών της LG – που περιλαμβάνει τα μοντέλα DUALCOOL™ AI, ARTCOOL™ AI και ARTCOOL™ Gallery – προσφέρει εξατομικευμένη άνεση χάρη στον έξυπνο έλεγχο με τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτά τα εξελιγμένα μοντέλα χρησιμοποιούν την τεχνολογία AI Air™ της εταιρείας, η οποία αναλύει τα πρότυπα χρήσης και τις συνθήκες στο εσωτερικό του χώρου, προκειμένου να πραγματοποιεί ακριβείς ρυθμίσεις στην κατεύθυνση, την ταχύτητα και τη θερμοκρασία της ροής αέρα. Η ευκολία συντήρησης βελτιώνεται χάρη στα συστήματα φίλτρων με εύκολη πρόσβαση και τις αποτελεσματικές λειτουργίες εσωτερικού καθαρισμού. Η συνδεσιμότητα LG ThinQ επιτρέπει στους χρήστες να ελέγχουν εξ αποστάσεως το κλιματιστικό LG, να διαχειρίζονται την κατανάλωση ενέργειας και να παρακολουθούν την ποιότητα του αέρα στο σπίτι.

 

Προηγμένες λύσεις HVAC για εμπορικές επιχειρήσεις

Για τον εμπορικό τομέα, η LG προσφέρει μια πλήρη σειρά ολοκληρωμένων λύσεων που δίνουν προτεραιότητα στην αποδοτικότητα, την ασφάλεια και την επεκτασιμότητα. Το ανασχεδιασμένο σύστημα Multi V™ i VRF εξασφαλίζει έξυπνη και αποδοτική λειτουργία με το ψυκτικό μέσο R32 χαμηλού δείκτη GWP. Διαθέτει επίσης ισχυρά μέτρα ασφάλειας για το ψυκτικό μέσο, όπως αισθητήρες που ενεργοποιούν αυτόματες αντιδράσεις προστασίας σε περίπτωση ανίχνευσης διαρροής ψυκτικού, συμβάλλοντας έτσι στη διασφάλιση της λειτουργικής συνέχειας και της ασφάλειας στις εγκαταστάσεις.

Σε συνεργασία με την Hoval, μια από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες ειδικευμένες στις μονάδες επεξεργασίας αέρα (AHU), η LG πρόκειται να παρουσιάσει τις διευρυμένες δυνατότητες συνδεσιμότητας του Multi V i. Ο συνδυασμός του συστήματος VRF της LG και των μονάδων AHU της Hoval δημιουργεί μια λύση υψηλής απόδοσης, κατάλληλη για ποικίλους εμπορικούς χώρους.

Σχεδιασμένος για να συμβάλλει στην απλοποίηση της διαχείρισης του συστήματος, ο ελεγκτής LG ACP i διαθέτει ένα διαισθητικό περιβάλλον εργασίας, βελτιστοποιημένο με τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο διευκολύνει τον αποτελεσματικό έλεγχο των εγκαταστάσεων και παρέχει ακριβή ανάλυση της κατανάλωσης ενέργειας.

«Η LG δεσμεύεται να παρέχει ολοκληρωμένα συστήματα HVAC προσαρμοσμένα στα ευρωπαϊκά περιβάλλοντα εγκατάστασης, τις κλιματολογικές συνθήκες και τα ενεργειακά πρότυπα», δήλωσε ο James Lee, πρόεδρος της LG ES Company. «Μέσω της συνεχούς καινοτομίας, διαμορφώνουμε την αριστεία στον τομέα των συστημάτων HVAC στην Ευρώπη – και σε όλο τον κόσμο – με λύσεις που είναι αποδοτικές, έξυπνες και έτοιμες για το μέλλον.»

Η LG καλωσορίζει τους επισκέπτες της έκθεσης MCE 2026 και τους προσκαλεί να γνωρίσουν τις τελευταίες καινοτομίες της στον τομέα των συστημάτων θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού (HVAC) για οικιακή και επαγγελματική χρήση στα περίπτερα #5U29 και #5Z22 της Fiera Milano.

 

---

 

Σημειώσεις:

• Η κατάταξη ενεργειακής απόδοσης είναι A+++/A++ σε θερμοκρασίες 35/55 βαθμούς Κελσίου.
• Το ψυκτικό μέσο R290 έχει GWP 0,02, ενώ το R32 έχει GWP 675, σύμφωνα με τον κανονισμό ΕΕ 2024/573 (IPCC 6η Έκθεση).
• Το LG ARTCOOL AI διαθέτει σειρά με ματ και γυαλιστερό φινίρισμα.
• Οι LG Inverter Scroll Heat Pump Chillers έχουν αρθρωτό σχεδιασμό με μονάδα 105 kW. Οι μονάδες προϊόντος μπορούν να αποτελούνται από 105/210/315 kW, επεκτάσιμες έως 1890 kW (6 μονάδες).

Εξωστρεφής γεωμετρία

Απλές γραμμικές γεωμετρίες, καθαρότητα μορφής, φωτεινότητα και αίσθηση φρεσκάδας συνδυάζονται με λειτουργικότητα και ζεστασιά, διαμορφώνοντας τον σχεδιασμό του “Pick Up” all day coffee & brunch. Μέσα από μια εξωστρεφή χωρική προσέγγιση, η πρόταση αναδεικνύει τη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού, ενεργοποιώντας έναν ουσιαστικό διάλογο με τον δρόμο και το άμεσο αστικό περιβάλλον. Μέσω μιας περιορισμένης παλέτας οικονομικών υλικών – όπως το τουβλάκι τερακότας, το λευκό γυαλιστερό κεραμικό πλακάκι, η πατητή τσιμεντοκονία και το κόντρα πλακέ σημύδας – ο χώρος διατυπώνει μια διαχρονική αισθητική μέσα από ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό πρίσμα.

 

Χωρική Οργάνωση

Η σύνθεση οργανώνεται σε δύο βασικές ζώνες: το ανοιχτό μπαρ προετοιμασίας καφέ και γευμάτων και τον χώρο των τραπεζοκαθισμάτων. Η σαφής αυτή λειτουργική διάκριση ενισχύει τη χρηστικότητα, διατηρώντας παράλληλα τη χωρική συνέχεια. Ο γραμμικός κτιστός καναπές από τερακότα, οι σταθερές κατασκευές με επένδυση κεραμικού πλακιδίου και μια custom-made σύνθεση από επαναχρησιμοποιημένα «σπασμένα» πλακάκια συνθέτουν ένα συνεκτικό και ευέλικτο εσωτερικό περιβάλλον. Η διάταξη δίνει έμφαση τόσο στην αποδοτικότητα όσο και στην άνεση, ενισχύοντας τον κοινωνικό χαρακτήρα του χώρου.

 

 

Παλέτα υλικών

Οι εσωτερικές επιφάνειες σε λευκή απόχρωση λειτουργούν ως ουδέτερο φόντο, επιτρέποντας στην υλικότητα της τερακότας και στη στιλπνότητα των κεραμικών πλακιδίων να αναδειχθούν ως κυρίαρχα στοιχεία της σύνθεσης. Το δάπεδο από πατητή τσιμεντοκονία, σε απόχρωση σκυροδέματος, προσδίδει μια αίσθηση υλικής πυκνότητας και συνέχειας, ενοποιώντας τον εσωτερικό χώρο. Η παρουσία φυτεύσεων ενισχύει τη φρεσκάδα, ενδυναμώνοντας τον διάλογο μέσα–έξω και εξισορροπώντας τη μεταλλική και ορυκτή παλέτα.

 

 

Εταιρική ταυτότητα

Η σχεδιαστική λογική επεκτείνεται στον εξωτερικό χώρο, όπου η πρόσοψη λειτουργεί ως ενεργό στοιχείο της ταυτότητας του έργου. Μια custom-made κυκλική επιγραφή, κατασκευασμένη από τερακότα και λευκό κεραμικό πλακάκι, αποτελεί το κεντρικό οπτικό σημείο αναφοράς, εντάσσοντας το κατάστημα στον αστικό ιστό. Η χειρονομία αυτή ενοποιεί τη συνολική υλικότητα της πρότασης και ενισχύει την παρουσία της στον δημόσιο χώρο, ολοκληρώνοντας μια συνεκτική αρχιτεκτονική αφήγηση που γεφυρώνει την εσωτερική ατμόσφαιρα με τη δημόσια εικόνα.

 

Λειτουργίες ενοποίησης

Το έργο αποτελεί μια επέμβαση επανάχρησης ενός λιτού βικτωριανού βοηθητικού κτίσματος στον βορειοδυτικό Λονδίνο, το οποίο επανανοηματοδοτείται ως ένας υβριδικός χώρος κατοίκησης και κοινωνικής δραστηριότητας για έναν συλλέκτη τέχνης και ερασιτέχνη DJ. Σχεδιασμένο ταυτόχρονα ως χώρος αποθήκευσης και ως περιβάλλον αναψυχής, το έργο ενοποιεί διαφορετικές λειτουργίες – αρχειοθέτηση, έκθεση, συνάθροιση και άθληση – μέσα από μια συνεκτική αρχιτεκτονική χειρονομία που εκτείνεται από το εσωτερικό προς το τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Στον πυρήνα της πρότασης βρίσκεται ένα συνεχές γραμμικό έπιπλο, το οποίο λειτουργεί ως μια σύγχρονη “καμπίνα θαυμάτων”. Ξεκινώντας από το εσωτερικό του ανακαινισμένου κελύφους και επεκτεινόμενο στον κήπο, το στοιχείο αυτό φιλοξενεί ένα ευρύ φάσμα χρήσεων: αποθήκευση και έκθεση έργων τέχνης, ράφια για βιβλία και δίσκους βινυλίου, DJ booth, τηλεόραση και προσωπικά αντικείμενα. Καθώς εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο, ενσωματώνει λειτουργίες αναψυχής, όπως τραπέζι πινγκ-πονγκ, βάρη και παιχνίδια κήπου, διατηρώντας τη χωρική συνέχεια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού.

Το έπιπλο περιβάλλεται από ένα διάτρητο περίβλημα ανοξείδωτου χάλυβα και ταλαντεύεται μεταξύ διαφάνειας και αδιαφάνειας. Η επιφάνειά του αντανακλά και φιλτράρει το φως, παράγοντας διαρκώς μεταβαλλόμενες οπτικές συνθήκες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η διττότητα επιτρέπει την ταυτόχρονη αποκάλυψη και απόκρυψη του περιεχομένου, ενισχύοντας τον ρόλο του ως φορέα αποθήκευσης αλλά και ως χωρικού διαμεσολαβητή.

 

 

Δομική λογική

Το γραμμικό αυτό στοιχείο λειτουργεί όχι μόνο ως αποθηκευτικός μηχανισμός αλλά και ως δομικό σύστημα, υποστηρίζοντας το στέγαστρο που εκτείνεται στον υπαίθριο χώρο. Η μεταξύ τους σχέση εισάγει μια σκόπιμη ένταση, αντλώντας έμπνευση από τις εύθραυστες ισορροπίες των συνθέσεων των Fischli & Weiss. Αντί να ακολουθεί τη συμβατική δομική λογική, η πρόταση αφαιρεί ένα αναμενόμενο υποστύλωμα, αναδιανέμοντας τις δυνάμεις μέσω ενός συστήματος αντιστάθμισης.

Η ισορροπία αυτή επιτυγχάνεται μέσω μιας μάζας μαρμάρου υψηλής ακρίβειας, ενσωματωμένης σε δοκό τύπου Ι από γαλβανισμένο χάλυβα, σε συνδυασμό με μια ράβδο εφελκυσμού που αγκυρώνεται σε υπόγειο όγκο σκυροδέματος. Η σύνθεση διαμορφώνει μια ευανάγνωστη αλλά μη συμβατική δομική αφήγηση, όπου η ισορροπία εκλαμβάνεται ως δυναμική και εν δυνάμει μεταβαλλόμενη.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Το στέγαστρο συγκροτείται από διαστρωματωμένα υλικά – μάρμαρο, χάλυβα και πολυκαρβονικό – τα οποία οργανώνονται σε μια σαφή τεκτονική ιεραρχία. Η επένδυση του γραμμικού στοιχείου με ανοξείδωτο χάλυβα καθρεφτίζει τη βλάστηση του κήπου, ενώ τα ημιδιαφανή στοιχεία της οροφής διαχέουν το φυσικό φως στον χώρο.

Η υλικότητα κινείται μεταξύ του αδρού και του εκλεπτυσμένου, εδραιώνοντας το έργο τόσο στην ακρίβεια της βιομηχανικής κατασκευής όσο και στην περιβαλλοντική του απόκριση. Μέσω της αντανάκλασης, της διαφάνειας και της χωρικής επέκτασης, το περίπτερο διαλύει τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού. Μετατρέπεται σε ένα εργαλείο παρατήρησης των εποχιακών και ημερήσιων μεταβολών, όπου το φως, η βλάστηση και η κατασκευή συνδιαλέγονται διαρκώς, συγκροτώντας έναν χώρο όπου δομή, αποθήκευση και τοπίο βρίσκονται σε συνεχή και αντιληπτή διάδραση.

 

Συνεκτικό πλαίσιο

Το έργο αποτελεί ένα νέο αρχιτεκτονικό τοπόσημο για τη Νότια Τιρόλο και ανταποκρίνεται στην ανάγκη για μια ενιαία εγκατάσταση αφιερωμένη στην προστασία, τη συντήρηση και τη δημόσια προσβασιμότητα των πολιτιστικών αγαθών της περιοχής. Παράλληλα, επανεξετάζει το κατακερματισμένο σύστημα των υφιστάμενων αποθηκών, ενοποιώντας ετερόκλητες συλλογές σε μια ενιαία δομή που φιλοξενεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντικείμενα, από έργα τέχνης και μουσειακά εκθέματα έως αρχαιολογικά ευρήματα και οπτικοακουστικά αρχεία.

 

Λειτουργική οργάνωση

Η πρόταση έχει διπλό στόχο: να λειτουργεί ως μια αποδοτική υποδομή διατήρησης, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται στις πολιτιστικές και θεσμικές απαιτήσεις της περιοχής. Αντί να αντιμετωπίζεται ως ένα σύνολο απομονωμένων αποθηκευτικών μονάδων, το κτίριο συγκροτεί ένα συνεκτικό πλαίσιο που ενσωματώνει την έρευνα, τη συντήρηση και την έκθεση. Γραφεία, εργαστήρια, χώροι επεξεργασίας, αποθήκευσης και δημόσιες εκθεσιακές αίθουσες συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύστημα, ενισχύοντας τη συνεργασία και την ανταλλαγή μεταξύ φορέων.

Η χωρική οργάνωση δίνει έμφαση στις σχέσεις και τις ροές εργασίας, διαρθρώνοντας το πρόγραμμα γύρω από μια κεντρική αυλή που εισάγει φυσικό φως στους χώρους εργασίας και προσφέρει οπτική και φυσική σύνδεση με έναν διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο. Η διάταξη αυτή ενισχύει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την εμπειρία των χρηστών, αναδεικνύοντας το depot ως μια ενεργή πολιτιστική υποδομή και όχι ως έναν καθαρά τεχνικό αποθηκευτικό μηχανισμό.

 

 

 

Χωρική στρατηγική & βιωσιμότητα

Καθοριστικό στοιχείο του σχεδιασμού αποτελεί η προσεκτική κατανομή των λειτουργιών σε διαφορετικά επίπεδα. Οι χώροι αποθήκευσης και έκθεσης τοποθετούνται υπόγεια, εξασφαλίζοντας σταθερές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, απαραίτητες για τη μακροχρόνια διατήρηση ευαίσθητων τεκμηρίων. Στο επίπεδο του εδάφους, οι διοικητικές και ερευνητικές λειτουργίες επωφελούνται από τον φυσικό φωτισμό και τη διαφάνεια, διαμορφώνοντας ένα ισορροπημένο εργασιακό περιβάλλον.

Η κυκλοφορία οργανώνεται ως ένα συνεχές και ευανάγνωστο σύστημα που συνδέει τα επιμέρους προγράμματα, ενισχύοντας την αλληλεξάρτησή τους. Το εσωτερικό συγκροτείται μέσα από σαφείς χωρικές ακολουθίες και ελεγχόμενες μεταβάσεις, επιτρέποντας τόσο στο προσωπικό όσο και στους επισκέπτες να κινούνται με ευχέρεια στον χώρο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχιτεκτονική μορφή αντλεί από τις τοπικές τυπολογίες των αλπικών τοπίων της περιοχής, μεταφράζοντας παραδοσιακά στοιχεία σε μια σύγχρονη γλώσσα. Η ανυψωμένη, επικλινής στέγη διαμορφώνει τη χαρακτηριστική σιλουέτα του κτιρίου, ενώ η είσοδος προς τον δρόμο ανοίγεται σε ένα διαφανές και φιλόξενο foyer.

Μερικώς ενταγμένο στο έδαφος, το κτίριο μειώνει την οπτική του κλίμακα και εδραιώνει μια διακριτική σχέση με το τοπίο. Η φυτεμένη στέγη λειτουργεί ως συνέχεια του φυσικού εδάφους, ενισχύοντας τη μετάβαση μεταξύ αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος. Η ενσωμάτωση αυτή υπογραμμίζεται περαιτέρω από τη χρήση υλικών και τη διαμόρφωση των όγκων, που συνομιλούν με τις τοπικές αρχιτεκτονικές αναφορές, διατηρώντας παράλληλα μια σαφή σύγχρονη ταυτότητα.

Η κύρια είσοδος συνδέεται άμεσα με τον αστικό ιστό και την παρακείμενη πλατεία, ενώ παράλληλες προσβάσεις μέσω υπόγειου χώρου στάθμευσης εξασφαλίζουν λειτουργική ευελιξία. Στο εσωτερικό, μια γλυπτική σπειροειδής σκάλα λειτουργεί ως κεντρικό χωρικό και συμβολικό στοιχείο, συνδέοντας τους υπόγειους εκθεσιακούς χώρους με τα επίπεδα του ισογείου και του ορόφου.

Με την ολοκλήρωσή του, το Museum Depot δεν θα προσφέρει μόνο βέλτιστες συνθήκες διατήρησης για συλλογές που έως σήμερα ήταν κατακερματισμένες, αλλά θα τις επανατοποθετήσει ως ενεργά και προσβάσιμα στοιχεία του πολιτιστικού τοπίου της περιοχής, ενισχύοντας τη σημασία τους τόσο σε τοπικό όσο και σε ευρύτερο επίπεδο.

 

Πυρήνας καθημερινότητας

Στην καρδιά του οικισμού των Πολλωνίων στη Μήλο, ένα πολυγωνικό οικόπεδο μετασχηματίζεται σε έναν σύνθετο χωρικό οργανισμό, όπου η έννοια της αυλής επανερμηνεύεται ως πυρήνας της καθημερινότητας. Η πρόταση ανασυνθέτει την ατμόσφαιρα του κυκλαδίτικου οικισμού μέσα από μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και τη συλλογικότητα.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η κάτοψη αναπτύσσεται περιμετρικά του οικοπέδου, με αυτόνομα δωμάτια των οποίων οι όγκοι τοποθετούνται κατά μήκος του ορίου. Στο εσωτερικό, διαμορφώνεται ένα πλέγμα αυλών και διαδρομών, συγκροτώντας μια αλληλουχία υπαίθριων και ημιυπαίθριων χώρων. Ο επισκέπτης καλείται να περιηγηθεί σε αυτό το σύστημα, να ανακαλύψει κρυφές γωνιές και εσωτερικούς κήπους, και να επιλέξει ανάμεσα σε στιγμές απομόνωσης ή συνεύρεσης.

Η αρχιτεκτονική εμπειρία οργανώνεται ως μια διαδοχή χωρικών εναλλαγών, όπου η κίνηση λειτουργεί ως βασικό εργαλείο κατανόησης του έργου. Οι διαδρομές δεν είναι γραμμικές, αλλά αποκαλύπτουν σταδιακά το σύνολο, ενισχύοντας την αίσθηση του “χωριού” σε μικροκλίμακα.

 

 

Υλικότητα και αρχιτεκτονική γλώσσα

Οι όγκοι αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, συγκροτώντας μια καθαρή διττή υλικότητα. Η βάση από εμφανή πέτρα εδράζει το σύνολο στο έδαφος, ενώ ο λευκός ανώτερος όροφος φαίνεται να αιωρείται ελαφρά πάνω από αυτήν, διαχωριζόμενος μέσω μιας λεπτής σκοτίας. Η αντίθεση αυτή ενισχύει την πλαστικότητα της σύνθεσης και αναδεικνύει τη σχέση βαρύτητας και ελαφρότητας.

Η αρχιτεκτονική γλώσσα των προεξοχών, των γωνιών και των ανοιγμάτων διαμορφώνει ένα δυναμικό παιχνίδι φωτός και σκιάς, το οποίο μεταβάλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το φως λειτουργεί ως ενεργό στοιχείο της σύνθεσης, αποκαλύπτοντας την υλικότητα και εντείνοντας τη χωρική εμπειρία.

Παράλληλα, εισάγεται ένα τρίτο επίπεδο υλικότητας μέσω μεταλλικών στοιχείων. Οι πέργκολες και τα κατακόρυφα στοιχεία από corten οριοθετούν τους επιμέρους κήπους, φιλτράρουν το φως και δημιουργούν ενδιάμεσες ζώνες ιδιωτικότητας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Οι έξι σουίτες, με εσωτερικά διπλού ύψους, οργανώνονται ως λιτοί και φωτεινοί χώροι φιλοξενίας. Η αρχιτεκτονική αποφεύγει την περιττή διακόσμηση, επιτρέποντας στις αντιθέσεις υλικών και φωτός να διαμορφώσουν την ατμόσφαιρα.

Η αυλή, ως βασικό στοιχείο της κυκλαδίτικης τυπολογίας, επανέρχεται ως χώρος συνάντησης και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Προστατευμένη από τον άνεμο, λειτουργεί ως ένας εσωτερικός κήπος όπου οι φιλοξενούμενοι συγκροτούν μια προσωρινή κοινότητα. Η αρχιτεκτονική, μέσα από αυτή τη χειρονομία, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κοινές εμπειρίες, συνομιλία και μοίρασμα.

Το έργο συνιστά μια σύγχρονη ανάγνωση του παραδοσιακού οικισμού, όπου ο σεβασμός στον τόπο συνδυάζεται με τη δημιουργία νέων μορφών κατοίκησης. Πρόκειται για ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην ατομικότητα και τη συλλογικότητα, προσφέροντας ένα καταφύγιο απλότητας και αυθεντικότητας στο τοπίο της Μήλου.

Χωρικός διαμεσολαβητής

Εντός των υψηλών περιμετρικών τοίχων ενός ανενεργού εργοστασίου, το έργο αναπτύσσεται ως μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη επέμβαση που επανακαθορίζει τη σχέση μεταξύ κατοίκησης, βιομηχανικής μνήμης και τοπίου. Αντί της κατεδάφισης του υφιστάμενου κελύφους, η πρόταση διατηρεί τη λιθοδομή, μετατρέποντας τους περιορισμούς σε χωρικές δυνατότητες. Πίσω από μια διακριτική είσοδο, η κατοικία αποκαλύπτεται σταδιακά, οργανωμένη γύρω από έναν κεντρικό υπαίθριο κήπο που λειτουργεί ως πυρήνας της αρχιτεκτονικής σύνθεσης.

 

Στρατηγική ανακαίνισης

Με πρόσωπο σε μια δημόσια πλατεία στο Lendinara, το έργο διατηρεί ένα συγκρατημένο, σχεδόν αδιαπέραστο εξωτερικό. Ένας ψηλός τοίχος, με ακανόνιστο περίγραμμα, ανακαλεί τη διαστρωμάτωση της βιομηχανικής ιστορίας της περιοχής. Το μοναδικό εμφανές άνοιγμα – μια μικρή μεταλλική θύρα – αποκρύπτει τη χωρική πολυπλοκότητα που αναπτύσσεται στο εσωτερικό. Με την είσοδο, η αντίληψη μεταβάλλεται ριζικά, αποκαλύπτοντας έναν καταπράσινο, περιμετρικά οριοθετημένο κήπο με υψηλούς τοίχους και αναρριχώμενη βλάστηση.

Ενταγμένο σε ένα περιβάλλον όπου τα ίχνη της βιομηχανικής δραστηριότητας συνυπάρχουν με τον οικιστικό ιστό και τους ελεύθερους χώρους πρασίνου, το έργο συνομιλεί άμεσα με το περιβάλλον του. Η εγγύτητα με το δημόσιο πάρκο και τον ιστορικό κήπο της Ca’ Dolfin-Marchiori καθορίζει τη σχεδιαστική προσέγγιση, εισάγοντας το τοπίο ως ουσιώδες στοιχείο της εμπειρίας κατοίκησης.

 

 

Σχεδιασμός τοπίου

Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται ο κήπος, αντιληπτός ως ένας υπαίθριος χώρος-δωμάτιο που οργανώνει το σύνολο του οικιακού προγράμματος. Προκύπτει από τη μερική αποξήλωση της στέγης του εργοστασίου και την επανατοποθέτηση του νέου όγκου, εισάγοντας φως, αέρα και οπτική συνέχεια σε ένα κατά τα άλλα εσωστρεφές κέλυφος.

Η κατοικία αναπτύσσεται ως ένας συμπαγής, διώροφος όγκος ενταγμένος εντός των διατηρημένων περιμετρικών τοίχων. Η χωρική του οργάνωση εγκαθιδρύει έναν συνεχή διάλογο με τον κήπο, με κυρίαρχο στοιχείο τον διπλού ύψους χώρο διημέρευσης που ανοίγεται πλήρως προς αυτόν μέσω μιας εκτεταμένης όψης από υαλοστάσια. Πλαισιωμένη από ξύλινη δικτυωτή κατασκευή, η διαφανής αυτή επιφάνεια λειτουργεί ως φίλτρο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, ενισχύοντας τον κατακόρυφο ρυθμό της σύνθεσης και επεκτεινόμενη στη γεωμετρία της στέγης.

 

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Το έργο συγκροτείται μέσα από μια συνειδητή ισορροπία ανάμεσα στην ανοιχτότητα και την εσωστρέφεια, την αποκάλυψη και την απόκρυψη. Από τον δρόμο, η κατοικία παραμένει πλήρως αθέατη, ενώ στο εσωτερικό της ξεδιπλώνεται μέσω επιλεγμένων οπτικών φυγών προς το πράσινο. Η ακολουθία αυτή των χωρικών μεταβάσεων συγκροτεί μια ελεγχόμενη αλλά δυναμική εμπειρία κίνησης και αντίληψης.

Σε επίπεδο υλικότητας και κατασκευής, η επέμβαση συνδυάζει ξύλο, χάλυβα και γυαλί εντός του υφιστάμενου λιθόκτιστου κελύφους. Η νέα κατασκευή αντηχεί το βιομηχανικό αποτύπωμα του παρελθόντος, εισάγοντας παράλληλα ένα εκλεπτυσμένο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο που δίνει έμφαση στη διαφάνεια, την ελαφρότητα και τη χωρική συνέχεια.

Καθοδηγούμενος από την αντίληψη του τοπίου ως αρχιτεκτονικού εργαλείου, ο σχεδιασμός υπερβαίνει τις νοσταλγικές αναφορές στη βιομηχανική κληρονομιά. Αντιθέτως, επανατοποθετεί τον κήπο ως θεμελιώδη συνθήκη της σύγχρονης κατοίκησης – όχι ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως ουσιαστικό χωρικό και περιβαλλοντικό μηχανισμό που συγκροτεί την ταυτότητα της κατοικίας.

Συνέχεια του ανάγλυφου

Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην άκρη του παραδοσιακού οικισμού της Οίας, στην κορυφή των ηφαιστειακών βράχων της Καλντέρας. Το οικόπεδο έχει έντονη κλίση, νοτιοδυτικό προσανατολισμό και απεριόριστη θέα προς τη θάλασσα και το ηφαίστειο.  

 

Στρατηγική αποκατάστασης

Στο εσωτερικό του οικοπέδου υπήρχαν ερειπωμένα υπόσκαφα που χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες, στάβλοι και κελάρια, καθώς επίσης και μία παλιά κυβιστική κατοικία στη βορειοανατολική γωνία. Σκοπός του έργου ήταν η ανακατασκευή των παλιών κτιρίων που προϋπήρχαν και η προσθήκη νέων υπόσκαφων δωματίων και κοινόχρηστων χώρων, για τη δημιουργία ενός ξενοδοχειακού συγκροτήματος.

Ως αποτέλεσμα, το ξενοδοχείο περιλαμβάνει μία μικρή reception, δεκαέξι δωμάτια, εστιατόριο, κοινόχρηστη πισίνα και γυμναστήριο-spa. Αυτοί οι χώροι διαρθρώνονται σταδιακά στα έξι επίπεδα του συγκροτήματος. Η είσοδος, με πρόσβαση από τον κεντρικό πεζόδρομο του οικισμού, βρίσκεται στο ανώτερο επίπεδο, μαζί με τη reception και μία υπαίθρια περιοχή καθιστικού.

 

 

Χωρική οργάνωση

Ένα κεντρικό υπαίθριο κλιμακοστάσιο οδηγεί από την πάνω στάθμη στο εστιατόριο και την πισίνα, συνδέοντας τα τρία ενδιάμεσα επίπεδα τα οποία φιλοξενούν τα δωμάτια με τις ιδιωτικές τους αυλές και πισίνες. Το χαμηλότερο επίπεδο περιλαμβάνει τη reception του spa, ένα μικρό γυμναστήριο, δωμάτια μασάζ, χαμάμ, σάουνα, χώρους υγιεινής και αποθήκες, καθώς επίσης και μία προστατευμένη αυλή χαλάρωσης στην άκρη του βράχου.

Η πρόταση είχε ως στόχο τόσο την πιστή αποκατάσταση των κτιρίων που προϋπήρχαν όσο και την κατασκευή νέων υπόσκαφων στο πνεύμα μιας σύγχρονης και διακριτής επανερμηνείας της κυβιστικής μορφολογίας του παλιού οικισμού, σε αδιάκοπη, όμως, συνέχεια με το ανάγλυφο του εδάφους της Καλντέρας. Το σχήμα των νέων υπόσκαφων χώρων του ξενοδοχείου διατηρεί τη δομή των παραδοσιακών, τα γεωμετρικά σχήματα, την υλικότητα και το λευκό τους χρώμα.

Οι τυπολογίες των κατόψεων, όμως, όπως και τα ανοίγματα, στρέφονται ώστε να πλαισιώνουν τη θέα της θάλασσας. Συνεπώς, οι όψεις ακολουθούν, ως τεθλασμένες γραμμές, τις φυσικές υψομετρικές καμπύλες, σαν αναδιπλωμένοι αναλημματικοί τοίχοι που εντάσσονται ήπια στο περιβάλλον.

Η επικάλυψη των παραπάνω συνθετικών στρωμάτων οδηγεί στην τελική μορφή του κτιρίου και την έντονη δυναμική του. Η κατηφορική κίνηση του κεντρικού εξωτερικού κλιμακοστασίου από την είσοδο του ξενοδοχείου μέχρι το χαμηλότερο επίπεδο μοιάζει με ”ρωγμή” στο ”σώμα“ του κτιρίου, η οποία καθοδηγεί τις κινήσεις και τους επισκέπτες προς τις επιμέρους ιδιωτικές και κοινόχρηστες περιοχές.

Υλικά & φωτισμός

Ο σχεδιασμός του εσωτερικού ακολουθεί μια αυστηρή, μινιμαλιστική προσέγγιση βασισμένη στους κανόνες της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής. Στα προϋπάρχοντα υπόσκαφα επικρατεί διάθεση ”total white“, με ελάχιστες πινελιές ιριδίζοντος χρυσού και πράσινου, ενώ φυσικές καμπύλες και ελεύθερα έπιπλα σε οργανικά σχήματα αναδεικνύουν και εμπλουτίζουν τη φυσική τους πλαστικότητα.

Η αισθητική των νέων υπόσκαφων χαρακτηρίζεται από τα έντονα χρώματα, στο πνεύμα μιας ”vie en bleu“, με αφαιρετικές παραπομπές στα κοσμοπολίτικα θέρετρα του μεσογειακού νότου, οι οποίες όμως γίνονται πιο γεωμετρικές, συνδέοντας τα σχήματα και τους όγκους του εσωτερικού με τις μορφές της εξωτερικής σύνθεσης.

Ο φωτισμός του συγκροτήματος λειτουργεί με διακριτικό τρόπο, ενισχύοντας την πλαστικότητα των λευκών όγκων και την εμπειρία κίνησης μέσα στο τοπίο. Κατά μήκος των υπαίθριων διαδρομών και των κλιμακοστασίων ενσωματώνονται χαμηλής έντασης γραμμικά φωτιστικά, τα οποία υπογραμμίζουν τη γεωμετρία των τοίχων και καθοδηγούν την πορεία των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι φωτισμένες πισίνες λειτουργούν ως διάχυτες φωτεινές επιφάνειες μέσα στη σύνθεση, δημιουργώντας ένα ήπιο παιχνίδι αντανακλάσεων πάνω στους υπόσκαφους όγκους. Στους εσωτερικούς χώρους, ο φωτισμός παραμένει ήπιος και ενσωματωμένος στις καμπύλες επιφάνειες, αναδεικνύοντας τη μινιμαλιστική αισθητική και τη γλυπτική ποιότητα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής.

Ροή και ηρεμία

Στο Hudayriyat Island του Abu Dhabi, ανάμεσα στην έρημο και τη θάλασσα, το Ilios Beach Club και το Nalu Surf Club επαναπροσδιορίζουν την εμπειρία του surf και της φιλοξενίας. Οι δύο πολυτελείς χώροι τοποθετούνται στον πυρήνα του Surf Abu Dhabi, της μεγαλύτερης και πιο προηγμένης τεχνητής εγκατάστασης κυμάτων παγκοσμίως.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αφετηρία της συνθετικής ιδέας αποτέλεσε η δυναμική εμπειρία της στιγμής κατά την οποία ο surfer συναντά το κύμα – τη βύθιση, την αντίσταση, τη ροή και τελικά την επιστροφή στην ηρεμία. Αυτή η διαδοχή έντασης και εκτόνωσης μεταφράστηκε σε μια αρχιτεκτονική αφήγηση, όπου ο ρυθμός, η παύση και η κίνηση οργανώνουν τη μετάβαση ανάμεσα στους δύο χώρους και καθοδηγούν την εμπειρία του επισκέπτη.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Το Ilios Beach Club αποτυπώνει την αρμονία και την κομψότητα της surf κουλτούρας. Το ισόγειο επίπεδο ανοίγεται οπτικά προς το τοπίο, ενώ το lounge του πρώτου ορόφου λειτουργεί ως σημείο παύσης με πανοραμική θέα προς το περιβάλλον. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ο φωτισμός και η ατμόσφαιρα μεταβάλλονται σταδιακά, διαμορφώνοντας μια μετάβαση από το φως της ημέρας σε ένα πιο θεατρικό νυχτερινό σκηνικό.

Αντίστοιχα, το Nalu Surf Club ενσαρκώνει τον ζωντανό και ανεπιτήδευτο παλμό του surf lifestyle. Θερμοί τόνοι και υφές που θυμίζουν άμμο, αλάτι και φθαρμένο ξύλο συγκροτούν ένα πιο γήινο περιβάλλον. Το ισόγειο επίπεδο παραμένει ενεργό και ζωντανό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ενώ στον πρώτο όροφο το VIP lounge προσφέρει μια πιο ιδιωτική και εσωστρεφή εμπειρία.

Κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το εντυπωσιακό wave pool, μήκους 65 μέτρων και πλάτους 14 μέτρων, το οποίο καθορίζει την κλίμακα, τον ρυθμό και την ένταση της αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Οι καμπύλες των κυμάτων μεταφράζονται σε κυματοειδείς οροφές, ρευστές γραμμές, πολλαπλά επίπεδα και αξονικές πορείες που διαμορφώνουν την κίνηση σε ολόκληρο το συγκρότημα.

 

 

Υλικά & φωτισμός

Η επιλογή των υλικών ενισχύει την ίδια αίσθηση ροής και συνέχειας. Τραβερτίνο, ξυλεία δρυός, teak και iroko, ραβδωτό γυαλί, γλυπτικές λεπτομέρειες και επενδύσεις από φυσικές ίνες συνθέτουν ένα θερμό και απτικό περιβάλλον.

Ο φυσικός φωτισμός και ο διαμπερής αερισμός μεγιστοποιούνται, ενισχύοντας τη σύνδεση του χώρου με τον άνεμο και τον ήλιο – στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την εμπειρία του surf. Παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο σύστημα τεχνητού φωτισμού υπογραμμίζει τις καμπύλες και τις γεωμετρίες του χώρου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική μορφή κατά τις βραδινές ώρες.

Μέσα από τα Ilios και Nalu διαμορφώνεται ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στη ροή και την ηρεμία. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία φιλοξενίας βασισμένη στον ρυθμό, την ισορροπία και την αυθεντικότητα της surf κουλτούρας.

 

Χωρική σκηνογραφία

Στόχος του έργου αποτελεί την πλήρη μετατροπή μιας κατοικίας που είχε σχεδιαστεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τον αρχιτέκτονα Ν. Βαλσαμάκη. Το κτίριο, στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, φιλοξενεί πλέον τη Siskou Derma Clinic, ένα σύγχρονο δερματολογικό κέντρο που επιχειρεί να αναδιαμορφώσει την τυπολογία του ιατρικού χώρου στην Ελλάδα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον οικείο και εκλεπτυσμένο, μακριά από τα στερεότυπα του συμβατικού ιατρείου.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η αρχική κατοικία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντέρνου κινήματος στην πόλη, με καθαρές γεωμετρικές συνθέσεις, ισορροπημένους όγκους και λευκό επίχρισμα που αναδεικνύει την πλαστικότητα της μορφής. Η επέμβαση επιδίωξε να διατηρήσει την αρχιτεκτονική ταυτότητα του αρχικού σχεδιασμού, ενσωματώνοντας νέες παρεμβάσεις που εξασφαλίζουν λειτουργική αναβάθμιση και χωρική συνοχή.

Η σχεδιαστική στρατηγική εστίασε στην επαναδιατύπωση της εμπειρίας ενός ιατρικού περιβάλλοντος, αντλώντας αναφορές από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική κλινικών. Μέσα από λεπτές επεμβάσεις και προσεκτική διαχείριση των υλικών και των αναλογιών, το έργο επιτυγχάνει να ισορροπήσει ανάμεσα στον σεβασμό προς το υπάρχον κτίσμα και την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου λειτουργικού προγράμματος.

 

 

Οργάνωση & υλικά

 

Το εσωτερικό περιβάλλον οργανώνεται γύρω από την ιδέα της οικείας άνεσης, δημιουργώντας χώρους που μεταδίδουν ηρεμία και εμπιστοσύνη στους επισκέπτες. Η αισθητική του χώρου αντλεί στοιχεία από τον εκλεπτυσμένο μοντερνισμό και την παράδοση του mid-century design, με υλικά και αντικείμενα που λειτουργούν ως βασικοί φορείς της ατμόσφαιρας.

Οι δρύινες επενδύσεις τοίχων, οι βελούδινες πολυθρόνες και τα επιλεγμένα φωτιστικά σώματα συγκροτούν μια παλέτα υλικών και υφών που αποπνέει διακριτική πολυτέλεια. Η σύνθεση παραμένει αυστηρά μινιμαλιστική, επιτρέποντας στα υλικά να αναδεικνύονται μέσα από την υφή και τη φυσική τους παρουσία, χωρίς περιττές μορφολογικές χειρονομίες. Κάθε αντικείμενο τοποθετείται με προσοχή μέσα στον χώρο, συμβάλλοντας σε μια συνολική εμπειρία καθαρών γραμμών και ισορροπημένης αισθητικής.

 

 

Μελέτη φωτισμού

Η σκηνογραφία του εσωτερικού χώρου οργανώνεται μέσα από εναλλαγές φωτός, υφών και οπτικών εστιάσεων που καθοδηγούν την κίνηση του επισκέπτη. Ο φωτισμός λειτουργεί ως βασικό εργαλείο διαμόρφωσης της ατμόσφαιρας.

Η μελέτη φωτισμού ενισχύει την αίσθηση ιδιωτικότητας και άνεσης, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τις αρχιτεκτονικές επιφάνειες και τις λεπτομέρειες του εσωτερικού σχεδιασμού. Μέσα από διακριτικές φωτιστικές παρεμβάσεις δημιουργείται μια ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και αισθητικής εμπειρίας.

Την τελική εικόνα του χώρου συμπληρώνει η παρουσία επιλεγμένων έργων τέχνης που εντάσσονται οργανικά στο αρχιτεκτονικό αφήγημα του έργου.

 

Οριζόντια μορφή

Η ιδιωτική κατοικία βρίσκεται στον Άγιο Τύχωνα της Κύπρου και διαμορφώνεται ως μια καθαρή αρχιτεκτονική σύνθεση οριζόντιων και κατακόρυφων όγκων που ανταποκρίνονται στη φυσική κλίση του οικοπέδου. Το κτίριο εδράζεται σε έναν εμφανή φέροντα οργανισμό από σκυρόδεμα, ο οποίος λειτουργεί ως στιβαρή βάση, ενώ ο λευκός όγκος του επάνω επιπέδου προσδίδει αίσθηση ελαφρότητας στη σύνθεση. Τα συνεχή υαλοστάσια με νότιο προσανατολισμό και τα ξύλινα σκίαστρα ενισχύουν τη σχέση του εσωτερικού χώρου με το τοπίο, δημιουργώντας διαφάνεια και θερμή ατμόσφαιρα. Η αρχιτεκτονική χειρονομία δίνει έμφαση στην οριζοντιότητα, κατευθύνοντας τη θέα προς τον ορίζοντα και την πισίνα υπερχείλισης, η οποία λειτουργεί ως φυσική προέκταση των εσωτερικών χώρων διαβίωσης. Η αρχιτεκτονική ταυτότητα του έργου ισορροπεί ανάμεσα στην αδρή υφή του σκυροδέματος και τη θερμότητα των ξύλινων επιφανειών και του γυαλιού, διαμορφώνοντας έναν σύγχρονο διάλογο με το φυσικό περιβάλλον.

 

Χωρική οργάνωση

Η λειτουργική διάταξη οργανώνεται γύρω από έναν ενιαίο ισόγειο χώρο ανοιχτής κάτοψης, όπου το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα αναπτύσσονται σε άμεση συνέχεια με την υπαίθρια βεράντα και την πισίνα. Η διάταξη αυτή ενισχύει τη σύνδεση του εσωτερικού με το εξωτερικό περιβάλλον, επεκτείνοντας την καθημερινή ζωή προς τον κήπο.

Στον πρώτο όροφο χωροθετούνται οι ιδιωτικοί χώροι της κατοικίας. Τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά οργανώνονται κατά μήκος ενός γραμμικού διαδρόμου, ενώ περιμετρικοί εξώστες ενισχύουν την ιδιωτικότητα και επιτρέπουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό. Η σαφήνεια της κάτοψης δημιουργεί ισχυρούς οπτικούς άξονες που κατευθύνουν το βλέμμα προς το τοπίο, ενώ παράλληλα εξασφαλίζουν ευελιξία χρήσης και άνεση στην καθημερινή κατοίκηση.

Βιοκλιματική στρατηγική

Οι περιβαλλοντικές παράμετροι ενσωματώθηκαν στη μελέτη από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού. Ο προσανατολισμός και η μορφή του κτιρίου ανταποκρίνονται στα ιδιαίτερα κλιματικά χαρακτηριστικά του τόπου, επιτρέποντας την παθητική ρύθμιση της θερμοκρασίας και του φυσικού φωτισμού.

Κατάλληλα διαμορφωμένες προεξοχές και πρόβολοι, σε συνδυασμό με ρυθμιζόμενα ξύλινα σκίαστρα, περιορίζουν την ηλιακή ακτινοβολία κατά τους θερινούς μήνες, ενώ επιτρέπουν τη διείσδυση του χαμηλού χειμερινού ήλιου στους εσωτερικούς χώρους. Τα μεγάλα ανοίγματα ενισχύουν τον φυσικό διαμπερή αερισμό και τη φυσική ψύξη, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα λειτουργεί ως θερμική μάζα, αποθηκεύοντας και αποδίδοντας θερμότητα με σταθερό τρόπο.

 

 

Υλικά & σχεδιασμός τοπίου

Η αρχιτεκτονική έκφραση της κατοικίας προκύπτει από τον διάλογο της υλικότητας με το τοπίο. Το σκυρόδεμα, το ξύλο, το γυαλί και το λευκό επίχρισμα χρησιμοποιούνται με λιτότητα, συγκροτώντας μια ισορροπημένη σύνθεση που αποτυπώνει τη σαφήνεια του μοντέρνου σχεδιασμού και την ευαισθησία απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Η στρατηγική φύτευση στην περίμετρο του οικοπέδου συμβάλλει στη βελτίωση του μικροκλίματος, ενώ η παρουσία της πισίνας και των φυτεμένων επιφανειών ενισχύει το φαινόμενο της εξάτμισης και του φυσικού δροσισμού. Η συνολική μορφή του κτιρίου προσαρμόζεται στην τοπογραφία του οικοπέδου, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση και διαμορφώνοντας ένα ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, η κατοικία λειτουργεί ως ένα σύγχρονο καταφύγιο, όπου ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος ενοποιούνται οργανικά. Κάθε όγκος, άνοιγμα και υλικό συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας χωρικής εμπειρίας που δίνει έμφαση στη βιωσιμότητα, τη σαφήνεια της σύνθεσης και τη στενή σχέση με το φυσικό τοπίο.

 

Αντανάκλαση της πόλης

Το νέο κτίριο της Εθνικής Πινακοθήκης, περιλαμβάνοντας πλέον τη σημαντική επέκταση και μουσειολογική αναβάθμιση των εκθεσιακών του χώρων, αποτελεί σημαντικό τοπόσημο στο σύγχρονο αστικό τοπίο της Αθήνας: στο προϋπάρχον κτίριο των 9.720m², που είναι κηρυγμένο νεώτερο μνημείο, προστέθηκαν επιπλέον 11.040m², υπερδιπλασιάζοντας τους λειτουργικούς χώρους στα 20.760m² συνολικά.  

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Μέσω της νέας πρότασης, υλοποιήθηκαν προσθήκες μεταξύ των δύο ενοτήτων του ιστορικού κτιρίου (“κτίριο Α“ προς την οδό Βασιλίσσης Σοφίας και “κτίριο Β’” προς την οδό Μιχαλακοπούλου), στο σημείο που αυτά συνδέονται μέσω γέφυρας πάνω από την τοποθεσία της κοίτης του Ιλισού, ενώ επίσης διανοίχθηκαν υπόγειοι χώροι (“κτίριο Γ”), όπου το επιτρέπει ο υδροφόρος ορίζοντας. Το εσωτερικό του συνόλου επανασχεδιάστηκε συνολικά.

Οι νέοι κτιριακοί όγκοι, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από τις μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, ξεχωρίζουν με σαφήνεια από την αρχιτεκτονική του διατηρητέου κτιρίου, με τον εμφανή σκελετό από οπλισμένο σκυρόδεμα και τα στοιχεία πλήρωσης από λευκό μάρμαρο. Στην ενότητα επί της οδού Μιχαλακοπούλου, η νέα Εθνική Πινακοθήκη απέκτησε έναν επιπλέον όροφο, ενώ στο κενό ανάμεσα στις δύο παλιές πτέρυγες προστέθηκε επιπλέον βάθος τριών επιπέδων.

Στον κήπο που δημιουργείται νότια της ιστορικής κεντρικής πύλης, η Πινακοθήκη αποκτά ανεξάρτητη είσοδο, ενώ η διαμόρφωση του περιβάλλοντος υπενθυμίζει την ύπαρξη του Ιλισού, με τη δημιουργία ενός υδάτινου καναλιού και την επέκταση του πρασίνου. Το μουσείο διαθέτει, επίσης, ράμπες κυκλοφορίας των επισκεπτών με θέα στον ορίζοντα της πόλης, ασανσέρ και κλιμακοστάσια, πλήρη προσβασιμότητα για ΑμεΑ και σύγχρονα συστήματα ασφάλειας.

 

 

Χωρική οργάνωση

Η υποδοχή στο κτιριακό συγκρότημα γίνεται μέσω ενός πολυλειτουργικού χώρου 910 m², όπου πέραν του ελέγχου, των πληροφοριών και εξυπηρετήσεων, παρέχεται η δυνατότητα της πολλαπλής ψηφιακής πληροφόρησης για το έργο, τις συλλογές και τις δραστηριότητες της Πινακοθήκης.

Εκεί βρίσκεται και το κύριο πωλητήριο της Πινακοθήκης, με προθήκες πολλαπλών δυνατοτήτων. Από τον χώρο υποδοχής δίνεται η δυνατότητα κίνησης του επισκέπτη προς τους εκθεσιακούς χώρους των μoνίμων συλλογών ή προς τους χώρους των περιοδικών εκθέσεων, καθώς και προς το αμφιθέατρο 350 θέσεων ή την καφετέρια.

Η αρχιτεκτονική των εσωτερικών και η μουσειογραφική μελέτη διαμόρφωσε τους χώρους που είναι προσβάσιμοι κατά τις διαδρομές των επισκεπτών. Τον μουσειολογικό πυρήνα της Εθνικής Πινακοθήκης αποτελούν οι αίθουσες των μονίμων εκθέσεων στον πρώτο και δεύτερο όροφο του κτιρίου Β, όπου παρουσιάζεται η μόνιμη συλλογή της ελληνικής ζωγραφικής και χαρακτικής του 19ου και 20ου αιώνα, η αίθουσα της μόνιμης έκθεσης στο δεύτερο υπόγειο του κτιρίου Γ, όπου παρουσιάζεται η μόνιμη συλλογή της Δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής και χαρακτικής, καθώς και οι αίθουσες των εναλλασσόμενων εκθέσεων στον τρίτο όροφο του κτιρίου Β, όπου παρουσιάζονται με εναλλασσόμενο πρόγραμμα οι συνεχώς εμπλουτιζόμενες συλλογές της Σύγχρονης Τέχνης (20ου και 21ου αιώνα).

Στις αίθουσες των μονίμων εκθέσεων, η οργάνωση του χώρου γίνεται κατά κύριο λόγο με την τοποθέτηση σταθερών εκθεσιακών πανό, τα οποία αναπτύσσονται σε όλο το ύψος του χώρου, συμβάλλοντας στην αφηγηματική συνέχεια των εκθεμάτων. Με τη χρήση των συγκεκριμένων πανό σχεδιάζεται η πορεία του βλέμματος με την αποκάλυψη και απόκρυψη του βάθους του χώρου, ενώ επίσης δημιουργούνται κατευθύνσεις και οπτικές φυγές ευνοώντας τις πολλαπλές συσχετίσεις και αναγνώσεις των εκθεμάτων, ενώ σχηματίζονται κεντρικές διαμορφώσεις ως θεματικές εστίες.

 

 

Μουσειογραφία και συστήματα έκθεσης

Στις αίθουσες αυτές έχουν τοποθετηθεί ψευδοροφές γενικού και ειδικού φωτισμού με διαφώτιστη ελαστική ηχοαπορροφητική μεμβράνη, ενώ οι εκθεσιακοί τοίχοι και τα εκθεσιακά πανό με τελική επιφάνεια ινογυψοσανίδας επιτρέπουν την ανάρτηση των έργων.

Τα εκθεσιακά πανό στηρίζονται στο δάπεδο και στον σκελετό της διαφώτιστης οροφής, ώστε να είναι δυνατή η όδευση καλωδίων στο εσωτερικό τους από τις καλωδιώσεις της οροφής. Ανάλογα, οδεύσεις καλωδίων στους περιμετρικούς τοίχους γίνονται στην επάνω απόληξή τους. Ο εκθεσιακός χώρος, πέρα από τις εκθεσιακές επιφάνειες, εξοπλίζεται με εκθεσιακές προθήκες, ώστε να εμπλουτισθεί το εκθεσιακό υλικό με σχέδια, υδατογραφίες, χαρακτικά, ενώ τα συστήματα ασφαλείας των έργων δίνουν τη δυνατότητα ταυτοποίησης του κάθε έργου ξεχωριστά και άμεσου ελέγχου κάθε αλλαγής της κατάστασής του.

Στις αίθουσες των εναλλασσόμενων εκθέσεων, για την αντιμετώπιση των ειδικών απαιτήσεων, υλοποιήθηκε ένα σύστημα ψευδοροφής με το οποίο εξασφαλίζεται ο ενιαίος γενικός φωτισμός, η ισότροπη κατανομή του ειδικού φωτισμού των εκθεμάτων, καθώς και η δυνατότητα στήριξης εκθεσιακών πανό και ανάρτησης εκθεμάτων ή προβολικών συστημάτων. Εκτός από τις αίθουσες έκθεσης των μόνιμων συλλογών, στο δεύτερο υπόγειο του κτιρίου Γ λειτουργεί η αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων, όπου για την επίτευξη ενός υποβάθρου υποστήριξής τους έχει επεκταθεί η εφαρμογή του συστήματος ψευδοροφής-φωτισμού-ανάρτησης των εναλλασσόμενων εκθέσεων της μόνιμης συλλογής.

Στις αρθρώσεις των αιθουσών έκθεσης με τις περιοχές της οριζόντιας και κατακόρυφης κυκλοφορίας του κτιρίου, ορίζονται κόμβοι κυκλοφορίας, σήμανσης και πληροφορίας, που σημαίνονται με ξυλεπένδυση των τοίχων και των οροφών. Η διαδρομή του επισκέπτη συγκροτείται ως μια αλληλουχία αιθουσών έκθεσης και κόμβων κυκλοφορίας, στους οποίους μπορεί να προσανατολιστεί και να επανασχεδιάσει την πορεία του, να πληροφορηθεί με ψηφιακά μέσα για το περιεχόμενο της κάθε αίθουσας έκθεσης και να δει σε ειδικά διαμορφωμένες προθήκες πρόσθετο εκθεσιακό υλικό σχετικό με το περιεχόμενο των αιθουσών.

Συνολικά, οι επεκτάσεις και ανακατασκευές περιλαμβάνουν νέους εκθεσιακούς χώρους 2.230 m², σύγχρονες αποθήκες έργων τέχνης 1.645 m² και χώρο εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το νέο μουσείο εξοπλίζεται με υπερσύγχρονα εργαστήρια συντήρησης, γραφεία διοίκησης, καθώς και βιβλιοθήκη η οποία αναπτύσσεται σε δυο ορόφους. Διαθέτει, επίσης, δυο καφέ-εστιατόρια, με το δεύτερο, στο τελευταίο επίπεδο του κτιρίου, να προσφέρει πανοραμική θέα προς την Ακρόπολη, τον λόφο του Λυκαβηττού και τον κόλπο του Σαρωνικού. Στο νέο κτίριο μπορούν να εκτεθούν 1.000 έργα ως μόνιμη συλλογή, ενώ προηγουμένως στο παλιό κτίριο ο αριθμός δε μπορούσε να ξεπεράσει τα 400 έργα. Η νέα αίθουσα των περιοδικών εκθέσεων προσεγγίζει τα 2000 m², ενώ οι αποθηκευτικοί χώροι μπορούν να στεγάσουν 10.000 έργα.

Κυματοειδής μορφή

Η πρόταση αφορά την ανακατασκευή ενός επταώροφου κτιρίου γραφείων στη Λεωφόρο Συγγρού και επιδιώκει να αποδώσει κεντρικό ρόλο στην αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου, ώστε να διαμορφώσει το αστικό και πολιτισμικό τοπίο και να λειτουργήσει ως βασικό μέσο ανάδειξης του ως σύγχρονου τοπόσημου της πόλης.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Αναλύοντας τη σχέση του κτιρίου με την ευρύτερη περιοχή, προτάθηκε η μεταφορά του κεντρικού άξονα κίνησης επάνω στην όψη που βλέπει προς τη Λεωφόρο Συγγρού. Η χειρονομία αυτή αποτέλεσε το γεωμετρικό υπόβαθρο για τη διαμόρφωση της νέας αρχιτεκτονικής έκφρασης της πρόσοψης.

Αξιοποιώντας την εμπειρία της κίνησης στον αστικό άξονα, σχεδιάστηκε ένα σύστημα που θυμίζει χρονοφωτογραφία: μια εικόνα που συμπυκνώνει την αίσθηση της διαδοχικής κίνησης σε μια ενιαία μορφή. Με αυτό τον τρόπο, η κίνηση μεταφράζεται σε αρχιτεκτονική γλώσσα, αποδίδοντας στο κτίριο μια δυναμική και αναγνωρίσιμη παρουσία μέσα στον αστικό ιστό.

Η σύνθεση υλοποιείται μέσα από ένα σύστημα κατακόρυφων στοιχείων που αποτελείται από εξήντα τέσσερις ειδικά κατασκευασμένες περσίδες κυματοειδούς μορφής, καθεμία με μοναδική γεωμετρία ανάπτυξης. Η επανάληψη και η διαφοροποίησή τους δημιουργούν μια ρυθμική επιφάνεια, η οποία μεταβάλλεται ανάλογα με τη θέση του παρατηρητή και την πορεία του φωτός.

 

 

Βιοκλιματικός σχεδιασμός

Κεντρική επιδίωξη της μελέτης ήταν η ένταξη του έργου στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Το κτίριο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με στόχο την πιστοποίηση LEED Gold, ενσωματώνοντας στρατηγικές που βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση και την περιβαλλοντική του συμπεριφορά.

Στο πλαίσιο αυτό εκπονήθηκε εξειδικευμένη παραμετρική μελέτη για το σύστημα των περσίδων της όψης, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη διείσδυση φυσικού φωτός στους εσωτερικούς χώρους και ταυτόχρονα να εξασφαλίζονται συνθήκες θερμικής και οπτικής άνεσης. Η δυναμική μορφή της πρόσοψης δεν λειτουργεί μόνο ως αισθητικό χαρακτηριστικό, αλλά και ως ενεργό φίλτρο φωτός και σκίασης, που συμβάλλει στον έλεγχο του μικροκλίματος και στη συνολική περιβαλλοντική απόδοση του κτιρίου.

 

Φωτισμός όψης

Η αίσθηση κίνησης που δημιουργούν οι κυματοειδείς περσίδες ενισχύεται από το παιχνίδι φωτός και σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι συνεχείς εναλλαγές φωτεινότητας μεταμορφώνουν την εικόνα της πρόσοψης, προσδίδοντάς της έναν μεταβαλλόμενο χαρακτήρα που ακολουθεί τη διαδρομή του ήλιου.

Τις βραδινές ώρες, η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου αναδεικνύεται μέσα από ένα μόνιμο σύστημα φωτισμού, σχεδιασμένο ειδικά για κάθε σημείο και γωνία της πρόσοψης. Μια διακριτική αλληλουχία πολύ ήπιων διακυμάνσεων λευκού φωτός διατρέχει το περίβλημα του κτιρίου, δημιουργώντας έναν ήπιο διάλογο με το νυχτερινό τοπίο της πόλης.

Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στον περιορισμό της φωτορύπανσης. Τα φωτιστικά σώματα ελέγχονται από εξειδικευμένα συστήματα, λειτουργώντας σε χαμηλές λαμπρότητες ώστε να προστατεύεται το αστικό περιβάλλον.

Στο δώμα του κτιρίου διαμορφώνεται χώρος αναψυχής με θέα προς την Ακρόπολη, πλαισιωμένος από φύτευση. Ο χώρος αυτός λειτουργεί ως σημείο εκτόνωσης για τους εργαζόμενους, εισάγοντας ένα στοιχείο πρασίνου και ανάπαυσης μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του κέντρου της Αθήνας.

 

H Kerakoll αποκτά στρατηγικής σημασίας βιομηχανικό ακίνητο στο Σχηματάρι για την ανάπτυξη νέου παραγωγικού κόμβου για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη

Ο Όμιλος Kerakoll, διεθνής ηγέτης στη βιώσιμη δόμηση με πιστοποίηση B Corp, ενισχύει την παρουσία του στην Ελλάδα με την απόκτηση βιομηχανικής και αποθηκευτικής εγκατάστασης στην περιοχή του Σχηματαρίου.

Με συνολική έκταση 12.500 τ.μ. και κτιριακές εγκαταστάσεις 4.300 τ.μ., το νέο ακίνητο θα μετατραπεί σε σύγχρονη παραγωγική μονάδα και θα αποτελέσει τον πυρήνα ενός ολοκληρωμένου βιομηχανικού κόμβου της Kerakoll για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η επένδυση εντάσσεται στη μακροπρόθεσμη στρατηγική του Ομίλου για την ανάπτυξη προηγμένων βιομηχανικών, ερευνητικών και εφοδιαστικών υποδομών στην Ελλάδα. Με την πλήρη αναβάθμισή της, η εγκατάσταση θα υποστηρίξει νέες γραμμές προϊόντων, θα αυξήσει την παραγωγική δυναμικότητα και θα βελτιστοποιήσει τις λειτουργίες logistics, ενισχύοντας τους χρόνους παράδοσης, τη λειτουργική ευελιξία και τη συνέχεια των δραστηριοτήτων.

Ο νέος κόμβος θα ενδυναμώσει επίσης τον ρόλο της Kerakoll Hellas ως στρατηγικού εταίρου για κατασκευαστικές εταιρείες, τους επαγγελματίες του κλάδου και τα τεχνικά απαιτητικά έργα, δημιουργώντας παράλληλα ποιοτικές θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο και προάγοντας την ανάπτυξη τεχνογνωσίας. Η βιωσιμότητα αποτελεί βασική προτεραιότητα, με παρεμβάσεις ενεργειακής απόδοσης, έξυπνη διαχείριση πόρων και πρακτικές που στοχεύουν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη δέσμευση B Corp του Ομίλου για τη δημιουργία θετικού αντίκτυπου στις κοινότητες, την κοινωνία και το περιβάλλον.

«Η στρατηγική αυτή κίνηση ενισχύει τη μελλοντική ανάπτυξη της Kerakoll Hellas και επιβεβαιώνει τον ρόλο της Ελλάδας ως κόμβου για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Καθοδηγούμενοι από τον σκοπό μας – “Να φέρνουμε κοντά ανθρώπους με πάθος και δημιουργικότητα για να χτίζουμε καλύτερα μέρη για να ζούμε” – συνεχίζουμε να επενδύουμε, δημιουργώντας μακροπρόθεσμη αξία για την κοινωνία, την οικονομία και το περιβάλλον», δήλωσε ο Ζήσης Κουλαξίδης, Regional Director South East Europe.

Η 7η αρχιτεκτονική εκδήλωση της σειράς Material Matters, σε διοργάνωση του ek magazine, θα πραγματοποιηθεί στις 16 Ιουνίου του 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα Banquet Hall.

Στόχος των εκδηλώσεων Material Matters είναι η ανάδειξη της σημασίας μιας σειράς σύγχρονων και παραδοσιακών υλικών και των εφαρμογών τους στην αρχιτεκτονική, μέσα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και το έργο Ελλήνων αρχιτεκτόνων. Με αφετηρία την ιστορία του κάθε υλικού και τα κατασκευαστικά ή εκφραστικά του χαρακτηριστικά, οι παρουσιάσεις εστιάζουν στις δυνατότητες αξιοποίησής του με σύγχρονους όρους, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Το Material Matters vol.7 είναι αφιερωμένο σε μία οικογένεια υλικών και εφαρμογών που εντοπίζονται στο πρώτο επίπεδο “ανάγνωσης” ενός κτιρίου: την όψη. Ειδικότερα η φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στις όψεις κτιρίων με κυρίαρχα υλικά κατασκευής το μέταλλο, το ξύλο και το γυαλί. Η όψη των κτιρίων, ως όριο διαλεκτικής μεταξύ της οργάνωσης των εσωτερικών χώρων και του εξωτερικού περιβάλλοντος, αποτελεί αντικείμενο σύνθετων συσχετισμών, τόσο σε επίπεδο νοήματος και συμβολισμού όσο και σε επίπεδο μηχανικής. Με στόχο την εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών αλλά και την ανάδειξη και προβολή των κτιρίων, αποκτά συχνά μια αυτονομία, ως διακριτό αντικείμενο σχεδιασμού.

Δέκα ομιλητές από τον χώρο της αρχιτεκτονικής και του design θα αναλύσουν τον ρόλο της όψης στην αρχιτεκτονική, τόσο στο έργο τους όσο και σε επιλεγμένα έργα άλλων αρχιτεκτόνων, σε ενδιαφέρουσες 10λεπτες παρουσιάσεις.

 

Οι ομιλητές στη φετινή εκδήλωση είναι οι:

– Νικόλαος Σιαπκαράς & Άννα Ασσανά | A&S Architects
– Ματίλντα Μπεράχα | ARID
– Λουκάς Μπομπότης | Bobotis + Bobotis Architects
– Δήμητρα Κατσώτα | Buerger Katsota Architects
– Νικόλας Τραβασάρος | Divercity Architects
– Ανάργυρος Μουγιάκος | ISV Architects
– Νατάσσα Λιανού & Ερμής Χαλβατζής | LC Architects
– Ήβη Νανοπούλου & Έρη Νικολούδη | Thymio Papayannis & Associates
– Ηρακλής Παπαχρήστου | Eraclis Papachristou Architects

Keynote ομιλητής:

– Massimiliano Fuksas | Studio Fuksas

 

Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και του Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

 

 

Πλατινένιος Χορηγός: Elval Colour

Χρυσός Χορηγός: F|Nous

Ασημένιος Χορηγός: Bουτσαδάκης ΑΒΕΤΕ

Χαλκινος Sponsor: e-dreams

Stage Design Sponsor: Rouchotas

Cocktail Event Sponsor: DIPO – INTERWOOD

Χορηγοί: AkzoNobel, Alumil, ETEM, Europa, ilicon, MIPECO, Νolte Κitchens, Vitex

Υποστηρικτές: Δίοδος, Domiki Papanikolaou, Koligas Wood Essence, Saint-Gobain Glass,  TEXTURE AND TILES

Hospitality Sponsors: Electra Rhythm Athens, in[n]Athens

Wine Sponsor: Zacharias Wines

 

 

Ο Smiljan Radić Clarke, αρχιτέκτονας από το Σαντιάγο της Χιλής, είναι ο νικητής του Βραβείου Αρχιτεκτονικής Pritzker 2026, της ύψιστης διεθνούς διάκρισης στον χώρο της αρχιτεκτονικής.

“Η αρχιτεκτονική κινείται ανάμεσα σε μεγάλες, ογκώδεις και διαχρονικές μορφές — κατασκευές που στέκονται κάτω από τον ήλιο για αιώνες, περιμένοντας την επίσκεψή μας — και σε μικρότερες, εύθραυστες κατασκευές, εφήμερες όσο η ζωή μιας μύγας, συχνά χωρίς σαφή προορισμό κάτω από το συμβατικό φως. Μέσα σε αυτή την ένταση διαφορετικών χρονικοτήτων, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε εμπειρίες με συναισθηματική παρουσία, που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να σταματήσουν και να επανεξετάσουν έναν κόσμο που συχνά περνά δίπλα τους με αδιαφορία», σημειώνει ο Radić.

Ο Radić απορρίπτει την ιδέα μιας επαναλαμβανόμενης αρχιτεκτονικής γλώσσας. Αντίθετα, κάθε έργο αντιμετωπίζεται ως μια μοναδική διερεύνηση, θεμελιωμένη στις βασικές αρχές της αρχιτεκτονικής και επηρεασμένη από μια μη γραμμική κατανόηση της ιστορίας. Το πλαίσιο, η χρήση και η ανθρωπολογική επίγνωση τίθενται στο επίκεντρο της διαδικασίας σχεδιασμού. Ο τόπος δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως φυσικό περιβάλλον, αλλά ως σημείο συνάντησης της ιστορίας, της κοινωνικής πρακτικής και των πολιτικών συνθηκών.

 

 

Στην αιτιολόγηση της Κριτικής Επιτροπής για το 2026 αναφέρεται, μεταξύ άλλων:

“Μέσα από ένα σώμα έργου που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της αβεβαιότητας, του πειραματισμού με τα υλικά και της πολιτισμικής μνήμης, ο Smiljan Radić προκρίνει την ευθραυστότητα έναντι οποιασδήποτε αδικαιολόγητης αξίωσης βεβαιότητας. Τα κτίριά του μοιάζουν προσωρινά, ασταθή ή σκόπιμα ανολοκλήρωτα — σχεδόν στο σημείο της εξαφάνισης — και παρ’ όλα αυτά προσφέρουν ένα δομημένο, αισιόδοξο και διακριτικά χαρούμενο καταφύγιο, αγκαλιάζοντας την ευαλωτότητα ως εγγενή συνθήκη της ανθρώπινης εμπειρίας”.

Στο έργο του επανεμφανίζονται στρατηγικές που σχετίζονται με τον τόπο, κάθε φορά με διαφορετικές εκφράσεις, επιτρέποντας σε κάθε κτίριο να προκύπτει από τις ιδιαίτερες συνθήκες του και όχι από μια τυποποιημένη “υπογραφή”. Τα κτίρια μπορεί να ενσωματώνονται εν μέρει στο έδαφος αντί να τοποθετούνται απλώς επάνω σε αυτό, όπως στο Restaurant Mestizo (Σαντιάγο, Χιλή, 2006), να προσανατολίζονται ώστε να προστατεύονται από επικρατούντες ανέμους ή έντονο φως, όπως στο Pite House (Papudo, Χιλή, 2005), ή να διαμορφώνονται μέσα από πρακτικές επανάχρησης αντί αντικατάστασης, όπως στο Chile Antes de Chile, την επέκταση του Chilean Museum of Pre-Columbian Art (Σαντιάγο, Χιλή, 2013).

“Σε κάθε έργο είναι ικανός να απαντά με ριζική πρωτοτυπία, καθιστώντας το μη προφανές προφανές. Επιστρέφει στις πιο βασικές και αδιαίρετες αρχές της αρχιτεκτονικής, ενώ ταυτόχρονα εξερευνά όρια που δεν έχουν ακόμη αγγιχθεί. Αναπτύσσοντας τη δουλειά του σε ένα περιβάλλον δύσκολων συνθηκών, από την άκρη του κόσμου, με μια μικρή ομάδα συνεργατών, κατορθώνει να μας φέρνει στον πιο εσωτερικό πυρήνα του δομημένου περιβάλλοντος και της ανθρώπινης συνθήκης”, σχολιάζει ο Alejandro Aravena, πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής και βραβευμένος με το Pritzker Prize το 2016.

 

 

Η αρχιτεκτονική του Radić αποκαλύπτει την αυστηρότητά της όχι μέσω μορφολογικών χειρονομιών, αλλά μέσα από την πειθαρχία της κατασκευής. Το έργο του συχνά εμφανίζεται λιτό ή στοιχειακό, όμως αυτή η εντύπωση κρύβει υψηλό βαθμό μηχανικής ακρίβειας και κατασκευαστικής επεξεργασίας. Υλικά όπως σκυρόδεμα, πέτρα, ξύλο και γυαλί χρησιμοποιούνται σε προσεκτικά μελετημένες σχέσεις μεταξύ τους, ώστε να διαμορφώνουν το βάρος, το φως, τον ήχο και την αίσθηση του χώρου.

Στο Serpentine Gallery Pavilion (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 2014), ένα ημιδιαφανές κέλυφος από υαλοΐνες στηρίζεται σε μεγάλες φέρουσες πέτρες τοπικής προέλευσης. Το φως φιλτράρεται αντί να προβάλλεται άμεσα και το περίβλημα παραμένει μερικό, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βιώνουν την προστασία χωρίς πλήρη απομόνωση από το γύρω πάρκο. Στο Teatro Regional del Bío-Bío (Concepción, Χιλή, 2018), ένα προσεκτικά σχεδιασμένο ημιδιαφανές περίβλημα ρυθμίζει το φυσικό φως και συμβάλλει στην ακουστική απόδοση του κτιρίου μέσω μιας προσέγγισης που βασίζεται στη λιτότητα. Η κατασκευή λειτουργεί ως μορφή αφήγησης, όπου η υφή και η μάζα αποκτούν σημασία ισότιμη με τη μορφή.

Όπως σημειώνει η Κριτική Επιτροπή:

«Η απόδοση των ποιοτήτων του αρχιτεκτονικού του έργου με λόγια είναι εγγενώς δύσκολη, καθώς στα σχέδιά του εργάζεται με διαστάσεις εμπειρίας που γίνονται άμεσα αντιληπτές, αλλά διαφεύγουν της λεκτικής περιγραφής — όπως η ίδια η αντίληψη του χρόνου: άμεσα αναγνωρίσιμη, αλλά εννοιολογικά δύσκολη. Τα κτίριά του δεν σχεδιάζονται απλώς ως οπτικά αντικείμενα· απαιτούν την ενσώματη παρουσία του επισκέπτη».

Τα έργα του χαρακτηρίζονται από μια διακριτική συναισθηματική νοημοσύνη, που απορρέει από την ενσυναίσθηση για την ανθρώπινη εμπειρία και διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο η αρχιτεκτονική βιώνεται στον χρόνο. Τα κτίριά του μοιάζουν προστατευτικά, εσωστρεφή και ευαίσθητα απέναντι στην ανθρώπινη ευθραυστότητα. Το House for the Poem of the Right Angle (Vilches, Χιλή, 2013) λειτουργεί ως χώρος στοχαστικής απομόνωσης, με προσεκτικά τοποθετημένα ανοίγματα που προσανατολίζονται προς τα επάνω ώστε να συλλαμβάνουν το φως και τη ροή του χρόνου, ενθαρρύνοντας τη σιωπή και την ενδοσκόπηση.

Στο σπίτι-στούντιό του, Pequeño Edificio Burgués (Σαντιάγο, Χιλή, 2023), η κατοικία προσφέρει προστασία και ιδιωτικότητα, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί μια έντονη σχέση με το αστικό τοπίο που απλώνεται από κάτω. Από το εσωτερικό, οι κάτοικοι ατενίζουν την πόλη, ενώ από το εξωτερικό ο χώρος παραμένει κρυμμένος πίσω από κουρτίνες από συρματόπλεγμα. Οι υαλοπίνακες επιτρέπουν στη βροχή, στον ήχο και στο μεταβαλλόμενο φως να εισέρχονται στον χώρο, ώστε οι καθημερινές καιρικές μεταβολές να γίνονται αισθητές όσο και ορατές. Κάτω από την κατοικία, το υπόγειο στούντιο λειτουργεί σε πιο ήσυχο τόνο, καθώς οι ίδιοι τοίχοι προστατεύονται από ένα χωμάτινο ανάχωμα που φιλτράρει το φως, φέρνει τη φύση στο οπτικό πεδίο και δημιουργεί ένα προστατευμένο περιβάλλον εργασίας.

 

 

Οι παρεμβάσεις του δεν αποτελούν ούτε αποκατάσταση ούτε αντικατάσταση, αλλά συνειδητούς υπολογισμούς κλίμακας και χρήσης. Στο NAVE (Σαντιάγο, Χιλή, 2015), ο Radić επαναπροσδιορίζει ένα κτίριο κατοικίας των αρχών του 20ού αιώνα που είχε υποστεί ζημιές από φυσική καταστροφή, διατηρώντας την υπάρχουσα δομή και εισάγοντας νέους όγκους για χώρους παράστασης, πρόβας και εργαστηρίων. Πάνω από αυτούς, μια ταράτσα με σκηνή τσίρκου προσθέτει μια απρόσμενη ελαφρότητα και μια ατμόσφαιρα προσωρινής γιορτής με εκδηλώσεις της κοινότητας, σε αντίθεση με την πιο γειωμένη οικειότητα των εσωτερικών χώρων. Τα προηγούμενα στρώματα παραμένουν ορατά, αντιμετωπίζοντας την προσαρμογή ως συνέχεια και όχι ως συμβιβασμό.

Αυτή η προσοχή στις διαδοχικές στρώσεις επεκτείνεται πέρα από την ίδια την κατασκευή. Το 2017 ο Radić ίδρυσε στο Σαντιάγο το Fundación de Arquitectura Frágil, το οποίο λειτουργεί τόσο ως πλατφόρμα δημόσιου διαλόγου όσο και ως ενεργό αρχείο. Η συλλογή του ιδρύματος — που περιλαμβάνει πειραματικά έργα, μελέτες και αναφορές σε έργα άλλων αρχιτεκτόνων — συγκροτεί ένα πεδίο έρευνας που συχνά τροφοδοτεί τα δικά του έργα. Το έργο άλλων δημιουργών γίνεται έτσι ένα ακόμη στρώμα μέσα από το οποίο η αρχιτεκτονική συνεχίζει να εξελίσσεται.

Σε διάστημα μεγαλύτερο των τριών δεκαετιών, η πρακτική του Radić έχει περιλάβει πολιτιστικά ιδρύματα, δημόσιους χώρους, εμπορικά κτίρια, ιδιωτικές κατοικίες και εγκαταστάσεις σε χώρες όπως η Αλβανία, η Αυστρία, η Χιλή, η Κροατία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Μεταξύ άλλων σημαντικών έργων περιλαμβάνονται τα Guatero, για την XXII Chilean Architecture Biennial (Σαντιάγο, Χιλή, 2023), London Sky Bubble (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 2021), Chanchera House (Puerto Octay, Χιλή, 2022), Prism House (Conguillío, Χιλή, 2020), Vik Millahue Winery (Millahue, Χιλή, 2013), The Boy Hidden in a Fish, σε συνεργασία με τη Marcela Correa για την 12η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας (Βενετία, Ιταλία, 2010), καθώς και το CR House (Σαντιάγο, Χιλή, 2003).

Ο Smiljan Radić Clarke είναι ο 55ος βραβευμένος του Pritzker Architecture Prize και ιδρυτής του γραφείου Smiljan Radić Clarke, το οποίο ίδρυσε το 1995. Γεννημένος στο Σαντιάγο της Χιλής, ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του, ενώ τα επόμενα έργα του βρίσκονται υπό ανάπτυξη στην Αλβανία, την Ισπανία, την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Όλες οι εικόνες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των αντίστοιχων φωτογράφων και καλλιτεχνών που αναφέρονται και δημοσιεύονται με την ευγενική παραχώρηση του Pritzker Architecture Prize.

Νέες συνδέσεις

Η Πλατεία Ελευθερίας βρίσκεται δίπλα στα ενετικά τείχη και την αποξηραμένη τάφρο που περιβάλλει τη Λευκωσία. Τα χαρακτηριστικά αμυντικά τείχη, που χτίστηκαν κατά τον Μεσαίωνα και επισκευάστηκαν εκτεταμένα από τους Βενετούς τον 16ο αιώνα, οριοθετούν το αρχαιότερο τμήμα της πρωτεύουσας, διαχωρίζοντας την παλιά πόλη από τις νεότερες συνοικίες εκτός των τειχών.

 

Στρατηγική αστικού σχεδιασμού

Η μετατροπή της πλατείας σε βασικό χώρο συνάθροισης της πόλης στηρίζεται στη δημιουργία νέων συνδέσεων που συμβάλλουν στην ενοποίηση της διχοτομημένης πρωτεύουσας. Ο σχεδιασμός διασφαλίζει ανεμπόδιστες οπτικές φυγές προς τα ιστορικά τείχη, καθιστώντας τα αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας της Λευκωσίας, ενώ παράλληλα ανοίγει την τάφρο σε δημόσιες χρήσεις, επιτρέποντας τη φιλοξενία φεστιβάλ και υπαίθριων εκδηλώσεων.

Η μελέτη ανασηκώνει το επίπεδο της τάφρου, δημιουργώντας μια γέφυρα που συνδέεται οργανικά με τον γύρω αστικό ιστό και συγκροτεί μια νέα πλατεία στην καρδιά της πόλης. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές καθώς και εργασίες συντήρησης και προστασίας των ιστορικών ενετικών τειχών. Το έργο περιλαμβάνει επίσης τη δημιουργία δύο καφέ στον χώρο της πλατείας και την κατασκευή ενός νέου υπόγειου χώρου στάθμευσης με πρόσβαση από τη Λεωφόρο Ομήρου.

 

 

Στοιχεία σύνδεσης

Σκάλες και ανελκυστήρες συνδέουν άμεσα την πλατεία με τον τερματικό σταθμό λεωφορείων της Πλατείας Σολωμού, ενισχύοντας τη λειτουργικότητα και τη διαπερατότητα της περιοχής. Ο μετασχηματισμός των μέχρι πρότινος απρόσιτων περιοχών στο εσωτερικό της τάφρου σε πλατείες, κήπους και διαδρομές περιπάτου κάτω από φοίνικες δημιουργεί μια νέα “πράσινη ζώνη” γύρω από την πόλη.

Η ζώνη αυτή έχει τη δυνατότητα να επεκταθεί κατά μήκος των τειχών, σχηματίζοντας ένα συνεχές δίκτυο δημόσιων χώρων που περικυκλώνει τη Λευκωσία και επανασυνδέει τις κοινότητες της διχοτομημένης πρωτεύουσας. Η πλατεία λειτουργεί έτσι ως καταλύτης για την ενεργοποίηση του δημόσιου χώρου, προσφέροντας νέες δυνατότητες κοινωνικής συνύπαρξης και αστικής ζωής.

 

 

Υλικότητα & φωτισμός

Στο πλαίσιο της μετατροπής της τάφρου σε αστικό πάρκο, οι ρευστές γεωμετρίες της σύνθεσης προκύπτουν από τον τριγωνισμό των ακανόνιστων σχημάτων του περιτειχίσματος. Τα σημεία έντασης που δημιουργούνται μετατρέπονται σε καθιστικά, παρτέρια ή στοιχεία νερού, διαμορφώνοντας ένα δυναμικό αστικό τοπίο. Η δαπεδόστρωση με γρανίτη αποδίδει μια αίσθηση διαχρονικής στιβαρότητας, ενώ οι ανοιχτοί αρμοί ανάμεσα στις πλάκες λειτουργούν ως παθητικό σύστημα απορροής των ομβρίων υδάτων. Τα νέα δέντρα που φυτεύτηκαν συμβάλλουν στη φυσική ρύθμιση της στάθμης του νερού, περιορίζοντας τη διάβρωση των θεμελίων των μεσαιωνικών τειχών.

Η γέφυρα του άνω επιπέδου και οι στηρίξεις της κατασκευάζονται από γλυπτικές μορφές σκυροδέματος που εξασφαλίζουν αντισεισμική επάρκεια, ενώ οι βάσεις των υποστυλωμάτων διαμορφώνονται ως πάγκοι καθιστικού. Με τη μεταμόρφωση αυτή, η Πλατεία Ελευθερίας αναδεικνύεται στον μεγαλύτερο αστικό δημόσιο χώρο της Λευκωσίας. Γεφυρώνοντας τα ενετικά τείχη και την τάφρο, η νέα πλατεία λειτουργεί ως σημαντική πύλη εισόδου στην παλιά πόλη, ενώ το υπόγειο πάρκινγκ απομακρύνει την κυκλοφορία των αυτοκινήτων από το ιστορικό κέντρο, διευκολύνοντας τη μελλοντική πεζοδρόμησή του. Έτσι, το έργο εμπλουτίζει το αστικό τοπίο της ιστορικής συνοικίας, δημιουργώντας ταυτόχρονα νέους δημόσιους κήπους και χώρους συνάντησης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης.

Τέλος, ο σχεδιασμός φωτισμού ενισχύει τη ρευστή γεωμετρία της πλατείας και λειτουργεί ως εργαλείο χωρικής καθοδήγησης κατά τις βραδινές ώρες. Γραμμικά φωτιστικά στοιχεία ενσωματώνονται διακριτικά στα περιγράμματα των καμπύλων επιφανειών και των γεφυρών, υπογραμμίζοντας τη δυναμική μορφολογία της σύνθεσης και καθιστώντας τη δομή ευανάγνωστη στο αστικό τοπίο. Παράλληλα, διάσπαρτα φωτιστικά σώματα χαμηλής έντασης ενσωματώνονται στη δαπεδόστρωση της πλατείας, δημιουργώντας ένα λεπτό “πεδίο φωτός” που ακολουθεί τη γεωμετρία των διαδρομών και των σημείων στάσης. Η προσέγγιση αυτή αναδεικνύει την πλαστικότητα των επιφανειών σκυροδέματος, ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας και μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε ένα “νυχτερινό τοπίο”, όπου το φως λειτουργεί τόσο λειτουργικά όσο και ατμοσφαιρικά.

 

 

Οικιακό τοπίο

Ο επανασχεδιασμός του συγκεκριμένου μικρού αστικού διαμερίσματος προέκυψε μέσα από μια στενή και ουσιαστική συνεργασία με τους χρήστες του χώρου, με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης, εργασίας και καθημερινής ευελιξίας. Το έργο βασίστηκε στην αρχή ότι η ποιότητα του χώρου δεν καθορίζεται από το μέγεθος, αλλά από τη σαφήνεια της οργάνωσης, τη ροή του φωτός και τη συνειδητή ενσωμάτωση των λειτουργιών.

 

Χωρική οργάνωση

Η αρχική κάτοψη επανασχεδιάστηκε μέσα από μια διαδικασία χωρικού επαναπρογραμματισμού, με βασική στρατηγική τη δημιουργία ενός ενιαίου, ανοιχτού περιβάλλοντος. Η επιλεκτική απομάκρυνση τοίχων επέτρεψε την ανάπτυξη νέων οπτικών φυγών και χωρικών συσχετισμών, ενισχύοντας τόσο τη διάχυση του φυσικού φωτός όσο και τη συνέχεια της κίνησης μέσα στο διαμέρισμα.

Κομβικό στοιχείο της σύνθεσης αποτελεί το ειδικά διαμορφωμένο άνοιγμα μεταξύ εισόδου και τραπεζαρίας. Η χειρονομία αυτή λειτουργεί ταυτόχρονα ως φίλτρο φωτός, μεταβατικό όριο και οργανωτικό στοιχείο της κάτοψης, προσδίδοντας σαφήνεια στη χωρική αλληλουχία και ενισχύοντας την αντίληψη του βάθους στο εσωτερικό του διαμερίσματος.

Παλέτα υλικών

 

Η υλικότητα του έργου διαμορφώνεται μέσα από μια περιορισμένη αλλά εκφραστική παλέτα φυσικών υλικών. Το ξύλο και το μάρμαρο συνδυάζονται σε ειδικά σχεδιασμένες, ενσωματωμένες κατασκευές που φιλοξενούν αποθηκευτικούς χώρους, επιφάνειες εργασίας και καθημερινές λειτουργίες.

Τα έπιπλα αντιμετωπίζονται ως αρχιτεκτονικά στοιχεία και όχι ως ανεξάρτητα αντικείμενα. Με αυτόν τον τρόπο, εντάσσονται οργανικά στη σύνθεση του χώρου, ενισχύοντας την αίσθηση συνοχής και καθαρότητας της εσωτερικής διάταξης. Οι ενσωματωμένες αυτές λύσεις επιτρέπουν την αποδοτική αξιοποίηση του διαθέσιμου χώρου χωρίς να επιβαρύνουν οπτικά το περιβάλλον.

 

 

Custom κατασκευές

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ευελιξία και την πολυλειτουργικότητα του διαμερίσματος. Έπιπλα γραφείου, αποθηκευτικές μονάδες και επιφάνειες, προσαρμόζονται και ενσωματώνονται έτσι ώστε ο χώρος να μεταβάλλεται εύκολα ώστε να υποστηρίζει διαφορετικά σενάρια χρήσης: εργασία από το σπίτι, καθημερινή κατοίκηση ή κοινωνικές συναθροίσεις.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα φωτεινό και ισορροπημένο περιβάλλον κατοίκησης, όπου η καθαρότητα της σύνθεσης, η συνέπεια των υλικών και η επεξεργασία των λεπτομερειών μετατρέπουν ένα μικρό διαμέρισμα σε ένα ευέλικτο και σύγχρονο οικιακό τοπίο. Μέσα από στοχευμένες αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις, το έργο αναδεικνύει πώς η συμπαγής κατοίκηση μπορεί να μετασχηματιστεί σε μια ποιοτική και ολοκληρωμένη χωρική εμπειρία.

 

Πολυεπίπεδη συνέχεια

Στην καρδιά της ιστορικής περιοχής Imperial Kiln στο Jingdezhen, η αναγέννηση ενός πρώην συγκροτήματος εργοστασίου πορσελάνης προτείνει μια σύγχρονη στρατηγική για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, μέσω μιας προσέγγισης που οι αρχιτέκτονες περιγράφουν ως “Plugin Architecture”. Αντί να αντικατασταθούν τα υφιστάμενα κτίρια, η παρέμβαση εισάγει νέες αρχιτεκτονικές προσθήκες μέσα και γύρω από το υπάρχον κτιριακό σύνολο, επαναζωογονώντας τον χώρο και διατηρώντας τη χωρική και πολιτισμική του συνέχεια. Το Jingdezhen –γνωστό ως η “Πρωτεύουσα της Πορσελάνης”– συνδέεται με την παραγωγή πορσελάνης για περισσότερο από μία χιλιετία, γεγονός που καθιστά την προσεκτική ενσωμάτωση νέων αρχιτεκτονικών στοιχείων σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο ιδιαίτερα σημαντική.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Η βασική ιδέα του έργου στηρίζεται σε ένα σύστημα αρχιτεκτονικών “plugins” – νέων χωρικών μονάδων που εισάγονται μέσα στα υφιστάμενα κτίρια με στόχο την αναβάθμιση της λειτουργικότητάς τους, διατηρώντας παράλληλα τον ιστορικό τους χαρακτήρα. Οι σύγχρονες αυτές παρεμβάσεις ανανεώνουν τα παλαιά εργαστήρια και τις βοηθητικές εγκαταστάσεις, ώστε να φιλοξενήσουν νέες χρήσεις, όπως γραφεία, χώρους συναντήσεων και χώρους φιλοξενίας.

Αντί να μιμούνται τις ιστορικές μορφές, οι νέες κατασκευές εκφράζονται συνειδητά ως σύγχρονα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η σαφής μορφολογική τους διάκριση δημιουργεί έναν διάλογο ανάμεσα στο παλαιό και το νέο, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά ιστορικά στρώματα του χώρου και επιτρέποντας στο συγκρότημα να λειτουργήσει ως ένας σύγχρονος πολιτιστικός προορισμός. Στοιχεία κυκλοφορίας, όπως κλίμακες και διάδρομοι, εισάγονται τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό των κτιρίων, βελτιώνοντας τη συνδεσιμότητα και επιτρέποντας την επανάχρηση χώρων που προηγουμένως παρέμεναν αποσπασματικοί.

 

 

Γυάλινο περίπτερο & φωτισμός

Στο κέντρο του συγκροτήματος δεσπόζει ένα τριώροφο γυάλινο περίπτερο, το οποίο λειτουργεί ως νέο αρχιτεκτονικό τοπόσημο μέσα στο ιστορικό περιβάλλον. Σχεδιασμένο ως ένας διαφανής όγκος που επιστέφεται από δίρριχτη στέγη καλυμμένη με παραδοσιακά κεραμίδια, το κτίριο φιλοξενεί εκθεσιακούς χώρους και ένα café, αποτελώντας ταυτόχρονα το σημείο αναφοράς της κεντρικής δημόσιας πλατείας.

Η αντίθεση ανάμεσα στο διαφανές γυάλινο κέλυφος και τα συμπαγή κτίρια από τοιχοποιία που το περιβάλλουν διαμορφώνει έναν σαφή διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη αρχιτεκτονική και το ιστορικό πλαίσιο. Η στέγη μοιάζει να αιωρείται πάνω από τον γυάλινο όγκο, ενισχύοντας την αίσθηση διαφάνειας και δημιουργώντας μια φυσική συνέχεια της δημόσιας πλατείας προς το εσωτερικό του κτιρίου. Από απόσταση, η δίρριχτη στέγη αναδύεται μέσα από το σύνολο των κεραμοσκεπών της περιοχής, παραπέμποντας διακριτικά στη μορφολογία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Jingdezhen.

Ο φωτισμός παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής παρουσίας του περιπτέρου, ιδιαίτερα κατά τις βραδινές ώρες. Θερμοί, εντοιχισμένοι φωτισμοί στο ξύλινο ταβάνι της στέγης φωτίζουν ομοιόμορφα το γυάλινο περίβλημα, μετατρέποντας το κτίριο σε ένα φωτεινό «φανάρι» μέσα στο ιστορικό συγκρότημα. Στο εσωτερικό, διακριτικός γραμμικός και σημειακός φωτισμός τονίζει τον πυρήνα από εμφανή τοιχοποιία και τα έντονα πορτοκαλί στοιχεία κυκλοφορίας, αναδεικνύοντας τη χωρική διαστρωμάτωση του κτιρίου και δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ελεγχόμενης έντασης. Η διαφάνεια της πρόσοψης επιτρέπει στο εσωτερικό φως να διαχέεται προς τη δημόσια πλατεία, ενισχύοντας τη σχέση ανάμεσα στη δραστηριότητα του εσωτερικού χώρου και το ιστορικό αστικό περιβάλλον.

 

 

Υλικά & αστική κίνηση

Το έργο ενισχύει τη σχέση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο μέσω της προσεκτικής διαμόρφωσης του τοπίου της αυλής. Η λιθόστρωση από πλίνθους επεκτείνεται από τη δημόσια πλατεία προς το εσωτερικό του γυάλινου κτιρίου, καταργώντας το σαφές όριο ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Μέσα στην αυλή, το δάπεδο μετασχηματίζεται σε ένα σύστημα βαθμίδων που καλύπτει τις υψομετρικές διαφορές, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως άτυπος χώρος καθιστικών για το κοινό. Στην απέναντι πλευρά της πλατείας, τοιχεία από πλινθοδομή συγκροτούν τη βάση του κτιρίου, εντάσσοντάς το μορφολογικά και υλικά στο ιστορικό περιβάλλον.

Για τη βελτίωση της προσβασιμότητας και της χωρικής συνέχειας σε όλο το συγκρότημα, ένα από τα υφιστάμενα κτίρια περιστράφηκε, ενοποιώντας δύο ξεχωριστές αυλές σε έναν ενιαίο δημόσιο χώρο. Η αναδιαμόρφωση αυτή επιτρέπει στους επισκέπτες να κινούνται απρόσκοπτα ανάμεσα στη δημόσια πλατεία, το γυάλινο περίπτερο και τα γύρω εργαστήρια, μετατρέποντας το πρώην βιομηχανικό συγκρότημα σε ένα συνεκτικό πολιτιστικό περιβάλλον.

Το έργο βρίσκεται δίπλα στην Chimney Square, μέσα σε ένα πυκνό ιστορικό τοπίο που περιλαμβάνει το Imperial Kiln Museum και τον αρχαιολογικό χώρο του Imperial Porcelain Factory στα δυτικά, ενώ στα βόρεια βρίσκεται το ιστορικό Xu Family Kiln – ο παλαιότερος, πληρέστερα διατηρημένος και μεγαλύτερος ξυλόφουρνος κεραμικής στο Jingdezhen. Μέσα σε αυτό το πολυστρωματικό ιστορικό περιβάλλον, η επέμβαση επιτυγχάνει μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στη διατήρηση και τη σύγχρονη παρέμβαση, μετατρέποντας τον πρώην βιομηχανικό χώρο σε έναν ζωντανό δημόσιο προορισμό που τιμά τόσο την κληρονομιά όσο και το μέλλον της πορσελάνης.

 

Ενοποιημένη αφήγηση

Το έργο αφορά το πρώτο ξενοδοχείο Park Hyatt στη Μαλαισία, το οποίο στεγάζεται στον Merdeka 118, τον πρόσφατα ολοκληρωμένο και ψηλότερο πύργο της Ασίας. Ο σχεδιασμός συγκροτεί μια χωρική αφήγηση που συνδυάζει τη σύγχρονη πολυτέλεια με αναφορές στην παραδοσιακή μαλαισιανή κατοικία kampung. Μέσα από μια προσεκτικά διαμορφωμένη στρατηγική φωτισμού, οι εσωτερικοί χώροι αναδεικνύουν την υφή, το χρώμα και την υλικότητα των επιφανειών, ενώ ταυτόχρονα πλαισιώνουν τις πανοραμικές θέες προς τον ορίζοντα της Κουάλα Λουμπούρ.

 

Χωρική οργάνωση

Από τη στιγμή της άφιξης στο επίπεδο του lobby, η χωρική εμπειρία οργανώνεται μέσα από μια αλληλουχία θερμών, ξύλινων επενδύσεων που φωτίζονται διακριτικά με κρυφό ανοδικό φωτισμό. Οπίσθια φωτιζόμενα πάνελ σκιαγραφούν μια σειρά περιστρεφόμενων διαχωριστικών στοιχείων, εισάγοντας μια διακριτική θεατρικότητα που καθορίζει την ατμόσφαιρα του ξενοδοχείου.

Οι βασικοί δημόσιοι χώροι αναπτύσσονται στον 75ο όροφο και περιλαμβάνουν το Lobby, το Merdeka Grill, το Park Lounge και το Cacao Mixology & Chocolate Bar. Στους διπλού ύψους αυτούς χώρους, ο φωτισμός αναδεικνύει βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως τα διάτρητα μπρούτζινα διαχωριστικά με χαραγμένα μοτίβα batik canting. Παράλληλα, ειδικά σχεδιασμένα φωτιστικά οροφής λειτουργούν ως χωρικά σημεία αναφοράς, ενισχύοντας τον ρυθμό και τη συνοχή της εσωτερικής σύνθεσης.

 

 

Υλικά & εξοπλισμός

Ο φωτισμός λειτουργεί ως βασικό εργαλείο σχεδιασμού, αναδεικνύοντας τις απτικές ποιότητες των υλικών και ενισχύοντας τη σύνθετη παλέτα των εσωτερικών χώρων. Επιφάνειες από μπρούτζο, ξύλο και διαφορετικές υφές αποκαλύπτονται μέσα από προσεκτικά ελεγχόμενες φωτιστικές συνθέσεις, οι οποίες δημιουργούν βάθος και αίσθηση θερμότητας.

Τα 252 δωμάτια και σουίτες έχουν σχεδιαστεί ως οικείοι χώροι που πλαισιώνουν το αστικό τοπίο της πόλης. Ο φωτισμός ενσωματώνεται διακριτικά σε στοιχεία επίπλωσης και ξυλουργικών κατασκευών, διατηρώντας καθαρότητα και οπτική ηρεμία. Διακριτικά downlights φωτίζουν έργα τέχνης και αρχιτεκτονικές επιφάνειες, ενώ διακοσμητικά φωτιστικά εμπνευσμένα από υφαντά μοτίβα προσθέτουν μια αίσθηση ζεστασιάς και οικειότητας στους χώρους.

 

 

Στρατηγική φωτισμού

Η στρατηγική φωτισμού ενισχύει τη χωρική ιεράρχηση των δημόσιων χώρων. Συγκεκριμένα, κατευθύνει το βλέμμα προς βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, ενώ τα πιο ήπια επίπεδα γενικού φωτισμού εξασφαλίζουν οπτική άνεση και ενισχύουν τον ήρεμο, εκλεπτυσμένο χαρακτήρα που συνδέεται με το brand Park Hyatt.

Στον 99ο όροφο, ο χώρος ευεξίας μεταβαίνει από τη φωτεινότητα των φυσικά φωτιζόμενων χώρων σε ένα ήρεμο περιβάλλον. Μια αλληλουχία απαλά φωτισμένων καμάρων παραπέμπει στις παραδοσιακές στοές της Μαλαισιανής αρχιτεκτονικής, καθοδηγώντας την κίνηση των επισκεπτών στο σπα και δημιουργώντας μια γαλήνια ατμόσφαιρα που μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η σύμπραξη φωτισμού και εσωτερικής αρχιτεκτονικής συγκροτεί ένα συνεκτικό περιβάλλον, όπου κάθε στοιχείο συμβάλλει στη συνολική εμπειρία του επισκέπτη. Το αποτέλεσμα είναι μια φωτεινή αρχιτεκτονική σύνθεση που μετασχηματίζει υλικά, χωρικές ακολουθίες και πανοραμικές θέες σε μια ενιαία αφήγηση, αντανακλώντας το πολιτισμικό πνεύμα και τη σύγχρονη ταυτότητα της Μαλαισίας.

 

Πελάτης: PNB Merdeka Ventures
Operator: Hyatt
Project Managers: Turner International
Art Consultants:  ArtLink
Γενικός εργολάβος:  Samsung C&T Corporation UEM Construction JV Sdn Bhd (SUJV)

Οι οπές είναι λίγες και συγκεκριμένες: ένα παράθυρο στην κουζίνα κοιτάζει προς τα κάτω, ένας φωταγωγός στην κατάληξη του διαδρόμου επισημαίνει το γλυπτό στον χώρο και τονίζει την άφιξη. Στο πρίσμα της εισόδου, μια κατακόρυφη σχισμή βρίσκεται σε αντίθεση με την ανάλογη οπή της κουζίνας. Μια λωρίδα φωτός τη διαπερνά κατά το απόγευμα, ως αποτέλεσμα. Αυτά τα στοιχεία έρχονται σε έντονη αντίθεση με τις άλλες δύο πλευρές του όγκου, όπου ο τοίχος εκφράζεται σαν απουσία. Ένα συνεχές υαλοστάσιο συμπληρώνεται με το διαφανές, πτυχωτό πέπλο του διάτρητου ορείχαλκου και προσφέρει απρόσκοπτη θέα. Το στοιχείο του σκίαστρου λειτουργεί και ως ένας μηχανισμός, ένα φίλτρο μιας περιβαλλοντικής προσέγγισης.

 

 

 

 

 

04. Ilios Beach Club and Nalu Surf Club | Elastic Architects

Τεύχος ek: 304 | Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2026

Μελέτη Φωτισμού: Archtube

 

Ο φυσικός φωτισμός και ο διαμπερής αερισμός μεγιστοποιούνται, ενισχύοντας τη σύνδεση του χώρου με τον άνεμο και τον ήλιο – στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα με την εμπειρία του surf. Παράλληλα, ένα πολυεπίπεδο σύστημα τεχνητού φωτισμού υπογραμμίζει τις καμπύλες και τις γεωμετρίες του χώρου, αναδεικνύοντας την αρχιτεκτονική μορφή κατά τις βραδινές ώρες. Μέσα από τα Ilios και Nalu διαμορφώνεται ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύνολο που ισορροπεί ανάμεσα στη ροή και την ηρεμία. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυαισθητηριακή εμπειρία φιλοξενίας βασισμένη στον ρυθμό, την ισορροπία και την αυθεντικότητα της surf κουλτούρας.

 

 

05. Saint Hotel | Kapsimalis Architects

Τεύχος ek: 248 | Ιούνιος 2020

Μελέτη Φωτισμού: Halo

 

Ο φωτισμός του συγκροτήματος λειτουργεί με διακριτικό τρόπο, ενισχύοντας την πλαστικότητα των λευκών όγκων και την εμπειρία κίνησης μέσα στο τοπίο. Κατά μήκος των υπαίθριων διαδρομών και των κλιμακοστασίων ενσωματώνονται χαμηλής έντασης γραμμικά φωτιστικά, τα οποία υπογραμμίζουν τη γεωμετρία των τοίχων και καθοδηγούν την πορεία των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι φωτισμένες πισίνες λειτουργούν ως διάχυτες φωτεινές επιφάνειες μέσα στη σύνθεση, δημιουργώντας ένα ήπιο παιχνίδι αντανακλάσεων πάνω στους υπόσκαφους όγκους. Στους εσωτερικούς χώρους, ο φωτισμός παραμένει ήπιος και ενσωματωμένος στις καμπύλες επιφάνειες, αναδεικνύοντας τη μινιμαλιστική αισθητική και τη γλυπτική ποιότητα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής.

 

 

 

Στα μέσα Ιουλίου ολοκληρώθηκε η νέα εγκατάσταση φωτισμού ανάδειξης του Μεγάρου της Βουλής και του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, συνοδευόμενη από την ενεργειακή αναβάθμιση των υπόγειων χώρων στάθμευσης και του βρεφονηπιακού σταθμού του συγκροτήματος. Η νέα μελέτη φωτισμού επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τη νυχτερινή εικόνα του κτιρίου και του περιβάλλοντος χώρου του, εντάσσοντας την παρέμβαση σε ένα σύγχρονο πλαίσιο περιβαλλοντικής υπευθυνότητας και βιωσιμότητας. Ο νέος φωτισμός υλοποιήθηκε με αποκλειστική χρήση προηγμένης τεχνολογίας LED, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρωματική συνοχή και στον ακριβή έλεγχο των φωτεινών πηγών. Κάθε φωτιστικό σώμα ελέγχεται ψηφιακά ως προς την ένταση και τη χρονική διάρκεια λειτουργίας του, επιτρέποντας τη δημιουργία δυναμικών σεναρίων φωτισμού με μεγάλη ακρίβεια.

 

 

 

 

Η αίσθηση κίνησης που δημιουργούν οι κυματοειδείς περσίδες ενισχύεται από το παιχνίδι φωτός και σκιάς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι συνεχείς εναλλαγές φωτεινότητας μεταμορφώνουν την εικόνα της πρόσοψης, προσδίδοντάς της έναν μεταβαλλόμενο χαρακτήρα που ακολουθεί τη διαδρομή του ήλιου. Τις βραδινές ώρες, η αρχιτεκτονική ταυτότητα του κτιρίου αναδεικνύεται μέσα από ένα μόνιμο σύστημα φωτισμού, σχεδιασμένο ειδικά για κάθε σημείο και γωνία της πρόσοψης. Μια διακριτική αλληλουχία πολύ ήπιων διακυμάνσεων λευκού φωτός διατρέχει το περίβλημα του κτιρίου, δημιουργώντας έναν ήπιο διάλογο με το νυχτερινό τοπίο της πόλης. Ιδιαίτερη μέριμνα δόθηκε στον περιορισμό της φωτορύπανσης. Τα φωτιστικά σώματα ελέγχονται από εξειδικευμένα συστήματα, λειτουργώντας σε χαμηλές λαμπρότητες ώστε να προστατεύεται το αστικό περιβάλλον.

 

 

H μελέτη φωτισμού αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο στοιχείο της αρχιτεκτονικής στρατηγικής, υποστηρίζοντας τόσο το εργασιακό περιβάλλον όσο και τη σύγχρονη ταυτότητα του κτιρίου μέσα στον αστικό ιστό. Συγκεκριμένα, ο τεχνητός φωτισμός ακολουθεί ένα λιτό και πλήρως ενσωματωμένο σύστημα γραμμικών και χωνευτών φωτιστικών, που ενισχύει τη σαφήνεια και τη χωρική συνέχεια. Ο ομοιόμορφος φωτισμός, χωρίς θάμβωση, υποστηρίζει τη συγκέντρωση στην εργασία, διατηρώντας παράλληλα μια ήρεμη και ισορροπημένη ατμόσφαιρα στους εσωτερικούς χώρους γραφείων και στους κοινόχρηστους χώρους. Τις νυχτερινές ώρες, ο διακριτικός εξωτερικός φωτισμός αναδεικνύει τη γεωμετρία των όψεων και τη διαφάνεια των υαλοστασίων, επιτρέποντας στο κτίριο να εμφανίζεται ως ένας απαλά φωτισμένος όγκος που συμβάλλει στον σύγχρονο χαρακτήρα της επιχειρηματικής περιοχής.

Παγκόσμιες συνδέσεις, νέα πεδία και μια πρωτόγνωρη εξωστρέφεια προς τον τομέα Contract. Το Salone del Mobile.Milano 2026 θέτει τις κατευθύνσεις για το άμεσο μέλλον του θεσμού.

Η αντίστροφη μέτρηση για την 64η διοργάνωση του Salone del Mobile.Milano, της σημαντικότερης διεθνούς διοργάνωσης της βιομηχανίας επίπλου και design, που θα πραγματοποιηθεί από τις 21 έως τις 26 Απριλίου στο εκθεσιακό κέντρο Fiera Milano Rho, έχει ξεκινήσει: περισσότεροι από 1.900 εκθέτες (εκ των οποίων το 36,6% προέρχεται από το εξωτερικό) και πάνω από 169.000m2 καθαρού εκθεσιακού χώρου, ο οποίος έχει ήδη εξαντληθεί. Στο επίκεντρο της φετινής διοργάνωσης βρίσκεται η πολυαναμενόμενη επιστροφή των διετών εκθέσεων EuroCucina, μαζί με το FTK – Technology For the Kitchen, καθώς και η International Bathroom Exhibition.

Την εικόνα συμπληρώνει το SaloneSatellite, με 700 σχεδιαστές κάτω των 35 ετών και 23 διεθνείς σχολές και πανεπιστήμια. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν ότι το Salone δεν αποτελεί μόνο τη σημαντικότερη διεθνή έκθεση επίπλου και design, αλλά και μια ενεργή και διαρκώς εξελισσόμενη πολιτιστική υποδομή: έναν στρατηγικό και διασυνδετικό μηχανισμό που ενισχύει τις παγκόσμιες συνεργασίες, διαδίδει κοινά οράματα και εδραιώνει τον ρόλο του Μιλάνου ως πρωτεύουσας του σύγχρονου design.

Η βασική ιδέα της διοργάνωσης του 2026 είναι μια ενοποιημένη αρχιτεκτονική περιεχομένου και εκθεσιακών διαδρομών. Παράλληλα, το Salone εγκαινιάζει μια νέα πρωτοβουλία που θα οδηγήσει στο ντεμπούτο του Salone Contract το 2027 – με το Masterplan να έχει ανατεθεί στους Rem Koolhaas και David Gianotten (OMA). Από την ερμηνεία των χωρικών πλαισίων έως την εμπειρία του επισκέπτη, την ολοκληρωμένη παροχή λύσεων και την ενίσχυση των δικτύων B2B συνεργασίας, η νέα αυτή κατεύθυνση επιχειρεί να διευρύνει τον ρόλο της διοργάνωσης.

Παράλληλα κάνει την εμφάνισή του και το Salone Raritas. Επιμελημένες σχεδιαστικές εικόνες, μοναδικά αντικείμενα και “outsider” δημιουργίες: 25 εκθέτες συγκροτούν μια νέα πλατφόρμα που λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην ειδική παραγωγή και την αγορά του design. Την επιμέλεια έχει η Annalisa Rosso, Editorial Director και Cultural Events Advisor του Salone del Mobile.Milano, ενώ τον εκθεσιακό σχεδιασμό υπογράφει το Formafantasma.

Στο πλαίσιο της θεματικής Luxury Way παρουσιάζεται η εγκατάσταση Aurea, an Architectural Fiction, μια καθηλωτική εμπειρία σχεδιασμένη από το Maison Numéro 20: ένα φανταστικό ξενοδοχείο που μετατρέπει το interior design σε αφήγηση και σκηνογραφία, αξιοποιώντας τις συναισθηματικές και αισθητηριακές διαστάσεις της κατοίκησης.

Συνδέοντας αυτή την αφηγηματική προσέγγιση και ενισχύοντάς την, η επικοινωνιακή καμπάνια “A Matter of Salone” αποτελεί ένα συλλογικό εγχείρημα που επαναφέρει την ύλη στο επίκεντρο ως αφετηρία και νόημα του design, μεταφράζοντας σε εικόνες τη μετάβαση από τη χειρονομία στη μορφή και στο νόημα. Παράλληλα, η εμπειρία επίσκεψης επανασχεδιάζεται: ένα πιο σαφές και διαισθητικό σύστημα προσανατολισμού (wayfinding) θα βοηθά τους επισκέπτες να κινούνται ευκολότερα στον εκθεσιακό χώρο, ενθαρρύνοντας την ανακάλυψη και τις συναντήσεις και καθιστώντας την πολυπλοκότητα της διοργάνωσης πιο κατανοητή.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

Cover Image: Entries_Salone del Mobile.Milano 2025_©Diego Ravier

01: Salone-Raritas_Salone del Mobile.Milano 2026_Visual_©Formafantasma

02: Aurea_Salone del Mobile.Milano 2026_illustration_MN20

03: Communication Campaign_A Matter of Salone_Salone del Mobile.Milano 2026_©Motel409

Βιομηχανική αισθητική

Στο κέντρο της πόλης του Βόλου, ένα κατάστημα specialty coffee με έντονο αστικό χαρακτήρα συστήνεται στο κοινό μέσα από την ευδιάκριτη σχεδιαστική ταυτότητά του. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στη δημιουργία ενός χώρου λιτού και φρέσκου με διακριτικά βιομηχανικά στοιχεία που αποπνέει ενέργεια και έντονη πρωινή διάθεση.

 

Χωρική οργάνωση

Σε ένα μικρό χώρο 35m2 που περιλαμβάνει χωρικές ενότητες όπως bar, χώρο παραγωγής, διάδρομο πελατών, χώρο καθιστικού καθώς και βοηθητικούς χώρους αποθήκης και WC, μεγάλη έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας λειτουργικής και εργονομικής κάτοψης.

Στο εσωτερικό, το κεντρικά τοποθετημένο bar λειτουργεί τόσο σαν το κυρίαρχο λειτουργικό στοιχείο παραγωγής όσο και το σημείο καθημερινής συνάντησης. Πίσω από αυτό συγκροτούνται συνθέσεις από μεταλλικές κατασκευές ραφιών σε μορφή κανάβου αναδεικνύοντας το εσωτερικό ύψος του χώρου ενώ κρεμαστά κυκλικά μεταλλικά στοιχεία προσδίδουν έναν επιπλέον βιομηχανικό χαρακτήρα.

 

 

Σχεδιασμός όψης

Ο εξωστρεφής χαρακτήρας του χώρου καθορίζεται σημαντικά από τη σχεδιαστική προσέγγιση των όψεων. Οι λεπτεπίλεπτοι λευκοί μεταλλικοί σκελετοί ανοίγουν το εσωτερικό προς το αστικό περιβάλλον, μετατρέποντας τη διαδικασία παρασκευής του καφέ σε καθημερινή αστική εμπειρία. Επιπλέον οι χειροποίητες πόρτες από ξύλο πεύκου προσθέτουν ένα χαρακτηριστικό τόνο οικειότητας και ήπιας αντίθεσης στο λευκό σύνολο.

 

 

Υλικά, φωτισμός & κατασκευές

Τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, οι λευκές επιφάνειες κυριαρχούν ενώ χαρακτηριστικά μεταλλικά στοιχεία έντονου κίτρινου χρώματος προσδίδουν μια pop διάθεση. Ανάμεσα τους, η χρήση δρύινων υφών έρχεται να προσδώσει μια αίσθηση ηρεμίας και ισορροπίας. Την παλέτα υλικών συμπληρώνει η στοχευμένη χρήση λευκών τετράγωνων πλακιδίων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις λεπτομέρειες της κατασκευής. Από τα laser cut πόμολα των εισόδων μέχρι τα στρόγγυλα παρτέρια, καθώς και τις ρευστές διακοσμητικές μορφές, όλα αποτελούν προϊόν σχεδιασμού με στόχο την διαμόρφωση μιας ενιαίας και συναφούς ταυτότητας.

Σημαντικό ρόλο τέλος παίζει και ο τεχνητός φωτισμός που ακολουθεί μια εργαστηριακή προσέγγιση τόσο με τη χρήση κρεμαστών γραμμικών φωτισμών στο bar όσο και επιγραφών τύπου ΝΕΟΝ και light-box, ολοκληρώνοντας τον αστικό χαρακτήρα του έργου.

 

Κατοικώντας τη σκιά

Η κατοικία, που βρίσκεται δίπλα στο γήπεδο γκολφ του Sotogrande, σχεδιάστηκε με κεντρική της ιδέα τη σκιά ανάμεσα στο έδαφος και την επίπεδη στέγη που αιωρείται πάνω του. Αυτός ο τολμηρός πρόβολος προστατεύει τόσο από τον δυνατό ήλιο του Cadiz αλλά και από την έντονη βροχόπτωση που έρχεται από τη γειτονική οροσειρά της Grazalema, την ισχυρότερη σε ολόκληρη την Ιβηρική Χερσόνησο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Ο σχεδιασμός δημιουργεί τέσσερα διαφορετικά αρχιτεκτονικά όρια, τα οποία καθορίζουν την αίσθηση του χώρου. Κάτω, το έδαφος, το οποίο παραλαμβάνει στην επιφάνειά του το σχήμα της σκιάς. Πάνω, η πλάκα της στέγης, που διαμορφώνεται με μια επιφάνεια νερού η οποία λειτουργεί τόσο ως αισθητικό όσο και ως βιοκλιματικό στοιχείο. Περιμετρικά, το συνεχές υαλοπέτασμα από το δάπεδο έως την οροφή, το οποίο επιτρέπει τη ρύθμιση του κλίματος στο εσωτερικό, αφήνοντας ανεμπόδιστη τη θέα και τη ροή της κίνησης προς το τοπίο. Τέλος, η εσώτερη περιοχή, στην οποία δημιουργείται ένας ξύλινος όγκος που διασφαλίζει την απαραίτητη ιδιωτικότητα στα δωμάτια ενώ προσθέτει ζεστασιά στο σύνολο.

 

 

Λειτουργική οργάνωση

Η πρόσβαση στο κτίριο γίνεται από τον ψηλότερο δρόμο, ένα στρατηγικό σημείο που προσφέρει προνομιακή θέα προς το τοπίο και την επιφάνεια νερού στην πλάκα της οροφής, ένα απροσδόκητο στοιχείο που παρέχει θερμική και ηχητική μόνωση, απορροφά τη ζέστη κατά τη διάρκεια της μέρας και την απελευθερώνει ελεγχόμενα τη νύχτα, περιορίζοντας τις απαιτήσεις για τεχνητή θέρμανση και ψύξη.

Οι πλάκες της στέγης και του εδάφους ολισθαίνουν νοητά μεταξύ τους, με τρόπο που δημιουργεί μία στεγασμένη πρόσβαση προς την κεντρική είσοδο, παράλληλη με μία infinity πισίνα που εκτείνεται προς τη μεριά του γηπέδου του γκολφ. Εσωτερικά, το σφιχτό λειτουργικό πρόγραμμα κατανέμεται διαμέσου ενός κεντρικού πυρήνα κυκλοφορίας, όπου περιλαμβάνονται επίσης οι ηλιοροφές που φέρνουν φυσικό φωτισμό και κατευθύνουν την κίνηση προς την επιφάνεια νερού στο δώμα.

 

 

Υλικά & επίπλωση

Μία από τις αρχικές προδιαγραφές του σχεδιασμού ήταν να χρησιμοποιηθούν υλικά που να συνθέτουν μία θερμή χρωματική παλέτα. Έτσι, ολόκληρη η διαμορφωμένη περιοχή του εδάφους διαστρώνεται εσωτερικά και εξωτερικά με μεγάλων διαστάσεων υπόλευκες κεραμικές πλάκες, οι οποίες συνδυάζονται χρωματικά με τις ξύλινες επενδύσεις του πυρήνα και των ελεύθερων τοιχίων που ορίζουν επιμέρους περιοχές στο εσωτερικό.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το φυσικό φως διαχέεται πάνω στις υφές και τα φυσικά υλικά, αναδεικνύοντας το βάθος και τις σχέσεις φωτός και σκιάς, ενώ παράλληλα ενισχύει τη συνέχεια ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Παράλληλα, ο τεχνητός φωτισμός, μέσα από κρυφά φωτιστικά σώματα αναδεικνύει βασικά χωρικά στοιχεία και διαδρομές κίνησης δημιουργώντας μια απαλή, ατμοσφαιρική λάμψη που διατηρεί τον γαλήνιο χαρακτήρα της κατοικίας, επιτρέποντας στην αρχιτεκτονική και την υλικότητα του χώρου να παραμένουν στο επίκεντρο της χωρικής εμπειρίας.

Στα έπιπλα κυριαρχούν το φυσικό ξύλο και τα λευκά υφάσματα με έντονη πλέξη, ενώ ο γραμμικός φωτισμός σε θερμή λευκή απόχρωση αναδεικνύει το σύνολο. Στόχος του σχεδιασμού ήταν να ελαχιστοποιηθεί το αποτύπωμα του κτιρίου στο περιβάλλον και να φιλοξενηθεί η καθημερινή ζωή μέσα στη σκιασμένη ζώνη που οριοθετείται ανάμεσα στα δύο βασικά επίπεδα. Έτσι, μέσα από μία απλή αρχιτεκτονική χειρονομία, σκηνοθετείται μια εμπειρία με ισχυρή ταυτότητα και διαχρονικό χαρακτήρα.

 

Γεωμετρικά στοιχεία

Χτισμένη ανάμεσα σε χωράφια με σιτάρι, η κατοικία ορίζεται από τον γεωμετρικό χειρισμό τριών στοιχείων της φύσης: της γης, του νερού και του φωτός. Η σύνθεση αλλάζει διαρκώς εντυπώσεις μέσα στη διάρκεια της μέρας, με την ποιητική του χώρου να δημιουργεί μια απόσταση από το περιβάλλον, ως σχέδιο που υψώνεται πάνω από το τοπίο.

 

Φιλοσοφία σχεδιασμού

Οικία και εικαστικό: το ένα βιώνεται πρακτικά, στο άλλο βρίσκονται αφορμές και ιδέες. Μια κάτοψη και μια καθαρή γραμμή που αποτυπώνεται διαγώνια σε έναν απλό όγκο ορίζουν την κατοικία. Πρόκειται για έναν επιμήκη όγκο από εμφανές σκυρόδεμα, τοποθετημένο ανάμεσα στο έδαφος και τον ουρανό. Το ύφος περιγράφεται κομψά, με απλές γραμμές που χωρίζουν και ενώνουν.

Το άνοιγμα που προκύπτει από το δάπεδο μέχρι και η οροφή έχει αναλογίες που επιτρέπουν την απρόσκοπτη θέα στον ουρανό. Ο όγκος της κατοικίας αφαιρείται και αυτός από το έδαφος, επιτρέποντας στον διευρυμένο υπαίθριο χώρο κάτωθεν αυτού να ρέει ανεμπόδιστος, γεγονός που τονίζεται με τον άξονα του νερού που χαράζεται κάθετα στο κτίριο.

 

 

Μορφολογία όψης

Το κέλυφος χαρακτηρίζεται ως εσωστρεφές, με ελάχιστες οπές και χαράξεις στην επιφάνειά του, ενώ το εμφανές σκυρόδεμα του όγκου συμπληρώνεται με μία επιφάνεια από διάτρητα, πτυχωτά σκίαστρα ορείχαλκου. Η επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον εναπόκειται στη διάθεση του κατοίκου. Κάθε ιδέα απαιτεί και μία πρακτική εφαρμογή. Ολόκληρη η εμπειρία της κατοικίας είναι εσωστρεφής, με την υλικότητα του μπετόν να ενισχύει αυτή την εντύπωση. Η έντονη χειρονομία της εισόδου, ένα τεράστιο πρίσμα που απορροφά δυσανάλογο ποσοστό του όλου, λειτουργεί ως γέφυρα για ένα υποσχόμενο εσωτερικό, ενώ παράλληλα τονίζει με τη γεωμετρία και το μέγεθός του την απόσταση μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού. Οι οπές είναι λίγες και συγκεκριμένες: ένα παράθυρο στην κουζίνα κοιτάζει προς τα κάτω, ένας φωταγωγός στην κατάληξη του διαδρόμου επισημαίνει το γλυπτό στον χώρο και τονίζει την άφιξη.

 

 

Υλικά & βιωσιμότητα

Στο πρίσμα της εισόδου, μια κατακόρυφη σχισμή βρίσκεται σε αντίθεση με την ανάλογη οπή της κουζίνας. Μια λωρίδα φωτός τη διαπερνά κατά το απόγευμα, ως αποτέλεσμα. Αυτά τα στοιχεία έρχονται σε έντονη αντίθεση με τις άλλες δύο πλευρές του όγκου, όπου ο τοίχος εκφράζεται σαν απουσία. Ένα συνεχές υαλοστάσιο συμπληρώνεται με το διαφανές, πτυχωτό πέπλο του διάτρητου ορείχαλκου και προσφέρει απρόσκοπτη θέα. Το στοιχείο του σκίαστρου λειτουργεί και ως ένας μηχανισμός, ένα φίλτρο μιας περιβαλλοντικής προσέγγισης.

Το αυξημένο ύψος των χώρων κάνει και μια αναφορά στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική, όπου ο μεγάλος όγκος του αέρα σταθεροποιεί την εσωτερική θερμοκρασία. Η θερμική μάζα της τοιχοποιίας προσφέρει επιπρόσθετη υποστήριξη σε αυτό. Το τεκτονικό κέλυφος του έργου τυλίγει το εσωτερικό με μια αυστηρή γραμμή, χωρίς επιπόλαιες κινήσεις.